- Οι άνθρωποι είμαστε αγελαία ζώα - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Πιστεύω επίσης οτι ο άλλος λόγος είναι οτι άτομα με ίδιο-φυία τείνουν να διαφέρουν πολυ απλά εξορισμού! Η Εφυία τους, ο τρόπος που σκεφτονται ,που υπολογίζουν και που δρούν είναι δικιάς τους προελέυσεως,χειροποίητος, και όχι της γραμμής,"μαζικής παραγωγής".
Ναι όντως. Καλό θα ήταν να δούμε ποιά είναι τα στοιχεία της ιδιο-φυίας και πώς μπορούμε να τα αναδείξουμε.
Ας πούμε σκέφτομαι πόσο κακό μπορεί να κάνει στα σημερινά παιδιά, η άμεση μεταφορά των σύγχρονων πετυχημένων παραμυθιών (των βιβλίων) στην μεγάλη (ή και την μικρή) οθόνη. Υποδαυλίζει την ανάπτυξη της φαντασίας τους. Σκεφτείτε μόνο ότι το κάθε παιδί διαβάζοντας τον Χάρι Πόττερ, δημιουργεί στο μυαλό του τον δικό του πρωταγωνιστή, το δικό του κολλέγιο, την δική του περιπέτεια όπως την θέλει αυτό. Βλέποντας την ταινία, προσαρμόζεται στην φαντασία των κατασκευαστών της και στους δοσμένους πρωταγωνιστές. Αναγκαστικά βάζει στην άκρη την δική του φανταστική εικόνα. Και αν καθήσει να διαβάσει το δεύτερο βιβλίο (πριν δει κι αυτή την ταινία) ήδη έχει προσαρμόσει πολλά στοιχεία του δεύτερου βιβλίου, στα δεδομένα της πρώτης ταινίας. Σκεφτείτε μόνο πόσο διαφορετικό ήταν το διάβασμα του πρώτου από το δεύτερο βιβλίο, μετά την μεσολάβηση της θέασης της πρώτης ταινίας.
Είναι κι αυτή μιά -αθέλητη ή ηθελημένη- χειραγώγιση της φαντασίας των παιδιών.
Στο θέμα του πότε μιλάμε στα παιδιά και τι τους λέμε για ποιά θέματα. Και εγώ θα μιλήσω θεωρητικά καθώς δεν έχω παιδιά, συμμερίζομαι όμως και την αγωνία της nst (να χαίρεσαι το παιδάκι σου!) και των durden_alie και dying incubus.
Νομίζω ότι η πιό έξυπνη συμπεριφορά είναι να απαντάμε στις δικές τους ερωτήσεις και όχι να ξεκινάμε εμείς ένα θέμα. Ενα παιδί, ρωτάει συνήθως επειδή το ενδιαφέρει να μάθει (εκείνη την στιγμή, γιατί μπορεί να το ξεχάσει τελείως την επόμενη) κάτι συγκεκριμένο. Οπότε καλό θα ήταν κατά την γνώμη μου να απαντάμε συγκεκριμένα σε αυτά που μας ρωτούν και αν τα ίδια τα παιδιά θέλουν να μάθουν κάτι παραπάνω, τότε να συνεχίζουμε.
Τώρα αν το παιδί μου ερχόταν και με ρωτούσε "αν υπάρχει θεός;" (εγώ όπως έχω πει ήδη είμαι άθεη), σίγουρα δεν θα του απαντούσα "όχι δεν υπάρχει!"
Θα ήθελα να μάθω γιατί ρωτάει (με ποιά αφορμή) και τι πιστεύει το ίδιο. Αν δεν μπορούσα να αποφύγω την απάντηση, τότε μάλλον θα έλεγα κάτι του στυλ "και γω δεν είμαι σίγουρη, το ψάχνω, διαβάζω... κλπ"
Τώρα ανάλογα με την ηλικία του, θα μπορούσα να του πω να το ψάξει κι αυτό μόνο του ή να του προτείνω κάποια βιβλία σχετικά, όχι όμως απόλυτα προσανατολισμένα προς το ναι ή το όχι.
