- < ΑΡΘΡΑ - ΝΕΑ > ESOTERICA 2006 - 2014 - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet
quote:
Πάλι καλά που έχουμε εσένα να μας μαθαίνεις πως πρέπει να σκέφτεται ένας Χριστιανός.
Το πώς σκέφτεται ένας χριστιανός φιλαράκι το μάθαμε καλά.
Τώρα βέβαια είναι αντιληπτή η τεράστια συμβολή σου στο να αντιληφθούμε πως πρέπει να σκέφτεται ένας Έλληνας.......
Γιατί εσύ τον βλέπεις σαν έναν ακόμα χριστιανό και τίποτ`άλλο.
Κάνω λάθος;
Ε όχι φίλε μου . δεν το τρώμε.
Όλο ξεχάστε αυτό, ξεκολλήστε απο κεί , μή σκεφτεστε το άλλο, ακούμε απο σένα.
Κάνω λάθος πάλι;
Ενόσω φίλτατε οι μη-δογματικά σκεπτόμενοι αναγνώστες θα διαβάζουνε την…..βυζαντινή επιχειρηματολογία σου, και έως ότου λάβεις την επόμενη απάντηση στο μακρινάρι σου, ας παραθέσουμε λίγα ΣΤΟΙΧΕΙΑ από την «βυζαντινή αγάπη για τον ελληνισμό» που ιδιαιτέρως κόπτεσαι!
Μία από τις χειρότερες θηριωδίες κατά του ελληνικού γένους λοιπόν, η οποία και σημάδεψε ανεξίτηλα την ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό, που επιμελώς αποσιωπήθηκε από τη βυζαντινή γραφίδα των «ρωμιών» καθώς και από την νεότερη ιστορική καταγραφή υπό την επιρροή συσκότισης των θρησκευτικών ταγών της ορθοδοξίας μετά το 1821 (βλέπετε έχουμε ΑΚΟΜΑ ένα Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων…), είναι Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ-«ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ»- που εκτελέσθηκε στην Σκυθόπολη τον 4ο αιώνα μ.Χ. (είναι η σημερινή πόλη Μπετσηάν του Ισραήλ).
Στην αρχαία αυτή πόλη του δυτικού Ισραήλ εγκαινιάστηκε και λειτούργησε ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ «ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΩΝ», το πρώτο Άουσβιτς της ιστορίας!
Για δύο ολάκερες δεκαετίες μεταξύ 341 και 361, δηλαδή καθ’όλη την διάρκεια της βασιλείας του βυζαντινού θρόνου από τον Κωνστάντιο το Β’ (δευτερότοκο γιο του άλλου «μπουμπουκιού», του «Μέγα» Κωνσταντίνου), συγκεντρώνονταν, βασανίζονταν και ΘΑΝΑΤΩΝΟΝΤΑΝ όσοι Έλληνες αρνούνταν να απαρνηθούνε και να καταργήσουνε την πατρώα θρησκεία τους και να ασπαστούνε την «Χριστιανική οδό της αγάπης» που διαχειρίζονταν οι βυζαντινοί.
Το «ιερό σφαγείο» των βυζαντινών υπήρξε επινόηση ενός ευσεβέστατου επισκόπου της ορθοδόξου εκκλησίας, του Γεωργίου της Αλεξάνδρειας. Το πρόβλημα που κατέτρωγε τα σωθικά του Γεωργίου ήταν οι εναπομείναντες έλληνες στις διάφορες διοικητικές θέσεις της αυτοκρατορίας (Έλληνες όμως ΚΑΙ στο θρήσκευμα), και η αντίσταση που μέσω αυτών προέρχονταν στα μεγαλεπήβολα σχέδια του περί μίας ολοκληρωτικά χριστιανικής αυτοκρατορίας.
Προσφέρθηκε λοιπόν να παίξει τον ρόλο του προστάτη των βυζαντινών συμφερόντων και να καταγγέλλει στον αυτοκράτορα, καθώς και να καταπνίγει, οποιαδήποτε συνομωσία εξυφαίνετο τάχα εναντίον του. Η αρχή του κακού είχε εγκαινιαστεί!
Ο θρησκόληπτος Κωνστάντιος δέχθηκε τις παροτρύνσεις του ευσεβούς επισκόπου και απέστειλε στην Ανατολή τον γνωστό για την σκληρότητα του, αποκαλούμενο και ως «Τάρταρο», αρχιγραμματέα της Αυλής Παύλο. Αυτός και ο Γεώργιος οργάνωσαν τον στρατόπεδο συγκέντρωσης το οποίο έμελλε να γίνει ο φρικιαστικός τάφος χιλιάδων ελλήνων.
Οι κατηγορίες «επί εσχάτη προδοσία» άρχισαν να απαγγέλλονται δίχως προσχήματα εναντίων ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Τους χαρακτήριζαν ως υπονομευτές του αυτοκράτορα, συλλαμβάνονταν επ’αυτοφώρω από εντεταλμένα όργανα τους σε όλη την αυτοκρατορία, και οδηγούνταν σιδηροδέσμιοι στο στρατόπεδο της Σκυθόπολης.
Σχετικά μας μεταφέρει ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος (Ammianus Marcellinus): «Έφτανε να φορά κανείς στο λαιμό του ένα φυλακτό κατά του ελώδους πυρετού ή άλλης ασθένειας ή να κάθεται κοντά σε τάφο (ειδωλολατρικό), για να κατηγορηθεί ότι επικαλείται φαντάσματα και δαίμονες και να θανατωθεί» (19,12 παρ.14)
Ο Α.Μαρκελλίνος είναι Λατίνος ιστορικός, και σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια Πυρσός ελληνικής καταγωγής, υπηρέτησε ως ιστορικός τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο το Β’ και επίσης συνόδευσε τον Ιουλιανό στην εκστρατεία του κατά των Πάρθων. Το έργο του αναγνωρίζεται για την σπάνια αμεροληψία, την έγκυρη πληροφόρηση και το ζωντανό ύφος.
Οι περιουσίες όσων οδηγούνταν στο Άουσβιτς των βυζαντινών κατάσχονταν και όποιο κτίσμα «ειδωλολατρικό» έβρισκαν το κατέστρεφαν. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι τα κοινόβια των χριστιανών της εποχής ετρέφοντο σχεδόν αποκλειστικά από αυτές τις χιλιάδες κατασχέσεις, μιας και οι περιουσίες των «άπιστων ειδωλολατρών» ήταν στους σφαγιασθέντες πλέον άχρηστες, αλλά επιπλέον έχριζαν και……Χριστιανικού εξαγνισμού!
Επί είκοσι συναπτά έτη θανατώνονταν «εθνικοί ειδωλολάτρες», έλληνες δηλαδή, στο βωμό της «απρόσκοπτης συνέχειας του ελληνισμού» από τους βυζαντινούς που και σήμερα ακόμη τιμούμε στη χώρα μας με εορτές και ιεροπρέπεια!
Ναι, είμαστε τόσο γενναιόδωροι με την ιστορία ώστε εορτάζουμε τους σφαγείς μας καθώς και τους ηθικούς αυτουργούς των εγκλημάτων που διέπραξαν!
Έτσι μπορούνε ενδεχομένως ορισμένοι βυζαντινιστές να κατανοήσουνε καλύτερα γιατί τα μετέπειτα αυτοκρατορικά διατάγματα που θεσμοθετούσαν την «επί ελληνισμό» ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ, εφαρμόστηκαν δίχως την παραμικρή αντίσταση ή εξέγερση, μιας και στους εναπομείναντες ο τρόμος και ο πανικός τους οδήγησαν στον συμβιβασμό με την χριστιανική θρησκεία, με αποτέλεσμα ΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ στο πέρασμα των αιώνων.
Ας αναλογιστεί λοιπόν ο καθένας μας ΠΩΣ θα αντηχούσε τότε στα αυτιά των Ελλήνων αν τους μίλαγε κάποιος για την «Ελληνικότητα του βυζαντίου» ή για τον «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό» και τους φορείς του………..
Αυτά φίλτατε προς το παρόν.
Όχι δεν κρατώ κανένα μίσος εναντίων των Περσών. Αλλά ξέρεις φίλε Vagelis κανένας Πέρσης με το που γεννιέμαι δεν με βαφτίζει Πέρση. Κανένας δεν μου μαθαίνει στο σχολείο πως η μοναδική αλήθεια είναι αυτή των Περσών. Και ο κατάλογος είναι μακρύς.
Προσπάθησε να καταλάβεις τις διαφορές μεταξύ Περσών και Χριστιανών.
Αλήθεια εσύ γιατί είσαι υπερήφανος;
Βέβαια, μπορείς αν θέλεις να κατηγορίσεις τους ηλικιωμένους που αντέδρασαν σφοδρά στην αφαίρεση της αναγραφής της θρησκείας στην αστυνομική ταυτότητα.
Διαβολικό πράγμα η ανεκιθρησκεία!
Απ'ότι έχω καταλάβει όμως, όπως πολλοί στο φόρουμ αυτό, αντιλαμβάνεσαι κι'εσύ το Χριστιανισμό ώς προσκρουώμενη ιδεολογία έναντι του Ελληνισμού (κι'ας μην είναι ο Ελληνισμός ιδεολογία). Το ό,τι ο Χριστιανισμός είναι πίστη περισσότερο ιστορικής παρά φιλοσοφικής φύσεως (Βουδισμός), καθιστά απαραίτητο τη πίστη συγκεκριμένων γεγονότων ως πραγματικά, όπως π.χ. τη γέννηση του Ιησού, σε συγκερκιμένο μέρος της Παλαιστίνης, σε συγκεριμένη χρονική στιγμή, το ό,τι έζησε κατα συγκεκριμένο τρόπο του οποίου στοιχεία σήμερα κατέχουμε. Το να είσαι Χριστιανός περιλαμβάνει πίστη σε αυτά τα πράγματα και, μεταξύ άλλων, προσπάθεια σε έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής, τον οποίο ο Θεός, εν μέρει μέσω του Ιησού προόρισε.
Και ο Χριστός πράγματι μας εφοδίασε με αρκετές ηθικές οδηγίες αλλά όσων αφορά φιλοσοφικά ζητήματα, δεν ενδιαφέρθηκε πολύ. Ο εξοπλισμός της νέας θρησκείας με τη Χριστιανική κοσμοθεώρηση αντλήθηκε απο μεταγενέστερους απ'την ήδη υπάρχουσα φιλοσοφία (ο περίφημος γάμος Πλατονισμού με Χριστιανισμό) αλλά τα κυρίαρχα θεολογικά ζητήματα παρέμειναν ιστορικά, και ως εκ τούτου, έρχονταν σε ευθύ αντιπαράθεση κυρίως με την Ελληνική θεολογία, η οποία επίσης εκφράζονταν μέσα από ιστορίες (μύθους). Ο μεσσαιωνικός άνθρωπος ήταν ως γνωστόν εξαιρετικά θρησκόληπτος και ως εκ τούτου αρκετά ανασφαλής στα μη Χριστιανικά, το οποίο μεταφράζονταν με τη μεγάλη επιρροή της εκκλησίας και με αποτέλεσμα οτιδήποτε ασύμφωνο ως προς τις Χριστιανικές πεποιθήσεις αντιμετωπίζωνταν ως αιρετικό.
Η ολοκλήρωση του Χριστιανισμού ώς κοσμοθεώρηση έγινε από τους Χριστιανούς των πρώτων αιώνων με τη προσθήκη φιλοσοφικών αντιλήψεων για την εξήγηση του κόσμου. Αυτό είχε ώς αποτέλεσμα ορισμένες φιλοσοφικές απόψεις να μην γίνονται δεκτές λόγω ασυμβατότητας με τη ελάχιστη φιλοσοφία της Βίβλου, αλλά η ρήξη με τον Ελληνισμό παρέμεινε μόνο μέχρι αυτό το σημείο. Ο Χριστιανισμός και η εκκλησία ενδιαφέρονταν για την αυτοαποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο παρά για τη φιλοσοφική εξήγηση του κόσμου, και αναμενομένως αντιλαμβάνονταν την Ελληνική θρησκεία ως πολύ μεγαλύτερο εχθρό απ'ότι την Ελληνική παιδεία.
Στο σύνολό του ο μεσσαίωνας ήταν θρησκευτική εποχή, και παρά την σταδιακή αυξανόμενη ανεκτηκότητα, οι κοσμικές έρευνες ποτέ δεν ανεξαρτητοποιήθηκαν πλήρως από την εκκλησιαστική εξουσία. Ο Πλήθων(1355-1452), ο μεγαλύτερος κοσμικός φιλόσοφος από την αρχαιότητα είχε αρκετή ελευθερία για τις μελέτες του και ήταν αυτός ουσιαστικά που γνώρισε τον Πλάτωνα στη Δύση, σπάζοντας ουσιαστικά το μονοπώλιο του Αριστοτέλη εκεί. Παραταύτα, η φήμη του δεν ήταν αρκετή για να σταματήσει την εκκλησία να καταστρέψει μετά το θάνατό του το μέρος των ερευνών του που αφιερώνονταν στη θεολογία. Ο Κοπέρνικος(1473-1543) αστρολόγος που εισήγαγε ένα νέο πλανητικό σύστημα με κέντρο τον ήλιο, έλαβε την ίδια αντιμετώπιση από τη Καθολική εκκλησία η οποία είχε ασπασθεί το Πτολεμαϊκό σύστημα, κατηγορόντας τον ως αιρετικό.
Όπως και να το πάμε όμως, το θέμα της συζήτσης εδώ είναι οι αναθεματισμοί και σε ποιούς απευθύνονταν, δεδομένης της αλλαγής της σημασίας του "Ελλην". Κάτι το οποίο ο Schwabe βρίσκει πολύ βολικό να το προσπερνάει με ψιλά γράμματα. Αν θέλεις Istos να συμμετέχεις στη συζήτηση τότε προσπάθησε να τραβήξεις τη προσοχή του προς τα ζητήματα που του έχω παρουσίασει από τότε που έφτιαξε αυτό το θέμα. Γιατί εγώ προσπαθώ εδώ και κάτι μήνες να τον κάνω να μου απαντήσει.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
Edited by - Vagelis on 23/08/2004 19:15:20
Μέχρι τότε θέλω να μου απαντήσεις στα ερωτήματα που αγνόησες στη προηγούμενη σελίδα. Γιατί ο Ιουλιανός αποκαλούσε τον εαυτό του Ελληνα όταν ήξερε ότι δεν είχε Ελληνική καταγωγή; Αν οι Ελληνες αποκαλούνταν Ρωμαίοι στο μεσσαίωνα, γιατί τότε εναντίων ποιών ήταν οι διωγμοί; Και όλα τα άλλα που βρήκες εύκολο να αγνοήσεις. Για προχώρα.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
Κατ’αρχάς ξεκόλλα με τους «βυζαντινούς», διότι η ονομασία αυτή καταγράφεται για πρώτη φορά ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΟΥ ΙΔΡΥΣΕ Ο ΡΩΜΑΙΟΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, και όχι πριν. Κατανοητό?
Στο θέμα μας, αντιλαμβάνομαι πως ψάχνεις για οτιδήποτε θα μπορούσε να σώσει τους ισχυρισμούς σας περί «ελληνικότητας» της πολυφυλετικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αλλά δυστυχώς η ιστορία σας εγκατέλειψε προ πολλού.
Η πτώση του ελληνισμού άρχισε φίλτατε από την στιγμή που εκχριστιανίστηκαν οι Ρωμαίοι. Πριν, άνθιζε η ελληνικότητα και ουδείς έλληνας διώκονταν για τα πιστεύω του. ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΕΝΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ, που εσύ θέλεις να βαφτίζεις «βυζαντινούς».
Ο ανθελληνισμός του βυζαντίου (αφού έτσι θέλεις..) δεν άλλαξε μέχρι και την πτώση του. Επί 1100 χρόνια κράτησε το μαύρο σκοτάδι των διωγμών ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, και φυσικά από μια στιγμή και έπειτα άρχισαν να καταγράφονται ως «ρωμιοί» οι όσοι έλληνες είχανε απομείνει και αναγκαστικά βαφτιστεί χριστιανοί, κάτι που ΕΠΕΒΛΗΘΗ ΕΞΑΛΛΟΥ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ!
