- Μαγικά Γριμμόρια-Επικλήσεις-"The Heptameron" - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Η "διαμάχη" για το αν ύπάρχουν απόλυτα καλές και κακές οντότητες νομίζω ότι ξεκινά από την άποψή μας για τη δημιουργία.
Αν δηλαδή πιστεύουμε ότι ο κόσμος έχει την καλή και την κακή του την πλευρά δηλαδή αν στην ουσία πιστεύουμε ότι ο Θεός έχει δύο όψεις, εκείνη που "χτίζει" και εκείνη που "καταστρέφει" τότε οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο κόσμος είναι κάτι ανάμεικτο και άρα και οι οντότητες δεν είναι απόλυτα κακές ή καλές και κατ'επέκταση ότι οι κακές οντότητες έχουν κι αυτές κάποιο ρόλο στη δημιουργία κτλ.
Αν από την άλλη πιστεύουμε ότι ο κόσμος είναι μόνο καλός κι ότι το κακό είναι μια "παραφωνία" τότε φυσικά οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο Θεός είναι μόνο αγαθός και ότι υπάρχει σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στις κακές και καλές οντότητες κι ότι φυσικά οι κακές είναι....απλά κακές!![]()
Οι υποστηρικτές της πρώτης "οπτικής" υποστηρίζουν ότι το "κακό" δεν είναι παρά μια άλλη πλευρά του Θεού η οποία είναι καταστρεπτική αλλά με αυτόν τον τρόπο συμμετέχει στη δημιουργία(πχ ο σπόρος πρέπει να πεθάνει για να γεννηθεί το δέντρο).Εμείς απλά φοβόμαστε αυτήν την πλευρά και δεν την καταλαβαίνουμε.Έτσι οι "κακοί" της υπόθεσης έχουν λόγο ύπαρξης και δεν είναι και τόσο...κακοί.
Θεωρώ αυτή την άποψη λάθος.Ναι η καταστρεπτική δύναμη υπάρχει στον κόσμο όπως και η αυστηρότητα αλλά μέσα σε ένα μέτρο τέτοιο ώστε να είναι χρηστικές για τον Κόσμο και τη Δημιουργία.Στο δέντρο της Ζωής υπάρχει και η Σεφίρα της Δικαιοσύσης-Δύναμης που θεωρείται ας πούμε "αυστηρή" αλλά σύμφωνα με μια Καμπαλιστική εκδοχή η "υπερδραστηριότητα" αυτής ακριβώς της Σεφίρας είναι που οδήγησε στην ύπαρξη του Κακού.Υπάρχει λόγος για την ιστορία της Πτώσης. Θεωρώ το Κακό σαν μια παραφωνία στη μελωδία του κόσμου,σαν έναν όγκο και άρα οι οντότητες που ορίζονται ως "κακές" απλά είναι ανεξέλεγκτα καταστρεπτικές. Η ύπαρξη του Καλού δεν αποκλείει την αυστηρότητα και την απονομή δικαιοσύνης με σκληρό τρόπο.Αλλά η υπερβολή σε αυτό γεννά το Κακό.Δεν καταλαβαίνω γιατί να συγγχέω την αυστηρή πλευρά του Καλού(για να το πω απλά) με την ύπαρξη του Κακού.
Και εν πάση περιπτώση αν το κακό είναι μια πλευρά του Θείου ή οι κακές οντότητες δεν είναι "απόλυτα κακές" τότε δεν καταλαβαίνω πχ το φαινόμενο του δαιμονισμού.
Γιατί να είμαι επιφυλακτικός σε έναν Άγγελο;Δεν είναι φανερή η διαφορά μεταξύ μιας αρνητικής-κακής οντότητας και μιας αγαθής; Τι ποιο απλό;
Η Ζωή είναι ωραία...αλλά τα έχει με άλλον!
Αυτά τα οποία γράφεις δεν είναι τόσο μακριά από τις γνώμες που έχουν ισχυριστεί άλλοι σε αυτό το τόπικ. Φαίνεται να δέχεσαι ένα ‘θετικό κακό’ που έχει το λόγο ύπαρξης του σε αυτόν τον κόσμο – ή ακόμη και σε κάποιον άλλο! – και ένα ‘αρνητικό κακό’, το οποίο είναι το ‘άσκοπα καταστροφικό, αληθινό’ κακό, και το οποίο σίγουρα προέρχεται από ένα άλλο κόσμο! Αυτή είναι επίσης η γνώμη που έχει εκφραστεί από την Dion Fortune στο όμορφο έργο της ‘The Mystical Quabalah’ που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ιάμβλιχος.
Νομίζω ότι πολλοί θα συμφωνήσουν μαζί σου, μεταξύ τους και εγώ. Όμως τελικά, αν παρακάμψουμε κάπως την φιλοσοφία και τις παγιωμένες ιδέες, από τις οποίες ο καθένας μας μπορεί να έχει πολλές, στην τελετουργική μαγεία δημιουργούνται αρκετά ερωτήματα που δικαιολογημένα μας κάνουν να σκεφτούμε κάπως ευρύτερα.
Μπορούμε άραγε να ξεχωρίσουμε εύκολα το ‘θετικό κακό’ από το ‘αρνητικό κακό’; (αποφεύγω να αναφερθώ στην διάκριση του ίδιου του καλού από το κακό γιατί ίσως ξεσηκώσω θύελλα αντιδράσεων!). Ένας από τους υψηλότερους στην ιεραρχία δαίμονες της Goëtia είναι ο Astaroth. Mήπως αυτός ταυτίζεται με τη θεά Αστάρτη, την οποία στη συνέχεια οι μονοθεϊστές Εβραίοι δαιμονοποίησαν επειδή δεν μπορεί να υπάρχει άλλος Θεός πλην του Ενός; Και για να έρθω περισσότερο κοντά μας, ο μέγας Δίας των αρχαίων Ελλήνων που λατρευόταν από μία φυλή με ιδιαίτερα υψηλό διανοητικό και αισθητικό επίπεδο, μήπως αμέσως μετά δαιμονοποιήθηκε από την χριστιανική θρησκεία και μαζί του συμπαράσυρε όλο το Δωδεκάθεο; Σύμφωνα με την Ορθόδοξη πίστη, οι πρόγονοι μας λάτρευαν δαίμονες που μιλούσαν μέσα από αγάλματα. Τι συμβαίνει εδώ;
Και για να κάνω τα πράγματα ακόμη χειρότερα, ο Carroll Runyon και ο Lon Milo DuQuette που αμφότεροι εξασκούν τελετουργική μαγεία, στην οποία έχουν εμπειρία, έχουν επανειλημμένως εκφράσει την φαινομενικά αιρετική άποψη ότι: ‘οι δαίμονες είναι φίλοι μας!’. Τι εννοούν;
Δεν ζητώ να δώσω καμία απάντηση στο αιώνιο πρόβλημα του καλού και του κακού, ούτε να ανοίξω νέα θέματα σε αυτό το topic. Δείχνω μόνο τη σχετικότητα των δεδομένων.