Ο κίνδυνος εδώ (αν απαντούσα έτσι) είναι το παιδί να χάσει την εμπιστοσύνη στην δική μου κρίση; (ερώτηση είναι)
Κάτι σαν "η μαμά μου δεν ξέρει αν υπάρχει Θεός, αλλά ο δάσκαλος μου ξέρει ότι υπάρχει, άρα ο δάσκαλος μου ξέρει πιό πολλά από την μαμά μου...Αρα καλύτερα να ακούω αυτόν παρά την μαμά μου..";;;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Κατά την γνώμη μου ένας μεγάλος λόγος που τα ψυχολογικά προβλήματα αρχίζουν και δημιουργούνται είναι όταν το μιμίδιο ή φόρμουλα που έχουν διαλέξει ή τους επιβάλανε (για οποιοδήποτε θέμα) αρχίζει και “δεν λειτουργεί” … αλλά εξακολουθούν να το κάνουν replicate me – και μετά να πηγαίνουν και ξαναπηγαίνουν στον “Γέροντα” (ποιμένα) για να τους δώσει την ίδια και την ίδια συμβουλή.
Είναι πάρα πολλοί Γκουρού – Δάσκαλοι που αναφέρουν ότι ο άνθρωπος “κοιμάται” ή ότι είναι μία “μηχανή” νομίζω ότι αναφέρονται σε αυτή ακριβώς την επαναλαμβανόμενη λειτουργία
(replicate – ξανά) που συμβαίνει να είναι και ο Βασικός μας προγραμματισμός (βλέπε γονίδια)
…και μετά σου λένε να «παρατηρείς» τον εαυτό σου – να τον θυμάσαι – κλπ…κλπ
και κάνουν προσπάθειες να μας “ξυπνήσουν” , να σπάσουν αυτόν τον μηχανισμό (πολλές φορές με τεχνικές σοκ)
να σπάσουν το «εγώ» που είναι ένα σύνολο όλων των επιθυμιών μας – dislikes – και
εμπειριών μας …που είναι ο «αυτόματος» πιλότος (γιατί ο αληθινός πιλότος απλά την έχει πέσει για «ύπνο» – γιατί κάνει την ίδια πορεία ξανά και ξανά)
αλλά δεν χρειάζεται και πάντα να καλλιεργήσουμε την «δική» μας οριτζιναλ σκέψη
μπορούμε αναπτύξουμε την κριτική με το να “ψωνίζουμε” και σκέψεις και μιμίδια και να δούμε ποια από αυτά τελικά λειτουργούν για μάς και ποια όχι
και αυτό γίνεται κατά την γνώμη μου με το να διαβάζουμε , μελετάμε ,να εκτεθούμε σε ιδέες και φιλοσοφίες και διάφορες ουσίες
γιατί..?
τουλάχιστον από την εμπειρία μου - τα resources - ο πλούτος - η ενέργεια (πες το όπως θες) όταν συναντάτε / σμίγει με την «ανάγκη» την «πενία»( την ικανοποίηση της αγέλης – ανθρώπου για το «ξανά») μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο και θα πρέπει να το παρακολουθείς / παρατηρείς συνεχώς αν θες να είσαι «γεμάτος»
για παράδειγμα …..μόλις πρόσφατα .. ο «έρωτας» ανακάλυψαν κρατάει «χημικά» κανα χρόνο) και μετά….? έχεις την επιλογή να βρεις μία άλλη “γκόμενα” να συνεχίσεις το ίδιο (ξανά και ξανά) – πράγμα που δεν κάνει τίποτα άλλο παρά ένα απλό θηλαστικό (και χρειάζεται καινούργια ενέργεια (ξανά) από την αρχή )
ή να μεταμορφώσεις (αυτή την ενέργεια) και τον σύντροφο σου (αλλά και εσένα ) σε κάτι άλλο …..σε μία θεότητα (ας πούμε) οπού θα την λατρεύεις ξανά και ξανά 
το “replicate” δεν το γλιτώνεις (και αυτό πιστεύω είναι σημαντική Γνώση) και αυτό ίσως το σημείο οπού κάποιος που το καταλαβαίνει αρχίζει και ξεφεύγει από την αγέλη (και ίσως ξεκινάει να την ελέγχει)
αλλα.. o κόσμος περνάει 2 ώρες για να ανακαλύψει το ζευγάρι παπουτσάκια που τους ταιριάζει .. και δεν μπορούν να περάσουν 2 ώρες για να (ανακαλύψουν) μία φιλοσοφία- θρησκεία – μιμίδιο που πιθανών να ο “φορέσουν” για το υπόλοιπο τις ζωής τους.. η τουλάχιστον να τους γλυτώσει από τα “ψυχολογικά” τους 
εξάλλου πως θα καταφέρεις να γνωρίσεις τον εαυτό (η την διαφορετικότητα μας ) και θα να αναπτύξεις τα κριτήρια σου ……εάν δεν καταλάβεις πρώτα ότι έχεις επιλογές 
Γιώργος
...mεγάλος προφήτης της εποχής του σόπινγκ…
P.S -1 Τώρα θα μου πεις τι γίνεται αν πιστεύεις ή διαλέξεις ή σου επιβάλανε ότι ο Θεός είναι μια «ατελείωτη συνεχής αγάπη» (προσέξτε εδώ ….δεν έχει «ξανά – ξανά» ) …αλλα το έχω ξαναπεί ότι τα χριστιανόπουλα (respect) είναι ποιο έξυπνα από όσο πολλοί νομίζουν … αλλά …άμα «λειτουργεί» για αυτούς και περνάνε καλά …. ποιος είμαι εγώ που θα διαφωνήσω μαζί τους.
