- Οταν προχωράτε σβήνουν οι λάμπες; - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:
αλλά η αντικειμενική πραγματικότητα μπορεί να υπάρχει; και αν ναι, τι μας εμποδίζει να την «γνωρίσουμε»;
Το "εγώ".
"ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΞΥΠΝΗΤΟΥΣ. ΟΙ ΚΟΙΜΙΣΜΕΝΟΙ ΖΟΥΝ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟ" Ηράκλειτος
"Έχεις επίγνωση ότι είσαι διαμορφωμένος;" Κρισναμούρτι
απλά πράγματα.
Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Με την διαφορά ότι θα έλεγα ΤΑ ΕΓΩ.
Πήγες κατευθείαν στο ζουμί του θέματος.
Και τι είναι τα ΕΓΩ Ή αν θες ΤΟ ΕΓΩ;
Ρωτώ γιατί αν αυτό είναι το εμπόδιο πρέπει να το κατανοήσουμε όσο πιο πολύ μπορούμε έτσι ώστε να το υπερβούμε αν αυτό είναι εφικτό.
Αν τα εγώ είναι το εμπόδιο, τότε χωρίς αυτό το εμπόδιο πρέπει να υπάρχει μια κατάσταση που είναι χωρίς εγώ.
Είναι δυνατόν να έχουμε επίγνωση αυτής της κατάστασης; Και με ποιο τρόπο;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
Και τι είναι τα ΕΓΩ Ή αν θες ΤΟ ΕΓΩ;
Είναι ένας τοίχος, ένα κλουβί μέσα στο οποίο κάθε ανθρώπινο ον ζει, είναι ο φράχτης που αποτελείται από προσωπικές θρησκευτικές πολιτικές και κοινωνικές ιδέες-πίστεις και που αρχίζει να χτίζεται από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, είναι μια μήτρα από την οποία πρέπει ο καθένας μας να βγει και που ελάχιστοι ίσως τα καταφέρνουν εν ζωή... οι υπόλοιποι βγαίνουμε με τον θάνατο.
quote:
Είναι δυνατόν να έχουμε επίγνωση αυτής της κατάστασης;
ΓΝΩΘΙ Σ' ΑΥΤΟΝ
quote:
Και με ποιο τρόπο;
Ο Χείλων όταν ρωτήθηκε:
"Τι το χαλεπώτατον;"
είπε : "το γιγνώσκειν εαυτόν."
Είναι σίγουρα το δυσκολότερο πράγμα, και είναι ένα σύνορο που το περάσουμε δεν νομίζω να υπάρχει γυρισμός.
Πες μου όμως αγαπητέ τι είναι το/τα "ΕΓΩ";
Το εμείς,όμως, τι είναι;Εννοώ, μια συνολική άποψη,όταν αυτή δεν είναι προκρούστια,έχει να κάνει ότι ειναι κι οχι ότι βλέπουμε, δεν σβύνει το προσωπικό εγώ;
Υπο καλές συνθήκες,εννοείται...
Αλλά, η σωστή αντίληψη των πραγμάτων, πρέπει να ειναι ίδια για ολους.Αλλοιως, δεν είναι η σωστή αντιληψη...
Τώρα υπάρχει κοινή αντίληψη;
quote:
mystery of realityκαλημέρα ξεκινώ αυτό το θέμα με σκοπό να ακουστούν απόψεις όσον αφορά την δυνατή προσέγγιση της σωστής αντίληψης των πραγμάτων, βέβαια η αντίληψη σίγουρα είναι δύσκολο να γίνει αντικειμενική, έχουμε συνηθίσει ο καθένας να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα από την δική του οπτική γωνία (λογικό) αλλά κάπου υπάρχει μια κοινή γραμμή που τείνει στην καθαρή πραγματικότητα.
ευχαριστώ
Θα έλεγα ότι ισχύει μια διαβάθμιση των θεμάτων που ερευνούμε προκειμένου να ανακαλύψουμε την πραγματικότητα σε αυτά. Δηλαδή υπάρχουν θέματα που είναι αδιαπραγμάτευτα με μηδαμινό περιθώριο διαφορετικής αντίληψης ή ερμηνείας, θέματα που στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι αδιαπραγμάτευτα αλλά υπάρχει ακόμα ένα μικρό περιθώριο για διαφορετικές αντιλήψεις και ερμηνείες, θέματα για τα οποία το μεγαλύτερο μέρος τους είναι αμφίβολο οπότε χωράει πλουραλισμός ερμηνειών και αντιλήψεων και άλλα που είναι εντελώς φλου.
Καλώς ήρθες στο φόρουμ...
