- Χαιρετώ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Χαιρομαι που μπηκα στην παρεα σας!!!! Κατα καιρους μπαινω και βλεπω τι εχετε γραψει και τις αναφορες σας σε ορισμενα θεματα που με απασχολουν και τα βρισκω πολυ ενδιαφερον.

Συγνωμη για το θεμα που ανοιξα!!! κατα λαθος εγινε!! , βλεπετε ειμαι αυτοδιδακτη στους υπολογιστες και γενικα στο ιντερνετ και κανω καποια....πολλα λαθη.

Προσπαθησα να μπω στα τεστ να εξικοιωθω με τα μηνυματα και εγραψα απλως την λεξη. Γεια!!

Αυτα.
Τα ξαναλεμε

Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα που άνοιξες ένα νέο θέμα για να απαντήσεις σε κάποιο άλλο, εξάλλου με τον καιρό μαθαίνεις τα πράγματα στην ζωή και με την εξάσκηση.

In anticipation of my resurrection...

Όσο για τα λάθη... όλοι κάνουμε και μέσα από αυτά μαθαίνουμε.
Εγώ όταν είχα μπει για πρώτη φορά στο ESOTERICA ήξερα πολύ λιγότερα για τον τρόπο χειρισμού ενός υπολογιστή. Σε ένα μεγάλο βαθμό με βοήθησε η τριβή με τον Η.Υ. μέσω των forums στο να γίνω καλύτερη.

Ποτέ μου δεν κατάλαβα πως κάποιος που θα παπαγαλίσει το εκάστοτε αξίωμα, της φυσικής των μαθηματικών ή της μαγείας που ναι και το προκείμενο, θεωρεί ότι έχει αποκομίσει κάποια γνώση ωφέλιμη προς αυτόν. Γνώση ναι , αλλά ωφέλιμη γιατί; Ωφέλιμη εννοώντας να σε βελτιώνει ως ύπαρξη, να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο πρωτίστως, πιο χρήσιμο για σένα και τους γύρω σου.

Θέλω να σας πω μια ιστορία και να με συγχωρήσετε για το χαλαρά σχετικό της θεματολογίας της. Οπως και για το αν δεν φανεί χρήσιμη σε σας.

Εχω γνωρίσει ανθρώπους σε χωριό, που η σχέση τους με τα φυτά γύρω τους είναι για τα δικά μου μάτια εξωπραγματική. Τους μιλάνε, τα χαιδεύουνε, και σου λένε με τέτοια σιγουριά ότι αυτό τα μεγαλώνει και ότι τον ακούνε, και ύστερα σου φτιάχνουνε ένα σωρό "ματζούνια" από αυτά, το ένα λέει είναι καλό για την καρδιά, το άλλο ρίχνει τον πυρετό, το άλλο δεν ξέρω τι..

Εμεινα 3 μήνες σε ένα τέτοιο χωριό, πριν παντρευτώ. Το Λογκανέστι τς Μολδαβίας, δίπλα στην κωμόπολη Χιντσέστι. Η φωτογραφία με τις καμπανούλες σε άλλο θέμα είναι από αυτό το χωριό. Είχα σοβαρό πρόβλημα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμισης, ξέρναγα τα έντερα μου μετά συγχωρήσεως, πόναγα.. υπέροχα πράματα. Ο γιατρός μετά από γαστροσκόπηση μου είπε ότι αυτό είναι σύνηθες, και δεν περνάει, παρά θα έπρεπε να κόψω τα μισά φαγητά που έτρωγα, τους καφέδες, το τσιγάρο κτλ, όχι όμως για να μου περάσει αφού την "τάπα" πάνω από τον οισοφάγο την είχα καταστρέψει λέει. Περαιτέρω είχα και ένα ΄θεμα με τα νεύρα μου καθως με την πίεση εκέινης της εποχής, είχαν γίνει σμπαράλια και έβλεπα διάφορα κουλά ανύπαρκτα, αν και προσπαθούσα με τη λογική να το κουμαντάρω. Βασικά είχα μια μορφή κατάθλιψης.

