- ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΑΝΑΘΕΜΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΟΛΩΝ.

Ας δούμε για λίγο, συνοψίζοντας, τα επιχειρήματα που αναδύονται από τους ισχυρισμούς περί «Ελληνικότητος» της Νέας Ρώμης :

•Οι χριστιανοί μοναχοί διέσωσαν τα Ελληνικά Βιβλία
•Οι πατέρες του χριστιανισμού μελέτησαν την Ελληνική Φιλοσοφία την οποία απήλλαξαν από την «ειδωλολατρική πλάνη»
•Οι βυζαντινοί λόγιοι διέδωσαν την Ελληνική Σκέψη
•Οι βυζαντινές τέχνες δανείστηκαν από τις Ελληνικές
•Επίσημη γλώσσα του βυζαντινού κράτους ήταν η Ελληνική
•Η νέα θρησκεία σεβάστηκε τους Ιερούς Τόπους μετατρέποντάς τους σε εκκλησίες
•Η διοίκηση του βυζαντινού κράτους στελεχωνόταν από Έλληνες

Είναι ολοφάνερο πως εδώ έχουμε τεράστιο έλλειμα τόσο λογικής (ταύτιση χριστιανισμού – βυζαντινής αυτοκρατορίας κατά πώς βολεύει) όσο και ιστορικής ακρίβειας (τα περισσότερα είναι ψέμματα). Ας πούμε όμως για χάρην του διαλόγου πως είναι αληθινά.

Είναι αρκετά όμως για να θεμελιώσουν την «ελληνικότητα» ενός πολιτισμού; Αν είναι έτσι, τότε όσοι πολιτισμοί κάνανε τα ίδια θα πρέπει να είναι κι αυτοί Ελληνικοί. Σωστά? Υπάρχει λοιπόν και άλλος ένας τέτοιος πολιτισμός?

Ε, λοιπόν υπάρχει, και είναι το Ισλάμ!!

Το οποίο Ισλάμ μπορούμε να το ταυτίσουμε με μεγαλύτερη ασφάλεια με το χαλιφάτο της Βαγδάτης αφού ιδρύθηκε από τον Μωάμεθ τον ίδιο και ο ηγέτης του ήταν ταυτόχρονα κι ο «ηγέτης των πιστών» . Μπορούμε επίσης να το ταυτίσουμε ασφαλέστατα και με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αφού ο σουλτάνος Σελίμ ο Α’ θα πάρει τον ίδιο τίτλο από τον τελευταίο χαλίφη της δυναστείας των Abbas και οι ιεροί τόποι του Ισλάμ θα τον αναγνωρίσουν ως προστάτη του.

Ιδού λοιπόν τα έργα κι οι ημέρες μιας…άγνωστης «ελληνικής» αυτοκρατορίας.

•Οι ισλαμιστές ηγέτες διέσωσαν τα Ελληνικά Βιβλία: ΣΩΣΤΟ! Την εποχή της μεγάλης ακμής του Ισλάμ, Άραβες σοφοί έρχονται στη βυζαντινή αυτοκρατορία για να αγοράσουν αρχαία χειρόγραφα τα οποία μελετούν, αντιγράφουν και μεταφράζουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα έργα του μαθηματικού Διοφάντου τα οποία χρωστάμε στις αντιγραφές από τους Άραβες.

•Οι ισλαμιστές λόγιοι μελέτησαν την Ελληνική Φιλοσοφία: ΣΩΣΤΟ! Οι Άραβες λάτρεψαν τον Αριστοτέλη κι έχουμε σειρά από άραβες φιλοσόφους: Αλ Κιντί, Ζαχίζ, Αλ Φαραμπί, Ιμπν Κοτέιμπα, Ιμπν Ντορέιντ, Ιμπν Σινά, Αβερρόης. (Αντίστοιχα, πόσους βυζαντινούς φιλοσόφους –όχι θεολόγους!- ξέρετε?)

•Οι ισλαμιστές λόγιοι διέδωσαν την Ελληνική Σκέψη: ΣΩΣΤΟ! Οι Άραβες αναδεικνύουν πλήθος σπουδαίων επιστημόνων (γιατροί, μαθηματικοί, αστρονόμοι, χημικοί) που διαδίδουν και εξελίσσουν τις επιστήμες που διδάχτηκαν από τους Έλληνες από τη Μέση Ανατολή ώς την αραβοκρατούμενη Ισπανία (αντίστοιχα, το βυζάντιο πότε προχώρησε τις επιστήμες των Ελλήνων?)

•Οι ισλαμικές τέχνες δανείστηκαν από τις Ελληνικές: ΣΩΣΤΟ! Τουλάχιστον κοιτώντας μια εγκυκλοπαίδεια στο λήμμα «Σινάν» μαθαίνουμε πως ο εν λόγω ήταν ο κορυφαίος εκπρόσωπος της ελληνοϊσλαμικής (!) αρχιτεκτονικής. Και ήταν και Έλληνας! Όσο για την αραβική μουσική, τα «μακάμια» των αράβων στηρίζονται στις θεωρίες του Πυθαγόρα. (αντίθετα, ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός την ζοφερή εποχή της εικονομαχίας με την «Οκτώηχο» «απαλάσσει» τη βυζαντινή μουσική από του «ειδωλολατρικούς τρόπους»).

•Επίσημη γλώσσα του χαλιφάτου ήταν η Ελληνική: ΣΩΣΤΟ! Η Οθωμανική Αυτοκρατορία λίγα χρόνια μετά την άλωση της Νέας Ρώμης, είχε κάνει επίσημη γλώσσα της τα Ελληνικά για ένα σεβαστό χρονικό διάστημα.

•Η νέα θρησκεία σεβάστηκε τους Ιερούς Τόπους: Εδώ έχουμε ένα μεθοδολογικό πρόβλημα διότι κατά τους χριστιανούς η κατάληψη ενός ιερού τόπου από τη νέα θρησκεία κι ο εκδιωγμός από εκεί της παλαιάς θεωρείται σεβασμός.
Αν αυτό λοιπόν είναι σεβασμός, τότε οι ισλαμιστές υπήρξαν ευσεβέστατοι. Είτε μιλάμε για χριστιανικούς ναούς, είτε για Ελληνικούς Ναούς (οι οποίοι είχαν ήδη μετατραπεί σε εκκλησίες), οι ισλαμιστές τους σεβάστηκαν. Σαν να λέμε, σεβάστηκαν τον Παρθενώνα, γι’ αυτό τον έκαναν τζαμί. Ή, καλύτερα, σεβάστηκαν την «Αγιά Σοφιά», γι’ αυτό την έκαναν τζαμί (το τελευταίο πονάει, ε?). Άρα, με τα χριστιανικά μέτρα, σωστό κι αυτό!

•Η διοίκηση του κράτους στελεχωνόταν από Έλληνες: ΣΩΣΤΟ! Για την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πολλοί σουλτάνοι είχαν Ελληνίδα μητέρα, ενώ η Υψηλή Πύλη στελεχώνεται από «Έλληνες», τους γνωστούς μας Φαναριώτες!

Θα μπορούσα να παραθέσω κι άλλα στοιχεία που να δείχνουν την «ελληνικότητα» του Ισλάμ. Ωστόσο δεν χρειάζεται.
Ξέρουμε όλοι πως το Ισλάμ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ.

Αν όμως κάποιοι επιμένουν πως για τους ίδιους λόγους το βυζάντιο ήταν Ελληνικό, τί να πω γι’ αυτούς πέρα απ' ότι χαρίζουν τον τίτλο της Ελληνικότητας σε τιμή ευκαιρίας….