PS 2 όλα αυτά βέβαια είναι working theory…. αλλά αν έχετε τίποτα καλύτερο το «αγοράζω» ..
quote:
Εδώ αναφέρεσαι πχ σε ένα πιο "φιλελεύθερο" δασκάλεμα που όμως δεν παύει να είναι...δασκάλεμα? Αν σε έπιασα καλά ,τότε συμφωνούμε επειδή δεν είναι τόσο το θέμα αν το δασκάλεμα σε μπάζει σε αρτηριοσκληωτικούς δρόμους ή σε νεωτεριστικούς αλλα οτι το δασκάλεμα (οποιασδήποτε ποιοτικής απόχρωσης) δοκιμάζει να ελέξει το νού σου,να σε βάλει σε ένα καλούπι.
Αυτό ακριβώς ήθελα να πω, φίλε Xotchipilli2 και βλέπω ότι το αναφέρει και η φίλη Ostria στο μήνυμά της :
quote:
Νομίζω ότι η πιό έξυπνη συμπεριφορά είναι να απαντάμε στις δικές τους ερωτήσεις και όχι να ξεκινάμε εμείς ένα θέμα. Ενα παιδί, ρωτάει συνήθως επειδή το ενδιαφέρει να μάθει (εκείνη την στιγμή, γιατί μπορεί να το ξεχάσει τελείως την επόμενη) κάτι συγκεκριμένο. Οπότε καλό θα ήταν κατά την γνώμη μου να απαντάμε συγκεκριμένα σε αυτά που μας ρωτούν και αν τα ίδια τα παιδιά θέλουν να μάθουν κάτι παραπάνω, τότε να συνεχίζουμε.
Θεωρώ ότι μία γονεϊκή στάση που θα καλλιεργεί στο παιδί τα διάφορα κοινωνικά "ταμπού" δεν απέχει και πολύ από μια στάση κατά την οποία ο γονιός πχ, "αγχωμένος" με το θέμα της "ενημέρωσης" των παιδιών του θα κάτσει με το έτσι θέλω να αναλύσει στον 5χρονο γιο του γιατί τα αγοράκια έχουν πουλάκι...Ακόμη περισσότερο, θεωρώ ότι δεν έχει τίποτε να προσφέρει μία κατήχηση, όπως λες κι εσύ, "νεωτεριστικού" τύπου.
Έκανα την παρατήρηση αυτή γιατί νομίζω ότι είναι ένα συχνό λάθος η με το "έτσι θέλω" κατεύθυνση του παιδιού σε "προοδευτικούς" δρόμους επειδή ΕΜΕΙΣ είμαστε "προοδευτικοί". Αν ένας υπό ανάπτυξη άνθρωπος είναι να γίνει "προοδευτικός", να ανοίξει, πιο σωστά, τους ορίζοντές του, αυτό πρέπει να γίνει με ιδία βούληση και με ιδία προσπάθεια βεβαίως κι όχι αναμασώντας για άλλη μια φορά ετοιματζίδικες λύσεις. Κάποια στιγμή, ακόμη και οι "νεωτερισμοί" γίνονται απολιθώματα... Το θέμα είναι ν' ανοίγουν νέα μονοπάτια!
Δημιουργούμε ένα περιβάλλον με πληθώρα ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ (αλλα όχι επιβαλλώμενων) ερεθισμάτων? Πως θα μπορούσαμε περαιτέρω να φροντίσουμε την ανάπτυξη της δικιάς του ερευνητικότητας?