Τα εγώ όπως είπες είναι ένα τοίχος που επισκιάζουν την «χωρίς εγώ κατάσταση» που μπορούμε να πούμε ότι είναι μια σιωπηλή επίγνωση χωρίς καμιά κατεύθυνση.
Τα εγώ είναι ψυχολογικά επιπρόσθετα και δεν είναι συνείδηση. αλλά «κλέβουν» συνείδηση λόγω του ότι εμείς ταυτιζόμαστε με κάτι που δεν είμαστε. Δηλ με το τοίχος που λες. Αυτό δημιουργεί την εσφαλμένη εντύπωση ότι είμαστε… Κάθε τοίχος είναι μια εσφαλμένη εντύπωση που έχουμε για το ποιοι είμαστε. Αυτός ο τοίχος προσβάλετε ,θυμώνει, ζηλεύει ,νιώθει περηφάνια, λαγνεία, τεμπελιά ,φόβο και πολλά αλλά.
Όλα αυτά επισκιάζουν την σιωπηλή επίγνωση. Μια πραγματικότητα που δεν περιέχει έννοιες, πεποίθησης και καταβολές, αλλά μια αυθόρμητη παρουσία στο τώρα.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
Ευχαριστώ
quote:
Αγαπητοί φίλοι χαίρομαι για το ενδιαφέρον που δείξατε για το συγκεκριμένο θέμα οι απόψεις από ότι διάβασα διίστανται. Διάβασα λέξεις όπως το ¨εγώ¨ στην συγκεκριμένη θα ήθελα να σταθώ, συμφωνώ ότι το εγώ λειτουργεί σαν ένα εμπόδιο προς την αντικειμενική αντίληψη και όχι μόνο, όπως έλεγε και ο Sigmund Freud η σύγκρουση του εγώ με το ανικανοποίητο είναι σοβαρό πρόβλημα και οδηγεί ακόμα και σε νευρώσεις,(αυτό το λέω για να τονίσω την σημασία του εγω) μας έδωσε λοιπόν να καταλάβουμε ότι πολλές φορές πρέπει να ξεπερνάμε τους φραγμούς που ορίζει το εγώ. Στο συγκεκριμένο θέμα το εγώ μας εμποδίζει να δούμε την πραγματικότητα ίσως από ένα αμυντικό σύστημα που δημιουργείται, βέβαια εάν όλοι βλέπαμε τα ίδια πράγματα από την ίδια οπτική γωνία μπορεί και να μην ήταν και πολύ καλό γιατί η τέχνη για παράδειγμα θα υποβαθμιζόταν, θα έπαυε να είναι αμφιλεγόμενη. Δεν ξέρω αν θα ήταν όντως καλό να έχουμε απόλυτα σωστή αντίληψη των πραγμάτων αλλά πιστεύω σίγουρα πως είναι εφικτό.
Ευχαριστώ
Συνδίκτυε γειά σου!
Ο Freud , καλά τα έλεγε και ακόμα καλύτερα ο συνεχιστής του ο Lakan..
Ανέδειξαν πολύ σωστά την διαφορά του συνειδητού και του υποσυνειδήτου..
Μίλησαν για τις πρωτογενείς επιθυμίες και οι οποίες δεν μπορούν νε ερμηνευτούν σωστά απο το συνειδητό και απλά εκφέρονται ως αιτήματα ...
Μίλησαν επίσης για την ειδοποιό διαφορά..πραγματικού και πραγματικότητας...
Ποιός μπορεί άραγε να ορίσει το αντικειμενικό...ενώ ποτέ δεν υποκειμενικοποιήθηκε επ'αυτού??
Ουδείς φίλε μου...είμαστε υποχρεωμένοι σε ένα ατελείωτο ταξίδι διερέυνησης και αγώνα , ανάμεσα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο , το οποίο κι'αυτό ειναι δομημένο σαν γλώσσα..μια γλώσσα που ενώ φλυαρεί καθημερινά , το συνειδητό αδυνατεί να την συλλάβει!!
Αποτέλεσμα , η νεύρωση και η εμφάνιση επιθετικότητας και άλλων συμπτωμάτων..προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους...!
Πόσοι γνωρίζουμε αλήθεια το συστατικό διχασμό (του υποκειμένου) , απ'οπου και η επιμονη εξαπάτηση του Εγώ(Moi) που εκλαμβάνει τον εαυτό του για (Je)....???
Γνωρίζουμε άραγε τους Μαιάνδρους της σημαίνουσας αλυσίδας δηλ. του ασυνειδήτου και η οποία είναι η κυρίαρχη σκηνή που εγκλωβίζει και κατευθύνει κάθε πράξη του συνειδητού μας???
