- Εκλαΐκευση της εξέλιξης - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Η σχεδόν μεταφυσική εξήγηση που έδιναν παλιά στο φαινόμενο του κυττάρου και εν γένει της ζωής έρχεται να επιβεβαιώσει αυτά που έλεγα παραπάνω: Ο Θεός των κενών, το υπερφυσικό αίτιο, έρχεται να καλύψει την άγνοια. Σιγά σιγά όμως αρχίζουμε και βρίσκουμε την αλήθεια... Και σήμερα πράγματι, η κυτταρική θεωρία και η ζωή έχει τη διάσταση που περιγράφεις
quote:
Οι ουσίες από τις οποίες αποτελούνται τα έμβια όντα δεν έχουν τίποτε τι ιδιαίτερο
Και αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι συντέθηκαν με φυσικά αίτια. Επίσης συμπληρώνω όλοι οι νόμοι της φυσικής και της χημείας ισχύουν για τα κύτταρα όπως ισχύουν και για την άβια ύλη. Η καύση για παράδειγμα(αντίδραση με το οξυγόνο) δίνει ίδια ποσά ενέργειας...
quote:
Η σχεδόν μεταφυσική εξήγηση που έδιναν παλιά στο φαινόμενο του κυττάρου και εν γένει της ζωής έρχεται να επιβεβαιώσει αυτά που έλεγα παραπάνω: Ο Θεός των κενών, το υπερφυσικό αίτιο, έρχεται να καλύψει την άγνοια. Σιγά σιγά όμως αρχίζουμε και βρίσκουμε την αλήθεια... Και σήμερα πράγματι, η κυτταρική θεωρία και η ζωή έχει τη διάσταση που περιγράφειςquote:
-----------------------------------
Οι ουσίες από τις οποίες αποτελούνται τα έμβια όντα δεν έχουν τίποτε το ιδιαίτερο
------------------------------------Και αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι συντέθηκαν με φυσικά αίτια. Επίσης συμπληρώνω όλοι οι νόμοι της φυσικής και της χημείας ισχύουν για τα κύτταρα όπως ισχύουν και για την άβια ύλη. Η καύση για παράδειγμα(αντίδραση με το οξυγόνο) δίνει ίδια ποσά ενέργειας...
Η συνέχεια που θα ακολουθήσει, IndustrialAngel, έχει πολλές και ενδιαφέρουσες προεκτάσεις τις οποίες μπορούμε μελλοντικά να επεξεργαστούμε .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αυτό ισχύει τουλάχιστον για την ψηφιακή τεχνολογία πληροφοριών, που κυριαρχεί σήμερα στο χώρο της πληροφορικής .
Υπάρχει και μια εναλλακτική τεχνολογία , η αναλογική.
Οι πληροφορίες που είναι αποθηκευμένες σε έναν συνηθισμένο δίσκο γραμμοφώνου είναι αναλογικές – είναι αποθηκευμένες σε ένα κυματοειδές αυλάκι .
Οι πληροφορίες οι οποίες υπάρχουν σε ένα δίσκο λέιζερ , που δυστυχώς , συχνά λέγεται και compact disk (συμπαγής , ενιαίος δίσκος) , είναι ψηφιακές και αποθηκεύονται σε μια σειρά από μικροσκοπικές εσοχές , καθεμιά από τις οποίες είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει , χωρίς ενδιάμεσες καταστάσεις . Αυτό είναι το χαρακτηριστικό του ψηφιακού συστήματος : Τα θεμελιώδη στοιχεία του είτε βρίσκονται σαφώς σε μια κατάσταση είτε σαφώς σε μια άλλη κατάσταση , χωρίς ημίμετρα και ενδιάμεσες ή συμβιβαστικές καταστάσεις .
Η τεχνολογία πληροφοριών των γονιδίων είναι ψηφιακή .
Αυτό ανακαλύφθηκε σπό τον Gregor Mendel τον περασμένο αιώνα , αν και ο ίδιος δεν διατύπωνε έτσι την ανακάλυψή του .
Ο Mendel έδειξε ότι τα χαρακτηριστικά που κληρονομούμε από τους δύο γονείς μας δεν συγχωνεύονται . Τα κληρονομούμε σε διακριτά και ανεξάρτητα “σωματίδια” . Όσον αφορά το κάθε σωματίδιο , είτε το κληρονομούμε είτε όχι .
(συνεχίζεται)
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Τώρα ξέρουμε ότι το ίδιο ισχύει για όλα τα σωματίδια της κληρονομικότητας .
Δεν συγχωνεύονται , αλλά παραμένουν διακριτά και χωρισμένα καθώς αναμειγνύονται ξανά και ξανά περνώντας από τη μια γενιά στην άλλη .
Φυσικά , οι επιδράσεις που ασκούν οι γενετικές μονάδες στο σώμα δίνουν συχνά μια πολύ έντονη εντύπωση συγχώνευσης .
Αν ένα ψηλό άτομο ζευγαρώσει με ένα κοντό ή ένα μαύρο άτομο με ένα λευκό , οι απόγονοί τους είναι συχνά ενδιάμεσοι .
