- Ιερά εξέταση καλά κρατεί. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Κατα την θεωρία μου θεός είναι, οι ψυχές όσων έζησαν, ζουν και θα ζήσουν σε όλο το σύμπαν. Είναι κάτι σαν ένα είδος ευφυούς ενεργείας, η κοσμική ψυχή. Δεν του έχω δώσει ιδιότητες γιατί περιλαμβάνει τόσο τις ψυχές των "θεών" όσο και των θνητών σε ένα μεγάλο μείγμα. Καμιά ιδέα;

---

ΣΥΝΕΠΩΣ:

Θεός = ψυχές = κοσμική ενέργεια = μεγάλο μείγμα.

quote:

---

Καμιά ιδέα;

---

«Ω ψυχή μου, μην ποθείς αθάνατη ζωή μονάχα επιδίωκε ό,τι μπορείς να κατορθώσεις»

quote:

---

Ο Λιακ δεν λέει κάτι καινουργίο, τα μισά του βιβλία είναι αναμασημένα λόγια άλλων συγγραφέων, για να δούμε ομως τώρα πόσο μάγκας είσαι durden, ξέρεις απο που βρίσκει τις πηγές του και ποίες είναι;;

---

Μα μήπως δεν πρέπει να μειδιάσω εδώ;
Ε durden_alie;

κλικ me
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

quote:

---

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Ο Λιακ δεν λέει κάτι καινουργίο, τα μισά του βιβλία είναι αναμασημένα λόγια άλλων συγγραφέων, για να δούμε ομως τώρα πόσο μάγκας είσαι durden, ξέρεις απο που βρίσκει τις πηγές του και ποίες είναι;;
--------------------------------------------------------------------------------

Μα μήπως δεν πρέπει να μειδιάσω εδώ;
Ε durden_alie;

---

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=4692&whichpage=1&ARCHIVE=

Oπωσδήποτε την Ασκητική του Καζαντζάκη

ΑΛΛΑ & ΤΟ ΘΕΜΑ Θείο και μη-Θείο το οποίο λόγο του ότι δεν μπόρεσα να εντοπίσω το παραθέτω απο το αρχείο μου:

quote:

---

Θείο και μη-Θείο
Μας λένε ότι το σύμπαν είναι η εκδήλωση μιας άπειρης
και αιώνιας Αυτο-Ύπαρξης: Το Θείο Ον κατοικεί στο παν
που υπάρχει. (Πανταχού παρών και τα πάντα πληρών)
Εμείς οι ίδιοι, στην πιο βαθιά μας ύπαρξη, είμαστε Εκείνο.
Η ψυχή μας, η κρυφή ψυχική μας οντότητα, είναι ένα κομμάτι
της Θείας Συνείδησης και Ουσίας.
Αλλά ταυτόχρονα μιλάμε για μια θεία ζωή ως “το μεσουράνημα
μιας εξελικτικής πορείας”, και η χρήση της φράσης αυτής
σημαίνει πως η τωρινή μας ζωή δεν είναι θεία – αλλιώς,
προς τι η εξέλιξη- καθώς επίσης και η κάθε ζωή που βρίσκεται
κάτω από εμάς ,τους ανθρώπους.
Με τη πρώτη ματιά, αυτό μοιάζει σαν αυτο-αντιλογία,
αντί να κάνομε μια διευκρίνιση μεταξύ της θείας
ζωής που προσδοκάμε ,και της τωρινής μη-θείας ζωής μας,
θα ήταν πιο λογικό να μιλάμε για μια άνοδο από επίπεδο
σε ανώτερο επίπεδο της θείας εκδήλωσης.
Θα μπορούσαμε να παραδεχτούμε πως βασικά
αν κοιτάξουμε την εσωτερική πραγματικότητα
και μόνο, και προεξοφλήσομε με τις εισηγήσεις
του εξωτερικού σχήματος, φύση
της εξέλιξης θα ήταν η αλλαγή που πρέπει
να υποστούμε στη Φύση.
Ας επιχειρήσουμε μια εις βάθος ανάλυση του Θείου και
μη-Θείου και ας επιστρατεύσομε όσες γνώσεις έχομε, όση ενόραση
διαθέτομε, όσες θεωρίες ακούσαμε ή μελετήσαμε για να φέρομε στην
επιφάνεια, όπως προείπα, και στο φως αυτό το «πρόβλημα»
μεταξύ Θείου και μή Θείου.
Η διευκρίνιση μεταξύ θείας και μη-θείας ζωής είναι ολόιδια με την
ρίζα της διευκρίνισης μεταξύ μιας ζωής από Γνώση που τη ζούμε
με επίγνωση και με τη δύναμη του Φωτός, και μιας ζωής που
τη ζούμε από Άγνοια, εν πάση περιπτώσει έτσι παρουσιάζεται
στο κόσμο μας, που αργά και δύσκολα εξελίσσεται μέσα από ένα
αρχέτυπο Ασυνείδητο.
Η κάθε ζωή που έχει σαν βάση ακόμη μέσα της αυτό το Ασυνείδητο,
είναι σφραγισμένη με το σημάδι μιας ριζικής ατέλειας, επειδή
κι όταν ακόμη είναι ικανοποιημένη με τον τύπο της, είναι
εν τούτοις μια ικανοποίηση με κατιτίς που είναι ατελές
και μη-αρμονικό, ένα κομματιαστό έργο δυσαρμονιών.