Αν θα ήμουν ειλικρινής, θα απαντούσα με μία πολύ απλή πρόταση στην πολύπλοκη σχέση καλού – κακού: ‘Ειλικρινά δεν ξέρω!’.
Και αν θα ήμουν ακόμη περισσότερο ειλικρινής θα απέτρεπα μεγάλες και δύσκολες, φιλοσοφικού περιεχομένου συζητήσεις στα ίδια ή σε ανάλογα θέματα. Με πολύ σεβασμό θα προσπαθούσα να πετύχω μικρότερες και περισσότερο ταπεινές επιτεύξεις, τις οποίες, σε ένα μεγάλο βαθμό, ευχαρίστως θα προσπαθούσα να μοιραστώ μαζί σας.
Irium
Από το πρωί προσπαθώ να μπω αλλά φαίνεται πως υπήρχε κάποιο πρόβλημα.
Λοιπόν...
quote:
Και για να κάνω τα πράγματα ακόμη χειρότερα, ο Carroll Runyon και ο Lon Milo DuQuette που αμφότεροι εξασκούν τελετουργική μαγεία, στην οποία έχουν εμπειρία, έχουν επανειλημμένως εκφράσει την φαινομενικά αιρετική άποψη ότι: ‘οι δαίμονες είναι φίλοι μας!’. Τι εννοούν;
Δεν ξέρω τι εννοούν.Αλλά αν δεχθώ την άποψή τους τότε θα πρέπει να πιστέψω ότι στο φαινόμενο του δαιμονισμού οι δαίμονες μας αγαπάνε τόσο πολύ που θέλουν να είναι συνεχώς μαζί μας.Είναι αυτό που λέμε "τον έχω μέσα στην καρδιά μου"...κυριολεκτικά!
Δεν τους έχω ακουστά για να πω την αλήθεια αλλά αυτό που λένε δεν σημαίνει ότι είναι και έτσι.Μπορεί απλά να έχουν εξαπατηθεί ή να το κάνουν εκ του πονηρού.Δεν καταλαβαίνω γιατί να θεωρήσω φιλική μια οντότητα που είναι επικίνδυνη.Το ανεξέλεγκτο κακό είναι μια υπερβολή από μόνο του.Τι ποιο απλό από αυτό;Μήπως αν καλούσα έναν δαίμονα αυτός δε θα επιχειρούσε να με ξεγελάσει και να φανεί φιλικός; Καταλαβαίνω ότι όλη αυτή η ανίληψη προέρχεται από την Εβραϊκή και Χριστιανική παράδοση και ότι παλαιότερα δεν ήταν ακριβώς έτσι. Πχ στην Ελληνική θρησκεία δεν υπήρχε η έννοια του Κακού και του Σατανά όπως υπάρχει τώρα αλλά,ρωτάω εγώ, μήπως στην Κοσμογονία οι θεοί του Ολύμπου δεν πολέμισαν τους Τιτάνες και τους Εκατόγχειρεις και κατάφεραν να επιβάλουν την τάξη για τον σύγχρονο κόσμο;Βέβαια ένα άλλο μέρος του εαυτού μου θα μου πει "Ναι, έτσι έγινε αλλά αυτές οι "θεότητες" θεωρούνταν σεβαστές και αντιπροσώπευαν το αρχικό χάος από το οποίο προήλθε η δημιουργία.Κάθε "κακή" θεότητα της παλαιάς θρησκείας ήταν σεβαστή και θεωρούνταν μέρος της δημιουργίας".
Στενό μαρκάρισμα μου έκανα...
Απλά θα πω προς το παρόν(επειδή δεν έχω χρόνο τώρα από τη δουλειά) ότι αυτό είναι ένα άλλο μοντέλο σκέψης.Είναι σωστό;
Κατά τη γνώμη μου η αλήθεια πάντα είναι κάπου στη μέση όπως είπε και ο Αριστοτέλης. Άρα ναι, ίσως υπάρχει κακό που είναι εντός της δημιουργίας κι αυτό είναι που αποκαλείς εσύ "θετικό κακό" και που ήταν σεβαστό στους αρχαίους και που στην Καμπαλιστική σκέψη ίσως εκφράζεται από την αυστηρότητα του Θεού και την απονομή δικαιοσύνης.Υπάρχει όμως και το "απόλυτο κακό" εκείνο που "ξεφεύγει" και που θέλει μόνο να καταστρέψει ανεξέλεγκτα.Εκείνο που δεν είναι "επικοδομητικό" και το οποίο νομίζω ότι ακόμα και στην αρχαιότητα δεν ήταν επιθυμητό.
Ουφ!Όπως και να έχει φαίνεται ότι υπάρχουν δύο απόψεις αλλά παίρνω όρκο ότι κάπου συγκλίνουν.Έχω από την φύση μου πολύ έντονη την τάση να εννόνω και να ψάχνω την αλήθεια στη μέση.
Η Ζωή είναι ωραία...αλλά τα έχει με άλλον!
Κατά τη γνώμη μου τίποτα δεν μπορεί να οριστεί και να χαρακτηριστεί αν δεν υπάρχει το αντίθετό του, το μέτρο σύγκρισής του. Κανείς δεν μπορεί να χαρακτηρίσει κάτι ως κρύο αν στο μυαλό του δεν έχει σχηματοποιημένη την έννοια του ζεστού. Το ίδιο ισχύει και με τα δίπολα πόνος-ευχαρίστηση, φως-σκοτάδι, μαλακό-σκληρό, αγάπη-μίσος, νείκος-φιλότης και τόσα άλλα γνωρίσματα που στο σύνολό τους τελικά εντάσσονται στο μητρικό δίπολο καλό-κακό.
