ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Φυσιοκρατία, Ιδεαλισμός και Χριστιανισμός - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

- Φυσιοκρατία, Ιδεαλισμός και Χριστιανισμός - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Διονύσιος Σκυλόσοφος31 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/2
Στην συνθετότητα/πολυπλοκότητα ενός συστήματος ο Χριστιανός βλέπει την υπέροχη νοημοσύνη του Θεού, ο άθεος την υπέροχη νοημοσύνη του επιστήμονα, ο φυσιοκράτης/φυσιολάτρης εκείνη της Φύσης. Επίσης συνήθως βλέπουμε την αρμονία.

Πολλοί λίγοι όμως(Βουδιστές και ιδεαλιστές) βλέπουν στον σύνθετο κόσμο την εξάρτηση, τον κίνδυνο, την φθορά και τον θάνατο.

Οι αυστηροί/μονιστές ιδεαλιστές στέκονται στο ένα άκρο θεωρώντας τον κόσμο της ύλης ψευδαίσθηση και ως κάτι που δεν έχει καμμιά φυσική επαφή με το "πνεύμα".

Οι αυστηροί/μονιστές υλιστές στέκονται στο άλλο άκρο θεωρώντας τον κόσμο της ύλης την μόνη πραγματικότητα και το "πνεύμα" ως μια ψευδαίσθηση.

Οι Χριστιανοί είναι συνήθως δυιστές. Πιστεύουν και στην "ψυχή" και στην σάρκα ως φύση του ανθρώπου.

Το πρόβλημα που προκύπτει είναι πως αν η ψυχή είναι προσαρτημένη στην σάρκα τότε έχει συνδεθεί ΦΥΣΙΚΑ με αυτή.

Αυτό λοιπόν είναι αντίφαση/πρόβλημα, αφού το άυλο δεν είναι δυνατόν να συνδεθεί με το υλικό. Εκτός και αν κάποιοι δεχθούν πως η ψυχή είναι ουσία δηλαδή υλική, οπότε πάλι προκύπτει πρόβλημα, διότι αυτό θα σήμαινε πως η ψυχή δεν είναι αθάνατη αλλά κτισμένη και άρα σκλάβος της φθοράς και του θανάτου.

Οπότε nedib ακούω τις απόψεις σου.

Ο ιταλός πάλι, αν θέλει να συμμετάσχει μπορεί να γράψει τις ιδέες του περί Φύσης.

14/04/2015, 16:57:15
quote:

... αφού το άυλο δεν είναι δυνατόν να συνδεθεί με το υλικό....

εδώ είναι το κενό στο συλλογισμ΄σου
Το άυλο συνδέεται με το υλικό - αλλιώς το αυλο σοφτγουερ και το υλικό χάρτγουερ δεν θα μας έδιναν την συνολική εμπειρία της πληροφορικής.

...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ

quote:

quote:

... αφού το άυλο δεν είναι δυνατόν να συνδεθεί με το υλικό....

εδώ είναι το κενό στο συλλογισμ΄σου
Το άυλο συνδέεται με το υλικό - αλλιώς το αυλο σοφτγουερ και το υλικό χάρτγουερ δεν θα μας έδιναν την συνολική εμπειρία της πληροφορικής.

...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ


Τώρα που το σκέφτομαι είναι αστεία η λέξη software, αφού αν μιλάμε για κάτι άυλο δεν ειναι καν "απαλό" σε αντιδιαστολή με το σκληρό - hardware.

Αλλά η σκέψη σου είναι καλή, πες περισσότερα αν είναι δυνατόν.

Εγώ πάντως εννοώντας ότι δεν είναι δυνατή η σύνδεση του άυλου με το υλικό, εννοώ πως το άυλο δεν αποτελείται από ύλη έτσι ώστε να είναι δυνατή με φυσικό τρόπο η σύνδεσή του με κάτι άλλο. Δεν είναι δηλαδή το άυλο ένα ακόμα κομμάτι - επέκταση.

