- Ιησούς. Υπήρξε ή όχι? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Schwabe:
Από την ημέρα που εκχριστιανίζεται η Ρώμη, ΤΟΤΕ, και ΜΟΝΑΧΑ ΤΟΤΕ αρχινάει η αυτοκρατορία να «αναγνωρίζει» αυτό που εσύ θέλεις να είναι επικράτηση, διότι επικράτηση δεν ήταν ποτέ αλλά ΕΠΙΒΟΛΗ.
Άν ήταν επιβολή δέν θα το δεχόταν τόσο εύκολα όλος ο λαός στην συντριπτική του πλειοψηφία με τόσο ενθουσιασμό.
Άν ήταν επιβολή ο λαός θα επαναστατούσε δέν θα δεχόταν τόσο εύκολα να αρνηθεί την προηγούμενη θρησκεία αλλά τον είχε ήδη δεχτεί.
Οι απεριράριθμες μαρτυρίες απλών ανθρώπων σχετικά με την ύπαρξη του θεικού Ιησού Χριστού ήταν αδιάψευστοι μάρτυρες.
snoopy:
Άν ήταν επιβολή δέν θα το δεχόταν τόσο εύκολα όλος ο λαός στην συντριπτική του πλειοψηφία με τόσο ενθουσιασμό.
Άν ήταν επιβολή ο λαός θα επαναστατούσε δέν θα δεχόταν τόσο εύκολα να αρνηθεί την προηγούμενη θρησκεία αλλά τον είχε ήδη δεχτεί.
έχεις δίκαιο όσες φορές ένας λαός δέχτηκε πιέσεις για να αλλάξει θρησκεία με το ζόρι επαναστάτησε και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.
Συγνώμη για το ύφος μου δεν μου αρέσει να γίνομαι σκωπτικός αλλά τι άλλο μπορεί να απαντήσει κάποιος στο παραπάνω; Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο χριστιανισμός ως θρησκεία το μόνο που προήγαγε ήταν ο σκοταδισμός αν και δεν ξέρω αν ήταν μέσο για να εξουσιάσει η για να καλύψει τα κενά του, Πράγμα που σίγουρα δεν μου ταιριάζει με την εικόνα του Χρίστου που έχω στο μυαλό μου.
Αγαπητέ Δημήτρης Γερμιώτης έχουν γίνει ξανά αναφορές για τον «δανεισμένο» βίο του Ιησού από άλλους σύγχρονους του, με ποιο γνωστή την ιστορία ενός Απολλώνιου Τιρε…κάτι, όμως εξακολουθώ να μην καλύπτομαι από αυτά, για τον λόγο ότι υπάρχουν 1000 διαφορετικές εκδοχές, δεν ξέρω τι πρέπει να κάνουμε από την στιγμή που είναι αδύνατο να βρούμε πλέον την αληθινή, μήπως αντί να υιοθετούμε την ιστοριούλα του καθένα να αναζητήσουμε τι σημαίνει ο Ιησούς για μας;
Και για το τέλος άφησα αυτό που με απασχολεί περισσότερο… αυτό με την παράθεση τμήματος post άλλου χρήστη πώς το κάνετε?
quote:
Και για το τέλος άφησα αυτό που με απασχολεί περισσότερο… αυτό με την παράθεση τμήματος post άλλου χρήστη πώς το κάνετε?
Ξεκινάς με [ q u o t e ] το κείμενο της παραπομπής, και κλείνεις με [ / q u o t e ]
***Αφαίρεσε μόνο τα κενά μεταξύ των γραμμάτων που βρίσκονται εντός των καμπυλών. Τα κενά τα έβαλα εγώ διότι αλλιώς το σύστημα θα μετέτρεπε αυτό που έγραψα εντός των δύο "κουότ" σε παραπομπή.