"Το Βυζάντιο δεν ήταν ελληνικό. Ήταν ένα ασιατικό κράτος, δεσποτικό, μια θεοκρατία , δίχως καμμιά φιλοσοφία και διανόηση, μισαλλόδοξο, και με έλλειψη ανοχής σε οτιδήποτε διαφορετικό"

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ας εξετάσουμε τα πράγματα ένα-ένα. Γιατί δεν ήταν το Βυζάντιο ελληνικό; Τι είναι το "ελληνικό"; Είναι μόνο η κλασσική εποχή; Γιατί να έχουν μερικοί τέτοια στατική αντίληψη για την ελληνικότητα; Αυτό που κάνουν, είναι να ορίζουν μια εποχή ως "πραγματικά ελληνική" και με βάση αυτήν, να απορρίπτουν ή να παραδέχονται και τις υπόλοιπες που έρχονται. Μα ένας οργανισμός, ένα έθνος, μετεξελίσσεται, δεν παραμένει το ίδιο. Με την ίδια λογική, θα έπρεπε οι Έλληνες του πέμπτου π.Χ. αιώνα να ορίσουν ως "πραγματικά ελληνικό" την Μυκηναϊκή εποχή και να μη θεωρούν ελληνικό ό,τι δεν κατάγεται από αυτήν ή ό,τι δεν μοιάζει να έχει ρίζες στα Μυκηναϊκά χρόνια, ή πάλι, θα έπρεπε οι Έλληνες της ελληνορωμαϊκής εποχής να ορίσουν την ελληνικότητα ως "όσα γινόταν στους ελληνιστικούς χρόνους" και να απορρίπτουν ό,τι δεν ταίριαζε με αυτούς ή δεν είχε τις ρίζες του σ' αυτούς.

Αυτό θα ήταν παράλογο. Η λογική αυτή μοιάζει με τη αντίληψη για την ελληνικότητα που είχαν οι Γερμανοί ρατσιστές του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, που έβλεπαν λ.χ. την ελληνιστική εποχή ως εποχή παρακμής, και παραδεχόντουσαν μόνο την κλασσική εποχή. Η ελληνικότητα μετεξελίσσεται. Από κεί και πέρα, αν αφαιρέσει κανείς τη θρησκεία, δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει την ελληνικότητα του πολιτισμού των βυζαντινών. Η μουσική τους είναι ελληνικότατη (π.χ. οι αρχαίες μουσικές κλίμακες, οι "τρόποι", είναι πανομοιότυποι με τις βυζαντινές μουσικές κλίμακες, τους "ήχους", μια και αυτό που έγινε ήταν η μετονομασία των τρόπων σε ήχους: ο Δώριος τρόπος μετονομάσθηκε Τέταρτος Ήχος, ο Λύδιος τρόπος Δέυτερος ήχος, ο Φρύγιος Τρίτος ήχος, κ.λ.π.), η ζωγραφική τους είναι ελληνιστικής άρα ελληνικής προέλευσης (οι ελληνιστικές ζωγραφιές του Φαγιούμ θεωρούνται ο πρόγονος της βυζαντινής εικονογραφίας, όσο για την κοσμική ζωγραφική ένα δείγμα της φαίνεται στα μωσαϊκά του Μεγάλου Παλατιού στην Κωνσταντινούπολη, όπου έχουμε ελληνιστικά μοτίβα και εικόνες, και δε πιστεύω να αμφισβητείς την ελληνικότητα της ελληνιστικής εποχής..) η γλυπτική τους ελληνική (δες λ.χ. τα τέσσερα άλογα στον Άγιο Μάρκο της Βενετίας, που άλλοτε ήταν στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης, και θα συμφωνήσεις), ήταν ο μόνος λαός που αδιάλειπτα μιλούσε ελληνικά και μελετούσε τα αρχαία κείμενα. Τι άλλο να πεί κανεις.

Θα προσθέσω μόνο το ότι οι επαναστάτες του 1821, στους οποίους όλοι οφείλουμε την ελευθερία μας, έλεγαν "οι ευσεβέστατοι ΗΜΩΝ αυτοκράτορες της Κωνσταντινουπόλεως", και τέλος να θυμίσω τον ορισμό του 'Ελληνα, από τους ίδιους, στα επαναστατικά συντάγματα: "Έλληνες είναι οι χριστιανοί κάτοικοι της Ελλάδας". Αν αυτό δεν είναι βυζαντινό, τότε τί άλλο είναι; Ιδού η απόδειξη πως οι Ελληνες του 1821 συνέχιζαν το Βυζάντιο και θεωρούσαν τους βυζαντινούς ως προγόνους τους:

-Νομική Διάταξις της Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος, ή Οργανισμός του Αρείου Πάγου, Γερουσίας της Ανατ. Ελλάδος, 4/11/1821: "Οι κοινωνικοί νόμοι των αειμνήστων χριστιανών αυτοκρατόρων της Ελλάδος μόνοι ισχύουσι κατά το παρόν εις την Ανατολικήν Χέρσον Ελλάδαν"

-Προσωρινό πολίτευμα της Ελλάδος 1/1/1822, όπου μεταξύ άλλων λέει: "Άχρι της κοινοποιήσεως των ειρημένων κωδίκων, αι πολιτικαί και εγκληματικαι διαδικασίαι βάσιν έχουσι τους Νόμους των αειμνήστων Χριστιανών ημών αυτοκρατόρων".

-Νόμος της Επιδαύρου, Β' Εθνική Συνέλευση, εν Άστρει 1823, επαναλαμβάνονται τα παραπάνω και στις 1/4/1823 από τα Πρακτικά διαβάζουμε: "Διορίζεται επιτροπή για να εκθέση τα κυριώτερα των εγκληματικών εκ του προχείρου, ερανιζομένη από τους νόμους των ημετέρων αειμνήστων Βυζαντινών Αυτοκρατόρων".

-Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος, Τροιζήνα, 1827 :"Έως ότου δημοσιευθώσι Κώδικες οι Βυζαντινοί Νόμοι (..) και οι παρά της Ελληνικής Πολιτείας δημοσιευόμενοι νόμοι έχουν ισχύν".
Επομένως η άποψη ότι το Βυζάντιο ήταν, ώς τον Παπαρηγόπουλο, ξένο για τους Έλληνες του 19ου αιώνα, κι ότι μόνο μετά το 1850 απετέλεσε τμήμα της ελληνικής ιδεολογίας, είναι προϊόν τερατώδους άγνοιας. Από την πρώτη εθνοσυνέλευση, από το πρώτο έτος της Επανάστασης οι Έλληνες γνώριζαν και ήταν περήφανοι («αείμνηστοι») ότι οι Βυζαντινοί ήταν οι πρόγονοί τους. Τα λόγια του Ρασσιά και του Δαυλού ότι τάχα «το Βυζάντιο το εισήγαγε στην Ελλάδα ο Παπαρηγόπουλος» κι ότι δήθεν «αρχικά δεν υπήρχε καμμία σχέση των (απλών και μη) Ελλήνων με το Βυζάντιο, αλλά τάχα μετά παρείσφρυσε και άλωσε το νεοελληνικό κράτος ο βυζαντινισμός», καθώς και η παχυλή άγνοια ορισμένων εκ των «προοδευτικών», δεν επαρκούν, για να να καταρρίψουν ή να αποκρύψουν την ιστορική αλήθεια. Είναι αλήθεια ότι το οθωνικό ξενόδουλο κράτος από το 1833- ώς τον Ζακυνθηνό, Ζαμπέλιο και Παπαρηγόπουλο, επηρεασμένο από την Δύση αγνοούσε ή απέρριπτε το Βυζάντιο˙ όμως το ελληνικό κράτος προ του 1833, δίχως ξένες «Προστάτιδες Δυνάμεις», καθώς και οι Έλληνες από την πρώτη στιγμή της Ελευθερίας τους, αναφέρθηκαν μέσα από επίσημα κείμενα του Ελληνικού κράτους στη σχέση τους με τους βυζαντινούς προγόνους τους.