Ωστόσο , η φαινομενική συγχώνευση ισχύει μόνο για τις επιδράσεις στο σώμα και οφείλεται στις αθροισμένες μικρές επιδράσεις μεγάλου αριθμού σωματιδίων . Τα ίδια τα σωματίδια παραμένουν διακριτά όταν περνούν στην επόμενη γενιά .
Η διάκριση ανάμεσα στη σύμμεικτη και στη σωματιδιακή κληρονομικότητα έχει διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία των εξελικτικών ιδεών .
Την εποχή του Δαρβίνου όλοι πίστευαν ότι η κληρονομικότητα αποτελούσε συγχώνευση (εκτός από τον Mendel , ο οποίος ήταν απομονωμένος στο μοναστήρι του , και οι έρευνές του , δυστυχώς , έγιναν γνωστές μόνο μετά το θάνατό του) .
Ένας σκοτσέζος μηχανικός , ο Fleeming Jenkin , επισήμανε ότι το γεγονός (εκείνη την εποχή πίστευαν ότι είναι γεγονός) της σύμμεικτης κληρονομικότητας σχεδόν αποκλείει τη φυσική επιλογή ως μια εύλογη θεωρία εξέλιξης . Ο Ernst Mayr παρατηρεί “βασίζεται σε όλες τις συνηθισμένες προκαταλήψεις και παρανοήσεις των φυσικών επιστημόνων” .
Παρ’όλα αυτά , η θέση του Jenkin ανησυχούσε πολύ τον Δαρβίνο . Το επιχείρημά του διατυπώνεται με γραφικό τρόπο σε μια παραβολή που αναφέρεται σε έναν λευκό ο οποίος ναυαγεί σε ένα νησί το οποίο κατοικείται από “νέγρους” .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Μπορούμε να διατυπώσουμε εκ νέου το επιχείρημα του Jenkin με πιο ουδέτερο τρόπο . Αν αναμείξουμε λευκή μπογιά με μαύρη μπογιά , θα πάρουμε γκρίζα μπογιά . Αν αναμείξουμε γκρίζα μπογιά με γκρίζα μπογιά , δεν μπορούμε να ξαναπάρουμε ούτε το αρχικό λευκό ούτε το αρχικό μαύρο . Η ανάμειξη χρωμάτων δεν απέχει πολύ από την άποψη περί κληρονομικότητας που ίσχυε πριν από τον Mendel.
‘Αλλωστε , ακόμη και σήμερα η κληρονομικότητα θεωρείται συχνά από το ευρύ κοινό ως μια ανάμειξη “αίματος” . Το επιχείρημα του Jenkin αφορά τη στασιμότητα .
Καθώς προχωρούν οι γενιές , η παραδοχή της σύμμεικτης κληρονομικότητας μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ποικιλότητα πρέπει να εξαφανιστεί και να επέλθει μια κατάσταση στασιμότητας . Σιγά – σιγά θα επικρατεί όλο και μεγαλύτερη ομοιομορφία . Τελικά , δεν θα απομείνει καμία ποικιλότητα για να την επεξεργαστεί η φυσική επιλογή .
Όσο αληθοφανές κι αν είναι αυτό το επιχείρημα , θα πρέπει να επισημάνουμε ότι δεν στρέφεται μόνο εναντίον της φυσικής επιλογής . Είναι ένα επιχείρημα εναντίον ορισμένων αδιαμφισβήτητων γεγονότων που αφορούν την ίδια την κληρονομικότητα ! ! !
Σαφώς δεν είναι αλήθεια ότι καθώς προχωρούν οι γενιές η ποικιλότητα εξαφανίζεται . Οι άνθρωποι δεν είναι πιο όμοιοι μεταξύ τους σήμερα απ’ότι ήταν την εποχή των προγόνων τους . Η ποικιλότητα διατηρείται .
Υπάρχει πάντοτε μια δεξαμενή ποικιλότητας με την οποία μπορεί να εργαστεί η επιλογή . Αυτό επισημάνθηκε με μαθηματικό τρόπο το 1908 από τον W. Weinberg .
http://en.wikipedia.org/wiki/Hardy%E2%80%93Weinberg_principle
Εν τούτοις , χρειάστηκε να έρθει ο R. A. Fisher και οι συνάδελφοί του , οι ιδρυτές της σύγχρονης γενετικής πληθυσμών , για να αναπτύξουν την πλήρη απάντηση στο επιχείρημα Fleeming Jenkin με βάση τη θεωρία της σωματιδιακής γενετικής του Mendel . Αυτό αποτελούσε ειρωνεία εκείνη την εποχή , γιατί , οι κυριότεροι οπαδοί του Mendel στις αρχές του εικοστού αιώνα , θεωρούσαν τους εαυτούς τους αντιδαρβινιστές .
Ο Fisher και οι συνεργάτες του έδειξαν ότι η δαρβινική επιλογή είναι λογική και το πρόβλημα του Jenkin επιλύεται με έναν πολύ κομψό τρόπο , αν εκείνο που αλλάζει κατά την εξέλιξη είναι η σχετική συχνότητα των διακριτών κληρονομικών σωματιδίων (των γονιδίων) , το καθένα από τα οποία είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει σε ένα συγκεκριμένο σώμα .
Ο δαρβινισμός μετά τον Fisher ονομάζεται νεοδαρβινισμός.
