- Λίγους φίλους...να μιλήσουμε! - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

quote:

---

quote:

---

quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ
Τι προτίμας? πηνελοπη η Ελένη?

πηνελόπη δαγκωτό!
Δε πα να χει κυτταρίτιδα και στ'αυτιά...άντε να εγκατασταθούμε στην Ιθάκη γιατί μπούχτισα με τα πήγαινε-έλα!
Ασε την Ελένη το μοντέλο γι'αυτούς που τους αρέσουν τα παιδέματα της Τροίας κι οι φορτουνιασμένες θάλασσες.
πόστ-παρενθοσφήνα τέλος

Υ.Γ.[ζητώ τη κατανόηση σας γι'αυτή τη σφήνα, συνέχεια επί των όποιων συζητήσεων]

---

Σωστό αυτό,
και με βάση επίσης το γνωμικό του αθάνατου Βέγγου (...όσο μεγαλώνεις...κλπ,κλπ)

Επομένως το ηθικό δίδαγμα είναι η Ελεν-όπη....

Δια τους μη κατανοούντας:

Ελένη για τα νιάτα,
και Πηνελόπη για τα γεράματα

(Αυτό άλλωστε εδίδαξε και έπραξε και ο Οδυσσέας.... Ούτε μόνο με Ελένες μπορείς να τη βγάζεις μια ζωή,
ούτε όμως και με την Πηνελόπη από την αρχή....)

Γι'αυτό και έκανε τόσα χρόνια να πάει πίσω στην Ιθάκη....

Άρα η απάντηση δίνεται αναλόγως ηλικίας.
Οι κάτω των 30-35 μάλλον τείνουν να είναι "Ελενιστές",
ενώ οι άνω ("μεσήλικς" που λέει και ο Αίολος...) το γυρίζουν σε "Πηνελοπιστές".....

Και οι δυο δίκιο έχουν όμως ...

---

Ωραίο το ερώτημα περί των γυναικών και εάν το αντιστρέψουμε έχει και πλάκα...διότι συχνά εμείς τα βόδια φαίνεται να λογαριάζουμε χωρίς τον ξενοδόχο…και φυσικά κοιτάμε πάντα το τυρί και ποτέ τη φάκα...

Την «ωραία Ελένη» δεν την επιλέγουμε, εκείνη επιλέγει! Κι αν τύχει και μάς επιλέξει τότε αρχίζουν τα δύσκολα Είναι αυτό που λέει πρόσεξε τι εύχεσαι, μπορεί να σου συμβεί...

Όποιον ήθελε θα μπορούσε να είχε η κοκόνα και τελικά διάλεξε τον Μενέλαο…άντρας με λεφτά αισθήματα σου λέει, ο πλουσιότερος βασιλιάς στους Αχαιούς (μαζί με τον αδερφό του τον Αγαμέμνονα), ήρεμη δύναμη, σταθερός και αξιόπιστος…σιγά μην επέλεγε δηλαδή τον «είμαι άστατος πολύ» Οδυσσέα ή το νιάναρο ακόμα Αχιλλέα που είχε το μυαλό του στις δόξες και τους πολέμους ή τον υπερφίαλο και κυνικό Αγαμέμνονα που μέχρι και την κόρη του θα πούλαγε για χάρη της επιχείρησης...ενώ με τούτον εδώ το Μενέλαο, σου λέει το Ελενάκι θα έχω το κεφάλι μου ήσυχο…άνθρωπος της δουλειάς και της ρουτίνας…και με αντοχές, αυτός ό,τι κι αν του κάνω στο τέλος θα έρθει να με βρει και θα με συγχωρήσει….και όταν τελικά ήρθε εκείνο το τεκνό ο Πάρις στη Σπάρτη (και ενώ ο σύζυγας έλειπε σε επαγγελματικό τριπ) έγιναν τα γνωστά…

Αν και ζω με πηνελοπη, γνώρισα και αρκετές ελενιτσες, στα νοιατα και στα προχωρημένα μου. Και είναι οι ελενιτσες που θα σε στείλουν η για μυστη η στον πάτο!

Όταν ήμουν νέος, μεγάλο μέρος της σκέψης μου ήταν εκει...

Τώρα που είναι λίγο μεγάλος, (και σκέφτομαι) είναι χειρότερα!