Γιατί οι Νεοπαγανιστές-εθνικιστές αρχαιολάτρες περιφρονούν τόσο πολύ την άποψη των απελευθερωτών τους για το τί είναι ελληνικότητα; Πιστεύουν πως δεν κατάγονται από τον πατέρα τους αλλά απευθείας από τον παππού τους; Δηλαδή τί έγινε, άφησαν αυγά οι Αρχαίοι Ελληνες και αυτά εκκολάφθησαν και ξεπετάχτηκαν οι Νεοειδωλολάτρες;
Να τονίσω πως εμένα δεν με ενδιαφέρει η κάθε ασυναρτησία που ξεστομίζει ο κάθε πανέξυπνος, Νεο-Παγανιστής ή μη. Με ενδιαφέρουν οι πηγές. Και κατά βάθος ούτε με ενδιαφέρει το τί πιστεύουν οι Νεο-Παγανιστές για το Βυζάντιο, εάν ήταν ελληνικό ή όχι. Εφόσον οι Επαναστατημένοι Έλληνες του 1821 θεωρούσαν τους Βυζαντινούς «αείμνηστους προγόνους» τους, τι σημασία έχει η εκ των υστέρων γνώμη του καθενός;

Θα πρέπει επίσης να σκεφτούν πως τα ελληνικά έγιναν γλώσσα επίσημη ήδη από τον 5ο αιώνα, πως τα ελληνικά ήταν εξαρχής η κύρια γλώσσα της Εκκλησίας (στην Ανατολή η μοναδική) και η μόνη γλώσσα όλων των Οικουμενικών Συνόδων ήδη από την 1η Οικουμενική (325μ.Χ.) και ότι ο βασιλιάς-αρχέτυπο για τους Ρωμηούς στο Βυζάντιο δεν ήταν κανένας Αρχαίος Ρωμαίος αυτοκράτορας (π.χ. Μάρκος Αυρήλιος του οποίο τα γενέθλια γιορτάζουν οι Νεοπαγανιστές), αλλά ο Αρχαίος Έλληνας Μέγαλέξανδρος.

Αλλά ξέχασα, ο Μεγαλέξανδρος είναι «αλαζόνας», «υπέρφρων», άρα "ντροπή" για το έθνος μας, αφού ήταν κι η αιτία της καταστροφής της «Πατρώας Λατρείας». Όχι, δε τρελλάθηκα. Οι Νεοπαγανιστές τα λένε αυτά.

Όσο για το επιχείρημα πως το Βυζάντιο δεν ήταν ελληνικό επειδή οι πολίτες του λεγόντουσαν «Ρωμαίοι» κι όχι «Έλληνες», αυτό είναι επιχείρημα για κλάματα. Μωρέ τι μας λένε οι Νεοπαγανιστές! Αφού και οι πρόσφατοι, άμεσοι πρόγονοί μας της τουρκοκρατίας, ούτε κι αυτοί αυτοαποκαλούνταν «Έλληνες». Λεγόντουσαν Ρωμηοί, δηλαδή Ρωμαίοι. Μήπως οι νεοπαγανιστές και λοιποί "αρχαιολάτρες" θα αρνηθούν και στους Ρωμηούς ήτοι στους άμεσους μεταβυζαντινούς προγόνους όλων μας (1453-1821), την ελληνική ιδιότητα επειδή δεν αυτοαποκαλούνταν «Έλληνες», αλλά "Ρωμηοί"; Διότι άμα οι Βυζαντινοί δεν ήταν Έλληνες επειδή δεν αυτοαποκαλούνταν "Έλληνες", με τη ίδια συλλογιστική δεν είναι Έλληνες ούτε οι Πρόγονοί μας ώς το 1821, διότι ουδέποτε ο λαός αυτοαπεκλήθη Έλληνας. Κανένα πιο έξυπνο επιχείρημα παρακαλώ! Όχι βλακείες! Όχι επιχειρήματα ανιστόρητων!

Συνεχίζοντας το παραπάνω, είναι αστείο να πιστεύει κανείς ότι υπήρξε ελληνικό έθνος εντός της βυζαντινής αυτοκρατορίας και ταυτόχρονα ότι αυτοί οι παράξενοι, οι εκ του μηδενός υπάρξαντες από το 330μ.Χ. και μετά, «Βυζαντινοί» δεν ήταν Έλληνες. Ελληνόφωνοι και μη πληθυσμοί μετακινήθηκαν από Βαλκάνια σε Μικρά Ασία κι αντίστροφα, δεκάδες φορές τόσο πριν όσο και μετά το 1453, κι εξελληνίστηκαν (οι μη Έλληνες). Μπορεί να ήταν πολυεθνική η Ρωμανία, ωστόσο λόγω της ελληνορωμαϊκής κουλτούρας της οι πληθυσμοί που ήταν στα νότια Βαλκάνια και την Μικρασία, είτε ήταν εξαρχής Έλληνες είτε εξελληνίστηκαν, κατά τον ίδιο τρόπο που εξελληνίστηκαν οι κάτοικοι της ενδότερης Μικράς Ασίας κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Και η βρετανική αυτοκρατορία πολυεθνική ήταν (Άγγλοι, Ουαλλοί, Σκωτσέζοι, Ινδοί, κ.ά.), αλλά το αγγλικό στοιχείο κυριαρχούσε πολιτισμικά και πολιτικά. Το να πει κανείς ότι οι Βυζαντινοί δεν ήταν Έλληνες ισοδυναμεί με το να χαρακτηρίζονται οι Μικρασιάτες, οι Πόντιοι και οι Ανατολικοθρακιώτες του 1922 ως μη Έλληνες. Διότι όλοι αυτοί είναι (όπως και οι κάτοικοι της ηπειρωτικής Ελλάδας) απόγονοι των Βυζαντινών.

«Τονίζουν μερικοί συχνά ότι οι Αρμένιοι ή οι εκπρόσωποι άλλων εθνικοτήτων έφτασαν στα υψηλότερα κρατικά αξιώματα ή ότι ανέβηκαν ακόμα και στον αυτοκρατορικό θρόνο. Και θέλουν μ’ αυτόν τον τρόπο να διατρανώσουν τη συμβολή της μιας ή της άλλης εθνικότητας στη ζωή και τη διαμόρφωση του βυζαντινού κράτους. Ασφαλώς δεν πρέπει να παραβλέπουμε ή να υποτιμούμε το ρόλο που έπαιξαν άλλες εθνότητες στη ζωή του κράτους. Δεν πρέπει, όμως, και να παραβλέψουμε το γεγονός ότι πρέπει να ιεραρχηθεί η προσφορά τους. Και στην ιεράρχηση αυτήν προβάλλει επιβλητικά η προσφορά του ελληνισμού και της ελληνικής παιδείας. Εκτός, όμως, απ’ αυτό πρέπει να αναγνωριστεί ένα γεγονός που κανείς δε μπορεί να αρνηθεί: όσο οι διάφοροι λαοί αποκτούσαν συνείδηση του εαυτού τους, τόσο αποχωρίζονταν λίγο-λίγο από το κράτος. Η ενίσχυση της εθνικής συνείδησης, λέει ο H. Bengtson (Geschichte) μιλώντας για τις Ν.Α. και τις αιγυπτιακές περιοχές του πρωτοβυζαντινού κράτους, συνοδευόταν από οπισθοδρόμηση του ελληνισμού και κυριότερα της ελληνικής παιδείας στις περιοχές αυτές.» (Ι. Καραγιαννόπουλου, καθηγητή ιστορίας ΑΠΘ, «Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους» εκδ. Βάνιας)