(Είμαι και εγώ θιασώτης της άποψης οτι τα περισσότερα "ξεκινάνε απο εμάς τους ίδιους" είτε μιλάμε για παιδεία είτε για επανάσταση και κανεις δεν μπορεί να διδάξει κάποιον με το ζόρι)
quote:
αλλά δεν χρειάζεται και πάντα να καλλιεργήσουμε την «δική» μας οριτζιναλ σκέψημπορούμε αναπτύξουμε την κριτική με το να “ψωνίζουμε” και σκέψεις και μιμίδια και να δούμε ποια από αυτά τελικά λειτουργούν για μάς και ποια όχι
και αυτό γίνεται κατά την γνώμη μου με το να διαβάζουμε , μελετάμε ,να εκτεθούμε σε ιδέες και φιλοσοφίες και διάφορες ουσίες
Όντως απο πίσω μας υπάρχει μεγάλος πλούτος μιμιδίων και γνώσης.Καλό όμως είναι να διαβάζουμε πλήρως τους όρους του "συμβολαίου" πρωτού βάλουμε την υπογραφή μας.
Προσωπικά ,ως "μαστόρικη φύση" μαρέσει να "ανοίγω" τα μιμίδια μου και να ρίχνω μια ματιά στον κώδικα,να τα βελτιώνω ("βελτίωση" κατ'εμε),και ίσως να κατασκευάσω τα δικά μου όπου δεν χωράει "προιόν της σειράς". Είμαι λίγο μινιμαλιστής με τα μιμίδια μου προτιμώ να εφαρμόζω την λεπίδα του Όκαμ πάνω τους ,αν το καλοσκεφτούμε οι πολλές λεπτομέρειες καμμιά φορά μπερδέυουν τους ανθρώπους.Κοιτάξτε πχ με τον χριστιανισμό πόσα άτομα καταπιάνωνται με λεπτομέρειες (έχουν γίνει και αρχή αιρέσεων) ενώ ξεχνάν τον πυρήνα της χριστιανικής διδαχής...Και να φανταστείς δεν είμαι Χριστιανός.
Αυτο το μαστόρεμα έχει και τα καλά του έχει και τα κακά του.Το κακό είναι οτι ίσως πολλές φορές "επανανακαλύψω τον τροχό" πράγμα που μπορεί να αποφευχθεί βλέπωντας τί ήδη έχει λεχθεί.Το καλό είναι οτι ενώ οι "αγοραστοί και μόνο αγοραστοί" κινούνται πάνω σε ήδη ανοιγμένους δρόμους,το ψάξιμο μπορεί να ανοίξει καινούργιους εκει που δεν υπάρχουν ή εκεί που έχουν εκφυλιστεί.
Πχ είπες "
και αυτό γίνεται κατά την γνώμη μου με το να διαβάζουμε , μελετάμε ,να εκτεθούμε σε ιδέες και φιλοσοφίες και διάφορες ουσίες"
Ακόμα και ο τρόπος προσέγγισεις αυτών των θεμάτων πολλές φορές έχει εκφυλιστεί...Έχω λάβει μέρος σε πολλά forum με τις παραπάνω θεματολογίες που αναφέρεις και δυστηχώς η "δημοφιλής" εκδόχή αυτών των θεμάτων "αφήνουν πολλά να ποθηθούν". Πλάκα-πλάκα,μικροκαινοτομίες που έχω εφαρμόσει στα παραπάνω θέματα τείνουν να έχουν καλά αποτελέσματα τουλάχιστον σε εμένα και τους γύρω μου,οπότε τουλάχιστον δεν χάνω άδικα τον καιρό μου...
Μεγάλη προσοχή και έλεγχος όμως! Αν πχ εγώ σου δώσω ένα μαγικό χάπι/φόρμουλα (μιμίδιο) λες και είναι βγαλμένο απο την ταινία Matrix και σου πώ οτι περιέχει ένα πρόγραμμα που θα αλλάξει το πώς είναι καλωδιωμένος ο εγκέφαλός σου (σαν πχ "καινούργια προσωπικότητα per os") θα το καταπιείς χωρίς να ρωτήσεις τι πώς πού,και χωρίς να κάνεις έναν έλεγχο το τί είναι? Έτσι είναι τα μιμίδια,προσοχή μην αρχίσουμε να καταπίνουμε στα τυφλά μπλέ,κόκκινα,πράσινα,πουά χάπια (όπου χάπι βάλε μιμίδιο) που "απλά κάποιος μας τα έδωσε" επειδή "γνωρίζουμε δύο άτομα" που τα πήραν και τους άρεσαν και είναι είναι καλά.
Edited by - Xotchipilli2 on 28/12/2005 13:11:22
quote:
Κοινωνικό camouflage,μ'ακους Φίλε Jonnie Be Good? "Ελεγχόμενη τρέλλα " του Δον Χουάν σε όλο της το μεγαλείο!Reality: A serotonine induced Hallucination?
((Σ ακούει-σ ακούει! Sτερεοφωνικά -σε διαβεβαιώ- καθότι Μέγας Μύστης! / Αλλά / λίγο το κρασί... / λίγο ο ατελεύτητος... /Uknow, Xotchi! /C-Ya...))