Η παραδοχή αυτού , ενδεχομένως να οδηγήσει κάποιους στην διερεύνηση και την πιθανή στόχευση της πραγματικής αλήθειας..
soul
quote:
Εαρινός :Ο Freud , καλά τα έλεγε και ακόμα καλύτερα ο συνεχιστής του ο Lakan..
Ανέδειξαν πολύ σωστά την διαφορά του συνειδητού και του υποσυνειδήτου..
Μίλησαν για τις πρωτογενείς επιθυμίες και οι οποίες δεν μπορούν νε ερμηνευτούν σωστά απο το συνειδητό και απλά εκφέρονται ως αιτήματα ...
Μίλησαν επίσης για την ειδοποιό διαφορά..πραγματικού και πραγματικότητας...
Ποιός μπορεί άραγε να ορίσει το αντικειμενικό...ενώ ποτέ δεν υποκειμενικοποιήθηκε επ'αυτού??
Ουδείς φίλε μου...είμαστε υποχρεωμένοι σε ένα ατελείωτο ταξίδι διερέυνησης και αγώνα , ανάμεσα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο , το οποίο κι'αυτό ειναι δομημένο σαν γλώσσα..μια γλώσσα που ενώ φλυαρεί καθημερινά , το συνειδητό αδυνατεί να την συλλάβει!!
Αποτέλεσμα , η νεύρωση και η εμφάνιση επιθετικότητας και άλλων συμπτωμάτων..προς τον εαυτό μας και προς τους άλλους...!
Πόσοι γνωρίζουμε αλήθεια το συστατικό διχασμό (του υποκειμένου) , απ'οπου και η επιμονη εξαπάτηση του Εγώ(Moi) που εκλαμβάνει τον εαυτό του για (Je)....???
Γνωρίζουμε άραγε τους Μαιάνδρους της σημαίνουσας αλυσίδας δηλ. του ασυνειδήτου και η οποία είναι η κυρίαρχη σκηνή που εγκλωβίζει και κατευθύνει κάθε πράξη του συνειδητού μας???
Η παραδοχή αυτού , ενδεχομένως να οδηγήσει κάποιους στην διερεύνηση και την πιθανή στόχευση της πραγματικής αλήθειας..
Αγαπητέ Εαρινέ
Η νοοτροπία του ασυνείδητου είναι ενστικτώδης . Δεν έχει διαφοροποιημένες λειτουργίες και δεν «σκέφτεται» με την έννοια που γνωρίζουμε εμείς τη «σκέψη» . Απλά δημιουργεί μια εικόνα που απαντά στη συνειδητή κατάσταση . Αυτή η εικόνα περιέχει τόσο σκέψη όσο και συναίσθημα και είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από προϊόν λογικού στοχασμού . Μια τέτοια εικόνα θα μπορούσε να περιγραφεί καλύτερα σαν το όραμα ενός καλλιτέχνη .
Για έναν ηθικό άνθρωπο , το ηθικό πρόβλημα αποτελεί φλέγον ζήτημα , το οποίο έχει τις ρίζες του στις βαθύτερες ενστικτώδεις διεργασίες αλλά και στις πιο ιδεαλιστικές του φιλοδοξίες .
Ο καθένας νομίζει ότι η δική του ψυχολογία αποτελεί το μέτρο των πάντων . Αν συμβαίνει να είναι και ανόητος , θα πιστέψει αναπόφευκτα ότι ένα τέτοιο πρόβλημα είναι πολύ ασήμαντο για να τον απασχολήσει .
Τα άτομα με πλουσιότερο και ευρύτερο χαρακτήρα μπορούν δικαιολογημένα να ασχολούνται με ένα απρόσωπο πρόβλημα και , στο βαθμό που συμβαίνει κάτι τέτοιο , το ασυνείδητό τους είναι σε θέση να τους απαντήσει με τον ίδιο τρόπο . Και όπως ακριβώς ο συνειδητός νους μπορεί να θέσει το ερώτημα :
"Γιατί υπάρχει αυτή η φρικτή σύγκρουση ανάμεσα στο καλό και το κακό" έτσι το ασυνείδητο θα απαντήσει : "Κοίταξε πιο προσεχτικά ! Το ένα χρειάζεται το άλλο . Το καλύτερο , επειδή ακριβώς είναι το καλύτερο , περιέχει το σπέρμα του κακού και δεν υπάρχει τίποτε τόσο κακό που να μην μπορεί να γεννήσει κάτι καλό" .
Αν εξετάσουμε τις ασυνείδητες αντισταθμίσεις από αυτή τη σκοπιά , ίσως κατηγορηθώ , δικαιολογημένα , πως κρίνω το ασυνείδητο από την άποψη του συνειδητού . Και πραγματικά αυτές οι σκέψεις ξεκινούν από την άποψη ότι το ασυνείδητο απλώς αντιδρά στο συνειδητό .