Για κάτι φεγγαρια μέχρι να τακτοποιήθω, (φοιτητής) έζησα με μια γιαγιά. Μια μέρα γύρισα, αργα, και μπήκα ήσυχα στο σπίτι. Περνώντας απο το δωμάτιο της γιαγιάς (γύρω στα 88) την βρήκα, χωρίς να με αντιληφθεί, σε περίεργη σεχοθλικη κατάσταση, μα για να μην την φέρω σε δύσκολη θέση, πείρα στο δωμάτιο μου, χωρίς να με δει.

Την άλλη μέρα το μεσημέρι, έτσι που το έφερε η συζήτηση, μάθες αναρωτήθηκα.

Ποιος ξέρει εκείνη η επιθυμία, αν και ποτε τελειώνει!

Με κοίταξε στα ματια, και απάντησε ευθέως!

Ποτε!

Γιαγιάδοπιπινια! Μην σου τύχουν...

quote:

---

Γιαγιάδοπιπινια! Μην σου τύχουν...

---

α ρε λογοπλάστη Πλάτων !!!

Hellas at War

quote:

---

Αν και ζω με πηνελοπη, γνώρισα και αρκετές ελενιτσες, στα νοιατα και στα προχωρημένα μου. Και είναι οι ελενιτσες που θα σε στείλουν η για μυστη η στον πάτο!

---

Σωστό...σωστότατο!

Βέβαια, έχουν τον αναγκαίο ρόλο τους οι ελενίτσες!
Ο δρόμος για τον παράδεισο περνά απ'τη κόλαση.
[δεν αναφέρομαι σε θρησκευτικούς παραδείσους και κολάσεις, τρόπος του λέγειν για το νόημα]

Οπότε στη πορεία κάποια στιγμή ή ξεγλιστρά κανείς απ'τις <<παγίδες>> του χώρου και του χρόνου που εμφανίζονται, ή τον τραβάνε προς τα κατάβαθα μαύρες τρύπες μυαλού και σώματος!
[<<παγίδες>> του χώρου και του χρόνου μπορεί να εμφανίζονται στα πάντα και παντού, δεν έχει να κάνει μόνο με Ελενίτσες ή Πηνελοπίτσες]

quote:

---

Γιαγιάδοπιπινια! Μην σου τύχουν...

---

Αυτό κι αν είναι σωστό φίλε Πλάτωνας!!!
Απ'τη σκύλα στη χάρυβδη.

Νομίζοντας κάποια στιγμή ότι ξεγλιστρά κανείς απ'τις Ελενίτσες έχοντας κατά νού Πηνελοπίτσες, μπορεί καμιά από δαύτες να του βγεί Γιαγιάδοπιπινίτσα και να τρέχει στα όρη και τ'άγρια βουνά!

Και μη σου τύχει και καμιά μεμονωμένη Γιαγιαδοπιπινίτσα[τέλεια λέξη,πως το σκέφτηκες!] σαραντάρα και σαρανταπεντάρα, αρκετά νέα ακόμη μεν που γιαγιαδοπιπινίζει όμως δε, ενταγμένη σε κάνα διαλογιστικό ρεύμα!
Τότε μπορεί να πουντιάσεις!
Κι αν τύχει και έχει για χρόνια και κάνα μεμονωμένο φίλο-γνωστό φωτισμένο μυημένο μαθητή να χει μπεί σε αιτιατά και σε υπεραιτιατά πεδία, που το χει βάλει αμέτι μουχαμέτι ντε και καλά να της βρεί και κάνα σύντροφο να ξεθυμαίνει τις συσσωρευμένες ανεκπλήρωτες ερωτοσεξουαλικές επιθυμίες της καθοδηγώντας την στο μπαγκράουντ και καλά εν αγνοία σου και σε βάλουν και στο μάτι, τότε την έκανες τη τύχη σου, κέρδισες μόνος δέκα φορές το λόττο και το τζόκερ!!!

Edited by - YUGI-OH on 06/06/2012 12:00:59

Θα σου πω γράψω ενα αληθινό γεγονός, μπορείς να το ψάξεις στα αρχεία του BBC.

Ο δημοσιογράφος, επερνε συνέντευξη σε μια ηλικιωμένη κυπριακά, στα 86 της χρόνια.

Διηγήθηκε πως στα 58 της, δεν αισθάνθηκε καλα, και ο γιατρός της είπε να κάνει γενικές εξετάσεις,

Εκει, με μεγάλη της έκπληξη, άκουσε πως θέλανε να μιλήσουν με ένα στενό της συγγενή, μα λόγο του ότι ήθελε να ξέρει η ίδια τι έχει, είπε στο γιατρό πως ήταν έτοιμη να δεχθεί ότι και να ήταν.

