- Τι είναι αλήθεια ο Χριστιανισμός; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
quote:
Όντως ο Ιησούς είπε αγάπα τον πλησίον σου εννοώντας βέβαια βοήθα τον πλησίον σου δώσε του την γνώση το φώς που θα τον οδηγήσει στην ελευθερία..!!
quote:
Αυτό βέβαια έρχεται σε αντίφαση με την Χριστιανική διδασκαλία η οποία λέει ότι το φίδι έδωσε την "ΓΝΩΣΗ" ΣΤΟΝ ΆΝΘΡΩΠΟ και μετά ήρθαν οι αμαρτίες στον κόσμο.. Χμμ.. Λίγο περίεργο και αντιφατικό μου ακούγεται αυτό...!
Εφόσον ξέρεις με τέτοια βεβαιότητα τι ακριβώς εννοούσε ο Χριστός, όχι μόνο αντιφάσεις θα βρεις, αλλα και ότι άλλο τραβάει η ψυχή σου.
quote:
Όντως ο Ιησούς είπε αγάπα τον πλησίον σου εννοώντας βέβαια βοήθα τον πλησίον σου δώσε του την γνώση το φώς που θα τον οδηγήσει στην ελευθερία..!!Richter
Όταν έρχεται κάποιος και σου λέει "αγάπα τον πλησίον σου" ή "αγάπα τον κολλητό σου", ε, δεν μπορείς να καταλάβεις τι εννοεί με το "αγάπα". Είναι θέμα το πως ερμηνεύει κανείς την αγάπη. Το τι είναι αγάπη για σένα, μπορεί να μην σημαίνει το ίδιο για μένα ή να μην σήμαινε για τον Ιησού. Συνεπώς, μπορεί να έχεις και δίκιο σ' αυτό που λες, αλλά μπορεί και να μην είναι έτσι όπως λες πως το εννοεί ο Ιησούς. Συνεπώς δεν μπορείς και τόσο εύκολα να εξάγεις συμπέρασμα και να μιλήσεις για κάποια αντίφαση, γιατί ξεκινάς το σκεπτικό σου υποθέτοντας πως ο Ιησούς όταν λέει "αγάπα", εννοεί "βοήθα και δώσε του την γνώση". Δεν είναι σίγουρο αυτό ...
Το βέβαιον είναι πως ο Ιησούς όταν λέει "αγάπα", ε, εννοεί πάνω κάτω μια στάση του καθενός προς τον πλησίον του τέτοια, που να δικαιολογεί την ύπαρξη κάποιας μορφής θετικού συναισθήματος του πρώτου προς τον δεύτερο. Τώρα, βοήθεια θα είναι αυτή, παροχή γνώσης θα είναι, ένα φιλάκι στο μάγουλο θα είναι, συμπόνια θα είναι, συμπάθεια θα είναι, αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Ο καθένας εκφράζει την αγάπη του προς τον άλλον διαφορετικά.
Edited by - zip on 05/12/2008 14:18:43
quote:Η λέξη "αγάπη" φίλε Zip είναι ατομικό συναίσθημα για μένα... Όταν αγαπάς κάποιον-οια περιμένεις να σε αγαπήσει και αυτός-αυτη.. δηλαδή με λίγα λόγια έχει να κάνει με το εγώ του Froint...!!!
αγάπα",
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
Μῆνιν ἄειδε θεὰ...
quote:
Η λέξη "αγάπη" φίλε Zip είναι ατομικό συναίσθημα για μένα...
Ε, ναι, σωστά ... ε, αυτό λέω ... όχι μόνο για σένα. Και για μένα είναι ατομικό συναίσθημα και για τον κάθε άνθρωπο είναι ατομικό συναίσθημα. Ε, γιατί να μην δεν είναι και για τον Ιησού ; Όπως είναι για μένα και για σένα, ε, είναι και για τον Ιησού. Δηλ. κι αυτός ο άνθρωπος αγαπάει με έναν τρόπο δικό του, με ένα δικό του ατομικό συναίσθημα. Συνεπώς όταν λέει "αγάπα", ε, μονάχα αυτός ξέρει τι εννοεί. 