Η ψηφιακή του φύση δεν είναι ένα τυχαίο χαρακτηριστικό , αι συμβαίνει να ισχύει επίσης για τη γενετική τεχνολογία πληροφοριών .
Η ψηφιακή ιδιότητα είναι μάλλον μια απαραίτητη προϋπόθεση για να λειτουργήσει ο δαρβινισμός .
Βιβλιογραφία :
Extended Phenotype - 2004 – Richard Dawkins – (Δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά) .
WHAT IS LIFE – Erwin Scrodinger .
The blind watchmaker – Richard Dawkins .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Το κύριο μέσο αποθήκευσης πληροφοριών μέσα στους σπόρους της ιτιάς , στα μυρμήγκια και σε όλα τα άλλα ζωντανά κύτταρα δεν είναι ηλεκτρονικό αλλά χημικό . Βασίζεται στο γεγονός ότι ορισμένα είδη μορίων έχουν την ικανότητα να “πολυμερίζονται”, δηλαδή να ενώνονται σχηματίζοντας μεγάλες αλυσίδες με απροσδιόριστο μήκος . Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη πολυμερών . Για παράδειγμα , το πολυαιθυλένιο αποτελείται από μακριές αλυσίδες ενός μικρού μορίου που λέγεται αιθυλένιο , δηλαδή είναι πολυμερισμένο αιθυλένιο. Το άμυλο και η κυτταρίνη είναι πολυμερισμένα σάκχαρα . Μερικά πολυμερή , αντί να είναι ομοιόμορφες αλυσίδες που αποτελούνται ολόκληρες από ένα μικρό μόριο όπως το αιθυλένιο , είναι αλυσίδες που αποτελούνται από δυο ή περισσότερα διαφορετικά είδη μικρών μορίων . Από τη στιγμή που θα εισαχθεί σε μια πολυμερή αλυσίδα αυτή η ετερογένεια , η τεχνολογία πληροφοριών γίνεται μια θεωρητική δυνατότητα . Αν υπάρχουν δυο είδη μικρών μορίων στην αλυσίδα , μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το ένα αντιπροσωπεύει το 0 και το άλλο το 1, και αμέσως μπορεί να αποθηκευτεί στην αλυσίδα οποιαδήποτε ποσότητα και οποιοδήποτε είδος πληροφοριών , με την προϋπόθεση να είναι αρκετά μεγάλο το μήκος της . Τα συγκεκριμένα πολυμερή που χρησιμοποιούνται από τα ζωντανά κύτταρα λέγονται πολυνουκλεοτίδια .
Υπάρχουν δυο κύριες οικογένειες πολυνουκλεοτιδίων στα ζωντανά κύτταρα , που τις ονομάζουμε DNA και RNA για συντομία . Τόσο το DNA όσο και το RNA είναι ετερογενείς αλυσίδες , με τέσσερα διαφορετικά είδη νουκλεοτιδίων . Σ’αυτό το γεγονός έγκειται η δυνατότηα αποθήκευσης πληροφοριών .
Η τεχνολογία πληροφοριών των ζωντανών κυττάρων , αντί να χρησιμοποιεί τις δύο καταστάσεις του 0 και του 1 , χρησιμοποιεί τέσσερις , που γενικά συμβολίζουμε με τα γράμματα A , T, C και G .
Κατ’αρχήν , , υπάρχουν ελάχιστες διαφορές ανάμεσα σε μια ψηφιακή τεχνολογία πληροφοριών δύο καταστάσεων σαν τη δική μας και την τεχνολογία πληροφοριών τεσσάρων καταστάσεων του ζωντανού κυττάρου .
Ένα και μοναδικό ανθρώπινο κύτταρο έχει αρκετή χωρητικότητα πληροφοριών , ώστε να αποθηκεύσει και τους 30 τόμους της Εγκυκλοπαίδειας Μπριττάνικα , τρείς ή τέσσερις φορές . Δεν ξέρω ποια είναι η αντίστοιχη χωρητικότητα στην περίπτωση ενός σπόρου ιτιάς ή ενός μυρμηγκιού , αλλά θα είναι εξίσου εκπληκτική . Το DNA ενός μόνο σπόρου κρίνου ή ενός μόνο σπερματοζωαρίου σαλαμάνδρας έχει αρκετή χωρητικότητα για να αποθηκεύσει την Εγκυκλοπαίδεια Μπριττάνικα 60 φορές . Μερικά είδη των κακώς επονομαζόμενων “πρωτόγονων” αμοιβάδων περιέχουν στο DNA τους πληροφορίες οι οποίες αντιστοιχούν σε 1.000 Εγκυκλοπαίδειες Μπριττάνικα .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Υπάρχουν πολυμερή τεχνητά και πολυμερή που παράγονται από τους ζώντες οργανισμούς. Εννοείται ότι μπορούμε να συνθέσουμε και βιολογικά πολυμερή εργαστηριακά... Το πολυαιθυλένιο είναι το υλικό από το οποίο φτιάχνουμε τις σακούλες του σούπερ μάρκετ για παράδειγμα, ενώ το πολυβινιλοχλωρίδιο είναι το κλασσικό πλαστικό από το οποίο φτιάχνουμε σωλήνες κτλ. Αυτές είναι τεχνητές ουσίες, δεν τις βρίσκουμε στη φύση...
