- ΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ και απολογητής - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Όσον αφορά δε τις αναφορές που γίνονται (πάντοτε ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ…) στην λεγόμενη «Αποκαλυπτική Φιλολογία» (Αποκάλυψις), αξίζει να σημειώσουμε ορισμένα εξόχως ενημερωτικά στοιχεία τα οποία και θα δώσουνε την πραγματική εικόνα στον (παραπλανημένο) θρησκευόμενο άνθρωπο, αποκαλύπτοντας και τον αναγκαίο λόγο της συγγραφής.

Μετά την κατάρτιση του προφητικού κανόνα το ιερατείο της Ιερουσαλήμ (περ.3ος αιώνας π.χ.) ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ τη θεοπνευστία και το δικαίωμα να προφητεύει, παρά μόνο στον αρχιερέα του «ενιαυτού». Όσοι ισχυρίζονταν ότι είχαν το προφητικό χάρισμα καλούνταν να αποδείξουν «σημείον» ώστε να δείξουν ότι έχουν λάβει την «κλήση του Γιαχβέ».

Εάν δεν έδειχναν τέτοιο σημάδι (έξυπνο ε? Και ΠΟΙΟΣ τάχα θα μπορούσε??) τους κατηγορούσαν ευθέως για όργανα του Σατανά και ο συνηθισμένος θάνατος ήταν ο λιθοβολισμός (Δευτερονόμιο ΙΗ’, 20).
Αυτός ήτανε και ο λόγος που οι….αγανακτισμένοι περιοδεύοντες μεταπράτες των διαφόρων ιουδαϊκών αιρέσεων (όπως και οι της ιουδαιοχριστιανικής) αναθεματίζουνε την Ιερουσαλήμ για αυτές τις διώξεις. Εάν ρίξετε μια ματιά στους Ματθαίο (ΚΓ,37) και Λουκά (ΙΓ,34) θα διαβάσετε επακριβώς για την «φονεύουσα τους προφήτες και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς αυτήν».

Καλά είναι να μαθαίνουμε και καμιά ΑΛΗΘΕΙΑ για τα όσα μας ταΐζουνε ως «θεόπνευστα»!

Εξάλλου, το ίδιο ακριβώς κάνανε οι Εβραίοι και στον Ιησού της περιγραφής. Του ζήτησαν να δείξει «σημείον εκ του ουρανού», όμως ο Ιησούς αρνήθηκε να τους δείξει οποιοδήποτε άλλο σημάδι εκτός από…..το κήρυγμα του (?), χαρακτηρίζοντας τους «γενεά πονηρά και μοιχαλίς».Ξεκάθαρα λοιπόν τα πράγματα.

Ως προς την Αποκαλυπτική Φιλολογία τώρα, θα πρέπει να γνωρίζουμε ΠΟΤΕ αλλά και ΓΙΑΤΙ προέκυψε η ανάγκη αυτή. Διότι απλή ανάγκη του ιερατείου ήτανε και όχι κάποια…εξωκόσμια παρέμβαση.

Στα χρόνια του μακκαβαϊκού πολέμου και περίπου ως το 100 μ.Χ., ανώνυμοι Ιουδαίοι συγγραφείς έκριναν ότι έπρεπε να ενισχυθεί με γραπτό υλικό (δηλαδή με «φυλλάδια παρηγοριάς») το καταρρακωμένο εθνικό και θρησκευτικό φρόνημα του λαού, που είχε καταφύγει στην ορεινή Ιουδαία.
Υπήρχε όμως ένα σοβαρότατο πρόβλημα για τους θερμόαιμους νέους συγγραφείς: επειδή στερούνταν θεοπνευστίας (είπαμε ότι με νόμο είχε κλείσει ο κανόνας των προφητών), έγραφαν στο όνομα κάποιας αρχαίας σεβαστής προσωπικότητας, όπως π.χ. του Δανιήλ, του Μωυσή κ.α. Τα κείμενα τους ήτανε άραγε «αποκαλύψεις» για τα μέλλοντα να συμβούν, και σκοπός τους να τονώσουν το θρησκευτικό φρόνημα.

Βασικό γνώρισμα αυτών των «αποκαλύψεων» είναι η συχνή χρήση οραμάτων και συμβολισμών. Περιττό δε να τονίσουμε ότι σχεδόν όλα είναι ψευδεπίγραφα, αφού ο συγγραφέας δεν έχει καμία σχέση με το ΧΥ πρόσωπο περασμένης εποχής.

Τα σημαντικότερα ιουδαϊκά αποκαλυπτικά βιβλία είναι:

1) ΠΡΩΤΟΣ ΕΝΩΧ 2) Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΩΥΣΗ 3) ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΝΩΧ 4) ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΒΑΡΟΥΧ 5) ΤΡΙΤΟΣ ΒΑΡΟΥΧ 6)Β’ ΕΣΔΡΑΣ

Βέβαια, εκτός από τον χορό δεν θα μπορούσανε να μείνουνε ΚΑΙ οι εκπρόσωποι της ιουδαιοχριστιανικής αίρεσης, δεδομένου ότι ακολουθούσανε «κατά πόδας» τις Γραφές των Εβραίων. Αλλιώς, ΔΕΝ ΕΙΧΑΝΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΝΕ βλέπετε…..

Η σχετική ιουδαιοχριστιανική σχολή αναπτύχθηκε από το 50μχ έως το 150μχ περίπου. Τα σημαντικότερα («απόκρυφα»…) έργα είναι:

1) ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΠΕΤΡΟΥ 2) ΔΙΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ 3) Ο ΠΟΙΜΗΝ ΤΟΥ ΕΡΜΑ 4) ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΙ ΣΙΒΥΛΛΙΚΟΙ ΧΡΗΣΜΟΙ 5) ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΠΑΥΛΟΥ (περιγράφει τα όσα είδε ο ίδιος του στον…ουρανό και τον Άδη!) 6) ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ (πρόκειται για μία φτηνή απομίμηση της κανονικής Αποκάλυψης του Ιωάννη και γράφτηκε μόλις τον 5ο αιώνα μ.Χ.) 7) ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

Να σημειώσουμε ότι ΚΑΙ ΕΔΩ πρόκειται ουσιαστικά για ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΑ κείμενα. Απλά αναφέρουμε τα διάφορα «Αποκαλυπτικά βιβλία» που κυκλοφορούσανε, ώστε να φανεί ότι η περίφημη «Αποκάλυψη του Ιωάννη» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ, και επιπλέον είναι και ΠΑΡΑΠΟΙΗΜΕΝΟ (αλλιώς ΓΙΟΚ αναγνώριση ως «κανονικό»!).

