- Είναι το Σύμπαν Άπειρο ; - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

quote:

---

Μίλησες πριν για το μοντέλο της Σταθερής Κατάστασης και για το μοντέλο της Μεγάλης Εκρηξης.
Προσοχή,είναι και τα δυο θ ε ω ρ ι ε ς.

---

quote:

---

Ωραία λοιπόν.Εχουμε ενα "μπαμ" και περίπου 13,7 δις χρόνια μετά,το "ακούμε" ακόμη.
Κάπως έτσι, ας πούμε...

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

το θεματάκι σου προχωρά με αρκετό ενδιαφέρον.

Πυθαγόρα

quote:

---

" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

Θα επανέλθω αργότερα.

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

Νόμος του Hubble V=H d
Η ταχύτητα απομάκρυνσης μεταξύ δύο γαλαξιών είναι ανάλογη της μεταξύ τους απόστασης
Δηλ:

Αναγκαστικά,λόγω ΓΘΣ [παντού ανακατεύεται],η μέγιστη ταχύτητα απομάκρυνσης δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 300.000χιλ/s.

Ετσι έχουμε,την σταθερα Η να ισούται με 50 km / sec / Mpc,όπου 1 Mpc = 3,086 x10[16] x 10[6] = 3,086 x 10[22] μέτρα.Οι εντός αγκύλης αριθμοί αναφέρονται σε δυνάμεις!

Τι έχει γίνει εδώ?
Γιατι η σταθερά Hubble,μπορεί να μην είναι Σταθερά?

Επειδή απο τα ανωτέρω,προκύπτει υποχρεωτικά 6 x 10[9] pc.
Δηλαδή,Η μέγιστη απόσταση μέσα στο χώρο.Πρόσεξε ιδιαίτερα αυτο το << Η μέγιστη απόσταση μέσα στο χώρο >>.
Σαν να μου φαίνεται,ότι η Σταθερά του Hubble,προσπαθεί να "οριοθετήσει" το Σύμπαν.

Τουλάχιστον,το ορατό Σύμπαν.Μέχρις εκείνους τους απομακρυσμένους γαλαξίες,που φθάνει η τεχνητή μας όραση.Μέχρι εκεί που μπορούσαν να δουν οι ναυαγοί σου Πυθαγόρα,πιθανόν να ισχύει η ανωτέρω σταθερά.Τι γίνεται όμως πέραν απο το σημείο που βλέπουμε?Δεν υπάρχει σύμπα;ν?Αδύνατον.

Υπάρχει και μάλιστα δεν τελειώνει πουθενά.
Επομένως πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε για την σταθερά?
Δεν νομίζω πολύ.

Μην ξεχνάμε οτι η σταθερά βασίζεται σε δυο πράγματα,αμφιλεγόμενα και μη υπαρκτά πέραν πάσης αμφιβολίας.Πρώτον στην διαστολή του σύμπαντος [προσωπικά δεν την δέχομαι] και δεύτερον στην ταχύτητα απομάκρυνσης των γαλαξιών.Ποιά ταχύτητα όμως?
Αυτή που φαίνεται απο εμάς,όπως σωστά επεσήμανες?
Αν ο παρατηρητής δεν βρισκόταν στην Γη ή πέριξ αυτής,αλλά στη Λύρα ή στον ΜG 12,τι ακριβώς θα έβλεπε?

Ας δούμε κι αυτο:

quote:

---

πχ2.ξέρουμε όντως την πραγματική απόσταση των άλλων γαλαξιών και άστρων από μας.... ή κάνουμε και λίγο "σκόντο" στις μετρήσεις ???)