Αντίθετα, ακόμη και μια, αμιγώς, νοητική ή ζωτική ζωή, θα ήταν
τέλεια μέσα στα όριά της, εάν ήταν βασισμένη σε μια περιορισμένη,
αλλά αρμονική αυτοδύναμη και αυτο-γνώση. Και είναι αυτά τα δεσμά,
στην αέναη σφραγίδα της ατέλειας και δυσαρμονίας,
που βρίσκομε τα σημάδια του μη-θείου.
Μια θεία ζωή, ακόμη κι αν προοδεύει από το μικρό στο μεγαλύτερο, θα
ήταν στο κάθε στάδιό της αρμονική στο στοιχείο και στην
λεπτομέρειά της.
Θα ήταν ένα ασφαλές βάθρο πάνω στο οποίο η ελευθερία
και η τελειότητα θα άνθιζαν με φυσικό τρόπο ή θα μεγάλωναν
προς το υψηλότερό τους ανάστημα, που θα εξιδανικεύονταν και θα
επεκτείνονταν στα πιο αδιόρατα κάλλη τους.
Όλες οι ατέλειες, όλες οι τελειότητες πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν
όταν μελετάμε τη διαφορά μεταξύ μιας θείας και μιας μη-θείας
ύπαρξης, αλλά συνήθως, όταν κάνομε τη διευκρίνιση την κάνομε
με το ανθρώπινη λογική και σαν ανθρώπινες υπάρξεις που αγωνίζονται
κάτω από την πίεση της ζωής και των δυσκολιών της, της επαφής μας
με τα άμεσα προβλήματά της και τις συγχύσεις.
Πάνω από όλα σκεπτόμαστε την διευκρίνιση την οποία είμαστε
υποχρεωμένοι να κάνομε μεταξύ καλού και κακού ή με τα συναφή
προβλήματα της διττότητας, το μίγμα της ευτυχίας και ταλαιπωρίας
που έχομε μέσα μας.
Όταν αναζητάμε, διανοητικά, μια θεία παρουσία στα πράγματα, μια
θεία πηγή του κόσμου, μια θεία διακυβέρνηση των λειτουργιών του,
η παρουσία του κακού, η εμμονή της ταλαιπωρίας, το μεγάλο κομμάτι
που προσφέρεται στο πόνο, λύπη και βασάνων στην οικονομία της
Φύσης, είναι τα ωμά φαινόμενα που φέρνουν σε αμηχανία τη λογική
μας και ξεπερνούν την ενστικτώδη πίστη της ανθρωπότητας σε ένα
τέτοιο αρχέτυπο/πηγή και διακυβέρνηση ή σε ένα πανταχού παρόν
Θείο Έμφυτο.
Αλλά αυτό το μοντέλο κρίσης δεν είναι, ικανοποιητικά, αντιληπτό
και υποστηρίζεται από ένα σημείο άποψης σαν πολύ ανθρώπινο.
Για μια πλατύτερη θέση, το κακό και η δυστυχία φαίνονται μόνο
σαν χτυπητές απόψεις, κι εδώ που τα λέμε, δεν είναι οι μόνες
ελλείψεις, δεν είναι καν η ρίζα της ύλης.
Το σύνολο των ατελειών του κόσμου δεν έχει γίνει μόνο από αυτές
τις ελλείψεις, υπάρχει κάτι περισσότερο από την «πτώση»,
αν υπήρξε βέβαια πτώση, της πνευματικής ή της υλικής μας ύπαρξης
από το καλό και από την ευτυχία, ή η αποτυχία της φύσης να
ξεπεράσει το κακό και τη δυστυχία. Πέραν της έλλειψης των
ηθικών και ηδονιστικών ικανοποιήσεων που απαιτεί η ύπαρξή μας,
(που αυτές οι ικανοποιήσεις είναι μόνο μια σταγονίτσα του Καλού
και της Τέρψης στην κοσμική μας εμπειρία), υπάρχει επίσης η έλλειψη
των άλλων θεϊκών βαθμίδων για: Γνώση, Αλήθεια,, Κάλλος, Ισχύς,
Ένωση είναι και αυτά επίσης το υλικό και τα στοιχεία της θεϊκής
ζωής, που δίνονται σε μας με το σταγονόμετρο, εν τούτοις είναι όλα,
στο απόλυτό τους, δυνάμεις της Θείας Φύσης.
Δεν είναι δυνατόν, λοιπόν, να περιορίσουμε την περιγραφή της
μη-θεϊκής ατέλειας, και για μας τους ίδιους και για το κόσμο,
αποκλειστικά σε ηθικό κακό ή σε αισθητικές ταλαιπωρίες.
Υπάρχει κάτι περισσότερο, στο κοσμικό αίνιγμα, από το διπλό του
πρόβλημα, επειδή είναι, ισχυρό αποτέλεσμα ενός κοινού στοιχείου.