Η μήπως ξεχνάς πως στην Θεσσαλονίκη σφαγιάσθηκαν από τον «βυζαντινό» σας Θεοδόσιο 15.000 άνθρωποι απλά και μόνο επειδή επέμεναν να λατρεύουνε την πατρώα τους θρησκεία? Ξέρεις πολλούς άραγε φίλτατε που μετά από μια τέτοια φρικαλεότητα, μια τέτοια γενοκτονία, θα επέμεναν να αποκαλούνται ΕΛΛΗΝΕΣ?
Για κοιτάξου λίγο στον καθρέφτη και ξανασκέψου!
Έχεις ακουστά ίσως την περίφημη «Εξάβιβλο»? Εκδόθηκε το 1350 περίπου, δηλαδή μόλις 100 χρόνια πριν την τελική πτώση της βυζαντινής μούμιας, και είναι μια συλλογή της νομοθεσίας του βυζαντίου.
Ακόμη και τότε λοιπόν, το 1350, συνέχιζαν να εκδίδουνε νόμους κατά όσων έδειχναν να «ελληνίζουνε»! Ας δούμε ένα απόσπασμα από την «βυζαντινή ελληνικότητα σας»: «Οι αξιωθεντες του αγίου βαπτίσματος και πάλιν ελληνίζοντες εσχάτη τιμωρία υπόκεινται»!
Ακόμη και σχεδόν 1000 χρόνια μετά την επιβολή της νέας θρησκείας λοιπόν, συνεχίζονταν ΜΕ ΑΜΕΙΩΤΟ ΡΥΘΜΟ οι διωγμοί κατά του ελληνικού πνεύματος.
Συνέχισε λοιπόν εσύ να αναζητάς στην ελληνική ιστορία για σφαγές μεταξύ των ελλήνων, και άσε τους υπόλοιπους να πληροφορούνται την δράση των «βυζαντινών» κατά των ελλήνων, την δράση των «βυζαντινών» κατά των ελληνιζόντων, κατά όσων επέμεναν να μην απαρνηθούνε την πατρώα θρησκεία, αξίες, ήθη και έθιμα.
Συνέχισε φίλτατε vagelis, νομίζω κάνεις σε όλους μας καλό……..
quote:
Ξέρεις πολλούς άραγε φίλτατε που μετά από μια τέτοια φρικαλεότητα, μια τέτοια γενοκτονία, θα επέμεναν να αποκαλούνται ΕΛΛΗΝΕΣ?
Μα, αναφορές με την αλλοιωμένη σημασία του ονόματος Έλλην είχαν εμφανιστεί αιώνες πριν από αυτές τις γενοκτονίες και φρικαλεότητες. Φυσικά δεν περίμενα να το ξέρεις εφ'όσον αρνείσαι να σχολιάσεις οποιοδήποτε από τα σχετικά ερωτήματά μου.
Αν όμως αποφάσιζες να μου απαντήσεις (κατά τα τελευταία 4-5 πόστ!), και δημιουργούσες οργανωμένη θέση γύρω από τούτα, θα μπορούσαμε να καταλήξουμε κάπου.
Αν δεν το'χεις καταλάβει ακόμα, όλα σου τα επιχειρήματα έχουν καταστραφεί από καιρό και απλά επανακυκλώνεις τα ήδη νεκρά λόγια σου.
Να το ξαναθέσω λοιπόν ώστε να το βλέπουν όλοι: Γιατί ο Ιουλιανός αυτοαποκαλούνταν Έλλην όταν ο ίδιος ήξερε ότι είχε Ιλλυρική καταγωγή; Μήπως το Έλλην την εποχή εκείνη δεν είχε καμμία εθνική(φυλετική) σημασία;
quote:
Κατ’αρχάς ξεκόλλα με τους «βυζαντινούς», διότι η ονομασία αυτή καταγράφεται για πρώτη φορά ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΠΟΥ ΙΔΡΥΣΕ Ο ΡΩΜΑΙΟΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, και όχι πριν. Κατανοητό?
Το ξέρω Σβαμπίκο ότι η ονομασία προήλθε απ'τόν μεσσαίωνα. Αν θυμάσαι καλά, εγώ ήμουν που σου απέδειξα ό,τι το Βυζαντινόςκαι το Βυζάντιο δεν είχαν καμμία σχέση με το "παπαδαριό" ούτε με συνομοσία κατά της Ελλάδας που μέχρι πρότινος υποστήριζες πεισματικά. Μου φαίνεται ό,τι προσπαθούσες να καβαλικέψεις το διάολο για δωρεάν βόλτα. Αντί αυτού, έπεσες με τα μούτρα στο έδαφος και σακατέυτηκες. Κρίμα που παραμένεις το ίδιο πεισματικός και με τις άλλες εξ'ίσου άτοπες απόψεις σου.
quote:
Έχεις ακουστά ίσως την περίφημη «Εξάβιβλο»? Εκδόθηκε το 1350 περίπου, δηλαδή μόλις 100 χρόνια πριν την τελική πτώση της βυζαντινής μούμιας, και είναι μια συλλογή της νομοθεσίας του βυζαντίου.
Ακριβώς. Συλλογή της ήδη υπάρχουσας νομοθεσίας του Βυζαντίου. Ήταν απλά μιά νέα κωδικοποίηση των νόμων, με τη προσθήκη δύο προλόγων και σχολίων του συγραφέα. Δεν συντάχθηκαν νέοι νόμοι ενώ οι παλιοί απλά αναδιοργανώθηκαν. Δεν είναι ασυνήθιστη η συσσώρευση αχρείαστων νόμων από παλαιότερες εποχές. Συμβαίνει ακόμη και σήμερα. Ειδικά όταν η αφαίρεση ή τροποποίηση του νόμου απαιτεί επίπονες και χρονοβόρες διαδικασίες που σπανίως διατίθεται κανείς να επωμιστεί. Για παράδειγμα στο Αγγλικό κοινό δίκαιο υπάρχουν νόμοι που ανιχνεύονται πολλούς αιώνες πίσω, ο παλαιότερος εκ των οποίων από το 1215! Παρόμοια και με την Εξάβιβλο, η παρουσία αντι-ειδωλολατρικών νόμων κληρονομημένοι από την προηγούμενη κωδικοποίηση του Ιουστινιανού δεν δηλώνει καμένα μέτρο πρόληψης εναντίων αυτών. Και φυσικά, δεν εφαρμόζονταν αφού ο ειδωλολατρισμός είχε εκλήψει προ καιρού με τη πλήρη επικράτηση του Χριστιανισμού.
quote:
Ακόμη και σχεδόν 1000 χρόνια μετά την επιβολή της νέας θρησκείας λοιπόν, συνεχίζονταν ΜΕ ΑΜΕΙΩΤΟ ΡΥΘΜΟ οι διωγμοί κατά του ελληνικού πνεύματος.
Όχι, γιατί τα απομεινάρια των εκνομικευμένων διωγμών του Ιουστινιανού δεν είναι απόδειξη της ύπαρξης ειδωλολατρών. Αποτελούν απλώς κατάλοιπα περασμένων νόμων, πράγμα συχνό ακόμη και στα νεότερα νομικά συστήματα.
quote:
Συνέχισε λοιπόν εσύ να αναζητάς στην ελληνική ιστορία για σφαγές μεταξύ των ελλήνων, και άσε τους υπόλοιπους να πληροφορούνται την δράση των «βυζαντινών» κατά των ελλήνων, την δράση των «βυζαντινών» κατά των ελληνιζόντων, κατά όσων επέμεναν να μην απαρνηθούνε την πατρώα θρησκεία, αξίες, ήθη και έθιμα.
Για να πληροφορήσεις τη δράση Βυζαντινών κατά Ελλήνων θα πρέπει να είσαι σε θέση να γνωρίζεις τί σημαίνει Βυζαντινός και τί Έλληνας, κάτι το οποίο σύμφωνα με τις απαντήσεις σου δεν είσαι σε καμμία θέση να κάνεις. Άλλωστε, αν ήσουν, δεν θα απέφευγες επί πολλά πόστ να μου εξηγήσεις εναντίων ποιών κατευθύνωνταν οι διωγμοί εφ'όσων οι Έλληνες αποκαλούνταν Ρωμαίοι τότε;
Γιατί αποφέυγεις αυτήν την ερώτηση(και όλες τις άλλες) Σβαμπούκο;
Απάντησε μου σε παρακαλώ.
Ξέρεις... όπως έκανες παλιά. Με απόφθεγματα κ.τ.λ.. Πρίν διαλυθούν οι ισχυρισμοί σου και μείνεις με άδεια χέρια.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
έ ρε Ευάγγελε ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙ κάποιος όταν εμποτιστεί στις φαντασιώσεις του Rum Orthodox Think Tank!!
Επειδή Βαγγελάκη λες και ξαναλές ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ (τάχα ΤΙ άλλο να πεις??) θα σου δώσω παρακάτω ένα παράδειγμα ώστε ΜΠΑΣ και αντιληφθείς σε τι (βυζαντινό?) σκοτάδι βρίσκεσαι.
Όσον αφορά δε τα δήθεν ερωτήματα σου, Βαγγελάκη, έχουνε απαντηθεί ποικιλοτρόπως αλλά η κούτρα σου ΓΙΟΚ. Δεν πειράζει, ξαναπροσπάθησε!
Ένα σημείο που χρίζει σχολιασμού από τα όσα αυτιστικά επαναλαμβάνεις, Βαγγελάκη, είναι το εξής: «Όχι, γιατί τα απομεινάρια των εκνομικευμένων διωγμών του Ιουστινιανού δεν είναι απόδειξη της ύπαρξης ειδωλολατρών»
Η καραμέλα του ειδωλολάτρη, που συνεχίζετε και σήμερα, αποτέλεσε και το Μέγα δεκανίκι σας ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Συνάμα, μεγαλύτερη ειδωλολατρία, και δη…..σε σημείο ΤΟΤΕΜΙΣΜΟΥ, από την απαρχή του ιουδαιοχριστιανισμού των Ρωμαίων δεν γνώρισε ο κόσμος.
Η φαντάζεσαι Βαγγελάκη πως είσαι λιγότερο ειδωλολάτρης?
Στο θέμα όμως διότι αυτά σας τα κόλπα έχουνε ξεπεραστεί πλέον.
Για να αντιληφθείς λίγο καλύτερα σε πόσο λεπτό πάγο ολισθαίνεις, και ΠΩΣ τελικά άκομψα προσπαθείς να περάσεις το «μήνυμα», κοίτα την παρακάτω τοποθέτηση και βρες το…………..ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΣΛΑΜ!
Σου κάνει εντύπωση ο τίτλος? Προφανώς. Σου φαίνεται περισσότερο ή λιγότερο δόκιμος από τον όρο «Ελληνοχριστιανισμός» ή «ελληνικότητα και βυζάντιο?» που με περισσή φροντίδα «πλασάρεται» στη χώρα μας? Κατά τον τελευταίο, ο χριστιανισμός και το βυζάντιο δεν είναι παρά η διάσωση και προέκταση των Ελληνικών Παραδόσεων μέσω του χριστιανισμού. Κάνω κάποιο λάθος φίλτατε Βαγγελάκη?
Και τα επιχειρήματα όσων τον υποστηρίζουν είναι, πάνω κάτω, αυτά.
• Οι χριστιανοί μοναχοί διέσωσαν τα Ελληνικά Βιβλία
• Οι πατέρες του χριστιανισμού μελέτησαν την Ελληνική Φιλοσοφία την οποία απήλλαξαν από την «ειδωλολατρική πλάνη»
• Οι βυζαντινοί λόγιοι διέδωσαν την Ελληνική Σκέψη
• Οι βυζαντινές τέχνες δανείστηκαν από τις Ελληνικές
• Επίσημη γλώσσα του βυζαντινού κράτους ήταν η Ελληνική
• Η νέα θρησκεία σεβάστηκε τους Ιερούς Τόπους μετατρέποντάς τους σε εκκλησίες
• Η διοίκηση του βυζαντινού κράτους στελεχωνόταν από Έλληνες
Είναι ολοφάνερο πως εδώ έχουμε τεράστιο έλλειμα τόσο λογικής (ταύτιση χριστιανισμού – βυζαντινής αυτοκρατορίας κατά πώς βολεύει) όσο και ιστορικής ακρίβειας (τα περισσότερα είναι ψέμματα). Ας τους κάνουμε όμως τη χάρη και ας πούμε πως είναι αληθινά.
Είναι αρκετά για να θεμελιώσουν την «ελληνικότητα» ενός πολιτισμού? Αν είναι έτσι, τότε όσοι πολιτισμοί κάνανε τα ίδια θα πρέπει να είναι κι αυτοί Ελληνικοί. Σωστά; Υπάρχει λοιπόν άλλος τέτοιος πολιτισμός?
Ε, λοιπόν υπάρχει, και είναι το Ισλάμ! Το οποίο Ισλάμ μπορούμε να το ταυτίσουμε με μεγαλύτερη ασφάλεια με το χαλιφάτο της Βαγδάτης αφού ιδρύθηκε από τον Μωάμεθ τον ίδιο και ο ηγέτης του ήταν ταυτόχρονα κι ο «ηγέτης των πιστών» (όπως ξέρει οποιοσδήποτε έχει διαβάσει έστω Ιζνογκούντ). Μπορούμε επίσης να το ταυτίσουμε ασφαλέστατα και με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αφού ο σουλτάνος Σελίμ ο Α’ θα πάρει τον ίδιο τίτλο από τον τελευταίο χαλίφη της δυναστείας των Abbas και οι ιεροί τόποι του Ισλάμ θα τον αναγνωρίσουν ως προστάτη του.
Ιδού λοιπόν τα έργα κι οι ημέρες μιας άγνωστης «ελληνικής» αυτοκρατορίας φίλτατε Βυζαντινιστή!!
• Οι ισλαμιστές ηγέτες διέσωσαν τα Ελληνικά Βιβλία. Σωστό! Την εποχή της μεγάλης ακμής του Ισλάμ, Άραβες σοφοί έρχονται στη βυζαντινή αυτοκρατορία για να αγοράσουν αρχαία χειρόγραφα τα οποία μελετούν, αντιγράφουν και μεταφράζουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα έργα του μαθηματικού Διοφάντου τα οποία χρωστάμε στις αντιγραφές από τους Άραβες.
• Οι ισλαμιστές λόγιοι μελέτησαν την Ελληνική Φιλοσοφία. Σωστό! Οι Άραβες λάτρεψαν τον Αριστοτέλη κι έχουμε σειρά από άραβες φιλοσόφους: Αλ Κιντί, Ζαχίζ, Αλ Φαραμπί, Ιμπν Κοτέιμπα, Ιμπν Ντορέιντ, Ιμπν Σινά, Αβερρόης. (Αντίστοιχα, πόσους βυζαντινούς φιλοσόφους –όχι θεολόγους!- ξέρετε?)
• Οι ισλαμιστές λόγιοι διέδωσαν την Ελληνική Σκέψη. Σωστό! Οι Άραβες αναδεικνύουν πλήθος σπουδαίων επιστημόνων (γιατροί, μαθηματικοί, αστρονόμοι, χημικοί) που διαδίδουν και εξελίσσουν τις επιστήμες που διδάχτηκαν από τους Έλληνες από τη Μέση Ανατολή ώς την αραβοκρατούμενη Ισπανία (αντίστοιχα, το βυζάντιο πότε προχώρησε τις επιστήμες των Ελλήνων;)
• Οι ισλαμικές τέχνες δανείστηκαν από τις Ελληνικές. Σωστό! Τουλάχιστον κοιτώντας μια εγκυκλοπαίδεια στο λήμμα «Σινάν» μαθαίνουμε πως ο εν λόγω ήταν ο κορυφαίος εκπρόσωπος της ελληνοϊσλαμικής (!) αρχιτεκτονικής. Και ήταν και Έλληνας! Όσο για την αραβική μουσική, τα «μακάμια» των αράβων στηρίζονται στις θεωρίες του Πυθαγόρα. (αντίθετα, ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός την ζοφερή εποχή της εικονομαχίας με την «Οκτώηχο» «απαλάσσει» τη βυζαντινή μουσική από του «ειδωλολατρικούς τρόπους»).