Πιστεύω και η θρησκευτική σκέψη έχει δυστυχώς υλοποιήσει το πραγματικό εγώ, φανταζόμαστε δηλαδή το πνεύμα ως "αέρας", ως κάτι με εκτυφλωτικό φως, ως κάτι που καταλαμβάνει συγκεκριμένο χώρο με συγκεκριμένη μορφή και όχι ως κάτι άπειρο. Στην αρχή το έκανε για να καλύψει τις ανάγκες αναπαράστασης του αοράτου, όμως σιγά σιγά αυτό περνάει στο υποσυνείδητο και έτσι φανταζόμαστε τον Θεό ή τους Θεούς πως έχουν μια συγκεκριμένη μορφή από την οποία δεν μπορούν να ξεφύγουν.

14/04/2015, 20:52:51
Μου σηκώθηκε η τρίχα, από την πληρότητα των γνώσεών σας!!!

ΜΠΛΙΑΧ!!!

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

14/04/2015, 23:17:06
quote:

Το άυλο συνδέεται με το υλικό - αλλιώς το αυλο σοφτγουερ και το υλικό χάρτγουερ δεν θα μας έδιναν την συνολική εμπειρία της πληροφορικής.

Το "σοφτγουερ" δεν είναι καθόλου άυλο, είναι απόλυτα ορισμένο και έχει υλική υπόσταση. Αυτό που είναι αφηρημένο είναι ο ρόλος του αναλυτή-προγραμματιστή, γι αυτό και δεν έχουμε ακόμη Τ.Ν ικανή να αναπρογραμματιστεί αξιόπιστα μόνη της.
Φαντάζομαι θα υπονοείς οτι υπάρχει ενας αόρατος δεσμός μεταξύ ενός άυλου πνεύματος-ψυχής και του υλικού σώματος. Σε αρκετές μεταφυσικές παραδόσεις, δεν υπάρχει διαχωρισμός σε άυλο και υλικό. Η Ουσία είναι μια, ασχέτως των εκδηλώσεων της. Κάτι που ουσιαστικά αποδέχεται και η σύγχρονη επιστήμη. Μια ενεργειακή στάθμη (κβαντικό κενό) απο την οποία παράγονται ολες οι μορφές ύλης και ενέργειας.

14/04/2015, 23:48:16
Να προσθέσω σε αυτό που λες Heretic ότι φαίνεται ότι συμμετέχουμε ενεργά στα update του software. Ετσι είμαστε και εμείς μικροπρογραμματιστές εντός του μεγάλου σχεδίου του software, το οποίο και δεν επηρεάζουμε αρκετά ώστε να το αλλοιώσουμε. Αυτό νομίζω είναι και άλλη μια μεγαλη μας σπαζοκεφαλιά.

Μετά Τιμής...ο μικρός Κθούλου

Η πληροφορία είναι άυλη και ανώτερη αυτής, αλλά μεταδίδεται στον φυσικό κόσμο κωδικοποιημένη μέσω της ύλης(μέσω διάφορων υλικών μέσων). Για να γίνει αντιληπτή χρειάζεται ένα πνεύμα-αποδέκτη και επίσης πρέπει να υπάρχει και αποστολέας. Επομένως σωστά λέει ο Pholarchos ότι το λογισμικό είναι άυλο, διότι είναι ιδέες.

Η σκέψη της σύγχρονης επιστήμης είναι καθαρά υλιστική, γι' αυτό είναι επακόλουθο να θεωρεί πως δεν υπάρχει τίποτε που να μην έχει μορφή και ουσία. Ακόμη και ο επιφαινομενολασισμός θεωρεί το πνεύμα ως δημιούργημα της ύλης του εγκεφάλου, δηλαδή υλικό.

Παρεπιμπτόντως τί εννοείς με τον bizarre όρο "κβαντικό ΚΕΝΟ"? Αν θυμάμαι καλά τα "κβάντα" είναι για τους επιστημονάκους μικρότερα σωματίδια από τα ηλεκτρόνια. Οπότε πως κολλάει η ύλη με το κενό(δηλαδή το τίποτα)?