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

PY8AGORAS :

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Θα επανέλθω αργότερα.
--------------------------------------------------------------------------------

Για το ...meanwhile, μερικά ενδιαφέροντα Links:

http://physicsgg.wordpress.com/2011/01/13/%CE%BA%CE%B7%CF%86%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CE%B5%CE%AF%CE%BA%CF%84%CE%B5%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%B5%CF%89%CE%BD-%CF%84%CE%BF/

http://physicsgg.wordpress.com/2011/01/17/%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CE%AC%CE%BC%CF%80%CE%BB-hubble/" target="_blank"> http://physicsgg.wordpress.com/2011/01/17/%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CE%AC%CE%BC%CF%80%CE%BB-hubble/

http://physicsgg.wordpress.com/2011/01/25/%CF%80%CF%89%CF%82-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%8D%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84/" target="_blank"> http://physicsgg.wordpress.com/2011/01/25/%CF%80%CF%89%CF%82-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%8D%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84/

http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=305859

για κατανόηση, και για περαιτέρω προβληματισμό και τροφοδοσία σκέψης...

(πχ1. είναι η Σταθερά Hubble, πράγματι "σταθερά" ???)

(πχ2.ξέρουμε όντως την πραγματική απόσταση των άλλων γαλαξιών και άστρων από μας.... ή κάνουμε και λίγο "σκόντο" στις μετρήσεις ???)

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

quote:

---

Aς αρχίσουμε με την σταθερά του Hubble.

Νόμος του Hubble V=H d
Η ταχύτητα απομάκρυνσης μεταξύ δύο γαλαξιών είναι ανάλογη της μεταξύ τους απόστασης
Δηλ:

Αναγκαστικά,λόγω ΓΘΣ [παντού ανακατεύεται],η μέγιστη ταχύτητα απομάκρυνσης δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 300.000χιλ/s.

Ετσι έχουμε,την σταθερα Η να ισούται με 50 km / sec / Mpc,όπου 1 Mpc = 3,086 x10[16] x 10[6] = 3,086 x 10[22] μέτρα.Οι εντός αγκύλης αριθμοί αναφέρονται σε δυνάμεις!

Τι έχει γίνει εδώ?
Γιατι η σταθερά Hubble,μπορεί να μην είναι Σταθερά?

Επειδή απο τα ανωτέρω,προκύπτει υποχρεωτικά 6 x 10[9] pc.
Δηλαδή,Η μέγιστη απόσταση μέσα στο χώρο.Πρόσεξε ιδιαίτερα αυτο το << Η μέγιστη απόσταση μέσα στο χώρο >>.

Σαν να μου φαίνεται,ότι η Σταθερά του Hubble,προσπαθεί να "οριοθετήσει" το Σύμπαν.

Τουλάχιστον,το ορατό Σύμπαν.Μέχρις εκείνους τους απομακρυσμένους γαλαξίες,που φθάνει η τεχνητή μας όραση.Μέχρι εκεί που μπορούσαν να δουν οι ναυαγοί σου Πυθαγόρα,πιθανόν να ισχύει η ανωτέρω σταθερά.Τι γίνεται όμως πέραν απο το σημείο που βλέπουμε?Δεν υπάρχει σύμπα;ν?Αδύνατον.

Υπάρχει και μάλιστα δεν τελειώνει πουθενά.
Επομένως πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε για την σταθερά?
Δεν νομίζω πολύ.

Μην ξεχνάμε οτι η σταθερά βασίζεται σε δυο πράγματα,αμφιλεγόμενα και μη υπαρκτά πέραν πάσης αμφιβολίας.Πρώτον στην διαστολή του σύμπαντος [προσωπικά δεν την δέχομαι] και δεύτερον στην ταχύτητα απομάκρυνσης των γαλαξιών.Ποιά ταχύτητα όμως?
Αυτή που φαίνεται απο εμάς,όπως σωστά επεσήμανες?
Αν ο παρατηρητής δεν βρισκόταν στην Γη ή πέριξ αυτής,αλλά στη Λύρα ή στον ΜG 12,τι ακριβώς θα έβλεπε?