Η αναγωγή της ελληνικότητας αποκλειστικά στην αρχαιότητα είναι ανάλογη με αυτό: Κάποιος έχει ορισμένες απόψεις, τις οποίες με το πέρασμα του χρόνου τις αλλάζει. Ο ίδιος άνθρωπος θα είναι πάλι. Έτσι και οι Έλληνες. Το ότι ένας λαός αλλάζει θρησκεία ή πολιτικό σύστημα δεν σημαίνει ασφαλώς ότι δεν είναι πλέον ο ίδιος λαός, ή ότι έχει εκφυλιστεί. Αυτό μας έλειπε τώρα, να κρίνεται η εντοπιότητα και η ξενικότητα βάσει παλαιότερων κριτηρίων. Αυτό είναι πουριτανισμός. Όσο φαιδρό είναι το "όσο νεώτερο τόσο καλύτερο", άλλο τόσο φαιδρό είναι το "όσο παλιότερο τόσο αυθεντικότερο".
Γιατί δεν είναι το Βυζάντιο ελληνικό λοιπόν; Αφού: 1) Έχει την ίδια γλώσσα με μας τους Νεοέλληνες, 2)την ίδια θρησκεία με εμάς τους Νεοέλληνες, 3)βρίσκεται στην ίδια τοποθεσία με εμάς τους Νεοέλληνες. 4)Είναι οι βιολογικοί πρόγονοί μας. 5)Έχουμε - οι Νεοέλληνες- την συνείδηση ότι από αυτούς καταγόμαστε, όσο κ αν ελάχιστοι δεν την έχουν. Θα αντιπούν οι Νεοπαγανιστές «δεν είχε ελληνική συνείδηση, δεν ήταν Ελλάδα». Γιατί, υπήρχε μήπως κράτος με το όνομα Ελλάδα στην αρχαιότητα; Όχι βέβαια. Άρα δεν υπήρχαν κι Έλληνες; Και οι Ρωμηοί ώς το 1821 πρόγονοί μας που δεν είχαν (μιλώ για το λαό) συνείδηση ελληνική ( δεν εννοώ τα έθιμα: εννοώ την συνείδηση, κι ας μην παριστάνουν μερικοί τον ηλίθιο συγχέοντας έθιμα-παράδοση και συνείδηση εθνική) ΔΕΝ ΗΤΑΝ Έλληνες; Φυσικά και ήταν. Άρα γιατί οι Ρωμηοί του Βυζαντίου να μην είναι Έλληνες ενώ αυτοί που έζησαν λίγο πριν το 1821 ( π.χ. το 1700 ) να είναι; Αφού τα έθιμα των πριν το 1821 κατάγονται και είναι τα ίδια με αυτά των Βυζαντινών. Αφού οι Έλληνες Ρωμηοί του 1700 κατάγονται από τους Βυζαντινούς Ρωμηούς. Γιατί οι πρώτοι να είναι Έλληνες και οι δεύτεροι να μην είναι; Θα πουν το ανόητο επιχείρημα πως οι Βυζαντινοί δεν είχαν την ίδια θρησκεία με τους αρχαίους Έλληνες. Δηλαδή οι άθρησκοι Γερμανοί δεν είναι πλέον Γερμανοί; Οι Βουδιστές Ιρλανδοί δεν είναι Ιρλανδοί; Οι άθεοι Αμερικάνοι δεν είναι Αμερικάνοι; Τι τερατώδη θεοκρατική σκέψη έχουν τελικά ακριβώς αυτοί που οδύρονται για την Ορθοδοξία του Βυζαντίου..

Κατά τον ιστορικό Aug. Heisenberg «Βυζαντινό είναι το εκχριστιανισθέν ρωμαϊκό κράτος του ελληνικού έθνους»
Ο ιστορικός D. Talbot Rice γράφει ότι «Το Βυζάντιο πρέπει πραγματικά να μελετηθεί σαν ένα κεφάλαιο της μακρόχρονης ιστορίας του ελληνικού πολιτισμού και του ελληνικού στοχασμού».

Ο διάσημος ιστορικός Arnold Toynbee μιλά για «βυζαντινούς Έλληνες» και για «βυζαντινό ελληνικό πολιτισμό», και καταλήγει: «Τον 5ο αιώνα η αυτοκρατορία συνέχισε να είναι κατ’ όνομα ρωμαϊκή, αλλά στην πραγματικότητα είχε καταστεί ελληνική και παρέμεινε ελληνική».

Ο ιστορικός H.-G. Beck γράφει: «Η αυτοκρατορία έγινε «βυζαντινή» επειδή η κατακτημένη Ελλάδα είχε για μια ακόμη φορά νικήσει στο πνευματικό πεδίο και μπορούσε πια να θεωρήσει την κρατική εξουσία και την κρατική οργάνωση, που αρχικά της ήταν τόσο ξένες, ως ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούσε κανείς να σταδιοδρομήσει, και να διαπρέψει χωρίς να είναι πια ανάγκη να αφήνει τα κοινά στους Λατίνους.»

Ο πιο μεγάλος βυζαντινολόγος του 20ού αιώνα, ο Sir Steven Ranciman, απαντώντας στην άποψη ότι οι Βυζαντινοί δεν ήταν Έλληνες, είπε: «Δε νομίζω ότι οι σύγχρονοι έλληνες είναι περισσότερο έλληνες από τους βυζαντινούς.»

Ο ιστορικός L. Bréhier γράφει «Το Βυζαντινό κράτος είναι η οργανική ανάπτυξις της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλ’ έγινεν ελληνικόν και χριστιανικόν και ευρίσκομεν εις αυτό ηνωμένα τα τρία θεμελιώδη στοιχεία του ευρωπαϊκού πολιτισμού: τον Ελληνισμόν, το Ρωμαϊκόν Δίκαιον και τον Χριστιανισμόν»

Ο ιστορικός Diehl επίσης θεωρεί τους Βυζαντινούς Έλληνες.

Ο ιστορικός J.B. Bury γράφει: «Ο πολιτισμός του Βυζαντινού κράτους έχοντας βαθειές ρίζες στο παρελθόν, ήταν η τελευταία φάση του ελληνικού πολιτισμού».

Βέβαια, τι σημασία έχουν οι γνώμες τόσων ιστορικών, όταν ο Δαυλός και ο Ρασσιάς και τα σκουπόξυλά τους έχουν αντίθετη γνώμη; Καμμία απολύτως.

Ένα άλλο που άκουσα για το Βυζάντιο είναι ότι οι εθνικά Έλληνες ήταν υπόδουλοι στους Βυζαντινούς. Με αυτόν τον τρόπο διαχωρίζεται τεχνητά ο «υπόδουλος» λαός του κράτους (Έλληνες) από την ηγεσία του κράτους ( Βυζαντινοί). Αυτό το επιχείρημα είναι αστείο: Η ηγεσία του Βυζαντίου προερχόταν από το λαό διότι δεν υπήρχε φράγμα που να εμπόδιζε κανέναν να γίνει αυτοκράτωρ. Πάμπολλοι βασιλείς προέρχονταν από αγροτικές οικογένειες, λαϊκές. Άρα λαός και ηγεσία στο Βυζάντιο είναι κοινής εθνικής καταγωγής, και τα παραμύθια ότι «Βυζαντινός» σημαίνει μόνο τον άρχοντα του Βυζαντινου κράτους ενώ ο λαός ήταν «υπόδουλος», να τα πουν οι Νεοπαγανιστές στους αμόρφωτους. Όλοι Ρωμηοί αισθάνονταν στο Βυζάντιο, λαός και ηγέτες. Τι θα μάς πουν οι Νεοπαγανιστές, ότι το 1453 πολεμούσε η ηγεσία των «Βυζαντινών» ενώ οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, που δήθεν ήταν υπόδουλοι Έλληνες στους Βυζαντινούς, δεν πολεμούσαν; Ας το πουν να γελάσουμε. Τι θα πούνε οι Νεοπαγανιστές, ότι οι κάτοικοι ( ο απλός λαός) της Κωνσταντινούπολης στα 1460 ήταν πλέον Έλληνες, ενώ στα 1360 ο λαός της ίδιας πόλης ήταν «Βυζαντινοί» μη Έλληνες; Ας το πούνε κι αυτό να ξεκαρδιστούμε στα γέλια.