Αντίθετα , υπάρχουν πολλές εμπειρίες που δείχνουν ότι το ασυνείδητο μπορεί να λειτουργήσει αυθόρμητα και να πάρει την πρωτοβουλία .
Πράγματι , υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που παραμένουν προσκολλημένοι σε μια θολή κατάσταση ασυνειδησίας , με τελικό αποτέλεσμα να γίνουν νευρωτικοί.
Χάρη στη νεύρωση που δημιουργεί το ασυνείδητο , βγαίνουν από την απάθειά τους παρόλη την αδράνεια η οποία τους διακρίνει και παρόλη την απελπισμένη τους αντίσταση .
Όμως , κατά τη γνώμη μου θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι σε αυτές τις περιπτώσεις το ασυνείδητο λειτουργεί με βάση ένα σκόπιμο σχέδιο και ότι προσπαθεί να πετύχει κάποιους συγκεκριμένους σκοπούς . Η δύναμη που ωθεί το άτομο μοιάζει ουσιαστικά με μια τάση για αυτοπραγμάτωση .
Αν είχαμε να κάνουμε με κάποιο γενικό τελεολογικό σχέδιο , τότε όλοι όσοι βρίσκονται σε κατάσταση ασυνειδησίας θα ένιωθαν μια ακατανίκητη ανάγκη να κινηθούν προς ένα ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας , κάτι που προφανώς δεν συμβαίνει .
Τα λίγα άτομα που παθαίνουν κάτι τέτοιο είναι στην πραγματικότητα πιο εξελιγμένης φύσης , τα οποία , για τον ένα ή τον άλλο λόγο , παραμένουν επί μακρόν σε ένα πρωτόγονο επίπεδο . Η ίδια τους η φύση δεν ανέχεται αυτή τη μακροπρόθεσμη παραμονή σε αφύσικη κατάσταση , η οποία ισοδυναμεί με λήθαργο . Επειδή έχουν μια περιορισμένη συνειδητή νοοτροπία και ζουν μια μίζερη ζωή , εξοικονομούν ενέργεια .
Αυτή η ενέργεια συσσωρεύεται σιγά – σιγά στο ασυνείδητο και τελικά εκρήγνυται με τη μορφή μιας οξείας νεύρωσης . Αυτός ο απλός μηχανισμός δεν κρύβει αναγκαστικά κάποιο «σχέδιο» . Μια απόλυτα κατανοητή και φυσική τάση προς την αυτοπραγμάτωση αποτελεί μια ικανοποιητική εξήγηση . Θα μπορούσαμε επίσης να μιλήσουμε για μια καθυστερημένη ωρίμανση της προσωπικότητας .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η επιθυμία ως όρος αναφέρεται στην πρωτογενή σκηνή-άλλη σκηνή- και δεν έχει καμμιά σχέση με το συνειδητό το οποίο εκφέρει αιτήματα στην απέλπιδα προσπαθειά του να μεταφράσει την επιθυμία και που δυστυχώς ποτέ δεν τα καταφέρνει!
Ο άνθρωπος δεν υποκειμενικοποιήθηκε ποτέ επί των πρωτογενών επιθυμιών του που μολονότι εμφανίζονται ως δικές του διότι "ενοικούν" εντός του..δυστυχώς έρχεται η αναπόφευκτη αλήθεια που θεματικά εμφανίζει την διυποκειμενικοτητά του και την ρήξη ανάμεσα σε συνειδητό και ασυνείδητο!
Όσο θα εμφανίζεται το "αδύνατον" η υποκειμενικοποίηση δηλαδή επι των πρωτογενών επιθυμιών ...τόσο ο άνθρωπος θα έχει την καύσιμο ύλη ή και τον λόγο αν θές της κινητοποιησής του!
Τα εκφερόμενα αιτήματα καθημερινά , δεν αποτελούν τίποτε άλλο απο μια προσπάθεια εκφοράς και μετάφρασης των επιθυμιών που αναβλύζουν απο το ύποσυνείδητο και χειραγωγούν και δεσμεύουν όλο το είναι του ανθρώπου σε μια προσπάθεια ικανοποιησής τους..μια προσπάθεια άνευ αντικειμένου όμως...μιας και δεν πρόκειται ποτέ..ΠΟΤΕ..να ικανοποιηθεί η οποιαδήποτε επιθυμία διότι είναι καταστατικής φύσεως του ατόμου!
Νόμιζα ότι μου άρεσε..
Νόμιζα ότι την αγαπούσα...
Νόμιζα ότι ήταν αυτό που ήθελα...
Νόμιζα ότι κάνοντας και επιτυγχάνοντας αυτό το στόχο θα είχα αυτό που ήθελα...