Re-inventTt theBox / MessengerOr...zZZoltar / Της γνωστής ΑΑΑγέλης...
quote:Η αγέλη (η κάθε «αγέλη») δεν θέτει μόνο όρια. Θέτει και τις βάσεις για να υπάρξουμε και να αναπτυχθούμε. Επομένως η ελευθερία μας εξαρτάται άμεσα από το πώς μπορούμε να υπάρξουμε και χωρίς αυτές τις βάσεις.
Πόσο ελεύθεροι είμαστε να σκεφτούμε και να δράσουμε ατομικά, πέρα από τα όρια που μας επιτρέπει η "αγέλη" (ή "οι αγέλες") μέσα στην οποία είμαστε ενταγμένοι;
Δείτε επίσης, ότι ο όρος «αγέλη», από μόνος του προδιαθέτει για αρνητικό σχολιασμό. Για παράδειγμα αντικαταστήστε το «αγέλη» με το «κοινότητα» και δείτε πόσο διαφορετικοί συνειρμοί παράγονται.
quote:Οι παραλογισμοί του ατόμου μπορεί να πάψουν να θεωρούνται παραλογισμοί αν ειδωθούν στα πλαίσια του παραλογισμού της αγέλης στην οποία ανήκει. Το ίδιο, και οι παραλογισμοί της αγέλης μπορεί να πάψουν να αποτελούν παραλογισμούς αν ειδωθούν στο ευρύτερο πλαίσιο (κοινωνικό – οικολογικό αλλά και ιστορικό) μέσα στο οποίο αυτή ανήκει. (παράφραση σχετικού σχολίου από τον R. Laing)
Πόσο εύκολα μπορούμε να δούμε τους παραλογισμούς που μας επιβάλλει η "αγελοποίηση" μας και να διαφοροποιηθούμε;
quote:Αν χρησιμοποιήσουμε όρους αγέλης, για την εξέταση του παραδείγματος, θα δούμε ότι η αγέλη κάτω από ορισμένες συνθήκες π.χ. αύξηση του πληθυσμού της πάνω από ένα όριο, είναι νομοτελειακό να πολλαπλασιαστεί διασπαζόμενη. Κάτι σαν τους μονοκύτταρους οργανισμούς που πολλαπλασιάζονται δια της διαιρέσεως και που τα θυγατρικά κύτταρα (αγέλες) είναι ενδεχομένως κατά τι ή και κατά πολύ διαφοροποιημένα από τη μητρική.
Συνήθως, έχουμε ομαδικές αποχωρήσεις από μία "αγέλη", με την ανάδειξη ενός νέου "αρχηγού" (αυτόν που αντιδρά πιό σθεναρά και αναλαμβάνει ή του αναθέτουμε να μας εκπροσωπίσει στην αντιπαράθεση και στην τελική αποχώρηση) και ένα πλήθος (μικρό ή μεγάλο) που τον ακολουθεί.
.
Όσον αφορά στην ανατροφή των παιδιών, θεωρώ ως ένα από τα πιο εύστοχα σχόλια αυτό (νομίζω, του Γ. Ντύερ ):
«Προτού αποκτήσω παιδιά είχα καταλήξει σε εφτά θεωρίες για το πώς πρέπει να τα μεγαλώσω. Τώρα έχω εφτά παιδιά και καμία θεωρία…»
Τα μιμίδια κατά την άποψη μου δεν αποτελούν ένα <εγώ> αλλά πολλά τα οποία πολλές φορές είναι αντικρουόμενα.Και αυτό έχει να κάνει κυρίως με το ότι τα μιμίδια αναπτύσονται, δημιουργούνται για κάθε κέντρο (κινητικό,συναισθηματικό,νοητικό) χωριστά.
Τα μιμίδια δεν τα επιλέγουμε.Δημιουργούνται από τις εξωτερικές εντυπώσεις που δεχόμαστε.Μπορεί να επιλέγουμε τον βασικό στόχο (πχ. θέλω να μάθω να οδηγώ), αλλά ο τρόπος του να μάθω να οδηγώ καλά, δημιουργείται αυτόματα.
Τα μιμίδια θα μπορούσαμε να τα χωρίσουμε σε <καλά> και <κακά> ? Εννοώ ότι υπάρχουν μιμίδια που είναι απαραίτητα για την επιβίωση (καλά) και άλλα τα οποία είναι τελείως περιττά.Και πώς αυτά διακρίνονται ?