Είναι το γενικό στοιχείο της ατέλειας που πρέπει να παραδεχθούμε
και να μελετήσουμε. Αν δούμε από κοντά αυτή τη γενική ατέλεια,
θα δούμε πως αποτελείται πρώτα από ένα περιορισμό των θείων
στοιχείων μέσα μας, και αυτός ο περιορισμός καταληστεύει την
θειότητα των στοιχείων αυτών.
Μετά θα δούμε μια ποικίλη, και με πολλές διακλαδώσεις, διαστροφή,
μια διαστρέβλωση, ένα αντίθετο ρεύμα, μια νοθευμένη αναχώρηση από
κάποια ιδανική Αλήθεια της ύπαρξης. Για το νου μας που δεν κατέχει
αυτή την Αλήθεια, αλλά μπορεί να την συλλάβει, αυτή η
αναχώρηση παρουσιάζεται είτε σαν μια κατάσταση από την οποία έχομε
ολισθήσει πνευματικά ή σαν μια πιθανότητα ή σαν μια υπόσχεση που
δεν μπορούμε να εκπληρώσουμε, δεν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε
διότι υπάρχει μοναχά ως ένα ιδανικό....
Υπήρξε, είτε πταίσμα του εσωτερικού πνεύματος από την μεγάλη
συνείδηση και γνώση, τέρψη, αγάπη και ομορφιά, δύναμη και
ικανότητα, αρμονία και καλό, ή... αλλιώς υπάρχει μια αποτυχία
της φύσης μας που αγωνίζεται. Μια ανικανότητα να καταφέρομε
αυτό που ενστικτωδώς βλέπομε να είναι ανώτερο και επιθυμητό.
Αν εισχωρήσομε στην αιτία της πτώσης ή της αποτυχίας, θα
ανακαλύψουμε πως το παν ενεργεί από ένα πρωταρχικό γεγονός
που αντιπροσωπεύεται από την ύπαρξή μας, την συνείδηση, ενέργεια,
την εμπειρία των πραγμάτων, (όχι στον ίδιο τους τον εαυτό, αλλά
στην επιφανειακή πραγματική φύση), ένα στοιχείο ή, ας πούμε, ένα
αποτελεσματικό φαινόμενο διαίρεσης ή διάσπασης στην ένωση της
Θείας Ύπαρξης.
Αυτή η διάσπαση γίνεται, στο αναπόφευκτο πρακτικό της αποτέλεσμα,
ένας περιορισμός της θείας συνείδησης και γνώσης, της θείας
ευτυχίας και κάλλους, της θείας δύναμης και ικανότητας, της θείας
αρμονίας και καλού: υπάρχει ένας περιορισμός της πληρότητας και
ακεραιότητας, μια τυφλότητα στην όρασή μας για αυτά τα πράγματα,
μια αναπηρία στο να τα ακολουθήσουμε, μια ελάττωση δύναμης και
έντασης, μια υποβίβαση της ποιότητας – το σημάδι μιας καθόδου από
τα πνευματικά ύψη ή αν θέλετε, μιας συνείδησης που εμφανίζεται
από το αναίσθητο ουδέτερο και μονότονο του Ασυνείδητου.
Οι εντάσεις που είναι κανονικές και φυσικές σε υψηλότερα επίπεδα,
μέσα μας είναι χαμένες ή υποτονικές με τέτοιο τρόπο που να
εναρμονίζονται με το γκριζόμαυρο της υλικής μας ύπαρξης.
Στην περιορισμένη διανόησή μας μεσολαβούν η α-συνειδητότητα
και η λανθασμένη συνείδηση, η άγνοια καλύπτει την όλη μας φύση
και,- με την κακή εφαρμογή ή την κακή διεύθυνση μια ατελούς θέλησης
και γνώσης με τις αυτόματες αντιδράσεις της ελαττωμένης
συνείδησης/ενέργειας και την ανάρμοστη φτώχεια της υπόστασής
μας- σχηματίζονται αντιλογίες των θείων στοιχείων, ανικανότητα,
αδράνεια, ψεύδος, λάθος, πόνος και λύπη, δυσαρμονία, κακό.
Υπάρχει επίσης πάντα μέσα μας, κάπου κρυμμένο, που τρέφεται από μια
κρύφια γωνιά, ακόμη και όταν δεν το αισθανόμαστε φανερά στην
συνειδητή φύση, ακόμη και όταν το αποβάλομε με τα τμήματα εκείνα
του εαυτού μας που μας κάνουν μαρτύρια, υπάρχει μια προσήλωση σε
αυτή την εμπειρία της διαίρεσης, μια προσκόλληση στο διαιρετικό
τρόπο ύπαρξης που σταματά την εκτομή αυτών των δυσάρεστων ή την
αποβολή τους και μετακίνησή τους. Επειδή, αφού το στοιχείο
της Συνείδησης-Ενέργειας και της Ευδαιμονίας είναι στη ρίζα όλης
της εκδήλωσης, τίποτε δεν μπορεί να αντέξει ή να επιμένει αν δεν
υπάρχει μια θέληση στη φύση μας, μια συναίνεση της Ψυχής, μια
συντηρούμενη ευχαρίστηση, έστω για κάποιο τμήμα της ύπαρξής μας
που επιθυμεί αυτή την ευχαρίστηση, ακόμη κι όταν είναι μια
κρυφή ή διαστρεβλωτική ευχαρίστηση, για να την κρατά σε συνέχιση.
Όταν λέμε πως το παν είναι μια θεία εκδήλωση, ακόμη και αυτό
που ονομάζομε μη-θείο, εννοούμε πως το παν είναι θείο στην ουσία
του, ακόμη κι αν το όποιο σχήμα, μας φέρνει σε αμηχανία ή μας απωθεί.
Ή, να το βάλομε σε φόρμουλα, (που είναι πιο εύκολο για την
ψυχολογική μας έννοια των πραγμάτων), σε όλα τα πράματα υπάρχει
μια παρουσία, μια αρχέτυπη Πραγματικότητα -ο Εαυτός, το Θείο,
ο Θεός- που είναι εσαεί αγνό, τέλειο, ευδαίμων, άπειρο:
το άπειρό του δεν επηρεάζεται από τον περιορισμό των σχετικών
πραγμάτων. Η αγνότητά του δεν κηλιδώνεται από τις αμαρτίες μας
και τις κακίες μας. Την ευδαιμονία του δεν την εγγίζει ο πόνος
και η ταλαιπωρία μας. Η τελειότητά του δεν βλάπτεται από τα
ψεγάδια της συνείδησής μας, γνώσης, θέλησης, ένωσης.
Σε ορισμένες εικόνες των Ουπανισάντ η θεία ψυχή περιγράφεται
σαν τη μοναδική Φωτιά που μόνη της έχει εισέλθει σε όλα τα
σχήματα και σύμφωνα με το σχήμα όπως ο μοναδικός Ήλιος που φωτίζει
το παν αμερόληπτα και δεν επηρεάζεται από τα ελαττώματα της
όρασής μας.
Να μην ξεχνάμε και το πυρ του Ηρακλείτου, άλλωστε.

