- Το μυστικό των Ναϊτών - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

quote:

---

Λοιπόν O.K.
Ο φίλτατος OCULATIS ABIS έχει ήδη κάνει μια αρχή διατυπώνοντας τα δικά του συμπεράσματα.
Έχει κανείς να κάνει κάποιο σχόλιο επι αυτών ή θέλει μήπως κάποιος άλλος να κανει μια προσπάθεια;

---

τα χαμηλωμενα φωτα κανουν σκιες στα προσωπα μας και τα παραμορφωνουν.
Δια τούτο μόνο φως.
Ελατε στο φως, ξεχαστε τις σκιες.

quote:

---

quote:

---

Λοιπόν O.K.
Ο φίλτατος OCULATIS ABIS έχει ήδη κάνει μια αρχή διατυπώνοντας τα δικά του συμπεράσματα.
Έχει κανείς να κάνει κάποιο σχόλιο επι αυτών ή θέλει μήπως κάποιος άλλος να κανει μια προσπάθεια;

---

τα χαμηλωμενα φωτα κανουν σκιες στα προσωπα μας και τα παραμορφωνουν.
Δια τούτο μόνο φως.
Ελατε στο φως, ξεχαστε τις σκιες.

---

quote:

---

Τελικα οι ναιτες σκοτωναν? Αν ναι ποιους και γιατι? *

---

Ιππότα Labolas Glasya, δηλώνω δημοσίως ότι είσαι αριστούργημα, απολαμβάνω την κάθε σου λέξη. Ο παράδεισος του Esoterica! Νά 'σαι καλά.

Τώρα, αν σκότωναν ή όχι οι καλοί μας... Επισήμως δεν αναφέρεται τίποτα, τουλάχιστον αυτό δεν ήταν το αγαπημένο τους σπορ. Αν το έφερνε η κακιά η στιγμή, τι να σου πω, μην πάρουμε και όρκο. Φυσικά, όταν λάβαιναν μέρος σε μάχες και σε συμπλοκές, όλο και κάποια μύτη θα άνοιγε (και εκείνοι πάλι εισέπρατταν τα αντίστοιχα). Αλλά τα φονικά δεν ήταν αυτοσκοπός.

Κατά συνέπεια, δεν μπορώ να σου απαντήσω στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σου, αφού αναιρείται από την πρώτη απάντηση.
Ελπίζω στοιχειωδώς να σε κάλυψα.

quote:

---

Μα καλά, γιατί σε είπε ανώτερο θηλαστικό;

---

Έλα ντε! Έτσι είναι αυτός ο άνθρωπος, μετά πάλι θα λέει ο άλλος ο εξαφανισμένος ότι αναλώνουμε το τόπικ με προσωπικές αναφορές.

Επιστρέφω στο θέμα, λοιπόν.

Ιππότα Νικηφόρε Ουρανέ, ένσταση. Ο ιππότης Occulatis Abis (μα πού πήγε πάλι, προς άγραν Smirnoff;) δεν έβγαλε συμπεράσματα, έκανε μια ωραία ανακεφαλαίωση και πρότεινε να ξαναπιάσουμε την ιστορία με τη σειρά.

Υποτίθεται λοιπόν ότι θα μας ενημέρωνε για το πώς σχηματίστηκε το Τάγμα και ποιοι μπορεί να ήταν οι υποκινητές.
Μέχρι στιγμής φιναλίστ στον κατάλογο είναι οι Rex Deus και οι Prieure de Sion (δεν ξέρω πώς μπαίνουν τόνοι στο πρόγραμμα που γράφω, κάντε πως δεν βλέπετε).

Η ναϊτολόγος Marion Melville στο βιβλίο της "La Vie des Templiers" αναφέρει διακριτικά ότι σύμφωνα με τον Jacques de Vitry οι Ναΐτες ήταν 9 συνειδητά "ως ξεκίνημα" (σαν ορεκτικό δηλαδή, το κυρίως πιάτο μετά). Τέλος πάντων, έχουμε εμπεδώσει το ότι δεν επρόκειτο για ιδιωτική πρωτοβουλία των 9 και μόνο, αλλά πίσω από αυτούς υπήρχαν και άλλοι, άρα υπήρχε ένα σχέδιο. Εξεταστέον.