Η συσχέτιση βιολογικής λογικής και ψηφιακής λογικής είναι τέτοια που έχει οδηγήσει τους επιστήμονες στο να σκεφτούν εφαρμογές της βιολογίας στους υπολογιστές.
http://news.bbc.co.uk/2/hi/sci/tech/358822.stm
A computer made of neurons taken from leeches has been created by US scientists.
At the moment, the device can perform simple sums - the team calls the novel calculator the "leech-ulator".
But their aim is to devise a new generation of fast and flexible computers that can work out for themselves how to solve a problem, rather than having to be told exactly what to do.
Professor Bill Ditto, at the Georgia Institute of Technology, is leading the project and says he is amazed that today's computers are still so dumb.
Ordinary computers need absolutely correct information every time to come to the right answer," he says. "We hope a biological computer will come to the correct answer based on partial information, by filling in the gaps itself."
Well connected
The device the team has built can "think for itself" because the leech neurons are able to form their own connections from one to another. Normal silicon computers only make the connections they are told to by the programmer.
This flexibility means the biological computer works out it own way of solving the problem. "With the neurons, we only have to direct them towards the answer and they get it themselves," says Professor Ditto.
This approach to computing is particularly suited to pattern recognition tasks like reading handwriting, which would take enormous amounts of power to do well on a conventional computer.
The neurons are harnessed in a petri dish by inserting micro-electrodes into them. Each neuron has its own electrical activity and responds in its own way to an electrical stimulus.
These features can be used to make each neuron represent a number. Calculations are then performed by linking up the individual neurons.
Leech neurons are used because they have been extensively studied and are well understood.
Though much simpler, the neuron computer works in a similar way to the human brain. Professor Ditto says a robot brain is his long-term aim, noting that conventional supercomputers are far too big for a robot to carry around.
"We want to be able to integrate robotics, electronics and these type of computers so that we can create more sentient robots," he says.
However, in the immediate future, the team from Georgia Tech and Emory University are working on enabling their computer to do multiplication.
Η εφαρμογή αυτή αποδεικνύει πόσο δίκιο έχεις φίλε Κηφέα όταν συσχετίζεις την ψηφιακή με τη βιολογική λογική απεικόνισης της πληροφορίας.
quote:
Η συσχέτιση βιολογικής λογικής και ψηφιακής λογικής είναι τέτοια που έχει οδηγήσει τους επιστήμονες στο να σκεφτούν εφαρμογές της βιολογίας στους υπολογιστές.
Η εφαρμογή αυτή αποδεικνύει πόσο δίκιο έχεις φίλε Κηφέα όταν συσχετίζεις την ψηφιακή με τη βιολογική λογική απεικόνισης της πληροφορίας.
+1


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Θεωρώ ότι θα μας φανούν χρήσιμες στη συνέχεια. Το σχήμα της πρωτείνης είναι made in "Κηφεύς", γι'αυτό δείξτε λίγη ανοχή για τις ατέλειές του
:


Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Ελπίζω να βλέπετε το φοβερό ντοκιματερ για τους δράκους αυτή τη στιγμή!
Dr Jekyll Mr Hyde, όχι δεν το έβλεπα. Μετά την ειδοποίησή σου έβαλα την τηλεόραση και είδα τη συνέχεια. Πραγματικά ήταν και εντυπωσιακό και ενδιαφέρον. Δημιουργεί δε , πολλές σκέψεις...
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αποδεικνύεται τελικά ότι οι δράκοι όχι μόν υπήρχαν, αλλά και ακριβώς τις ιδιότητες που επεικονίζεται ότι είχαν. Δηλαδή έβγαζαν φωτια(!!!!!!),
πετούσαν και όλα τα σχετικά!
Ένα βακτήριο έχει 1.000 φορές περίπου μικρότερη χωρητικότητα πληροφοριών από ένα ανθρώπινο κύτταρο , και μάλλον χρησιμοποιεί όλες τις πληροφορίες του : Δεν έχει χώρο για παράσιτα . Το DNA του θα είχε τη δυνατότητα να αποτυπώσει “μόνο” ένα αντίγραφο της Καινής Διαθήκης !
Η μνήμη των ηλεκτρονικών υπολογιστών χωρίζεται συνήθως σε ROM ( Read only Memory – “Μνήμη μόνο για ανάγνωση” ) και σε RAM ( “Μνήμη και για ανάγνωση και για γράψιμο” ) .
Τα γράμματα ROM, όπως είπαμε , σημαίνουν “Μνήμη μόνο για ανάγνωση” . Για να είμαστε πιο ακριβείς , είναι μια μνήμη του τύπου “γράψε μία φορά , διάβασε πολλές φορές” . Η διάταξη των 0 και των 1 έχει αποτυπωθεί μια για πάντα πάνω της , από την κατασκευή της . Στη συνέχεια , παραμένει αναλλοίωτη σε όλη τη ζωή της μνήμης και οι πληροφορίες μπορούν να διαβαστούν όσες φορές θέλουμε .