«Πώς λοιπόν, αυτή η μικρή και αμελητέα μειοψηφία που ήταν ασήμαντη και επιπλέον νεόφερτη, ανάμεσα σε τόσες άλλες θρησκείες, κατάφερε να επιλεχθεί και στη συνέχεια να επηρεάσει ολόκληρη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία;;;»
Η σέκτα αυτή, των Σχολαστικών Χριστιανών, είχε ένα ΒΑΛΣΑΜΟ να προσφέρει στους πεινασμένους, στους εξαθλιωμένους της Αυτοκρατορίας (που ήταν και το τεράστιο πρόβλημα της σχεδόν χρεοκοπημένης Ρώμης): ΤΗΝ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ «ΙΣΟΤΗΤΑ», ΤΗΝ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ», ΤΗΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ «ΒΑΣΙΛΕΙΑ» ΤΟΥ ΛΥΤΡΩΤΗ ΘΕΟΥ (Δευτέρα Παρουσία λέγε με..), ΤΗΝ ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΙΔΕΑ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ «ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ» ΚΑΙ…ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΘΟΥΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ.
Όλα αυτά, σε ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΒΑΘΜΟ, ήταν ΑΓΝΩΣΤΑ έως τότε.
Αυτό ήταν το νέο σημείο αναφοράς, αυτές οι άφθονες υποσχέσεις, αυτές οι προαναγγελμένες «αφίξεις» περί της Δευτέρας Παρουσίας, ήταν που έκαναν εντύπωση στον ομολογουμένως έξυπνο Φλάβιο Βαλέριο, και έτσι ΕΠΕΛΕΞΕ το δόγμα των Σχολαστικιστών, μιας και ήταν η λύση που του έλειπε: μια ΥΠΟΣΧΕΣΗ προς τους εξαθλιωμένους, και λίγοι ιεροκήρυκες και εκκλησιές αντί για στρατόπεδα και ένα ολοένα διογκούμενο δημόσιο.
Και εγώ να ήμουνα στην θέση του φίλτατε, μάλλον το ίδιο θα επέλεγα.
Απλά είναι τα πράγματα Ψηλέ, και άδικα μην αναζητάς «ποιοτικά χαρακτηριστικά». Ένα ΠΑΖΑΡΙ είναι η θρησκεία, και τότε, σε αυτό το παζάρι είχε τον καλύτερο πάγκο ο χριστιανισμός.
Tο νεοπαγανιστικό κίνημα και η ελληνική προοπτική
Eίναι πολλοί αυτοί που συνδέουν την ελληνική προοπτική με τα διάφορα παγανιστικά και νεοπαγανιστικά κινήματα που ανθούν στην εποχή μας. Aυτή η σύνδεση, αν εξεταστεί γεωπολιτικά, θα μπορούσε να έχει ρομαντικό χαρακτήρα ή θα μπορούσε να λειτουργεί μηχανιστικά. Kατ'ουδένα όμως τρόπο έχει πραγματικό και πρακτικό υπόβαθρο. H ελληνική πρόταση όπως δεν μπορεί να αποκοπεί από την οικουμενική της διάσταση και τα υβρίδια που δημιούργησε σε Aνατολή και Δύση, έτσι δεν μπορεί να αποκοπεί και από το ορθόδοξο σώμα της. Kάτι τέτοιο θα ακρωτηρίαζε το ελληνικό φαινόμενο και θα του περιόριζε τις πραγματικές του διαστάσεις.
Tο νεοπαγανιστικό κίνημα είναι πολύ ισχυρό στο σύγχρονο δυτικό κόσμο. Στην Iσλανδία, ο ισλανδικός παγανισμός αποτελεί επίσημη θρησκεία, ενώ στα βρετανικά νησιά, νεο-Δρυίδες κάνουν θρησκευτικές τελετές υπό τις ευλογίες του κράτους. Σε παγκόσμιο επίπεδο παρατηρείται μια επιστροφή σε παγανιστικές πρακτικές. Aν με τον όρο παγανισμό εννοούμε την ψυχολατρεία, υπάρχει μια τεράστια αναβίωσή του σε όλη τη γη.
Tο γεγονός της νεοπαγανιστικής εξάπλωσης συμπίπτει με τις προφητείες των Oρθοδόξων για στροφή του κόσμου στην αμαρτία και στις κατώτερες οντότητες. Tελικά το πρόβλημα έγκειται στη στροφή μεγάλων πληθυσμών στον κόσμο σε ανιμιστικές λατρείες. Πάρα πολλοί οπαδοί του new age είναι νεοσαμανιστές. Όλοι οι δυτικοί που ακολουθούν διαφόρους γκουρού ανήκουν στο νεοπαγανιστικό κύμα και επιστρέφουν σε προγονικές μορφές λατρειών που είναι προμονοθεϊστικές. H εντύπωση που δίνεται σε έναν ευσεβή μονοθεϊστή είναι ότι ο κόσμος στρέφεται σε σατανολατρικές θρησκείες και αυτό εκλαμβάνεται ως ένδειξη της παρακμής του κόσμου μας.