Κάποιοι (όπως κι εγώ) συμφωνούν με το ρητό "sine diabolo, nullus dominus", δηλαδή "χωρίς τον διάβολο, δεν υπάρχει θεός". Η φράση αυτή έρχεται να υλοποιήσει ακριβώς την αναγκαστική σύνδεση των αντιθέτων, το coincidentia oppositorum που εν τέλει λειτουργεί ως κοσμικός νόμος στα πλαίσια της επίτευξης της αρμονίας στο σύμπαν. Θεωρώ πως το σύμπαν έχει "μηδενική εντροπία", δηλαδή στο σύνολό του εκφράζεται η απόλυτη αρμονία και ισορροπία. Μπορεί μεν στα επί μέρους τμήματα του σύμπαντος να εκφράζεται μία έντονη ανισορροπία και δυσαρμονία (υψηλή τιμή εντροπίας), όμως το σύνολο αυτών των κοσμικών αναταραχών αποτελεί την απόλυτη ισορροπία και αρμονία (μηδενική εντροπία).
Αν υπάρχει μόνον το καλό, τότε ασφαλώς και οδηγούμαστε στην απόλυτη ανισορροπία. Αν υπάρχει μόνον το κακό, τότε επίσης οδηγούμαστε στην απόλυτη ανισορροπία. Αυτό που πρέπει να ισχύει είναι η ισόποση κατανομή του συνόλου των θετικών εκδηλώσεων με το σύνολο των αρνητικών εκδηλώσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, οι οντότητες που εκδηλώνονται-υλοποιούνται κατά μία επίκληση άλλοτε εκφράζουν τη μία πλευρά (+) και άλλοτε την άλλη (-), με τελικό αποτέλεσμα το απόλυτο μηδέν (0).
Η προσωποποίηση του κακού (κι όχι η σύλληψη της έννοιας του διπόλου καλό-κακό), σαφώς και ορίστηκε από το ιουδαιοχριστιανικό σύμπλεγμα και σίγουρα, όπως ήδη αναφέρθηκε, στην αρχαία Ελλάδα ουδέποτε υπήρξε προσωποποίηση και εκπροσώπηση του κακού από έναν (1) θεό, όπως επίσης ποτέ δεν υπήρξε και ο απόλυτα καλός θεός από τον οποίο εκπορευόταν κάθε θετική εκδήλωση. Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν έτη φωτός μπροστά από τους σύγχρονούς τους στο ζήτημα του αρχετυπικού διπόλου καλό-κακό. Επίσης να σημειώσουμε ότι ο θεός που επωμίστηκε τον ρόλο του εκφραστή του κακού ήταν ο Πάν και όχι ο Δίας. Μιας και αναφέρθηκα στον Δία, αξίζει να αναγνωρίσουμε στα ονόματά του, αυτήν ακριβώς την άρρηκτη σχέση μεταξύ καλού και κακού που ενυπάρχει σε κάθε κοσμικό δημιούργημα. Συγκεκριμένα, δύο από τα ονόματα του αρχηγού των θεών του Ολύμπου ήταν το Ζεύς (από το ζεύγω-ενώνω) και το Δίας (από το διασπώ-χωρίζω). Τα συμπεράσματα δικά σας...
Επίσης δεν ενστερνίζομαι την άποψη του θετικού κακού και του αρνητικού κακού. Ας μην "χρωματίζουμε" το μητρικό δίπολο γιατί ξεφεύγουμε από την ουσία. Οτιδήποτε εκδηλώνεται στο σύμπαν μπορεί να οριστεί ως καλό ή κακό μόνον από το αποτέλεσμα-συνέπεια της εκδήλωσής του. Όμως, επειδή τίποτε στο σύμπαν δεν σταματά (τα πάντα ρει που έλεγε και ο "σκοτεινός" Ηράκλειτος) και κάθε εκδήλωση προκαλεί μία αλυσιδωτή σειρά εκδηλώσεων (φαινόμενο της πεταλούδας), πραγματικά καμία κοσμική εκδήλωση δεν μπορούμε να πούμε πως είναι αυθύπαρκτη και προϊόν παρθενογένεσης. Κάθε τι έχει την αιτία που το δημιουργεί και κάθε τι έχει το ρόλο του στον ατέρμονο κύκλο της δημιουργίας. Κατά συνέπεια, ποτέ δεν θα μπορέσουμε να αποφανθούμε αν μία κοσμική εκδήλωση πρέπει να χαρακτηριστεί ως καλή ή ως κακή. Ο ρόλος μας είναι να ανακαλύψουμε τις δομές του σύμπαντος οι οποίες κινούνται σε πολύ ανώτερα επίπεδα αντίληψης από το δικό μας. Η προσπάθεια που κάνουμε να ανακαλύψουμε την υφή, την κυβερνητική και τη νομοταξία στο σύμπαν, μας οδηγεί να στηριχτούμε πάνω σε φιλοσοφικά εργαλεία όπως το δίπολο καλό-κακό. Στόχος μας πιστεύω είναι να απαλλαγούμε από αυτές τις νόρμες και να κατανοήσουμε το τι είναι πραγματικά το σύμπαν μας. Εκεί δεν χωράνε ούτε καλές, ούτε κακές πράξεις, ούτε παραφωνίες, ούτε λάθη της φύσης. Τα πάντα απλά "υπάρχουν" κι εμείς κάνουμε κάθε μέρα βήματα προς το να αντικρύσουμε αυτή την πραγματικότητα.
Έτσι λοιπόν, οι θετικές ή αρνητικές εκδηλώσεις που μπορεί να υλοποιούνται υπό μορφήν αγγέλων ή δαιμόνων, δεν αποτελούν παρά εκδηλώσεις κοσμικών ενεργειών που σε μία δεδομένη στιγμή αναλαμβάνουν το ρόλο της αρνητικής εκδήλωσης και σε κάποια άλλη το ρόλο της θετικής εκδήλωσης. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρώ πως η τελετουργική μαγεία έρχεται να "καθοδηγήσει" και να μορφοποιήσει πρόσκαιρα αυτές τις ενέργειες, με αποτέλεσμα είτε την επίτευξη στόχων και "υλικών" απολαβών, είτε την αξιοποίησή τους ως μια "σκάλα του Ιακώβ", ως ένα μέσο δηλαδή που μας βοηθά να γνωρίσουμε το σύμπαν, να ενωθούμε με αυτό και να αισθανθούμε την υφή του.