Ο γιατρός, κίνησε το κεφάλι του, μετα την έβαλε στο ιατρείο, και της έδειξε τις πλάκες της. Ήταν γεμάτη παντού με καρκίνο.

Σοκ για την κυρία, που ήταν και αρκετα εύπορη, με χαμηλή φωνή, ρώτησε τον γιατρό, πόσος χρόνος της μένει.

Αν είσαι τυχερή, λιγοι μήνες απάντησε ο γιατρός. Δεν γίνεται χειρουργείο σε τετοια κατάσταση.

Έφυγε η κυρία, πήγε σπίτι της, και την Κυριακή που μαζεύτηκαν όλα της τα παιδιά, τα εγγόνια κλπ κλπ για τραπέζι, όταν τελείωσαν, ζήτησε απο όλους την προσοχη.

Κοιταχτε, είπε, όλη μου τη ζωη την αφιέρωσα σε σας. Έκανα ότι περνά απο το χέρι μου, ώστε να μην σας λήψει τίποτα. Δυστυχώς, έχω λίγους μήνες άκομα ζωής, και θα ήθελα να ξεχάσετε όλοι σας πως έχετε σύζυγο, μητέρα, γιαγιά. Σας το ζητω σαν χάρη. Μετα σηκώθηκε, πήγε στο δωμάτιο της, και άρχισε να κάνει, ότι δεν είχε κάνει μέχρι τότε.

Φοβόταν να κολυμπήσει. άρχισε να κάνει μπάνιο.
Φοβόταν να πετάξει? κανόνισε ταξίδια.
Φοβόταν εκείνο, το άλλο, το ύψος, το σκοτάδι....ε αυτη αυτα που φοβόταν έκανε.

Πέρασε ο καιρός, ούτε σε γιατρούς πήγε, ούτε την ενδιέφερε που θα πεθενε, απλα μέχρι το τελευταίο της δευτερόλεπτο, ήθελε ν το ζήσει.

Πέρασαν απο τότε 28 χρόνια, πανέμορφης ζωης, συμπλήρωσε. Ευτυχώς που με βρήκε η αρρώστια, γιατι απο εκείνη την ημέρα, άρχισα να ζω!

Πιθανόν να είναι ακόμα στη ζωη, το είδα το 1995 στο BBC

Συνέχισε να κανείς ότι κανείς stanfeomgreece. Δεν στα γράφω για ελπίδα, μα για ζησημο!

Do it!

Και μη σου τύχει και καμιά μεμονωμένη Γιαγιαδοπιπινίτσα[τέλεια λέξη,πως το σκέφτηκες!] σαραντάρα και σαρανταπεντάρα, αρκετά νέα ακόμη μεν που γιαγιαδοπιπινίζει όμως δε, ενταγμένη σε κάνα διαλογιστικό ρεύμα!
Τότε μπορεί να πουντιάσεις!
..........
Τι να πουντιασεις βρε, παγωνεις. Όταν πιο νέος πήγαινα απο Ελβετία, Αυστρια και ΒΟΡΕΙΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ μεριά, αν ήξερες πόσες το έριχναν στον πνευματισμο, για αυτο το λόγο! ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ!!

Και δεν το παραδέχονται! (Βουδα, κούδα, βουρτσα,) όλα μαζι....μην γράψω και κάτι άλλο.....

quote:

---

Γεια σας. 

Άνοιξα αυτο το θέμα, για να βρω φιλους να μιλήσουμε! Δεν με ενδιαφέρει τι πιστεύεται, που ανοίκεται, τι κάνετε, απλά να αλλάξουμε λιγες σκέψεις, και τι μπορούμε να κάνουμε.

Ειληκρινα, δεν θέλω να περάσω κάτι, λίγες ερωτήσεις ουσίας να γίνονται, που θα βαζουν σε κίνηση την καλή διάθεση για έρευνα, προπαντός.

Μπαίνω λοιπόν κατευθείαν στο ψητό.

Που βαδίζεται εσείς φίλοι?

Σαν ανθρωπότητα, βλέπω συνεχώς τις αξίες να καταρρέουν. 

Δεν ξέρω αν γίνομαι εγω συνεχώς περισσότερο απομακρος η (αναισθητος), μα ότι και να μου προσφέρει η κοινωνία, με αφήνει αδιάφορο. Κια δεν Μιλαω για ποδοσφαιρο, σπορ κλπ...αυτα τα αφησα στα 20. Ουτε για τεχνολογια, και αυτη πια δεν με τραβαει...μα Ακόμα και τα σοβαρά βιβλία, τα διαβάζω για λίγο και τα αφήνω. 