Το πρόβλημα είναι αν δεχθούμε ότι αυτό είναι ο τρόπος που λειτουργεί ο άνθρωπος τότε ακόμη και η στάση μας στο θέμα,( ο τρόπος που το σκεφτόμαστε, το αντιμετωπίζουμε) είναι κι΄ αυτός ένα μιμίδιο.Πού μπορούμε να πατήσουμε λοιπόν για να γνωρίσουμε και να κατανοήσουμε αυτές τις λειτουργίες? Ο Γιώργος είπε
quote:
και αυτό γίνεται κατά την γνώμη μου με το να διαβάζουμε , μελετάμε ,να εκτεθούμε σε ιδέες και φιλοσοφίες και διάφορες ουσίες
που εν μέρει με βρίσκει σύμφωνο, με την διαφορά ότι θα έπρεπε να εκτεθούμε σε ιδέες, φιλοσοφίες και πράξεις ακόμα που πάνε κόντρα στο μιμίδιο αυτό. Να αισθανθούμε αμήχανα για να το κάνουμε να εμφανιστεί σε όλη του την μεγαλοπρέπεια.Όπως έγραψε και ο Xotchipilli2
quote:
Δημιουργούμε ένα περιβάλλον με πληθώρα ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ (αλλα όχι επιβαλλώμενων) ερεθισμάτων?
Και όλα αυτά φυσικά συνδεδεμένα πάντα με το ερώτημα
<Γιατί να το κάνω αυτό?>
O Γιώργος έγραψε
quote:
παρατηρείς συνεχώς αν θες να είσαι «γεμάτος»
Το <γεμάτος> τώρα είναι ένα ερώτημα το οποίο κατά την γνώμη μου είναι μια καθαρά προσωπική υπόθεση που πολλές φορές ξοδεύεις μια ολόκληρη ζωή για να το απαντήσεις.
Και μια τελευταία ερώτηση που αφορά πιο πολύπλοκες δομές.
Έχει διαφορά το μιμίδιο του <χριστιανού> ή του <επιστήμονα> ή του <εσωτεριστή> ?
To Know | To Be | To Understand
Μάρεσε επίσης και το νόημα που βγήκε οτι το τί είναι παράλογο ή τρελλό είναι καθαρά θέμα του τι αποδεχόμαστε ως κοινωνικός ιστός.Έξοχη παρατήρηση,την αγκαλιάζει επίσης και η ψυχιατρική : Όταν η ψυχιατρική προσπαθεί να δεί αν κάποιος είναι φορέας "σαλεμένων" ιδεών το κρίνει πάντα με βάση τις κοινωνικές πεποιθήσεις ,πράμα το οποίο το λέει ρητά σε πολλούς ορισμούς.
quote:
Και μια τελευταία ερώτηση που αφορά πιο πολύπλοκες δομές.
Έχει διαφορά το μιμίδιο του <χριστιανού> ή του <επιστήμονα> ή του <εσωτεριστή> ?
Έχουν πολύ μεγάλη διαφορά η οποία μπορεί να μικρύνει ή να μεγαλώσει αναλόγως του ποιός ενσαρκώνει τους ρόλους αυτούς. Κάποια απο αυτά τα μιμίδια προωθούν πιο πολύ την αντικειμενική έρευνα και κάποια ποιό πολύ την πίστη (που ως ορισμός δεν εμπεριέχει την έρευνα,είτε πιστεύεις είτε όχι.Φυσικά μπορείς και να πιστεύεις και να ερευνάς.)
Reality: A serotonine induced Hallucination?
quote:Κοινωνικό camouflage,μ'ακους Φίλε Jonnie Be Good? "Ελεγχόμενη τρέλλα " του Δον Χουάν σε όλο της το μεγαλείο!
Reality: A serotonine induced Hallucination?
Xotchipilli2
σε ακουω αδελφε μου, σε ακουω!
οπως και τα ενδιαφεροντα που γραφτηκαν απο ολους μεχρι τωρα!
το κοινωνικο καμουφλαζ το διδαξα στα παιδια μου για να μπορουν να ειναι ο εαυτος τους και ταυτοχρονα να επιβιωνουν στην ελεγχομενη μαζα που ονομαζουμε κοινωνια.
γιατι ο καθενας μας ειναι μοναδικο αντιτυπο, και η ατομικη Ελευθερια ειναι το υψιστο αγαθο!
οσον αφορα τις "πληροφοριες" που τους μετεδωσα, απλα εριξα ολο το υλικο στο τραπεζι και τα αφησα να κρινουν μονα τους.
το ιδιο ζητησα να κανουν και αυτα σε μενα: να με κρινουν στα ισα.