Αυτή είναι η δική μου άποψη...
A - Lux e Tenebris - Ω
Edited by - Trithemius on 08/10/2007 17:03:47
quote:
Ένας από τους υψηλότερους στην ιεραρχία δαίμονες της Goëtia είναι ο Astaroth. Mήπως αυτός ταυτίζεται με τη θεά Αστάρτη, την οποία στη συνέχεια οι μονοθεϊστές Εβραίοι δαιμονοποίησαν επειδή δεν μπορεί να υπάρχει άλλος Θεός πλην του Ενός;
Ναι, είναι πιθανό λόγω της ομοιότητας του ονόματος.Αυτή ήταν μια τακτική που ακολουθούνταν από αρκετούς λαούς.Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν δαίμονες,σωστά;Και εν πάση περιπτώση υπάρχουν και ένα σορό άλλα ονόματα δαιμόνων που δεν φαίνεται να ανοίκουν σε θεότητες άλλων λαών.
Όπως και να έχει πιστεύω ότι το θέμα "καλού-κακού" είναι πραγματικά μεγάλο.Παρόλο που φαίνεται ότι έχω μια συγκεκρημένη άποψη τονίζω ότι τη διατηρώ μέχρι να πιστώ για το αντίθετο.Το θέμα αυτό αγγίξαμε ξανά στις πρώτες πρώτες σελίδες της συζήτησης και επανέρχεται τώρα. Συμφωνώ με την παρακάτω άποψή σου "Δεν ζητώ να δώσω καμία απάντηση στο αιώνιο πρόβλημα του καλού και του κακού, ούτε να ανοίξω νέα θέματα σε αυτό το topic. Δείχνω μόνο τη σχετικότητα των δεδομένων.
Αν θα ήμουν ειλικρινής, θα απαντούσα με μία πολύ απλή πρόταση στην πολύπλοκη σχέση καλού – κακού: ‘Ειλικρινά δεν ξέρω!’.
Και αν θα ήμουν ακόμη περισσότερο ειλικρινής θα απέτρεπα μεγάλες και δύσκολες, φιλοσοφικού περιεχομένου συζητήσεις στα ίδια ή σε ανάλογα θέματα. Με πολύ σεβασμό θα προσπαθούσα να πετύχω μικρότερες και περισσότερο ταπεινές επιτεύξεις, τις οποίες, σε ένα μεγάλο βαθμό, ευχαρίστως θα προσπαθούσα να μοιραστώ μαζί σας."
lousipan πως τα πας;Το να επικεντρώσουμε τη συζήτηση μονομερώς στο Επτάμερον φαντάζει αδύνατον!
Δεν πειράζει όμως.Ίσως είναι καλύτερα έτσι γιατί η συζήτηση διευρύνεται και συμμετέχουν πολλοί.
Η Ζωή είναι ωραία...αλλά τα έχει με άλλον!
Σύμφωνα με αυτή την άποψη λοιπόν(στην οποία έχω αναφερθεί και παλαιώτερα) το κακό ορίζεται ως μια πλευρά του Όντος η οποία έχει εκπέσει.Αυτή ακριβώς η πτώση προκαλεί ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑ(το τονίζω γιατί με την άποψη Α η ύπαρξη του κακού ΔΕΝ προκαλεί δυσαρμονία αλλά αντίθετα, όπως λες την υποστηρίζει).Σκοπός λοιπόν είναι αυτή η δυσαρμονία να τερματιστεί και αυτό γίνεται μόνο με την ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ του μέρους που έχει εκπέσει.Σε αυτή την ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ρόλο κλειδί παίζει ο άνθρωπος.
Πρέπει να παραδεχτώ πως αν εξετάσω ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ την κάθε άποψη ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ στέκουν και οι δύο...η καθεμία με τη δική της λογική. Άρα προσωπικά αδυνατώ στην αρχή με απλή παράθεση των δύο απόψεων να πάρω θέση, επειδή είναι και οι δύο αυτοτελείς και αυτάρκεις ως προς τα επιχειρήματά τους και τη λογική τους.Ποια όμως πρέπει να διαλέξουμε;Αυτό νομίζω για να το κάνουμε θα πρέπει να απαντήσουμε σε μια άλλη ερώτηση.Εξετάζοντας και τις δύο απόψεις βλέπουμε ότι η ουσία τους βρίσκεται στο ΠΩΣ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ.Αν ο κόσμος δηλαδή είναι μια κατάσταση "όχι-τέλεια" αλλά μια κατάσταση που προήλθε από "πτώση" τότε είναι φανερό ότι για κάποιο λόγο ζούμε σε μια "δυσαρμονία".Αν από την άλλη ο κόσμος είναι "καλώς καμομένος" τότε οφείλουμε να δεχθούμε ότι η ύπαρξη του κακού είναι απαραίτητη για να διατηρηθεί η ισορροπία όπως πολύ σωστά υποστηρίζει η άποψη Α.
Έτσι λοιπόν πιστεύω ότι στην ουσία το ερώτημα συνοψίζεται ως εξής:
"Ποιος είναι ο σκοπός της δημιουργίας του κόσμου;"
Η Ζωή είναι ωραία...αλλά τα έχει με άλλον!
lousipan μπορείς σε παρακαλώ να επαναλάβεις την ερώτησή σου γιατί δεν την καταλαβαίνω;
Πολύ ωραία που είσαι στο χωριό σου!Ο ιδανικός τόπος για να διαβάζει κανείς απερίσπαστος!
Η Ζωή είναι ωραία...αλλά τα έχει με άλλον!
Do what thou wilt shall be the whole of the Law.
Ἐκλήθην καὶ ἐρωτῶ, καλῆ τῆ πίστει: 19 σελίδες τοῦ θέματος "Μαγικὰ Γριμμόρια-Ἐπικλήσεις-Ἑπτάμερο", καὶ οὔτε ΜΙΑ ἐπίκληση; Ἡ ἄλλη ἐργασία;
Ὅλη αὐτὴ ἡ σιγουριὰ (περὶ ἀηδιαστικοῦ new age, "χλιαρότητα" τῆς golden dawn, ΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΝΟΜΙΚΟΝ!) προέρχεται μόνο ἀπὸ τὴν ἀνάγνωση βιβλίων;
Φιλικὰ καί, εὐελπιστῶ, ἐποικοδομητικά,
-YHVH
Love is the law, love under will.