Συνεχίζοντας το παραπάνω, ο Δαυλός υποστηρίζει πως κατά τη βυζαντινή εποχή ελληνικότητα δεν θα έβρισκε κανείς στο Παλάτι ή το Πατριαρχείο ή την Αυλή και το επίσημο Βυζάντιο, αλλά μόνο στους διάσπαρτους ελληνικούς πληθυσμούς που διατηρούσαν ασυνείδητα κάποια κλασσικά και παγανιστικά στοιχεία, και μόνο ως λαογραφικός κι όχι ως εθνολογικός μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο όρος βυζαντινός ελληνισμός. Όμως αυτή η άποψη αποδεικνύεται αστήρικτη. Κατ’ αρχήν, όπως έχει αποδειχθεί και λεχθεί παραπάνω, δεν υπήρχε κάποιος διαχωρισμός μεταξύ των ελληνικών πληθυσμών πόλεων/χωριών και των ανθρώπων του Παλατιού ή του πατριαρχείου. Οποιοσδήποτε ήθελε και είχε τα προσόντα, μπορούσε να γίνει, όπως είπαμε, αυτοκράτορας ή πατριάρχης, να ανέβει όλην την κλίμακα των κρατικών ή των εκκλησιαστικών αξιωμάτων. Συνεπώς, ίδιοι ήταν οι άνθρωποι που ήταν εκτός Παλατιού, ίδιας εθνικότητας με αυτούς που ήταν κι εντός του Παλατιού. Τί γινόταν λοιπόν, ώστε να ισχύει η άποψη του Δαυλού, ότι στο «επίσημο Βυζάντιο» (Παλάτι και στο Πατριαρχείο-Εκκλησία κ.αλλού) δεν υπήρχε ελληνικότητα/ελληνισμός/ελληνικό έθνος; Μόλις οι ίδιοι άνθρωποι (Έλληνες) περνούσαν την πύλη του Παλατιού ή του Πατριαρχείου, έχαναν την ελληνικότητά τους (με οποιαδήποτε μορφή κι αν την είχαν αυτήν, προ της εισόδου τους στο Παλάτι) και γινόντουσαν «Βυζαντινοί»; Μυστηριώδη πράγματα, λοιπόν, πάθαινε κάθε Έλληνας μόλις περνούσε τις πύλες του επίσημου Βυζαντίου και γινόταν τμήμα του! Αλλά βέβαια αυτά δεν είναι παρά λόγια του Δαυλού. Το «επίσημο Βυζάντιο» ήταν στα χέρια, ήταν το ίδιο ταυτισμένο με αυτούς που ξεκινούσαν άσημοι και έφταναν στη δόξα καταλαμβάνοντας θέσεις κι αξιώματα. Και θα μιλήσει κανείς πανέξυπνος νεοπαγανιστής περί «γενίτσαρων» παρομοιάζοντας την κατάσταση με τους εξισλαμισμένους που γίνονταν Οθωμανοί αξιωματούχοι. Πάλι ανιστόρητο λάθος είναι κι αυτό. Οι άνθρωποι που αποκτούσαν τα αξιώματα του Βυζαντίου, στο Παλάτι και στην Εκκλησία, δεν άλλαζαν τίποτε (γλώσσα. θρησκεία. συνείδηση, έθιμα κ.ά.) από την (προ της εισόδου τους στο π.χ. Παλάτι) ταυτότητά τους, Όπως άλλαζαν αυτοί που εξισλαμίζονταν (θρησκεία, έθιμα και εθνική ταύτιση). Παρέμεναν οι ίδιοι, όμοιοι με τους υπόλοιπους του «μη επίσημου Βυζαντίου». Ομοεθνείς τους. Γι’ αυτό και όση ελληνικότητα υπήρχε στους ελληνικούς πληθυσμούς της Αυτοκρατορίας, η ίδια υπήρχε και στο επίσημο Βυζάντιο. Τα άλλα είναι αερολογίες του Δαυλού˙ κι ένας δαυλός χρειάζεται συνεχώς πολύ αέρα, ώστε να καίει.

Συνεπώς οι κύριοι λόγοι που οι «Βυζαντινοί» ήταν Έλληνες είναι:

1) η κοινότητα γλώσσας, θρησκείας, τόπου και καταγωγής μεταξύ Νεοελλήνων και «Βυζαντινών»
2) η κοινή συνείδηση τόσο των Αγωνιστών του 1821, όσο και των σημερινών Νεοελλήνων ότι οι «Βυζαντινοί» είναι οι «αείμνηστοι πρόγονοί τους».
3) η απουσία διαχωριστικής γραμμής μεταξύ λαού και αρχόντων στο Βυζάντιο, δηλαδή το ελεύθερο να παίρνει οποιοσδήποτε άνθρωπος του λαού οποιαδήποτε κρατικά αξιώματα, πράγμα που καταρρίπτει την αστεία θεωρία πως μόνον οι άρχοντες ήταν Βυζαντινοί ενώ ο λαός ήταν υπόδουλος, Έλληνες, και διαφορετικής εθνικότητας από τους «Βυζαντινούς άρχοντες», και πως υπήρχε τάχα κλειστή κάστα κάποιων ξένων «Βυζαντινών».

Ο Ιωάννης Βατατζής, Ρωμηός αυτοκράτορας της Νίκαιας (στο διάστημα κατά το οποίο η Κωνσταντινούπολη ήταν υπόδουλη στους Φράγγους), γράφει στην απαντητική του επιστολή προς τον πάπα Γρηγόριο μεταξύ άλλων τα εξής:
«Και ότι μεν από του ημετέρου γένους (= ελληνικού) η σοφία και το εκ ταύτης αγαθόν ήνθησε και εις άλλους διεδόθη, καλώς είρηται. (...) Οι γενάρχαι της βασιλείας μου, οι από του γένους των Δουκών και Κομνηνών, ίνα μη τους άλλους λέγω, τους από γενών ελληνικών άρξαντας επί πολλάς εκατοστύας ετών την αρχήν κατέσχον της Κωνσταντινουπόλεως, ούς και η της Ρώμης εκκλησία και οι ιεράρχαι προσηγόρευον Ρωμαίων αυτοκράτορας»
Με άλλα λόγια, ο Ρωμηός αυτός Αυτοκράτορας του 13ου αι. δεν θεωρεί ότι ο τίτλος «αυτοκράτορας Ρωμαίων» υποδηλώνει μη ελληνική καταγωγή.

Όσο κι αν οι εθνικιστές αρχαιολάτρες και οι Νεοπαγανιστές το αρνούνται, σε όλη αυτήν την καθαρολαγνεία που τους διακρίνει βρίσκεται ο ρατσισμός, δηλαδή ότι υπάρχει κάτι το καθαρό, το οποίο με την πάροδο του χρόνου εκφυλίζεται και στο οποίο πρέπει να επιστρέψουμε για να σωθούμε.

Μία άλλη ιστορική πλάνη του Δαυλού είναι, πως ώς το 1453 υπήρχαν νωθροί Βυζαντινοί, ενώ μετά το 1453 που πέθανε το Βυζάντιο ξαναγεννήθηκαν ρωμαλέοι κι ακμαίοι Έλληνες κι Ελληνισμός. Η άποψη αυτή στοχεύει να «αποδείξει» ότι οι Βυζαντινοί δεν είχαν ελληνικότητα. ΟΜΩΣ ο ιστορικός Α. Βακαλόπουλος γράφει («Η πορεία του Γένους») γράφει : «Η πιο αφελής ασφαλώς αντίληψη είναι ότι με την άλωση της Κωνσταντινούπολης λήγει ο μεσαιωνικός ελληνικός κόσμος και ότι από την επαύριο, δηλαδή από τις 30 Μαΐου 1453, αρχίζει ο νέος ελληνισμός». ΑΦΕΛΕΙΣ λοιπόν.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Πρώτη Παρατήρηση:Τι πάει να πει «Ελληνισμός = Ελληνική Θρησκεία»; Από πού κι ως πού το έθνος ταυτίζεται ΕΙΣ ΑΕΙ με ΜΙΑ θρησκεία; Οι άθεοι Εβραίοι τι εθνικότητας είναι άραγε; Γιατί, αν οι Νέο - Δωδεκαθεϊστές δεν έχουν γνωρίσει τέτοιους, ο υποφαινόμενος έχει γνωρίσει, και δεν αμφιβάλλει καθόλου ούτε για την εβραϊκότητά τους ούτε για την αθεΐα τους. Τα ίδια βέβαια ισχύουν και για εκατομμύρια ανθρώπων οι οποίοι σύμφωνα με τις θεωρίες για μωρά παιδιά μερικών Νεο - Εθνικών έχουν χάσει την εθνικότητά τους απλώς επειδή είναι άθρησκοι.