Και συνεχώς κάνει πράγματα ο άνθρωπος και συνεχώς δεν ικανοποιείται..
Η ρηχότητα και η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι του ανθρώπου , εμφανίζεται μέσα απο την προσπαθειά του να εκλογικεύσει με κοινωνικούς όρους(καλό..κακό..καλύτερο..σωστό...λάθος..κλπ) ασυνείδητα ψυχικά μορφώματα !!!
Υπάρχουν πολλές φαντασιακές αναπαραστάσεις (αρχικού τόπου) του ιδιου του εγώ του ατόμου(ακόμα και απο την παιδική του ηλικία..πρωτίστως θα έλεγα)ως ανυποκειμένου που ήταν (υπήρξε) και εν συνεχεία μεταθέσεις θέσεων , όπου άφησαν ένα ανεκπλήρωτο κενό...μια τραυματική γνώση και εμπειρία!!
Υπενθυμίζοντας ες αεί ...το αλλοτριωμένο καθεστώς του ανυποκειμένου που ήταν..θεμελιώνοντας μια νέα θέση , αυτήν του ιδεώδους του εγώ!!!
soul
quote:
[quote] Εαρινός :
Ο καθένας νομίζει ότι η δική του ψυχολογία αποτελεί το μέτρο των πάντων .
Η δομή του υποκειμένου -επιστημονικά- είναι μία...όπως και η δόμηση του υποσυνειδήτου ως γλώσσα!!
Είναι η παγίδα που πέφτει ο ανυποκείμενος-"υποκειμενικοποιηθείς" μέσα απο την πίστη του στο πραγματικό εντός του και που δεν έχει καμμια σχέση με την πραγματικότητα...καθηλωμένος στο να εκλογικεύει με κοινωνικούς όρους!Είναι αυτό που αίρει την αρμονία στο ίδιο το άτομο και την αρμονία με τους υπολοίπους ανθρώπους!
=================================================================
Αν συμβαίνει να είναι και ανόητος , θα πιστέψει αναπόφευκτα ότι ένα τέτοιο πρόβλημα είναι πολύ ασήμαντο για να τον απασχολήσει .
Και εξίσου ανόητος ανόητος αν πιστέψει το αντίθετο και αυτό για τους λόγους που προ-ανέφερα!
Σημ:"Ανάμεσα στον άνδρα και στη γυναίκα,
υπάρχει ο έρωτας.
Ανάμεσα στον άνδρα και στον έρωτα,
υπάρχει ένας κόσμος.
Ανάμεσα στον άνδρα και στον κόσμο,
υπάρχει ένας τοίχος."Antoine Tubal.
-Ο ευνουχισμός ειναι παντού...αγαπητε Κηφέα!!!
===================================================================
ΦιλικάΚηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
soul
quote:
Εαρινός: Τo ασυνείδητο επιθυμεί αλλα δεσμεύει το συνειδητό , προκειμένου αυτό-συνειδητό- να ικανοποιήσει αυτές τις επιθυμίες του..!
Εγώ αναφέρθηκα στην όλη, κατά την άποψή μου, λειτουργία του ασυνειδήτου . Αυτό που γράφεις (γύρω από το οποίο περιστρέφονται όλα τα υπόλοιπα που αναφέρεις στα δύο συνεχόμενα μηνύματά σου) , δεν είναι η μονάδικη λειτουργία του ασυνειδήτου.
Για να σε βοηθήσω να κατανοήσεις το νόημα του τελευταίου μηνύματός μου, θα σου πω μόνο ότι αφού κατά πάσα πιθανότητα απέχουμε πολύ από την κορυφή της απόλυτης συνειδητότητας , μπορούμε να δεχθούμε ότι κάθε άνθρωπος έχει την ικανότητα να επεκτείνει τη συνείδησή του και μπορούμε επίσης να θεωρήσουμε ότι οι ασυνείδητες διεργασίες μας εφοδιάζουν συνεχώς με στοιχεία που , αν τα αναγνωρίσουμε συνειδητά , θα επεκτείνουν το εύρος της συνειδητότητάς μας .
Αν δούμε την κατάσταση από αυτή τη σκοπιά , το ασυνείδητο εμφανίζεται σαν ένα πεδίο εμπειρίας με περιορισμένη έκταση .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
μπορούμε να δεχθούμε ότι κάθε άνθρωπος έχει την ικανότητα να επεκτείνει τη συνείδησή του και μπορούμε επίσης να θεωρήσουμε ότι οι ασυνείδητες διεργασίες μας εφοδιάζουν συνεχώς με στοιχεία που , αν τα αναγνωρίσουμε συνειδητά , θα επεκτείνουν το εύρος της συνειδητότητάς μας .