Πάντως ναι, σκέφτομαι πως γίνεται για τον δυιστή χριστιανό ή άλλον η σύνδεση του πνεύματος με την σάρκα. Αν μιλάμε για σύνδεση τότε μιλάμε για εξάρτηση και για εξάρτημα. Αν συνδέεται με φυσικό τρόπο το πνεύμα όπως έλεγε ο Καρτέσιος τότε αυτό είναι υλισμός!


Οκ, Ιταλέ είδα τί έγραψες για το άγαλμα, τί εννοείς "ενδογενής ή εξωγενής" φθορά?

ΥΓ Το μυστικό της αθανασίας δεν γίνεται να βρεθεί στην ουσία.


Edited by - Διονύσιος Σκυλόσοφος on 15/04/2015 07:44:17

Edited by - Διονύσιος Σκυλόσοφος on 15/04/2015 07:57:05

15/04/2015, 12:02:58
Συνεχίστε να μιλάτε με το βλήμα, που δεν νογάει ντιπ!!

Τι είναι ενδογενής και τι εξωγενής λέει...

Το κβαντικό κενό είναι bizzare όρος!!!

Ρε σεις, το άτομο είναι κατακαημένος όφις.Τι διάολο διάλογο κάνετε μαζί του?

Για να φτιάχνετε εμένα?

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

15/04/2015, 12:53:52
quote:

quote:

Το άυλο συνδέεται με το υλικό - αλλιώς το αυλο σοφτγουερ και το υλικό χάρτγουερ δεν θα μας έδιναν την συνολική εμπειρία της πληροφορικής.

Το "σοφτγουερ" δεν είναι καθόλου άυλο, είναι απόλυτα ορισμένο και έχει υλική υπόσταση. ...


Μπορείς να ζυγίσεις ένα μικροτσιπ μνήμης memorycard πχ πριν (όσο είναι άδειο) και μετά τις φωτό που θα βγάλεις. Θα δεις ότι τα 0&1 δεν προσθέτουν βάρος.

...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ

quote:

quote:

quote:

Το άυλο συνδέεται με το υλικό - αλλιώς το αυλο σοφτγουερ και το υλικό χάρτγουερ δεν θα μας έδιναν την συνολική εμπειρία της πληροφορικής.

Το "σοφτγουερ" δεν είναι καθόλου άυλο, είναι απόλυτα ορισμένο και έχει υλική υπόσταση. ...


Μπορείς να ζυγίσεις ένα μικροτσιπ μνήμης memorycard πχ πριν (όσο είναι άδειο) και μετά τις φωτό που θα βγάλεις. Θα δεις ότι τα 0&1 δεν προσθέτουν βάρος.

...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ


Καλό, το είχα ξεχάσει αυτό.

Ιταλέ συγκεκριμενοποίησε την "ενδογενή" και "εξωγενή" φθορά για να μην μαντεύω και να σου απαντήσω συγκεκριμένα.

Επίσης heretic τί σημαίνει για σένα "κβαντικό κενό"?

15/04/2015, 16:52:40
quote:

]Μπορείς να ζυγίσεις ένα μικροτσιπ μνήμης memorycard πχ πριν (όσο είναι άδειο) και μετά τις φωτό που θα βγάλεις. Θα δεις ότι τα 0&1 δεν προσθέτουν βάρος.