Στην Eλλάδα, η αναβίωση της εθνικής θρησκείας των Eλλήνων, η οποία λανθασμένα ονομάζεται δωδεκαθεϊσμός, απόκτησε χαρακτήρα, προσωπικότητα και σφρίγος τα τελευταία δέκα χρόνια. Xαρακτηρίζεται από μία θρησκευτικότητα, που άλλες φορές έχει την επίφαση σοβαρότητας και άλλες φορές είναι εντελώς ανόητη.
Σε επίπεδο διανοουμένων, είναι πολύ σοβαροί και ενδιαφέροντες οι άνθρωποι που συμμετέχουν στο ελληνοκεντρικό νεοπαγανιστικό κίνημα και κατόρθωσαν να διασπάσουν τον ελληνοκεντρικό χώρο - μια μορφή έκφρασης ελληνοκεντρισμού, που άρχισε να αναδύεται και να καταδύεται στον ελληνικό πολιτισμό, που είχε αρχίσει να εμφανίζεται στην Eλλάδα μετά τη μεταπολίτευση. Aυτή η προσπάθεια διασπάστηκε από το κίνημα των νεοπαγανιστών και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον ως αντικείμενο έρευνας και μελέτης. Όταν για πρώτη φορά κάποιοι άνθρωποι έσκυψαν μαζί στο πρόσωπο και στην αρμονία&, και μετά διασπάστηκαν και έλεγαν ότι άλλο το πρόσωπο και άλλο η αρμονία, ότι δεν υπάρχει πρόσωπο, υπάρχει μονάχα ένας Γιαχβέ που διέσπασε την αρχαία αρμονία, επιδεικνύοντας μια στάση εχθρική προς κάθε τι το ελληνικό. Προτάσσοντας το ότι ο ελληνισμός ως ιστορική συνέχεια διακόπηκε από την επέλαση των Eβραιο-Xριστιανών. Oι νεοπαγανιστές φαντάστηκαν στην ελληνική πολιτισμική οντότητα ένα πολιτιστικό ρήγμα, μια πολιτιστική α-συνέχεια.
Oι νεοπαγανιστές αυτοί δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν ότι ιστορικά ο κλασικός ελληνικός κόσμος δεν μπορούσε να συνεχίσει διότι συνθλιβόταν κάτω από το βάρος του πλήθους των δούλων και των διακρίσεων που είχε δημιουργήσει. Eκατομμύρια αλλόφυλοι και ομόφυλοι δούλοι στήριζαν το οικοδόμημα του Eλληνο-Pωμαϊκού πολιτισμού. Άνθρωποι-πράγματα χωρίς οντότητα, χωρίς δικαίωμα προσωπικών επιλογών, χωρίς πρόσωπο, χωρίς ακτίνα ελπίδας. Yποχρεωμένοι να θύουν στον εφέστιο θεό των αφεντικών τους. Ως ύστατη πράξη ταπείνωσης και ευτελισμού της αξιοπρέπειάς τους. Δεν είχαν δικαίωμα ούτε καν επιλογής του προσωπικού τους Θεού. Bεβαίως, το φαινόμενο της δουλοκτησίας δεν παρουσίαζε την ίδια ένταση και έκταση σε όλο το χώρο του Eλληνορωμαϊκού πολιτισμού. Oι Στωικοί και οι Eπικούρειοι, ο καθένας από διαφορετικό πρίσμα, είχαν ήδη καλλιεργήσει τη φόρμα της απαξίας προς αυτή την κοινωνία. O Zήνων και ο Xρύσιππος είχαν αρχίσει να καλλιεργούν τη διάκριση μεταξύ φαυλότητας και αρετής και στην αρετή καταχωρούσαν την απάθεια και την αδιαφορία προς τον πλούτο και τα υλικά αγαθά. Eίχαν αρχίσει να θεωρούν την ευτυχία ως αποτέλεσμα της αρετής, και τη δειλία ως γενεσιουργό κακία. Oι επικούρειοι είχαν αρχίσει να στρέφουν τον κόσμο προς τη διεκδίκηση των στοιχειωδών υλικών αγαθών, προσδιορίζοντας ως κινητήριο δύναμη του κόσμου τη... γαστέρα.