Στο χωριό παίζει να κάπνισα και 10 τσιγάρα όλο τον καιρό, αφού δεν μου έκανε αίσθηση. Ηπιαμε μούστο και βάλαμε το νέο κρασί στα βαρέλια. Περιττό να σου πώ ότι πίναμε και 2 μπουκάλια τη μέρα κόκκινο κρασί από το χωράφι μας. Πηγαίναμε βόλτα τις αγελάδες του χωριού δίπλα στο δάσος 2 φορές τη βδομάδα, το ίδιο έκανε κάθε οικογένεια του χωριού, καθώς και τις πάπιες, το μοσχαράκι (μα τι δύναμη αυτός ο ταυρούκος), τις χήνες... κόψαμε τα ηλιοτρόπια , κουβαλήσαμε τα άχυρα στον αχυρώνα, μοχθήσαμε. Οτιδήποτε τρώγαμε το σκοτώνανε προ 5 λεπτών, πράγμα που πήρε χρόνο να συνηθίσουν τα ευαίσθητα νεύρα του ευαισθητούλη της πόλης, εμού δηλαδή.

Τα απογεύματα περπατούσαμε μέσα στα λουλούδια και μάθαινα τι είναι το κάθε φυτό, ποιον καρπό δεν ακουμπάμε και δεν τον τρώμε (κάτι μαύροι μικροι στρογγυλοί, όνομα δεν ξέρω), ακούσαμε τη φωνή του δάσους στον άνεμο δίπλα μας.

Κάποιες φορές μπήκαμε σε αυτό το δάσος. Αν πήγαινα μόνος μου θα με είχαν φάει τα κουνούπια πρέπει να το ομολογήσω, επουδενί δεν έμπαινες μόνος αν όμως ήξερες από ποιο μονοπάτι να πάς, πως να αποφύγεις τις μικρες λιμνούλες δεξιά αριστερά, σαν αλαφροπάτητος, έμπαινες.
Οταν έμπαινες μέσα ήσουν σε έναν "χώρο" που δεν έβλεπε ήλιος παρά σε κάτι παρυφές. Το δάσος ήταν "ζωντανό και πανύψηλο, άκουγες τη ζωή πάνω στα δέντρα και μακριά αλλά δεν έβλεπες τίποτα. Πραγματικά ένιωσα ξένος σε ξένο τόπο, και όμως ήταν τόσο μαγευτικό, που ήθελα να πάω και πιο μέσα να δω τι άλλο μυστικό μπορεί να έκρυβε. Ξύπνησε το παιδί μέσα μου. Στη δεύτερη στροφή ήταν πεσμένο στη μέση ένα κλαδί ζωντανό, που έμοιαζε εκπληκτικά με staff. Το κουβάλησα και σπίτι, ο πεθερός μου μου κανε πλάκα για κάνα χρόνο μετά, μου κανε τη χάρη όμως και δεν το έκαψε στην αρχή τουλάχιστον...

Απ'ότι έμαθα οι ντόπιοι πηγαίνανε την άνοιξη και κάνανε πικ νικ, τρώγανε μούρα και πίνανε "κομ-ποτ", καθώς και αφήνανε τα παιδιά να παίζουν. Είδαμε κάτι τεράστια χνάρια και με τον μεγάλο γιο της γυναικας μου και μου είπαν ότι επειδή είχαν θέματα δεν θυμάμαι με τι είχαν αμολήσει λύκους στα δάση της Μολδαβίας, λίγους όμως.
Για να μην πολυλογώ το δάσος κάτι άλλαξε μέσα μου.

Τα σκουπίδια δεν τα βγάζαμε ποτέ βράδυ, και στο τραπέζι δεν χασμουριόμασταν, δεν τεντωνόμασταν και δεν λέγαμε όχι στο κρασί, που πίναμε όλοι από το ΙΔΙΟ ποτήρι σε αυστηρή σειρά, (και οι έγκυες σε μικρότερη ποσότητα) σε καμία περίπτωση.