Το μόνο που ακόμα με τραβά, είναι η φύση...και η παρατήρηση. Αρκετές φορές χάνομαι με τις ώρες στα δάση, η σε παραλίες. Αν δεν είχα λίγες υποχρεώσεις....θα την έκανα μέσα στη φύση η σε καμία σπηλιά...

Με κάποιο φίλο που συζήτησα λίγο, μου είπε πως έχω κατάθλιψη..μα μόνο αυτο δεν έχω! 

Μέσα μου είναι όλα οκ, όμορφα. Όπως μέσα στη φύση!

---

quote:

---

Τι να πουντιασεις βρε, παγωνεις. Όταν πιο νέος πήγαινα απο Ελβετία, Αυστρια και ΒΟΡΕΙΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ μεριά, αν ήξερες πόσες το έριχναν στον πνευματισμο, για αυτο το λόγο! ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ!!

---

Στήλη άλατος, κανονικά. Φαντάσου δηλαδή, όχι μόνο εδώ, και εκεί, πάντα και παντού η φύση του ανθρώπου είναι ίδια!
Μου ρχεται στο μυαλό ένα γνωμικό που λέει, δε το ξερες μαθες πως σα μεγαλώνει ο διάβολος, καλογερεύει!

quote:

---

Και δεν το παραδέχονται! (Βουδα, κούδα, βουρτσα,) όλα μαζι....μην γράψω και κάτι άλλο.....

Ειναι λιγο...ελαχιστα.....Πιππινοψαγμενες!

---

Αυτό κι αν είναι! Έχεις δίκιο Έβερεστ και βάλε!
Με καμία Παναγία δεν το παραδέχονται.
Εχει τύχει ν'ακούσω έναν όρο σε σετ απ'τις ατάκες που χρησιμοποιούν κατά κόρο:
[Αφού, σε κόψουν[σκανάρουν] απ'τη κορφή ως τα νύχια, σε κουβεντιάσουν κάνα δυο φορές, και γενικά κόψουν κίνηση τι καπνό φουμάρεις που λέμε]
"Τι το ψάχνεις; Όλα είναι κάρμα...",
"Ήταν κάρμα που έτυχε να σε δώ...",
"Η γνωριμία μας είναι καρμική...",
"Τώρα που σε βρήκα είναι κάρμα...",
"Καλά δε καταλαβαίνεις ότι είναι κάρμα...",
"Δε μπορεί κάρμα θα ναι, γιατί δε το προχωράμε...",
"Μα αφού είναι κάρμα, θα πρεπε να το προχωράγαμε...",κ.ο.κ
Δηλαδή, [λένε]αυτό το ινδικό, κάρμα, χάρμα, φάρμα,...όλα μαζί ένας αχταρμάς τουρλουμπούκι!

Edited by - YUGI-OH on 06/06/2012 19:54:22

Μα καλά πού πήγε το χιούμορ του esoterica? Kαι χωρίς χιούμορ όπως ξέρετε η μέρα δεν παλεύεται...stanfromgreece σόρυ αν σου διέκοψα τον ειρμό της σκέψης! δεν κοίταξα στα πιο πριν...

quote:

---

Η φάση είναι πως με όσα γράφει ο καθένας εδω μέσα (ειδικά για της γυναίκες) αφήνει εμφανέστατο ένα μεγάλο μέρος του εαυτού του.

---

Διότι "ελενίτσες" και γενικά πανέμορφες κοπέλες υπάρχουν πολλές, ελένη όμως μία! Και πιο απλά αν το δούμε, άλλο η όμορφη άλλο η φεμ φατάλ...όμορφες που θα μάς ταλαιπωρήσουν μπορεί να περάσουν αρκετές, γυναίκες όμως του πολέμου και της καταστροφής (στα έσω πρωτίστως) ελάχιστες ή μονάχα μία!
..........

Α κάτσε φιλαράκο. Εδω με εκείνο το μονάχα μια, (άντε, και μια που πλησιάζει) χτυπήσες φλέβα!

Ξέρεις τι είναι αδερφέ εκει ( στα έσω πρωτίστως) να βρεθεί αυτη η μια, και να δεις τον ουρανό ανάποδα?

Και φυσικά δεν θα είναι μόνο ελενιτσα μα και Ελένη και πηνελοπη και ότι άλλο...αγαπη κουλτούρα ψυχη σώμα σεχ ερωτας χαμόγελο απλότητα ελαφρότητα συντροφικότητα ευαισθησία γούστο καλοσύνη συμπόνια συμπαράσταση χιούμορ γεναιοδωρια φιλοσοφημενη και πρώτη με ότι και να καταπιάνεται...