Ας δούμε κι αυτο:

quote:
--------------------------------------------------------------------------------

πχ2.ξέρουμε όντως την πραγματική απόσταση των άλλων γαλαξιών και άστρων από μας.... ή κάνουμε και λίγο "σκόντο" στις μετρήσεις ???)
--------------------------------------------------------------------------------

Ο νόμος περιόδου-φωτεινότητας, Μpg = f(P),των Κηφηδών είναι η κατ'εξοχήν,βάση μέτρησης για αποστάσεις μέχρι 20×10[6] έτη φωτός.
Για μεγαλύτερες αποστάσεις μέχρι 80×10[6] έτη φωτός,χρησιμοποιούμε τα λαμπρά άστρα της κύριας ακολουθίας με φασματικό τύπο Ο και Β,καθώς και υπέρλαμπρα φωτεινά σμήνη.
Απο εκεί και μετά η μέτρηση είναι πολύ δύσκολη έως αδύνατη,επειδή δεν μπορούμε να διακρίνουμε τα χαρακτηριστικά των γαλαξιών,λόγω της πολύ μικρής ή και ανύπαρκτης γωνιώδους διαμέτρου των.

Επίσης υπάρχει μεγάλη διαφορά στην ταχύτητα κίνησης μεταξύ σπειροειδών και ελλειπτικών γαλαξιών,επειδή Ο λόγος της μέσης τιμής των τυχαίων ταχυτήτων των αστέρων προς την ταχύτητα περιστροφής του γαλαξία είναι πολύ μεγαλύτερος στους ελλειπτικούς.

Συνήθως βρίσκουμε και "τεκμηριώνουμε" μια απόσταση ενός γαλαξία,μέσω φασματοσκοπικής παρατήρησης.Ομως οι φασματοσκοπικές παρατηρήσεις,βασίζονται στην υπόθεση οτι πράγματι η μετατόπιση Doppler,οφείλεται στην απομάκρυνσή τους.
??

Δεδομένου και του πιθανού σφάλματος,λόγω διάχυσης του ορατού φωτός και λόγω πιθανής καμπύλωσης του υπερύρθου,δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτα σίγουροι για τις ακριβείς αποστάσεις.Πάντως και αυτο που έχουμε καταφέρει,είναι θαύμα!

Ας δούμε τώρα λίγο και την σκοτεινή ύλη που τόσο σε εντυπωσίασε.

Το γνωστό μας dark matter.
Απο τα λίγα που ξέρουμε για αυτήν,μπορούμε να την "χωρίσουμε" σε δυο κατηγορίες.Την Εξωτική[βαρυονική] και την θερμοκρασιακή.Hot or cold matter.

Η Εξωτική,περιλαμβάνει τα γνωστά μας δομικά σωματίδια,αλλά και άλλα άγνωστα υποθετικά ακόμη [και εδώ είναι το "ζουμί"],που δεν έχουν ανιχνευθεί πειραματικά.Επειδή τα σωματίδια αυτά έχουν μικρή μάζα,κινούνται με σχετιστικές ταχύτητες,θεωρούνται ώς hot dark matter.

Σωματίδια μεγαλύτερης μάζας,περίπου 100 GeV,όπως τα φωτίνα,κινούνται με μικρές ταχύτητες και θεωρούνται cold dark matter.

Αυτα είναι τα βασικά που ξέρουμε.Τα περισσότερα απο όλα οσα λέγονται,είναι στην σφαίρα των υποθέσεων ακόμη,επειδή η άγνοιά μας για την σκοτεινή ύλη..."σπάει κόκαλα"!!

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

1) Ένα από αυτά ακούει στο χαρακτηριστικό όνομα “το πρόβλημα του ορίζοντα”, και έχει να κάνει με την ομοιογένεια που παρατηρείται στο Σύμπαν . Το ότι δηλαδή σε μεγάλη κλίμακα , η κατανομή των γαλαξιών φαίνεται κανονική .

“Πράγμα παράξενο , γιατί η γρήγορη διαστολή του Σύμπαντος δεν ήταν δυνατόν να επιτρέπει στις απομακρυσμένες περιοχές του να επικοινωνήσουν και να εξελιχθούν με όμοιο τρόπο ."