Είναι αλήθεια ότι η αγάπη έχει πάρει πολλές ερμηνείες, τόσες πολλές που τελικά δεν ξέρουμε τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε αγάπη. Υπάρχουν αρκετές εκφάνσεις της αγάπης όπως η ρομαντική αγάπη ανάμεσα στον άντρα και στην γυναίκα, η γονική αγάπη προς τα παιδιά, η φιλική αγάπη, η παράφορη αγάπη, η παθιασμένη αγάπη, η εγωιστική αγάπη. Όπως είπε και ο φίλτατος Richter η αγάπη πολλές φορές εκφράζεται με κτητικό τρόπο, αγαπάς κάτι και το θέλεις για εσένα, δεν θέλεις να το μοιράζεσαι, ζηλεύεις όταν αισθάνεσαι ότι κινδυνεύεις να το χάσεις. Υπάρχουν μάλιστα ακραίες περιπτώσεις, αρρωστημένες περιπτώσεις αγάπης, που κάποιοι έφτασαν να σκότωσαν και είπαν ότι το έκαναν από αγάπη. Άρα πολλές φορές αναφερόμαστε σε ένα συναίσθημα που το μπερδεύουμε με αγάπη αλλά στην ουσία δεν είναι αγάπη.
Ο Ιησούς αναφέρθηκε σε ένα άλλο είδος βαθειάς αγάπης, που ξεπερνάει κάθε μορφή αγάπης και σίγουρα δεν είναι ένα ρηχό συναίσθημα. Ένα είδος αυτοθυσιαστικής αγάπης που ξεπερνάει τον εγωισμό και το προσωπικό συμφέρον. Δίδαξε τους μαθητές του, "να αγαπάτε και τους εχθρούς σας και να προσεύχεστε για τις ψυχές τους". Μάλιστα τους είπε αν αγαπάτε εκείνους που σας αγαπούν, τι το ασυνήθιστο κάνετε; Και οι τελώνες και οι εθνικοί δεν κάνουν το ίδιο;" Ματθ. 5: 43-48 Ο ίδιος το εφάρμοσε αυτό πάνω στον σταυρό - όπως αναφέρθηκε και ο zip – όταν είπε για αυτούς που τον σταύρωσαν "άφες αυτούς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι". Αναφέρθηκε δηλαδή σε μια αγάπη που έχει την ικανότητα να ξεπερνάει ακόμα και την προσωπική πικρία και να βλέπει πιο μακριά από τα φαινόμενα. Αναφέρθηκε στην αγάπη που νικάει το κακό με το καλό. Είναι εκείνο το είδος της αγάπης που τον έκανε πάνω στον σταυρό να διακρίνει πέρα από τις άσχημες πράξεις του ληστή που ήταν σταυρωμένος δίπλα του και να τον συγχωρήσει εκεί επί τόπου. Επίσης είπε ότι η μεγαλύτερη αγάπη είναι να βάλει κάποιος και τη ψυχή του υπέρ των φίλων του. Ιωάννης 15:13
Εμείς όλοι που συζητάμε εδώ απέχουμε πολύ ακόμα από εκείνο το πνευματικό επίπεδο που θα μας επιτρέψει να εκδηλώσουμε τέτοιου είδους αγάπη.
Να δίνουμε το Φως και σε ανθρώπους που δεν ... πληρούν τις προδιαγραφές ΜΑΣ.
Το τι θα κάνει εκείνος το Φως είναι δικό του θέμα. Μπορεί και να το πετάξει στα σκουπίδια. Δεν μας αφορά.
Το Φώς είναι η αγάπη κατά τη γνώμη μου.
Αυτή η αγάπη που λυτρώνει, είναι αληθινή και την έχουν φτάσει
κάποιοι άνθρωποι. είναι τέλεια και το καλύτερο μέλλον και
ζωή για τον άνθρωπο....
Το πόσο το αποδίδουμε, όμως, για μας και πόσο για τους άλλους αυτή την
αγάπη του Θεού, είναι προς παρατήρησην....Η διάκριση που κάνουμε,
δείχνει εμάς ανώριμους και ανέτοιμους, αφού πιστεύουμε ότι η αγάπη του Θεού,
εχει όρια και μπορεί να τελειώσει... Ή απλά δεν θέλουμε να την μοιραστούμε...
Κοινώς, ο χριστιανισμός είναι μια ιδέα, που δεν προσπαθούμε αρκετά να εννοήσουμε....
συνέχεια με ..πτώματα, δεν ασχολούμαστε με θετικές πλευρές
που μπορούν να υπάρχουν στον κόσμο μας... Ψάχνουμε να δημιουργήσουμε
καταστάσεις, όταν αυτά που συμβαίνουν γύρω μας είναι τόσο δυνατά
και τόσο αρνητικά για τον άνθρωπο, που φτάνουν για να ασχολούμαστε
για τα επόμενα 50 χρόνια και λίγα είναι...