Γεια σας και από εμένα. Θα ήθελα να σταθω σε αυτό που λέει ο Κηφεύς
quote:
μπορούμε να δεχθούμε ότι κάθε άνθρωπος έχει την ικανότητα να επεκτείνει τη συνείδησή
Αυτό θα είχε πολύ ενδιαφέρων αν μπορούσαμε να έχουμε έναν τρόπο ώστε να επεκτείνουμε την συνείδηση.
Δηλ με ποιο τρόπο μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο;
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ: Αυτό θα είχε πολύ ενδιαφέρων αν μπορούσαμε να έχουμε έναν τρόπο ώστε να επεκτείνουμε την συνείδηση.Δηλ με ποιο τρόπο μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο;
Για να απαντηθεί το ερώτημά σου αυτό, αγαπητέ ΕΝΑΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ, πρέπει να επαναλάβω πρώτα αυτά που ανέφερα παλαιότερα και στη συνέχεια να τα αναλύσω διεξοδικότερα:
Κατά την άποψη του Φρόιντ τα περιεχόμενα του ασυνείδητου μπορούν να αναχθούν σε βρεφικές τάσεις , οι οποίες απωθούνται επειδή είναι απαράδεκτες για το άτομο .
Η απώθηση είναι μια διαδικασία που αρχίζει από την παιδική ηλικία , κάτω από την ηθική επίδραση του περιβάλλοντος του ατόμου και συνεχίζεται σε όλη του τη ζωή . Με τη βοήθεια της ανάλυσης οι απωθήσεις εξαλείφονται και οι απωθημένες επιθυμίες γίνονται συνειδητές .
Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία , το ασυνείδητο περιέχει μόνο εκείνα τα τμήματα της προσωπικότητας που θα μπορούσαν να είναι συνειδητά , αλλά που απωθήθηκαν κατά τη διαδικασία της εκπαίδευσης .
Από μια άποψη , οι βρεφικές τάσεις του ασυνειδήτου είναι οι πιο εμφανείς , θα ήταν λάθος όμως να ορίσουμε ή να αξιολογήσουμε τα ασυνείδητο αποκλειστικά και μόνο πάνω σε αυτή τη βάση .
Το ασυνείδητο διαθέτει και μια άλλη πλευρά .
Δεν περιλαμβάνει μόνο τις απωθημένες καταστάσεις , αλλά και όλα τα ψυχικά στοιχεία που βρίσκονται κάτω από το κατώφλι της συνείδησης .
Είναι αδύνατο να εξηγήσουμε την υποαισθητήρια φύση όλου αυτού του υλικού με βάση την αρχή της απώθησης . Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο , τότε η εξάλειψη της απώθησης θα έπρεπε να προικίζει το άτομο με μια εκπληκτική μνήμη που δε θα ξεχνούσε τίποτα .
Επομένως κατηγορηματικά το ασυνείδητο εκτός από το απωθημένο υλικό , περιέχει και όλα εκείνα τα ψυχικά στοιχεία που έχουν περάσει κάτω από το κατώφλι της συνείδησης , καθώς και υποαισθητήριες εντυπώσεις .
Επιπλέον , τόσο η πείρα όσο και η θεωρία μας δείχνουν ότι το ασυνείδητο περιέχει επίσης όλο το υλικό που δεν έχει αναδυθεί ακόμη στο κατώφλι της συνείδησης . Τα στοιχεία αυτά αποτελούν τους σπόρους των μελλοντικών συνειδητών περιεχόμενων .
Επίσης έχουμε λόγους να υποθέτουμε ότι το ασυνείδητο δεν ηρεμεί ποτέ , με την έννοια ότι είναι αδρανές , αλλά ομαδοποιεί διαρκώς τα περιεχόμενά του . Κανονικά αυτή η δραστηριότητά του είναι συντονίζεται με το συνειδητό νου πάνω στη βάση μιας αντισταθμιστικής σχέσης .
ΥΓ: Συνεχίζεται στο επόμενο μήνυμά μου, ανάλυση και διερεύνηση των παραπάνω .
Φιλικά
Κηφεύς
Επομένως , θα μπορούσαμε να «αδειάσουμε» το ασυνείδητο , κάνοντας μια πλήρη απογραφή των ασυνείδητων περιεχομένων , με βάση την παραδοχή ότι το ασυνείδητο δεν μπορεί να παράγει τίποτε περισσότερο από τα στοιχεία που είναι ήδη γνωστά και αφομοιωμένα στη συνείδηση .
Επίσης, χρειάζεται να υποθέσουμε ότι αν μπορούσε κανείς να σταματήσει την κάθοδο των συνειδητών στοιχείων στο ασυνείδητο , εξαλείφοντας την απώθηση , η παραγωγικότητα του ασυνείδητου θα παρέλυε .Κάτι τέτοιο είναι δυνατό μόνο σε πολύ περιορισμένο βαθμό , απ’ότι είναι γνωστό εμπειρικά .