Αλλά αυτή η διαβεβαίωση δεν είναι αρκετή.
Αφήνει άλυτο το πρόβλημα.

Γιατί, εκείνο που είναι από μόνο του καθαρό, τέλειο, ευδαίμων,
άπειρο, θα έπρεπε όχι μόνο να ανέχεται αλλά φαίνεται και να
υποστηρίζει και να ενθαρρύνει στην εκδήλωσή του την ατέλεια
και το περιορισμό, την ακαθαρσία και ταλαιπωρία και το
ψεύδος και το κακό;
Εάν, απλά, αφήσουμε αυτά τα δύο ασύμφωνα γεγονότα της ύπαρξης να
σταθούν αντίκρυ, οδηγούμαστε να συμπεράνομε πως δεν υπάρχει
κάποια πιθανή συμφιλίωση. Το μόνο που μπορούμε να κάνομε είναι
να προσκολληθούμε, όσο μπορούμε, σε μια βαθιά αίσθηση χαράς της
αγνής ουσιώδους Παρουσίας, και να πράξουμε ό,τι είναι το καλύτερο
με την εξωτερική α-συμφωνία, μέχρι να επιβάλλουμε στη θέση
της τον νόμο της θεϊκής αντίθεσης.
Ή αλλιώς πρέπει, μάλλον, να ψάξουμε για μια απόδραση, και όχι για
την λύση. Επειδή, λέμε τώρα, πως μόνο η εσωτερική Παρουσία είναι
η Αλήθεια, και η εξωτερική α-συμφωνία είναι «ψεύδος» ή ψευδαίσθηση
που δημιουργήθηκε από ένα μυστηριώδες στοιχείο της Άγνοιας.
Το πρόβλημά μας ως εκ τούτου, είναι να ανακαλύψουμε κάποιο τρόπο
απόδρασης από το ψεύδος του εκδηλωμένου κόσμου στην αλήθεια
της κρυμμένης Πραγματικότητας.
Θα μπορούσαμε, ίσως, να συμφωνήσουμε με τους Βουδιστές,
ότι δεν υπάρχει καμία ανάγκη εξήγησης, εφόσον υπάρχει αυτό το
πρακτικό γεγονός της ατέλειας και της μη-μονιμότητας των πραγμάτων
και δεν υπάρχει Εαυτός, Θείο, Θεός, επειδή και αυτά είναι
ψευδαίσθηση της συνείδησής μας: το μόνο πράγμα που είναι απαραίτητο
για την απελευθέρωση είναι να απαλλαγούμε από το επίμονο οικοδόμημα
των ιδεών και την επίμονη ενέργεια της δράσης που διατηρεί μια
συνέχεια στη ροή της μη-μονιμότητας.
Σε αυτό το δρόμο της απόδρασης πετυχαίνομε την αυτο-καταστροφή
μέσα στη Νιρβάνα.
Το πρόβλημα των πραγμάτων εξαφανίζεται από την δική μας
αυτο-εξαφάνιση.
Αυτό είναι ένας τρόπος απόδρασης, αλλά δεν φαίνεται σαν τον
αληθινό και μοναδικό τρόπο, ούτε υπάρχουν άλλες λύσεις, ολοσχερώς
ικανοποιητικές.
Είναι γεγονός πως με την απόρριψη της παράφωνης εκδήλωσης
από την εσωτερική μας συνείδηση, σα μια επιπόλαια εξωτερικότητα,
με την επιμονή μόνο στην άδολη και τέλεια Παρουσία, μπορούμε να
πετύχομε, ατομικά, μια βαθιά και μακάρια αίσθηση
αυτής της σιωπηλής θειότητας, μπορούμε να εισέλθομε στο άσυλο,
μπορούμε να ζήσουμε στο φως και στην έκσταση.
Μια αποκλειστική εσωτερική συγκέντρωση στο Αληθινό, το Αιώνιο
είναι πιθανό, ακόμη μια αυτό-εμβύθιση με την οποία μπορούμε
να χάσουμε την α-συμφωνία ή να παραμερίσουμε την α-συμφωνία
του σύμπαντος.
Αλλά κάπου μέσα μας βαθιά, υπάρχει μια ανάγκη για ολική συνείδηση,
υπάρχει στη Φύση μια μυστική συμπαντική αναζήτηση για την ολάκερη
Θειότητα, μια ώθηση προς κάποια ολοσχερή γνώση και τέρψη και δύναμη
ύπαρξης, υπάρχει η ανάγκη μιας ολάκερης ύπαρξης, μια
ολοσχερούς γνώσης, και αυτή η ακέραια θέληση μέσα μας δεν είναι
πλήρως ικανοποιημένη από αυτές τις λύσεις.