Η αλλαγή σε βάρος δηλαδή είναι η απόδειξη για το υλικό; Τότε να ανασύρω την θεωρία για τα 21 γραμμάρια σαν την απόδειξη για την ύπαρξη ψυχής αλλά υλικής φύσης!
Η αλλαγή απο 0 σε 1 και αντίστροφα είναι αλλαγή κατάστασης, όμοια με αυτή που συμβαινει με την αλλαγή φάσης της ύλης. Δεν χάνεται τίποτα και εκεί, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει την ύπαρξη άορατων δεσμών στο στοιχείο!
Μια κενή μνήμη διαφέρει απο μια γεμάτη ως προς τα δεδομένα. Η ενέργεια του προγραμματισμού έχει συντελεστεί εκτός της μνήμης, εκτός του συστήματος που εξετάζουμε. Ο κενός από πρόγραμμα Η/Υ διαφέρει από τον προγραμματισμένο (με λειτουργικό σύστημα και εφραρμογές) στον προσδιορισμό της λειτουργίας του. Προκειται για διαφορετικό σύστημα στην προκειμένη περίπτωση, πάροτι εξωτερικά δείχνει το ίδιο.
Αν προσπαθείς να συνδιάσεις τα συναξάρια της εκκλησίας με τις αιτιάσεις της σύγχρονης επιστήμης, άστο καλύτερα. Οι τύποι έχουν μείνει περίπου στον μεσαίωνα. Είναι ανεπαρκείς.

Edited by - Heretic on 15/04/2015 16:53:31

15/04/2015, 18:53:01
Heretic

Δεν θα του πεις και για το κβαντικό κενό?

Υποθέτω πως κατάλαβε πλήρως το "βάρος" της πληροφορίας!

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

quote:

]Μπορείς να ζυγίσεις ένα μικροτσιπ μνήμης memorycard πχ πριν (όσο είναι άδειο) και μετά τις φωτό που θα βγάλεις. Θα δεις ότι τα 0&1 δεν προσθέτουν βάρος.


Η αλλαγή σε βάρος δηλαδή είναι η απόδειξη για το υλικό; Τότε να ανασύρω την θεωρία για τα 21 γραμμάρια σαν την απόδειξη για την ύπαρξη ψυχής αλλά υλικής φύσης!
Η αλλαγή απο 0 σε 1 και αντίστροφα είναι αλλαγή κατάστασης, όμοια με αυτή που συμβαινει με την αλλαγή φάσης της ύλης. Δεν χάνεται τίποτα και εκεί, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει την ύπαρξη άορατων δεσμών στο στοιχείο!
Μια κενή μνήμη διαφέρει απο μια γεμάτη ως προς τα δεδομένα. Η ενέργεια του προγραμματισμού έχει συντελεστεί εκτός της μνήμης, εκτός του συστήματος που εξετάζουμε. Ο κενός από πρόγραμμα Η/Υ διαφέρει από τον προγραμματισμένο (με λειτουργικό σύστημα και εφραρμογές) στον προσδιορισμό της λειτουργίας του. Προκειται για διαφορετικό σύστημα στην προκειμένη περίπτωση, πάροτι εξωτερικά δείχνει το ίδιο.
Αν προσπαθείς να συνδιάσεις τα συναξάρια της εκκλησίας με τις αιτιάσεις της σύγχρονης επιστήμης, άστο καλύτερα. Οι τύποι έχουν μείνει περίπου στον μεσαίωνα. Είναι ανεπαρκείς.

Edited by - Heretic on 15/04/2015 16:53:31


Φίλε σε ενδιαφέρει η διερεύνηση του θέματος ή απλώς παίρνεις το μέρος της σύγχρονης υλιστικής επιστήμης κατά του Χριστιανισμού και του ιδεαλισμού?

Γράφεις κάποια ενδιαφέροντα πράγματα σε υποστήριξη της μυστικιστικής ύλης, αλλά με ύφος τσατισμένο.

Το "κβαντικό κενό" για μένα είναι μια αντιφατική και παράλογη καταστροφή της κλασικής έννοιας του κενού που δίνει η "επιστήμη" , στην προσπάθειά της να πείσει πως η ύλη έρχεται από το πουθενά χωρίς να υπάρχει δημιουργός.

Φυσικά ως υπέρμαχος της ελληνικής και εχθρός της αγγλικής γλώσσας των Μαρτύρων του Ιεχωβά και των Μορμόνων δημιουργιστών δεν θα το διαβάσεις.