Στις κηδείες αφήνανε το νεκρό πάνω στο κρεβάτι του 2 μέρες για να πάει ο κόσμος να τον χαιρετήσει.

Στους γάμους μετά την εκκλησία, πηγαίνανε οι κάτοικοι δώρα στο τραπέζι του γαμπρού (κόκκορες, κότες, υφαντά, μέλια), φορούσαν κάτι παραδοσιακά ρούχα, και αφού η νύφη πέρναγε το κατώφλι της πόρτας κάτω από μια κουβέρτα και την στολίζανε με κεντήματα από πάνω μέχρι κάτω, και μετά άρχιζε ένας χορός κυριολεκτικά ασταμάτητος για όλο το βράδυ και μέχρι το πρωί- μεσημέρι. Δεν σταματάγανε παρά μόνο για να φάνε και να πιούνε. Μιλάμε για ξεπατωμα, και όλες οι ηλικίες.

Το φθινόπωρο όλα ήταν καφέ. Την άνοιξη ένιωθες την προσμονή παντού (έχω πάει αρκετές φορές), και το χειμώνα βίωνες ανάμεσα στη λάσπη και το χιόνι το θάνατο και την παγωνιά πριν την αλλαγή. Το ένιωθες μέσα σου όμως, βιωματικά.

Για να τελειώνω και να μην κουράζω άλλο, όταν γύρισα πριν τέσσερα χρόνια και από τότε, όπως καταλάβατε, δεν έχω καμία γαστροοισοφαγική παλινδρόμιση, παρά τις προβλέψεις του γιατρού. Επίσης, βρήκα μια ισορροπία μέσα μου, που ήταν πραγματικά λες και ξαναγεννήθηκα. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, και πριν αρχίσω πάλι τα τσιγάρα και τους καφέδες και τα καθημερινά ξενύχτια στη δουλειά, είχα μια ενέργεια που δεν ξέρω πως μπορώ να την περιγράψω. Τα νεύρα και την πίεση πάντως με τον καιρό δεν τα απέφυγα. Τα κουλά που έβλεπα σταμάτησαν, και παρά μόνο σε πολύ μεγάλη πίεση με πιάναν οι μαύρες μου...

Δεν ξέρω για σας, εγώ όμως βιωματικά ένιωσα τη μαγεία μέσα σε όλα αυτά που σας είπα. Οι ντοπιοι πάντως φυσικά δεν βλέπαν κάτι μαγικό η ξεχωριστό στην καθημερινότητα τους, ήταν για αυτούς όλα φυσιολογικά. Ηταν η καθημερινή τους ενασχόληση, οι μόχθοι τους, και δουλεύαν όλη μέρα, έχοντας συγκεκριμένο τυπικό καθημερινότητας. Για αυτούς όλη αυτή η μαγεία της φύσης ήταν κάτι το νορμαλ, και μάλιστα πολλές φορές βαρετό.

Παρεπιπτόντως (το χω ξαναπεί) μετά από καιρο, ενω οδηγούσα τη μηχανή στη Βασιλίσσης Σοφίας, ξαφνικά απ΄το πουθενά αντί να βλέπω δρόμο ήμουν σε ένα δάσος παρόμοιο, με έναν λύκο πάνω σε ένα λοφάκι να με κοιτάει και να προσπαθεί να μου πει νοητά κάτι. Ευτυχώς κράτησε λίγο, αλλιώς δεν νομίζω να ζούσα να σας έλεγα τώρα ιστορίες για αγρίους .