Συναντήσετε και εσείς μια τέτοια?

Άντε ρε, δεν σας πιστεύω!

Γιατι?

Γιατι αν την συναντούσατε και την χάσατε, θα εισαστε φιλόσοφοι!

quote:

---

Γιατι αν την συναντούσατε και την χάσατε, θα εισαστε φιλόσοφοι!

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

Μου χάρησε το άκου ανθρωπακο, του βίλεμ ραιχ...

Ήμουν νεος και ωραιος,

και είχα αρκετα πιπινια γύρω μου,
μα όταν μια γυναίκα τα συγκεντρωνει όλα, σταμάτησαν να με ενδιαφέρουν οι άλλες.

Βέβαια η εξάρτηση απο πολλα, και η μη γνώση του εαυτού είναι αυτο που με έσπρωξε μέσα,

Μα και αυτη φταίει! (για το ότι κοίταξα μέσα!)

Και Νίκ, είναι να μην κοιτάξεις πραγματικα...γιατι μετα δεν σταματας ποτε, ούτε Θα είσαι ποτε πια, αυτός που ήσουν...

Τώρα Νίκ,όλες τις γυναίκες να μου εδειναν,
όλα τα πλούτη του κόσμου να είχα στα πόδια μου, (και εσυ καταλαβαίνεις πως μιλάω σοβαρά)
δεν θα γύριζα πίσω, ούτε για εκείνη....γιατι το σβήσιμο της, παρέσυρε τον κόσμο όλο....μέσα, και έγινε το μεσα, ΈΝΑ με το ΈΞΩ.

Μην κοιτάς που πιπινιζω λίγο, γιατι μια οι εθνικισμόι μια οι εκλογές και τα κόμματα, μην χάσουμε και τους λίγους καλούς φίλους που υπάρχουν εδω μέσα

οπότε όλα οκ...

quote:

---

Συναντήσετε και εσείς μια τέτοια?

Άντε ρε, δεν σας πιστεύω!

Γιατι?

Γιατι αν την συναντούσατε και την χάσατε, θα εισαστε φιλόσοφοι!

---

Άξιος λοιπόν και παραγνωρισμένος ο ρόλος της Ξανθίππης στην ιστορία!!

Οι οποίοι αρχαίοι ήταν βέβαια πολύ προχωρημένοι στα πάντα..και αυτό φαίνεται κυρίως στο χιούμορ που είχαν….οι τύποι ήταν όλα τα λεφτά!! Ρωτήσανε λέει κάποιοι τον Αντισθένη «τι είναι προτιμότερο για έναν άντρα, να παντρευτεί μία όμορφη ή μία άσχημη?»…και απαντάει ο θεός «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, γιατί αν παντρευτεί μία όμορφη τότε θα την έχει κοινή, ενώ αν παντρευτεί μία άσχημη τότε θα την έχει ποινή»!!!

Αν και εδώ που τα λέμε βέβαια αμάν πια με το φασισμό "της ομορφιάς" τόσα χρόνια, και ειδικά σήμερα με όλα αυτά τα γελοία πρότυπα ομορφιάς και τελειότητας...ένα άσχημο και ιδιότροπο ζευγάρι που σφάζεται όλη την ώρα τύπου Σωκράτης-Ξανθίππη θα έχει πάντα πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και πάθος από το κλασικό ζευγαράκι της αγίας παρασκευής "ο ωραίος και η ωραία" που είναι για χασμουρητά...

Όπως και να ΄χει πάντως είναι κάποια διλήμματα του άντρα που είναι διαχρονικά…διότι καταρχάς σκέπτεται για το αν θα παντρευτεί ή όχι…ξέρει από πριν πως Ο,ΤΙ κι αν κάνει θα το μετανιώσει…και εάν τελικά αποφασίσει να καεί τότε επέρχεται το δίλημμα τι γυναίκα να παντρευτεί….τελικά οι περισσότεροι φαίνεται να αποφασίζουν ορθολογικά…τον μεγάλο έρωτα συνήθως δεν τον παντρεύονται ούτε οι μεν ούτε οι δε…όχι τόσο βέβαια από επιλογή αλλά και επειδή δεν έκατσε…είναι όμως και το ένστικτο της συντήρησης…όταν δηλαδή η άλλη ή ο άλλος κοντεύει να σε στείλει στο τρελάδικο τότε μάλλον αποφεύγεις να ανοίξεις σπίτι με μία ωρολογιακή βόμβα μέσα σε αυτό…

