- ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝ ΑΘΕΟ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
"Εαρινός:
----------------------------------------------------------------------
Φαντασίες αναρρωτιέμαι ή συνειδητή επιλογή χειραγώγησης???
"Φαιδρές αστειότητες" θα έλεγα και αυτό διότι απο ΠΟΥΘΕΝΑ δεν προκύπτει η "ΘΕΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ" του "σώνει και καλά" Υιού του Γιαχβέ Γιοσούα...
Πάντα θα υπάρχει ο Αριστοτέλης για να μας υπενθυμίζει την σοφή σκέψη και οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες και αδυσώπητες...πάντα θα υπάρχει ο Επίκουρος και μια σειρά Ωκεανών πνεύματος που ο Γιοσούα και η παρέα του θα φαντάζουν σαν κουκίδες στην άμμο...
----------------------------------------------------------------------
Αριστοτέλης: «πρώτος τούτων(των φιλοσόφων)ενίσας...εις τον όλον ουρανόν αποβλέψας το εν είναι φησί τον Θεόν»
Εν αντιθέσει με τον Πλάτωνα φίλε μου και την Πλατωνική σύλληψη της αρετής και του αγαθού ως ιδέας , απόμακρης σε έναν κόσμο ΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ , που είχε σχεδόν αφαιρέσει απο την αρετή τα χαρακτηριστικά μιας ανθρώπινης ιδιότητας και την είχε περιβάλλει με με χαρακτηριστικά "Θεϊκά" ή τουλάχιστον με τα χαρακτηριστικά μιας ιδιότητας που μόνο κατα παραχώρηση ή εύνοια των Θεών μπορούσε να γίνει κτήμα του ανθρώπου....ο Αριστοτέλης απέδωσε την αρετή και την συγκρότησή της , στον ίδιο τον άνθρωπο αναφερόμενος στην "μεσότητα" σε σχέση με την υπερβολή και την έλλειψη...!!!
Το λιγότερο και το περισσότερο απο το "δέον"...και ασχέτως της πλήρους ορθότητας των λεγομένων του , σε εκείνο το οποίο θα πρέπει να σταθούμε είναι ο τρόπος με τον οποίο ο ίδιος διεχώρισε την θέση του σε σχέση με τον Πλάτωνα ως προς την αρετή και την ευδαιμονία!!!
Θέλησε να ξεφύγει απο τα δεσμά της δαιμονολοψίας και της Θρησκειολαγνείας....
Τώρα τι σχέση έχει ή θα μπορούσε ο Αριστοτέλης να έχει με τον Χριστιανισμό , μόνο εσύ το γνωρίζεις αυτό και που αγνοεί όλη η ανθρωπότητα...


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Τώρα τι σχέση έχει ή θα μπορούσε ο Αριστοτέλης να έχει με τον Χριστιανισμό , μόνο εσύ το γνωρίζεις αυτό και που αγνοεί όλη η ανθρωπότητα...
Είσαι όλη η ανθρωπότητα; Πώς μπορείς να μιλάς για λογαριασμό της; Όχι μόνο ο Αριστοτέλης, αν μελετήσουμε την Οδύσσεια με τη δέουσα προσοχή, θα ανακαλύψουμε πολλά κρυμμένα νοήματα που δείχνουν πως και ο Όμηρος υπήρξε ένθεος. Έχει κυκλοφορήσει βιβλίο-χτύπημα στους αρχαιολάτρες και "διαβασμένους", όποιος από αυτούς έχει τα κότσια ας κάτσει να το διαβάσει και αυτό και ας μας πει πού διαφωνεί. Όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά, ας μου στείλει πμ να του πω ποιο είναι.
Και φυσικά υπάρχουν περισσότεροι, όχι μόνο 2-3.
"Η ψυχή μοιάζει με το θείο ενώ το σώμα με το θνητό" (Σωκράτης).
Προφανώς δεν μπορείς να ξεφύγεις απο την πεπατημμένη που ακολουθεί ο Χριστιανισμός και βλέπει παντού σε κάθε αντίρρηση μόνο αρχαιολάτρες...