Οταν η εμπειρία είναι βιωματική, αναγάγεται σε σοφία. Οχι για μένα που ήμουν περαστικός. Οταν καταπιάνεσαι κάτι θεωρητικά μαγεύεσαι από την εμπειρία. Οταν βλέπεις τη γιαγιά να μιλάει στις χήνες "ελάτε μέσα βράδυασε" και αυτές τσούκου τσούκου πάνε και κλείνονται μέσα στο χώρο που κοιμούνται, η γιαγιά χασμουριέται και συ κοιτάς σαν χάνος. Οταν οι αγελάδες γυρνάνε μόνες τους σπίτι και χτυπάνε την εξώπορτα να μπούν, απορείς ποιος ηλίθιος βλέπει αυτά τα ζώα ως ηλίθια.

Για μένα η μαγεία του κόσμου θέλει χρόνο. Το να τη βιώσεις όχι το να τη διαβάσεις. Θέλει κόπο,μόχθο και εργασία. Και όταν έχεις ισορροπήσει μέσα σου, και είσαι έτοιμος, όταν η ύπαρξη σου έχει κατανοήσει τι σημαίνει σεβασμός για τη ζωή πάσα , σύνδεση με το παν, τότε το μέσα σου βραζει και αναπόφευκτα ανοίγουν οι δρόμοι που κλείσαμε παιδιά, που οδηγούν προς τα πάνω, αφού αυτή είναι και η θέση μας. Χωρίς να φέρνουμε τα πάνω κάτω, κυριολεκτικά. Σωστά και στην ώρα του.

Ελπίζω να μη σας κούρασα, και σας ευχαριστώ που δώσατε σημασία στις ανοησίες μου όσο επίπονο και αν ήταν, παρά το άσχετο του θέματος. Ελπίζω και να καταλάβατε γιατί πρότεινα στον φίλο μας πρώτα να το πάρει σφαιρικά, πριν μπει σε κάτι πιο ειδικό. Για την ισορροπία του.
Ειδικός δεν είμαι σε καμία περίπτωση, και απλά λέω τη γνώμη μου, βιωματικά, προφανώς υπάρχουν και άλλο δρόμοι, και είναι σεβαστοί...

Καλό μεσημέρι σε όλους μας.

.
.

Αγαπητή Μαρία, κατ'αρχήν ο geokal12 ρώτησε για το θέμα σε ιστοσελίδα εσωτερισμού επειδή απλούστατα δεν ήξερε που να ρωτήσει. Προφανώς δεν βρήκε κάποιο ελληνικό φορουμ περί μαγείας, επομένως δοκίμασε σε κάποιο ας πούμε "παρεμφερές". Ούτως ή άλλως η συγκεκριμένη ιστοσελίδα πραγματεύεται και θέματα πέραν του εσωτερισμού, μα ακόμη κι αν αυτό δεν συνέβαινε, εδώ υπάρχουν άλλοι που είναι πιο ψαγμένοι με αυτά τα θέματα και παρ' όλα αυτά συγχέεουν τον εσωτερισμό με την σολομωνική - ο geokal12 δεν θα το έκανε, που στο κάτω κάτω ο άνθρωπος ακόμα δεν ξέρει τίποτα περί μαγείας;

quote:

---

Οπότε φίλε μου η Σολομωνική στα λέει όλα αυτά, είναι η βάση για τις συζυγίες τις ώρες κτλ. εκτός αν την τελετουργία την κάνεις από το φεγγάρι..

---

ΕΝ ΒΥΘΩ ΓΑΡ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Μήπως αντι να μας πάρεις αμπάριζα όλους τους αδαείς επειδή εσύ ξέρεις και οι άλλοι δεν ξέρουνε, να παρέθετες την άποψη σου διαφωνόντας ευγενικα΄και τέλος; Στην τελική πεστα μας εσύ ευγενικά.

Για το Τίμαιο που το λες συνέχεια, το είπα γιατί θεωρούσα ενδιαφέρον την κοσμογονία, αφού σε ενόχλησε τόσο, βάλε στη θέση του κάτι άλλο. Δεν τον συνέδεσα με τη Σολομωνική, σταμάτα να επαναλαμβάνεις το ίδιο.