Ο χριστιανισμός τώρα, με όπλο την αγάπη, θεική ιδιότητα,επιθυμεί να
φτάσει ο άνθρωπος στην πλήρωση του όρου άνθρωπος, κατά τα κριτήρια Θεού,
ώστε να αξιωθεί της ουρανίας κι αιωνίας βασιλείας ως κληρονόμος του Θεού....
1) Είμαστε σε μια εποχή που έχουμε ήδη - στις πεποιθήσεις των ανθρώπων - μια αποκρυσταλλωμένη άποψη ή οπτική ή αίσθημα του περι τι είναι ο Θεός, ποια είναι δηλ. εννοιολογικά η ουσία του. Αυτήν την πεποίθηση δεν την πειράζουμε καθόλου, δεν ασχολούμαστε με αυτήν. Οι Ιουδαίοι πιστεύουν στον Θεό, αυτόν τον θεό τον οποίον τον έχουν παραλάβει από τους πατέρες τους, μέσω των παραδόσεων - τον Αβρααμικό Θεό - και όσον αφορά αυτό, εμείς κάνουμε τους Κινέζους ... δεν τους ενοχλούμε. Τα χαρακτηριστικά αυτού του Θεού, είναι προσωποκεντρικά. Ο Θεός, εφ' όσον έχει χέρια και μπορεί και πετάει κεραυνούς και καίει τα Σόδομα, μπορεί να κάνει - γιατί όχι ; - και παιδιά, υιούς. Διαβάζουμε τις Γραφές, μελετάμε τις προσφητείες, περιμένουμε τον Μεσσία. Είμαστε δηλ. σε μία κατάσταση υπ' ατμόν. Είναι τίγκα στο κάρβουνο η ατμομηχανή μας, καπνοί βγαίνουν απ' το φουγάρο, έχει πάρει μπρος η μηχανή, έχει σφυρίξει [Ιωάννης Πρόδρομος] και ετοιμαζόμαστε ρε παιδί μου να έρθει ο οδηγός για να ξεκινήσουμε.
Μέχρι στιγμής, έχουμε ημερολόγια. Μετράμε δηλ. το χρόνο. Αυτό που δεν έχουμε κάνει ως τώρα, είναι να χωρίσουμε τον χρόνο. Ο Ιησούς είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει επηρεάσει τόσο πολύ την ανθρωπότητα που η ανθρωπότητα για πάρτη του έχει χωρίσει τον χρόνο σε εποχή προ Χριστού και μετά Χριστού. Αυτό είναι ένα κομβικό σημείο. Θεωρούμε την έλευση του Μεσσία, του Ιησού ως το σημείο Ο του χρόνου. Δηλ. λέμε 2008 μ.Χ. και 300 π.Χ. Και δεν το λέμε μόνο εμείς. Το λέει σχεδόν όλος ο κόσμος, όλος σχεδόν ο πλανήτης. Εννοώ τις σύγχρονες κοινωνίες, έτσι ; Τώρα, άμα πας σε κα'να Βουδιστικό μοναστήρι, ε, αυτοί εκεί δεν έχουν π.Χ και μ.Χ. Γιατί όμως γίνεται αυτό ; Θέλω να πω, στην πλειοψηφία του ο πλανήτης θεωρεί την έλευση του Ιησού - μάλλον την εμφάνιση του Ιησού, για να το πω καλύτερα γιατί ο Ιησούς δεν ήρθε με την έννοια ότι ήρθε από κάπου δηλ - εμφανίστηκε, γεννήθηκε δηλ. όπως όλοι μας, δεν φύτρωσε, ούτε ήταν ουρανοκατέβατος - ολόκληρος λοιπόν ο πλανήτης θεωρεί πως με την γέννηση του Ιησού, ο χρόνος μηδενίζεται. Δηλ. μετράμε τον χρόνια λες και είναι πραγματικοί αριθμοί στο R. Και τα χρόνια τα π.Χ και όσο προχωράμε προς το Ο, τα αφαιρούμε, δηλ. τα λαμβάνουμε ως αρνητικά και κάνουμε πρόσθεση αρνητικών αριθμών, ενώ τα χρόνια μετά το μηδέν τα προσθέτουμε κάνοντας πρόσθεση θετικών αριθμών. Χαζομάρα δεν είναι αυτό ; Δεν ξέρω, πάντως έμενα μου φαίνεται χαζό. Τι σχέση έχει η γέννηση ενός ανθρώπου, η εμφάνισή του, με την γραμμή του χρόνου ;