Does a quantum fluctuation solve the problem?

Some physicists assert that quantum mechanics violates this cause/effect principle and can produce something from nothing. For instance, Paul Davies writes:
… spacetime could appear out of nothingness as a result of a quantum transition. … Particles can appear out of nowhere without specific causation … the world of quantum mechanics routinely produces something out of nothing.16

But this is a gross misapplication of quantum mechanics. Quantum mechanics never produces something out of nothing. Davies himself admitted on the previous page that his scenario ‘should not be taken too seriously.’ Also, theories that the universe is a quantum fluctuation must presuppose that there was something to fluctuate—their ‘quantum vacuum’ is a lot of matter-antimatter potential—not ‘nothing’. So this is another equivocation.

However, Krauss is still resorting to these fallacies, as Luke Barnes points out, explaining in more detail how the term ‘nothing’ is misused:
Now let’s look at Krauss’ claims again. Does it make sense to say that there are different types of not anything? That not anything is not stable? This is bollocks. What Krauss is really talking about is the quantum vacuum. The quantum vacuum is a type of something. It has properties. It has energy, it fluctuates, it can cause the expansion of the universe to accelerate, it obeys the (highly non-trivial) equations of quantum field theory. We can describe it. We can calculate, predict and falsify its properties. The quantum vacuum is not nothing.
This suggests a very simple test for those who wish to talk about nothing: if what you are talking about has properties, then it is not nothing. It is pure equivocation to refer to the quantum vacuum as nothing when a philosopher starts asking the question “why is there something rather than nothing?”. She is not asking “why are there particles rather than just a quantum vacuum?”. She is asking “why does anything exist at all?”. As Stephen Hawking once asked, why does the universe go to all the bother of existing?
We can now see that this question cannot be answered by any of the methods we normally call scientific. Scientific theories are necessarily theories of something, some physical reality. Equations describe properties, and thus describe something. There cannot be equations that describe not-anything. Write down any equation you like—you will not be able to deduce from that equation that the thing that it describes must exist in the real world. Existence is not a predicate, as Kant memorably explained.17

The fact that particles can pop in and out of existence, over time, as those fields rearrange themselves, is not a whit more mysterious than the fact that fists can pop in and out of existence, over time, as my fingers rearrange themselves. And none of these poppings—if you look at them aright—amount to anything even remotely in the neighborhood of a creation from nothing.—Physicist and philosopher David Albert

Barnes’ objections to Krauss’s equivocations are shared by philosopher David Albert, professor of philosophy at Columbia University, NY, who also has a doctorate in theoretical physics. He reviewed Krauss’s book critically in the New York Times, not known for friendliness to orthodox Christianity:
Where, for starters, are the laws of quantum mechanics themselves supposed to have come from? Krauss is more or less upfront, as it turns out, about not having a clue about that. He acknowledges (albeit in a parenthesis, and just a few pages before the end of the book) that everything he has been talking about simply takes the basic principles of quantum mechanics for granted. …
Krauss seems to be thinking that these vacuum states amount to the relativistic-quantum-field-theoretical version of there not being any physical stuff at all. And he has an argument—or thinks he does—that the laws of relativistic quantum field theories entail that vacuum states are unstable. And that, in a nutshell, is the account he proposes of why there should be something rather than nothing.
But that’s just not right. Relativistic-quantum-field-theoretical vacuum states—no less than giraffes or refrigerators or solar systems—are particular arrangements of elementary physical stuff. The true relativistic-quantum-field-theoretical equivalent to there not being any physical stuff at all isn’t this or that particular arrangement of the fields—what it is (obviously, and ineluctably, and on the contrary) is the simple absence of the fields! The fact that some arrangements of fields happen to correspond to the existence of particles and some don’t is not a whit more mysterious than the fact that some of the possible arrangements of my fingers happen to correspond to the existence of a fist and some don’t. And the fact that particles can pop in and out of existence, over time, as those fields rearrange themselves, is not a whit more mysterious than the fact that fists can pop in and out of existence, over time, as my fingers rearrange themselves. And none of these poppings—if you look at them aright—amount to anything even remotely in the neighborhood of a creation from nothing.18