Δεν σε ειρωνεύτηκα ούτε συγκαλυμένα ούτε κανονικά, και δεν το έχω κανει και με κανέναν μέχρι τώρα. Και ο παντογνώστης να σουνα, αυτό μας στερεί το δικαίωμα να εκφράσουμε άποψη; Θεωρείς τον εαυτό σου αυτόκλητο κριτή; Γιατί ενώ βλέπω τον Heretic πχ να σέβεται τους συνομιλητές του, εσένα δεν σε βλέπω να σέβεσαι και κανέναν.. Και εδώ δεν χρήζει θέμα γνώσεων αλλά χαρακτήρα νομίζω.

Βασικά με τη στάση που κρατάς με επιβεβαιώνεις ότι πριν ασχοληθείς με κάτι, πρέπει πρώτα να τα χεις βρει με τον εαυτό σου, μου θυμίζεις εκπληκτικά τον Σέραπις στα ξεσπάσματα σου. μουκάνει εντύπωση γιατί με έπιασες από τα μούτρα... Δηλαδή μπορείς αλήθεια με το στυλ του τα-ξέρω-όλα να είσαι μαθητής και να απορροφάς γνώσεις από σοφότερους δασκάλους; Γιατί εγώ νόμιζα ότι και από τα μυρμήγκια μαθαίνουμε. Δεν είναι θέμα γενικής παιδείας αυτό και σεβασμού;

Και σε ξαναρωτάω: Δεν έχω σε καμία περίπτωση τις γνώσεις σου επί του θέματος, και δεν θέλω να τις έχω γιατί δεν με ενδιαφέρουν. Θεωρώ όμως αξιεπαινο το να αγαπάς κάτι και να εντρυφείς σε αυτό, και αφού το κάνεις είτε με ενδιαφέρει αυτό είτε όχι, είτε συμφωνώ είτε όχι, είσαι αξιεπαινος, και σου το λέω ειλικρινά. Μπορούμε τώρα να αφήσουμε τις πέτρες κάτω, να αποδεχθούμε ότι δεν είμαστε ίδιοι και να διαφωνούμε παραθέτοντας επιχειρήματα πολιτισμένα; Αν αυτά που λέω σου φαίνονται χαζά, δεν χρειάζεται να απαντήσεις. Δεν σε ανάγκασε κανείς να συμφωνείς με τα πάντα, δεν γίνεται κιόλας. Η τουλάχιστον απάντα σε αυτά που λέω, που είναι και το προκείμενο να γίνονται συζητήσεις.

Και φίλε δεν σε ειρωνεύομαι, σου τα λέω ειλικρινώς φιλικά. Τι λες , θα σταματήσουμε αυτή τη στείρα αντιπαράθεση; Δεν μπαίνουμε εδώ μέσα για να διαβάσουμε διαφορετικές σκοπιές και να παραθέσουμε τη δικιά μας; Μπαίνουμε για να χαλάσουμε τη ζαχαρένια μας; Σου επαναλαμβάνω, δεν σου είπε κανείς ότι είσαι λάθος, εγώ τουλάχιστον είπα απλά τη γνώμη μου.

quote:

---

Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι το τελετουργικό του πεντάγραμμου, ένα όντως πολύ σημαντικό τυπικό της τελετουργικής μαγείας, όχι μόνο είναι σχετικό με τα 4+1 στοιχεία αλλά και με την έννοια της χρυσής τομής, αφού το πεντάγραμμο σαν γεωμετρικό σχήμα κρύβει μέσα του την χρυσή τομή. Επομένως θα έπρεπε να παραπέμπεις και σε βιβλία Γεωμετρίας, για να κατανοήσει ο ενδιαφερόμενος τα πάντα σε σχέση με την χρυσή τομή. Επειδή δε η Γεωμετρία έχει σχέση με τα Μαθηματικά, λίγα βιβλία κατατοπιστικά επί του θέματος νομίζω ότι θα ήταν επίσης αναγκαία. Και φυσικά ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει ασχοληθεί με την τέχνη, με τους πίνακες ζωγραφικής ή τα γλυπτά που κρύβουν την χρυσή τομή, και, γιατί όχι, αν είναι δυνατόν να γίνει και ο ίδιος γλύπτης ή ζωγράφος.