Το άλλο είδος μνήμης , τη RAM , μπορούμε όχι μόνο να το διαβάσουμε , αλλά και να γράψουμε σ’αυτό . Επομένως η RAM μπορεί να κάνει ό,τι και η ROM , και ακόμη περισσότερα . Δεν θα αναφέρω τι σημαίνουν τα γράμματα RAM, γιατί το αρκτικόλεξο είναι μάλλον παραπλανητικό . Το θέμα με τη RAM είναι ότι μπορούμε να τοποθετήσουμε οποιαδήποτε διάταξη από 1 και 0 σε οποιαδήποτε μέρος της μνήμης και όσες φορές θέλουμε . Το μεγαλύτερο μέρος της μνήμης ενός υπολογιστή είναι RAM . Καθώς γράφω αυτές τις λέξεις , πηγαίνουν κατευθείαν στην RAM του υπολογιστή . Το πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου που ελέγχει τη λειτουργία του βρίσκεται επίσης στη RAM – αν και , θεωρητικά , θα μπορούσαμε να το αποτυπώσουμε στη ROM , οπότε δεν θα άλλαζε ποτέ . Η ROM χρησιμοποιείται για ένα σταθερό ρεπερτόριο απαραίτητων προγραμμάτων που τα χρειαζόμαστε επανειλημμένως και που δεν θα μπορούσαμε να τα αλλάξουμε ακόμη κι αν το θέλαμε .
Το DNA είναι ROM . Μπορεί να διαβαστεί εκατομμύρια φορές , αλλά γράφεται μόνο μια φορά – όταν συγκροτείται κατά τη γέννηση του κυττάρου στο οποίο βρίσκεται . Το DNA στα κύτταρα οποιουδήποτε ατόμου είναι αποτυπωμένο μια για πάντα και δεν αλλάζει ποτέ στη διάρκεια της ζωής του ατόμου , εκτός από πολύ σπάνιες περιπτώσεις τυχαίας φθοράς . Μπορεί όμως να αντιγραφεί . Αντιγράφεται κάθε φορά που διαιρείται ένα κύτταρο . Η διάταξη των νουκλεοτιδίων A , T , C και G αντιγράφεται πιστά στο DNA καθενός από τα τρισεκατομμύρια νέα κύτταρα που δημιουργούνται καθώς μεγαλώνει ένα μωρό . Όταν συλλαμβάνεται ένα νέο άτομο , μια νέα μοναδική διάταξη δεδομένων αποτυπώνεται για πάντα στη ROM του DNA , και αυτή θα το χαρακτηρίζει για όλη την υπόλοιπη ζωή του . Η ίδια διάταξη αντιγράφεται σε όλα τα κύτταρά του (εκτός από τα γενετικά κύτταρα , στα οποία αντιγράφεται ένα τυχαίο μισό του DNA του) .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Κάθε θέση ROM έχει, επίσης, διεύθυνση και περιεχόμενο .
Η διαφορά με τη RAM είναι ότι το περιεχόμενο στη ROM δεν αλλάζει ποτέ .
Είπαμε ότι το περιεχόμενο της μνήμης ROM δεν μπορεί να γραφτεί παρά μόνο κατά την κατασκευή της .
Το ίδιο ισχύει για το DNA των κυττάρων , εκτός από κάποια τυχαία σφάλματα που μπορεί να συμβούν μερικές φορές κατά την αντιγραφή . Υπάρχει όμως ένας τρόπος με τον οποίο μπορούν να καταγραφούν νέα στοιχεία στη συλλογική τράπεζα δεδομένων ROM ενός ολόκληρου είδους . Με το πέρασμα των γενεών , η μη τυχαία επιβίωση και η αναπαραγωγική επιτυχία των ατόμων μέσα σε ένα είδος ουσιαστικά γράφει βελτιωμένες οδηγίες επιβίωσης στη συλλογική γενετική μνήμη του είδους .
Η εξελικτική αλλαγή σε ένα είδος συνίσταται σε μεγάλο βαθμό στις αλλαγές που συντελούνται στον υπάρχοντα αριθμό των αντιτύπων καθενός από τα διάφορα δυνατά περιεχόμενα κάθε θέσης του DNA , αλλαγές που συμβαίνουν με το πέρασμα των γενεών . Φυσικά , κάθε αντίγραφο πρέπει να βρίσκεται μέσα σε ένα σώμα . Εν τούτοις , εκείνο που έχει σημασία στην εξέλιξη είναι οι αλλαγές στον αριθμό των εναλλακτικών δυνατών περιεχομένων κάθε διεύθυνσης μέσα στον πληθυσμό . Το σύστημα διευθύνσεων παραμένει το ίδιο , αλλά η στατιστική κατανομή των περιεχομένων κάθε θέσης αλλάζει καθώς περνούν οι αιώνες .
Σε πολύ αραιά χρονικά διαστήματα αλλάζει και το ίδιο το σύστημα διευθύνσεων .
Οι χιμπαντζήδες έχουν 24 ζεύγη χρωμοσωμάτων , ενώ εμείς έχουμε 23 .
Ο άνθρωπος και ο χιμπαντζής έχουν έναν κοινό πρόγονο , κι αυτό σημαίνει ότι σε κάποια στιγμή , είτε στο δικό μας παρελθόν είτε στων χιμπαντζήδων , έγινε μια αλλαγή στον αριθμό των χρωμοσωμάτων .