Ο Greek hero Achilles ήταν Ναΐτης; Όλα είναι πιθανά. Νικηφόρε Ουρανέ, ευχαριστώ προσωπικά για τις εικόνες. Και γιατί παρακαλώ αυτοί οι μαχαιροβγάλτες είναι το αγαπημένο σου; Πώς θα πεισθεί ο Labolas Glasya ότι η ιστορία δεν είχε πολλούς σκοτωμούς; Και γιατί δεν μας εξηγείς με δικά σου λόγια τι είναι αυτό το σταυρουδάκι; Και γιατί δεν τα πας καλά με τα Ναϊτάκια, αν δεν υπήρχαν αυτά πώς θα είχαμε γνωριστεί εμείς εδώ πέρα, και πώς θα εξελίσσαμε τη συνείδησή μας;

Δημ., (πώς να σε προσφωνήσω δεν ξεύρω, είσαι αγοράκι ή κοριτσάκι;) καλώς όρισες στην παρέα.

***

Λοιπόν, ακούστε να δείτε, θα λείψω για μερικές ημέρες και θα γλιτώσετε. Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να δικτυωθώ εκεί όπου θα είμαι για να επικοινωνήσω μαζί σας, εκείνο που ξέρω όμως είναι ότι εφέτος θα δω τον τόπο μου με άλλα μάτια και αυτό σας το οφείλω και σας ευχαριστώ και πάλι. Η συζήτηση μαζί σας είναι πολύ γόνιμη.

Στο πλαίσιο λοιπόν του ναϊτικού πνεύματος, μεταφέρω το εξής:

***

...Η εικόνα του Τειχισμένου Κήπου της Αλήθειας συνδυάζει τρεις βασικές έννοιες: του Κόσμου, μέσα στον οποίο βρίσκεται ο Κήπος, του Τείχους που χωρίζει τον Κήπο από τον Κόσμο, και του Κήπου στο εσωτερικό του Τείχους, ο οποίος μάλιστα είναι ένας Κήπος της Αλήθειας.

Ο Κόσμος είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε, ερημωμένος και ερειπωμένος, ένας κόσμος απάτης και διάσπασης, άγνοιας και παραλογισμού, ένας κόσμος αταξίας, μία πηγή πόνου και θλίψης, ένας τάφος, ένας κόσμος προσωρινός. Ένας κόσμος που είναι σαν την πιο περιοριστική και σκληρή φυλακή που είναι δυνατόν να υπάρξει.

Το Τείχος συμβολίζει το φράγμα που χωρίζει την έρημο του κόσμου από την όαση που υπάρχει μέσα σ' αυτό. Η όαση είναι ένας Κήπος, ένας τόπος απλότητας, ομορφιάς και τάξης, ένας υπέροχος τόπος αιώνιας χαράς και ομορφιάς. Δεν βρισκόμαστε ακόμα μέσα του -όπως δεν ανήκουμε και στην έρημο- αλλά μπορούμε να πάμε εκεί, φτάνει να περάσουμε από το Τείχος που χωρίζει τις δυο πλευρές. Δεν είναι αυτό κάποιο εξωτερικό τείχος, αλλά τα στοιχεία του κατώτερου εαυτού μας, από τα οποία πρέπει να απελευθερωθούμε. Είναι ακόμα το πέπλο των Θείων Ονομάτων και ιδιοτήτων που κρύβουν την άρρητη Ουσία του Θεού. Έτσι, Τείχος, Κήπος και Άνθρωπος είναι έννοιες που ταυτίζονται, όταν ο άνθρωπος ξεπεράσει τα όρια του ατομισμού και της άγνοιάς του.

...Το Τείχος και ο Κήπος συμβολίζουν τα στάδια της πορείας του ανθρώπου προς την Αλήθεια, συμβολίζουν δηλαδή τη σταδιακή πνευματική εξέλιξη.

Το Τείχος του Κήπου της Αλήθειας έχει μια πόρτα η οποία ανοίγει από μέσα για να δεχθεί τους ανθρώπους που φτάνουν μπροστά του. Η πόρτα ανοίγει από μέσα, δηλαδή διά της εσωτερικής οδού της τελείωσης, αλλά και με πρωτοβουλία αυτού που την φρουρεί -όχι του ανθρώπου- γι' αυτό πρέπει να είμαστε σε μια συνεχή κατάσταση δεκτικότητας και εγρήγορσης.

Ο Τειχισμένος Κήπος της Αλήθειας είναι, επομένως, αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος, που πορεύεται εσωτερικά για να γνωρίσει τον αληθινό του εαυτό ο οποίος ξαφνικά μια μέρα του αποκαλύπτεται.

Αυτός όμως ο Κήπος, αυτός ο Παράδεισος, δεν είναι τίποτα μπροστά στην παρουσία αυτού του ίδιου του Θεού. Είναι ακριβώς ένα πέπλο, που ενώ Τον κάνει ορατό στα μάτια της ψυχής μας, την ίδια στιγμή κρύβει από αυτά τη βαθύτερη Ουσία Του, την οποία κανένα δημιουργημένο ον δεν μπορεί να αντέξει την αντικρύσει.