Ενόσω ο κόσμος δεν θα εξηγείται θεϊκά σε μας, το Θείο θα παραμένει
ατελώς γνωστό, επειδή ο κόσμος, επίσης, είναι Εκείνο και, ενόσω
δεν είναι παρόν στην συνείδησή μας και δεν κατέχεται από τις δυνάμεις
της συνείδησής μας, με την έννοια της θείας ύπαρξης, δεν θα
κατέχομε ολάκερη την Θειότητα.
Είναι πιθανόν να αποδράσομε και διαφορετικά από το πρόβλημα...
Ένας νέος κόσμος γεννιέται. Ήμαστε καταμεσής στην μεταβατική
περίοδο στην οποία οι δύο κόσμοι αναμιγνύονται.
Ο παλιός επιμένει, αρκετά δυναμικός ακόμη, ακόμη να ελέγχει την
κοινή συνείδηση, αλλά ο νέος γλιστράει απαλά και ταπεινά
(εξωτερικά) δεν είναι ορατός ακόμη στον καθένα....
Αλλά εργάζεται, μεγαλώνει και μια μέρα θα είναι τόσο δυνατός
που θα επιβληθεί.
Και το πρόβλημα δεν είναι ο ματεριαλισμός της εποχής μας,
καθώς συχνά φανταζόμαστε, επειδή οι επιστήμονες, αν επιδείξουν
λίγη ειλικρίνεια, θα είναι οι πρώτοι που θα φτάσουν στην Αλήθεια,
αλλά το πνευματικό μπετόν κάτω από το οποίο έχομε θάψει το Πνεύμα.
Η μεγαλύτερη παγίδα του Σατανά δεν είναι το ψεύδος και το μίσος του
για τον κόσμο, (σαν τον Αττίλα ή τους Ναζί) είναι πολύ έξυπνος για
τέτοιες μικροπρέπειες, αλλά η παγίδα του είναι να βάλει στο χέρι
του ένα κόκκο αλήθειας και μετά να την διαστρεβλώσει ανεπαισθήτως.
Τίποτε δεν είναι χειρότερο από μια αλλοιωμένη αλήθεια, γιατί το
ψεύδος γίνεται έτσι πανίσχυρο με τη μικρή σταγόνα αλήθειας που περιέχει.
Μετα-λογική, λοιπόν...Όπως λέμε μεταφυσική, ή κάνω λάθος;
Η μεταλογική/μετα-διάνοια που προϋποθέτει συνείδηση.
Τότε, διαισθητικά μιλώντας, μια τριπλή αλλαγή συνείδησης,
χαρτογραφεί, ή είναι αναγκαία για το ταξίδι μας πάνω στη γη:
ανακάλυψη της Ψυχικής Ύπαρξης = Έμφυτο Πνεύμα,
ανακάλυψη της Νιρβάνας= Υπέροχο Πνεύμα,
και ανακάλυψη της Κεντρικής Ύπαρξης= Συμπαντικό Πνεύμα.
Η μετα-διάνοια, σπανίως, είναι και η κορυφαία επίτευξη της
ανθρώπινης συνείδησης. Είναι μια κοσμική συνείδηση, αλλά χωρίς να
χάνεται η ατομικότητα. Αντί να αποβάλλει το παν για να πετάξει ψηλά
σε ουράνια ύψη, η μετα-διάνοια έχει υπομονετικά ανέβει το κάθε
σκαλί της ύπαρξής της, ώστε ο πυθμένας παραμένει συνδυασμένος
με την κορυφή χωρίς διακοπή.
Εκεί είναι ο κόσμος των θεών, η πηγή της έμπνευσης των μεγάλων
θεμελιωτών της θρησκείας. Εκεί είναι που όλες οι θρησκείες που
ξέρομε γεννήθηκαν, όλοι εξάγονται από μια υπερ-διανοητική εμπειρία
σε μία από τις αμέτρητες απόψεις.
Επειδή μια θρησκεία ή αποκάλυψη, μια πνευματική εμπειρία, ανήκει
σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο, δεν έρχεται από τους κεραυνούς του
Θεού, ούτε έρχεται από το πουθενά, αυτοί που ενσαρκώνουν την
συγκεκριμένη αποκάλυψη δεν έχουν συλληφθεί από το τίποτε,