• Επίσημη γλώσσα του χαλιφάτου ήταν η Ελληνική. Σωστό! Η Οθωμανική Αυτοκρατορία λίγα χρόνια μετά την άλωση της Νέας Ρώμης, είχε κάνει επίσημη γλώσσα της τα Ελληνικά για ένα σεβαστό χρονικό διάστημα.
• Η νέα θρησκεία σεβάστηκε τους Ιερούς Τόπους. Εδώ έχουμε ένα μεθοδολογικό πρόβλημα διότι κατά τους χριστιανούς η κατάληψη ενός ιερού τόπου από τη νέα θρησκεία κι ο εκδιωγμός από εκεί της παλαιάς θεωρείται σεβασμός. Αν αυτό λοιπόν είναι σεβασμός, τότε οι ισλαμιστές υπήρξαν ευσεβέστατοι. Είτε μιλάμε για χριστιανικούς ναούς, είτε για Ελληνικούς Ναούς (οι οποίοι είχαν ήδη μετατραπεί σε εκκλησίες), οι ισλαμιστές τους σεβάστηκαν. Σαν να λέμε, σεβάστηκαν τον Παρθενώνα, γι’ αυτό τον έκαναν τζαμί. Ή, καλύτερα, σεβάστηκαν την «Αγιά Σοφιά», γι’ αυτό την έκαναν τζαμί (το τελευταίο πονάει, ε;). Άρα, με τα χριστιανικά μέτρα, σωστό κι αυτό!
• Η διοίκηση του κράτους στελεχωνόταν από Έλληνες. Σωστό για την Οθωμανική Αυτοκρατορία! Πολλοί σουλτάνοι είχαν Ελληνίδα μητέρα, ενώ η Υψηλή Πύλη στελεχώνεται από «Έλληνες», τους γνωστούς μας Φαναριώτες.
Θα μπορούσα να παραθέσω κι άλλα στοιχεία που να δείχνουν την «ελληνικότητα» του Ισλάμ.Ωστόσο δεν χρειάζεται.
Ξέρουμε όλοι πως το Ισλάμ δεν ήταν Ελληνικό. Αν όμως κάποιοι επιμένουν πως για τους ίδιους λόγους το «βυζάντιο» ήταν Ελληνικό, μεταξύ αυτών και η ανιστόρητη αφεντιά σου, τί να πω γι’ αυτούς πέρα απ' ότι χαρίζουν τον τίτλο της Ελληνικότητας σε τιμή ευκαιρίας!
Αν έχεις κάτι νεότερο, πλην των αναμασημένων και γνωστών, τότε αίντε να σε δούμε Βαγγελάκη μας! 
quote:
Όσον αφορά δε τα δήθεν ερωτήματα σου, Βαγγελάκη, έχουνε απαντηθεί ποικιλοτρόπως αλλά η κούτρα σου ΓΙΟΚ. Δεν πειράζει, ξαναπροσπάθησε!
Έχουν απαντηθεί ποικιλοτρόπως; Πότε και δεν το κατάλαβα; Πότε εξήγησες γιατί μή Ελληνες αυτοαποκαλούνταν Έλληνες;
5 πόστ πίσω προς απάντηση του "Ελλην ειμί" του Ιλλυριού αυτοκράτορα Ιουλιανού, αμφισβήτησες την Ιλλυρικότητά του επιμένοντας στην Ελληνική καταγωγή του, καλώντας με να προσκομίσω τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία ("Τί ήτανε??? «Ιλλυρικής καταγωγής»? Μήπως μπορείς να μας το αποδείξεις αυτό περί «ιλλυρικής καταγωγής» Ευάγγελε?")
Συνέχισες με την ίδια δυσπιστία και προκατάληψη και στο επόμενο πόστ σου, αφού είχα προηγουμένως ήδη παρουσιάσει τη καταγωγή ολόκληρης της οικογένειάς του, μη Ελληνική όπως απεδείχθη, η απάντηση που πήρα από εσένα ήταν ό,τι "ΣΤΟΙΧΕΙΑ ζήτησα και όχι... Ιλλυρικό παραλήρημα!!!" Προφανώς θεώρησες φρονιμότερο του σχολιασμού επί του θέματος την αποφυγή επανατοποθέτησης με βάση την αλήθεια.
Ο στρουθοκαμιλισμός όμως δεν υποφέρεται και επειδή η εξακρίβωση της έννοιας Ελλην όπως χρησιμοποιήθηκε από τον Ιουλιανό και άλλους είναι κεντρική στη συζήτησή μας, στη χάρισα και και σε ξανακάλεσα να εξηγήσεις τότε "γιατί αποκαλούσε ο Ιουλιανός τον εαυτό του Έλληνα όταν ήταν σαφές ακόμη και για τον ίδιο ότι δεν είχε Ελληνικές ρίζες".
Αυτό που πήρα τότε ήταν: "ενόσω φίλτατε οι μη-δογματικά σκεπτόμενοι αναγνώστες θα διαβάζουνε την... βυζαντινή επιχειρηματολογία σου, και έως ότου λάβεις την επόμενη απάντηση στο μακρινάρι σου, ας παραθέσουμε λίγα ΣΤΟΙΧΕΙΑ από την «βυζαντινή αγάπη για τον ελληνισμό» που ιδιαιτέρως κόπτεσαι!" Θα μπορούσες τουλαχιστον να δηλώσεις αδυναμία να το εξηγήσεις, και να αποχωρήσεις με τιμή από τη συζήτηση. Αντί αυτού, πήγες για όλα ή τίποτα, προχωρώντας εκ νέου σε αντεπίθεση με αυτή τη φορά κενά επιχειρήματα.
Ύστερα λοιπόν από 5 εκλήσεις για να σχολιάσεις επί της ουσίας πάνω στον Ιουλιανό, νά'μαστε εδώ λοιπόν, να προσπερνάς για άλλη μία φορά το ερώτημά μου, φέρνοντας το Χαλιφάτο! στη μέση, όντας από πάνω και υπερόπτης, ισχυρίζοντας ό,τι εγώ είμαι επαναληπτικός ("επειδή Βαγγελάκη λες και ξαναλές ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ τάχα ΤΙ άλλο να πεις??)" και "όσον αφορά δε τα δήθεν ερωτήματα σου, Βαγγελάκη, έχουνε απαντηθεί ποικιλοτρόπως αλλά η κούτρα σου ΓΙΟΚ. Δεν πειράζει, ξαναπροσπάθησε!"
Η μπλόφα σου όμως είναι φανερή πιά, ύστερα από τόσες εκλήσεις επί του θέματος. Απλά είσαι ανίκανος να εξηγήσεις όλα τα κεντρικά ζητήματα της συζήτησης - η αλλοιωμένη σημασία του Έλλην, το παράδοξο του Ελλην και Ρωμαίος, κ.α.- και καταφεύγεις σε γεινκότητες.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
quote:
Η καραμέλα του ειδωλολάτρη, που συνεχίζετε και σήμερα, αποτέλεσε και το Μέγα δεκανίκι σας ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Συνάμα, μεγαλύτερη ειδωλολατρία, και δη…..σε σημείο ΤΟΤΕΜΙΣΜΟΥ, από την απαρχή του ιουδαιοχριστιανισμού των Ρωμαίων δεν γνώρισε ο κόσμος.
Αν αυτό δεν είναι εκδήλωση αδυναμίας απόκρισης επί του θέματος(Εξάβιβλος) και καταφυγή σε γενικότητες, τότε τί είναι;
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
quote:
Θα μπορούσα να παραθέσω κι άλλα στοιχεία που να δείχνουν την «ελληνικότητα» του Ισλάμ.Ωστόσο δεν χρειάζεται.Ξέρουμε όλοι πως το Ισλάμ δεν ήταν Ελληνικό. Αν όμως κάποιοι επιμένουν πως για τους ίδιους λόγους το «βυζάντιο» ήταν Ελληνικό, μεταξύ αυτών και η ανιστόρητη αφεντιά σου, τί να πω γι’ αυτούς πέρα απ' ότι χαρίζουν τον τίτλο της Ελληνικότητας σε τιμή ευκαιρίας!
Σφαλερότητα στη χρήση της λογικής.
Η επαγωγική Σβάμπε δεν είναι πάντα δεσμευτική, όσο πειστικό κι'άν είναι το λογικό συμπέρασμά της.
Θυμάσαι το παράδειγμα του κύκνου;
Αυτός ο κύκνος είναι λευκός.
Εκείνος ο κύκνος είναι λευκός.
Άρα όλοι οι κύκνοι είναι λευκοί.
Και πράγματι φαινομενικά αληθές για τους ευρωπαίους του 18ου αιώνα, μέχρις ότου ανακαλύφθηκε η Αυστραλία και βρέθηκαν μάυροι κύκνοι.
Η θέση, υποτίθεται, των αντιπάλων σου, που εσύ πολεμούσες, ήταν:
Το Βυζάντιο είναι Ελληνικό κράτος
Το Βυζάντιο είναι φορέας του Ελληνικού πολιτισμού.
Το Ισλαμικό Χαλιφάτο φορέας του Ελληνικού πολιτισμού.
Άρα το Ισλαμικό Χαλιφάτο είναι Ελληνικό κράτος.
Άρα όλα τα κράτη με Ελληνικό πολιτισμό είναι Ελληνικά.
Αρκέστηκες μετά εσύ να υπογραμμίσεις το παράδοξο, το για όλους πασηφανές, ότι παρά τον Ελληνικό πολιτισμό που καλλιέργησε το Χαλιφάτο δεν ήταν Ελληνικό κράτος. Την ίδια λογική προεκτείνεις και στο Βυζάντιο (γιατί τότε ο Ελληνικός πολιτισμός του Βυζαντίου να αποτελεί ένδειξη της Ελληνικότητάς του;).
Αγνοώντας την κύρια διαφορά τους. Το Βυζάντιο κατοικούνταν στην πλειονότητα από Έλληνες, ενώ το Χαλιφάτο όχι. Και αυτό μας ξαναγυρνάει πίσω στην αρχή όπου εσύ προσπαθούσες απεγνωσμένα να αποδείξεις ότι οι Ελληνες του Βυζαντίου διώκονταν, επομένως δεν μπορεί να είναι Ελληνικό. Βέβαια, από όλα σου τα επιχειρήματα περί Αναθεματισμοί κατά των Ελλήνων έχουν μετατραπεί σε καπνό, και τώρα πιά σε βλέπουμε να προσπαθείς απεγνωσμένα να αποφύγεις την απάντηση των ερωτημάτων μου(βλέπε, παραπάων πόστ) περί Ελληνικότητας Βυζαντίου.
Επίσης,
αδυνατείς να διαχωρίσεις μεταξύ Ελληνικού και Ελληνιστικού.
Ελληνικός πολιτισμός θεωρείται ο πολιτισμός του οποίου αποκλειστικός φορέας ήταν τα Ελληνικά φύλα.
Ελληνιστικός θεωρείται ο πολιτισμός του οποίο φορέας είναι όσοι λαοί δέχθηκαν την επίδραση της διάδοσης του Ελληνισμού μετά τον Αλέξανδρο, συμπεριλαμβανομένου και των ίδιων των Ελλήνων.
Ελληνικός προυποθέτει εθνική/φυλετική συγγένεια. Ελληνιστικός προυποθέτει πολιτιστική συγγένεια.
Το Πτολεϊμαϊκό βασίλειο ήταν Ελληνιστικό κράτος λόγω του πολιτισμού του.
Το Μακεδονικό βασίλειο (μετά τον Αλέξανδρο) ήταν Ελληνικό κράτος λόγω των κατοίκων του.
Το Βυζάντιο ήταν Ελληνικό κράτος λόγω των κατοίκων του (Έλληνες στην πλειονότητα).
Ο Ελληνικός πολιτισμός του Ισλαμικού Χαλιφάτου απλά δείχνει την σταδιακή επικράτηση του Ελληνικού τρόπου σκέψης και εκτός Ελλάδας. Η Ελληνικότητα όμως ακθορίζεται από το φύλο και την καταγωγή του πληθυσμού.
Αλλά αν θέλεις να μας αποδείξεις ότι ούτε στην πληθυσμιακή του σύσταση δεν ήταν Ελληνικό το Βυζάντιο, τότε απάντησε στα ερωτήματα ου σου θέτω εδώ και κάτι βδομάδες.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
«αδυνατείς να διαχωρίσεις μεταξύ Ελληνικού και Ελληνιστικού.»
Ξέρεις Ευάγγελε, είναι μεγάλο κακό να σου’χουνε βάλει κάτι στο μυαλό και σώνει και καλά να πρέπει να το «αποδεικνύεις». Εν προκειμένω, τα κακοραμμένα κείμενα που ξανά και ξανά αναμασάς είναι oι «παρενέργειες» του «ελληνικού» Rum Orthodox Think Tank που απλά δεν σε αφήνουνε να δεις και λίγο παραπέρα.
Πάντως μην χάνεις το κουράγιο σου, διάβασε αμέσως παρακάτω ορισμένες ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ, και μετά ξανά ταξίδεψε στο γένος των Φλάβιων, των Ισπανών και του κάθε λογής αλλοεθνή κατακτητή, βάφτισε τους «έλληνες βυζαντινούς» (!), και……….πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικιά μας θα’ναι!!!!!!
Άιντε, άιντε για δες με τι μυαλά πορευόμαστε το 2004……….
Στο θέμα όμως, ή καλύτερα ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ Ευάγγελε.
Η ιστορία, Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, αρχίζει με μια γοερή αντίφαση: Οι «Βυζαντινοί» αλλοεθνείς μας λένε ότι ένιωθαν συνεχιστές των αρχαίων Ελλήνων, διατηρούσαν πάμπολλα έθιμά τους, μιλούσαν τη γλώσσα τους, οι λόγιοί τους μελετούσαν την αρχαία Γραμματεία, τη «συντηρούσαν» αντιγράφοντας τα κείμενά της. Αυτό όμως που δεν μας απάντησαν ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, είναι το ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ διέσωσαν τα κείμενα?
Μήπως γνωρίζεις άραγε του λόγου σου?
Από την άλλη όμως, ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΝ την Ελλάδα και τους Έλληνες, επειδή τους ταύτιζαν με την επάρατη ειδωλολατρία, τον εχθρό και αλλοτινό διώκτη της χριστιανικής θρησκείας. Έτσι, έγιναν αυτοί διώκτες ανελέητοι των παλιών διωκτών τους. Με μια διαφορά: Οι Έλληνες ΠΟΤΕ δεν κυνήγησαν κανέναν για τα πιστεύω του!
Και φυσικά, πρωταρχικό ρόλο στο μίσος κατά «παντός του ελληνικού» και στον λυσσαλέο κατατρεγμό του, έπαιξε η Εκκλησία, που ήταν ο φορέας και λειτουργός της νέας θρησκείας και ο μοναδικός σχεδόν πνευματικός οδηγητής των «Βυζαντινών ελληναράδων».
Η πρώτη τους κίνηση ήταν να καταστρέφουν τους ναούς και τα αγάλματα των Ελλήνων, στερώντας έτσι τον κόσμο από ανεπανάληπτα δημιουργήματα της αρχαίας τέχνης, για να μη μείνει ίχνος από τη «βδελυρή θρησκεία των ειδώλων».
Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος, πρωτοστάτησε, το 391, στην πυρπόληση της βιβλιοθήκης του Σεραπείου, με τους 42.000 τόμους της μοναδική κιβωτό της αρχαίας γνώσης και λογοτεχνίας. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α' κατάργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες (395) και ο…..πολύς Ιουστινιανός έκλεισε τις φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας (529).
Μα, τόοοοοοοση ελληνικότητα πια????