Ή εμείς χάσαμε ένα χρωμόσωμα (δύο από τα υπάρχοντα συγχωνεύτηκαν) , ή οι χιμπαντζήδες απέκτησαν ένα επιπλέον (ένα από τα υπάρχοντα διασπάστηκε σε δύο) .
Πρέπει να υπήρξε τουλάχιστον ένα άτομο που είχε διαφορετικό αριθμό χρωμοσωμάτων από τους γονείς του .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ακόμα και το ένα ζεύγος που μας διαφοροποιεί, το χρωμόσωμα υπ'αριθμόν 2 έχει τα ίδια γονίδια με 2 ζεύγη, το ζεύγος 2Α και το ζεύγος 2Β. Για αυτό και μιλάμε για σύντηξη 2 χρωμοσωμάτων σε 1 (ή διάσπαση ενός χρωμοσώματος σε 2), με πιθανότερη από όσο ξέρω τη σύντηξη. Μπορούμε δηλαδή να μαντέψουμε πώς ήταν ο κοινός πρόγονος
Για περισσότερες πληροφορίες
http://genome.cshlp.org/content/12/11/1663.full
http://www.newscientist.com/article/dn3744
quote:
Η εξελικτική αλλαγή σε ένα είδος συνίσταται σε μεγάλο βαθμό στις αλλαγές που συντελούνται στον υπάρχοντα αριθμό των αντιτύπων καθενός από τα διάφορα δυνατά περιεχόμενα κάθε θέσης του DNA , αλλαγές που συμβαίνουν με το πέρασμα των γενεών
Να δώσω λίγες περισσότερες πληροφορίες πάνω σε αυτό... Η αύξηση του αριθμού των αντιτύπων εξασφαλίζει τουλάχιστον 1 λειτουργικό γονίδιο που μας δίνει χρήσιμη πρωτείνη. Δηλαδή μια μετάλλαξη στο ένα γονίδιο δεν επηρεάζει τον οργανισμό καθώς έχει το άλλο αντίτυπο για να εξυπηρετηθεί. Έτσι εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του οργανισμού και παράλληλα έχουμε ένα "λευκό καμβά" πάνω στον οποίον οι μεταλλάξεις μπορούν να δουλέψουν και δώσουν νέα χαρακτηριστικά, τα οποία φυσικά και υπόκεινται στην φυσική επιλογή.
Edited by - IndustrialAngel on 01/07/2010 14:03:41
Edited by - IndustrialAngel on 01/07/2010 14:05:45
quote:
IndustrialAngel : Να σημειώσουμε Κηφέα ότι τα κοινά γονίδια μεταξύ ανθρώπου και χιμπατζή βρίσκονται και στις ΙΔΙΕΣ θέσεις στα χρωμοσώματα. Δηλαδή μοιράζονται ΚΑΙ κοινή διεύθυνση...
Ακόμα και το ένα ζεύγος που μας διαφοροποιεί, το χρωμόσωμα υπ'αριθμόν 2 έχει τα ίδια γονίδια με 2 ζεύγη, το ζεύγος 2Α και το ζεύγος 2Β. Για αυτό και μιλάμε για σύντηξη 2 χρωμοσωμάτων σε 1 (ή διάσπαση ενός χρωμοσώματος σε 2), με πιθανότερη από όσο ξέρω τη σύντηξη. Μπορούμε δηλαδή να μαντέψουμε πώς ήταν ο κοινός πρόγονος
quote:
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Κηφεύς : Η εξελικτική αλλαγή σε ένα είδος συνίσταται σε μεγάλο βαθμό στις αλλαγές που συντελούνται στον υπάρχοντα αριθμό των αντιτύπων καθενός από τα διάφορα δυνατά περιεχόμενα κάθε θέσης του DNA , αλλαγές που συμβαίνουν με το πέρασμα των γενεών
--------------------------------------------------------------------------------IndustrialAngel : Να δώσω λίγες περισσότερες πληροφορίες πάνω σε αυτό... Η αύξηση του αριθμού των αντιτύπων εξασφαλίζει τουλάχιστον 1 λειτουργικό γονίδιο που μας δίνει χρήσιμη πρωτείνη. Δηλαδή μια μετάλλαξη στο ένα γονίδιο δεν επηρεάζει τον οργανισμό καθώς έχει το άλλο αντίτυπο για να εξυπηρετηθεί. Έτσι εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του οργανισμού και παράλληλα έχουμε ένα "λευκό καμβά" πάνω στον οποίον οι μεταλλάξεις μπορούν να δουλέψουν και δώσουν νέα χαρακτηριστικά, τα οποία φυσικά και υπόκεινται στην φυσική επιλογή.
Πολύ απαραίτητες οι παρατηρήσεις και οι προσθήκες σου , IndustrialAngel, που αποδεικνύουν ακόμη μια φορά την χρησιμότητα ενός εποικοδομητικού διαλόγου . Συμφωνώ με τις συμπληρώσεις σου.
Τα κωδικά σύμβολα του DNA , πριν μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν για οποιαδήποτε λειτουργία , πρέπει να μεταφραστούν σε ένα άλλο μέσο . Μεταφράζονται πρώτα , μέσα από μια ακριβή αντιστοίχιση , σε σύμβολα του RNA .