Τέλος, να παρατηρήσουμε ότι ενώ η νεοσύστατη ιουδαιοχριστιανική Εκκλησία από την μία μεριά θέλει να πρόκειται για την αποκάλυψη από τον ίδιο το Θεό και τον Ιησού Χριστό, από την άλλη δεν κάνει ΤΙΠΟΤΑ ώστε να κατανοήσει και να μάθει τα όσα αποκαλύπτει ο συγγραφέας….
Ουσιαστικά την έχει βάλει στην άκρη την Αποκάλυψη και άρα και στο περιθώριο τον Ιωάννη. Είναι συνάμα το μοναδικό βιβλίο της Κ.Δ. που ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΣΕ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ.

Τους λόγους αυτής της μουγκαμάρας όμως θα τους δούμε σε λίγο…..

επειδή με κούρασες με αυτή σου την καραμέλα για τα δήθεν copy-paste που κάνω, θα σε παρακαλούσα να υποδείξεις ΑΜΕΣΑ σε όλα τα μέλη του φόρουμ ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΝΩ COPY-PASTE.

Το ότι σας πονάει το ξεμπρόστιασμα της θεουργικής αμπελοφιλοσοφίας σας το έχουμε καταλάβει. Το ότι επίσης έχετε ΜΑΥΡΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ απο τα πραγματικά ιστορικά στοιχεία είναι επίσης πλέον ξεκάθαρο ("πόλη ναζαρέτ", Publius Lentulus, Γάμαλα κ.α.).

Αλλά το να είσαι και τόσο κολλημένη πια με μυθοπλασίες,ε, αυτό παραπάει κομματάκι!

Αϊντε να σε δώ!

αγοράκι έχεις τρελαθεί από αντιχριστιανικό μένος. Καλό θα είνια να εξομολογηθείς διότι παραπαίεις.

Οι ιστορικές μαρτυρίες που μου προσέφερες δεν είναι μαρτυρίες

ΜΗ ΥΠΑΡΞΗΣ του Χριστού ή της Ναζαρέτ διότι κανείς ιστορικός ή περιηγητής δεν αναφέρει πως εκείνο το πρόσωπο ή πόλη δεν υπάρχει. Άλλο δεν αναφέρω κάτι και άλλο αναφέρω πως δεν υπάρχει κάτι. ΚΑτάλαβες την διαφορά ή έχεις πιεί;

1. ο ιστορικός αναφέρει μια κομώπολη μόνο αν γίνει κάποια σημαντική μάχη
2. ο ιστορικός αναφέρει ένα πρόσωπο μόνο αν αυτό το πρόσωπο λάβει σημαντική διάσταση στην νοημοσύνη του ιστορικού

συνεπώς

οι αποδείξεις σου δεν είναι αποδείξεις. Είναι παραμύθια διότι

1. τόσα εκαττομύρια έλληνες της αρχαίας Ελλάδα που πέθαναν σε μάχες π.χ. Μαραθώνα ποιός ιστορικός τους αναφέρει ΟΛΟΥΣ ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ
2, άλλο ιστορίκότητα άλλο ταυτότητα δημότη
3. πολλές κωμοπόλεις της αρχαίας Ελλάδας δεν τις αναφέρει κανείς και όμως η αρχαιολογία της έφερε στο φως. Μήπως αυτό σημαίνει πως δεν υπήρξαν;

γι αυτό θεωρώ αστεία τα επιχειρήματά σου και κωμικοτραγικά

περισσότερες αποδείξεις για τον Τυανέα από ότι του Ιησού;;;1 το είδαμε και αυτό

http://www.geocities.com/anonymos_apologitis/gr/ancient/tyaneas.htm

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=2837

Η κατάσταση σου έχει αρχίσει....ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΕΥΕΙ!! Απο τις πολλές εσχατολογικές αερολογίες και τις ετσιθελικές "ερμηνείες" που σας ΤΑΙΣΑΝ χάσατε πλέον κάθε μέτρο λογικής και σύγκρισης.

Αυτά παθαίνει φίλτατε κανείς όταν μελετάει "σοβαρές" πηγές σαν τις δικές σας (!), αλλά και ιδιαίτερα όταν το "εξ αποκαλύψεως" ΜΠΟΛΙΑΣΜΑ διεισδύσει ολοκληρωτικά στο μυαλό.

Πάρτο χαμπάρι και σφύριξε το και στους "αδελφούς" σου: ο μεσσιανικός σκοταδισμός σας έχει χάσει πλέον την μπογιά του και, δυστυχώς για σας, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΑΝΑΓΡΑΦΕΤΑΙ! Αν δέν το πήρατε ακόμα είδηση...

Σου είπα απλά και ξεκάθαρα: ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΤΣΙΘΕΛΙΚΕΣ ΜΠΟΥΡΔΕΣ. Αυτές τις "εξηγήσεις" κράτησε τες για κανέναν του σιναφιού σου ή για προσωπική σου...ευχαρίστηση.

Κατ'αρχάς οι Ευαγγελιστές ΔΕΝ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ "ΚΩΜΟΠΟΛΗ" αλλά ΓΙΑ ΠΟΛΗ! Όχι να μην ήτανε τελικά η πόλη....κανένα παράπηγμα! Έχετε φαντασία μπαγάσες.

Εχεις δει ΑΣΧΕΤΕ κανέναν χάρτη της περιοχής? Μήπως φαντάζεσαι ότι η περιοχή εκείνη είχε καμιά 600σαριά χωριά, 400 κωμοπόλεις και καμια 200 πόλεις??
Εααααααν υπήρχε ανιστόρητε εβραιολάγνε ΠΟΛΗ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΝΑΖΑΡΕΤ, μιας και οι πόλεις ήτανε μετρημένες στην περιοχή, τότε ΕΝΑΣ, ένας κερατάς ιστορικός θα την είχε αναφέρει!

Επειδή ΜΑΣΑΤΕ δηλαδή του λόγου σας το μεσσιανικό σανό που σας σερβίρουνε οι αυτόκλητοι Σωτήρες, περιμένεις να το μασήσει και ο υπόλοιπος ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΙ ΑΔΟΓΜΑΤΙΣΤΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ? Αϊντε, αϊντε!

Σε μια περιοχή λοιπόν όπου ως ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΧΩΡΙΟΥΔΑΚΙ ΣΧΟΛΙΑΖΕΤΑΙ, μία ολάκερη ΠΟΛΗ ξεγλιστράει απο την Π.Δ., τον Φλάβιο Ιώσηπο, το Ταλμούθ (!), τα χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας (!!), καθώς και απο 42 και πλέον ιστορικούς εκείνης της περιόδου!!!!