Και να ήταν μόνο τα άψυχα? Καλά θα’τανε! Οι πρόδρομοι των σημερινών ζηλωτών του ιουδαιοχριστιανισμού επιδόθηκαν σε φοβερούς διωγμούς και σφαγές των «εθνικών» (ελλήνων μη εκχριστιανισμένων δηλαδή), που τις ομολογούν και οι χριστιανοί χρονικογράφοι ακόμη. Ο ελληνολάτρης αυτοκράτορας Ιουλιανός όχι μόνο συκοφαντήθηκε και αναθεματίστηκε σαν «αποστάτης» και «παραβάτης» αλλά και δολοφονήθηκε (πιθανότατα) από χριστιανό, ενώ πολεμούσε εναντίον των Περσών.
Ο ανεψιός και διάδοχος του πατριάρχη Θεόφιλου, ο Κύριλλος, θεωρείται ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της σπουδαίας νεοπλατωνικής φιλοσόφου Υπατίας (415). Και το 797, η Σύνοδος της Νικαίας αναθεμάτιζε όσους «μελετούσαν διεξοδικώς τα ελληνικά μαθήματα»...
ΑΚΟΜΑ και το όνομα «Ελλην» πήρε νόημα υβριστικό και αποκρουστικό από τους εκχριστιανισμένους κατακτητές των ελλήνων! Το Βυζάντιο «πολέμιον υπελάμβανε (θεωρούσε εχθρικό) το των Ελλήνων όνομα, καθ' όσον ανέκαθεν το όνομα τούτο εταυτίσθη μετά της εννοίας του ειδωλολάτρου», γράφει ο κάθε άλλο παρά «αντίχριστος», βέβαια, ιστορικός Κ. Παπαρηγόπουλος. «Ανόσιους, μυσαρούς, παμμίαρους» αποκαλούσαν τους Ελληνες οι αυτοκρατορικοί νόμοι και οι εκκλησιαστικοί πατέρες.
Ας μην κουράσουμε με τα σχετικά στοιχεία ξανά διότι μόνο αναγούλα προκαλούν.
Ο Αθανάσιος κατακεραύνωνε τους «μιαρούς» Ελληνες, ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός στηλίτευσε την «κίβδηλον ποίησιν» των αρχαίων, και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρούσε πως Χριστιανισμός και Ελληνισμός είναι ασυμβίβαστοι, διαφωνώντας με τους νυν ελληνοχριστιανικούς κήρυκες, όπως και η αφεντιά σου Ευάγγελε.
«Το όνομα Ελλην κατήντησε θρησκευτικόν και ελέγετο περί μη χριστιανών και αν ακόμη ούτοι ήσαν Σαρακηνοί», λέει ο ιστορικός Κ. Αμαντος. Και, αυτό, όχι μόνο από τους τότε ζηλωτές και «θεούσες». Ακόμα και κορυφαίοι διανοητές, όπως ο πατριάρχης Φώτιος (9ος αιώνας) έγραφε πως οι Ρώσοι, προτού εκχριστιανισθούν, είχαν «ελληνικήν και άθεον δόξαν», ενώ ο «πλατωνιστής» Μιχαήλ Ψελλός (11ος αιώνας) έλεγε πως οι Κινέζοι ήταν «Ελληνες το δόγμα«!!
Και θέλεις και ένα ακόμα σχετικό παράδειγμα Ευάγγελε?
Όταν το 968, απεσταλμένοι του Πάπα εγχείρισαν στον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά γράμματα του Ποντίφηκα με την προσφώνηση «αυτοκράτωρ των Ελλήνων», ο Φωκάς…….τους έριξε στη φυλακή για την προσβολή ετούτη!!
Αλλά βλέπεις Ευάγγελε, τότε ΟΥΔΕΙΣ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟ ΜΟΡΦΩΜΑ «ΒΥΖΑΝΤΙΟ» ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΝΑΝΕ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ ΟΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ ΤΟΥ 1821…..
Είναι αλήθεια πως από τον 10ο και περισσότερο από τον 13ο αιώνα, λιγοστοί βυζαντινοί ανθρωπιστές προσπάθησαν να ξαναδώσουν στα ονόματα «Ελλάς» και «Έλληνες» την παλιά τους αίγλη, και διεκδίκησαν την πνευματική «κληρονομιά» της Αθήνας.
Ωστόσο, αυτή η «αποκατάσταση» δεν εξάλειψε τον (κληρικό προπάντων) ανθελληνισμό ως το τέλος της αυτοκρατορίας. Ο μέγας λογοθέτης (πρωθυπουργός) του Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου, Θεόδωρος Μετοχίτης (αρχές 14ου αιώνα), θεωρούσε τους Έλληνες «εχθρούς του κράτους» και ευχόταν να «εξολοθρευθούν με την βοήθειαν του Θεού», ενώ ο προοδευτικός θεολόγος Βαρλαάμ (14ος αιώνας) θα κατηγορηθεί, ανάμεσα στ' άλλα, και σαν «ελληνομανής»!
Και ο Γεννάδιος Σχολάριος (ο κατοπινός πρώτος πατριάρχης της Τουρκοκρατίας), όταν ρωτήθηκε, τρία χρόνια πριν απ' την Άλωση, αν είναι Έλλην, απάντησε με αποστροφή: «... ει τις έροιτό μοι (αν με ρωτήσει κανείς) τις ειμί, αποκρινούμαι Χριστιανόν είναι».
Τα πιάνεις Ευάγγελε ετούτα?
Και ο ιστορικός Παύλος Καλλιγάς επιλέγει: «Αυτούς τους διώκοντας τον Χριστιανισμόν Τούρκους, αποκαλεί η Εκκλησία "νέους Ελληνας", διότι το όνομα Ελλην ήτο τότε συνώνυμον τω αντιχρίστω... Οι περισωθέντες επίσημοι αναθεματισμοί του ελληνικού ονόματος, αποδεικνύουν ότι οι ακαταλόγιστοι εκείνοι άνθρωποι ενόσουν (έπασχαν από) αληθή ελληνοφοβίαν»
Δεν εθελοτυφλούμε Ευάγγελε, σε αντίθεση με την αφεντιά σου, και είναι αυτονόητο ότι δεν παραγνωρίζω διόλου τη συμβολή μερίδας του κλήρου στην στήριξη του υπόδουλου γένους καθώς και κάποιων ολίγων κυβερνητικών εξαιρέσεων.
Άλλο όμως αυτό και άλλο οι κορώνες σας πως «ορθοδοξία και ελληνισμός είναι ταυτόσημοι» ή το βυζάντιο ήταν ελληνικό. Ο βυζαντινός ιερός πόλεμος κατά των Ελλήνων, που κράτησε έντεκα αιώνες, απόδειξε πόσο τυφλώνει ο δογματικός φανατισμός, αλλά και ποια η δύναμη που έχει ο ελληνικός πολιτισμός, ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΔΗΘΕΝ «ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ», αφού κατόρθωσε να επιβιώσει ακόμα κι όταν τον μαχόταν ανένδοτα η πιο κραταιή (μαζί με τον αυτοκράτορα) δύναμη του Βυζαντίου, η ιεραρχία των σκοταδιστών του ιουδαϊσμού!
Αρκεί μια μελέτη στο ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΗΣ ΣΚΥΘΟΠΟΛΗΣ, στο σφαγείο όπου κατακρεουργήθηκαν ΕΠΙ ΜΙΑ ΕΙΚΟΣΑΕΤΙΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ από τους εκχριστιανισμένους Ρωμαίους κατακτητές (ή βυζαντινούς αν αγαπάς καλύτερα..), ώστε να αντιληφθεί κανείς ΠΟΙΟΥΣ εννοείτε ως «ρωμιούς» και «βυζαντινούς».
Και δεν αργεί πολύ για να διαπιστώσει κάποιος πως ΟΣΟΙ ΓΛΙΤΩΣΑΝ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΤΣΕΚΟΥΡΙ από τα κεφάλια τους, όσοι ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΑΝ ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΗ στην νέα κρατική θρησκεία του θεοκρατούμενου βυζαντίου, είναι οι άμοιροι ρωμιοί που εννοείτε!
Αλήθεια Ευάγγελε, εάν σας ρώταγε ένας από τους κατακρεουργημένους έλληνες εκείνης της εποχής το ΓΙΑΤΙ, τι θα του λέγατε? Θα του μιλάγατε άραγε για τη…… «συνέχεια του ελληνισμού δια σιδήρου βυζαντινού»?
Μήπως είναι πια καιρός ΝΑ ΣΟΒΑΡΕΥΤΕΙΤΕ?
Γίνεσαι όλο και πιο αστείος μέσω της επαναληπτικότητας.
quote:
Ο ελληνολάτρης αυτοκράτορας Ιουλιανός όχι μόνο συκοφαντήθηκε και αναθεματίστηκε σαν «αποστάτης» και «παραβάτης» αλλά και δολοφονήθηκε (πιθανότατα) από χριστιανό, ενώ πολεμούσε εναντίον των Περσών.
Γιατί αποκαλούσε τον εαυτό του Έλλην ενώ δεν ήταν Ελληνικής καταγωγής; Μήπως εννοούσε το πράγμα θρησκευτικώς;
Για όνομα πιά Σβαμπιέ, δεν ζητάω πολλά. Μία απάντηση. Οποιαδήποτε.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
«Γίνεσαι όλο και πιο αστείος μέσω της επαναληπτικότητας.»
Γεια σου ρε Βαγγελάκη……..με τις διαπιστώσεις σου!! Αυτά μας κάνεις και δεν θα μπορέσουμε τελικά……ποτέ να σε ξεχάσουμε!!!
Είναι ηλίου φαεινότερο Ευάγγελε ότι στέρεψαν τα βυζαντινά σου επιχειρήματα, όταν μάλιστα οι ίδιοι οι βυζαντινοί καταμαρτυρούν τους διωγμούς και τις σφαγές που υπέστησαν οι ΕΛΛΗΝΕΣ. Και ας θυμηθούμε έναν ακόμη «δικό σας» ιστορικό, ώστε να χωνέψεις λίγο καλύτερα αυτό που θα’θελες ευχαρίστως να σκεπαστεί:
«ΑΥΤΟΣ Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΕΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟ ΠΑΤΡΙΟΝ ΟΝΟΜΑ, ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΑΙΤΙΝΕΣ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΑΠΕΤΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, ΚΑΤΗΝΤΗΣΑΝ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΩΣΙΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ»! (Κ.Παπαρρηγόπουλος-{ Ιστορία των ονομάτων Έλληνες})
Αυτούς λοιπόν ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ, αυτούς που ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΑΝ οι βυζαντινοί υπάνθρωποι να αποκαλούνται «ρωμιοί», αυτούς και εξυμνείτε φίλτατε ως «βυζαντινούς συνεχιστές». Επομένως, συνέχισε τα αστειάκια σου Βαγγελάκη (χιούμορ που το’χεις πάντως…), διότι τα όσα λες ΜΟΝΟ ΩΣ ΑΣΤΕΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝΕ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝΕ.
Και επειδή συνεχίζεις να βλέπεις «έλληνες» σε οποιονδήποτε ΑΛΛΟΕΘΝΗ του βυζαντίου σας, ας δώσουμε ένα ακόμα παράδειγμα στους αναγνώστες μας περί της….ελληνικότατης καταγωγής των βυζαντινών σας!
Π.χ. ο Βασίλειος ο Α' ήτανε Αρμενο-σλάβος! Όχι, επειδή τους Σλάβους τους «ξεχάσατε» ΜΟΝΟΜΙΑΣ φίλτατε!
[A. A. Vasiliev, "The Origin of Emperor Basil the Macedonian" Vizantiysky Vremennik. XII (1906), 148-65.] [A. Vogt, Basile I, et la civilisation byzantine a la fin do IX . See N. Adonz, "L'uge et l'origine de I'empereur Basil I (867-886)," Byzantion, IX (1934) 223-60 (Armenian origin). Sirarpie der Nersessian, Armenia and the Byzantine Empire]
Μήπως ρε Ευάγγελε ήταν και η αφεντιά του……Ιλλυριός???????
vagelis:
«Γιατί αποκαλούσε τον εαυτό του Έλλην ενώ δεν ήταν Ελληνικής καταγωγής; Μήπως εννοούσε το πράγμα θρησκευτικώς;»
Μιας και φαγώθηκες ξανά και ξανά με το ίδιο τροπάριο ας σου κάνω λοιπόν τη χάρη.
Για τους Έλληνες, φίλτατε βυζαντινιστή, οι Θεοί δεν είναι τίποτα περισσότερο από το Συμπαντικό Έν, πεπληθυσμένο ωστόσο σε δυνάμεις, ενέργειες και ιδέες. Σαφέστατα λοιπόν και η έκφραση της ελληνικότητας είναι μια βαθύτατα θρησκευτική εκδήλωση, αλλά ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ!
Η λέξη ΘΡΗΣΚΕΙΑ προέρχεται από το «Θρώσκω», δηλαδή αναβαίνω, επίσης και η λέξη «ΑΝΘΡΩΠΟΣ» ετυμολογικά παράγεται από το «ανω-θρώσκω» που σημαίνει ανάβαση. Το θέμα λοιπόν είναι, και εδώ μετράει το κάθε κομμάτι του πάζλ της κοσμοθεώρησης ενός αδογμάτιστα σκεπτόμενου σοφού ανδρός όπως του Ιουλιανού, ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ και προπαντός ΜΕ ΤΙ ΜΕΣΑ?
Επίσης, ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΕΥΑΓΓΕΛΕ, με τον όρο φιλοσοφία εννοούμε κυρίως τη μελέτη των στοιχείων της Ελληνικής κοσμοθεώρησης καθώς και τη λεγόμενη πρακτική φιλοσοφία, δηλαδή την πρακτική εφαρμογή αυτών των αρχών στον καθημερινό μας βίο αλλά και την μελέτη κειμένων προσωπικής ηθικής ή Πολιτειών.
Επομένως, επικαλούμενοι την ελληνική φιλοσοφία, κάτι που έκαμνε και ο «παραβάτης» Ιουλιανός, εννοούμε ότι πιστεύουμε ΚΑΙ στην Ελληνική κοσμοθεώρηση! Πράγμα που γνώριζε ΕΞΟΧΩΣ ΑΡΤΙΑ ο, κατά τα μυαλά σας «παραβάτης», ελληνολάτρης Ιουλιανός!
Πολλοί, και δικαίως, θα υποστηρίξουνε ότι τα φιλοσοφικά συστήματα ΕΙΝΑΙ επομένως ΚΑΙ «θρησκεία». Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, ΝΑΙ Ευάγγελε, αυτός ο λάτρης της ελληνικής σοφίας το εννοούσε και «θρησκευτικός» το όνομα ΕΛΛΗΝ, αλλά ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΗ ΕΝΝΟΙΑ που βλέπετε μέσα από τα ιουδαιοχριστιανικά σας πατομπούκαλα!
Με την άνοδό επομένως του Ιουλιανού στο θρόνο ήλθε στο προσκήνιο το πρόβλημα της συμβίωσης του ρατσιστικού χριστιανισμού με την ολοένα και βαρύτερα διωκόμενη αρχαία ελληνική κοσμοθεώρηση. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους αυτοκράτορες του θεοκρατικού και θρησκόληπτου βυζαντίου, ο Ιουλιανός δεν είχε χριστιανική συνείδηση και οραματιζόταν να ξαναδώσει στην αρχαία αδογμάτιστη λατρεία του Θείου τη χαμένη της αίγλη.
Κάτι που στο τέλος του ΣΤΟΙΧΙΣΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗ ΖΩΗ, όπως και εκατοντάδων χιλιάδων ελλήνων που ξαφνικά έπρεπε είτε να ενταχθούνε στην «βυζαντινή κοσμοθεώρηση» είτε να ΑΠΟΔΕΚΑΤΙΣΤΟΥΝΕ από τους αλλοεθνείς και εκχριστιανισμένους βυζαντινούς.