Αυτός, όμως, είναι και ο τελικός στόχος του αναζητητή: να γνωρίσει στο μεγαλύτερο δυνατόν βαθμό που του επιτρέπεται (από την προκαθορισμένη του θέση) Εκείνον ο Οποίος βρίσκεται κρυμμένος πίσω από όλα αυτά τα πέπλα, και "θέλει να γίνει γνωστός", σύμφωνα με την Παράδοση.

(Από το εισαγωγικό σημείωμα του βιβλίου "Ο Τειχισμένος Κήπος της Αλήθειας", του Χακίμ Σαναΐ, εκδ. Πύρινος Κόσμος.)

Και για το φίλο μας το Labolas Glasya, από τους στίχους του βιβλίου, αφιερωμένο εξαιρετικά:

Ο κατακτητής της αγάπης είναι αυτός
που η αγάπη τον έχει κατακτήσει.
Ρίξε τον εαυτό σου, με χέρια και με πόδια, στην αναζήτηση-
αλλά όταν φτάσεις στη θάλασσα,
σταμάτα να μιλάς για τα ρυάκια.

***

Σας ευχαριστώ.

"Όλοι οι τόποι είναι αυτό που ο καθένας προβάλλει πάνω τους."

και μην ξεχάσετε το χυμό πορτοκάλι (ολίγον όμως για να "τσιμπάει" λίγο )
Δεν σας ξέχασα, απλά έλλειψα για ένα διάστημα (πήγα να αγοράσω 10 κάσες Smirnoff )

Sub rosa

Λοιπόν, μια και ο αγαπητός ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ μας ανέλυσε το σύμβολο της σημαίας, ας δούμε και μία άλλη "οπτική" πάλι από το τόπικ: S Y M V O L A και το μέλος ATMA:

quote:

---

quote:

---

λογω νεοτερας αναφορας του συμβολου του σταυρου (και ψαχνοντας καποιον συγκεκριμενο) επετυχα αυτον και μου εκανε τοση εντυπωση
~οχι επειδη ειναι κατι που συνηθως
βλεπω σχηματισμενο κατω απο συνθηματα σε τοιχους
εδω στη νυμφη +σ'εθνικες οδους ενιοτε /
~αλλα επειδη μου φανερωθηκε εντελως ξαφνικα μια αλλοτινη μου σκεψη..:))
ειναι δυο ρουνοι=ενας ρουνικος δεσμος...
εχμ..θα επανελθω!
-εχμ...δεν θυμαμαι το id του τοπικ με τους ρουνους~κι ας το εκπορευσα εγω:(..
-so...'llbbck-

ιδου η εικονιτσα στην οποια αναφερθηκα...:))

---

επιστροφη λοιπον..(λιγο πριν το ξημερωμα αφου ελαβα ενα..μηνυμα ενδιαφεροντος περι αυτου...:))

το τοπικ:
ηΑτμα ,οι Κελτες + το Φουθαρκ....

τα συμβολα:

+

....
δεν θα αναλυσω πολλα τωρα....
ενα θα πω....:
συνταξιδιωτισσα..σκεψου πως το gifu//gebo....
αναπαριστα παντα ζευγη/
ενω το wyn/wunjo-εν/
να δουμε την κοσμικη σημασια;

ο πρωτος ρουνος ειναι το δωρο
και το δευτερο η χαρα..

και κατι φαινομενικα ασχετο μα μου θυμιζει κατιπου συζηταγαμε..νομιζω..:))

και τα δυο ειναι συμβολα του πλανητη αφροδιτη....plus:
ο δευτερος ρουνος αντιστοιχει τοσο στην αφροδιτη οσο και στον κρονο....

εχμ....γαλακτωδες το φως....
παω εξω...

paramatma

---

Ακόμα και η λατινική εκδοχή που χρησιμοποιούν οι σύγχρονοι Ναΐτες νομίζω ότι αδυνατεί να αποδώσει κάποιες ιδιαίτερες πτυχές...

IN HOC SIGNO VINCES

Ο φίλτατος Oculatis Abis αλλού πάει και τα πίνει... (αμ θα τα πω όλα!)
Έχει ανοίξει δικό του "μαγαζί": ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ, κι από εκεί προέρχεται το κατωτέρω απόσπασμα:

quote:

---

Schwabe
Πλήρες Μέλος

1285 Μηνύματα Posted - 05/08/2004 : 15:27:27
--------------------------------------------------------------------------------
Oculatis Abis,

μιας και το'φερε η κουβέντα μας, δηλαδή το copyright, ας θυμηθούμε και ένα ακόμη κομμάτι του παζλ που αποκαλείται "εξ αποκαλύψεως".