Εάν είχατε φίλτατε ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ (έστω και απο τα γνωστά σας τα πλαστογραφημένα) να είσαι σίγουρος ότι θα το διατυμπανίζατε ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ.

Αλλά ξέρετε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΣΑΣ (και αυτή!) και για αυτό τον λόγο καταφεύγεται στις γελοίες δικαιολογίες που αναμασάς και του λόγου σου.

Επομένως, η ΣΟΒΑΡΕΨΟΥ και ΜΙΛΑ ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ή απευθύνσου σε κανένα κατηχητικό και ασε την έρευνα και την αναζήτηση της αλήθειας για αυτούς που εχουν ΚΟΤΣΙΑ για να την αντιμετωπίσουν.

Διότι εσύ, φοβάσαι, τρέμεις κυριολεκτικά. Και θα'λεγα πολύ απλά..το καταλάβαμε πλέον!

Shalom στο μαντρί!

που'σαι, επειδή μας μοστράρεις ξανά και ξανά την σελίδα του σκοταδισμού του Απολογητή, ρίξε εσύ αλλά και οι κολλητοί σου απο την σελίδα μία ματιά στην www.jewfaq.org, ωστε να καταλάβετε ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΡΑΨΑΝΕ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΤΟΥΣ!

Διάβασε και του λόγου σου για να μάθεις ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΣΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΦΗΤΩΝ. Θα....εκπλαγείς! (εσύ μάλλον θα φοβηθείς..)

Διότι ΟΛΑ όσα κοπανάτε στον κοσμάκη περι εκπληρώσεως των προφητειών είναι.....ζεστός αέρας!

Αϊντε και περαστικά!

Λοιπόν, το μόνο σίγουρο που βεβαιώνουν όλοι οι συγγραφείς του τεύχους είναι ότι όλη η ιστορία είναι φανταστική και το μόνο στοιχείο που υπάρχει είναι ότι ο Ηρώδης (αραβικής καταγωγής και καιροσκόπος ολκής) ήταν βάρβαρος και είχε σφάξει μεταξύ άλλων τη γυναίκα του, 2-3 παιδιά του και άλλους πολλούς (κάτι σαν τον "Μέγα" Κωνσταντίνο δηλαδή!) Συμπερασματικά καταλήγουν λοιπόν οι θρησκευόμενοι ή/και χρηματοδοτούμενοι Ιστορικοί ότι θα είχε διατάξει και τη σφαγή των νηπίων, ανάμεσά στα οποία θα ήταν ο νεογέννητος Ιησούς, ο οποίος απειλούσε το θρόνο του !?!?!

Υπάρχουν όμως μερικά προβληματάκια:

1. Ο Ηρώδης πέθανε 4 χρόνια π.Χ., δλδ. πριν γεννηθεί ο Ιησούς, άρα μάλλον κάποιος άλλος θα διέταξε τη σφαγή, αν έγινε αυτό το πράγμα ... Η άλλη διέξοδος είναι ότι έγινε λάθος στη χρονολόγηση κατά 5-6 έτη, ώστε να ταιριάζουν οι χρονικές περίοδοι ...

2. Η χριστιανική παράδοση και κάποια θεόπνευστα βιβλία αναφέρουν ότι ο (πεθαμένος ήδη) Ηρώδης κατάφερε να σφαγούν στη Βηθλεέμ περί τις 14.000 βρέφη ... Ο Ιώσηπος αναφέρει κάπου ότι η Βηθλεέμ εκείνη την εποχή είχε περί τους 800 (οκτακόσιους) κατοίκους ... Είναι σαφές ότι ένα χωριό με 800 κατοίκους είναι δυνατόν να έχει 15-16 χιλιάδες βρέφη ώστε να μπορεί ο πεθαμένος Ηρώδης να διατάξει τη σφαγή των 14.000 εξ αυτών! Όποιος το αμφισβητεί παίρνει εξαήμερη αποβολή και καλείται να παρουσιαστεί με τον κηδεμόνα του ...

3. Ο Ηρώδης βρισκόταν στη θέση του "βασιλιά" με εύνοια και εντολή των Ρωμαίων. Διοικητής της Ιουδαίας, της Μικράς Ασίας και της Ελλάδας ήταν! Όποιος επιβουλευόταν τη "θέση" του, δεν χρειαζόταν να συνωμοτήσει εναντίον του, αρκούσε να πείσει τους Ρωμαίους να τον διορίσουν σ' αυτή τη θέση! Ήδη εξ αυτού του λόγου δεν θα είχε οποιοδήποτε αποτέλεσμα μία σφαγή! Επίτηδες όμως βαφτίζεται βασιλιάς κτλ. για να δοθεί η εντύπωση της δυναστείας, όπου κάποιοι άλλοι διεκδικούν τη θέση του μεγάλου βασιλιά, όπως το έχουν οι απλοϊκοί άνθρωποι στο μυαλό τους ...

Σε κάποιο σημείο αυτού του τεύχους αναπτύσσει ένας "θεολόγος" (σπουδασμένος άνθρωπος) και ομότιμος καθηγητής Θεολογίας του Πανεπιστημίου (εδώ κι αν δεν ξεχειλίζει η γνώση από τα μπατζάκια ...), ο οποίος διαστρεβλώνει τα πάντα και μαλώνει τον Ιώσηπου που του χαλάει τη μανέστρα ("Παρέλειψε ο Ιώσηπος να αναφέρει ...") ώστε να ταιριάζουν κάποια μηθεύματα και τελικά καταλήγει στον αριθμό 14.000! Φυσικά γράφει, τόσα νήπια μόνο μια πόλη με 100-200 χιλιάδες κατοίκους μπορεί να έχει, αλλά ο αριθμός είναι συμβολικός και είμαι σίγουρος, φίλοι, ότι το υποψιαστήκατε από την αρχή ...

Ο αριθμός 7 είναι μαγικός στους Ιουδαίους (βουντού και τέτοια έκαναν φαίνεται) οπότε ο αριθμός 14.000 είναι πολλαπλάσιό του και μπλα μπλα μπλα, ο κύριος που ήρθε να μας σώσει και μπλα μπλα ο κύριος που έφερε την ελευθερία στον άνθρωπο και μπλα μπλα, ατελείωτοι ακροβατισμοί χωρίς δίχτυ και αιδώ ...