---

Πιθανώς έχεις σπόρους να σπείρεις. Προφανώς δεν κατέχεις την τέχνη της ναυσιπλοΐας. Επί του παρόντος, είσαι απλώς αχώνευτος.

quote:

---

Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι το τελετουργικό του πεντάγραμμου, ένα όντως πολύ σημαντικό τυπικό της τελετουργικής μαγείας, όχι μόνο είναι σχετικό με τα 4+1 στοιχεία αλλά και με την έννοια της χρυσής τομής, αφού το πεντάγραμμο σαν γεωμετρικό σχήμα κρύβει μέσα του την χρυσή τομή. Επομένως θα έπρεπε να παραπέμπεις και σε βιβλία Γεωμετρίας, για να κατανοήσει ο ενδιαφερόμενος τα πάντα σε σχέση με την χρυσή τομή. Επειδή δε η Γεωμετρία έχει σχέση με τα Μαθηματικά, λίγα βιβλία κατατοπιστικά επί του θέματος νομίζω ότι θα ήταν επίσης αναγκαία. Και φυσικά ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει ασχοληθεί με την τέχνη, με τους πίνακες ζωγραφικής ή τα γλυπτά που κρύβουν την χρυσή τομή, και, γιατί όχι, αν είναι δυνατόν να γίνει και ο ίδιος γλύπτης ή ζωγράφος.

ΕΝ ΒΥΘΩ ΓΑΡ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

---

Τελικά όχι μόνο συγκαλύπτεις με έντεχνο τρόπο την αενάως υποβόσκουσα ειρωνεία σου, αλλά βλέπω πως έχεις και πολύ διπλωματική μέθοδο όταν προτείνεις συμβιβασμό. Με καλείς να αφήσουμε κάτω τις πέτρες και να σταματήσουμε αυτή την στείρα αντιπαράθεση, όπως λες, αφού όμως πρώτα έχεις φροντίσει με μάλλον άχαρο τρόπο να μου ρίξεις μια τεράστια κοτρόνα στο κεφάλι! Μαθαίνω, δηλαδή, από την πρώτη κιόλας πρόταση του κειμένου σου πως εκτός από είρων, επιθετικός, αγχωμένος, συγχυσμένος, υφάκιας, είμαι και άνθρωπος που σίγουρα πάσχει από σύνδρομο ανωτερο-κατωτερότητος (ο μοναδικός στον πλανήτη). Και φυσικά όχι μόνο είμαι αγενής, αλλά και ασεβής χαρακτήρας (όλα αυτά προφανώς επειδή τόλμησα να σε διορθώσω, και μάλιστα πολλάκις). Μετά από αυτή την καθαρά εχθρική πράξη, και ως σωστός τζέντλεμαν που είσαι, υπεισέρχεσαι στο πεδίο της διπλωματίας: οι προσβολές σταδιακά αρχίζουν και μειώνονται, τόσο σε μάζα όσο και σε συχνότητα, οι κοτρόνες γίνονται πετραδάκια (δεν τα έχω βρει με τον εαυτό μου, το παίζω παντογνώστης, κλπ) και στο τέλος εξαϋλώνονται εντελώς ώσπου φτάνουμε στην πρόταση ανακωχής, δηλαδή να αφήσουμε κάτω τις πέτρες (αφού πρώτα μου τις πέταξες όλες στη μούρη).