Το πιάνει άραγε τώρα το μυαλουδάκι σου Ευάγγελε το κατά πόσο αλλά και «ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ» έννοια απέδιδε ο Ιουλιανός όταν έλεγε πως είμαι ΕΛΛΗΝ? 
quote:
Το όνομα ΕΛΛΗΝΑΣ δεν «έλαβε» έτσι απλά την θρησκευτική έννοια φίλτατε βυζαντινολάτρη, αλλά ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΕΝΟΥΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ με την ρετσινιά του μιαρού, του «ειδωλολάτρη». Με μια λεπτή διαφορά: ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΣΑΝ «ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ», και άρα ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ!
Με βάση λοιπόν τις ιστορικές αναφορές που μαρτυρούν την αλλοίωση στη χρήση του ονόματος Έλλην δέχεσαι τη προϋπόθεση ό,τι υπήρξε μεταβολή από την εθνική προς τη θρησκευτική σημασία του λέξης, εν τούτοις, αντί να επανεξετάσεις τις προκαταλήψεις σου υπό το φως νέων δεδομένων, μας ζητάς να πιστέψουμε ό,τι οι Έλληνες ήταν ο μοναδικός λαός, αναμεσίς πελάγου εκχριστιανισμού, ο οποίος δεν εκχριστιανίσθηκε.
Κι'επιπλέον τούτων, επιμένεις στη διατύπωση της διαστρέβλωσης ως αποτέλεσμα επιβολής και βίας, αρνούμενος κατηγορηματικά να δεχτείς το γεγονός ότι η τάση αυτή ανιχνεύεται στην προαλεξανδρινή αρχαιότητα.
Και είχες το θράσος να με αποκαλέσεις νεοσκοταδιστή.
Με αναγκάζεις να κάνω αναδρομή στην ιστορία του εθνικού μας ονόματος. Για να δούμε τι θα δούμε.
Οι απαρχές της αλλοίωσης του ονόματός μας έχουν προέλευση τη κλασσική εποχή, αιώνες πριν τη Ρωμαϊκή κατάκτηση ή την εμφάνιση του Χριστιανισμού, όταν o Έλληνας από τότε ήδη αντιδιαστέλλονταν από το βάρβαρο όχι με βάση τη φυλετική καταγωγή αλλά τον πολιτισμό του. Ο λόγος που εκφώνησε ο Γοργίας το 408 π.Χ. στην Ολυμπία καλώντας κοινή εκστρατεία εναντίων των Περσών έφτασε σε κουφά αυτιά, και απ'ότι φαίνεται το συναίσθημα εθνισμού και φυλετικής διαφοροποίησης προς τους ξένους, αποτέλεσμα των Μηδικών, είχε καταλαγιάσει. Ο Ισοκράτης (436-338 π.Χ.) προσπαθούσε να εξηγήσει το φαινόμενο τούτο όταν παρέθεσε στο Πανηγυρικό του: "Τόσο πολύ η πόλις μας ξεπερνά τους άλλους ανθρώπους στη φρόνηση και το λόγο ώστε έφερε το όνομα των Ελλήνων να μη θεωρείται πλέον χαρακτηριστικό γένους αλλά διάνοιας, και Έλληνες να καλούνται οι μετέχοντες της παιδείας μας παρά της κοινής καταγωγή μας".
Τα ίδια λόγια αντηχούνται και από τον Μέγα Αλέξανδρο στην ομιλία του το 324 π.Χ. στην Ωπίδα: "Δεν ξεχωρίζω τους ανθρώπους σε Έλληνες και βάρβαρους όπως κάνουν οι ανόητοι. Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών, ούτε η φυλή στην οποία γεννήθηκαν. Τους καταμερίζω με ένα μόνο κριτήριο, την αρετή. Για εμένα κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρος." Οι Στωϊκοί είχαν ήδη προωθήσει τάση για τη μείωση φυλετικών διακρίσεων και σύμφωνα με τη διδασκαλία τους οι άνθρωποι ενώπιον του θεού δεν μπορεί να είναι άνισοι μεταξύ τους.
Με την εισροή δε του Ελληνισμού στην Ασία κατέστη δυνατό να φανεί ότι δεν υφίσταται πια καμία διαφορά μεταξύ μορφωμένων Ελλήνων και εξελληνισμένων ξένων, υπερπηδώντας τη παλαιά διαφορά. Αυτό παρακίνησε το Σκύθη Αναχάρσιδα να σχολιάσει: "εμοί δε πάντες Έλληνες σκυθίζουσιν", που είναι και ο αντίποδας της πρότασης του Ισοκράτη.
Ο Πλούταρχος κάνει λόγο για εκπολίτευση, όπου οι "Υρκανοί εκπαιδεύτηκαν να παντρεύονται και διδάχτηκαν να γεωργούν, οι Αραχωσίοι και Σογδιανοί τον πατέρα μη φονεύουν και οι Πέρσες να σέβονται τη μητέρα τους, να μη τη ερωτεύονται..." Με το που διέσπασε τα δεσμά της πόλης δηλαδή, η φράση "Έλληνες τε και βάρβαροι" ταυτίστηκε με την οικουμένη. Τα Ελληνικά φύλα έπαψαν να είναι οι αποκλειστικοί κάτοχοι του Ελληνικού πνεύματος και κατ'εξακολούθηση του ονόματος. Όπως αναφέρει αργότερα ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς (σύγχρονος του Οκταβιανού), τέσσερα ήταν τα κύρια σημεία στα οποία παρατηρείται η διαφορά μεταξύ Ελλήνων και βάρβαρων, τα οποία είναι και το πολιτιστικό περιεχόμενο του όρου Έλλην. Η καλλιεργημένη γλώσσα, η παιδεία, η λατρεία και η ευνομία. "Όσοι δεν ομιλούν όπως στην ελλάδα, δεν επιτηδεύονται στων Ελλήνων τα χρήσιμα, δεν πιστεύουν στους θεούς τους, δεν υποχωρούν στους νόμους τους, και όπου αλλού διαφέρει ο βάρβαρος απ'τον Έλληνα..."
Πουθενά δεν διακρίνεται η καταγωγή ως κριτήριο. Ο Απόστολος Παύλος κρίνει ως χρέος του να κηρύξει το ευαγγέλιο σε όλους τους ανθρώπους, "Έλλήσι τε και βάρβαροις, σοφοίς τε και ανόητις οφειλέτης ειμί".
Μπροστά στη πολιτιστική σημασία της λέξης, το φύλο του φορέα είναι ασήμαντο.
Υπό αυτή τη σημασία διένυσε και ολόκληρη την Ελληνιστική περίοδο μέχρις ότου άλλαξε ολοσχερώς έννοια κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, όπου και η εκκλησία, παρ'όλο που δεν προκάλεσε την αλλαγή αυτή, υποβοήθησε στην ολοκλήρωσή της. Η επαφή με τον Ιουδαϊσμό ήταν κρίσιμη αφού η αντιπαράθεση αυτών ήταν που πέρασε και στον Ελληνιστικό κόσμο τη θρησκευτική διαφοροποίηση των ατόμων. Οι Ιουδαίοι, όπως και οι Έλληνες νωρίτερα, διέκριναν τον εαυτό τους από τους ξένους. Το δικό τους "πας μη Έλλην βάρβαρος" ήταν "πας μη Ιουδαίος εθνικός", "Ελλην" όπως έφτασε αργότερα να αποκαλείται κατ'αυτούς ο αλλόθρησκος. Αχρείαστο αναφοράς, τα κριτήριά τους ήταν θρησκευτικά, όχι πολιτιστικά, τακτική που όμως υιοθετήθηκε στη συνέχεια και από τους Ελληνίζοντες Χριστιανούς.
Ο όρος Έλλην αποκτούσε καθαρά θρησκευτικό χαρακτήρα με τη σταδιακή περιθωριοποίηση των υπολοίπων πολιτιστικών στοιχείων του.
Ο απόστολος Παύλος στις Επιστολές του χρησιμοποιεί το Έλλην θρησκευτικά πάντα σε συνδυασμό με το όνομα Ιουδαίους, με πιθανό στόχο την αντιπροσώπευση του συνόλου μέσω των δύο αυτών κοινοτήτων, "Ιουδαίοι και Ελληνες". Στην Καινή Διαθήκη η επικρατέστερη σημασία της λέξης είναι πολιτιστική όμως εμφανίζεται για πρώτη φορά και καθαρά θρησκευτική χρήση. Στο κατά Μάρκον περιγράφεται η άφιξη μιάς γυναίκας μπροστά στον Χριστό, γονατίζοντας στα πόδια του: "η δε γυναίκα ήταν Ελληνίδα, Συροφοινίκισσα στο γένος".
Η εξέλιξη προς την ακραιφνώς θρησκευτική έννοια ήταν αργή και κορυφώθηκε μόλις τον 2ο ή 3ο μεταχριστιανικό αιώνα όπυ και σημειώθηκε πλήρης μεταβολή. Ο Αθηναίος απολογητής Αριστείδης στην Απολογία του διέκρινε τους Έλληνες σαν ένα από τα αντιπροσωπευτικά ειδολωλατρικά έθνη μαζί με τους Αιγύπτιους και Χαλδαίους, ενώ αργότερα ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς (μέσα 2ου - 216 μ.Χ.) αναφέρει στο Στρωματείς του έναν άγνωστο Χριστιανό συγραφέα που ονόμασε όλους αυτούς μαζί Έλληνες και μίλησε για δύο παλαιά έθνη και ένα νέο, το Χριστιανικό: "Τα γάρ Ελλήνων και Ιουδαίων παλαιά, ημείς δε οι καινώς αυτόν τρίτω γένει σεβόμενοι Χριστιανοί".
Η στάση όμως και των Ελλήνων ειδωλολατρών λογίων δεν συντέλεσε στην επιβράδυνση της τάσης αυτής. Στηριζόμενοι οι λόγιοι στη προέλευση του Χριστιανικού από Ιουδαϊκές ρίζες και στην απαιδευσιά των Αποστόλων, διατήρησαν εχθρική στάση και αποκήρυξαν ως βαρβαρικό παράγωγο. Η ίδια η Ελληνική γλώσσα χαρακτηρίστηκε ως βαρβαρική όταν χρησιμοποιούνταν για τη γραφή Χριστιανικών κειμένων, και όπως μας πληροφορούν οι επιστολές του Ισίδωρου Πηλουσιώτη: "Των Ελλήνων οι παίδες εξευτελίζουν τη Θεία Γραφή ώς βαρβαρόφωνη". Ο φιλόσοφος Πορφύριος σημειώνει πάνω στη μεταστροφή του Ωριγένους από την ειδωλολατρία στον Χριστιανισμό: "Έλλην εν Έλλησι παιδευθείς λόγοις προς το βάρβαρον εξώκειλε τόλμημα."
Γράφτηκαν πολλά συγγράμματα που ενασχολήθηκαν με τη θρησκευτική μετατροπή. Η αρχή έγινε το 170 μ.Χ. Προς Έλληνας του Τατιανού, όπου κάνει δριμύ έλεγχο στις ειδωλολατρικές δοξασίες τους αλλά επεκτείνεται και σε ολόκληρο τον Ελληνικό τρόπο σκέψης. Όπως μαρτυρείτε και από το βιβλίο, η θρησκευτική έννοια συγχέεται με την πολιτιστική και εθνική έννοια. Ακολούθησαν κι'άλλα έργα από τα οποία επιβλητικότερα ήταν ένα νεανικό έργο του Μέγα Αθανάσιου με τίτλο Κατά Ελλήνων αλλά στην πραγματικότητα είχε ονομαστεί από τον ίδιο Κατά Ειδώλων. Όπως φανερώθηκε από τα αρχαιότερα χειρόγραφα κάποιος μεταγενέστερος συγγραφέας του άλλαξε τον τίτλο όταν πλέον το Έλλην είχε χάσει κάθε εθνική σημασία του.
Έλλην είναι πλέον ο κάθε ειδωλολάτρης, όχι ο άνθρωπος που ανήκει στο έθνος ή γένος των Ελλήνων.
Η απόπειρα του Ιουλιανού στο μισό του 4ου αι. να επαναφέρει την ειδωλολατρία στο προσκήνιο απέτυχε, και σύμφωνα με τον Γρηγόριο θεολόγο: "Τα πράγματα εκκινήθη Χριστιανοίς και τα των Ελλήνων φλεγμαίνειν ήρξαντο" - Η στάση των ειδωλολατρών άρχισε να φλέγεται. ισό αιώνα ύστερα κατέβηκαν Χριστιανοί από τη Νιτρία προς την Αλεξάνδρια σε διαδήλωση κατά του επάρχου της πόλης Ορέστου, και για να επιβαρυνθεί η θέση του τον κατηγόρησαν ώς θύτη και ως Έλληνα. Ο Ιωάννης Μόσχος στην Εκκλησιαστική Ιστορία του Σωκράτους αργότερα κάνει λόγο για Σαρακηνό Έλληνα.
Ο νομικός συνεργάτης του Ιουστινιανού Τριβωνιανός, ειδωλολάτρης στο θρήσκευμα, χαρακτηρίζεται από το λεξικό Σούδα ώς άθεος και Έλλην. "Ούτος ο Τιβωνιανός Ελλην υπήρχε και άθεος και αλλότριος κατά πάντα της των Χριστιανών πίστεως κόλαξ δε και απατεών". Ο ιστορικός Ζώσιμος περιγράφοντας τα συμβάντα κατά την επανάσταση τω Γότθων στην Κωνσταντινούπολη τον 5ο αι. χαρακτηρίζει τον αρχηγό των επαναστατών Φραουΐτον ώς "άνδρα βάρβαρο μεν το γένος, Έλλην δε άλλως ου τρόπω αλλά και προαιρέσει, περί και τη περί τα θεία θρησκεία". Άλλοι Χριστιανοί λόγιοι απέφευγαν να χρησιμοποιούν τη λέξη. Ο Προκόπιος όταν υποχρεώνεται να μιλήσει για ειδωλολατρία χρησιμοποιούσε παράπλευρες φράσεις όπως "ήν Ελληνικήν καλούσιν" ή άλλα. Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος απέφευγε συστηματικά τον όρο αντικαθιστώντας τον με άθεος, άπιστος και άλλα. Ήταν και οι δύο αναθρεμμένοι με πλούσια Ελληνική παιδεία και θεωρούσαν άδικο να δαπανούν εκείνο το ένδοξο όνομα σε μια τόσο υποτιμητική για την εποχή έννοια.
Όσο για το τί πίστευαν οι γείτονές μας;
Κατά την περίοδο που ολοκληρώθηκε η επικράτηση του Χριστιανισμού και εκλείφθη η ειδωλολατρία άρχισε επίσης να παρουσιάζεται και ρήξη μεταξύ των Χριστιανών. Κύριο κίνητρο αποτέλεσε η άνοδος του Φραγκικού κράτους το οποίο κατέστησε δυνατή την αναδιαμόρφωση της πολιτικής σειράς στην Ευρώπη και την δημιουργία για πρώτη φορά μιάς Λατινικής οικουμένης, Orbis latinas σύμφωνα με τους Φράγκους, έναντι μιάς Orbis graecus, μιάς Ελληνικής οικουμένης που χάρη στον αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη είχε πρυτανεύσει στην Χριστιανοσύνη ακόμη και σε θρησκευτικό επίπεδο μέσω των δογμάτων που είχε ορίσει στις συνόδους.
Είναι σαφές για τους γείτονες του Βυζαντίου ότι η αυτοκρατορία, παρά της ονομασίας της είναι Ελληνική και οι κάτοικοί της Έλληνες, παρ'όλο που το αξίωμα των Ρωμαίων, υποτίθεται, δεν ανήκει σε αυτούς.