η μεταδιάνοια/υπερνούς είναι η πηγή τους.
Αυτό ίσως να είναι η πραγματική σημασία της τριάδας της χριστιανικής
παράδοσης, Πατήρ-Υιός-Άγιο Πνεύμα.
Η υπεδιανόηση θα εξακολουθούσε να απορεί αν υπάρχει κατιτίς και
πέραν αυτής της τριπλής ανακάλυψης.
Το να ανακαλύψουμε το ψυχικό ον, για παράδειγμα, είναι μια μεγάλη
αντίληψη,-γινόμαστε ενήμεροι της θειότητάς μας- αλλά αυτή η
θειότητα παραμένει περιορισμένη στο άτομο και δεν επεκτείνεται
πέραν του προσωπικού τοιχώματος που μας περιορίζει. Το να
ανακαλύψουμε την κεντρική ύπαρξη είναι μία αντίληψη που σε
περικυκλώνει- ο κόσμος γίνεται η ύπαρξή μας, αλλά χάνομε την
αίσθηση της ατομικότητας, πράγματι θα ήταν λάθος να νομίζουμε
πως κάποιος κύριος Τάδε να κάθεται στο μέσον της κοσμικής
συνείδησης και να χαίρεται το θέαμα- επειδή δεν υπάρχει πια
κύριος Τάδε.
Το να ανακαλύψεις το Υπέροχο είναι μια πολύ ανώτερη αντίληψη,
αλλά χάνομε και το άτομο και τον κόσμο- δεν υπάρχει τίποτε εκτός
από Εκείνο, παντοτινά έξω από το ανθρώπινο παιγνίδι.
Στην θεωρία, μπορούμε να πούμε πως Πατήρ, Υιός, Άγιον Πνεύμα
είναι ένα, -στην θεωρία μπορούμε να πούμε οτιδήποτε μας αρέσει-
αλλά στην πράξη, όταν τα βιώνουμε, η κάθε μια από αυτές τις αλλαγές
της συνείδησης μοιάζει να αποκόπτει τις άλλες με ένα τεράστιο
χάσμα.
Εφ’ όσον δεν θα βρίσκομε ένα πρακτικό τρόπο που να συμβιβάζει το
τριπλό χάσμα μεταξύ πανθεϊστή, ατομιστή, και μονιστή, δεν θα
υπάρξει εκπλήρωση, ούτε για το άτομο ούτε για τον κόσμο.
Δεν είναι αρκετό να βρούμε το ατομικό μας κέντρο και να αφήσουμε
απέξω την ολότητα του κόσμου, ή να βρούμε την ολότητα του κόσμου
και να αφήσουμε απέξω το άτομο, και ακόμη λιγότερο να βρούμε την
υπέρτατη Ειρήνη όταν αμφότερα, κόσμος ατομικότητα θα διαλυθούν –
«Δεν θέλω να είμαι η ζάχαρη» αναφώνησε ο μεγάλος Ramakrishna
«Θέλω να τρώω ζάχαρη!».
Σε αυτόν και χαώδη και βασανισμένο κόσμο, εδώ όπου πρέπει να
δράσουμε, να αντιμετωπίσουμε πράγματα, να γίνομε, χρειαζόμαστε
πρωταρχικά να υπάρχουμε.
Χωρίς αυτήν την ύπαρξη, το δικό μας γίγνεσθαι, η ύπαρξή μας
διαλύεται σε ένα μακάριο μηδέν. Και χωρίς μια ατομικότητα, τι θα
μας ενδιέφεραν οι καταπληκτικές αντιλήψεις, αφού δεν θα είμαστε
πια εκεί;
Τέτοιας φύσης είναι η αντιλογία που πρέπει να λύσουμε, όχι σε
φιλοσοφική βάση, αλλά με τους όρους της ζωής και της
δραστηριότητας.
Μέχρι τώρα, ένα τέτοιο συμβιβαστικό μονοπάτι φαίνεται ανύπαρκτο
ή άγνωστο, γι αυτό όλες οι θρησκείες και οι πνευματικοί έχουν τοποθετήσει τον υπερφυσικό Πατέρα στην κορυφή της ιεραρχίας,
έξω από αυτό το δύστυχο χάος, παρακινώντας μας να ψάξουμε
κάπου αλλού για την ενότητα την οποία προσδοκούμε.