Εύγε! Αν μη τι άλλο θαυμάζω την εξόχως δαιμόνια διπλωματία σου η οποία μάλιστα διακρίνεται από έναν εκλεπτυσμένο εγγλέζικο τόνο (και μάλλον γι αυτό το λόγο είναι δεινή). Εγώ λοιπόν δέχομαι την πρόταση, αλλά με μια προϋπόθεση: όπως ακριβώς χρησιμοποίησα σοφιστικούς λογισμούς για να αντικρούσω τις δικές σου σοφιστείες, έτσι και τώρα θα χρησιμοποιήσω την ίδια διπλωματική τεχνική με τη δική σου, δηλαδή αυτήν του βαθμιαίου απολιθοβολισμού.

Ελπίζω η Μεγαλειότης σας να μου το επιτρέπει, μιλόρδε (σχετική υπόκλιση).

Εγώ μπορεί να είμαι κομπλεξικός (κατά τη γνώμη σου) αλλά εσύ πάσχεις από το σύνδρομο της τοιχοποιημένης ανθρωποφάνειας. Με απλά λόγια, φαίνεσαι άνθρωπος αλλά στην ουσία είσαι όπως ένας τοίχος. Προσπάθησες ποτέ να μιλήσεις σε έναν τοίχο; Εγώ όχι, μέχρι που μίλησα με σένα! Εις μάτην η προσπάθειά μου, εις μάτην και τα λόγια μου. Ουδεμία ανταπόκριση. Πως αλλιώς εξηγείται το γεγονός πως ακόμα και τώρα, στο τελευταίο σου μήνυμα, μου λες ότι σίγουρα όλες αυτές οι επιστήμες που αναφέρω δεν βλάπτουν τον άνθρωπο; (και αυτό είναι μόνο ένα πρόσφατο παράδειγμα). Που σημαίνει ότι επειδή τις θεωρώ άσχετες με το θέμα μας, τις θεωρώ και γενικότερα ασήμαντες, ενώ εσύ αντιλαμβάνεσαι την χρησιμότητά τους. Να υποθέσω ότι δεν διάβασες αυτό που είπα προηγουμένως, ότι δηλαδή προσωπικά θεωρώ πως ο ιδανικός άνθρωπος είναι ο πανεπιστήμων άνθρωπος; Μα όχι, είμαι σίγουρος ότι το διάβασες. Αλλά ακόμη κι αν δεν διάβασες την συγκεκριμένη πρόταση τότε θα μπορούσες από τα συμφραζόμενα να βγάλεις τουλάχιστον το συμπέρασμα πως δεν τις θεωρώ άχρηστες. Είναι δυνατόν ακόμα και τώρα μετά από τόσα επιχειρήματα να μην έχεις καταλάβει το σκεπτικό του συμπλεγματικού και ανώριμου συνομιλήτη σου; Μα ναι, είναι. Αφού μιλάω σε τοίχο. Από το ένα αυτί στο άλλο!

Εντάξει, αυτή ήταν η κοτρόνα μου. Ελπίζω, μιλόρδε μου, συγγνώμη, εννοώ Ιταλέ, να σε πήρε ξώφαλτσα. Εξάλλου σου την πέταξα με το γάντι, όπως θα έκανε κάθε σωστός τζέντλεμαν.

Είμαι είρων, συμφωνώ. Όχι όμως από το πρώτο μου μήνυμα! Απότομος ίσως, είρων όχι. Εγώ πάντως όταν ειρωνεύομαι δεν το κρύβω. Προσπερνώ την πρόσφατη σχετική μου υπόδειξη περί της ειρωνείας σου, προσπερνώ και όλες τις άλλες διάσπαρτες και προσεκτικά ναρκοθετημένες ειρωνείες προς το πρόσωπο και τα λεγόμενά μου, ακόμα και όταν φαινομενικά δεν απευθύνεσαι σε μένα. Είναι δυνατόν να πιστεύεις στ' αλήθεια πως όταν με προσφωνείς ως "Τριπτόλαιμο", από την πρώτη σου κιόλας απάντηση σε μένα, εγώ θα χάψω ότι αυτό συμβαίνει λόγω ορθογραφικού λάθους, από κάποιον μάλιστα που όπως φαίνεται τα κείμενα του συνήθως στερούνται παρόμοιων λαθών; Ή μηπως περιμένεις να πιστέψω πως έφταιγε ο μαγικός δαίμων του πληκτρολογίου; Εγώ είμαι αγενής και δεν σέβομαι του άλλους (κατά την άποψή σου), αλλά εσύ πάσχεις από οξεία ανειλικρίνεια.