Τα πρώτα συμπτώματα παρουσιάστηκαν όταν ο Φράγκος Ρήγας Κάρολος στέφθηκε αυτοκράτος, έστω και με τίτλο αόριστο όπως "αυτοκράτωρ κυβερνών των Ρωμαίων" και όχι "αυτοκράτωρ Ρωμαίων", από τον Πάπα. Η αναγνώριση Φράγκων έναντι Ρωμαίων (Βυζαντινών) ως νόμιμων συνεχιστών της Ρωμαϊκής παράδοσης και η διάσπαση της εκκλησίας της Ρώμης από την Κωνσταντινούπολη τη ρήξη στις σχέσεις των γειτόνων. Όταν επέστρεψαν οι Φράγκοι πρέσβεις από την Κωνσταντινούπολη απογοητευμένοι ύστερα από πρόταση σύναψης γάμου μεταξύ της Ειρήνης και του Καρόλου, που είχε ως απότερο στόχο μία νόμιμη μεταφορά αυτοκρατορικής εξουσίας στη Δύση, δήλωσαν υποτιμιτικά με έναν στοίχο του Βιργίλου: "Cave Graecorum officioza verba" ή "απόφευγε τις φιλοφρονήσεις των Γραικών". Η οριστική ρήξη ήρθε το 968 όταν στέφθηκε ο Φράγκος Όθωνας Α' "αυτοκράτωρ Ρωμαίων" από τον Πάπα, αποτελώντας και επίσημα πιά απόρριψη της Ρωμαϊκότητας των Ρωμαίων(Βυζαντινών), οι οποίοι αποκαλούνταν από τους δυτικούς ώς Έλληνες. Ωστίς περιέγραψε και την μεταβολή ο Πάπας Ιννοκέντιος της αυτοκρατορικής εξουσίας μέσω της αρμόδιας έδρας της Ρώμης η οποία: "μετέφερε την αυτοκρατορική εξουσία των Ρωμαίων από τους Έλληνες στους Γερμανούς, εν τω προσώπω του μεγαλοπρεπούς Καρόλου". Ωστίς σχολίασε και σε επιστολή του προς τον Βασιλέα Μηχαήλ Γ': "Παύσατε να αποκαλείστε αυτκράτορες των Ρωμαίων αφού αυτοί των οποίων αυτοκράτορες βεβαιώνεστε οτι είστε, οι Ρωμαίοι, είναι κατά τη γνώμη σας βάρβαροι".
Ο βιογράφος του Καρόλου Einhard(775-840) στο Vita Karoli Magni του ή Ζωή του Καρόλου αποκαλεί τον βασιλιά Κωνσταντίνο "Imperator Graecorum" ενώ κάνει σαφή διάκριση μεταξύ Ρωμαίων Ελληνικής και Λατινικής καταγωγής στην περιγραφή των ορίων της Φραγκίας όπου γράφει ότι: "πρόσθεσε (ο Κάρολος) όλη την Ιταλία που εκτείνεται... από την Αόστα ώς τη νότια Καλαβρία, στο σημείο όπου βρίσκονται τα σύνορα ανάμεσα στούς Έλληνες και τους Μπενεβεντίνους".
Έκτοτε, πάγια τακτική αποτέλεσε η ονομασία του βασιλέα στην Κωνσταντινούπολη από τους δυτικούς επισήμους και λογίους ως "Βασιλεύς Ελλήνων" ή "Imperator Graecorum" αντί του συνήθες "Βασιλεύς Ρωμαίων" ή "Imperator Romanorum" και το κράτος "Ελλάς" ή "Graecia" και "Αυτοκρατορία Ελλήνων" ή "Imperium Graecus" αντί του "Ρωμανία" ή "Romania" και "Αυτοκρατορία Ρωμαίων" ή "Imperium Romanorum". Αχρείαστο αναφοράς, εκτός από προσβολή προς τους Ρωμαίους (Βυζαντινούς) αποτέλεσε και απειλή στην αυτοκρατορία την ίδια, και γι'αυτό τον λόγο προφυλακίστηκε και ο επίσκοπος Κρέμωνας Λιουτπράνδος κατά την δεύτερη επίσκεψη του στην Κωνσταντινούπολη έχοντας την ατυχία να επιπέσει στο ίδιο έτος στέψης του Όθωνα Α' από τον Πάπα. Έτσι και στις επιστολές (legatio) που έστειλε προς τον Φράγκο βασιλέα χρησιμοποίησε βάναυση γλώσσα κατά των Ρωμιών, αναζητώντας πάλι στην κλασσίκή λατινική φιλολογία μέσα έκφαρσης. Η Ελλάς που υποσχέθηκε μνηστή στους αφέντες του είναι ψεύδορκη και οι δόλιοι τους απερίγραπτοι: "Αλλά ακούσατε τώρα, κύριοί μου, των Δαναών τους δόλους, και κρίνετέ τους όλους από ένα μόνο έγκλημα".
Η αντι-Ρωμαϊκη έχθρα καθρεφτίζεται και στην θεολογία υποκινόμενα από τις δογματικές διαφορές, του filioque συγκεκριμένα, σχετικά με την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού. Τα πρώτα αντι-ρωμαϊκά έργα συντάχθηκαν από Φράγκους θεολόγους, όπως το Liber adversos Graecos του Aeneid Paris ή το Constra Graecorum opposita του Ratramnus. Σύνοδος που επήλθε στη Βορμαντία το 868 εξέδωσε απόφαση με τίτλο "Contra Graecorum haeresim de fide sancte trinitatis" ή "Εναντίον αίρεσης Ελλήνων περί αγιότητας Αγίας Τριάδας". Οι διαφορές συνεχίστηκαν και τον 11ο αι. με το "Contra Graecos" του Anselm Canterbury και το "Contra errores Graecos" του Thomas Acquinas.
Η αψιμαχίες μεταξύ ειδωλολατρών και Χριστιανών έληξαν κατά τον 9ο αιώνα, όταν και ο εκχριστιανισμός έγινε πλήρης, αφανίζοντας την ειδωλολατρία. Το Ελληνικό όνομα αναβίωσε κατά την επαναπρωσύλωση στα κλασσικά από τον 10ο αιώνα ακολουθώντας την αντίθετη από την εκχριστιάνευση διαδρομή. Αρχικά δηλαδή το όνομα υπέπεσε από εθνικό σε πολιτιστικό και τελικά σε θρησκευτικό. Στη συνέχεια ακολούθησε αντίστροφη πορεία, από τη θρησκευτική σημασία στην πολιτιστική και τέλος ξανά εθνική, όπου και παρέμεινε έτσι - συνώνυμο του Ρωμιού - έως και σήμερα.
Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος στην επιστολή του Προς τον ίδιον υιόν Ρωμανόν σημειώνει ότι οι Μανιάτες μέχρι πρότινος από τους εντόπιους ονομάζονταν Έλληνες επειδή παλαιότερα ήταν ειδωλολάτρες και προσκυνητές κατά το παράδειγμα των αρχαίων. Η παραμελημένη Ελληνική παιδεία αναγεννήθηκε εκ νέου μετά την επανίδρυση του Πανεπιστημίου Κωνσταντινουπόλεως στα ανάκτορα της Μαγναύρας και με την ίδρυση πλήθους ιδιωτικών σχολών. Εκτός από τον Μιχαήλ Γ' και άλλοι βασιλείς του Μακεδονικού οίκου και δεν είναι άσχετο το γεγονός ότι ένας από τους γιούς και διαδόχος του Λέοντος του Σοφού πήρε το όνομα Αλέξανδρος. Ο Μιχαήλ Ψελλός στη Χρονογραφία του θεωρεί έπαινο του βασιλιά Ρωμανού ότι ήταν αναθρεμμένος "λόγοις ελληνικοίς" και ώς ψώγο του Μιχαήλ Δ' ότι ήταν εντελώς άμοιρος "παιδείας ελληνικής". Η Άννα Κομνηνή στην Αλεξιάδα της καυχάζει ότι ύστερα από πολλές δεκαετίες είχε σπουδάσει "είς άκρον το Ελληνίζειν". Αργότερα ο Νικόλαος Καβάσιλας φοβάται να στείλει μιά ομιλία του στον πατέρα του στην Θεσσαλονίκη για να μη προσκρούσει στους εκεί "Έλληνες", δηλαδή στους μελετητές της Ελληνικής παιδείας. Στην ίδια επιστολή αποκαλεί την Θεσσαλονίκη "οίκο του Ελληνισμού", διάδοχο των Αθηνών.
Η επάνοδος στο εθνικό επίπεδο και ταύτιση με το Ρωμαίος - Ρωμιός ήρθε και από την πολιτική εξέλιξη της αυτοκρατορίας. Ενδεικτό της ματαβίβασης προς το εθνική σημασία είναι και άλλο χωρίο της Αλεξιάδας αναφερόμενο στο αρφονοτροφείο που είχε ιδρύσει ο πατέρας της Κομνηνής: "Και μπορείς να ιδείς εδώ τον Λατίνο να παιδοτριβεί, τον Σκύθει να ελληνίζει, τον Ρωμαίο να μελετά συγγράματα των Ελλήνων και τον Έλληνα να χρησιμοποιεί ορθογραφημένα Ελληνικά". Φτάσαμε δηλαδή σε σημείο όπου οι Βυζαντινοί στην κρατική τους υπόσταση να είναι Ρωμαίοι και στην εθνική τους Έλληνες. Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης από την άλλη σε ένα εδάφιο της ιστορίας του περί αλώσεως Θεσσαλονίκης από τους Νορμανδούς το 1185 αποσαφηνίζει τη διάκριση αναφερόμενος στο αντίπαλο στρατόπεδο ώς Λατίνυς, τους Παφλαγόνες ώς ένα γεωγραφικής τοποθετήσεως φύλο και στους Έλληνες ως το κυρίαρχο φύλο έθνος της αυτοκρατορίας: "Οι Παφλαγόνες έθνος ατάσθαλον και εν Ελλήσι βάρβαρον, κελευσθέν ενεπήδησε τω τών Λατίνων φύλο."
Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Δυτικούς, όχι μόνο τους Φράγκους, υπήρξε τάση τονισμού του Ελληνικού χαρακτήρα της αυτοκρατορίας που έγινε θύμα των εχθρών της. Ο Νικήτας Χωνιάτης στη Τα μετά την άλωσιν συμβάντα τη πόλει του επιμένει στην ονομασία Έλληνες. Ο Νικηφόρος Βλεμμύδης αποκαλεί Έλληνες τους Βυζαντινούς βασιλείς: "Ού γαρ υπό τα των Ελλήνων των τότε σκήπτρα". Τα Ελληνικά κράτη που δημιουργήθηκαν μετά την άλωση τόνισαν ακόμη περισσότερο το συναίσθημα Ελληνικότητας. Ο Θεόδωρος Αλανίας σε επιστολή του προς τον αδελφό του γράφει: "εάλω μεν η πατρίς, αλλ' ανδρί σοφώ πας τόπος Ελλάς". Ο αυτοκράτωρ της Νικαίας Ιωάννης Δούκας Βατάτζης γράφει προς τον πάπα Γρηγόριο Θ' περί της σοφίας η οποία "εν τω γένει των Ελλήνων ημών βασιλεύει". Υποστηρίζει ότι η μεταφορά της κληρονομιάς του Μεγάλου Κωνσταντίνου είναι εθνική "εις το ημέτερον γένος" και δεν ανήκει επομένως στον Λατίνο, πλέον, αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη. Ο υιός του Βατάτζη Θεόδωρος Β' Λάσκαρις προβάλλει το όνομα των Ελλήνων με πραγματικό εθνικιστικό ζήλο στο Χριστιανική Θεολογία του και τονίζει ότι "απασών γλωσσών το ελληνικόν υπέρκειται γένος" αλλά και ότι "πάσα τοίνυν φιλοσοφία και γνώσις Ελλήνων εύρεμα... Εσυ δε, ω Ιταλέ, τίνος ένεκεν εγκαυχά;"
Ο Γεώργιος Φραντζής στo Ιστορία του αναφέρει οτι ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, σε ομιλία του προς τον στρατό επικαλείται την Θεοτόκο ως "καταφύγιο των Χριστιανών, ελπίδα και χαρά πάντων των Ελλήνων". Η πρόοδος όμως ήταν διστακτική και η θέση των Λασκαρίδων δεν υιοθετηθηκε αμέσως καθώς η βοήθεια των δυτικών απαιτήθηκε δεδομένω του αυξανόμενου κινδύνου των Οθωμανών Τούρκων. Έτσι η χρήση του Ρωμαίου παρέμεινε, πάντα όμως εν παραλληλία με το Ελλην. Έτσι και ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων τονίζει προς τον Μανουήλ Παλαιολόγο ότι
οι άνθρωποι των οποίων ηγείται είναι "Έλληνες το γένος ως η τε φωνή
και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί", ενώ ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης στο Ιστορία του απαιτεί να αντικατασταθεί πλήρως η ρωμαϊκή με την ελληνική εθνική προσηγορία.
Ο σκληρός ιδεολογικός αγώνας που διεξάχθη προς το τέλος μεσσαίωνα για την επικράτηση ενός εκ των δύο εθνικών ονομάτων συνεχίστηκε και κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας εκφραζόμενο μέσα από δύο κυρίαρχα αναδυόμενα ρεύματα που, αντικρουόμενα κι'αν ήταν, συνοψήστηκαν στο Θρήνο και Κλαυθμό Κωνσταντινουπόλεως του Ματθαίου Μυρέων: "Αλλοίμονον, αλλοίμονον 'ς το γένος των Ρωμαίων. Ω, πώς εκαταστάθηκε το γένος των Ελλήνων. Σ' εμάς, εις όλους τους Γραικούς να έλθη τούτ' την ώρα".
Το ένα μεταδόθηκε απευθείας από τον Ευρωπαϊκού Διαφωτισμό μεταφέροντας τις αξίες του ουμανισμού στους σκλαβωμένους Έλληνες επιχειρώντας να καθαρίσει τη γλώσσα και έθιμα τεσσάρων αιώνων σκοταδιού ενώ για να αντλήσει υποστήριξη από το εξωτερικό, διέδωσε τη θεωρία προέλευσης των Ελλήνων από τους αρχαίους παραμερίζοντας βολικά χίλια χρόνια ενδιάμεσης ιστορίας. Ο κύριος εκπρόσωπός του, Αδαμάντιος Κοραής, περιγράφει στο Διάλογο δύο Γραικών πως "Οι πρόγονοί μας ωνομάζονταν παλαιότερα Γραικοί, αλλά έπειτα επήραν το όνομα Έλληνες από έναν Γραικό που ωνομαζόταν Έλλην. Εν από τα δύο λοιπόν ταύτα είναι το αληθινόν του έθνους όνομα. Επρότεινα το Γραικός, επειδή ούτω μας ονομάζουσι και όλα τα φωτισμένα έθνη της Ευρώπης". Το ρεύμα αυτό προσπάθησε να επιβάλει μια αττικίζουσα γλώσσα απομίμιση της κλασσικής ώστε η ταύτιση με τους αρχαίους να είναι ακόμη πιο αληθοφανείς και ταυτόχρονα απέρριψε τον μεσσαίωνα σαν να μην υπήρξε ποτέ καθοδηγούμενο από την αποστροφή των Ευρωπαίων Διαφωτιστών για τις ανύπαρκτες υποτίθεται μεσσαιωνικές αξίες.
Το άλλο ήταν το δημοτιστικό και είχε βαθύτερες ρίζες, αφενός αρνούμενο να δεχθεί μονομερώς το όνομα Έλλην όταν όλοι οι ομοεθνείς γνώριζαν ότι ήταν Ρωμιοί, αφετέρου υποστηρίζοντας τη χρήση της Ελληνικής γλώσσας όπως παραδόθηκε μετά από αιώνες εξέλιξης έναντι μιάς τεχνιτής και νεκρής αττικίζουσας. Ο Ρήγας Φεραίος αναφέρει στο Θούριο του τα υπόδουλα έθνη: "Βουλγάροι κι Αρβανίτες, Αρμένιοι και Ρωμηοί". Η διαφορά δεν ήταν απλώς νομιναλιστική, οι σύγχρονοι ομοεθνείς ένιωθαν μεγαλύτερη συγγένεια με τους μεσσαιωνικούς Ρωμιούς παρά με τους αρχαίους του Περικλή οι οποίοι, παρά το μεγαλείο τους, ήταν μια μακρυνή μνήμη, αμυδρή σε σχέση με το βασίλειο που είχε επίκεντρο την Πόλη, γύρω από την οποία θεμελιώθηκε ο αγώνας της ανεξαρτησίας και αργότερα η Μεγάλη Ιδέα. Ο αρχηγός του δημοτικιστικού κινήματος, ο Ψυχάρης, πίστευε ότι "όταν το 1821 ο Μπότσαρης και οι όμοιοί του ξεσηκώνονταν υπάκουαν χωρίς μήτε να το ξέρουν σε μια ρωμαϊκή πολιτική ώθηση". Το όνομα Ρωμιός λαμβάνει περισσότερο εθνικό χρώμα, δεδομένης της ανυπαρξίας ελεύθερου ρωμαϊκού κράτους, αλλά και πάλι χρησιμοποιείται περισσότερο από τους αστούς, χωρίς να αποφεύγεται και από τους λόγιους και χωρικούς. Άλλωστε την ανασύσταση της Ρωμανίας ονειρεύονται οι επαναστάτες. Ο Μακρυγιάννη περιγράφει στα Απομνημονεύματά του έναν Φιλικό να του λέει: "Τι στοχάζεσαι, αυτό το Ρωμαίγικο θα κάμει άργητα να γίνει; Θα κοιμηθούμε με τους Τούρκους και θα ξυπνήσουμε με τους Ρωμαίγους."