Δεύτερη παρατήρηση: από πού κι ως πού έβγαλε το συμπέρασμα ο Νεο-Εθνικός τού οποίου το επιχείρημα παρέθεσα, ότι είναι η θρησκεία που έφτιαξε το έθνος κι όχι το έθνος που έφτιαξε τη θρησκεία; Δηλαδή, στην αρχή δεν υπήρχαν άνθρωποι, ούτε έθνη, αλλά μόνο η θρησκεία από μόνη της (!), και αυτή έφτιαξε τους ανθρώπους σε έθνη; Το αληθές είναι ακριβώς το αντίθετο: οι άνθρωποι, οι φυλές, τα έθνη φτιάχνουν την θρησκεία, την παρατούν, την δέχονται, την βελτιώνουν. Δεν περίμεναν οι Έλληνες να λατρεύσουν το Δία για να είναι Έλληνες.

Πώς τολμάνε αυτοί οι εθνικο - αρχαιολάτρες που πιστεύουν πως έχουν το δικαίωμα και την εξουσία να διαχωρίζουν το λαό και να κρίνουν αυτοί ποιος είναι και ποιος δεν είναι Έλληνας; Δηλαδή αυτοί οι 50 (υποθετικό και μάλλον υπερβολικό το νούμερο) χιλιάδες παγανιστές είναι "πραγματικοί Έλληνες" ενώ οι υπόλοιποι 9.950.000 (που είναι είτε χριστιανοί είτε μουσουλμάνοι, είτε άθεοι / άθρησκοι) είναι σύμφωνα με τα λεγόμενά τους μπάσταρδοι και μη αυθεντικοί Έλληνες; Δηλαδή, η πλειοψηφία δεν είναι Έλληνες, παρά μόνο η ασήμαντη μειοψηφία μιας δράκας νεοπαγανιστών. Αυτό θα πει δημοκρατικότητα!

Σε αντίθεση με σένα φίλτατε που όπου υπάρχει κάτι το εβραιοχριστιανικό θέλεις να βλέπεις και…«Ελληνικότητα», εδώ θα παραθέτουμε τα ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ιστορικά στοιχεία, και η κρίση ανήκει ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.

Καλά θα κάνεις επιπλέον να γράψεις κάποτε και κάτι ΔΙΚΟ ΣΟΥ, και να μην αναλώνεσαι στα δεκανίκια του copy-paste.

Ας δούμε όμως το θέμα υπό ένα άλλο πρίσμα, αυτό του ηρωισμού. Διότι ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ διακρίνονται για τον ηρωισμό τους.

Κάποιοι εθνικοί (όπως τους αποκαλείται) έχουν αποφανθεί ότι ο χριστιανός δεν μπορεί να γίνει ήρωας ως «δούλος» του Γιαχβέ, ενώ κάποιοι βυζαντινιστές (π.χ. εσύ) αντιπαραθέτουν τα παραδείγματα των Κανάρη, Καραϊσκάκη, Παπαφλέσσα, Διάκου κ.ά.

Δεν μας απέδειξαν όμως ΚΑΘΟΛΟΥ οι τελευταίοι το αν οι εν λόγω ήρωες ήταν όντως «χριστιανοί». Εκτός κι αν χριστιανός τυγχάνει πας ο..ακουσίως βαπτισθείς κατά την βρεφική ηλικία…

Είναι πασιφανές ότι πράγματι ο Χριστιανισμός αποκλείει την ηρωική στάση στους ανθρώπους του. Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε ότι αποτελεί τον αντίποδα αυτής της ηρωικής στάσεως. Ο «Θεάνθρωπος», μεταξύ των άλλων, δίδαξε και το "τα του Καίσαρος τω Καίσαρι". Ισραηλίτης κατακτημένος ο Χριστός, Ρωμαίος κατακτητής ο Καίσαρ. Επομένως ένας ορθόδοξος χριστιανός επί Τουρκοκρατίας έπρεπε να συμπεριφερθεί εντελώς αναλόγως, εφαρμόζοντας το "τα του Σουλτάνου τώ Σουλτάνω".

Και μήπως έτσι «χριστιανικότατα» δεν έπραξαν ο Πατριάρχης και οι Ιεράρχες των ορθοδόξων έναντι του κατακτητή Τούρκου? Αγνοείς άραγε φίλτατε την ιστορία του Γενναδίου, εκείνου του ΑΡΧΙΠΡΟΔΟΤΗ πατρίδας του, της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας??

Μάλιστα ο Γεννάδιος εφέρθη χριστιανικώς εις το τετράγωνον, επιλέγων την συμφεροντότερη γι αυτόν ΕΞΟΥΣΙΑ, όπως και οι χριστιανικώτεροι των πάντων καλόγεροι, οι οποίοι, λίγο πρίν οι Τούρκοι γκρεμίσουν τα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως, αναρρωτιούνταν ποιά γλώσσα ομιλείται στον.. Παράδεισο αντί να πολεμήσουν !!

Όχι μόνο ήρωες δεν υπήρξαν αλλά ούτε καν στοιχειωδώς δεν αντιστάθηκαν οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ. Δικαίως άλλωστε ο φιλόσοφος Πλήθων αποκαλούσε "σμήνος κηφήνων" τους καλόγερους. Αυτό το θυμάσαι φίλτατε?

Μήπως χρήζει άραγε να αραδιάσουμε εδώ επιπλέον και τις δεκάδες προτροπές και συμβουλές του Αποστόλου Παύλου και των λεγόμενων «Πατέρων» της Εκκλησίας προς τους χριστιανούς, οι οποίες σαφέστατα προτρέπουν σε υπακοή στην ΚΑΘΕ εξουσία, αφού όλες οι εξουσίες, κατ’αυτούς, προέρχονται από την.. θεία βούληση?

Οι ήρωες λοιπόν του 21, για παράδειγμα, μόνον κατ' όνομα ήταν «χριστιανοί» και καθόλου βιωματικώς, όπως το απέδειξαν άλλωστε, φερόμενοι άκρως αντιχριστιανικά, όταν αντιστάθηκαν ψυχή και σώματι, στον Τούρκο κατακτητή, αφού έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τις χριστιανικές επιταγές οι οποίες προέτρεπαν την υποταγή και υπακοή στις εξουσίες και τους κατακτητές, επιταγές τις οποίες τακτικώς τους υπενθύμιζε το Ορθόδοξο Πατριαρχείο της εποχής.

Ακόμη κι αν εκκλησιάζονταν αυτό δεν σήμαινε ΤΙΠΟΤΕ, διότι ο καθείς γνωρίζει ότι, ακόμη και την σήμερον, οι περισσότεροι εκκλησιαζόμενοι ουδεμία ουσιαστική σχέση έχουν με τον Χριστιανισμό και τη δογματική του. Πρόκειται για απλή τυπολατρία.

Εξ άλλου αυτό το τελευταίο το τονίζουν συνεχώς οι σημερινοί ιεράρχες και οι παπάδες. Μήπως λίγοι είναι οι ιερωμένοι οι οποίοι έχουν ψωμοτύρι τις χριστοπαναγίες ακόμη και μέσα στους ναούς?

Αρκετοί βυζαντινιστές, για να αποφύγουν τα αδιέξοδα των επιχειρημάτων τους και να θολώσουν τα νερά, αποφαίνονται συχνά ότι Έλλην είναι όποιος σκέπτεται, εκφράζεται, συμπεριφέρεται Ελληνικώς.

