- ΦΟΒΙΕΣ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
GENUS PANTHERAS FELIDAE
...and the Predators will prevail...
quote:
Αρκετα... αλλα πως σου κολλησε αυτο? Δηλαδη με ποιο σκεπτικο νομισες-νομιζεις οτι θα μεινεις αναπηρη? Σε επηρεασε κατι ?
κοιτα, πολλες φορες δε μπορεις να βρεις τον ακριβη λογο..
μπορει να ηταν καποιο εργο.. μπορει να ηταν καποια τραγωδια που ειδα μικρη στη τηλεοραση..μπορει οτιδηποτε..
ισως επειδη απο μικρη (επειδη ειχαμε παντα προβλημα με την μητερα μου, παντα την γλιτωναμε στο παρα τριχα, και ειμασταν μονιμα στα νοσοκομεια) εμαθα οτι πρεπει να ειμαι ανεξαρτητη, να προσπαθω να μαθω να ζω μονη μου, να προσπαθω να μην εχω αναγκη ουτε ψυχολογικη ουτε χρηματικη ουτε υλικη (βεβαια ολα αυτα δε κατορθωνονται ευκολα, ειδικα οσο μεγαλωνει καποιος..ειναι ποιο δυσκολο)γιατι φυσικα, ανα πασα στιγμη θα πεθαινε η μαμα, επρεπε να μαθω να ζω με αυτο..
οποτε παντα ειχα δυο δουλειες, για να νιωθω πιο ασφαλης, παντα ημουν ενεργητικη, ημουν σε συλλογους, χομπυ πολλα κτλ..
το μονο που θα μπορουσε να με σταματησει (εκτος απο το θανατο, με τον οποιο εχω εξεικοιωθει πολυ, απο τα τοσα χρονια εμπειριας μου στα νοσοκομεια) ειναι το να μεινω αναπηρη..
αυτο θα ηταν το χειροτερο που θα μπορουσε να μου συμβει, το να ειμαι ανημπορη και να μη μπορω να κανω ολα αυτα που κανω, να εξαρτιεμαι, να πρεπει να βασιζομαι σε αλλους..!
οτι χειροτερο...φρικηηηηηηηηηηη!!!!!!!

Η Μεγάλη μου Αγάπη!
Εγω ομολογω πως φοβαμαι τα αεροπλανα!
Πιστευω πως στο καραβι στο αυτοκινητο στο δρομο....θα εχω την ευκαιρια να κανω κατι ωστε να μπορεσω να αποτρεψω το χειροτερο ενω στο αεροπλανο τι θα κανω?
Απλα θα καθομαι και θα περιμανω να συμβει το μοιραιο?
Θα σκεφτομαι οσες εκρεμοτητες εχω αφησει και τους αγαπημενους μου ανθρωπους...εφιαλτικο!
Και η ειρωνια ειναι οτι δουλευω και σε αεροδραμιο...
Αν βεβεαι ηταν να πεταξω απο αλεξιπτωτο θα το εκανα και θα μου αρεσε και παρα πολυ!
Αβυσσος η ψυχη του ανθρωπου!
Mε εκτιμηση Άντα
quote:
gretelΤί έχει νόημα τελικά να μείνει άφθαρτο, το σώμα? Ή κάτι που έχει από την φύση του τις προδιαγραφές?
Όποιος ταυτίζεται με κάτι πρόσκαιρο είναι θέμα χρόνου να πονέσει, να φοβηθεί, γιατί έτσι κι αλλιώς θα χαθεί.Όποιος ταυτίζεται με κάτι άφθαρτο, θα βιώσει την ευδαιμονία γιατί οι ιδέες, η αγάπη, το πνεύμα, η ψυχή και η γνώση δε θα σε προδώσουν ποτέ.
Είναι αιώνια γιατί ποτέ δε γεννήθηκαν οπότε δεν θα βιώσεις απώλειες και πόνο.
Αχ gretel! Ωραιες σκεψεις, ιδεαλιστικες αλλα δεν προσφερουν παρηγορια!![]()
Δυστυχως ή ευτυχως η ομορφια κανει αισθητη την παρουσια της σε καθημερινη βαση. Οποτε και η παρακμη της θα ειναι εξισου αισθητη...
Για αυτο και εγω προετοιμαζω το προσωπο μου για μελλοντικη αποικια Clostridium botulinum!!! ![]()

quote:
Για αυτο και εγω προετοιμαζω το προσωπο μου για μελλοντικη αποικια Clostridium botulinum!!!![]()
τι ειναι αυτο?

Η Μεγάλη μου Αγάπη!
Επισης, θα ηθελα να μπω σε ακροβατικο αεροπλανο (κατα προτιμηση...πολεμικο, απο τα Ακροβατικα Σμηνη) με τα πολλα Gs που σημειωνονται!!!!!
GENUS PANTHERAS FELIDAE
...and the Predators will prevail...
δεν υπαρχει κατω απο καθε θεση πλοιου αλεξιπτωτο;;
και ακομη χειροτερα
γιατι δεν υπαρχει αεροστατο κατω απο καθε θεση υποβρυχιου;;
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
θα ηθελα να μπω σε ακροβατικο αεροπλανο
και εγω σε αεροπλανικη ακροβατισα
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
γιατι ενω κατω απο καθε θεση αεροπλανου υπαρχει σωσιβιο
δεν υπαρχει κατω απο καθε θεση πλοιου αλεξιπτωτο;;
και ακομη χειροτερα
γιατι δεν υπαρχει αεροστατο κατω απο καθε θεση υποβρυχιου;;
μια μερα να ειχα ξεναγηση στο μυαλο σου μεσα, δε θα ηθελα τπτ αλλο...