Ίσως λόγω περιορισμένου χώρου στο περιοδικό δεν ανέγραψε ο σοφός καθηγητής ότι ο αριθμός 14.000 είναι επίσης πολλαπλάσιος του 2, του 4, του 5, του 8 κτλ. κτλ. Οπότε για κάθε τέτοια περίπτωση, περί τις 15-20 υπολογίζω μπορεί να αναπτύξει ένας θεολόγος μια θεωρία, η οποία καταλήγει ότι ο κύριος μας έσωσε και μας ελευθέρωσε από τους παλαιο- και νεοπαγανιστές (τρέμε Χείρων!) ... Για κάθε αριθμό ένα διδακτορικό, για κάθε δεκάδα μια υφηγεσία, για κάθε δωδεκάδα καθηγεσία Θεολογίας στο Αθήνησι ...

Ποιος επέμενε εδώ στην Αγορά ότι η θεολογία είναι επιστήμη; Να διαβάσει την αρλουμπολογία του κυρίου καθηγητή που προσπαθεί αν επιβεβαιώσει τα μηθεύματα ... Τελικά ο ήλιος γυρνάει γύρω από το φεγγάρι, ανατέλει στη Δύση και δύει στη Σαντορίνη όπου μαζεύονται οι σανσέτηδες για φωτογράφηση

Ο Ηρώδης δεχόταν μεγάλη επίθεση από τους σκληροπυρηνικούς Ιουδαίους που αρνούνταν την έντονη εξελληνιστική δράση του. Η γυναίκα του ήταν Ιουδαία και άρα Ιουδαιάκια και τα παιδιά του (διότι Ιουδαίος γίνεσαι από μητέρα). Ποτέ δεν θα μάθουμε την αλήθεια για τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ Ηρώδη, γιατί ΚΑΙ ΓΙ' ΑΥΤΟΝ την "ιστορία" του την έγραψαν οι εχθροί του.

ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ ΠΑΝΤΩΣ:
Δεν μπορεί να έγινε πουθενά σφαγή αθώων ανθρώπων στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του... "έτους μηδέν". Όλοι οι τοπικοί κυβερνήτες λογοδοτούσαν στην Ρωμαϊκή Σύγκλητο (και όχι στον Αυτοκράτορα όπως νομίζουν κάποιοι).
Αυτά που λένε οι χριστιανοί είναι ΑΠΑΤΕΩΝΙΕΣ (και χοντρομαλακίες). Είναι σαν να λέμε ότι το έτος 2003 η Ντόρα Μπακογιάννη διέταξε την σφαγή των νηπίων των Αθηναίων !!!!!!!!!!!

Αντε να δουμε αν θα το καταλαβουν (πιο απλα δεν γινετε) τωρα...

Και Είπεν ο ΠΑσχάλης:

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=3023
Εσυ φιλε Ηρακλη, (η μηπως Σαμψων) με τον ηρωα εισαι η με το τερας;

Τον Καλοπουλο τον γνωριζω χρονια αρκετα και εχουμε κανει ολονυχτιες συζητησεων επι συζητησεων.

Βρειτε αλλο τροπο να του προσαψετε προσκολλησεις.
ΠΑΓΑΝΙΣΤΗΣ με καμμια εννοια, ειτε καλη ειτε αρνητικη, ΔΕΝ ειναι. Ο ανθρωπος ειναι εξω απο καθε εσωτερικη η μεταφυσικη η οπως θες πες την, ενασχολιση.

Απάντηση:
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=3050

Βλέπω ότι το στυλάκι "διαλόγου" το έφερες μαζί σου απο το άλλο φόρουμ. Διότι ΚΑΙ ΕΚΕΙ τα ίδια ακριβώς μάθατε να κάνετε.

copy-paste και ανελέητες παραπομπές σε άλλα θέματα και τα σχετικά.

Εάν η κούτρα σου δέν κατεβάζει (το ερώτημα περιττεύει..) τότε δέν σε σώνει φίλτατε η σκοταδιστική προπαγάνδα της σελίδας που βαστάς σαν δεκανίκι. Πάρτο χαμπάρι!

Αϊντε Shalom!

Από κάποιο μοναστήρι της Ιθώμης γράφει επίσης τον ίδιο μήνα: «οι μοναχοί ζουν ανέτως, αλλά οι συγγραφείς δυστυχούν. Τους καίνε, τους ακρωτηριάζουν, τους ανασκολοπίζουν, τους μαχαιρώνουν. Είδα βιβλία σάπια μέσα σε υγρές τρύπες βράχων και το μόνο που επέτυχα ν’ αποσπάσω ήταν μερικά άμορφα ράκη. Άλλα βρίσκονται σε υπόγεια, μουχλιασμένα και με ολότελα σβησμένα τα γράμματά τους..»
Από την Καλαμάτα, όπου έφτασε τον Φεβρουάριο του 1730, έγραψε ένα γράμμα προς τους προκρίτους της γειτονικής Ζαρνάτας της Μάνης, ζητώντας τους την άδεια να επισκεφθεί τη χώρα τους επειδή ήταν αυτοδιοικούμενη και δεν ίσχυε εκεί το σουλτανικό φιρμάνι. Μία εβδομάδα αργότερα, έχοντας ήδη λάβει την άδεια, έφθασε με συνοδεία ένστολων εντοπίων στη Ζαρνάτα, αλλά δεν προχώρησε στα ενδότερα της Μάνης, γιατί κατά τα γραφόμενά του «οι κάτοικοι της μέσα Μάνης ευρίσκονται διαρκώς εις πόλεμον, πότε με τους Τούρκους πότε αναμεταξύ των, οι παπάδες, οι μοναχοί και οι Επίσκοποι ακόμη περιφέρονται ένοπλοι και οι γυναίκες της Μάνης φέρουν πιστόλες. Οι Μανιάτες είναι λαός άγριος, αλλά έχει αγάπη προς την ελευθερίαν και μόνος του πόθος είναι η απόκτησις ωραίων όπλων».