2) Υπάρχουν ήδη διαμορφωμένες διάφορες θρησκευτικοπολιτικές παρατάξεις (π.χ Εσσαίοι, Σαδδουκαίοι κτλ), οι οποίες έχουν αρχίσει ήδη να απομακρύνονται από το γενικότερο θρησκευτικό κλίμα που επικρατεί - κάπου διάβασα πως οι Εσσαίοι τα είχαν πάρει στο κρανίο με τους Φαρισαίους γιατί θεωρούσαν πως οι δεύτεροι είχαν προδώσει τον Νόμο - πάντα όμως μέσα στα πλαίσια του Μωσαϊκού Νόμου. Και παρ' όλο που αυτές οι ομάδες έχουν ήδη αρχίσει να αναπτύσσουν μια δική τους Θεολογία, καμία από αυτές δεν αρνείται τον Μωσαϊκό Νόμο, καμία δεν τον καταργεί. Φανταστείτε δηλ. τι δύναμη έχει εκείνη την εποχή ο Μωσαϊκός Νόμος. Είναι όμως πραγματικά έτσι ;
Ο Ιησούς - είναι πολύ φυσικό - έχει διδαχθεί τον Μωσαϊκό Νόμο, έχει μεγαλώσει υπό το υπάρχον θρησκευτικό σύστημα και φυσικά έχει άριστη γνώση των Γραφών. Και τι κάνει ; Από την μια, ούτε αυτός αρνείται τον Μωσαϊκό Νόμο, δηλ. ποτέ δεν βγαίνει να πει κατηγορηματικά "όχι στον Μωσαϊκό Νόμο", αλλά από την άλλη, αρχίζει να βάζει τον Νόμο στο περιθώριο. Ο Ιησούς περιθωριοποιεί με τον Λόγου του τον Μωσαϊκό Νόμο. Και το κάνει πάρα μα πάρα πολύ ... ευγενικά. Με το γάντι που λέμε. Κι αυτό, γίνεται μέσα σε μερικούς μήνες. Αυτό βέβαια δείχνει και κάτι άλλο. Μήπως ο Μωσαϊκός Νόμος είχει έρθει πια στο σημείο του κορεσμού του ; Μήπως ο κόσμος είχε ήδη δει την αναποτελεσματικότητά του και ψάχνει αφορμή για να τον αφήσει στην άκρη ; Γιατί δεν μπορεί ένας Ιησούς - με όποια χαρίσματα κι αν είχε αυτός ο άνθρωπος - να βάζει στο περιθώριο - μέσα σε λίγους μόνο μήνες - κάτι που αφορά την θρησκευτική πεποίθηση ενός ολόκληρου λαού και που είναι τόσο βαθειά ριζωμένο μέσα του εκ παραδόσεως. Δεν μπορεί να χάνεις δηλ. μέσα σε λίγους μήνες τον θρησκευτικό σου χαρακτήρα, και τον δικό σου αλλά και του λαού σου, επειδή βγήκε ένας άνθρωπος και ξεκίνησε μια διδασκαλία. Ό,τι διδασκαλία και να ήταν αυτή. Εδώ λέμε πως ο Ιησούς μέρα με την μέρα - αφ' ότου είχε αρχίσει να διδάσκει - αποκτούσε όλο και περισσότερους οπαδούς, μάζευε όλο και περισσότερο κόσμο. Ε, που βρέθηκε αυτός ο κόσμος ; Κι αυτός ο κόσμος δηλ. μέσα σε λίγες μέρες, μέσα σε λίγους μήνες, ξέχασε από την μια στιγμή στην άλλη το "οφθαλμόν αντί οφθαλμού" και ξαφνικά αρεσκόταν να ακούει "αγάπα τον πλησίον σου" ; Συνεπώς, κατά πάσα πιθανότητα ο Μωσαϊκός Νόμος βρίσκεται εκείνη την εποχή σε πτωτική τάση και αυτό είναι βούτυρο στο ψωμί που λέμε, για τον Ιησού. Αυτή η πτωτική τάση του Νόμου, αυτή η απαξίωσή του από μια πολύ μεγάλη μερίδα των Ιουδαίων, ευνοεί την διδασκαλία του Ιησού, η οποία – όπως είδαμε – δεν είναι αμιγής.
3) Ένα από τα χαρακτηριστικά της διδασκαλίας του Ιησού είναι κατά βάσην η απλότητά της, παρ' όλο που ο Ιησούς – αν και δεν ήταν Εσσαίος – έχει υιοθετήσει ορισμένα πράγματα από τον Εσσαϊσμό.
Περιμένω κάποια σχόλια για τα παραπάνω - κυρίως τα αρνητικά βασικά με ενδιαφέρουν - και προχωράμε ...