Krauss’s is just the latest in a series of philosophically inept books by the soi-disant ‘new atheists’. It’s hard to disagree with the Thomist19 philosopher Edward Feser, Associate Professor of Philosophy at Pasadena City College:
The spate of bad books on philosophy and religion by prominent scientists … is notable not only for the sophomoric philosophical and theological errors they contain but also for their sheer repetitiveness. Krauss’ fallacious account of how something can come from nothing, … is largely a rehash of ideas already put forward by Hawking, Mlodinow, and some less eminent physics popularizers.—Philosopher Edward Feser

The spate of bad books on philosophy and religion by prominent scientists—Dawkins’ The God Delusion, Hawking and Mlodinow’s The Grand Design, and Atkins’ On Being, among others—is notable not only for the sophomoric philosophical and theological errors they contain but also for their sheer repetitiveness. Krauss’ fallacious account of how something can come from nothing, though presented as a great breakthrough, and praised as such by Dawkins in his afterword, is largely a rehash of ideas already put forward by Hawking, Mlodinow, and some less eminent physics popularizers. Dawkins has been peddling the “Who created the creator?” meme since the eighties.
Critics have exposed their errors and fallacies again and again. Yet these writers keep repeating them anyway, for the most part simply ignoring the critics. What accounts for this? To paraphrase a famous remark of Ludwig Wittgenstein’s, I would suggest that a picture holds these thinkers captive, a picture of the quantitative methods of modern science that have made possible breathtaking predictive and technological successes.20

Φίλε Ιταλέ ελπίζω να σε ενδιαφέρει το θέμα.

Αυτό θα φανεί αν δυσανασχετήσεις ή όχι με την ερώτήσή μου να γίνεις συγκεκριμένος για την εξωγενή και ενδογενή φθορά.

Μπορεί να υπάρχουν λόγοι που σε ρωτάω αλλά αυτή την στιγμή να σου φαίνεται πως είναι 100% ξεκάθαρο τί λες και να μην μπορείς να τους καταλάβεις, γι' αυτό μην βιάζεσαι αλλά να έχεις υπομονή γιατί κάνουμε μια έρευνα.

15/04/2015, 20:50:21
Χρήστο δεν δυσανασχετώ, απλά νομίζω ότι βιάζεσαι.

Η ερώτηση ήταν η εξής:

quote:
Και σε ρωτάω: Η Φθορά είναι εξωγενής η ενδογενής παράγοντας;
Ποια είναι αυτά τα απαραίτητα της Εννοιας της Φθοράς ώστε αυτή να υφίσταται και να είναι υπαρκτή ως προς το άγαλμα;

Το άγαλμα εξαρτάται από τη Φθορά ή η Φθορά από το άγαλμα; Ποιο μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο;


Η Φθορά είνια ενδογενής η εξωγενής παράγοντας της Έννοιας Δημιουργία;
Το άγαλμα καταστρέφεται από κάτι εντός του ή εκτός του; είνια το περιβάλλον που φθείρει το άγαλμα (η υγρασία, το οξυγόνο, οι κουτσουλιές από τα πουλάκια) , η το μάρμαρο από το οποίο είναι κατασκευασμένο;

Αν είναι εξωγενής-γεννάται εκτός της φύσης του αγάλματος η φθορά του η Εννοια Δημιουργία ΔΕΝ περιέχει τη φθορά, επομένως αυτή δεν ειναι και υποχρεωτική. Αν φταίει το μάρμαρο, τότε μιλάμε για το αναπόφευκτο.

Πες μου Χρήστο ότι θες να το αναλύσουμε.