Αυτή την τύχη έχει ανά πάσα στιγμή μία μόνον περιοχή , που λέγεται “αιτιακή” και που περικλείεται από έναν “ορίζοντα” (δηλαδή, με απλά λόγια, το σημείο της , υποτιθέμενης , Αρχικής Μεγάλης Έκρηξης).

Με δεδομένο ότι καμιά φυσική πληροφορία δεν μεταδίδεται γρηγορότερα από το φως , ο ορίζοντας καθορίζεται ακριβώς από την απόσταση που έχει διανύσει το φως στον συγκεκριμένο χρόνο .

Το “πρόβλημα του ορίζοντα” εμφανίζεται εναργέστερο στην κοσμική ακτινοβολία μικροκυμάτων .

Οποιαδήποτε κατεύθυνση του ουρανού και αν διερευνηθεί , “η θερμοκρασία της ακτινοβολίας ευρίσκεται σταθερή και ίση με 3 Κ (αν υποθέσουμε ότι αυτό αληθεύει) . Αυτή η εντυπωσιακή ισοτροπία (ίδιες ιδιότητες προς όλες τις διευθύνσεις) είναι ανεξήγητη . Διότι είδαμε ότι η ακτινοβολία ταξιδεύει προς εμάς για 15 περίπου δισεκατομμύρια χρόνια .

Δύο όμως , αντιδιαμετρικά σημεία του ουρανού απέχουν σήμερα 30 δισεκατομμύρια έτη φωτός . Δεν είναι , συνεπώς , δυνατόν να είχαν καμιά επικοινωνία .

“Πώς συμβαίνει , λοιπόν , αυτές οι ασύνδετες περιοχές να έχουν την ίδια θερμοκρασία ;”

2) Το προηγούμενο πρόβλημα δεν είναι το μόνο . Ανεξήγητη είναι και η ανυπαρξία “μαγνητικών μονόπολων”, μεμονωμένων δηλαδή βόρειων ή νότιων μαγνητικών πόλων .

Θεωρητικά , προβλέπεται να υπάρχουν , ακριβώς όπως υπάρχει μόνο του ένα θετικό ή αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο .

“Η πειραματική αναζήτηση των μονόπολων δεν έδωσε , εν τούτοις , μέχρι σήμερα καμιά πειστική ένδειξη για την ύπαρξή τους .”

Η ιδέα αυτή διατυπώθηκε τα τελευταία χρόνια από τον A. Guth και αναθεωρεί το πρότυπο της Μεγάλης Έκρηξης μόνο για κάποια απειροελάχιστα κλάσματα του δευτερολέπτου . Στο διάστημα αυτό εκδηλώνεται ένας αιφνίδιος πληθωρισμός.

Ο επίκαιρος αυτός όρος εκφράζει το γεγονός ότι το Σύμπαν , και για ένα κρίσιμο κλάσμα του δευτερολέπτου μετά τη γένεσή του , υπέστη μια ιλιγγιώδη διαστολή , πολύ ταχύτερη από τη συνήθη του . Είναι τότε (στα 10 <-36> sec.) που η ισχυρή αλληλεπίδραση αποχωρίζεται από τις άλλες δύο και η μεταξύ τους συμμετρία διαρρηγνύεται . Κάθε μια από τις περιοχές του χώρου φούσκωσε , όπως μια φυσαλλίδα , κατά έναν τεράστιο συντελεστή , που υπερβαίνει ίσως το 10 <30> .

Σαν μέτρο σύγκρισης , το Σύμπαν δεν πρέπει , κατά τα τελευταία 10 δισεκατομμύρια χρόνια να μεγάλωσε την ακτίνα του περισσότερο από 10 <5> φορές .

Από τη διαστολή μιας παρόμοιας “αιτιακής” περιοχής – διαστολή που υπήρξε αρχικά τρομακτική , αλλά γρήγορα απέκτησε κανονικό ρυθμό – προήλθε το σημερινό ορατό Σύμπαν . Έτσι το πρόβλημα του ορίζοντα δεν υφίσταται . Διότι όλο το ορατό Σύμπαν προήλθε από την εξέλιξη μιας μόνον περιοχής του χώρου , που υπολογίζεται μάλιστα ότι δεν υπερέβαινε σε διαστάσεις τα 10 <-25> cm. Υπήρχε , συνεπώς , άφθονος χρόνος και η δυνατότητα να αποκτήσει ομοιογένεια και θερμοκρασιακή ισορροπία .