Φοβισμένος ο χριστιανός κληρικός από τα ήθη των Μανιατών, επέστρεψε μέσω Καλαμάτας και Μεγαλοπόλεως στο Μυστρά με απωθημένο πλέον το να καταστρέψει από την Αρχαία Σπάρτη ο,τιδήποτε δεν μπορούσε να μετακινηθεί και να σταλεί στη Γαλλία. Αμέριμνοι οι δημογέροντες του τόπου τον υπεδέχθησαν φιλικά και του παρείχαν διευκολύνσεις, καθώς ξήλωνε από τα μεσαιωνικά τείχη μερικά εντοιχισμένα ενεπίγραφα σπαρτιατικά βάθρα και αργότερα είκοσι ακόμη επιγραφές. Το συνεργείο του Γάλλου αββά ήταν πολυπληθέστατο, περίπου 60 εργάτες. Επί 53 συνεχείς ημέρες, σάρωσε σχεδόν τα πάντα στο Μυστρά, τη Σπάρτη και τις Αμύκλες. Κατεδαφίζοντας και ανασκάπτοντας μανιωδώς, απεκάλυψε περίπου 300 επιγραφές τις οποίες αντέγραψε και μετά άφησε έκθετες ή κατέστρεψε, καθώς και διάφορα άλλα ανάγλυφα, αναθήματα και μικροτεχνήματα, τα οποία εφόρτωσε σε πλοία και έστειλε στην Γαλλία.
Στην ίδια τη Σπάρτη, το καταστροφικό έργο του μοχθηρού Γάλλου αρχαιοκάπηλου εκδηλώθηκε με ιδιαίτερη σφοδρότητα και βαρβαρότητα, όπως φαίνεται μέσα από επιστολή του τού Απριλίου 1730 προς τον φίλο του Φρενέ: «Τα ισοπέδωσα όλα, τα εκθεμελίωσα όλα… από τη μεγάλη αυτή πολιτεία δεν απέμεινε πλέον λίθος επί λίθου. Εδώ και πάνω από ένα μήνα, συνεργεία μου από 30 και μερικές φορές 40 ή 60 εργάτες γκρεμίζουν, καταστρέφουν, εξολοθρεύουν τη Σπάρτη. Ο γδούπος από το γκρέμισμα των τειχών, η πτώση των ογκολίθων έως τις όχθες του Ευρώτα, ακούγεται όχι μονάχα στη Λακωνία αλλά και σ’ ολόκληρο τον Μοριά και παραπέρα ακόμη. Τούρκοι, Εβραίοι και Γραικοί, έρχονται να δουν από πενήντα λεύγες μακριά, αλλά το μόνο που βλέπουν είναι διάσπαρτα χιλιάδες ενεπίγραφα μάρμαρα…

…Μιαν ημέρα, ο ανεψιός μου που επιστατούσε στις εργασίες, ανεκάλυψε μία δωδεκάδα μάρμαρα, εκπληκτικά, γεμάτα επιγραφές. Έστειλε αμέσως να με πληροφορήσει, φροντίζοντας στο δρόμο να το διαλαλήσει σε όλη την περιοχή, έτσι σε λίγο έφθασε στη Σπάρτη όλος ο Μυστράς. Αυτή τη στιγμή, μόνον 4 πύργοι των τειχών απομένουν όρθιοι… Για να είμαι ειλικρινής, εκπλήσσομαι κι εγώ με αυτή την εκστρατεία που ανέλαβα, από όσα τουλάχιστον έχω διαβάσει κανείς δεν έχει σκεφθεί έως σήμερα να εκθεμελιώσει ολόκληρες πολιτείες…

…Προτίθεμαι να μην αφήσω λίθο επί λίθου. Δεν γνωρίζω κύριε και αγαπητέ φίλε εάν υπάρχει στον κόσμο πράγμα ικανό να δοξάσει μια αποστολή περισσότερο από το να έχει τη δυνατότητα να σκορπίσεις στους ανέμους τη στάχτη του Αγησιλάου, από το ν’ ανακαλύψεις τα ονόματα των Εφόρων, των Γυμνασιαρχών, των Αγορανόμων, των φιλοσόφων, των ιατρών, των ποιητών, των ρητόρων, ονόματα διασήμων γυναικών, ψηφίσματα της Γερουσίας, τη Ρήτρα του Λυκούργου. Οι Αμύκλες επίσης, ήσαν πολύ εγγύς για να τις αφήσω. Έστειλα και εκεί εργάτες και ισοπέδωσαν τα λείψανα του περίφημου ναού του Απόλλωνος.
Φανταστείτε τη χαρά μου, η οποία θα ήταν βεβαίως μεγαλύτερη αν είχα λίγο περισσότερο χρόνο ν’ αφιερώσω, διότι υπάρχουν ακόμη η Μαντινεία, η Στύμφαλος, το Παλλάδιον, η Τεγέα και, κυρίως, η Νεμέα και η Ολυμπία. Θα άξιζε να τις φέρω και αυτές άνω κάτω, από τα θεμέλια έως την κορυφή. Έχω όλη τη δύναμη να το πράξω, κι επιπλέον απέκτησα μια οξυδέρκεια σε αυτού του είδους τη δράση. Δεν ομοιάζω με εκείνους που τρέχουν από πόλη σε πόλη απλώς για να ιδούν, εγώ επιδιώκω να παίρνω όλα τα χρήσιμα πράγματα».

Δύο εβδομάδες μετά την πιο πάνω επιστολή, στις 20 Απριλίου του 1730, ο μοχθηρός κληρικός, σε επιστολή του προς τον πρεσβευτή της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη, αποδίδει τις ακρότητες και τους βανδαλισμούς του σε επιθυμία εκδικήσεως για την κακή τάχα συμπεριφορά των Μανιατών απέναντί του: «Επέρασα από έναν φοβερό τόπο, την περιβόητη Μάνη, που κατοικείται από έναν αιμοβόρο λαό. Είμαι πολύ ευτυχής που γλίτωσα. Έφυγα από την βάρβαρη πατρίδα τους χωρίς να αποκομίσω τίποτε το αξιόλογο, τίποτε για να βγουν τουλάχιστον τα έξοδά μου. Για να ξεσπάσω και για να εκδικηθώ αυτό το σκυλολόϊ, έρριξα τη θλίψη μου επάνω στην Αρχαία Σπάρτη. Δεν ήθελα να μείνει τίποτε από την πόλη που έκτισαν οι πρόγονοί τους. Την έσβησα, την κατέσκαψα, την εκθεμελίωσα, δεν της άφησα λίθο επί λίθου.
Και γιατί, θα ερωτήσει η εξοχότης σας, επέπεσα με τόση μανία επάνω σε αυτή την αρχαία πόλη, ώστε να την κάνω αγνώριστη, υποχρεώνοντάς τη να πληρώσει τις αμαρτίες των απογόνων της; Έχω την τιμή να σας απαντήσω, ότι ήταν πολύ αρχαία και έκρυβε με φιλαυτία κάτω από τα χώμα της πολλούς θησαυρούς, πράγμα που δεν μπορούσα να συγχωρέσω. Έως σήμερα κανείς ταξιδιώτης δεν ετόλμησε να τους αγγίξει, ακόμη και οι Βενετοί, παρά το ότι υπήρξαν κάποτε κυρίαρχοι αυτής της χώρας, τους εσεβάσθησαν. Εγώ έκρινα πως δεν έπρεπε να θρέφω ανάλογο σεβασμό και την ισοπέδωσα λοιπόν με κάθε επισημότητα, πράγμα που προεκάλεσε τον θαυμασμό των Τούρκων, ενώ οι Γραικοί εθύμωσαν και οι Εβραίοι έμειναν κατάπληκτοι. Είμαι ικανοποιημένος, διότι απέκτησα από αυτό το ταξίδι μου πράγματα ικανά να θαμπώσουν όλους τους σοφούς.