Edited by - zip on 05/12/2008 21:34:41
θα κάνω άλλη μία προσπάθεια να κουβεντιάσω μαζί σου. Αλλά βασικά, θα ήθελα να διαβάσεις αυτά που θα γράψω και ό,τι έχεις να μου πεις μετά, να μου το πεις σε σχέση με αυτά που θα γράψω. Νομίζεις πως μπορείς να το κάνεις αυτό ;
quote:
Η αγάπη ήταν ένα κύριο κομμάτι της διδασκαλίας του Ιησού.Michael Design
Αναμφίβολα. ΟΜΩΣ ... δεν είμαστε - όχι μόνο εμείς, αλλά κανένας μελετητής - σε θέση να γνωρίζουμε ΠΩΣ ακριβώς εννοεί ο Ιησούς την αγάπη. Όχι ΤΙ ακριβώς εννοεί. Αυτό πάνω κάτω μπορούμε να το υποθέσουμε, να το εικάσουμε γιατί κι εμείς αγαπήσαμε (αλλά δεν κάναμε έτσι - άσχετο). Αυτό που με τίποτε δεν μπορούμε να πλησιάσουμε είναι το ΠΩΣ το εννοεί. Τον τρόπο δηλ. με τον οποίον συλλαμβάνει το νοητικό Του την έννοια της Αγάπης.
Αυτό όμως - δηλ. αυτό το κομμάτι της διδασκαλίας του που ο ίδιος ο Ιησούς αναφέρεται στην Αγάπη - θα μας βοηθήσει ερμηνευτικά να περάσουμε στο να δούμε την διδασκαλία του ως διδασκαλία μίας συνειδησιακής κατάστασης. Η Αγάπη είναι, πάνω απ' όλα, μία κατάσταση. Και ειδικότερα είναι μία κατάσταση συνειδητότητας. Από εδώ, ξεκινούν όλα ...
quote:
....Ο Ιησούς, το ξαναλέω, δεν διδάσκει την Αγάπη. Διδάσκει την Συνειδητότητα....
zip συμφωνώ με το δεύτερο σκέλος της άποψης σου, δεν συμφωνώ όμως με το πρώτο και θα εξηγήσω τι εννοώ. Συμφωνώ ότι ο Ιησούς διδάσκει την συνειδητότητα. Αυτό φαίνεται καθαρά από την επί του όρους ομιλία αλλά και σε ολόκληρη την διδασκαλία του. Στην επί του όρους ομιλία π.χ. ο Ιησούς αντιπαραβάλει εντολές από τον Μωσαϊκό νόμο με την καινούργια του διδασκαλία. Αναφέρει καταρχήν το "ου φονεύσεις" και προχωράει να τους πει, "εγώ όμως σας λέω ότι όποιος παραμένει οργισμένος με τον αδελφό του είναι ένοχος", προχωράει δηλαδή στα ενδόμυχα αίτια που μπορεί να οδηγήσουν έναν άνθρωπο στον φόνο. Παρακάτω αναφέρει το "ου μοιχεύσεις" και προχωράει να τους πει, "εγώ όμως σας λέω ότι όποιος προσηλώνει το βλέμμα του σε μια γυναίκα ώστε να αναπτύξει πόθο για αυτήν έχει ήδη μοιχεύσει μαζί της στην καρδιά του". Προχωράει πάλι δηλαδή πέρα από τη πράξη, στα ενδόμυχα κίνητρα που οδηγούν κάποιον στην πράξη. Παρακάτω τους αναφέρει το "μην ορκιστείς μάταια στον Θεό σου, εγώ όμως σας λέω μην ορκίζεστε καθόλου….. αλλά το ναι σας να είναι ναι και το όχι να είναι όχι". Τους λέει δηλαδή πως δεν χρειάζονται όρκο άλλα πρέπει να τιμούν και να εννοούν τον λόγο τους. Όλα αυτά δηλαδή τους έδειξαν ότι πρέπει να γίνουν συνειδητοποιημένοι άνθρωποι, να μην εκτελούν δηλαδή μηχανικά κάποιες εντολές, αλλά να καταλάβουν το νόημα των εντολών και να εκριζώσουν από μέσα τους τα κίνητρα που θα τους οδηγούσαν να παραβούν τις εντολές του νόμου. Προς αυτήν την κατεύθυνση, δηλαδή την κατεύθυνση της συνειδητοποίησης ενέταξε και το αγαπάτε αλλήλους, καθώς κυρίως η ιδιότητα της αγάπης απαιτεί συνειδητότητα για να εκδηλωθεί. Και στην διδασκαλία του, όπως τουλάχιστον είναι καταγραμμένη στα ευαγγέλια, η αγάπη κατέχει εξέχουσα θέση.