Γενικώς στη φύση τα είδη επιλέγουν το ταίρι που τους εμπνέει περισσότερη σιγουριά. Και σ’αυτό βέβαια παίζει ρόλο και η εμφάνιση…και είναι γνωστό ότι το θηλυκό στη φύση θέτει πιο αυστηρά κριτήρια όταν επιλέγει το ταίρι της σε σχέση με το αρσενικό…για να εγγυηθεί την ποιότητα των απογόνων…το δε αρσενικό είναι υπεύθυνο για το ποσοτικό θέμα της υπόθεσης, να εξασφαλίσει όσο περισσότερους απογόνους γίνεται.

Το θηλυκό λοιπόν ψάχνει για το υγιές και εύρωστο αρσενικό για να ζευγαρώσει, τσεκάροντας παράλληλα για το κατά πόσο άστατο ή σταθερό είναι. Μεταξύ δύο εξίσου εύρωστων ανταγωνιστών θα επιλέξει το σταθερό και όχι το άστατο, αλλά ακόμα κι αν το σταθερό υστερεί λιγάκι στο σώμα και την εμφάνιση τότε και πάλι οι πιθανότητες είναι μαζί του διότι το ανταγωνιστικό του πλεονέκτημα της «πίστης» και «σταθερότητας» μετράει πολύ στα μάτια της θηλυκιάς, λέει κάπου ο Ντώκινς στο γνωστό του βιβλίο.

Και η πλάκα είναι ότι αυτός είναι και ο λόγος, σύμφωνα με τον Ντώκινς, που σε αντίθεση με τους ανθρώπους, στα περισσότερα είδη στη φύση ο «κοκέτης» της υπόθεσης είναι το αρσενικό και όχι το θηλυκό! Το αρσενικό είναι που του αρέσει να περιποιείται τον εαυτό του, να φαίνεται πάντα όμορφος και υγιής, επιδεικνύοντας τα προσόντα του, ενώ το θηλυκό είναι πιο χύμα και απεριποίητο!

Με τους ανθρώπους μέχρι και σήμερα ήταν αλλιώς τα πράγματα! Η γυναίκα ήταν αυτή που προσπαθούσε να εντυπωσιάζει με την παρουσία της και να προσπαθεί να δείχνει πιο όμορφη απ’ότι είναι στην πραγματικότητα. Η γάτα ο Νίτσε το είχε θέσει πολύ σωστά: «Ακριβώς επειδή η γυναίκα κατά βάθος γνωρίζει ότι παίζει το ρόλο του δεύτερου γι’αυτό το λόγο στολίζεται και προσπαθεί να γοητεύσει»!

Τώρα όμως αρχές του 21ου αιώνα και με τη γυναικεία χειραφέτηση να τα έχει φέρει όλα τούμπα τα πράγματα φαίνεται να αλλάζουν…και δεν αποκλείεται σε μερικές δεκαετίες το χύμα και απεριποίητο φύλο να είναι το θηλυκό, ο δε άντρας να έχει καταλήξει ένας ωραιοπαθής νάρκισσος! Διότι το παιχνίδι πλέον παίζεται επί ίσοις όροις! Και ακριβώς επειδή η γυναίκα πλέον επιλέγει συνειδητά και ξεκάθαρα με ποιόν θα ζευγαρώσει, και επειδή πάντα θα έχει πιο αυστηρά κριτήρια επιλογής σε σχέση με τον άντρα -για λόγους τεκνοποίησης- ακριβώς για αυτό το λόγο θα νιώθει όλο και λιγότερο την ανάγκη να γίνει πιο αξιοπρόσεκτη και να ανέβει στα μάτια του αρσενικού! Θα το κάνει ενίοτε βέβαια και αυτό όταν τους χρειάζεται -παλιά τους τέχνη κόσκινο- όχι όμως τόσο όσο μέχρι σήμερα!

Βέβαια το πράγμα στο σήμερα δεν είναι και τόσο απλό, εμπλέκεται πχ. και το θέμα του καταραμένου του μάρκετινγκ και των άθλιων προτύπων «ομορφιάς» που προβάλλει τα οποία δεν αφήνουν σε ησυχία τα δόλια τα θηλυκά…Για αυτό όμως μιλάμε άλλη φορά…για τον προβαλλόμενο φασισμό της «ομορφιάς» και της «τελειότητας»…

Και τα τέσσερα πόστ που έγραψες σ'αυτή τη σελίδα εως τώρα, είναι ένα προς ένα διαλεγμένα γι'αυτού του είδους τις αναλύσεις και προσσεγγίσεις της σχέσης θηλυκού και αρσενικού απ'την ελληνική αρχαιότητα.