Το RNA έχει επίσης ένα αλφάβητο τεσσάρων γραμμάτων .
Από εδώ , μεταφράζονται σε ένα διαφορετικό είδος πολυμερούς , που ονομάζεται πολυπεπτίδιο ή πρωτεΐνη . Μπορούμε επίσης να το ονομάσουμε πολυαμινοξύ , γιατί οι βασικές μονάδες του είναι αμινοξέα . Στα ζωντανά κύτταρα υπάρχουν 20 είδη αμινοξέων .
Όλες οι βιολογικές πρωτεΐνες είναι αλυσίδες που αποτελούνται από αυτούς τους 20 δομικούς λίθους .
Αν και κάθε πρωτεΐνη είναι μια αλυσίδα αμινοξέων , οι περισσότερες από αυτές δεν παραμένουν μακριές και ινώδεις .
Κάθε αλυσίδα συστρέφεται δημιουργώντας έναν πολύπλοκο «κόμπο» , το ακριβές σχήμα του οποίου καθορίζεται από την ακολουθία των αμινοξέων .
Επομένως , αυτό το σχήμα κόμπου δεν αλλάζει ποτέ για κάθε ακολουθία αμινοξέων .
Η ακολουθία των αμινοξέων , με τη σειρά της , καθορίζεται με απόλυτη ακρίβεια από τα κωδικά σύμβολα που περιέχει ένα τμήμα DNA (μέσω του RNA, που λειτουργεί ως «μεσάζοντας») . Επομένως , κατά μια έννοια , το τριδιάστατο συνεστραμμένο σχήμα μιας πρωτεΐνης καθορίζεται από τη μονοδιάστατη ακολουθία των κωδικών συμβόλων του DNA.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Πολλά από τα αμινοξέα κωδικεύονται όχι από μία αλλά από περισσότερες τριπλέτες (όπως μπορεί να μαντέψει ήδη κανείς από το γεγονός ότι υπάρχουν 64 τριπλέτες και μόνο 20 αμινοξέα) .
Η όλη μετάφραση , από τη ROM του DNA με την αυστηρώς καθορισμένη ακολουθία μέχρι το ακριβές και αναλλοίωτο τρισδιάστατο πρωτεϊνικό σχήμα , είναι ένας εκπληκτικός άθλος ψηφιακής τεχνολογίας πληροφοριών . Σε επόμενα βήματα , τα γονίδια επηρεάζουν τα σώματα με τρόπους που παρουσιάζουν λιγότερο εμφανή ομοιότητα με τις λειτουργίες των υπολογιστών .
Κάθε ζωντανό κύτταρο , ακόμη και ένα απλό κύτταρο βακτηρίου , μοιάζει με ένα γιγάντιο χημικό εργοστάσιο . Οι διατάξεις του DNA , ή τα γονίδια , ασκούν τις επιδράσεις τους επηρεάζοντας την πορεία των γεγονότων στο χημικό εργοστάσιο , κάτι που επιτυγχάνουν επιδρώντας στο τρισδιάστατο σχήμα των μορίων της πρωτεΐνης .
Η λέξη «γιγάντιο» μπορεί να φαίνεται αταίριαστη για ένα κύτταρο , ιδιαίτερα αν θυμηθούμε ότι 10 εκατομμύρια κύτταρα βακτηρίων θα μπορούσαν να χωρέσουν πάνω στο κεφάλι μιας καρφίτσας .
Ωστόσο , θυμόμαστε επίσης ότι καθένα από αυτά τα κύτταρα μπορεί να χωρέσει το κείμενο της Καινής Διαθήκης και , επιπλέον , είναι γιγάντιο αν λάβουμε υπόψη μας τον αριθμό των πολύπλοκων «μηχανών» που περιέχει . Κάθε μηχανή είναι ένα μεγάλο μόριο πρωτεΐνης , η σύνθεση του οποίου έχει συντελεστεί κάτω από την επίδραση ενός συγκεκριμένου τμήματος του DNA .
Τα πρωτεϊνικά μόρια , που ονομάζονται ένζυμα , είναι μηχανές , με την έννοια ότι καθένα από αυτά προκαλεί την εκτέλεση μιας συγκεκριμένης χημικής αντίδρασης .
Κάθε είδος πρωτεϊνικής μηχανής παράγει το δικό του χημικό προϊόν . Για να το κάνει αυτό , χρησιμοποιεί τις πρώτες ύλες που υπάρχουν μέσα στο κύτταρο , οι οποίες , κατά πάσα πιθανότητα , είναι προϊόντα άλλων πρωτεϊνικών μηχανών .
Για να πάρουμε μια ιδέα σχετικά με το μέγεθος αυτών των πρωτεϊνικών μηχανών , μπορούμε να πούμε ότι η καθεμιά αποτελείται από 6.000 άτομα περίπου , ένας αριθμός που είναι πολύ μεγάλος για τα μοριακά επίπεδα . Υπάρχουν περίπου ένα εκατομμύρια τέτοιοι μεγάλοι μηχανισμοί μέσα σε ένα κύτταρο , και τα διαφορετικά είδη τους ξεπερνούν τις δύο χιλιάδες . Το καθένα είναι εξειδικευμένο να επιτελεί μια συγκεκριμένη λειτουργία μέσα στο χημικό εργοστάσιο , το κύτταρο . Τα χαρακτηριστικά χημικά προϊόντα αυτών των ενζύμων καθορίζουν το συγκεκριμένο σχήμα και τη συμπεριφορά του κυττάρου .