Φαίνεται ότι πρέπει να παροτρύνουμε τους συνανθρώπους μας να διατηρούν την επαφή τους με τα απωθημένα στοιχεία που επανασυνδέονται με τη συνείδηση και να τα αφομοιώνουν στον τρόπο ζωής τους .
Αλλά αυτή η διαδικασία , όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε , δεν επηρεάζει το ασυνείδητο , αφού αυτό συνεχίζει να παράγει όνειρα και φαντασιώσεις που , σύμφωνα με την αρχική θεωρία του Φρόϊντ , πρέπει να προέρχονται από προσωπικές απωθήσεις .
Αν σε αυτές τις περιπτώσεις εξετάσουμε συστηματικά και χωρίς προκατάληψη τις παρατηρήσεις μας , θα ανακαλύψουμε υλικό που , αν και μοιάζει με τα προηγούμενα προσωπικά περιεχόμενα , φαίνεται ωστόσο να περιέχει στοιχεία που φτάνουν πολύ πέρα από την προσωπική σφαίρα .
Τα όνειρα περιέχουν εικόνες και συνειρμούς που δεν δημιουργούνται από δική μας συνειδητή πρόθεση . Εμφανίζονται αυθόρμητα χωρίς τη βοήθειά μας και αντιπροσωπεύουν μια ψυχική δραστηριότητα που είναι ανεξάρτητη από την αυθαίρετη βούλησή μας . Επομένως , το όνειρο είναι ουσιαστικά ένα εξαιρετικά αντικειμενικό , φυσικό προϊόν της ψυχής , το οποίο θα μπορούσε να μας δώσει κάποιες ενδείξεις ή τουλάχιστον μια υπόνοια, σχετικά με τις βασικές τάσεις της ψυχικής διεργασίας.
Αφού , όμως , η ψυχική διεργασία , όπως και οι άλλες διεργασίες της ζωής , δεν είναι μια απλή αιτιώδης αλληλουχία , αλλά μια διεργασία με τελεολογικό προσανατολισμό , τα όνειρα θα πρέπει να μας δείχνουν κάτι γύρω από τα αντικειμενικά αίτια καθώς και τις αντικειμενικές τάσεις που υπάρχουν στη συγκεκριμένη περίπτωση , επειδή είναι αναπαραστάσεις της ψυχικής διεργασίας .
ΥΓ.: Συνεχίζεται στο επόμενο μήνυμα.
Φιλικά
Κηφεύς
Η καθεμία έχει τη δική της αξία και χρειάζεται να αναπτυχθούν περισσότερο σαν συγκεκριμένες απόψεις . Η θεμελιώδης διαφοροποίηση στην οποία κατέληξαν μέσα από την πείρα είναι και αυτή μια άποψη : Το υλικό που περιέχεται σε αυτό το επίπεδο έχει προσωπικό χαρακτήρα στον βαθμό που περιέχει στοιχεία τα οποία βίωσε το άτομο στη ζωή του και ψυχολογικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να είναι και συνειδητοί.
Καταλαβαίνουμε εύκολα ότι τα ασυμβίβαστα ψυχολογικά στοιχεία είναι επιρρεπή προς την απώθηση και επομένως γίνονται ασυνείδητα . Από την άλλη πλευρά , όμως , με αυτό υποδηλώνεται η δυνατότητα συνειδητοποίησης αυτών των απωθημένων στοιχείων και διατήρησής τους στο συνειδητό νου από τη στιγμή που θα τα αναγνωρίσει .
Τα αναγνωρίζουμε σαν προσωπικά στοιχεία , γιατί οι επιδράσεις τους ή η μερική τους εκδήλωση ή η πηγή τους , μπορεί να εντοπιστεί στο προσωπικό μας παρελθόν .
Αυτά είναι τα αναπόσπαστα συστατικά της προσωπικότητας και η απώλειά τους από τη συνείδηση παράγει κάποια κατωτερότητα που εκδηλώνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο , μια κατωτερότητα που δεν έχει ψυχολογικό χαρακτήρα ενός φυσικού ελαττώματος , αλλά μιας έλλειψης που δημιουργεί ένα συναίσθημα ηθικής μνησικακίας .
Η αίσθηση της ηθικής κατωτερότητας δείχνει πάντα ότι το στοιχείο που λείπει είναι κάτι που έπρεπε να είναι παρόν ή που θα μπορούσε να γίνει συνειδητό αν το άτομο έκανε την απαραίτητη προσπάθεια.