«Ἄσαρκος γὰρ ὤν, ἐσαρκώθη ἑκὼν καὶ γέγονεν ὁ ὤν, ὃ οὐκ ἦν, δι’ ἡμᾶς. Καὶ μὴ ἐκστὰς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος. Ἐξῆλθε Λόγος εἰς ἀνάπλασιν λαῶν.»


Όσον αφορά για το γεγονός ότι έχουμε ξεφύγει από το θέμα αυτό οφείλεται στο ότι συμμετέχουν πολλοί και η συζήτηση είναι φυσικό να παρεκλίνει επειδή τίθενται διάφορα ερωτήματα και απόψεις.Αφού η συζήτηση από μόνη της μας πάει αλλού δεν χρειάζεται να πιέσουμε τα πράγματα.Καλά είναι κι έτσι απλά μάλλον θα χρειαστεί να τροποποιήσουμε λίγο τον τίτλο.Πάντως μερικοί από εμάς μπορεί να συνεχίζουν τη "μελέτη" παρασκινιακά αν θέλουν.
Όσον αφορά το ΝΕΚΡΟΝΟΜΙΚΟΝ αυτό έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα σύγχρονο κατασκεύασμα και δεν υπήρξε ποτέ.Μπορείς να διαβάσεις σχετικά στο link που παραθέτω και που οδηγεί στην Wikipedia την παγκόσμια εγγυκλοπαίδια.
Όσον αφορά την απέχθεια στο "New Age" αυτό είναι προσωπική άποψη και δεν σημαίνει ότι οι συμμετέχοντες στο forum αυτό την ασπάζονται.Η προσωπική μου αντιπάθεια σε αυτό που καλείται "New Age" προέρχεται κυρίως στο ότι ανακατεύει διάφορα συστήματα και έχει τη λογική της "μαγείας της στιγμής".Δεν γίνεται να εφαρμόσεις σωστά αυτά που θες αν δεν έχεις πχ έναν ιδιαίτερο χώρο για αυτόν το σκοπό(και όχι κάποια γωνίτσα στο δωμάτιό σου όπως προτρέπουν τα διάφορα "ειδικά" βιβλία)
Όσον αφορά την golden dawn πολύ απλά πρεσβεύει ένα σύστημα με το οποίο δεν μπορώ να "επικοινωνίσω".Αυτό είναι όλο.Δεν λέω ότι είναι άχρηστο ούτε ότι δεν δουλεύει(αν και αυτοί που το εφαρμόζουν δεν φαίνεται πάντα να καταλαβαίνουν τι κάνουν και γιατί το κάνουν). Είναι ένας δρόμος που για εμένα δεν δουλεύει γιατί πχ δεν γίνεται να κάνω χαιρετισμούς στις διάφορες ώρες της ημέρας σε αιγυπτιακές θεότητες ή με τρόπους που παραπέμπουν στην αίγυπτο.Για εμένα προσωπικά λειτουργεί μια προσευχή παρμένη από τους ψαλμούς γιατί αυτό "μιλάει" στην καρδιά μου.Μην ξεχνάς αυτό που λέει ο Αbramelin, ότι δηλαδή για να πετύχει πραγματικά κάποιος δεν θα πρέπει να εγκαταλείψει την θρησκεία του.Νομίζω ότι αυτό είναι μια οδηγία ουσίας.
Και επειδή φαίνεται να είναι Θελεμιστής φαντάζομαι ότι μπορεί να σε σοκάρει η απέχθειά μου προς τον Κρόουλι...
Αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους που τους έχω αναφέρει και παλαιότερα.Δες το απλά σαν μια φυσική αντιπάθεια.όπως θα έχεις μάθει η Φύση χαίρεται στο να δημιουργεί αντιπάθειες και συμπάθειες. Ε...εμένα η φυσική αντιπάθεια είναι ο Κρόουλι...![]()
Irium που χάθηκες;Είσαι καλά τουλάχιστον;
Η Ζωή είναι ωραία...αλλά τα έχει με άλλον!
Τους Μιχαέλ,Νταρντιέλ και Χουραταπάλ θα τους καλέσουμε νομίζω σκέτα με τα ονόματά τους.Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφέρουμε τις αντιστοιχίες τους για αυτό και δεν αναφέρονται στο Γριμμόριο.
YHVH θα ήθελες να μας πεις τη γνώμη σου για μερικά από τα θέματα που συζητάμε ή για το Επτάμερον αν το έχεις μελετήσει;
Τι εμπειρίες έχεις εσύ;Προσπάθησε όμως το μήνυμά σου να φαίνεται κανονικά γιατί θα είναι δύσκολο να το διαβάσουμε.
Θέλω επίσης να προσθέσω πως δεν είχα σκοπό όταν δημιουργούσα το forum να κάνουμε ή να οργανώσουμε κάποια επίκληση από εδώ.Αυτό είναι αδύνατον και μη επιθυμητό.Ήθελα απλά να συζητήσουμε σχετικά με αυτό το Γριμμόριο.Να παραθέσει ο καθένας τις απόψεις του αν το έχει μελετήσει και να βοηθείσει να ξεκαθαριστούν κάποια σημεία.
Η Ζωή είναι ωραία...αλλά τα έχει με άλλον!
quote:
Όσον αφορά το ΝΕΚΡΟΝΟΜΙΚΟΝ αυτό έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα σύγχρονο κατασκεύασμα και δεν υπήρξε ποτέ.Μπορείς να διαβάσεις σχετικά στο link που παραθέτω και που οδηγεί στην Wikipedia την παγκόσμια εγγυκλοπαίδια.
Τὸ ἂν ἕνα γριμμόριο εἶναι σύγχρονο κατασκεύασμα ἢ ὄχι δὲν ἔχει ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ νὰ κάνει μὲ τὸ ἂν λειτουργεῖ ἢ ὄχι. Καὶ ἐπειδὴ γιὰ ἀπολύτως πρακτικὰ θέματα δὲν ἰσχύει τὸ "ὁ καθένας ἔχει τὴν ἄποψή του", κατέβασε ἕνα Νεκρονομικόν (τοῦ "Simon") καὶ δοκίμασέ το. Λέμε τώρα. Ἐνεργοποιεῖται τρομακτικὰ πιὸ εὔκολα ἀπ'τὸ Ἑπτάμερον.