Αλήθεια, ΠΟΣΕΣ φορές έχει προϋπάρξει ο μύθος του θανάτου και της ανάστασης? Η σημειολογία του συνδυασμού?

Όταν οι Ευρωπαίοι κατακτητές ανακάλυψαν την Νότια Αμερική διαπίστωσαν κατάπληκτοι ότι οι ιθαγενείς, που δεν είχανε ιδέα τι εστί χριστιανισμός, λάτρευαν έναν Θεό που πεθαίνει και ανασταίνεται. Ο Θεός Κβετσαλκοάτλι σταυρώθηκε επάνω σε έναν ξύλινο σταυρό, εξαιτίας της αγνωμοσύνης των ανθρώπων που ήρθε να σώσει..

Στο «Αρχαίο Λεξικό» του Κίνγκςμπορουνγκ διαβάζουμε ότι οι αρχαίοι κάτοικοι της χερσονήσου του Γιουκατάν, λάτρευαν τον «σωτήρα» Μακάμπ, γεννημένο από την ΑΜΜΩΜΟ ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΣΙΡΙΜΠΙΡΑ, μέλος κάποιας «αγίας τριάδας», που φόρεσε ΑΓΚΑΘΙΝΟ ΣΤΕΦΑΝΙ και σταυρώθηκε σε ΞΥΛΙΝΟ ΣΤΑΥΡΟ. Έμεινε πεθαμένος για ΤΡΕΙΣ ΗΜΕΡΕΣ και έπειτα αναστήθηκε και αναλήφθηκε στον ουρανό….

Είναι γνωστό ότι ο Μαρντούκ ήταν ο Θεός της Βαβυλώνας. Ήταν ο Θεός του ανοιξιάτικου ήλιου που νίκησε τον δράκοντα του αρχικού χάους, τον Τιαμάτ. Οι λατρευτές του πίστευαν ότι πεθαίνει κάθε χειμώνα και ανασταίνεται την άνοιξη. Τιμούσαν τον θάνατο του με πολυήμερο πένθος και στην συνέχεια ακολουθούσε ένα χαρμόσυνο γλέντι για να γιορτάσουν ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ. Η λατρεία του Μαρντούκ ενσωματώθηκε τελικά στην εβραϊκή θρησκεία με το θρύλο της Εσθήρ και του μαρδοχαίου….

Τεράστια δημοτικότητα απολάμβανε κατά την αρχαιότητα και η λατρεία του Αδώνιδος, ο οποίος επίσης ΠΕΘΑΙΝΕ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΙΝΟΝΤΑΝ κάθε χρόνο. Μητέρα του ήταν η Μύρα που ταυτίστηκε με το δέντρο της σμύρνας. Κατά την ανάσταση του οι λατρευτές του Αδώνιδος χαιρετιόντουσαν στους δρόμους με την τυπική φράση «Άδωνις Ανέστη»….
(να σημειώσουμε πως η λέξη Άδωνις σημαίνει «Κύριος»….)

Βλέπουμε λοιπόν 1200 χρόνια και πλέον ΠΡΙΝ από την εμφάνιση της αίρεσης του εβραιοχριστιανισμού, η λατρεία του Θεού που πεθαίνει και ανασταίνεται να είναι διαδεδομένη σε όλες τις παραλιακές χώρες της Μεσογείου.

Συμπτώσεις? Τυχαίο?

Παρόμοιοι θρύλοι θεών που πέθαιναν και ανασταίνονταν συναντώνται στους Θεούς Μίθρα, Ταμούζ, Διόνυσου, του Όσιρι και άλλων πολλών.

Να πούμε επίσης ότι χάρη στον Μέγα ιερέα του Μίθρα φλάβιου βαλέριου ("Άγιος Κωνσταντίνος") πέρασε ουσιαστικά ο παγανισμός και οι λατρευτικές του διαδικασίες (Σταυρός-Ανάσταση-Θείο βρέφος κ.α.) στον κόσμο υπό τον μανδύα του χριστιανισμού.

Διότι, για να μην ξεχνιόμαστε, το σύμβολο της πίστεως το διαμόρφωσε και το όρισε ένας ΠΑΓΑΝΙΣΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΟΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΪΚΩΝ ΜΥΘΩΝ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΑΝ ΣΤΟΝ ΟΝΟΜΑ ΙΗΣΟΥΣ!

Και ο νοών νοείτω........

---

Από μία μικρότερη πρίζα!

Αμεεεεέσως!