---

Πιστεύω πάντως πως θα σου ήταν πιο πολύ ενδιαφέρον να συμετάσχεις στην θεματική ενότητα ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ.

«Ω ψυχή μου, μην ποθείς αθάνατη ζωή μονάχα επιδίωκε ό,τι μπορείς να κατορθώσεις»

Edited by - ΠΛΩΤΙΝΟΣ on 10/12/2005 10:44:03

quote:

---

Φίλε skeptic,

Δεν σε έχω ξεχάσει, απλά σου ετοιμάζω ένα πακέτο απο DVDάκια, επειδή βλέπω οτι ψάχνεσαι.

---

Ευχαριστώ! Περιμένω με ανυπομονησία!

Φίλε GodsenD,

Σε συμβουλεύω να μην πιστεύεις οτιδήποτε γράφουν αυτά τα βιβλία, είναι εμφανές ότι έχεις επηρεαστεί απο αυτά σε μεγάλο βαθμό και ενδέχεται να σου κάνει κακό αυτό μακροπρόθεσμα.

Μπορεί να είναι best seller αλλά αυτό δεν μου λέει τίποτα. Τον πραγματικό θυσαυρό της γνώσεως τον βρίσκεις σε μη εμπορικά βιβλία και ψάχνοντας με κόπο τις διάφορες βιβλιοθήκες.

Όπως σωστά είπε και ο durden πρέπει να κριτικάρεις και να φιλτράρεις αυστηρά αυτά που διαβάζεις με συνεχή διασταύρωση των πληροφοριών όπως κάνουν οι δημοσιογράφοι και οι καλοί ερευνητές.

quote:

---

Απλά να παρακαλάς να ΜΗΝ αποκτήσουμε ποτέ εχθρούς που θα κατέχουν έστω και 5.000 χρόνια παραπάνω τεχνολογία απο εμάς...

---

Eγω προσωπικά παρακαλώ να μην αποκτήσουμε εχθρούς με τεχνολογία 50.000.000 ετών παραπάνω από εμάς

quote:

---

Δεν αντιλέγω οτι μπορεί να υπάρχουν ΚΑΙ άλλες μορφές ζωής πέρα απο την Γη.

Άλλωστε πολλά χημικά στοιχεία μα και κατάλληλες συνθήκες που απαιτούνται για την ύπαρξη ζωής, συναντάμε σε πολλά μέρη του Γαλαξία μας.

---

Αυτό το συμπέρασμα πάλι από που προκύπτει; Aπ'όσο γνωρίζω δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα γαιώμορφοι πλανήτες λόγω περιορισμού στην τεχνολογία των αστεροσκοπίων.
Η γή μας είναι μέχρι στιγμής ο μόνος γνωστός πολύτιμος μικροσκοπικός κόκκος ζωής σε ένα αχανές ψυχρό και αφιλόξενο για τη ζωή διάστημα.

Φίλε μου GodsenD, ο Λιακό... είναι μιά χαρά μάγκας, διότι έχει πιάσει μαζί με άλλους το νόημα.
Και όταν πιάσεις το νόημα πιάνεις και τα φράγκα...

Σου εφιστώ την προσοχή σου διότι έχεις γίνει βαπόρι μ' αυτά που μαθαίνεις και δυστυχώς ακολουθείς το μονοπάτι του κου Τηντ. (Εκδόσεις Αρχέτυπο)

Φίλε Skeptic

quote:

---

Αυτό το συμπέρασμα πάλι από που προκύπτει; Aπ'όσο γνωρίζω δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα γαιώμορφοι πλανήτες λόγω περιορισμού στην τεχνολογία των αστεροσκοπίων.
Η γή μας είναι μέχρι στιγμής ο μόνος γνωστός πολύτιμος μικροσκοπικός κόκκος ζωής σε ένα αχανές ψυχρό και αφιλόξενο για τη ζωή διάστημα.

---

Υπέρτερον πάντων αγαθών, η υγεία της διανοίας.

Οι αλβανοί μεταφέρουν κάθε μέρα τις κορίνες απο τα σύνορα και κάνουν παρέλαση-εισαγωγή βρωμιάς απο τη χώρα τους. Νομίζουν ότι θα ιδρύσουν τη μεγάλη αλβανία και θα κάνουν ότι θέλουν την Έλλαδα.

Οι σκοπιανοί κοιμούνται στις καλύβες τους και ονειρεύονται πως είναι Έλληνες για να αποκτήσουν ιστορία.