Τὰ ὑπόλοιπα γριμμόρια τὶ νομίζετε, ὅτι δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα μὲ τὸ Μπιγκ Μπάνγκ;;;
-YHVH
Love is the law, love under will.
«Ἄσαρκος γὰρ ὤν, ἐσαρκώθη ἑκὼν καὶ γέγονεν ὁ ὤν, ὃ οὐκ ἦν, δι’ ἡμᾶς. Καὶ μὴ ἐκστὰς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος. Ἐξῆλθε Λόγος εἰς ἀνάπλασιν λαῶν.»


quote:
YHVH θα ήθελες να μας πεις τη γνώμη σου για μερικά από τα θέματα που συζητάμε ή για το Επτάμερον αν το έχεις μελετήσει;
Ἀφοῦ μιλᾶμε κυρίως γιὰ ἐπικλήσεις, προτιμῶ μακρὰν τὴ Σολομωνική -
δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι εἶναι τόσο ἀγαπητή. Μοῦ φαίνεται δομημένη, ἐνῶ τὸ Ἑπτάμερον ὀλίγον τὶ ἄτσαλο καὶ ἁπλοϊκό- εἰλικρινὰ δὲν καταλαβαίνω γιατὶ τόση πρεμούρα. Παλαιότερες ἐμπειρίες ὑπάρχουν στὸ Φόρουμ (δὲν θυμάμαι ποῦ ἀκριβῶς).
Τὸ CM τό'χα διαβάσει χρόνια πριν. Καλό, ἀλλὰ κανονικὴ πλύση ὲγκεφάλου "μόνο ἔτσι, μόνο ἐγὼ, ἄσ'τα τάλλα βλακεῖες" κλπ κλπ κλπ. Ἂς εἶναι, σὲ πολλοὺς ἀνθρώπους μένουν ἐγωτικὰ κουσούρια μετὰ ἀπὸ μὴ πλήρως ἐξορκισμένες ἐπικλήσεις, πόσῳ μᾶλλον ἂν εἶναι καὶ βαρβάτες. Δὲν χρησιμοποιεῖ τὸ LBRP, οὔτε τὸ LIBER XXV εἶπες; Ἀλλὰ πῶς "διώχνει"; Καὶ πῶς γίνεται νὰ εἶναι κάποιος πιστὸς μαθητὴς τοῦ Ρεγκαρντιέ, ποὺ ἦταν ὁ Mr. Golden Dawn καὶ μαθητὴς τοῦ Crowley, καὶ νὰ ἀποστρέφεται τὶς νεότερες τοῦ 1560 μ.Χ. πρακτικὲς; Δὲν εἶναι ἀντιφατικό;
Ἡ Μαγεία δὲ σταμάτησε στὸ μεσαίωνα γιὰ νὰ ἀπορρίπτουμε τὰ ἐπόμενα.
Πάντως, καὶ κάτι στὸ ὁποῖο ὅλοι πιστεύω θὰ συμφωνήσετε: Λόγω τῆς ἰδιαιτερότητας τῆς μεθόδου τοῦ Λισιέσκι, δηλαδὴ "σκληρὴ δουλειὰ ὅπως τότε", τὸ νὰ μὴν πράττουμε ἀλλὰ νὰ μιλᾶμε ἁπλῶς γιὰ ΕΙΔΙΚΑ αὐτὸ τὸ σύστημα δὲν εἶναι ἄτοπον;;;
-YHVH
Love is the law, love under will.
«Ἄσαρκος γὰρ ὤν, ἐσαρκώθη ἑκὼν καὶ γέγονεν ὁ ὤν, ὃ οὐκ ἦν, δι’ ἡμᾶς. Καὶ μὴ ἐκστὰς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος. Ἐξῆλθε Λόγος εἰς ἀνάπλασιν λαῶν.»


Edited by - YHVH on 12/10/2007 17:04:47
Καταλαβαίνω το νόημα πίσω από τις λέξεις του σεβαστού YHV-. Έχω μάθει να εκτιμώ τα υπάρχοντα συστήματα και κατανοώ ότι τίποτα δεν δημιουργείται από το μηδέν. Επιπλέον, είμαι πλήρως πεπεισμένος ότι ο καθένας μας θα πρέπει να ακολουθεί τους δρόμους της καρδιάς του.
Θα με ενδιέφερε ιδιαιτέρως, παρόλα αυτά, αν κάποιος από τους φίλους του forum, περιλαμβανομένου του YHV-, έχει δοκιμάσει κάποιες από τις μεθόδους του 'Necronomicon'. Είχα διαβάσει μία από τις εκδοχές του βιβλίου πολύ παλιά και μία πριν 2-3 χρόνια. Όμορφα διηγήματα, με καλές δόσεις Σουμεριακής και Ασσυριακής μυθολογίας, φαίνεται ιδιαίτερα να επάγουν τη δημιουργική φαντασία.
F.R.C, ευχαριστώ που αναρωτήθηκες αν είμαι καλά. Είμαι καλά αλλά με πολύ περιορισμένο ελεύθερο χρόνο. Αφιερώνω πολύ χρόνο στα απαιτητικά επαγγελματικά μου, χρόνο στις εσωτερικές μου αναζητήσεις, δεν μένει χρόνος για πολλά άλλα.
Irium
quote:
“”Φιλε YHVH η εργασια που ανεφερες σε ενα παλιοτερο θεμα την ειχες κανει απο την σολομωνικη των διδυμων η απο αγγλοφωνο βιβλιο?””
Ἐπαναλαμβάνω γιὰ πολλοστὴ φορά: Τὸ βιβλίο τῶν ἐκδόσεων «Δίδυμοι» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΣΟΛΟΜΩΝΙΚΗ. Αὐτὸ ποὺ λέμε «Σολομωνικὴ» εἶναι ἡ ἐλάσσων κλείδα, ἡ GOETIA. Γιὰ κάποιον λόγο κάνανε αὐτὸ τὸ χονδροειδέστατο λάθος ὅταν βγάζανε τὸ ἐν λόγω βιβλίο, ποὺ είναι ἡ μείζων κλείδα, καὶ ἔχει σφηνωθεῖ ἡ κοτσάνα στὴν ἑλληνικὴ ἀποκρυφίζουσα κοινωνία.