Μήτε η απουσία μαγνητικών μονόπολων στο σημερινό Σύμπαν φαίνεται περίεργη . Δεν είναι ανύπαρκτα , αλλά απλώς εξαιρετικά σπάνια σωματίδια . Διότι διεσπάρησαν σε όλο τον χώρο κατά τη φρενιτιώδη διαστολή .

Τολμηρή , όμως , όπως είναι η θεωρία του πληθωρισμικού Σύμπαντος, έχει εξίσου τολμηρές συνέπειες . Είναι δηλαδή ενδεχόμενο , το δικό μας Σύμπαν να είναι ένα μόνο από τα πολλά σύμπαντα που δημιουργήθηκαν κατά τη στιγμή της ιλιγγιώδους διαστολής , το καθένα προερχόμενο από τη διαστολή μιάς και μόνον αιτιακής περιοχής .

Ο συνολικός αριθμός των συμπάντων αυτών μπορεί να προσεγγίζει το 10 <78> ! ! !

ΥΓ.: Το σύμβολο < > συμβολίζει δύναμη. Π.χ. 10 <78> σημαίνει : 10 στην 78η δύναμη .

Δεν φτάνει , δηλαδή , που η Γη εκτοπίστηκε από το κέντρο του ηλιακού συστήματος , δεν φτάνει ότι όπως αποδείχτηκε αργότερα , ο Ήλιος δεν βρίσκεται στο κέντρο του Γαλαξία μας και ότι ο Γαλαξίας αυτός είναι ένας ανάμεσα σε δισεκατομμύρια άλλους , ίσως θα πρέπει , τώρα , και να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι και το ίδιο το Σύμπαν είναι ένα από τα δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων άλλων . Και με αυτά τα άλλα σύμπαντα , και παρ’όλο που ξεκίνησαν από την ίδια αρχή , το δικό μας είναι καταδικασμένο να μην επικοινωνήσει ποτέ .

Η ιδέα , άλλωστε , της πληθωρισμικής διαστολής δίνει ενδεχομένως μιαν απάντηση στα αρχέγονα ερωτήματα για το πριν και την αιτία της δημιουργίας .

Όταν η ισχυρή δύναμη αποχωρίζεται από τις άλλες δύο – απειροελάχιστα κοντά στη χρονική στιγμή μηδέν – συμβαίνει μια “μετατροπή φάσεως”. Ανάλογη μ’αυτήν που παρατηρείται στο νερό όταν , καθώς ψύχεται , καταστρέφει κάποια στιγμή τη συμμετρία του και μετατρέπεται σε κρυστάλλους πάγου .

Σ’αυτές τις περιπτώσεις , επειδή η κατάσταση ισορροπίας είναι επισφαλής , καθώς η θερμοκρασία του “κενού” Σύμπαντος μειώνεται , είναι δυνατόν να εκλυθούν κατά τρόπο αναπάντεχο τεράστια ποσά ενέργειας .

Είναι μια ενέργεια που προέρχεται ουσιαστικά από το τίποτα , και που εξ αυτής εκπορεύεται στη συνέχεια η κολοσσιαία ποσότητα ύλης και ακτινοβολίας του Σύμπαντος .

Η δημιουργία , λοιπόν , του Σύμπαντος φαίνεται δυνατή σχεδόν εκ του μηδενός .

Όπως ειπώθηκε , η απάντηση στο ερώτημα , γιατί να υπάρχει κάτι ενώ θάπρεπε να μην υπάρχει τίποτε είναι ίσως ότι “το κάτι υπάρχει επειδή το τίποτα , δηλαδή το κενό , είναι ασταθές” .