εν συντομια πως εδρασα ως πατερας με βαση τα θεματα που εθεσες:
-Θρησκεία - θρησκεια ειναι η οργανωμενη λατρεια του Θειου, που ομως αποσκοπει στον ελεγχο της μαζας.
ο Θεος μπορει να υπαρχει μπορει και οχι - το θεμα ειναι να τον νιωσεις, οχι να πιστεψεις.
και δεν χρειαζονται μεσολαβητες!
οι επιστημονες κατεληξαν σε διατυπωσεις οπως αυτη του Πωλ Ντεϊβις "το συμπαν δημιουργησε νοημονα ζωη για να "κοιταξει" τον εαυτο του μεσα απο αυτην" που καλλιστα θα μπορουσαν να το υποστηριξουν και οι πιστευοντες στον Θεο.
-Ασφαλές Σέξ - τα γεννητικα σου οργανα σου ανηκουν και κανεις δεν μπορει να σε ελεγξει - η βασικη αρχη ειναι πως "ο,τι γινεται μεταξυ δυο ενηλικων με κοινη συναινεση, ειναι ομαλο και δεν ενδιαφερει εμας τους υπολοιπους".
κρατατε παντα μαζι σας προφυλακτικο γιατι οι αντρες ειμαστε μαλακες και το ξεχναμε!
-Σεξουαλικές προτιμήσεις - δεν καθοριζουν την προσωπικοτητα μας και οσον αφορα την ομοφυλοφιλια, ειναι εκ γεννετης, δεν μεταδιδεται.
-Συμπεριφορά προς άλλες ράτσες - το αιμα ειναι κοκκινο παντου! ο πονος ειναι πονος παντου!
-Συμπεριφορά προς τον συνάθρωπο,φύση,ζώα - σεβασμος και Αγαπη!
-Πολιτικές πεποιθήσεις - το "συστημα" ουσιαστικα ειναι ενα: φεουδαρχια - δεν επαψε ποτε να ισχυει, αλλαζει ονομα και δογματα, αλλά τα πολλα πανε σταθερα στους λιγους και τα λιγα τα μοιραζονται οι πολλοι, ειτε καπιταλισμο εχουμε ειτε κομμουνισμο!
-Θάνατος και γέννηση - το ταξιδι μετραει...
-Φιλία,αντιπαλότητα,συναγωνισμός,ανταγωνισμός - ανθρωπινες ευμεταβλητες καταστασεις - προτεινω "ελεγχομενη τρελα"
-Ο ρόλος τους σε αυτό τον πλανήτη - ειπα απλα τι νιωθω εγω οτι θα επρεπε να ειναι ο ανθρωπος: κηπουρος του πλανητη.
ο προσωπικος μας ρολος γραφεται συνεχως και δεν εχει και καμια σημασια στην τελικη για μας - αν μπορεσουμε να κανουμε κατι καλο, απλα το κανουμε και το ξεχναμε.
-Εφηβικές δυσκολίες - αν θυμαται ο γονιος την δικη του παιδικη και εφηβικη ηλικια, νομιζω οτι μπορει να συμπαρασταθει επαρκως...
-Συμπεριφορά σε ανθρώπους με πνευματικές/σωματικές ιδιαιτερότητες - το αιμα ολων ειναι κοκκινο...
-Η σχέση μας με το χρήμα,ανταμοιβή,τιμωρία - το χρημα ειναι χαρτακια τυπωμενα (το ξερατε?), δεν ειναι πια φτιαγμενο απο καποιο πολυτιμο μεταλλο, αρα εχει μονο αγοραστικη αξια - επιτηδες δεν αποθηκευεται ωστε να καταναλωνεται.
-Πρέπει να λαμβάνει τις πληροφορίες - απο παντου και να κρινει μονο του!
-Ψυχοενεργές ουσίες - μια τεραστια επιχειρηση, με απιστευτους τζιρους, ειτε προκειται για "νομιμες" ουσιες που διακινουν οι φαρμακοβιομηχανιες, οι εταιριες εμποριας αλκοολ, καπνου, αναψυκτικων (περιεχουν καργα καφεϊνη), ειτε προκειται για "παρανομες" ουσιες που διακινουνται στην μαυρη αγορα.
θεωρησα σωστο να παω απο μικρα τα παιδια μου βολτα σε στεκια τοξικομανων ωστε να δουν με τα ιδια τους τα ματια και να κρινουν.
η μικροτερη μαλιστα με ρωτησε πριν προλαβω να μιλησω, αν "ο κυριος ειναι αρρωστος"...