Εδώ δεν είμαστε για να επικυρώνουμε ότι θέλει ο καθένας και επειδή εκείνος έχει "αισθήσεις" αλλα για να ανταλλάσουμε απόψεις , ωστόσο όσες προσπάθειες και να γίνουν -εκ μέρους ορισμένων- να αποδείξουν τα μηδέποτε αποδειχθέντα , μέλλεται να πέσουν στο κενό ... όπως κενού περιεχομένου είναι όλα όσα ευφάνταστα κατατίθενται κατα καιρούς....
Ο Γιοσούα δεν ήταν Έλληνας και δεν θα γίνει ΠΟΤΕ...δεν είχε Ελληνική Παιδεία -και αυτό εμφανίζεται απο τον λόγο του..ποιό λόγο του θα μου πεί κάποιος αλλα ας τον πούμε λόγο- και ουδέποτε θα αποκτήσει...εσύ μπορείς και ο καθένας μας αλλα συμβιβαστικές λύσεις , προσωπικά τις θεωρώ -και είναι- εκτρώματα...και δεν μιλώ για αρχαιολατρεία αλλα για Ελληνική φιλοσοφία και σκέψη , κάτι που δεν έχει ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με όλα όσα ο Χριστιανισμός "προτάσσει"!!!
Την καλημέρα μου , με την υπενθύμιση ότι άλλο Πλάτωνας και ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΟ , Αριστοτέλης....
Μα καλά φίλε μου , τα "πιστεύεις" όλα όσα λές και ισχυριζεσαι???


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Εαρινός:
------------------------------------------------------------------------
Εν αντιθέσει με τον Πλάτωνα φίλε μου και την Πλατωνική σύλληψη της αρετής και του αγαθού ως ιδέας , απόμακρης σε έναν κόσμο ΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟ , που είχε σχεδόν αφαιρέσει απο την αρετή τα χαρακτηριστικά μιας ανθρώπινης ιδιότητας και την είχε περιβάλλει με με χαρακτηριστικά "Θεϊκά" ή τουλάχιστον με τα χαρακτηριστικά μιας ιδιότητας που μόνο κατα παραχώρηση ή εύνοια των Θεών μπορούσε να γίνει κτήμα του ανθρώπου....ο Αριστοτέλης απέδωσε την αρετή και την συγκρότησή της , στον ίδιο τον άνθρωπο αναφερόμενος στην "μεσότητα" σε σχέση με την υπερβολή και την έλλειψη...!!!
Το λιγότερο και το περισσότερο απο το "δέον"...και ασχέτως της πλήρους ορθότητας των λεγομένων του , σε εκείνο το οποίο θα πρέπει να σταθούμε είναι ο τρόπος με τον οποίο ο ίδιος διεχώρισε την θέση του σε σχέση με τον Πλάτωνα ως προς την αρετή και την ευδαιμονία!!!
Θέλησε να ξεφύγει απο τα δεσμά της δαιμονολοψίας και της Θρησκειολαγνείας....
Τώρα τι σχέση έχει ή θα μπορούσε ο Αριστοτέλης να έχει με τον Χριστιανισμό , μόνο εσύ το γνωρίζεις αυτό και που αγνοεί όλη η ανθρωπότητα...
----------------------------------------------------------------------
Εαρινέ φίλε μου δε θα διαφωνήσω με όσα λες.Ο Αριστοτέλης φρόντισε να διαχωρίσει τις θέσεις του αυτές με το Πλάτωνα.
Τοποθέτησε τη λογική σε πρωταρχικό στάδιο για τον άνθρωπο.
Πίστευε στην απόκτηση της γνώσης μέσω των αισθήσεων και της εμπειρικής παρατήρησης.
Αυτός όμως ήταν που δίδαξε και για τη πέμπτη ουσία(πεμπτουσία της φύσης)τον αιθέρα,που εντοπίζεται στον "άνω τόπο" που όπως μας είπε "κατοικεί η θεότητα".
Αρνήθηκε επίσης ότι οι Ολύμπιοι ήταν οι δημιουργοί του κόσμου τούτου.
Γι'αυτό το λόγο κατηγορήθηκε και ως άθεος.
----------------------------------------------------------------------
Ο Γιοσούα δεν ήταν Έλληνας και δεν θα γίνει ΠΟΤΕ...δεν είχε Ελληνική Παιδεία -και αυτό εμφανίζεται απο τον λόγο του..ποιό λόγο του θα μου πεί κάποιος αλλα ας τον πούμε λόγο- και ουδέποτε θα αποκτήσει...εσύ μπορείς και ο καθένας μας αλλα συμβιβαστικές λύσεις , προσωπικά τις θεωρώ -και είναι- εκτρώματα...και δεν μιλώ για αρχαιολατρεία αλλα για Ελληνική φιλοσοφία και σκέψη , κάτι που δεν έχει ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με όλα όσα ο Χριστιανισμός "προτάσσει"!!!