Ποιος θα επίστευε ποτέ ότι θα ήταν δυνατόν ν’ ανακαλυφθεί ο τάφος του Αγησιλάου και του Λυσάνδρου, αυτών των ενδόξων βασιλέων της Σπάρτης; Ποιός θα επίστευε πως θ’ ανεκάλυπτα, ύστερα από τόσους πολέμους, σεισμούς και άλλες θεομηνίες που αφάνισαν αυτή την πόλη, θαυμαστά μάρμαρα που μας κάνουν γνωστούς όλους τους Εφόρους, τους ρήτορες και άλλες προσωπικότητες, παντελώς άγνωστες, έως τουλάχιστον την τελευταία καταστροφή που έγινε από εμένα;

«Βιβλία δεν υπάρχουν», συνεχίζει στην επιστολή του. «Πολλοί δεν ξέρουν σ’ αυτή την χώρα ούτε να γράφουν, ούτε να διαβάζουν. Χρησιμοποιούν τα χειρόγραφα για φυσέκια. Κι αφού δεν υπάρχουν βιβλία, φρόντισα για κάτι άλλο, ώστε το ταξίδι μου να ωφελήσει τα Γράμματα. Αφοσιώθηκα με τόσο ενθουσιασμό σε αυτό και έδωσα τέτοια πλήγματα που ο αντίλαλός τους θα ακουστεί σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν γκρεμίζει κανείς δύο και τρεις πολιτείες χωρίς θόρυβο. Εγώ τις κατέσκαψα, ενώ οι παλαιότεροι περιηγητές έρχονταν μόνο για να τις ανακαλύψουν».

Σε άλλη επιστολή του, αυτή τη φορά προς τον Ιταλό ιεραπόστολο Ντομένικο Ντε Λα Ρόκα που υπηρετούσε στη Γαλλική Πρεσβεία της Πόλης, γράφει: «δεν άφησα λίθο επί λίθου. Πρέπει να σας εξομολογηθώ ότι βρίσκομαι σ’ ένα παραλήρημα χαράς που κατόρθωσα να καταστρέψω ολότελα τις ξακουστές αυτές πολιτείες, έτσι όπως γίνεται σε πόλεμο. Το έκανα για την Γαλλία, για την Αυτού εξοχότητα. Αυτό αποτελεί για μένα μια νέα δόξα».

Αποκαλυπτική για το βαθύ χριστιανικό μίσος που έθρεφε ο Γάλλος ιερωμένος κατά της «κατειδώλου» Σπάρτης και για τα μέσα που χρησιμοποίησε στο καταστροφικό του έργο, είναι και η επιστολή του προς τον Καρδινάλιο Φλερύ, στην οποία του αναγγέλλει ότι πήγε μεν στη Λακωνία σε αναζήτηση παλαιών χειρογράφων, πλην όμως «ο λαός, αυτά τα παιδιά της Λακεδαίμονος, δεν κράτησαν από τους προγόνους τους τίποτε άλλο από την αγάπη της ελευθερίας και τη μανία του πολέμου. Το όνειρό τους είναι να αποκτήσουν όπλα. Τα βιβλία τα χρησιμοποιούν για τα φυσέκια τους…

…Εκτόνωσα λοιπόν το θυμό μου στην κυριότερη πόλη της περιοχής, την αρχαία Σπάρτη. Το βλέμμα μου έπεσε επάνω στα κτίσματα που κατά την γνώμη μου έκρυβαν θησαυρούς για τα Γράμματα. Ήσαν κίονες, ανάβαθρα, ενεπίγραφες μετώπες. Ν’ αφήσω όλα αυτά σε άλλους (γιατί δεν είμαι εδώ ο μοναδικός ερευνητής), θα ήταν έλλειψη καλού γούστου, θα ήταν αδιαφορία για την τιμή του έθνους μου, θα σήμαινε πως είμαι ανάξιος να αντιληφθώ τις προθέσεις του βασιλιά μου και να εκπληρώσω τις διαταγές μου. Πρόκειται, όπως θα κατάλαβε η εξοχότης σας, για καλή υπηρεσία των Γραμμάτων.

Γι’ αυτό, εμίσθωσα εργάτες και κατέστρεψα εκ θεμελίων τα λείψανα της υπέροχης αυτής πολιτείας, σε σημείο που να μην απομείνει λίθος επί λίθου. Μπορεί, σεβασμιώτατε, να καταντήσει σε λίγο ένας άγνωστος τόπος, εγώ όμως έχω τον τρόπο να την αναστήσω στο πνεύμα των ανθρώπων, ακόμη και των πιο μακρινών γενεών, γιατί έχω καταρτίσει ολόκληρο κατάλογο των ιερέων και ιερειών της, των εφόρων, των αγορανόμων και των γυμνασίαρχων. Η καλή μου τύχη θέλησε να ανακαλύψω επιγραφές για πολλούς φιλοσόφους, ρήτορες, στρατηγούς, ποιητές, καλλιτέχνες, ακόμα και διάσημες γυναίκες, άγνωστες έως τώρα. Οι επιγραφές αυτές μας πληροφορούν ποιοί αυτοκράτορες ευεργέτησαν την πόλη, ποιοί ευλαβείς ιδιώτες έκτισαν ναούς, ποιοί από αλαζονεία χρηματοδοτούσαν δημόσια θεάματα… Η ευσέβειά μου, σεβασμιώτατε, έφτασε στο σημείο να μην αφήσω σε ησυχία ούτε την τέφρα των βασιλιάδων τους. Εσκόρπισα στον άνεμο την τέφρα του Αγησιλάου, εισήλθα στον τάφο του Λυσάνδρου και ανεκάλυψα τον τάφο του Ορέστου».