Και ερωτώ: ΠΟΙΑ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ με όλα αυτά??

Η έννοια Ορθοδοξία αποτελεί το αποκορύφωμα των εννοιών της μισαλλοδοξίας και του φανατισμού. Εννοιών απεχθέστατων στους Έλληνες οι οποίοι καλλιέργησαν εις το έπακρον την αρετή της ανεκτικότητας και του σεβασμού των Αλλοτρίων.

Άψεγους αποκαλεί ο Όμηρος τους Αιθίοπες τους οποίους επισκέπτονταν οι Έλληνες Θεοί τακτικώς συν τοις άλλοις. Αυτούς τους οποίους οι Ορθόδοξοι αποκαλούν Αράπηδες και Μάου-Μάου και τους οποίους έσυραν ως δούλους στην Αμερική (κι ας μην ισχυρισθεί κανείς ότι αυτά τα έπραξαν μόνον οι Καθολικοί, διότι αυτό που αληθεύει είναι ότι εκείνοι απλώς το έπραξαν σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό!).

Επίσης, και είτε σου αρέσει είτε όχι, η λεγόμενη Παλαιά Διαθήκη τυγχάνει ένα εκ των δύο ιερών βιβλίων της Ορθοδοξίας. Εξήγησε μου λοιπόν ΤΙ σχέση έχει με τον Ελληνισμό αυτό που θα διαβάσεις στην συνέχεια ("Δευτερονόμιο" ΧΙΙΙ, 6):

"Εάν δε παρακαλέση σε ο αδελφός σου εκ πατρός σου ή εκ μητρός σου, ή ο υιός σου , ή η θυγάτηρ σου, ή η γυνή σου η εν κόλπω σου, ή ο φίλος σου ή ίσος τη ψυχή σου, λάθρα λέγων πορευθώμεν και λατρεύσωμεν θεοίς εταίροις...από των Θεών των εθνών..αναγγέλλων αναγγελλείς περί αυτού και η χείρ σου έσται επ' αυτώ εν πρώτοις, αποκτείναι αυτόν, και αι χείρες παντός του λαού επ' εσχάτω...Εαν δε ακούης εν μιά των πόλεών σου λέγοντες πορευθώμεν και λατρεύσωμεν Θεοίς ετέροις ανελών ανελείς πάντας τους κατοικούντας εν τη πόλει εκείνη εν φόνω μαχαίρας και τα κτήνη αυτής εν στόματι μαχαίρας.."

Πώς αντιμετώπιζαν όμως αυτά οι Έλληνες οι διαπαιδαγωγημένοι με την Ιλιάδα του Ομήρου; ("Ιστορία του Ελληνικού Έθνους" της Εκδοτικής Αθηνών, τόμος Δ' ,σελ. 226) :

"Ο σεβασμός του Αλέξανδρου προς τους λαούς των χωρών που κατέκτησε, συνυφασμένος και με την γενικότερη πολιτική του, που μέγας στόχος της ήταν η "ομόνοια" μεταξύ των ηπείρων πήρε μία ιδιαίτερη χαρακτηριστική έκφραση στην στάση που τήρησε απέναντι στις θρησκείες και στα έθιμα θρησκευτικής λατρείας. Δεν περιορίστηκε μάλιστα στην θρησκευτική ανεκτικότητα' φάνηκε να ασπάζεται ο ίδιος την πίστη και να υιοθετεί τις λατρείες των Ασιατών και των Αιγυπτίων.."

Βλέπεις μήπως και του λόγου σου τις διαφορές φίλτατε?? Λέω ΜΗΠΩΣ….

Μία ακόμη καραμέλα που ξανά και ξανά χρησιμοποιείται, ολοένα και συχνότερα και του λόγου σου, είναι αυτή της δήθεν «ειδωλολατρίας».

Διάβασε λοιπόν λίγα λόγια περι αυτής της καραμέλας του σκοταδισμού σας: σχετικά γράφει ο κ. Νικόλαος Τωμαδάκης, καθηγητή της Βυζαντινής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στην εργασία του "εισαγωγή εις την Βυζαντινήν Φιλολογίαν" Τόμος Α' τεύχος Α έκδοση δευτέρα, Αθήναι 1956 γράφει:

"Ο χριστιανισμός υπήρξε πολέμιος κατά κύριον λόγον του Ελληνισμού, ως ζωής και σκέψεως. Η μεγαλύτερη διαβολή την οποίαν ενήργησε κατά του κλασσικού κόσμου είναι η εμφάνισις αυτού ως ειδωλολατρικού. Λατρείαν των ειδώλων, δι ήν κατηγορούν τα συναξάρια τους μη χριστιανούς συχνότατα, δεν εγνώρισαν οι Έλληνες. Εν τούτοις το όνομα Έλλην, ταχύτατα συνέπεσε με την έννοιαν του ειδωλολάτρης, μη χριστιανός, και συχνότα εις τα συναξάρια λέγεται περί μαρτύρων, "πατρός μεν Έλληνος, μητρός δε χριστιανής" (και όταν πρόκειται περί Σύρων μη ελληνοφώνων! )"

Αυτά φίλτατε περί «Ελληνικότητος» του Βυζαντίου και του εβραιοχριστιανισμού……

ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΟΛΩΝ.

Λυπάμαι που το γράφω αλλά είστε εκτός θέματος.

Θα επιτρέψτε όμως μια παρένθεση.

Η Νέα Ρώμη και ΟΧΙ το Βυζάντιο που ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ποτέ με τέτοιο όνομα, ιδρύθηκε από ΜΗ Έλληνα. Σε μια μακρά σειρά αιώνων είχε την λατινική ως επίσημη γλώσσα. Ως η τότε –ας μου συγχωρεθεί η παρομοίωση- Νέα Υόρκη του σήμερα είχε το προνόμιο να αποτελεί το μεγάλο εμπορικό και πολιτισμικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής.
Το ότι κάποια στιγμή τα ινία της Νέας Ρώμης τα κατέλαβαν και μη Ρωμαίοι δεν σημαίνει τίποτα. Για τον ίδιο λόγο που αν αύριο εκλεγεί ελληνικής καταγωγής πρόεδρος στις ΗΠΑ δεν σημαίνει τίποτα για μας. Οι ΗΠΑ ΔΕΝ γίνονται Ελλάδα.

Τα ως άνω αποδεικνύουν με απλά λόγια ότι η Νέα Ρώμη ΔΕΝ ήταν ελληνική αυτοκρατορία σε καμιά περίπτωση.

Γιατί λοιπόν, και απο πού, προέρχεται αυτό το άσβεστο μίσος των εβραιοχριστιανών για την Ελληνική κοσμοθεώρηση?

Για ποιόν λόγο να αναθεματίσουνε (καταραστούνε) τις προτροπές του Ιωάννη Ιταλού? Εφόσον αυτοί δίδασκαν μόνον την αγάπη, και υποτίθεται αγαπούσαν τους πάντες, γιατί λοιπόν τόσο οργανωμένη αντίσταση (που διαρκεί μάλιστα και αιώνες!) κατα της κοσμοαντίληψης των Ελλήνων?

Μήπως τις ρίζες του όλου θέματος θα πρέπει να τις αναζητήσουμε ΠΟΛΥ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ?

Και επειδή ακούμε συχνά να λένε ότι "η Παλαιά Διαθήκη μόνο περιέχει κακότητες κατα των Ελλήνων", λές και κάτι τέτοιο θα πρέπει να μας....τιμά σάν λαό (!), ας θέσουμε το θέμα στην πραγματική του διάσταση.

Τι λέει σχετικά λοιπόν η Καινή Διαθήκη? Ποιά ηθικά διδάγματα και επιρροές προκύπτουνε απο την μελέτη της για τους λεγόμενους Ελληνες-Εθνικούς?