Έχει παρατηρηθεί ότι η χρήση του ονόματος Έλλην πύκνωσε αμέσως μετά την έκρηξη της Επανάστασης και οι απλοϊκοί οπλαρχηγοί κάνουν διάκριση μεταξύ υποδούλων Ρωμιών και αγωνιζομένων Ελλήνων. Ο Μακρυγιάννης διηγείται ότι κάποιος παπάς από τας Θήβας "έκανε τον άγιον εις τους Ρωμαίους (του άμαχο πληθυσμό) και μάθαινε τα μυστικά των Ελλήνων (των αγωνιστών)". Σαν να αναβαπτίζονταν οι επαναστάτες θέλησαν και νέο όνομα, αποτινάσσοντας αυτό που είχαν επί δουλείας, και βρήκαν πρόσφορο το αρχαιότατο, το οποίο ηχούσε μάλιστα γνώριμο ως προσηγορία ηρώων και ημιθέων. Ο Αμβρόσιος Φραντζής διηγείται ότι ενώ οι Τούρκοι του Νιοκάστρου είχαν παραδοθή δια συνθήκης τον Αύγ. του 1821, προκλήθηκε παραξήγηση που κατέληξε στη σφαγή τους διότι "ωμίλησαν εις τινας μικρούς και απλούς Έλληνας· βρε Ρωμαίοι! Ως να τους είπον· βρε σκλάβοι! Την λέξιν αυτήν του βρε Ρωμαίοι μη υποφέροντες ν' ακούουν οι Έλληνες, φέροντες δ' εν ταυτώ εις τον νουν των και τας παρ' αυτών όσας εδοκίμασαν τυραννίας...".
Με τον καιρό εξισορρόπηθηκε η κατάσταση αφού με την γιγαντιαία ιστορική σύνθεσι του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, αποδείχθεi ότι το έθνος αυτό δεν πέθανε το 146 π.Χ. ή το 330 μ.Χ. για να αναστηθή το 1821, όπως περίπου ήθελαν να παραστήσουν οι ξένοι και δέχονταν πολλοί κλασικιστές δικοί μας.
Η αντίδραση προς τον κλασσικισμό του Διαφωτισμού, ο Ρομαντισμός, που μετέφερε στην Ευρώπη το ενδιαφέρον από την αρχαιότητα στον σχετικά ανεξερεύνητο μεσσαίωνα δεν πέρασε αμέσως στην Ελλάδα. Η Μεγάλη Ιδέα κάλυπτε ολόκληρη την Ελληνική ιστορία αλλά η επιβληθήσα θέση των λογίων έδειξε αμερόληπτη προσύλωση στην αρχαιότητα, καθόλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Ο Ρομαντισμός εισάχθη και στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αιώνα με την Ιστορία της Ρωμηοσύνης του Αργύρη Εφταλιώτη που βάλθηκε να δώσει μεγαλύτερη έμφαση σε αυτήν την συνείδηση. Ακολούθησε έντονη διαμάχη που δίχασε Έλληνες λογίους λόγω της χρήσης του ονόματος Ρωμιός, καθώς απ'ότι φαίνεται 70 χρόνια ελέυθερου βίου δεν αρκούσαν για να επιβληθεί το όνομα Έλλην.
Όπως έγραφε τότε ο Κωστής Παλαμάς, το «Ρωμιός» ερχόταν στο στόμα του κόσμου "πιο πολύ από το γιορτιάτικο και δυσκίνητο όνομα Έλλην, ακόμη και από το όνομα Έλληνας, που είναι κάπως πιο δυσκολορρίζωτο από το Ρωμιός, και κρατούσε ως τα χτες ακόμη την αρχαία ειδωλολατρική σημασία (...) και σημαίνει κι ως την ώρ’ ακόμα, για τον πολύ λαό, τον αντρειωμένο, το γίγαντα". Είχε συλλάβει επακριβώς την ουσία της διαμάχης: "Οι όροι Ρωμιός και Ρωμιοσύνη επειδή δε μας έρχουνται, ίσα ολόισα, από την εποχή του Περικλή, παραμερίστηκαν αγάλια αγάλια, από την επίσημη γλώσσα". "Έλληνες, για να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια του κόσμου πραγματικά, Ρωμιοί. Το όνομα κάθε άλλο είναι παρά για ντροπή. Αν δεν το περιζώνει αγριλιάς στεφάνι από την Ολυμπία, το ανυψώνει στέμμα ακάνθινο μαρτυρικό και θυμάρι μοσκοβολά και μπαρούτη". Και, δικαιώνοντας τον Εφταλιώτη για την επιλογή του όρου Ρωμιοσύνη, κατέληγε: "κάποιο αγνότερο και πιο βαθύ αίσθημα γλωσσικό δεν μπορεί παρά να βρη ακόμα στη λέξη Ρωμιοσύνη κάτι τι ποιητικά και μουσικά χρωματισμένο, κάτι τι φτερωτό, λεβέντικο για μας και ανάλαφρο, που νομίζω πως δεν τόχει ο Ελληνισμός, με όλη τη βαριά του ασάλευτη μεγαλοπρέπεια".
Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου έπιασε το νοήμα απ'ότι φαίνεται καλύτερα απ'όλους: "Βάρβαροι δυσκολοταίριαστοι, στη Ρωμανία των Κωνσταντίνων, πολεμούσαν κάτω από το λάβαρο των Ελλήνων".
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
quote:
Ξέρεις Ευάγγελε, είναι μεγάλο κακό να σου’χουνε βάλει κάτι στο μυαλό και σώνει και καλά να πρέπει να το «αποδεικνύεις». Εν προκειμένω, τα κακοραμμένα κείμενα που ξανά και ξανά αναμασάς είναι oι «παρενέργειες» του «ελληνικού» Rum Orthodox Think Tank που απλά δεν σε αφήνουνε να δεις και λίγο παραπέρα.
Φυσικά και πρέπει να αποδεικνύεις κάθετι που λές αφού μόνο έτσι μπορείς να ξέρεις αν κατευθύνεσαι προς την αλήθεια ή αν απλώς επαναλαμβάνεις ασυναρτησείες. Και συτή φαίνεται είναι και η κύρια διαφορά μας. Δεν θεωρείς την επιχειρηματολογία απαραίτητη.
quote:
Πάντως μην χάνεις το κουράγιο σου, διάβασε αμέσως παρακάτω ορισμένες ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ, και μετά ξανά ταξίδεψε στο γένος των Φλάβιων, των Ισπανών και του κάθε λογής αλλοεθνή κατακτητή, βάφτισε τους «έλληνες βυζαντινούς» (!), και……….πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικιά μας θα’ναι!!!!!!
Δεν γίνεται κάτι να ξαναγήνει δικό μας όταν πάντα μας άνηκε.
quote:
Η ιστορία, Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, αρχίζει με μια γοερή αντίφαση: Οι «Βυζαντινοί» αλλοεθνείς μας λένε ότι ένιωθαν συνεχιστές των αρχαίων Ελλήνων, διατηρούσαν πάμπολλα έθιμά τους, μιλούσαν τη γλώσσα τους, οι λόγιοί τους μελετούσαν την αρχαία Γραμματεία, τη «συντηρούσαν» αντιγράφοντας τα κείμενά της. Αυτό όμως που δεν μας απάντησαν ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, είναι το ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ διέσωσαν τα κείμενα?
Από το αιώνιο σθένος του αθάνατου θεού. Τον χρόνο. Το χαρτί σε αντίθεση με το μέταλλο φθείρεται ξέρεις.
quote:
Από την άλλη όμως, ΑΠΟΣΤΡΕΦΟΝΤΑΝ την Ελλάδα και τους Έλληνες, επειδή τους ταύτιζαν με την επάρατη ειδωλολατρία, τον εχθρό και αλλοτινό διώκτη της χριστιανικής θρησκείας. Έτσι, έγιναν αυτοί διώκτες ανελέητοι των παλιών διωκτών τους.
Φυσικά και δεν ταύτιζαν τους Έλληνες με την ειδωλολατρία, αφού αυτό θα ήταν παράδοξο. Όπως γνώριζαν εξ'άλλου, οι ίδιοι ήταν Ελληνικής καταγωγής. Απλώς έφερε το αρχαίο τους όνομα να σημαίνει τους ειδωλολάτρες κάθε έθνους.
quote:
Και φυσικά, πρωταρχικό ρόλο στο μίσος κατά «παντός του ελληνικού» και στον λυσσαλέο κατατρεγμό του, έπαιξε η Εκκλησία, που ήταν ο φορέας και λειτουργός της νέας θρησκείας και ο μοναδικός σχεδόν πνευματικός οδηγητής των «Βυζαντινών ελληναράδων».
Εκκλησία για τους Βυζαντινούς δεν ήταν περισσότερο καθοδηγητής απ'ότι ήταν και για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.
quote:
Η πρώτη τους κίνηση ήταν να καταστρέφουν τους ναούς και τα αγάλματα των Ελλήνων, στερώντας έτσι τον κόσμο από ανεπανάληπτα δημιουργήματα της αρχαίας τέχνης, για να μη μείνει ίχνος από τη «βδελυρή θρησκεία των ειδώλων».
Το οποίο ως ένδειξη για την αποστροφή τους περί της ειδωλολατρίας κάθε λαού ήταν απόλυτα αντιπροσωπευτικό.
quote:
Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος, πρωτοστάτησε, το 391, στην πυρπόληση της βιβλιοθήκης του Σεραπείου, με τους 42.000 τόμους της μοναδική κιβωτό της αρχαίας γνώσης και λογοτεχνίας. Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α' κατάργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες (395) και ο…..πολύς Ιουστινιανός έκλεισε τις φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας (529).
Οι βιβλιοθήκες στην αρχαιότητα, όπως και σήμερα ήταν περισσότερες από μία, και αν ψάξεις έστω και λίγο θα βρείς εξ'ίσου καταστροφικά γεγονότα στην ιστορία των αρχαίων Ελλήνων.
quote:
Ο ανεψιός και διάδοχος του πατριάρχη Θεόφιλου, ο Κύριλλος, θεωρείται ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της σπουδαίας νεοπλατωνικής φιλοσόφου Υπατίας (415). Και το 797, η Σύνοδος της Νικαίας αναθεμάτιζε όσους «μελετούσαν διεξοδικώς τα ελληνικά μαθήματα»...
Και με Ελληνικά μαθήματα δεν μπορεί να εννοούσαν τον Όμηρο και Αριστοτέλη που δίδασκαν στο Πανεπιστήμιο, αλλά μάλλον την ελληνική θεολογία που αντιπαραστέκονταν στον Χριστιανισμό.
quote:
ΑΚΟΜΑ και το όνομα «Ελλην» πήρε νόημα υβριστικό και αποκρουστικό από τους εκχριστιανισμένους κατακτητές των ελλήνων! Το Βυζάντιο «πολέμιον υπελάμβανε (θεωρούσε εχθρικό) το των Ελλήνων όνομα, καθ' όσον ανέκαθεν το όνομα τούτο εταυτίσθη μετά της εννοίας του ειδωλολάτρου», γράφει ο κάθε άλλο παρά «αντίχριστος», βέβαια, ιστορικός Κ. Παπαρηγόπουλος. «Ανόσιους, μυσαρούς, παμμίαρους» αποκαλούσαν τους Ελληνες οι αυτοκρατορικοί νόμοι και οι εκκλησιαστικοί πατέρες.
Μόνο που οι Χριστιανοί ή οι Βυζαντινοί δεν ευθύνονται για τη διαστρέβλωση του ονόματος, καθώς αυτοί απλώς έτσι το παρέλαβαν.
quote:
Το όνομα Ελλην κατήντησε θρησκευτικόν και ελέγετο περί μη χριστιανών και αν ακόμη ούτοι ήσαν Σαρακηνοί», λέει ο ιστορικός Κ. Αμαντος. Και, αυτό, όχι μόνο από τους τότε ζηλωτές και «θεούσες». Ακόμα και κορυφαίοι διανοητές, όπως ο πατριάρχης Φώτιος (9ος αιώνας) έγραφε πως οι Ρώσοι, προτού εκχριστιανισθούν, είχαν «ελληνικήν και άθεον δόξαν», ενώ ο «πλατωνιστής» Μιχαήλ Ψελλός (11ος αιώνας) έλεγε πως οι Κινέζοι ήταν «Ελληνες το δόγμα«!!
Ακριβώς. Κατήντησε θρησκευτικό και δεν σήμαινε πιά το Ελληνικό αλλά κάθε γένος, και οι νόμοι του Ιουστινιανού δεν κατευθύνονταν προς το Έλληνικό γένος αλλά στους ειδωλολάτρες κάθε γένους.
quote:
Όταν το 968, απεσταλμένοι του Πάπα εγχείρισαν στον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά γράμματα του Ποντίφηκα με την προσφώνηση «αυτοκράτωρ των Ελλήνων», ο Φωκάς…….τους έριξε στη φυλακή για την προσβολή ετούτη!!
Και καλά του κάνανε!
Μιλάς για τον Κρέμωνα Λιουτπράνδο ο οποίος προφυλακίστηκε επειδή την ώρα της επίσκεψής του ο Πάπας της Ρώμης βρίσκονταν στην πρωτεύουσα της Φραγκίας και στεφάνωνε τον Όθωνα "Αυτοκράτορ Ρωμαίων" τη στιγμή που ήδη υπήρχε τέτοιος στην Κωνσταντινούπολη.
quote:
Και ο Γεννάδιος Σχολάριος (ο κατοπινός πρώτος πατριάρχης της Τουρκοκρατίας), όταν ρωτήθηκε, τρία χρόνια πριν απ' την Άλωση, αν είναι Έλλην, απάντησε με αποστροφή: «... ει τις έροιτό μοι (αν με ρωτήσει κανείς) τις ειμί, αποκρινούμαι Χριστιανόν είναι».
Ο καημένος απλώς απαντούσε με βάση της θρησκευτικές του πεπιθοίσεις όπου όλοι οι άνθρωποι ενωπίον του θεού είναι ίδιοι, Χριστιανοί, χωρίς να υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές μεταξύ εθνικοτήτων. Και εσύ αμέσως να τον κατηγορήσεις επειδή ήταν πολίτης της οικουμένης και όχι της Ελλάδας.
quote:
Και ο ιστορικός Παύλος Καλλιγάς επιλέγει: «Αυτούς τους διώκοντας τον Χριστιανισμόν Τούρκους, αποκαλεί η Εκκλησία "νέους Ελληνας", διότι το όνομα Ελλην ήτο τότε συνώνυμον τω αντιχρίστω... Οι περισωθέντες επίσημοι αναθεματισμοί του ελληνικού ονόματος, αποδεικνύουν ότι οι ακαταλόγιστοι εκείνοι άνθρωποι ενόσουν (έπασχαν από) αληθή ελληνοφοβίαν»
Απλά κάνεις έκκληση στην εξουσία παραθέτοντας εδάφια λογίων για να υποστιρήξεις τα λεγόμενά σου αγνοώντας ταυτόχρονα πως υπάρχει πλήθος άλλων λογίων που απλά δεν συμμερίζονται την άποψη του ιστορικού σου, των οποίων με τη σειρά μου παράθεση απλά θα δεν θα μας οδηγούσε πουθενά. Θα ήταν καλύτερο να χρησιμοποιήσεις τη κριτική σου ικανότητα παρουσιάζοντας τους κατασταλαγμούς του μέσα σε ένα δικό σου πορτραίτο.
quote:
Δεν εθελοτυφλούμε Ευάγγελε, σε αντίθεση με την αφεντιά σου, και είναι αυτονόητο ότι δεν παραγνωρίζω διόλου τη συμβολή μερίδας του κλήρου στην στήριξη του υπόδουλου γένους καθώς και κάποιων ολίγων κυβερνητικών εξαιρέσεων.