Γενικότερα τώρα, τὰ δύο αυτὰ βιβλία ἔχουν ἐλάχιστη σχέση μεταξύ τους. Ἡ μείζων κλείδα δὲ λέγεται μεγάλη ἐπειδὴ εἶναι πιὸ σημαντικὴ ἢ πιὸ βαρβάτη ἢ κάτι τέτοιο ἀπὸ τὴν ἐλάσσονα: ἁπλῶς ἡ μία ἀσχολεῖται μὲ γκοετικὴ μαγεία ἐνὼ ἡ ἄλλη μὲ πλανητική. Ἁπλοῦν. Ὅταν λέμε σολομωνικὴ ἔννοοὺμε τὸ πιὸ γνωστὸ βιβλίο ἀπὸ τὸν Σολομωνικὸ κύκλο (ποὺ ἔχει ἕνα κάρο γριμμόρια), ἥτοι τὴν Goetia, ποὺ βρίσκεται γιὰ ραϊτκλίκι καὶ σεϊβάζι ἐδῶ: http://www.hermetic.com/browe-archive/pdf/goetia.pdf .
Ἄ, καὶ κάτι σημαντικὸ γιὰ τὶς προηγούμενες σελίδες: ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ, δὲν ἰσχύει ὅτι τὰ ὀνόματα εἰς –ελ ἀνήκουν μόνο σὲ ἀγαθοὺς ἀγγέλους! Αὐτὸ εἶναι ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ παραπληροφόρηση. Προσοχὴ τί λέτε στὸν κόσμο, γιὰ ὄνομα!
--------
quote:
“”Θα με ενδιέφερε ιδιαιτέρως, παρόλα αυτά, αν κάποιος από τους φίλους του forum, περιλαμβανομένου του YHV-, έχει δοκιμάσει κάποιες από τις μεθόδους του 'Necronomicon'. Είχα διαβάσει μία από τις εκδοχές του βιβλίου πολύ παλιά και μία πριν 2-3 χρόνια. Όμορφα διηγήματα, με καλές δόσεις Σουμεριακής και Ασσυριακής μυθολογίας, φαίνεται ιδιαίτερα να επάγουν τη δημιουργική φαντασία.””
Τὸ κατ’ἐξοχὴν Νεκρονομικὸν εἶναι τὸ τοῦ Simon, ἐδῶ σὲ μορφὴ html: http://www.geocities.com/SoHo/7294/index.htm. Κάποιος μόρτης τὸ ἀνέβασε, νᾶναι καλά, μὰ μὲ ὀλίγον κὶτς περιτύλιγμα. Ὑγεία.
Πρῶτα ἀπ’ὅλα, νὰ δηλώσω ὅτι δὲν εἶμαι φὰν τοῦ «Νεκρονομικόν», δὲν τὸ χρησιμοποιῶ, δὲν μετέχω στὸ πλῆρες μυητικὸ τοῦ σύστημα (Walking of the gates) κλπ. Ὁ λόγος εἶναι ὅτι χρησιμοποιεῖ ἐντελῶς διαφορετικὸ φάσμα ἐνέργειας, σὲ εἰσαγωγικὰ, τὸ ὁποῖο μὲ ψιλο-απωθεῖ. Ναι, εἶναι ἐκμετάλλευση τοῦ Lovecraft, ἀλλὰ αὐτὸς ὁ Simon ξέρει τι κάνει, ἔχει χρησιμοποιήσει ΟΤΙ ὑπάρχει ἀπὸ σουμεριακὲς πηγές. Καὶ φαίνεται ὅτι ἡ μαγεία τους [μπίπ]οῦσε κὶ ἔδερνε.
Ἐγὼ εἴχα προγραμματίσει [παλιάαααα….] πλήρη ἐργασία, ἀλλὰ μὲ τὸ σχεδὸν πρῶτο βῆμα, τὸ Conjuration of the Fire God, ἔγινε τῆς Πόπης καὶ σταμάτησα. Ἄρχισε νὰ ξερνάει τὸ (ἤδη ἀναμμένο φυσικά) μπωλάκι κάτι φλόγες ΝΑ!, ἡ θερμοκρασία τοῦ τόπου ἀνέβηκε σημαντικὰ καὶ ἡ ὀπτικὴ «χροιὰ» τοῦ περιβάλλοντος ἔγινε σαφῶς κοκκινωπότερη. Σοφρόνως ἀνησύχησα γιὰ τὰ δέντρα ποὺ στέκονταν ἄνωθεν λόγω φλόγας ΝΑ!, ὅπως προεῖπα, καὶ τὰ μάζεψα γρήγορα.
Πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὅταν ἤμουν μικρούλης, χαζούλης, ἀφελούλης καὶ ἀνευθυνούλης εἶχα κάνει τὸ Innana apple spell, τὸ ὁποῖο… πῶς νὰ θέσω… εἶχε ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΩΣ ὑπερβολικὰ καλὰ ἀποτελέσματα παρὰ τὴν ἁπλότητά του. Βέβαια, γιὰ ἄλλους αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα μπορεῖ νὰ ἦταν ἐπιθυμητά.
Πραγματικὰ ἀπορῶ μὲ τὴν ἀποτελεσματικότητα τοῦ συστήματος. Καὶ ξαναλέω, δὲν εἶμαι καὶ φάν. Ἂν κάποιος θέλει σώνει καὶ καλὰ νὰ δεῖ τὸ Χριστό φαντάρο καὶ τὸν δεσπότη Παναγιώτη, τὸ ἂν «ὑπάρχουν ὅλα αὐτὰ», τότε τὸ σύστημα εἶναι σίγουρα τὸ Νεκρονομικόν. Ἐπαναλαμβάνω, ΑΝ ὁ σκοπὸς εἶναι μόνο τὸ Χριστ-ικὸ φανταριλίκι, τότε οἱ Γκοέτιες, τὰ Ἑπτάμερα καὶ τὰ Ἀρμπατέλια πραγματικὰ ΔΕΝ ΠΙΑΝΟΥΝ ΜΠΑΖΑ μπροστά του. (Καὶ εἶμαι καὶ σχετικὰ φὰν τῆς GOETIA!) Βέβαια, οἱ κίνδυνοι εἶναι μεγάλοι, ἀλλὰ ξέρω ἱδίᾳ πείρᾳ ὅτι ὅσα «εἶναι ‘πικίνδυνα ἐδῶ» καὶ νὰ πεῖς στὸν ἐπιθυμόντα τὴν χριστοφανταρικήν, δὲν παίρνει χαμπάρι τίποτα. Ἀφ’ἑτέρου, μᾶλλον εἶναι καλύτερα νὰ ἀπογοητευθεῖ παρὰ νὰ νεκρονομισθεῖ (ἐκ τοῦ ῥ. νεκρονομοῦμαι).