Μετά Τιμής...ο μικρός Κθούλου

15/04/2015, 20:54:05
Ο λόγος που λέω ότι βιάζεσαι, είναι ότι αν αρχίσουμε τους συνειρμούς, απλά θα σε μπερδέψω και θα αρχίσω αναγκαστικά να μιλάω "περίεργα", καθότι ξέρω τι έχω στο μυαλό μου ενώ εσύ έχεις κάτι άλλο, ενώ προσπαθώ αλήθεια να μιλάω απλά.

Μετά Τιμής...ο μικρός Κθούλου

15/04/2015, 21:58:57
quote:

Το άγαλμα καταστρέφεται από κάτι εντός του ή εκτός του; είνια το περιβάλλον που φθείρει το άγαλμα (η υγρασία, το οξυγόνο, οι κουτσουλιές από τα πουλάκια) , η το μάρμαρο από το οποίο είναι κατασκευασμένο;

Κόψε τις μαλακισμένες αναλύσεις με τον τύπο, γιατί μου φαίνεται σε κόλλησε κι εσένα...

Το άγαλμα, όπως και κάθε υλικό, καταστρέφεται πάντα και από τις δύο όψεις.Από μέσα και από έξω.Αυτό οφείλεται στην αποδόμηση του τελευταίου ηλεκτρονίου.

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

15/04/2015, 23:34:30
quote:

Φίλε σε ενδιαφέρει η διερεύνηση του θέματος ή απλώς παίρνεις το μέρος της σύγχρονης υλιστικής επιστήμης κατά του Χριστιανισμού και του ιδεαλισμού?

Γράφεις κάποια ενδιαφέροντα πράγματα σε υποστήριξη της μυστικιστικής ύλης, αλλά με ύφος τσατισμένο.

Το "κβαντικό κενό" για μένα είναι μια αντιφατική και παράλογη καταστροφή της κλασικής έννοιας του κενού που δίνει η "επιστήμη" , στην προσπάθειά της να πείσει πως η ύλη έρχεται από το πουθενά χωρίς να υπάρχει δημιουργός.

Φυσικά ως υπέρμαχος της ελληνικής και εχθρός της αγγλικής γλώσσας των Μαρτύρων του Ιεχωβά και των Μορμόνων δημιουργιστών δεν θα το διαβάσεις.



Όχι με ενδιαφέρει η διερεύνηση του θέματος, και λέω να ασπαστώ για λίγο την κατάσταση Ζεν που βρίσκεται μόνιμα ο φίλος Ιταλός. Η αλήθεια είναι ότι μερικές φορές γράφω με τρόπο που δείχνει τσατισμένο, δεν είναι ούτε η πρόθεση μου, ούτε η κατάσταση μου. Απλά μου βγαίνει συγγραφικά. Πάμε παρακάτω.

Φαίνεται πως εσύ δεν διάβασες καλά το άρθρο το οποίο παρέθεσες. Καλό θα ήταν να έβαζες την πηγή για να δουν από που προέρχεται, και μιας και είσαι δημιουργιστής σαν τον συγγραφέα του, και θα μπορούσες να το μετέφραζες για αυτούς που δεν θέλουν να διαβάσουν Αγγλικά.

Η σύγχρονη επιστήμη δεν είναι υλιστική, είναι απλά ουδέτερη επιστήμη και αν κάτσεις και ασχοληθείς λίγο, θα σε εκπλήξει πόσο μεταφυσική μπορεί να γίνει. Αυτή λέει ότι το κβαντικό κενό δεν είναι το τίποτα, ούτε το κάτι, αλλά μια ασύλληπτη ενεργειακή στάθμη. Και το παρόν σύμπαν μπορεί να προέκυψε από μια διακύμανση πάνω σε αυτήν, μια φυσαλίδα του αφρού. Πάνω κάτω αυτό λέει και το άρθρο αυτό, απλά ο τύπος επιτίθεται με κάποιο φαιδρό τρόπο σε κάποιους που δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει το κβαντικό κενό. Αν τώρα έτυχε αυτοί να είναι κάποιοι αθεϊστές, οι οποίο το χρησιμοποιούν λανθασμένα σαν επιχείρημα, το ίδιο κάνεις κι εσύ σαν θεϊστής επίσης! Παράνοια;