βασικό, ότι ο Χριστός είναι ο Υιός του Θεού και μας καλεί να συγκληρονομήσουμε
την βασιλεία του Πατρός του...Κανείς άλλος απο τους καλούμενους
θεούς δεν έδωσε ποτέ τίποτε χωρίς να ζητάει...Για να καταλάβεις τη
διαφορά Θεού απο θεό...Σαν ουσία είναι η καλύτερη θρησκεία που
πέρασε ποτέ απο την γή, γιατί την διέδωσε ο ίδιος ο Θεός...
Ο καθένας, το μόνο που έχει να κάνει είναι να βρει
το δικό του μονοπάτι και να πλησιάσει τον Θεό με τον τρόπο του,
ζώντας ως αληθινός άνθρωπος κι όχι σαν ζώο που αγωνίζεται να επιβιώσει....
Η συνειδησιακή κατάσταση που αναφέρεις, εκτός απο τις εδώ εφαρμογές της,
έχιεκ ι ένα ιδκό της κόσμο, δεν ζεί μόνο για να μας υπηρετεί...
Αυτός ο κόσμος της πως λεγεται για σένα; Είναι ανώτερος απο αυτόν που ζούμε και
έχουμε ελπίδα να πάμε εκεί;
Ο Θεός δεν υιοθετεί τις ιδέες που ως Λόγος έρχονται απο Αυτον...Οι
Εσσαίοι κράτησαν τις προφητείες που μιλούσα γι αυτόν, όχι ότι ο Ιησούς
τις αντέγραψε... Είναι το αντίθετο, απλα τις πληρούσε...
quote:
διδασκαλία μίας συνειδησιακής κατάστασης.
Ακριβώς.
Ο Χριστός συνειδητοποιούσε την Αλήθεια λέγοντας "Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα" και βέβαια εννοούσε πως και όλοι μας είμαστε το ίδιο και όχι ότι έχει την αποκλειστικότητα.
Και σαν παιδιά του βεβαίως πρέπει να αξιώνουμε και να απαιτούμε και όχι να ικετεύουμε.Ο χριστιανισμός περιορίζεται στο νόμο της επαιτείας, γι' αυτό και οι προσευχές μένουν αναπάντητες, επειδή επιλέγουν να είναι επαίτες. Κάθε ικευτική προσευχή, όσο ειλικρινής και αν είναι περιορίζει την ψυχή.
Απλά έδειξε πως να ανακτήσει ο άνθρωπος τον χαμένο παράδεισο της ψυχικής συνειδητότητας, όπως και όταν διαβεβαίωνε ότι " Εάν έχετε πίστη και δεν αμφιβάλετε και πείτε στο βουνό σήκω και πήγαινε στην θάλασσα θα γίνει.
Ποτέ μην λογομαχείς με ένα ηλίθιο.....θα σε ρίξει στο επίπεδο του και θα κερδίσει λόγο Πείρας!!!!!!!
quote:
Ο Χριστός συνειδητοποιούσε την Αλήθεια λέγοντας "Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα" και βέβαια εννοούσε πως και όλοι μας είμαστε το ίδιο και όχι ότι έχει την αποκλειστικότητα.
"κανείς δεν έρχεται προς τον Πατέρα, παρά μόνο μέσω εμού" Ιω. 14:6
Αυτό είπε ο Χριστός.
Μπορεί να το πει κάποιος άλλος άνθρωπος, εσύ π.χ.;;
quote:
Και σαν παιδιά του βεβαίως πρέπει να αξιώνουμε και να απαιτούμε και όχι να ικετεύουμε.
Ιωάνν. 14:13
"καὶ ὅ,τι ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου, τοῦτο ποιήσω, ἵνα δοξασθῇ ὁ πατὴρ ἐν τῷ υἱῷ."
Πιστεύω να αντιλαμβάνεσαι τη διαφορά του ρήματος "απαιτώ" απο το ρήμα "αιτώ"...
quote:
Απλά έδειξε πως να ανακτήσει ο άνθρωπος τον χαμένο παράδεισο της ψυχικής συνειδητότητας, όπως και όταν διαβεβαίωνε ότι " Εάν έχετε πίστη και δεν αμφιβάλετε και πείτε στο βουνό σήκω και πήγαινε στην θάλασσα θα γίνει.
Πίστη όμως σε τί;;
Το είπε σαν απάντηση στους μαθητές του όταν τον ρωτήσανε: γιατί δεν μπορούσανε να εκβάλουνε και εκείνοι δαιμόνια.