Αφού όλα τα κύτταρα του σώματος περιέχουν τα ίδια γονίδια , ίσως φαίνεται παράξενο που δεν είναι όλα τα ίδια μεταξύ τους . Το αίτιο αυτής της ανομοιότητας είναι ότι στα διαφορετικά είδη κυττάρων διαβάζονται διαφορετικά υποσύνολα γονιδίων , ενώ τα υπόλοιπα αγνοούνται .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Το σχήμα και η συμπεριφορά ενός κυττάρου εξαρτώνται από τα ποια γονίδια του κυττάρου διαβάζονται και μεταφράζονται στα πρωτεϊνικά τους προϊόντα . Αυτό με τη σειρά του εξαρτάται από τις χημικές ουσίες που υπάρχουν ήδη μέσα στο κύτταρο , πράγμα που εξαρτάται εν μέρει από τα γονίδια που έχουν διαβαστεί προηγουμένως στο κύτταρο και εν μέρει από τα γειτονικά κύτταρα .
Όταν ένα κύτταρο διαιρείται σε δύο , τα θυγατρικά κύτταρα δεν είναι απαραιτήτως όμοια μεταξύ τους . Για παράδειγμα , στο αρχικό γονιμοποιημένο ωάριο ορισμένες χημικές ουσίες συγκεντρώνονται στη μια μεριά του κυττάρου και άλλες στην άλλη . Όταν ένα τέτοιο πολωμένο κύτταρο διαιρεθεί , τα δύο θυγατρικά κύτταρα παίρνουν διαφορετικές χημικές ουσίες . Αυτό σημαίνει ότι στα θυγατρικά κύτταρα θα διαβαστούν διαφορετικά γονίδια και μ’αυτό τον τρόπο αρχίζει μια διαδικασία αυτοενισχυόμενης απόκλισης . Το τελικό σχήμα του σώματος , το μέγεθος των μελών , η συνδεσμολόγηση του εγκεφάλου , η χρονική διάταξη των προτύπων συμπεριφοράς , είναι άμεσες συνέπειες των αλληλεπιδράσεων ανάμεσα σε διαφορετικά είδη κυττάρων , οι διαφορές των οποίων προέρχονται με τη σειρά τους από τα διαφορετικά γονίδια που διαβάζονται . Αυτές οι διαδικασίες απόκλισης είναι προτιμότερο να θεωρούνται ως τοπικά αυτόνομες κατά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η «αναδρομική» διαδικασία αντί να θεωρήσουμε ότι συντονίζονται από κάποιο κεντρικό σχέδιο .
Το «έργο» – με την έννοια με την οποία χρησιμοποιούμε εδώ τον όρο – είναι αυτό που οι γενετιστές ονομάζουν "φαινοτυπικές εκδηλώσεις" ενός γονιδίου . Το DNA επιδρά και καθορίζει τη μορφή του σώματος , το χρώμα των ματιών , τη μορφή των μαλλιών , την ένταση της επιθετικής συμπεριφοράς και χιλιάδες άλλες ιδιότητες , που ονομάζονται όλες φαινοτυπικές εκδηλώσεις .
Το DNA ασκεί τις εν λόγω επιδράσεις αρχικά σε τοπικό επίπεδο , αφού διαβαστεί από το RNA και μεταφραστεί σε πρωτεϊνικές αλυσίδες , οι οποίες στη συνέχεια επηρεάζουν τη μορφή και τη συμπεριφορά του κυττάρου .
Αυτός είναι ένας από τους δύο τρόπους με τους οποίους μπορούν να διαβαστούν οι πληροφορίες που περιέχει μια διάταξη DNA . Ο άλλος τρόπος είναι να αντιγραφεί σε έναν νέο κλώνο DNA . Αυτή είναι η αντιγραφή στην οποία αναφέρθηκα προηγουμένως .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Εγω τα καταλαβαίνω μεν (αλλά σπουδάζω σε βιολογική σχολή).Θεωρώ απίθανο να καταλάβει ατομο που δεν έχει γνώσεις καλής οργανικής χημείας αυτά που λέτε.
Βασικά τα λέτε και αρκετά ανακατεμένα.Για να εξηγήσεις την εξέλιξη,πρέπει πρώτα να ξεκινησεις με την δομή και τις ιδιότητες των νουκλεικων οξέων,να εξηγήσεις ΠΩΣ γίνονται αλλαγες στα νουκλεικά οξέα,ποιές αλλαγές είναι αυτές,ποιές αλλαγες μεταβιβάζονται στους απογόνους και ποιος ο μηχανισμός που επιτρέπει σε κάποιες αλλαγές να επικρατουν των υπολοίπων.
Για να καταλάβεις βεβαια την δομή των νουκλεικων οξέων πρέπει να ξέρεις χημεία.

The plural of anecdote is not data.
Edited by - medtech on 05/07/2010 01:41:16
Edited by - medtech on 05/07/2010 01:45:41