Η μεταφυσική μπορεί να θίξει άλλα πιο ουσιώδη πράγματα, όπως τι είναι αυτή η ενεργειακή στάθμη, που υφίσταται (μετασύμπαν;), με ποιο τρόπο ενεργεί και άλλα πολλά. Τα οποία αν απαντηθούν, θα περάσουν κι αυτά στο χώρο της φυσικής. Για να δημιουργήσουν ξανά νέα ερωτήματα με την σειρά τους. Αυτό δεν κάνει την επιστήμη υλιστική όπως επίσης δεν σημαίνει ότι όλοι οι ιδεαλιστές είναι και σωστοί εφόσον δεν είναι υλιστές!
Όπως για παράδειγμα κάποιοι να έχουν προσκολληθεί μετά μανίας σε μερικές ιστορίες που έγραψαν (στο πόδι) πέντε βοσκοί, όπως πολύ εύστοχα σου έχει αναφέρει κάποιος στο άλλο φορουμ. Αυτά για την ώρα.


16/04/2015, 00:06:22
Νικόμαχε σου έγραψα ένα κατεβατό για φρακταλικές δομές, Λόγο, Αινουρ μελωδίες, Ελληνική γλώσσα, ιογενές DNA, μάτριξ, σαύρες, γκουνταμπάφερ και συναφή. Μιλάμε για χαλί Περσίας.

Μετά άναψα ένα τσιγάρο, άνοιξα μια μπύρα, το σκέφτηκα και τα 'σβησα όλα.

Απλά μιλώντας:

Αυτό που γράφεις είναι η περιγραφή του γεγονότος. Εγώ ψάχνω την αιτία.
Εχω κάτι στο μυαλό μου, αλλά δεν μου φτάνει. Είναι ατελές.

Αυτό που με ενδιαφέρει στο παρόν νήμα, είναι σε μια αξιακή απεικόνιση Εννοιών, που τοποθετείται η Φθορά (ο θάνατος με αφήνει αδιάφορο),
ο Δημιουργός ή προγραμματιστής ή Αρχιτέκτονας εντός και εκτός της Υπαρξης, που τοποθετείται ο Ανθρωπος και ποια τα όρια του, που η Ψυχή, και που στο καλό κολλάνε οι "Σαύρες" ως εξωγενείς ή ενδογενείς παράγοντες, αφού πρέπει να ξέρουμε αν μιλάμε για κάτι έμψυχο ή άψυχο για ευνόητους βαμπιρικούς και μη λόγους. Που ο Νόμος και ο Λόγος, που η Υπαρξη, που η Υλη και αν υπάρχει λόγος να την τοποθετήσουμε κάπου. Που το Χάος;

Θέτοντας έτσι κάποια όρια στο "σχέδιο" της απεικόνισης, σαν αλλοτινοί Ορφικοί ή Αιγύπτιοι αν προτιμάς, να εξετάσουμε την ομαλότητα της υπάρχουσας πραγματικότητας.

Ετσι θα φτάσουμε εν τέλει έχοντας το σχέδιο στο ερώτημα πως μιλάμε για Ψυχή και συνέχεια στο άπειρο, σε έναν κόσμο που στα μάτια μας γυρίζει κυκλικά σαν πλυντήριο σε όλες τις εκφάνσεις του,σαν το Εγώ μας, ενώ συμπαντικά εξαπλώνεται.
Χωρίς Τοποθέτηση Νικόμαχε αυτό δεν γίνεται. Και είμαι σίγουρος ότι και αυτή η Τοποθέτηση δεν φτάνει, αφού μιλάμε για κάτι ζωντανό και μη στατικό.

Και αν δεν το πάρουμε απλά, απλά θα είναι αδύνατον να το συζητήσουμε.

Μετά Τιμής...ο μικρός Κθούλου