Η Μεγάλη μου Αγάπη!
Το θέμα του φόβου, με έχει απασχολήσει αρκετά.
Ο φόβος και οι φοβίες δεν είναι το ίδιο πράγμα, αν και έχουν σχέση.
Θα σας γράψω πρώτα σχετικά με το φόβο:
Ο φόβος στέκεται φρουρός, ανάμεσα στην πραγματικότητα, που "παθητικά
αναμένουμε" να συμβεί, (το αναμενόμενο) και την άλλη πραγματικότητα,
την πραγματικότητα που κατασκευάζει η βούληση, την ελεύθερη πραγματικότητα.
Ο φόβος, δομεί τον κόσμο, στον οποίο ζόυμε, επειδή οι περισσότεροι
άνθρωποι, λόγω φόβου, δεν ακολουθούν τις πραγματικές, βουλητικές τους
επιλογές, αλλά την "πεπατημένη", αυτή δηλαδή την οδό, που έχει
δοκιμαστεί από άλλους πριν και είναι "πιστοποιημένη" ως ασφαλής.
Όταν λοιπόν πολλοί άνθρωποι ακολουθούν την πεπατημένη, τότε η
πραγματικότητα σταθεροποιείται εκεί, όπου πολλοί ακολουθούν και
τίποτε δεν αλλάζει. Αν αψηφίσουμε το φόβο μας, τότε κινούμαστε σε
άγνωστο έδαφος. Τότε, δημιουργούμε κάτι νέο. Και τότε, φυσικά,
αντιμετωπίζουμε το άγνωστο, ή το Θάνατο αν θέλετε, που αναφέρθηκε
σε προηγούμενο μήνυμα από την αγαπητή μου gretel.
Αν αποφασίσουμε να πάμε πιό πέρα, στο άγνωστο, η έννοια του
"αψηφώ το φόβο μου", ουσιαστικά δε σημαίνει ότι σταματώ να φοβάμαι,
αλλά ότι μαθαίνω να προχωρώ μαζί με το φόβο μου, κρατώντας αυτόν
σε κάποιο έλεγχο. Με άλλα λόγια, όταν η θέληση είναι αρκετά ισχυρή,
όταν το άτομο θέλει, παρά το φόβο του, να δοκιμάσει κάτι καινούργιο,
τότε θα πρέπει η βούληση να πάρει τα ινία και να κυβερνήσει.
Δε θα πει "δε φοβάμαι", θα πει "φοβάμαι, αλλά συνεχίζω, δρώ"...
Τελικά, από μεταφυσική άποψη, ο φόβος ξεπερνιέται όταν το ανθρώπινο
ον συνειδητοποιήσει ότι όλα έχουν ένα κοινό, αίσιο τέλος. Αλλά αυτό,
είναι μια κατάσταση πολύ μακριά από το σήμερα...
Οι φοβίες τώρα...
Αυτές κατά τη δική μου άποψη είναι εγγραφές μέσα μας, οι οποίες έχουν
προκύψει από κάποιο έντονο, αρνητικό συμβάν στο παρελθόν, που όταν
συνέβαινε δεν το είχαμε αντιμετωπίσει με ορθολογικό τρόπο. Σύμφωνα με
την άποψη πολλών μελετητών της ψυχολογίας, αλλά και της εσωτερικής
φιλοσοφίας, αυτές οι αρνητικές εγγραφές, τείνουν να έλκουν παρόμοια
περιστατικά και να δυναμώνουν. Αυτά μπορεί να είναι πραγματικά
περιστατικά, ή απλά πληροφορίες, οι οποίες μας εντυπώνονται πιό
έντονα από άλλες, πιθανότατα θετικές που θα εξουδετέρωναν τις πρώτες,
επειδή ακριβώς έλκονται από την αρχική εγγραφή. Σχηματίζεται έτσι
μια πολύ δυνατή αρνητική σκεπτομορφή φόβου και είναι σχεδόν αδύνατο
να ξεφύγουμε και από τη σκέψη αυτή, και από το συνοδευτικό της
φαινόμενο, που είναι η αυτοεκπληρούμενη προφητεία, με την αρνητική
της έννοια, δηλαδή η τάση να αποδυκνείονται στην πραγματικότητα οι
πιό τρελλοί μας φόβοι!!!
Αυτή η διαδικασία εξάλλου, συμφωνεί απόλυτα με τον μηχανισμό, που η
ψυχολογία ονομάζει "μάθηση με επανάληψη του ερεθίσματος", κατά την
οποία, φτάνουν 2 τουλάχιστον επαναλήψεις του ίδιου μοτίβου, για να
το μάθει και αυθόρμητα να το επαναλαμβάνει ο άνθρωπος.
quote:
μια μερα να ειχα ξεναγηση στο μυαλο σου μεσα, δε θα ηθελα τπτ αλλο...
προσεχε τι ευχεσαι
γιατι μπορει να συμβει
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