το ιδιο αυστηρα εκριναν κι εμενα και προτιμουν να μην πινω αλκοολ - τα ακουσα και προσαρμοστηκα: πινω μονο κοκκινο σταφυλοζουμο! (επειδη κανει καλο στην καρδια, μην φανταστειτε τιποτα αλλο... )
οσον αφορα τα ψυχοδηλωτικα, τους ειπα αυτο που εγω ξερω: δεν ειναι για διασκεδαση, δεν ειναι για ολους τους ανθρωπους, ειναι μεσα επαφης με το Αγνωστο για τους σαμανους, κι αν δεν εχεις "σκοπο" και "γνωση", οπως και ταση να γινεις σαμανος, μην τα δοκιμαζεις.
και φυσικα αυτο που συνεχως επαναλαμβανω ειναι το ΖΗΣΤΕ ΤΟ ΤΩΡΑ!
.
παρολα αυτα, η μεγαλη καπνιζει (αν και εβηχα επιτηδες για να την υποβαλλω απο μικρη ) και η μικρη φοβαται τα εντομα (με μπαμπα που τα πιανει με το χερι και τα βγαζει απλα εξω απο το σπιτι ).
.
να πιασω το θεμα της αγελης τωρα - ναι ειμαστε αγελαιο ον, αλλα οχι στο στυλ αντιλοπης ή βισωνα.
ειμαστε στο στυλ των γοριλων και των χιμπατζηδων - μικρες σχετικα ομαδες πληθυσμου που τα μελη τους εχουν μια συγγενεια, τα κλαν.
κι αυτο γιατι ειμαστε ο πιο επιθετικος πιθηκας και μαλιστα η επιθετικοτητα μας στρεφεται εναντιον του ιδιου μας του ειδους.
ενα κλαν ειχε παραδοσιακα "συγγενικα" κλαν και "εχθρικα" κλαν, ωστε η επιθετικοτητα να διοχετευεται εξω απο την ομαδα.
οσο μεγαλωναν τα χωρια και γινονταν πολεις και οι πολεις κρατη, μεγαλωνε και το προβλημα της εκτος ομαδας εκτονωσης της επιθετικοτητας.
οι πολεμοι δεν ηταν πλεον αρκετοι, κι ετσι εφευρεθηκαν τα "κολοσαια" - ελεγχομενη βια που η μαζα ταυτιζομενη εκτονωνει την επιθετικοτητα της.
τα συγχρονα κολοσαια ειναι φυσικα τα σταδια, αλλα δεν αρκουν, μιας και δεν προσφερουν αμεση βια και οι μαζες των μεγαλουπολεων πιεζονται και στρεσαρονται, κι ετσι παρατηρουμε υποομαδες της μαζας να εκτονωνονται συγκρουομενες μεταξυ τους.
γεγονος ειναι οτι οι περισσοτεροι ψαχνουν να ενταχθουν σε καποια υποομαδα-κλαν για να νιωσουν ασφαλεις...
.
κατι αλλο που αξιζει να αναφερουμε ειναι η "ψυχολογια του πληθους".
κι αυτο γιατι το πληθος αποροφα τις μοναδες που περιεχει και λειτουργει ως ενιαιο ον.
φανταζομαι ποσοι ανθρωποι θα παρασυρθηκαν στην ιστορια απο το "πληθος" στο οποιο ενταχθηκαν καποια στιγμη και συμετειχαν σε κατι αποτροπαιο...
θεωρω "ανωτερο ανθρωπο" αυτον που λειτουργει παντα ως αυτονομη μοναδα και δεν εντασεται ή ταυτιζεται με ομαδες, οπως θεωρω πολυ αποτελεσματικες τις συνεργασιες τετοιων ανθρωπων μεταξυ τους.
ναστε καλα
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν www.johnniebegood.gr
Αν το καλοσκεφτεί κανείς, αν δεχτούμε ότι η δημιουργία αγελών γίνεται ενστικτωδώς, τότε προφανώς έχει και κάποια σχέση με την ίδια την επιβίωση του είδους που τις σχηματίζει. Η αγέλη λοιπόν κάποιο σκοπό εξυπηρετεί, δεν είναι ένα επίκτητο "κουσούρι" που πρέπει να στήσουμε στον τοίχο.
Μήπως λοιπόν το πρόβλημα εστιάζεται, όχι στο σχηματισμό της αγέλης αυτόν καθαυτόν, αλλά στην τάση διαφορετικών μεταξύ τους αγελών να..."σφάζονται"; Στις "μάχες" μεταξύ των εχθρικών "κλαν", που λέει κι ο φίλος Jonniebegood;
Και κάτι άλλο σχετικό-άσχετο...Το Esoterica είναι αγέλη;