Όταν ο Nαζωραίος διακήρυξε ότι δεν υπάρχει αρσενικό και θηλυκό, ελεύθεροι ή δούλοι, Eβραίοι ή Έλληνες, κήρυξε τη μεγαλύτερη πολιτιστική επανάσταση που είχε υπάρξει μέχρι τότε. Έδινε πρόσωπο και υπόσταση στους δούλους. Tο ζήτημα δεν ήταν μόνο πνευματικό αλλά και ταξικό. Όταν οι πρώτοι χριστιανοί υπάκουαν καθ' όλα τους αφεντάδες τους, αλλά αρνούνταν να θύσουν στους εφέστιους Θεούς, εκτελούσαν τη μέγιστη πράξη ανυπακοής και περιφρόνησης προς τους εξουσιαστές τους. Aμφισβητούσαν τα ίδια τα θεμέλια της εξουσίας. Γι'αυτό το ρωμαϊκό κατεστημένο είδε στους χριστιανούς την απειλή της οντότητάς του. Eπαναλαμβάνω, το ζήτημα υπήρξε ταξικό. Tο μίσος που ξύπνησε στους δούλους για τους αφεντάδες τους μετέτρεψε τους αρχαίους θεούς σε δαίμονες. Tο γκρέμισμα των εθνικών ναών αποτελούσε γκρέμισμα της ίδιας της εξουσίας. Tο ρωμαϊκό οικονομικο-πολιτικό κατεστημένο έπρεπε να αφανίσει τους χριστιανούς. Tο επιχείρησε και δεν μπόρεσε. Στην επόμενη φάση έπρεπε να τους αφομοιώσει και να τους εντάξει ως ιδεολογία στον κορμό του κράτους. Tο κράτος ό,τι δεν μπορεί να καταστείλει πρέπει να το αφομοιώνει.
Θεωρώ όμως ότι ο ελληνικός κόσμος ήταν ένας κόσμος βαθύτατα μονοθεϊστικός από την εποχή του Oρφέα.
Aυτές οι νεοπαγανιστικές προσπάθειες, μάλλον δεν μπορούν να ευοδωθούν για πολύ καιρό ακόμα και νομίζω ότι δεν μπορούν να ευοδωθούν, γιατί ο Έλληνας ταυτόχρονα μπορεί να είναι βαθιά ανατρεπτικός, αλλά και βαθιά θεοσεβής στον Έναν Θεό. Oπωσδήποτε όμως, το δικαίωμα των ανθρώπων αυτών να δηλώνουν ως θρησκευτική τους συνείδηση το Έλλην εθνικός είναι αναφαίρετο.
.......................................................................
το κειμενο ειναι του Γιωργου.Ι. Αλεξανδρου...
απο το....www.innernet.gr/articleview1.php?id=1010
Den simfonw sta peri tou monotheismou alla aftes einai poli leptes enoies oi opoies mesa se ena filosofiko plaisio mporei kai na sigglinoun.
«Θεωρώ όμως ότι ο ελληνικός κόσμος ήταν ένας κόσμος βαθύτατα μονοθεϊστικός από την εποχή του Oρφέα.»
Ο καθένας, δικαιούται να εκφράζει τις απόψεις του, καθώς και να τις διανθίζει όπως αυτός αρέσκεται.
Ο Ελληνικός κόσμος, μπορεί να ήταν Ενοθεϊστικός αλλά όχι Μονοθεϊστικός.
Άλλο το ένα, και άλλο το άλλο.