----------------------------------------------------------------------
Διάβασε το παρακάτω φίλε μου.
Αριστοτέλης - Μετά τα Φυσικά:
«Θεός ἔστι τι ἀεὶ κινούμενον κίνησιν ἄπαυστον, αὕτη δ΄ ἡ κύκλῳ (καὶ τοῦτο οὐ λόγῳ μόνον ἀλλ΄ ἔργῳ δῆλον), ὥστ΄ ἀΐδιος ἂν εἴη ὁ πρῶτος οὐρανός. ἔστι τοίνυν τι καὶ ὃ κινεῖ. ἐπεὶ δὲ τὸ κινούμενον καὶ κινοῦν [καὶ] μέσον, τοίνυν ἔστι τι ὃ οὐ κινούμενον κινεῖ, ἀΐδιον καὶ οὐσία καὶ ἐνέργεια οὖσα. κινεῖ δὲ ὧδε τὸ ὀρεκτὸν καὶ τὸ νοητόν· κινεῖ οὐ κινούμενα. τούτων τὰ πρῶτα τὰ αὐτά. ἐπιθυμητὸν μὲν γὰρ τὸ φαινόμενον καλόν, βουλητὸν δὲ πρῶτον τὸ ὂν καλόν· ὀρεγόμεθα δὲ διότι δοκεῖ μᾶλλον ἢ δοκεῖ διότι ὀρεγόμεθα· ἀρχὴ γὰρ ἡ νόησις. νοῦς δὲ ὑπὸ τοῦ νοητοῦ κινεῖται, νοητὴ δὲ ἡ ἑτέρα συστοιχία καθ΄ αὑτήν· καὶ ταύτης ἡ οὐσία πρώτη, καὶ ταύτης ἡ ἁπλῆ καὶ κατ΄ ἐνέργειαν (ἔστι δὲ τὸ ἓν καὶ τὸ ἁπλοῦν οὐ τὸ αὐτό· τὸ μὲν γὰρ ἓν μέτρον σημαίνει, τὸ δὲ ἁπλοῦν πὼς ἔχον αὐτό). ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ δι΄ αὑτὸ αἱρετὸν ἐν τῇ αὐτῇ συστοιχίᾳ· καὶ ἔστιν ἄριστον ἀεὶ ἢ ἀνάλογον τὸ πρῶτον. ὅτι δ΄ ἔστι τὸ οὗ ἕνεκα ἐν τοῖς ἀκινήτοις, ἡ διαίρεσις δηλοῖ· ἔστι γὰρ τινὶ τὸ οὗ ἕνεκα καὶ τινός, ὧν τὸ μὲν ἔστι τὸ δ΄ οὐκ ἔστι. κινεῖ δὴ ὡς ἐρώμενον, κινούμενα δὲ τἆλλα κινεῖ. εἰ μὲν οὖν τι κινεῖται, ἐνδέχεται καὶ ἄλλως ἔχειν, ὥστ΄ εἰ [ἡ] φορὰ πρώτη ἡ ἐνέργειά ἐστιν, ᾗ κινεῖται ταύτῃ γε ἐνδέχεται ἄλλως ἔχειν, κατὰ τόπον, καὶ εἰ μὴ κατ΄ οὐσίαν· ἐπεὶ δὲ ἔστι τι κινοῦν αὐτὸ ἀκίνητον ὄν, ἐνεργείᾳ ὄν, τοῦτο οὐκ ἐνδέχεται ἄλλως ἔχειν οὐδαμῶς. φορὰ γὰρ ἡ πρώτη τῶν μεταβολῶν, ταύτης δὲ ἡ κύκλῳ· ταύτην δὲ τοῦτο κινεῖ. ἐξ ἀνάγκης ἄρα ἐστὶν ὄν· καὶ ᾗ ἀνάγκῃ, καλῶς, καὶ οὕτως ἀρχή. τὸ γὰρ ἀναγκαῖον τοσαυταχῶς, τὸ μὲν βίᾳ ὅτι παρὰ τὴν ὁρμήν, τὸ δὲ οὗ οὐκ ἄνευ τὸ εὖ, τὸ δὲ μὴ ἐνδεχόμενον ἄλλως ἀλλ΄ ἁπλῶς. ἐκ τοιαύτης ἄρα ἀρχῆς ἤρτηται ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ φύσις. διαγωγὴ δ΄ ἐστὶν οἵα ἡ ἀρίστη μικρὸν