Οι τούρκοι κατέχουν τόσα χρόνια την Κύπρο, γράφουν ανελειπώς την Ελλάδα στα παλιά τους τα παπούτσια και κάνουν παραβιάσεις στο Αιγαίο, σύν τα Ίμια, σύν το ελικόπτερο που έριξαν τότε και είπανε οι προδότες του έθνους ότι έπεσε απο το καιρό.

Οι κινέζοι έχουν κατακλήσει την αγορά με προιόντα μοναδικής δυσλειτουργίας και προβλημάτων. Παίρνουν το ψωμάκι απο το στόμα του Έλληνα για να φάνε ρύζι αυτοί και οι παράνομες επιχειρήσεις τους. Δεν κλείνουν οι κινέζοι τα μαγαζιά γιατί έχουν την άδεια του Σημίτη(εβραίος κατα συμπτώση).

Οι αμερικάνοι νομίζουν ότι είναι ράμπο και στο βώμο του χρήματος σκοτώνουν κόσμο και κοσμάκη - Χιροσίμα, Ναγκασάκι, - Βιετνάμ, -Λίβανο, - Γιουκλοσλαβία - Ιράκ 1, -Αφγανιστάν, - Ιράκ 2, -Αμερική (Δίδυμους πύργους) και στο μέλλον θα δούμε κι άλλα.

Οι άγγλοι(η ράτσα, αμώμαλους-ρουφόκαβλους) νομίζουν ότι είμαστε όλοι κατώτεροι και δούλοι τους, γιατί δεν έχουμε βλέπεις εμείς οι θνητοί βασιλικό αίμα στις φλεβες μας (τρομάρα σας), αίμα που προήλθε απο τις ατελείωτες αιμομιξίες για να μην χάσουν το θρόνο απο τα χέρια τους.

Εβραίοι- καταραμένη ράτσα να φέρει εις τον αιώνα τον άπαντα το γονίδιο της λέπρας και της ψόρας. Πλαστογράφοι απατεώνες έμποροι της ιστορίας και ανώμαλοι. Από αυτούς ξεκίνησε το κύνημα της πουσταριάς, γιατί έχοντας κομμένο το τσουτσούνι, η απόλαυση δεν είναι η ίδια και έψαξαν άλλλες μεθόδους ευχαρίστησης(να το χώνουν εκει που βρωμάει).
Όσοι έχουν το γονίδιο και δεν έχει ενεργοποιηθεί πλήρως, παρουσιάζουν κάποια "τικ". Για δείτε πιοι Έλληνες πολιτικοί έχουν τίκ;

Έλληνες, ναι έχω και Έλληνες που δεν χωνεύω πιοι είναι; Όλοι αυτοί που εκμεταλευόμενοι τον βλάκα πολίτη θησαυρίζουν καθώς και αυτοί που ψηφίζουν με το κάτω κεφάλι στη κάλπη και βγάζουν κόμματα για να εξυπηρετούν τα δικα τους συμφέροντα.

Είμαι λοιπόν ρατσιστής ευρύπρωκτε διεθνιστή της συμφοράς Βελισσάριε , ή απλά ανταποδίδω την αγάπη που μου δίνουν.

Επίσης θα κάνω βουντού. Οπόιος ψηφίσει ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, ΚΚΕ, ή ΛΕΥΚΟ θα μείνει στείρος/α. Για να μάθετε ρε καθάρματα να σας ενδιαφέρει το καλό του έθνους και όχι η δικία σας βόλεψη.

Πολιτισμός είναι να πηγαίνει η κορούλα του βουλευτή στο κομμωτήριο και να κάνει κόμμωση (με τα λεφτά μας εε;) 300 ευρώ, τη στιγμή που υπάρχουν άνθρωποι που ζούν με 150 ένα μήνα;

Πολιτισμός είναι να το παίζει ο μουλόσπορος υιός του βιομήχανου "κάποιός" με το κάμπριο και τα λεφτά του μπαμπά του, λεφτά που κέρδισε απολύωντας Έλληνες εργάτες για να μεταφέρει το εργοστάσιο στα σκόπια;

Μήπως πολιτισμός είναι να πεθαίνουν χιλιάδες παιδάκια στην Αφρική για να κάνουν οι ηλίθιοι αμερικάνοι ανούσιες έρευνες εκατομμυρίων; (Για να κατασκευάσουν ένα στυλό που θα γράφει στο διάστημα ξόδεψαν 10.000.000 δολλάρια, οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν μολύβι).

Δικαίωματα των λίγων έναντι των πολλών;

Αν αυτός είναι ο πολιτισμός σας, θα σας καταστρέψω μαζί με αυτόν και θα βάλω τα θεμέλια για μια πολιτεία πιο Πλατωνική.
Έχει ήδη αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση, αρχίστε να ξεβολευέστε γιατί δεν είναι μακρύα ο καιρός που θα ξειλωθούν όλα τα μιάσματα της ανθρωπότητας και θα θανατωθουν μαζί με τα παιδία τους για να εξαφανιστούν για πάντα οι σπόροι του κακου απο αυτό το πλανήτη. Ότι και να πείτε δεν αλλάζει, ΘΑ γίνει. Μην πείτε ότι δεν σας το είχαν πεί.