Έφερα αυτό το κείμενο σε σχέση με την παρακμή στην αρχαία Ελλάδα γιατί με αυτό συμφωνώ.
quote:
Η σέκτα αυτή, των Σχολαστικών Χριστιανών, είχε ένα ΒΑΛΣΑΜΟ να προσφέρει στους πεινασμένους, στους εξαθλιωμένους της Αυτοκρατορίας (που ήταν και το τεράστιο πρόβλημα της σχεδόν χρεοκοπημένης Ρώμης): ΤΗΝ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ «ΙΣΟΤΗΤΑ», ΤΗΝ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΙΑ «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ», ΤΗΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ «ΒΑΣΙΛΕΙΑ» ΤΟΥ ΛΥΤΡΩΤΗ ΘΕΟΥ (Δευτέρα Παρουσία λέγε με..), ΤΗΝ ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ ΙΔΕΑ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ «ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ» ΚΑΙ…ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΘΟΥΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΟΥΣ.
Όλα αυτά, σε ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΒΑΘΜΟ, ήταν ΑΓΝΩΣΤΑ έως τότε.
Δεν ήσαν καθόλου άγνωστα , τα είχε πει ο Σωκράτης με λόγια και με το παράδειγμά του.
quote:
Αυτό ήταν το νέο σημείο αναφοράς, αυτές οι άφθονες υποσχέσεις, αυτές οι προαναγγελμένες «αφίξεις» περί της Δευτέρας Παρουσίας, ήταν που έκαναν εντύπωση στον ομολογουμένως έξυπνο Φλάβιο Βαλέριο, και έτσι ΕΠΕΛΕΞΕ το δόγμα των Σχολαστικιστών, μιας και ήταν η λύση που του έλειπε: μια ΥΠΟΣΧΕΣΗ προς τους εξαθλιωμένους, και λίγοι ιεροκήρυκες και εκκλησιές αντί για στρατόπεδα και ένα ολοένα διογκούμενο δημόσιο.
Δηλαδή στον έξυπνο Φλάβιο έκαναν εντύπωση οι θεωρίες και όχι οτι ο λαός είχε σχεδόν εκχριστιανιστεί?
Και πως θα ήταν έξυπνος αν επέβαλε σε ένα λαό διαφορετική θρησκεία από αυτη που πίστευε? Αν ο Κωνσταντίνος ήταν έξυπνος φυσικά θα είχε πιάσει και τον θρησλευτικό παλμό της εποχής του. Κανείς ηγέτης δεν έμεινε πάνω από 6μηνο αν πίστευε τα αντίθετα από την πλειοψηφία του λαού και ειδικά αν τα επέβαλε με το ζόρι.
«Δεν ήσαν καθόλου άγνωστα , τα είχε πει ο Σωκράτης με λόγια και με το παράδειγμά του.»
Καμία σχέση.
Ας μην μπερδεύουμε την Φιλο-σοφία με την Εσχατο-λογία.
dimitris2:
«Δηλαδή στον έξυπνο Φλάβιο έκαναν εντύπωση οι θεωρίες και όχι οτι ο λαός είχε σχεδόν εκχριστιανιστεί?»
Δεν ήταν καθόλου δύσκολο για τους ιεροκήρυκες ο προσηλυτισμός των αδαών, των φτωχών και πεινασμένων, καθώς η άκρατη παροχολογία έπνεε ούριο άνεμο στα πανιά της «σωτηρίας» που περιέφεραν.
Επομένως, την νέα μόδα, την εύκολη ανταμοιβή του «θα», δεν άργησε να την αρπάξει από τα μαλλιά ΚΑΙ ο Φλάβιος Βαλέριος. Απλά τα πράγματα.
Οι υποσχέσεις, ποτέ δεν έβλαψαν. Μια ματιά στις εκκλησιές, στα μοναστήρια, ή ακόμη και στην πολιτική, θα σου το υπενθυμίσει….
είχε πει στην "πολιτεία" του ότι όσοι είναι δίκαιοι δεν θα οικονομήσουν τα ίδια με του άδικους
και στην εσχατολογία του ότι οι άδικοι θα υποφέρουν στη μεταθανάτιο ζωή.
Οτι λέει και το ευαγγέλιο εν ολίγοις.
Οσο ότι για τη φιλόσοφία του ανθρώπου φταίει ο εκάστοτε ηγεμόνας, ο Φλάβιος, ο Καραμανλής κτλ δε θα συμφωνήσω.
Υπεύθυνος είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Αν μιλάμε για ανθρώπους.