Γράφε κι άλλες, και γι'εκείνη που μαζί με τις άλλες αρχαιοελληνίδες έκαναν απεργία, αποχή δηλαδή απ'τα λεγόμενα συζυγικά τους καθήκοντα.
Νομίζω Λυσιστράτη τη λέγανε αν θυμούμαι καλά.

Δυό σκέψεις που μου ρχονται κατά νού.

Παρατηρώντας τη φύση, νομίζω πως μπορούμε να πούμε δύο βασικές αλήθειες για τη σχέση θηλυκού-αρσενικού κατά τη δική μου γνώμη.

Το θηλυκό, είναι αυτό που επιλέγει.
Ο επιλογέας δηλαδή, ή η επιλέγουσα δυναμoενέργεια, όπως θες το λες.

Το αρσενικό, διαχρονικά απ'την αρχαιότητα εως σήμερα τις μέρες μας, νομίζω πως χρειάζεται να κατανοήσει εις βάθος[ψυχοπνευματικοσωματικά] ότι,
δεν είναι αυτό που επιλέγει αλλά επιλέγεται.
Ο επιλεγμένος δηλαδή, ή η επιλεγμένη δυναμοενέργεια, όπως θες το λες.

Το αρσενικό, επί της αρχής, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι ν'αναγνωρίσει ένα είδος μαθητείας σ'αυτό το παιχνίδι επιλογής που κάνει η φύση, και να το δεχτεί ως εξέλιξη του αφήνοντας τον εαυτό του να είναι μαθητής κατανοώντας τη φύση του παιχνιδιού.

Κάτι άλλο που μπορεί να κάνει το αρσενικό είναι να διευρύνει το σύνολο των επιλογέων[των θηλυκών δηλαδή απ'τα οποία επιλέγεται].
Εξού βέβαια, και η αιώνια διαχρονική κόντρα των θηλυκών που ζηλεύει το ένα το άλλο και ανταγωνίζονται αναμεταξύ τους με θεμιτά κι αθέμιτα μέσα, ποιο θα είναι ο τελικός νικητής επιλογέας κατακτητής του αρσενικού, όταν πολλά θηλυκά έχουν βάλει στο στόχαστρο και διεκδικούν το ίδιο αρσενικό.
Δηλαδή, ανταγωνίζονται οι επιλέγουσες μορφοδυναμοενέργειες[θηλυκές] ποια θα είναι η επικρατούσα η οποία θα έλκει προς απορρόφηση και συγχώνευση την επιλεγμένη μορφοδυναμοενέργεια[αρσενικό].

Έτσι το απ'τη φύση ρυθμισμένο αρσενικό να χει δεύτερο ρόλο σ'αυτό το παιχνίδι, για να διευρύνει τους επιλογείς[θηλυκά] χρειάζεται να εξελίσσει τον εαυτό του σ'όλα τα επίπεδα ψυχής,νού,σώματος και τρόπου ζωής του εμπνέοντας ασφάλεια,σταθερότητα,δύναμη,ομορφιά,εξέλιξη,κ.ο.κ, έτσι ώστε αν μπορεί να καταφέρει κάτι, να είναι να έχει μια μικρή δυνατότητα επιλογής απ'ένα σύνολο επιλογέων-θηλυκών.

Δηλαδή μια μικρή δυνατότητα να μπορεί να επιλέγει από ποιον θηλυκό επιλογέα επιλέγεται.
Αυτό είναι όλο το παιχνίδι.

Τώρα, για το πολύ ωραίο παράδειγμα ζεύγους Σωκράτη-Ξανθίππη, που αναφέρεις, να πώ ένα χαρακτηριστικό[το περιγράφεις αναλυτικά και εσύ] συνοπτικά, και ορισμένοι θα καταλάβουν.
Υπάρχει ένα θέμα να διαλέγει κανείς σε ποιόν <<τύρρανο>> να βρίσκεται κοντά τελώντας υπό μαθητεία.
Δηλαδή, αν μπορεί να επιλέγει τον <<τύρρανο>> του κανείς στον οποίο να είναι μαθητής.