Τὸ σύστημα τοῦ Watcher εἶναι πάρα (πάρα!) πολὺ δυνατό. Ἐπίσης, εἶναι χρήσιμο γιὰ ὀντότητες καὶ ἄλλων συστημάτων, τὸν βλέπουν καὶ κλάνουν καγκελερίες. ΟΜΩΣ ἅμα ἐνεργοποιηθεῖ, θέλει τὴν τελετουργίτσα τοῦ κάθε μήνα, ἀλλιῶς ΘΑ ΕΧΕΤΕ δυσάρεστες ἐκπλήξεις-ὄχι τοῦ εἴδους «καὶ ποὺ λέτε σηκώθηκε ἀπὸ μόνο του ἕνα ποτήρι καὶ ἔσπασε ἐκεῖ ποὺ εἴχα δυσκοιλιότητα», ἀλλὰ τοῦ εἰδους «χοῦς εἰς χοῦν…». Ἐνῶ οἱ κίνδυνοι μὲ ἄλλες ὀντότητες εἶναι νὰ σὲ ἐπηρεάζουν ψυχολογικὰ, νὰ σὲ «ἔχουν» ἐν μέρει, νὰ σοῦ δημιουργήσουν ψυχικὲς διαταραχές κλπ. (δὲν ὑποτιμῶ σὲ καμία περίπτωση αὐτοὺς τοὺς κινδύνους, διαλύουν ζωὲς), στὴν περίπτωση τοῦ Watcher οἱ στραβοτιμονιὲς σχετίζονται μὲ τὰ παθήματα τοῦ Ἀ. Διάκου (Ἀββακούμ; Ἀδωνις;). Ἕνας φίλος μου συνεργάζεται «συντηρητικὰ» μὲ τὸν Watcher του κι ἔχει βρεῖ τὴν ὑγειὰ του. Ἄλλοι ὅμως συνεργάζονται τόσο στενὰ μαζί του, ποὺ ἐπηρεάζονται σὲ βαθμὸ νὰ ταυτίζουν αὐτὴν καθαρὰ ἐργαλειακὴ ὀντότητα μὲ τὸν HGA, ὅπως φαίνεται ἀπ’τὰ ἄρθρα τους, κάτι τὸ ὁποῖο εἶναι φρικτὸ μὲ τὴν βαθιὰ, ὑπαρξιακὴ ἔννοια.
Λέει τὸ «ΝΕΚΡΟΝΟΜΙΚΟΝ» ὅτι τὰ παραδοσιακὰ τυπικὰ ἐξορκισμοῦ δὲν δουλεύουν καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει πραγματικὴ μέθοδος ἐξορκισμοῦ γιὰ τὶς δυνἀμεις του. Ἐνῶ ΙΣΧΥΕΙ τὸ ὅτι οἱ παραδοσιακὲς μέθοδοι δὲν κάνουν ΤΙΠΟΤΑ, ἔχουν φτιάξει κάτι τύποι ἕνα nec banishing ritual τὸ ὁποῖο δουλεύει ΤΕΛΕΙΑ, ἐδῶ: http://www.sacred-magick.com/Articles/Pdf/The%20Banishing%20Crown%20of%20ANU.pdf . Τὰ στέλνει ἀπὸ ‘κεῖ πού’ρθανε, κυριολεκτικά. Καλὸ θὰ ἦταν νὰ συνδυάζεται μὲ τὸ Conjuration "XILQA XILQA BESA BESA" or "A Most Excellent Charm Against the Hordes of Demons". Σχετικὴ ἀποτελεσματικότητα ἔχει καὶ τὸ παραδοσιακὸ Banishing ritual of the Hexagram (BRH), ἐπειδὴ εἶναι πλανητικὸ ὅπως οἱ ὀντότητες τοῦ νὲκ καὶ ὄχι «πενταγραμμικό», ποὺ στὸ νὲκ ἔχει ἄλλες λειτουργίες ποὺ δὲ «βολεύουν».
Φυσικά, ὅλα αὐτὰ γιὰ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν μιὰ κάποια ἐμπειρία. Γενικότερα, αὐτὸ ποὺ μοὺ κάνει ΜΕΓΑΛΗ ἐντύπωση σ’αυτὸ τὸ thread εἶναι ὅτι παρὰ τὴν «προχωρημένη» ἐμμονὴ στὴν παράδοση, δὲν προτείνονται καθημερινὲς ἀσκήσεις. Δηλαδὴ ἔτσι ξαφνικὰ θὰ σκάσεις φάντης μπαστούνης στὸν κύκλο, μὲ τελειοποιημένες τὶς περγαμηνὲς καὶ τὰ ραβδιά σου ἀλλὰ μηδενικὴ προεργασία στὰ μαγικὰ τυπικὰ καὶ στὴν «ἐνέργεια» ποὺ χρησιμοποιεῖται, πέραν κάποιας «προσευχῆς» ἀπὸ ταὸν Μπάρρεττ;
Γιὰ ὅποιον ἐνδιαφέρεται, ἔχω στῆν κατοχή μου πρακτικὲς ἐπεξηγηματικὲς σημειώσεις, στὰ ἀγγλικὰ φυσικά, ἀπὸ δύο καλοὺς πρακτικοὺς νεκρονομιστὲς καὶ τὶς δίνω σὲ ὅποιον μοῦ τὶς ζητήσει μέσω μέιλ. Ἐννοεῖται ὅτι δὲν ἐπαρκοῦν βέβαια. Ἀλλὰ ἔχουν ἐγκυκλοπαιδικὸ ἐνδιαφέρον.
-YHVH
Love is the law, love under will.
«Ἄσαρκος γὰρ ὤν, ἐσαρκώθη ἑκὼν καὶ γέγονεν ὁ ὤν, ὃ οὐκ ἦν, δι’ ἡμᾶς. Καὶ μὴ ἐκστὰς τῆς φύσεως, μετέσχε τοῦ ἡμετέρου φυράματος. Ἐξῆλθε Λόγος εἰς ἀνάπλασιν λαῶν.»