All right, αυτή ήταν μια απλή πέτρα. Να μπούμε στο θέμα μας τώρα;

Με κατηγορείς ότι δεν απαντάω στα γραφόμενά σου, μα έχω απαντήσει σε όλα και ορισμένες φορές αναλυτικότερα απ' όσο (νόμιζα ότι) χρειαζόταν.

Ακόμα δεν έχεις καταλάβει ή δεν θέλεις να καταλάβεις τι λέω, και ούτε πρόκειται απ' ότι φαίνεται. Εσύ θα συνεχίσεις να υποστηρίζεις πως γενικόλογες και αόριστες απαντήσεις όπως η δική σου είναι χρήσιμες και σχετικές με ένα απόλυτα οριοθετημένο και εξειδικευμένο θέμα όπως η τελετουργική μαγεία, και πιο συγκεκριμένα με την σολομωνική, που αποτελεί έναν ακόμα περισσότερο εξειδικευμένο κλάδο της προηγούμενης γενικότερης κατηγορίας. Εγώ όμως μπορώ να συνεχίσω να διαφωνώ μαζί σου; Έχω το δικαίωμα να το κάνω χωρίς παράλληλα να χαρακτηρίζομαι ως άνθρωπος που δεν έχει "γενική παιδεία"; Και πάνω απ' όλα, μπορώ να το κάνω αυτό χωρίς να προσπαθείς να με εμφανίσεις ως τύπο που το παίζει ειδικός και παντογνώστης; Τι σημαίνει ειδικός; Εσύ δεν το έπαιξες ειδικός όταν έδινες απαντήσεις για ένα θέμα που δεν γνωρίζεις, αλλά το έπαιξα εγώ ειδικός όταν διαφώνησα με όσα εγραφες παρ' όλο που μιλούσα για ένα θέμα που γνωρίζω; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι ειδικότεροι από μένα όχι μόνο σε αυτό αλλά και σε πολλά άλλα θέματα, όμως εγώ είμαι πιο ειδικός από σένα πάνω στο θέμα γιατι εσύ απλώς δεν το γνωρίζεις καθόλου.

Αφήνω κάτω τις πέτρες μου, αν και στην πραγματικότητα σου τις πέταξα όλες, πολιτισμένα πάντα, και τελικώς έμεινα με άδεια χέρια. English politics, you see!

Δεν ξέρω αν τα κατάφερα όσον αφορά τον χειρισμό εγγλέζικων διπλωματικών μεθόδων, πάντως προσπάθησα.

With kind regards,

Sir Triptolemus.

Grand Order of Diplomats (G.O.D.)

P.S. 1: Μαρία (and Italos) ούτε είμαι ούτε το παίζω παντογνώστης, αν όμως διαφωνώ κάπου θα συνεχίσω να το κάνω.

P.S. 2: DSM. Επί του παρόντος δεν ήρθα για να σπείρω αλλά για να ξεριζώσω. Αν θελήσω να προσφέρω κάτι προς βρώση ή χώνευση πιθανώς να το αντιληφθείς. Αλλά πως θα το κάνεις αυτό αφού προφανώς δεν κατέχεις την τέχνη της προσεκτικής παρατήρησης;

P.S. 3: Heretic, το πιο διασκεδαστικό απ'όλα είναι το γεγονός ότι ο geokal12 αποτελεί (σχεδόν) βουβό πρόσωπο στην όλη υπόθεση. Και το λέω αυτό με χιουμοριστική διάθεση και όχι με κακεντρέχεια.