ΥΓ.: Συνεχίζεται με διερεύνηση των παραπάνω.
Φιλικά
Κηφεύς
Κάθε φορά που εμφανίζεται μια αίσθηση ηθικής κατωτερότητας , δείχνει πως το άτομο πρέπει να αφομοιώσει ένα ασυνείδητο στοιχείο μα και τη δυνατότητα μιας τέτοιας αφομοίωσης .
Σε τελευταία ανάλυση , οι ηθικές ιδιότητες του ανθρώπου είναι εκείνες που τον αναγκάζουν , μέσα από την άμεση αναγνώριση μιας ανάγκης , να αφομοιώσει τον ασυνείδητο εαυτό του και να παραμείνει σε μια συνειδητή κατάσταση .
ΥΓ.: Συνεχίζεται και ολοκληρώνεται.
Φιλικά
Κηφεύς
Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι αυτή η διεύρυνση έχει σχέση κύρια με την ηθική συνείδηση του ατόμου και την αυτογνωσία του , γιατί τα ασυνείδητα στοιχεία που απελευθερώνονται και συνειδητοποιούνται είναι συνήθως δυσάρεστα – άλλωστε , αυτός ακριβώς ήταν ο λόγος για τον οποίο απωθούνται οι επιθυμίες , οι αναμνήσεις , οι τάσεις , τα σχέδια κλπ.
Τα υπόλοιπα εμφανίζονται κατά κανόνα στην ανάλυση των ονείρων . Συχνά παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον να δει κανείς πώς τα όνειρα συγκεντρώνουν τα ουσιώδη σημεία κομμάτι – κομμάτι και σε μια θαυμάσια διαδικασία επιλογής .
Το συνολικό υλικό που προστίθεται στη συνείδηση προκαλεί μια σημαντική διεύρυνση του ορίζοντα , μια βαθύτερη αυτογνωσία που μπορεί να εξανθρωπίσει τον άνθρωπο και να τον προικίσει με μετριοφροσύνη .
Αλλά ακόμη και η αυτογνωσία ασκεί διαφορετικές επιδράσεις σε διαφορετικούς χαρακτήρες .
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Σε ευχαριστώ για όλα αυτά τα οποία έγραψες. Κατανοώ τον τρόπο τον οποίο εκφράζεις και έχω να πω κάποια πράγματα. Αλλά πριν τα πω θα ήθελα για χάρη δικιά μου αλλά και για όλους μας ,να βεβαιωθώ ότι μιλάμε την ιδία γλώσσα. Πχ.
Τι είναι η συνείδηση; Ποιος την έχει; Μπορεί η συνείδηση ,να μην είναι η προσωπικότητα ή τα εγώ, αλλά και γενικότερα αυτό το οποίο εξετάζει;
Αν ναι ..τότε η συνείδηση πρέπει να είναι πέρα από όλα αυτά τα οποία μπορεί να εξετάζει.
Αν μπορεί να εξετάζει τα εγώ, τότε αυτή δεν είναι ένα εγώ. Αν μπορεί να εξετάζει ένα όνειρο, τότε δεν είναι μέρος του ονείρου. Αν μπορεί να εξετάζει ένα συναίσθημα, τότε δεν είναι το συναίσθημα. Αν μπορεί να εξετάζει την σκέψη, τότε δεν είναι μια σκέψη.
Αν είναι έτσι όπως τα παρουσιάζω.. τότε η συνείδηση λόγω ταύτισης λαμβάνει εσφαλμένες εντυπώσεις οι οποίες φιλτράρονται μέσα από την εκπαιδευμένη προσωπικότητα και τα εγώ με αποτέλεσμα να εκλαμβάνει ως εαυτό, κάτι το οποίο δεν είναι.
Συνειδητό, υποσυνείδητο, ασυνείδητο, υπερσυνείδητο, όλα αυτά περιέχουν την λέξη συνείδηση. Η συνείδηση είναι το βασικό υπόβαθρο όλων. Ανάλογα με το σε ποια κατάσταση βρίσκετε μια συνείδηση προσδίδουμε έναν ορισμό. Αν κάτιειναι πολύ βαθύ και αγγίζει την ενστικτώδες φύση μας τότε είναι ασυνείδητο. Αν η συνείδηση είναι σε κατάσταση εγρήγορσης τότε λέμε ότι εκτελούμε κάτι συνειδητά.
Αλλά πες μου αν δεν σου είναι κουραστικό τι είναι συνειδητό; Τι υποσυνείδητο και τι ασυνείδητο; (πες μου να μπω και σε κάποια διεύθυνση για να μην γραφείς)
Θέλω να έχουμε έναν κοινό ορισμό για να μην υπάρχουν παρερμηνείες .
Σε ευχαριστώ.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