Είναι πολύ πιθανόν εκείνη η ανεξήγητη μανία του Γάλλου ιερωμένου να αφανίσει τη Σπάρτη να είχε ως αίτίο της την ενημέρωσή του ότι στην περιοχή είχαν φθάσει και άλλοι ξένοι τυχοδιώκτες και αρχαιοκάπηλοι που ίσως επωφελούντο από τα ευρήματά του. Σε μία επιστολή του προς τον φίλο του Μπινό, αναφέρει την παρουσία στη Λακωνία ενός Άγγλου αρχαιοκάπηλου επ’ ονόματι Morrison, τον οποίο και περιγράφει ως «μέθυσο, βάρβαρο και αγροίκο» που έγινε έξαλλος όταν έμαθε ότι ο ιερωμένος τον είχε προλάβει. Ο Fourmont πάντως είχε την πλήρη προστασία των Τούρκων, αλλά και διαφόρων ισχυρών Ρωμιών «παραγόντων», όπως ο ιατρός του Μυστρά Ηλίας Δόξας, άνθρωπος της Εκκλησίας και φανατικός τουρκολάτρης και ο Μητροπολίτης Παρθένιος, ο οποίος, εξ ονόματος όλων των προκρίτων, απηύθυνε στον καταστροφέα της Αρχαίας Σπάρτης επαινετική επιστολή που, μεταξύ άλλων κολακειών, τον προσφωνεί «θειότατο» και «τρισμέγιστο» άνδρα.

Το τρομερό όργιο του αφανισμού των αρχαιοτήτων της Σπάρτης από τον Fourmont, έγινε ωστόσο γνωστό στο Παρίσι και οι προϊστάμενοί του έσπευσαν οργισμένοι να τον ανακαλέσουν τον Απρίλιο του 1730. Επιστρέψας ο βάνδαλος στη Γαλλία, εδέχθη δριμύτατες επιθέσεις από τους πνευματικούς κύκλους για το όργιο των καταστροφών, οι δε κριτικοί τον ετιμώρησαν με κάτι πολύ χειρότερο. Μη υπαρχόντων πλέον των πρωτοτύπων, η γνησιότητα του επιγραφικού καταγραφικού έργου του, που περιελάμβανε περίπου 2.600 επιγραφές, αμφισβητήθηκε εκ θεμελίων. Πολλοί εξέφρασαν την άποψη ότι ο Fourmont με την καταστροφή των επιγραφών είχε σκοπό να ανακατέψει πλαστές και γνήσιες χωρίς να αφήσει ίχνη. Η συλλογή του έπεσε σε πλήρη απαξία και τα χειρόγραφά του, τα ημερολόγια και οι επιγραφές κατετέθησαν αδόξως στα αρχεία της Βασιλικής Βιβλιοθήκης των Παρισίων.

Ο απόηχος των αγρίων καταστροφών του Fourmont στη Λακωνία υπήρξε τόσο αρνητικός που, όταν το 1801 ο Άγγλος περιηγητής Ντοντγουέλ προσεπάθησε να ερευνήσει για τη δράση του Γάλλου καταστροφέως με συγκέντρωση υλικού και αφηγήσεων, συνάντησε μία τρομερή δυσπιστία στον απλό λαό: «Ενώ αντέγραφα μερικές επιγραφές, βλέπω τον Μανουσάκη, έναν εντόπιο εργάτη, ν’ αναποδογυρίζει τα μάρμαρα και να τα κρύβει κάτω από τους θάμνους. Όταν τον ερώτησα τι σημαίνουν αυτά, μου εξήγησε ότι ήθελε να προφυλάξει τις επιγραφές, γιατί πριν πολλά χρόνια ένας Γάλλος μυλόρδος που ήλθε στη Σπάρτη, αφού ξεσήκωσε πολλές επιγραφές εξαφάνιζε με καλέμι τα γράμματά τους. Και πραγματικά μου έδειξε μεγάλες μαρμάρινες πλάκες από τις οποίες είχαν πελεκηθεί με βάρβαρο τρόπο οι επιγραφές».

29-5-1453
"Διαβάστε την Καινή Διαθήκη απο το αρχαίο κείμενο και μετά κοιτάξτε δίπλα την μετάφραση.Θα διαβάσετε δύο σχεδόν διαφορετικά κείμενα."
Θα διαφωνήσω μαζί σου. Ότι υπάρχουν σημεία που η ερμηνεία είναι αυθαίρετη, υπάρχουν, ότι είναι δύο διαφορετικά κείμενα όμως, όχι. Πάντως και εγώ το έχω πεί, ότι κάποιοι "ερμηνευτές" σε κάποια σημεία αυθαιρετούν, βάζουν σάλτσα, βάζουν μελό.

Γιατί εφ΄όσον είστε χριστιανοί τότε δέχεστε ότι τα κείμενα των Αποστόλων είναι θεόπνευστα , έτσι;
Το ότι η Αγία Γραφή είναι θεόπνευστη σημαίνει ότι "διαπνέεται" από το πνεύμα του Θεού. Δεν είναι Θεόγραπτη. Από ανθρώπους γράφτηκε, οι οποίοι όμως διακατείχοντο από το Πνεύμα του Θεού.

"Ο Λόγος του Θεού είναι αναλοίωτος και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση , έτσι; Και απο αύριο όλες οιι χριστιανές να φοράτε μαντήλα , δεν θα βάφεστε , δεν θα φοράτε αντρικά ρούχα , και δεν θα
γ******ε καθόλου, εντάξει ; μέχρι να παντρευτείτε !!!!"
Καλά τα λές, κατά τη δύναμή και την πίστη του ο καθένας να κάνει. Εδώ βέβαια ξεχνάς ότι ο Χριστός "μετά τελωνών και πορνών" συνανεστρέφετο, μίλησε με την Σαμαρείτιδα που πηδ..τανε με πέντε και αυτή η οπιστοδρομική εκκλησία την ανέδειξε Αγία και Ισαπόστολο. Υπάρχει ένας όρος στην εκκλησία πολύ σημαντικός, δεν ξέρω αν τον γνωρίζεις, λέγεται "διάκριση". Η διάκριση είναι αυτή που επιτρέπει σήμερα στις Χριστιανές και να βάφονται και να φοράνε παντελόνια αλλά και η διάκριση απαιτεί να μην φοράνε μίνι. Τί σημαίνει αυτό; Πρέπει μέσα από την ανάγνωση των γραφών να καταλαβαίνεις το βαθύτερο πνεύμα και όχι τον τύπο. Το πνεύμα λοιπόν στο συγκεκριμένο θέμα, με επιφύλαξη στο λέω γιατί είναι προσωπική μου εκτίμηση, οπότε μπορεί και όποιος θέλει να το εκλάβει ώς λάθος, αλλά εδώ λέμε την προσωπική μας γνώμη και εκτιθέμαστε, είναι να μήν σκανδαλίζουν οι γυναίκες τους άντρες. Αυτό είναι το ζητούμενο, και όχι ο τύπος, η μαντήλα, τα κραγιόν και πάει λέγοντας. Αυτό νομίζω ότι είναι και το Πνεύμα του Θεού των Θεόπνευστων γραφών πλήν όμως με κάποιον τρόπο έπρεπε να δοθεί στους ανθρώπους.
Τέλος, θα σου πώ το εξής. Ο Θεός ήθελε να πεί κάποια πράγματα στους ανθρώπους, για το πώς πρέπει να ζούν, να βλέπουν τους γύρω τους, να συμπεριφέρονται. Ήθελε όμως αυτό να γίνει κατανοητό από τους ανθρώπους. Αναγκαστικά λοιπόν, επειδή μιλούσε σε ανθρώπους πρό 2.000 ετών με συγκεκριμένες δομές κοινωνίας, οικονομίας κλπ. έπρεπε να χρησιμοποιήσει τρόπο και σχήματα που εκείνοι θα καταλάβαιναν. Άν ερχόταν σήμερα, θα έλεγε τα ίδια πράγματα (διότι ο Θεός ο αυτός εις τους αιώνας) με διαφορετικά λόγια. Μετά από 1.000 χρόνια με άλλα και πάει λέγοντας. Γι'αυτό ... μήν κολλάμε στους τύπους.