Όχι, το πρόβλημα είναι ότι εστιάζεις και επιμένεις σαν επίμονο μουλάρι στη "συμβολή της μερίδας του κλήρου στην στήριξη του υπόδουλου γένους".
quote:
Άλλο όμως αυτό και άλλο οι κορώνες σας πως «ορθοδοξία και ελληνισμός είναι ταυτόσημοι» ή το βυζάντιο ήταν ελληνικό. Ο βυζαντινός ιερός πόλεμος κατά των Ελλήνων, που κράτησε έντεκα αιώνες, απόδειξε πόσο τυφλώνει ο δογματικός φανατισμός, αλλά και ποια η δύναμη που έχει ο ελληνικός πολιτισμός, ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΔΗΘΕΝ «ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ», αφού κατόρθωσε να επιβιώσει ακόμα κι όταν τον μαχόταν ανένδοτα η πιο κραταιή (μαζί με τον αυτοκράτορα) δύναμη του Βυζαντίου, η ιεραρχία των σκοταδιστών του ιουδαϊσμού!
Πολύ ωραία όλα αυτά, αλλά ενωπίον της μαζικής ακυροποίησης όλων των επιχειρημάτων σου, αυτά, όπως και εσύ, δεν έχουν καμμία πιά ισχύ.
quote:
Αρκεί μια μελέτη στο ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΗΣ ΣΚΥΘΟΠΟΛΗΣ, στο σφαγείο όπου κατακρεουργήθηκαν ΕΠΙ ΜΙΑ ΕΙΚΟΣΑΕΤΙΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ από τους εκχριστιανισμένους Ρωμαίους κατακτητές (ή βυζαντινούς αν αγαπάς καλύτερα..), ώστε να αντιληφθεί κανείς ΠΟΙΟΥΣ εννοείτε ως «ρωμιούς» και «βυζαντινούς».
Μελέτη στη ισοπέδωση της Περσικής πρωτεύουσας Περσέπολη από τον Μέγα Αλέξανδρο τι θα αρκούσε;
quote:
Είναι ηλίου φαεινότερο Ευάγγελε ότι στέρεψαν τα βυζαντινά σου επιχειρήματα, όταν μάλιστα οι ίδιοι οι βυζαντινοί καταμαρτυρούν τους διωγμούς και τις σφαγές που υπέστησαν οι ΕΛΛΗΝΕΣ.
Μόνο που Έλληνες για αυτούς δεν σήμαινε το ίδιο πράγμα που σημαίνει και για σένα. Κολλημένε!
quote:
Αυτούς λοιπόν ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ, αυτούς που ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΑΝ οι βυζαντινοί υπάνθρωποι να αποκαλούνται «ρωμιοί», αυτούς και εξυμνείτε φίλτατε ως «βυζαντινούς συνεχιστές». Επομένως, συνέχισε τα αστειάκια σου Βαγγελάκη (χιούμορ που το’χεις πάντως…), διότι τα όσα λες ΜΟΝΟ ΩΣ ΑΣΤΕΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝΕ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝΕ.
Απλά δεν έχεις επαρκεί γνώση της ιστορίας (διόλου με εκπλήσει) εφόσον αγνοείς ότι οι Έλληνες είχαν ήδη "καταντήσει" το όνομα κοινόχρηστο ολόκληρης της Ασίας, πριν έρθουν οι Ρωμαίοι.
quote:
Π.χ. ο Βασίλειος ο Α' ήτανε Αρμενο-σλάβος! Όχι, επειδή τους Σλάβους τους «ξεχάσατε» ΜΟΝΟΜΙΑΣ φίλτατε![A. A. Vasiliev, "The Origin of Emperor Basil the Macedonian" Vizantiysky Vremennik. XII (1906), 148-65.] [A. Vogt, Basile I, et la civilisation byzantine a la fin do IX . See N. Adonz, "L'uge et l'origine de I'empereur Basil I (867-886)," Byzantion, IX (1934) 223-60 (Armenian origin). Sirarpie der Nersessian, Armenia and the Byzantine Empire]
Και γιατί δεν μας παραθέτεις μερικά αποσπάσματα από την βιβλιογραφία που εναποθέτεις για να μας το αποδείξεις; Συγκεκριμένα, ένα κομμάτι και από τα 5 βιβλία που φέρεις ως πηγές.
Όχι πως αυτό θα σήμαινε και κάτι.
quote:
Πολλοί, και δικαίως, θα υποστηρίξουνε ότι τα φιλοσοφικά συστήματα ΕΙΝΑΙ επομένως ΚΑΙ «θρησκεία». Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, ΝΑΙ Ευάγγελε, αυτός ο λάτρης της ελληνικής σοφίας το εννοούσε και «θρησκευτικός» το όνομα ΕΛΛΗΝ, αλλά ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΜΕΝΗ ΕΝΝΟΙΑ που βλέπετε μέσα από τα ιουδαιοχριστιανικά σας πατομπούκαλα!
Πάντως δεν το εννούσε εθνικώς ή φυλετικώς το όνομα που είναι το σημείο ενδιαφέροντός μας. Ως εκ τούτου, αν ο Ιουλιανός που δεν ήταν Έλληνας αυτοαποκαλούνταν Έλληνας, τότε και οι Έλληνες στους νόμους του Ιουστινιανού δεν ήταν το έθνος ή η φυλή των Ελλήνων όπως παλεύεις ακράδαντα να μας αποδείξεις.
Καλή τύχη.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
quote:
Φυσικά και δεν ταύτιζαν τους Έλληνες με την ειδωλολατρία, αφού αυτό θα ήταν παράδοξο. Όπως γνώριζαν εξ'άλλου, οι ίδιοι ήταν Ελληνικής καταγωγής. Απλώς έφερε το αρχαίο τους όνομα να σημαίνει τους ειδωλολάτρες κάθε έθνους.
Ντροπή σου αισχρέ .
Ντροπή σου που μεταφέρεις τη βρωμιά απαίσιε.
Δεν είναι δυνατόν να μιλάς για Ελληνική Καταγωγή υπονοώντας τους ειδωλολάτρες του "κάθε Έθνους" επειδή έφεραν το αρχαίο όνομα.
Πίστεψε ότι σου καπνίσει αγόριμου, αλλά ότι και να πείς δεν πρόκειται να χώσεις στο σακί τους "ειδωλολάτρες κάθε έθνους"
Εσύ είσαι ο Ειδωλολάτρης του κάθε έθνους και ακόμα δεν το πήρες χαμπάρι .
Θύμα των καιρών.................
Διάβασε αργά και καθαρά τα πόστ μου και τα ξαναλέμε. Και για να σε βγάλω από το μαύρο σκοτάδι που σε σκεπάζει, ο ίδιος σου ο φίλος Σβάμπε μίλησε για ειδωλολάτρες κάθε έθνους που αποκαλούνταν Ελληνες.
Θα περίμενε κανείς ότι θα είχες μάθει να απαντάς με επιχειρήματα μέχρι τώρα... Συνέχισε τη καλή δουλειά.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
Τέκνον μου τζάμπα μην κουράζεσαι! Τα ίδια και τα ίδια αναμασάς και απλά κουράζεις. Ο κόσμος γνωρίζει πολύ καλά ΠΛΕΟΝ τι εστί Νέα Ρώμη, τι εστί ο ψευδεπίγραφος όρος «βυζάντιο» και κατά πόσο «βυζαντινοί» υπήρξαν οι σφαγείς του όπως οι Θεοδόσιοι και οι Ιουστίνοι.
Το όνομα ΕΛΛΗΝ χάριν της δύσης ξαναπήρε την σημασία και τον όρο που είχε, καλά να είναι οι λάτρεις του Ελληνικού ιδεώδους, διότι με τα μυαλά που κουβαλάτε ακόμα θα αποκαλούμασταν ΡΩΜΙΟΙ και όχι Έλληνες! Ακόμα θα συγγράφαμε ΚΑΤΑΡΕΣ κατά του Ελληνικού πνεύματος!
Με λίγα λόγια, ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΚΑΤΑΡΙΟΜΑΣΤΑΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ.
Ζήσε λοιπόν το «βυζαντινό» σου όνειρο, διότι ΟΝΕΙΡΟ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ, και άσε τον κοσμάκη να απολαύσει την «αγάπη» των βυζαντινών ελληναράδων σας!
Οι αναθεματισμοί κατά των Ελλήνων την «κυριακή της ορθοδοξίας»!!
Τα του Ιταλού κεφάλαια
Σύντομο ιστορικό: κάθε έτος κατά την λεγόμενη «κυριακή της ορθοδοξίας», όπως εδώ και δέκα αιώνες, η αίρεση των ναζωραίων, οι βυζαντινοί, διαπράττει ένα δημόσιο έγκλημα. Ψέλνει επτά αναθεματισμούς κατά του Ελληνικού Πολιτισμού και μάλιστα παρουσία κρατικών αρχών. Οι επτά αναθεματισμοί γίνονται για να μνημονεύεται ο αναθεματισμός κατά του Ελληνολάτρου Ιωάννου του Ιταλού.
Ιωάννη Ιταλός, έζησε τον 11ο αιώνα μ.α.χ.χ. Μαθήτευσε κοντά στον Μιχαήλ Ψελλό. Επέμενε δημοσίως στην διδασκαλία της Ελληνικής Κοσμοαντιλήψεως και μάλιστα στα χρόνια του μισέλληνος Αλεξίου Κομνηνού!! Διώκεται από τον Κομνηνό και τους παπάδες και του ζητείται να παρασταθεί μπροστά σε «εκκλησιαστικό δικαστήριο» αλλά και εκεί διεκήρυξε δημοσίως τις Ελληνικές απόψεις του. Οι βυζαντινοί συνόψισαν τις απόψεις του Ιταλού σε ένδεκα κεφάλαια και τα έστειλαν στον βασιλέα. Ο Κομνηνός διέταξε τον Ιταλό να αναθεματίσει αυτά τα κεφάλαια. Η απήχηση των απόψεων του Ιταλού τρόμαξε την αίρεση των ναζωραίων.
Από τότε γίνεται τακτική ανάγνωση του συνοδικού, γνωστού πλέον ως «τα του Ιταλού κεφάλαια» όπου αρχές και λαός ανανεώνουν όρκο πίστεως στην αίρεση των ναζωραίων και αποτάσσουν την Ελληνική Κοσμοαντίληψη!!! Αυτό το οικτρό θέαμα συμβαίνει κάθε χρόνο την «κυριακή της ορθοδοξίας» όπου η αίρεση των ναζωραίων υποχρεώνει τις αρχές και τον λαό να αναθεματίζουν τον Ελληνικό τρόπο σκέψεως κάτι που προσβάλλει βάναυσα την Εθνική μας ταυτότητα.
Δίδουμε στην νεοελληνική τους επτά αναθεματισμούς που ψάλλουν τα ρασοφορεμένα ανθρωποειδή της αιρέσεως των ναζωραίων.
Aνάθεμα σε όσους δηλώνουν μεν ότι είναι ευσεβείς, αλλά εισάγουν αναιδώς ή μάλλον ανευλαβώς , στην ορθόδοξον και καθολική εκκλησία τα ασεβή δόγματα των Ελλήνων περί ανθρωπίνων ψυχών και ουρανού και γής και των άλλων δημιουργημάτων!
Ανάθεμα σε όσους προτιμούν την βλακώδη υποτιθέμενη σοφία των φιλοσόφων και ακολουθούν τους διδασκάλους των, και δέχονται τας μετεμψυχώσεις των ανθρωπίνων ψυχών ή και ότι αυταί χάνονται ομοίως με τα άλογα ζώα και εκμηδενίζονται, και διά τούτων αρνούνται την ανάστασιν και την κρίσιν και την τελικήν ανταπόδοσιν όσων έχει ζήσει ο καθείς!
Ανάθεμα σε όσους λέγουν ότι οι σοφοί των Ελλήνων και πρώτοι των αιρεσιαρχών-οι οποίοι αναθεματίσθησαν από τας επτά αγίας και καθολικάς συνόδους και από όλους τους πατέρες που έλαμψαν δια την ορθοδοξίαν των, ως ξένοι προς την καθολικήν εκκλησίαν λόγω του ψευδούς και ρυπαρού περιεχομένου των λόγων των-είναι ανώτεροι κατά πολύ, και εδώ και εις την μέλλουσαν κρίσιν, από τους ευσεβείς μεν και ορθοδόξους άνδρας, που όμως έκαμαν κάποιο παράπτωμα λόγω ανθρωπίνου πάθους ή αγνοίας!
Ανάθεμα σε αυτούς οι οποίοι αναλύουν τα Ελληνικά μαθήματα και δεν τα διδάσκονται μόνον δια γλωσσικήν εκπαίδευσιν, αλλ’ ακολουθούν και τας ματαίας θεωρίας των και τας πιστεύουν ως αληθείς και τας ασπάζονται ωσάν να περιείχον κάτι το βέβαιον, ώστε και άλλους ανθρώπους άλλοτε κρυφίως, άλλοτε δε φανερώς, να εισάγουν εις αυτάς και να τας διαδίδουν αδιστάκτως!
Ανάθεμα σε όσους μεταβάλλουν αυτοβούλως, όπως τας διαφόρους μυθολογίας, και την ιδικήν μας διδασκαλίαν περί δημιουργίας, και δέχονται τας Πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς, και λέγουν ότι η ύλη, ούσα αυθύπαρκτος, μορφοποιείται υπό των ιδεών, και φανερώς αναιρούν το αυτεξούσιον του δημιουργού ο οποίος από του μή όντος ωδήγησε τα πάντα εις την ύπαρξιν, και ως ποιητής επιβάλλει εις όλα αρχήν και τέλος εξουσιαστικώς και δεσποτικώς!
Ανάθεμα σε όσους αποδέχονται και διδάσκουν τους ματαίους και Ελληνικούς λόγους ότι προϋπάρχουν αι ψυχαί και ότι δεν παρήχθησαν τα πάντα εκ του μή όντος, και ότι υπάρχει τέλος της κολάσεως ή αποκατάστασις πάλιν της δημιουργίας και των ανθρωπίνων πραγμάτων, και δια τοιούτων λόγων εισηγούνται την κατάλυσιν και το πρόσκαιρον της βασιλείας των ουρανών, η οποία, όπως δίδαξε και παρέδωσε ο ίδιος ο χριστός και θεός μας, είναι αιωνία και ακατάλυτος-και δια της παλαιάς και της καινής διαθήκης ολοκλήρου εμάθαμε εμείς ότι και η κόλασις είναι ατελεύτητος και η βασιλεία αιώνιος-εις αυτούς λοιπόν, οι οποίοι δια των τοιούτων λόγων και τους εαυτούς των καταστρέφουν και γίνονται πρόξενοι αιωνίας καταδίκης δι’ άλλους, ανάθεμα!
Εις εκείνα τα Ελληνικά και ετερόδοξα δόγματα και διδάγματα τα οποία εισήχθησαν αντιθέτως προς την χριστιανικήν και ορθόδοξον πίστιν υπό του Ιωάννου Ιταλού και των μαθητών του που έχουν μολυνθή από την μολυσματική του νόσον, και είναι ενάντια προς την καθολικήν και άψογον πίστιν των ορθοδόξων, ανάθεμα!
Άιντε και καλό ταξίδι στο βυζαντινό χρονοντούλαπο…..