χρόνον ἡμῖν (οὕτω γὰρ ἀεὶ ἐκεῖνο· ἡμῖν μὲν γὰρ ἀδύνατον), ἐπεὶ καὶ ἡδονὴ ἡ ἐνέργεια τούτου (καὶ διὰ τοῦτο ἐγρήγορσις αἴσθησις νόησις ἥδιστον, ἐλπίδες δὲ καὶ μνῆμαι διὰ ταῦτα). ἡ δὲ νόησις ἡ καθ΄ αὑτὴν τοῦ καθ΄ αὑτὸ ἀρίστου, καὶ ἡ μάλιστα τοῦ μάλιστα. αὑτὸν δὲ νοεῖ ὁ νοῦς κατὰ μετάληψιν τοῦ νοητοῦ· νοητὸς γὰρ γίγνεται θιγγάνων καὶ νοῶν, ὥστε ταὐτὸν νοῦς καὶ νοητόν. τὸ γὰρ δεκτικὸν τοῦ νοητοῦ καὶ τῆς οὐσίας νοῦς, ἐνεργεῖ δὲ ἔχων, ὥστ΄ ἐκείνου μᾶλλον τοῦτο ὃ δοκεῖ ὁ νοῦς θεῖον ἔχειν, καὶ ἡ θεωρία τὸ ἥδιστον καὶ ἄριστον. εἰ οὖν οὕτως εὖ ἔχει, ὡς ἡμεῖς ποτέ, ὁ θεὸς ἀεί, θαυμαστόν· εἰ δὲ μᾶλλον, ἔτι θαυμασιώτερον. ἔχει δὲ ὧδε. καὶ ζωὴ δέ γε ὑπάρχει· ἡ γὰρ νοῦ ἐνέργεια ζωή, ἐκεῖνος δὲ ἡ ἐνέργεια· ἐνέργεια δὲ ἡ καθ΄ αὑτὴν ἐκείνου ζωὴ ἀρίστη καὶ ἀΐδιος. φαμὲν δὴ τὸν θεὸν εἶναι ζῷον ἀΐδιον ἄριστον, ὥστε ζωὴ καὶ αἰὼν συνεχὴς καὶ ἀΐδιος ὑπάρχει τῷ θεῷ· τοῦτο γὰρ ὁ θεός. ὅσοι δὲ ὑπολαμβάνουσιν, ὥσπερ οἱ Πυθαγόρειοι καὶ Σπεύσιππος τὸ κάλλιστον καὶ ἄριστον μὴ ἐν ἀρχῇ εἶναι, διὰ τὸ καὶ τῶν φυτῶν καὶ τῶν ζῴων τὰς ἀρχὰς αἴτια μὲν εἶναι τὸ δὲ καλὸν καὶ τέλειον ἐν τοῖς ἐκ τούτων, οὐκ ὀρθῶς οἴονται. τὸ γὰρ σπέρμα ἐξ ἑτέρων ἐστὶ προτέρων τελείων, καὶ τὸ πρῶτον οὐ σπέρμα ἐστὶν ἀλλὰ τὸ τέλειον· οἷον πρότερον ἄνθρωπον ἂν φαίη τις εἶναι τοῦ σπέρματος, οὐ τὸν ἐκ τούτου γενόμενον ἀλλ΄ ἕτερον ἐξ οὗ τὸ σπέρμα. ὅτι μὲν οὖν ἔστιν οὐσία τις ἀΐδιος καὶ ἀκίνητος καὶ κεχωρισμένη τῶν αἰσθητῶν, φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων· δέδεικται δὲ καὶ ὅτι μέγεθος οὐδὲν ἔχειν ἐνδέχεται ταύτην τὴν οὐσίαν ἀλλ΄ ἀμερὴς καὶ ἀδιαίρετός ἐστιν (κινεῖ γὰρ τὸν ἄπειρον χρόνον, οὐδὲν δ΄ ἔχει δύναμιν ἄπειρον πεπερασμένον· ἐπεὶ δὲ πᾶν μέγεθος ἢ ἄπειρον ἢ πεπερασμένον, πεπερασμένον μὲν διὰ τοῦτο οὐκ ἂν ἔχοι μέγεθος, ἄπειρον δ΄ ὅτι ὅλως οὐκ ἔστιν οὐδὲν ἄπειρον μέγεθος)· ἀλλὰ μὴν καὶ ὅτι ἀπαθὲς καὶ ἀναλλοίωτον· πᾶσαι γὰρ αἱ ἄλλαι κινήσεις ὕστεραι τῆς κατὰ τόπον.»