Και τους απάντησε:
Ματθ. 17:20
"...ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν. 21 τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ."
Αυτή η προσευχή και η νηστεία ξεκαθαρίζει ότι αυτή η πίστη πρέπει να είναι πίστη προς τον Θεό...
Edited by - samuel1974 on 06/12/2008 04:59:08
υπάρχει ποτέ περίπτωση - στην καθημερινότητά σου ρε παιδί μου, πας για ένα τσίπουρο π.χ ή πας μια βόλτα ρε παιδί μου τους φίλους σου - να σε ρωτήσει κάποιος για κάτι και να απαντήσεις ευθέως ; Δηλ. ξέρεις να απαντάς ευθέως στον άλλον ; Παραπάνω, σου κάνω μια ερώτηση. Μπορείς να την απαντήσεις ή κάνεις πως δεν την βλέπεις ; Σου είναι δύσκολο να την απαντήσεις ; Ή απλά ... δεν γουστάρεις να την απαντήσεις ;
Φίλε, σε ξαναρωτάω, νομίζεις πως μπορείς να απαντάς σε σχέση με αυτά που θα γράφω αν κουβεντιάσουμε ;
Όλοι οι συμμετέχοντες ως τώρα - πλην του θεματοθέτη που στην ουσία αυτός φτιάχνει το θέμα, αυτός δηλ. προλογίζει και κάνει το εισαγωγικό ποστ - όλοι λοιπόν οι συνομιλητές σου, χρησιμοποιούν τα quotes, χρησιμοποιούν την λειτουργία της παράθεσης δηλ. Και γιατί γίνεται αυτό ρε trexagireve, ξέρεις ; Γιατί δηλ. αυτός ο μπούφος που κατασκεύασε τον τρόπο με τον οποίο θα απαντάει κάποιος σε ένα board, έβαλε κι αυτήν την λειτουργία ; Το ξέρεις αυτό ; Το καταλαβαίνεις ; Για να μπορείς εσύ, εγώ, ο κάθε χρήστης και συνομιλητής, να απαντάει σε κάποιον άλλον παραθέτοντας αυτά που έχει ήδη πει αυτός με τον οποίον επιθυμεί να συνομιλήσει, να κάνει διάλογο δηλ. ΕΣΥ είσαι ο μόνος χρήστης εδώ μέσα που δεν χρησιμοποιείς τα quotes. Αυτό, πρέπει λίγο να το ψάξεις μεγάλε ... τέλος πάντων.
Έχεις κάνει μέχρι στιγμής στο θέμα 3 δημοσιεύσεις. Και η πρώτη πρόταση που λες, μπαίνοντας σε ένα τέτοιο θέμα είναι > (κοίτα τι όμορφα θα μπουν εδώ τα quotes )
quote:
Αυτό που ειναι ο χριστιανισμός είναι και όλοι το ξέρουμε...trexagireve
Δηλ. με την μία, ΑΝΑΙΡΕΙΣ το θέμα. Δηλ. έρχεται ο Michael Design και φτιάχνει ένα θέμα - ρωτάει δηλ. ο άνθρωπος - τι είναι αλήθεια ο Χριστιανισμός. Και 'συ πας και του λες "έλα ρε φίλε τώρα, αυτό που ειναι ο χριστιανισμός είναι και όλοι το ξέρουμε...". Αυτή δηλ. τώρα, είναι θέση ; Είναι τοποθέτηση ; Είναι απάντηση ενός ανθρώπου που επιθυμεί τον διάλογο ; Μα ... αν το ξέραμε όλοι, αν συνέβαινε δηλ. αυτό που λες, ε, τότε, ποιος ο λόγος για να κουβεντιάζουμε ρε φίλε ;
- Τι είναι αλήθεια ο Χριστιανισμός ;
- Αυτό που είναι ο Χριστιανισμός είναι και όλοι το ξέρουμε.
Δηλ. τι κάθεστε ρε τρόμπες και συζητάτε ; Αυτό που είναι ο Χριστιανισμός είναι και όλοι το ξέρουμε. Δηλ. μας ακυρώνεις όλους ρε παιδί μου, όλους όσους έχουν μια καλή διάθεση για κουβέντα, όλους μας έχεις γραμμένους. Ε, άμα ο άλλος βλέπει μια τέτοια αντιμετώπηση, τι να κάτσει και να κουβεντιάσει μαζί σου δηλ ρε φίλε ; τέλος πάντων, πάμε παρακάτω ...