Στο "Κατα Μάρκον" (κεφ. Ζ', 24-28) διαβάζουμε τον Ιησού να αποκαλεί τους Ελληνες......ΣΚΥΛΟΥΣ! (αυτό ισχύει βέβαια και για όλους τους μη-εβραίους)

Είναι λοιπόν "τυχαίο" το μένος του Πατριάρχη Ταρασίου κατα της Ελληνικής κοσμοαντίληψης ή έγκειται αλλού ο ηθικός αυτουργός?

Τα πράγματα δέν είναι τόσο απλά όσο θέλουνε κάποιοι να τα βλέπουνε, και τίποτα δέν έγινε τυχαία και σε δήθεν βρασμό ψυχής.

Τα σχόλια σας...

quote:

---

Όταν λέμε ανάθεμα σημαίνει ότι τον αναθέτουμε στο Θεό και πάυουμε να ασχολούμαστε μαζί του. Σημαίνει ότι δεν αλλάζει γνώμη, είναι πορωμένος. Ας τον βοηθήσει, λοιπόν, ο Θεός αν θέλει. Εμείς κάναμε το ανθρώπινο, ό,τι περνούσε από το χέρι μας

---

Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;

συνέχεια......

Αφού υπήρξε μεταξύ μας προσωπική επαφή και επεξήγηση των προθέσεων.....

Μετά έγραψες:

quote:

---

Κάποιον άλλο μου θυμίζει εδω…Το όνομα του….. ΣΩΚΡΑΤΗΣ!
Έζησαν πολλά πολλά χρόνια προ Χριστού…… και οι δυο!

Στο συνιστώ από καρδίας, μιας και ο ΒΟΥΔΑΣ τα είπε…πολύ πριν από πολλούς!

οι περισσότεροι ανθρωποι (μα και χριστιανοί), θεώρησαν πως γίνεται με προσευχουλες και στημένα Τσίρκα, *(εκκλησίες)…. χωρίς να αναρωτηθούν σοβαρά, αν τέτοιες πράξεις…. τους έχουν αλλάξει ουσιαστικά μέσα τους…!

---

ANTONIOS1997
""ΑΡΑΤΕ ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ""

Αυτά που λες σε σένα… άμα τα δεις ΣΟΒΑΡΑ… δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο. Αν βιώνεις στα σοβαρά τα παραπάνω… γιατί να μιλήσουμε?

Φουσκωμένες φούσκες, είναι όσοι νομίζουν με το να ασπάζονται κάποιον, όποιος και να είναι, αυτός, Χριστός, Bούδας. κλπ κλπ….Οικειοποιούνται κάτι που δεν είναι οι ίδιοι….Και αυτή είναι η χειρότερη μορφή ΕΓΩΙΣΜΟΥ! Εγώ δεν είμαι τίποτα….μα ο δάσκαλος ΜΟΥ!!!!!

Αν ο Χριστός, ο Βούδας, ο Σωκράτης…. είναι ταπεινός, άγιος, αλάθητος, θεός…..δεν πάει να πει πως είναι η έγιναν και οι ακόλουθοι τους!

Βλέπεις τίποτα λάθος σε αυτό?

Εκεί φτάσαμε ΑΝΤΩΝΗ!!!.... Από ταπεινότητα….και ΠΡΑΟΤΗΤΑ... αλλο τιποτα!

Ειχε πολλα κοινα με το Χριστο. Ελεγε ομορφες παραβολες! Στα υπ οψιν!

quote:

---

Αυτά που λες σε σένα… άμα τα δεις ΣΟΒΑΡΑ… δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο. Αν βιώνεις στα σοβαρά τα παραπάνω… γιατί να μιλήσουμε?

---

Συνεχίστε τον καλό σας, θαρραλέο, επίπονο αλλά λυτρωτικό διάλογο. Αν και φαίνεται να ξεκινάει από ένα προσωπικό ζήτημα ωστόσο αγγίζει πολλούς πέρα από εσάς τους δύο.

Άλλο ένα βήμα λοιπόν…Αυτός που έρχεται σε επαφή με κάτι,(ανθρώπους, ιδέες, πράγματα) είναι ο ΑΝΤΩΝΗΣ, η η ιδέα που έχεις σχηματίσει ( η σου μάθανε) για τον ΑΝΤΩΝΗ? Αν κοιτάξεις και βρεις πως είναι η ιδέα που έχουμε σχηματίσει ολοι για τον ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ,….τότε ΑΝΤΩΝΗ, είναι η ΙΔΕΑ, η Εικόνα που εχουμαι για μας, που συναντά άλλες ιδέες, άλλες εικόνες!!!

Τι είναι Κατανόηση? …….

τίποτα άλλο… από το να βλέπω το μη σωστό! Είναι πολη ΑΠΛΗ, γιατί λέει….δεν ξέρω τι είναι αλήθεια…

ΜΑ αν βλέπω πως είναι η ΙΔΕΑ που έχω σχηματίσει για τον ΑΝΤΩΝΗ….αυτή που συναντά τον κόσμο….τους άλλους….και ότι ο ένας συναντά τον άλλο με εικόνες, στερεότυπα που έχουμε μέσα μας…..το να δεις ΑΥΤΟ... ΣΑΝ ΛΑΘΟΣ….έχεις ενεργοποιήσει την αλήθεια….της οποίας η δράση είναι η ΑΦΥΠΝΗΣΗ…
Δεν γίνεται να την κατέχουμε….σαν δεις το λάθος σαν λάθος (σαν ΓΕΓΟΝΟΣ)…. ενεργοποιείς την κίνηση της... η οποία δεν είναι ΚΑΤΟΧΗ…απλά ΕΙΝΑΙ!
Αυτό είναι κατανόηση….η οποία είναι συνδεδεμένη με την καρδιά, δεν είναι θέμα του ΝΟΥ….
Αν κατά κάποιο τρόπο μάθει ο εγκέφαλος να λειτουργεί έτσι, δεν ταυτίζεται δηλ με το γνωστο ΕΓΩ… έχει πολύ ενέργεια….και σιγά σιγά ξεφεύγει από ότι ονομάζουμε καθημερινό τραν τραν, ρουτίνα…..μιας και είναι συνεχώς σε θέση να βλέπει ΕΚ ΝΕΟΥ τα πάντα! Ακόμα και μια πρόκληση….
Αν δεν μπορεί…..υπάρχει συνεχώς ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ!

Μην νομίσεις Αντώνη πως κάνω προπαγάνδα για Βούδα, Πλάτωνα....… η όποιον δηποτε...
Επαναλαμβάνω, υπάρχουν σαν παραβολές... και μέσα στα ευαγγέλια…ΑΠΛΑ, *(πιστεύω)... πως έχουν προστεθεί λόγια…. αμφιβόλου προελεύσεως…

Σε μια στιγμή θα πεις εσύ ο ίδιος φτάνει….. Ότι πείρα πείρα…..Ας δω αν υπάρχει κάτι…πέραν της αντίδρασης..…

Αυτο ειναι η αρχη του ξετυλίγματος.... αρχιζω και βλεπω τον Εαυτον μου... ως εχει!

quote:

---

Άλλο ένα βήμα λοιπόν…Αυτός που έρχεται σε επαφή με κάτι,(ανθρώπους, ιδέες, πράγματα) είναι ο ΑΝΤΩΝΗΣ, η η ιδέα που έχεις σχηματίσει ( η σου μάθανε) για τον ΑΝΤΩΝΗ? Αν κοιτάξεις και βρεις πως είναι η ιδέα που έχουμε σχηματίσει ολοι για τον ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ,….τότε ΑΝΤΩΝΗ, είναι η ΙΔΕΑ, η Εικόνα που εχουμαι για μας, που συναντά άλλες ιδέες, άλλες εικόνες!!!

---

quote:

---

Τέλος φίλε μου δεν με νοιάζει αν κάνεις προπαγάνδα γαι οποιονδήποτε αλλά όταν μιλάς γαι τσίρκα προσβάλεις και ξύνεις πληγές.........

---