'Εν αρχή ην ο λόγος.'
Ο Αριστοτέλης ασφαλώς είπε πολύ σοφά πράματα που για την εποχή του ήταν "ασύλληπτα" και πάνω σε δικές του θέσεις πάτησαν φιλόσοφοι αλλα και ψυχολόγοι και όχι μόνο , προκειμένου να διερευνήσουν ακόμα περισσότερο τα της ανθρώπινης φύσης και όχι μόνο...όμως δεν συμφωνώ με όλα όσα είπε..αλλοίμονο!
Ο Αριστοτέλης δεν είχε γνώσεις επαρκείς που σήμερα έχουμε ως ανθρωπότητα προκειμένου να προσεγγίσουμε με μεγαλύτερη "ασφάλεια" το υποκείμενο άνθρωπος , ούτε γνώσεις βιολογίας είχε αλλα ούτε νευρο-βιολογίας αλλα και άλλων επιστημών που πλέον "εμπλέκονται" στην όλη αυτή διαδικασία απόκτησης γνώσης των λειτουργιών του ανθρώπου!
Π.Χ Πλέον , μπορούμε να πούμε ότι τόσο η έλλειψη όσο και η υπερβολή μπορεί να αποτελούν ψυχικά προβλήματα αλλα ας μην ξεφύγουμε απο το θέμα μας!
Προσωπικά θαυμάζω τον Αριστοτέλη αλλα δεν τον θεωρώ Θεό -και κείνος δεν θα το ήθελε πιθανολογώ- κοντά στα τόσα σοφά που είπε ... έκανε και κείνος και ορισμένες λαθεμένες εκτιμήσεις!!!
Ωστόσο ήταν εκείνος που θέλησε να καταστήσει τον άνθρωπο κεντρικό στον λόγο του αλλα και υπεύθυνο για τον χαρακτήρα του , κάτι που αντίκειτο σε όλα όσα μέχρι εκείνη μια ολόκληρη κοινωνία και Οικουμένη θεωρούσε ως ορθά...κατ'εμέ ένας επαναστάτης -Ροκ- με την καλή έννοια του όρου που όρθωσε το ανάστημά του άφοβα!
Εκείνος έδειξε τον δρόμο , εμείς θα πισογυρίσουμε μην θεωρηθούμε απο την πλειοψηφία Άθεοι???
Μένουμε Ελλάδα φίλε μου και αφουγκραζόμαστε ασφαλώς και όλο τον κόσμο αλλα παραμένουμε Έλληνες και μη λησμονούμε το πανέμορφο κείμενο του Σοφιστή Αντιφώντα..."Το πρώτο θαρρώ , ανάμεσα στα ανθρώπινα πράγματα είναι η παιδεία και αυτό διότι όταν κάνει σωστά κανείς την αρχή ενός οποιουδήποτε πράγματος , το πιθανότερο είναι ότι σωστό θα είναι και το τέλος".
Λατρέψαμε και οικειοποιηθήκαμε ότι ξένο υπήρξε και υπάρχει -απο Θρησκείες μέχρι πολιτικο-οικονομικά συστήματα κοκ- και ξεχάσαμε τον εαυτό μας , με αποτέλεσμα να μας ξεχάσει και αυτός....


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Edited by - Εαρινός on 01/05/2011 18:19:33
quote:quote:
StellarΤο σκοτάδι δεν είναι τίποτε άλλο παρά έλλειψη φωτός.
zip
Κι εγώ σου λέω πως το φως δεν είναι τίποτε άλλο παρά έλλειψη σκότους. Νομίζεις ότι εννοούμε κάτι διαφορετικό ;
Εγώ ξέρω πως η πηγή του φωτός είναι ο ήλιος.