Τελειώνεις αυτό που θες να πεις στην πρώτη δημοσίευσή σου, με αυτό >
quote:
Κοινώς, ο χριστιανισμός είναι μια ιδέα, που δεν προσπαθούμε αρκετά να εννοήσουμε....trexagireve
Δηλ. ενώ στην αρχή μας λες "ο χριστιανισμός είναι αυτό που είναι", έρχεσαι μετά και μας λες ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ. Δηλ. τα είπες όλα μεγάλε ! εύγε! δεν άφησες τίποτε. Μέσα σε μερικές προτάσεις μας είπες ότι δεν μας έχουν πει οι εκατοντάδες μελετητές που έχουν ασχοληθεί με τον Χριστιανισμό. Ε ... τώρα, τι να πει κάποιος ; Τι μπορεί να πει ;;; !!!
Να ξεκινήσει να σου λέει πως ο Χριστιανισμός ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ιδέα, όπως νομίζεις ; Και να σου το πει, φίλε ... sorry, αλλά δεν θα το καταλάβεις. Αν ο Χριστιανισμός ήταν ιδέα, δηλ. ήταν κάτι που αφορούσε κατ' εξοχήν το νοητικό κέντρο των ανθρώπων, το πιθανότερο είναι πως στις αρχές του 20ου αιώνα, αυτή η "ιδέα", όπως λες, θα είχε ξεχαστεί, θα είχε εγκαταληφθεί. Και θα είχε εγκαταληφθεί γιατί πολύ απλά, το νοητικό - κατ' επέκτασην η Φυσική επιστήμη, ο ορθολογισμός και ότι εκφράζει η Φυσική επιστήμη δηλ. - αδυνατεί να κατανοήσει την Τριαδικότητα που ισχυρίζεται ο διδάσκαλος του Χριστιανισμού. Ο 20ος αιώνας, ήταν ο αιώνας των Φυσικών επιστημών. Των θετικών επιστημών. Του ορθολογισμού. Συνεπώς, μέσα σ' αυτό το κόσκινο που πέρασαν όλες οι "ιδέες" της ανθρωπότητας που προερχόντουσαν από τους προηγούμενους αιώνες, κάποια στιγμή θα πέρναγε και ο Χριστιανισμός και τακ ! ακριβώς εκεί, θα σκόνταφτε αυτή η "ιδέα", όπως λες. Η Φυσική επιστήμη ακόμη και σήμερα, δεν αναγνωρίζει την έννοια της Τριαδικότητας στην Φύση. Στην φύση όλες οι δυνάμεις - κατά την Φυσική επιστήμη - εμφανίζονται ως ζεύγη 2 δυνάμεων, όχι τριών! Η έννοια της Τριαδικότητας στην φύση δεν υπάρχει για τους φυσικούς. Δεν την αναγνωρίζουν. Ως Φυσικοί έτσι ; Όχι ως άνθρωποι. Συνεπώς, αν ο Χριστιανισμός ήταν όπως λες "ιδέα", τώρα δεν θα υπήρχε.
Μετά λες >
quote:
Σαν ουσία είναι η καλύτερη θρησκεία που
πέρασε ποτέ απο την γή, γιατί την διέδωσε ο ίδιος ο Θεός...trexagireve
Εδώ τώρα ... ; Τι μπορεί να πει κάποιος ... ε ; Τι να τολμήσει να πει ... !!! ;;;
Κατ' αρχήν, δεν έχεις διαβάζει και δεν έχεις καταλάβει τον τρόπο με τον οποίο προσπαθούμε να προσεγγίσουμε τον Χριστιανισμό. Στο θέμα αυτό, οι συνομιλητές σου προσπαθούν να προσεγγίσουν το θέμα του Χριστιανισμού ως διδασκαλία, όχι ως θρησκεία. Εσύ έρχεσαι και λες "είναι η καλύτερη θρησκεία". Μα ... ρε φίλε, την διδασκαλία εξετάζουμε στο παρόν θέμα, όχι την θρησκεία. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Πήγαινε λίγο στη πρώτη σελίδα του θέματος και δες σε παρακαλώ.
Τώρα, μπορείς να κουβεντιάσεις πάνω σ' αυτά που λέω και να εκφράζεις τις αντιρρήσεις σου πανω σ΄ αυτά που λέω ; (για να γίνεται διάλογος ρε φίλε δηλ. ) ή θα γράψεις πάλι ένα ποστ, λέγοντας αυτά που θες να πεις και άϊντε ... πάτε εσείς να πηδηχτείτε ... ;
Edited by - zip on 06/12/2008 09:02:03