Το θέμα πάντως της επιλογής για ζευγάρωμα δεν νομίζω να είναι και τόσο απλό όσο το θέτω στα παραπάνω μηνύματα. Υπάρχουν πολλές παράμετροι όπως πχ. η αριθμητική αναλογία αρσενικών-θηλυκών σε ένα σύνολο. Όταν τα θηλυκά πλειοψηφούν έστω και για λίγο τότε το ανταγωνιστικό πελονέκτημα το έχει το αρσενικό, ενώ όταν πλειοψηφούν τα αρσενικά τότε ισχύει το αντίθετο, για ευνόητους ποσοτικούς λόγους.

Σε κάποια είδη το 100% των αρσενικών είναι γόνιμα ενώ μονάχα το 10% των θηλυκών είναι γόνιμα. Σε κάποια άλλα μονάχα το 10% των αρσενικών ζευγαρώνει (τα πιο εύρωστα και με τα καλύτερα γονίδια που τους την πέφτουν όλες οι θηλυκές) ενώ τα υπόλοιπα, τα λιγότερα ευνοημένα μένουν μόνα. Υπάρχουν επίσης θηλυκά που αμέσως μόλις γεννήσουν καταλαμβάνονται από οίστρο και εγκαταλείπουν τα νεογέννητά τους για να ζευγαρώσουν με νέο ταίρι καθώς βέβαια και θηλυκά που μένουν για 2-3 χρόνια φροντίζοντας τα νεογέννητα.

Πολυπλοκότητα μεγάλη! Το πιο ενδιαφέρον πάντως είδος είναι το δικό μας!

Διαβλέποντας την εξέλιξη του πολιτισμού και λαμβάνοντας υπόψιν και κάποια εσωτεριστικού τύπου δεδομένα θεωρώ ότι η νέα εποχή, η εποχή του Υδροχόου, θα σημάνει την επιστροφή της Μητριαρχίας. Σύμφωνα με τον Freud η μητριαρχία σχετίζεται περισσότερο με την πολυγαμία ενώ η πατριαρχία με τη μονογαμία. Μονογαμία βέβαια από την πλευρά της γυναίκας διότι σε ένα πατριαρχικό μοντέλο ο αφέντης που κάνει ό,τι θέλει είναι ο άντρας!

Η επικράτηση της χριστιανικής "ηθικής" κηλίδωσε το σεξ, ειδικά το προγαμιαίο σεξ, ως αμαρτία, περιφρόνησε και τιμώρησε το σώμα και τις ηδονές του, και έθεσε τη γυναίκα υπό τον άντρα. Καλώς ή κακώς έτσι έγινε, τώρα όμως με την οικονομική και σεξουαλική χειραφέτηση των γυναικών φαίνεται να γκρεμίζεται η παλιά ηθική και τα νέα μοντέλα που αφορούν τον έρωτα και το σεξ φαίνεται να είναι συγγενέστερα στα παραδείγματα της φύσης και λιγότερο κοινωνικές κατασκευές. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα εξαλειφθεί η μονογαμία και η συζυγική αφοσίωση αλλά ότι θα επικρατήσουν πιο ορθολογικού τύπου μοντέλα, χωρίς τα ταμπού και τα συναισθηματικά αγκυλώματα των περασμένων αιώνων.

Η σχέση κόστ, είναι ένα απο τα σπουδαιωτερα συμβάντα στη ζωη μας. Πρόσεξε, δεν λέω ο Γάμος, μα η Σχέση.

Είναι μια έννοια κάπως παρεξηγημένη, μιας και ο καθένας μας, ανα πάσα στιγμη, είναι σε σχέση με κάτι.

Αυτο που είναι λοιπόν σε Σχέση, είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Και είναι σε σχέση (στο γάμο) με τον εαυτο της γυναίκας. (του)

Τώρα, ένας σαν τον Σωκράτη, δεν νομίζω πως δεν τα είχε καλα με τον εαυτο του. Το ότι ζούσε όρθιος και στην αγορά, ήταν ΚΑΤ εμένα τρόπος ζωής, μιας και ήταν εύκολο να τον βρεις να σκέφτεται, είτε να ψάχνει κάποιο να του δώσει ερείσματα για σκέψη.

Εκείνο που μου έκανε πάντα εντυπωση με το Σωκράτη, είναι πως απέκτησε πολυ αργα παιδιά. Ήσαν ακόμα μικρά όταν πήρε το κωνειο, και αυτός ήταν μεγάλος!

Δεν είχε χρόνο ούτε για εκείνο? Η να το δούμε όπως έλεγε, μια φορά σαν είδες τη θάλασσα, τα βουνά, και τις παιδιάδες, έχει πολυ λίγα να σου δώσει ο κόσμος...