quote:

---

Θα διαφωνήσω μαζί σου. Ότι υπάρχουν σημεία που η ερμηνεία είναι αυθαίρετη, υπάρχουν, ότι είναι δύο διαφορετικά κείμενα όμως, όχι.

---

Λες:

«Τέλος, θα σου πώ το εξής. Ο Θεός ήθελε να πεί κάποια πράγματα στους ανθρώπους, για το πώς πρέπει να ζούν, να βλέπουν τους γύρω τους, να συμπεριφέρονται. Ήθελε όμως αυτό να γίνει κατανοητό από τους ανθρώπους. Αναγκαστικά λοιπόν, επειδή μιλούσε σε ανθρώπους πρό 2.000 ετών με συγκεκριμένες δομές κοινωνίας, οικονομίας κλπ. έπρεπε να χρησιμοποιήσει τρόπο και σχήματα που εκείνοι θα καταλάβαιναν. Άν ερχόταν σήμερα, θα έλεγε τα ίδια πράγματα (διότι ο Θεός ο αυτός εις τους αιώνας) με διαφορετικά λόγια. Μετά από 1.000 χρόνια με άλλα και πάει λέγοντας. Γι'αυτό ... μήν κολλάμε στους τύπους.»

Αυτό που μου αρέσει φίλτατε είναι ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΚΑΘΑΓΙΑΣΜΟΣ! Ότι και να εντοπιστεί, ότι και να μήν κολλάει, απλά θα χαρακτηριστεί ως «τύπος» και αϊντε ξανα μπροστά!

Αυτό όμως που είναι σημαντικό είναι ΠΟΙΟΙ είναι αυτοί που «είδαν» (επινόησαν) τον Θεό της Παντατεύχου, τον οποίο και παρέλαβαν οι χριστιανοί. Ποιό επίπεδο είχανε οι πιστοί τους και τι «Θεό» έπρεπε να παρουσιάσει ο Οσαρσήφ?

Τι μας λέει σχετικά ο Ιώσηπος? «..αποφεύγουν να φτύνουν στη μέση της συντροφιάς ή δεξιά...ανοίγουν λάκκο βάθους ενός πόδα με το φτυάρι τους-γιατί δίδουν σε όλους τους νέους μυημένους ενα παρόμοιο. Εκεί κάθονται τυλιγμένοι στο μανδύα τους κατα τρόπο ωστε να μην προσβάλουν την ακτινιβολία του Θεού, μετά σκεπάζουν το λάκκο με το χώμα που έβγαλαν ανοίγοντας τον. Γι’ αυτή τη δουλεία διαλέγουν τα πιο ερημικά μέρη..» (Ιουδαϊκός Πόλεμος Τ.β’)

Η περιγραφή αυτή αναφέρεται στους Εσσαίους και το.....«επίπεδο πολιτισμού» που είχαν κατακτήσει! Ενα «επίπεδο» που τους υπαγόρευε και την μορφή του Θεού καθώς και τις προσταγές Του προς τους ανθρώπους ακόμα και για...θέματα υγιεινής. Ενα «επίπεδο» ώστε να πιστεύουν πως η...θέα του ξεσκέπαστου κορμιού τους θα πρόσβαλε τη Θεϊκή ακτινοβολία! Για ΤΕΤΟΙΟΥΣ «ΠΙΣΤΟΥΣ» αποκαλύφθηκε ο «Θεός» του Οσαρσήφ φίλτατε, για τέτοιους πιστούς επινοήθηκαν τα οράματα, τα θαύματα και οι διάφοροι διάλογοι με το Θεό!

Και ξέρεις πολύ καλά γιατί αναφέρομαι στους Εσσαίους.....

Αλλά, για να μήν αδικούμε ΚΑΝΕΝΑΝ, να σημειώσουμε ότι την ίδια..διαδικασία πίστης στην χάρη Του (!) ακολούθησε ΚΑΙ η καταγραφή της Παλαιάς Διαθήκης. Στο Δευτερ. ΚΓ’13 διαβάζουμε: «..θέλεις σκεπάσει το εξερχόμενον απο σου. Διότι Κύριος ο Θεός σου περιπατεί εν μέσω του στρατοπέδου...δια να μην βλέπει ακαθαρσίαν τινά εν σοι, και αποστρέψει απο σου»!
(Μωρέ μήπως μπερδέψανε τον....Αριστοφάνη με τον Θεό???)

Για αυτόν τον Θεό μιλάς φίλτατε? Για αυτούς τους πιστούς και επιτελάρχες που έγραψαν όλα αυτά μας μιλάς? Είσαι σίγουρος για ποιόν θεό μιλάς?

Διότι, εφόσον αποδέχεσαι τον Χριστιανισμό, τότε αποδέχεσαι και τις διαδικασίες αλλά και τις ρίζες αυτής της «Θεϊκής επέμβασης» ακόμη και σε θέματα....υγιεινής!

Μήπως είναι πια καιρός να αλλάξουμε αυτη την ιουδαϊκή καραμέλα και να παραδεχθούμε ότι ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΑΜΕ ΑΣΧΗΜΑ με τον «Χριστό» του Παυλισμού?

Διότι με το να υπεκφεύγουμε διαρκώς λέγοντας «άλλα είπε τότε, άλλα θα έλεγε σήμερα», απλά διαιωνίζουμε το αδιέξοδο και προπαγανδίζουμε τον εξελληνισμένο εβραϊσμό.