Ποια είναι η πηγή του σκότους βρε zip?

quote:
Την ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ διδαχή του Χριστού από τους ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΣ "Χριστιανούς" που την εκμεταλλεύτηκαν;
Δύο ερωτήσεις πάνω σ' αυτό φίλε μου και, φυσικά, δεν θα σε... ανακρίνω, απλά θέλω να καταλάβω το παραπάνω.
1. Ο χριστιανισμός που βιώνουμε σαν διαμορφωμένη θρησκεία, είναι η ανιδιοτελής διδασκαλία του χριστού ή το σύνολο των πράξεων των ιδιοτελών χριστιανών;;
και
2. Εσύ ανάμεσα σ' αυτά τα δύο που αναφέρεις, πού τοποθετείς τον εαυτό σου;
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
http://www.mindfloga.blogspot.com/

quote:
1. Ο χριστιανισμός που βιώνουμε σαν διαμορφωμένη θρησκεία, είναι η ανιδιοτελής διδασκαλία του χριστού ή το σύνολο των πράξεων των ιδιοτελών χριστιανών;;
Νούμερο ένα στόχος του χριστιανού, άπιαστος φαινομενικά αλλά αυτό είναι για το οποίον παλεύουν ακόμη και οι άγιοι (αφού ουδείς αναμάρτητος) είναι η ανιδιοτέλεια. Ο Χριστός αν και αναμάρτητος σταυρώθηκε για τις αμαρτίες ολόκληρου του κόσμου. Τη διδασκαλία Του πρέπει να ακολουθούμε. Φυσικά υπάρχουν και οι πτώσεις αλλά μετά από κάθε πτώση πρέπει να προσπαθούμε ξανά και ξανά. Αν κάποιοι ιερείς βολεύονται μέσα στην ανιδιοτέλειά τους εκμεταλλευόμενοι τον Λόγο του Χριστού, αυτό δεν σημαίνει πως ο Λόγος αυτός καθαυτός είναι ατελής. Αντιγράφω ένα κείμενο ενδεικτικά:
"Η ζωή μου είναι ο ξένος. Με το δικό μου άνθρωπο λειτουργώ ιδιοτελώς, δηλαδή εμπαθώς. Δίνω και προσδοκώ να πάρω. Με τον ξένο και κατατρεγμένο, λειτουργώ ανιδιοτελώς, διότι δίνω χωρίς να προσδοκώ τίποτα. Ο γέροντας Πορφύριος έλεγε: " Το ανιδιοτελές τραβά τη χάρη του Θεού". Επόμένως, ο ξένος με προκαλεί να γίνω χαριτωμένος άνθρωπος".
Αν εσύ είσαι άρρωστος και πας σε έναν κομπογιαννίτη, τι θα κάνεις, θα σταματήσεις κάθε είδους θεραπεία ή θα ψάξεις να βρεις τον γιατρό που σε αναπαύει;
quote:
2. Εσύ ανάμεσα σ' αυτά τα δύο που αναφέρεις, πού τοποθετείς τον εαυτό σου;
Μακάρι να μπορούσα να θεωρήσω ανιοδιοτελή τον εαυτό μου, δυστυχώς δεν είμαι καλύτερος από αυτούς που κατηγορώ, οι πτώσεις μου είναι συνεχείς κι επαναλαμβανόμενες, ωστόσο με πολύ μεγάλη προσπάθεια είμαι σε καλύτερη κατάσταση από αυτήν που ήμουν κάποτε αλλά το κυριότερο, δεν χάνω την ελπίδα μου.
Πάντως δεν νομίζω να είναι τυχαίο το ότι όσο πιο πολύ απομακρύνονται οι άνθρωποι από τον Χριστό και τη διδασκαλία Του, τόσο αυξάνεται η ιδιοτέλεια η οποία ταυτίζεται με τον εγωισμό. Εξαίρεση φυσικά δεν μπορούν να είναι ούτε οι ιερείς, εμείς όμως θα πρέπει να μην κρίνουμε κανέναν διότι και ο Κύριος είπε "μην κρίνετε για να μην κριθείτε". Γιατί το σύνηθες είναι να βλέπουμε το κάρφος στο μάτι του άλλου, δεν βλέπουμε όμως το δοκάρι που έχουμε στο δικό μας μάτι.