- Χριστιανικη Γωνια - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Εδώ βλέπουμε ότι υπάρχει και νέος πλάτων ο σβάμπε.
Κάτσε καλά φίλε.
Είσαι μικρούλης.
Συμφωνία σοφών για ένα θέμα ανέφερα και όχι γνώμη τρίτων.

---

Κάτσε καλά "ανόητε σβάμπε". Δεν δικαιούσαι δια να ομιλείς. Εδώ εκφράσθηκε επί του θέματος ολόκληρος ΣΟΦΟΣ ΜΩΥΣΗΣ. Ποιοι είμαστε εμείς που θα κρίνουμε τα λεγόμενα των μεγάλων σοφών του ισραήλ. Μέχρι και ο...Πλάτων διάβασε και θαύμασε τον Μωυσή. Είμαστε μικρούληδες, ενώ θα μας ήθελαν σκυφτούληδες. Κάτσε καλά μη μας στείλουν στην πυρά!

http://www.mcescher.com/Gallery/back-bmp/LW344.jpg
Open mind for a different view

quote:

---

Πρίν μερικά χρόνια όμως οι άνθρωποι πίστευαν πως αυτά είναι αληθινά γεγονότα.
Ας σου φέρω ένα παράδειγμα.
Σχετικά με τη δημιουργία του κόσμου σε 7 ημέρες θα σου πεί πως είναι αλήθεια κι οτι ο Μαθουσάλας πχ έζησε 960 χρόνια.
Ένας σύγχρονος Χριστιανός θα σου πεί οτι αυτά έχουν συμβολικό χαρακτήρα.
Ποιοί έχουν δίκιο λοιπόν?
Οι τότε άνθρωποι ή οι σημερινοί?
Γιατί δε γίνεται να είναι κι οι 2 σωστοί σε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα.

---

In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...

" Α΄ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ κεφ. ΙΓ΄

1 ΕΑΝ ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον.
2 και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ωστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμι.
3 και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμά μου ίνα καυθήσωμαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.
4 Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται,
5 ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν,
6 ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία·
7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.
8 η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει."

Τόση και τέτοια αγάπη, τι σχέση μπορεί να έχει αυτή η αγάπη με την αγάπη όπως την εννούμε εμείς σήμερα;
Να υπάρχει κάποιος ή κάποια γωνιά στη γη όπου να γνωρίζουν τι εστί αυτή η αγάπη;;
Υπάρχει θέση για τέτοιου είδους αγάπη σε ένα κόσμο που κινείται με φρενετικούς ρυθμούς έχοντας ως μόνους στόχους το προσωπικό συμφέρον και την κοσμική καταξίωση, δόξα;;

Φτάνει μόνο κανείς να κοιτάξει γύρω για να καταλάβει το λόγο για τον οποίο ο κόσμος αρνείται να δεχθεί τον Χριστό. Δεν υπάρχει χώρος γι' Αυτόν. Ο υλισμός έχει απογοητεύσει τον άνθρωπο, ο θάνατος που τον νοιώθει όλο και πιο κοντά του, δεν του αφήνει περιθώρια για "ποταπά" αισθήματα.

Δεν αγαπούμε αλλά ούτε και σεβόμαστε τον ίδιο μας τον ευατό, τη ζωή την ίδια, οπότε είναι αδύνατο να νιώσει η καρδιά μας κάτι που της είναι ξένο και πολλές φορές γίνεται και μισητό!

«Αγάπα τον πλησίον σου μικρά ελαττούμενος» (αγάπα τον πλησίον σου ακόμη και με ζημία σε βάρος δικό σου), μας διδάσκει ο Θαλής.

«Τον εχθρόν φίλον ποιείν και ευεργετείν», μας διδάσκει ο Κλεόβουλος.

«Μη κακολογείν τους πλησίον», μας λέει ο Χίλων

«Όσα νεμεσάς τω πλησίον, αυτός μη ποιεί» (για όσα αγανακτείς με τον πλησίον σου, εσύ μην τα κάνεις), μας διδάσκει ο Θαλής.

«Μη ψεύδου», Σόλων

«Ου συνέχθειν αλλά συμφιλείν έφυν» (δεν γεννήθηκα για να μισώ, αλλά για να αγαπώ), μας λέει ο Σοφοκλής.

Τα σχετικά μηνύματα Σοφίας και Αγάπης είναι αστείρευτα, και από αυτή την πηγή ήπιανε αλλά και…..ΑΝΤΙΓΡΑΨΑΝΕ πολλοί ελληνίζοντες συγγραφείς που μίλησαν με βιβλικά nickname για την «αλήθεια» και την (ψευδεπίγραφη) αγάπη του δόγματος τους.......

οταν χωριζεις τους λαους σε εκλεκτους του θεου και σε μη τοτε δεν μπορεις να αγαπησεις

οταν καταδικαζεις ανθρωπους σε αιωνια κολαση οχι βαση των πραξεων τους αλλα βαση της πιστης τοτε δεν μπορεις να αγαπησεις

«Καταφέρετε να βλέπετε τον χειρότερο εχθρό σας σαν φίλο σας, με την ίδια λαχτάρα», Σωκράτης

14)«Η Αγάπη που έχει κανείς για την πατρίδα του, προέρχεται από την Αγάπη που ένοιωσε για την μητέρα του στην παιδική του ηλικία», Πυθαγόρας.

Καλά τα είπε και ο Παύλος, δεν λέω. Αλλά ειλικρινά τώρα, γιατί επιλέγεις τον Παύλο και όχι όλους τους παραπάνω?

''μητρός τε και πατρός τε και των
άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστι πατρίς και σεμνότερον και αγιότερον ...''

Δεν είναι άλλωστε και τυχαίο το γεγονός που πολλοί παρομοιάζουν το τέλος του Σωκράτη με το μαρτυρικό τέλος του Χριστού μας. Φυσικά άλλο ο ένας και άλλο ο Άλλος.

Ινβάντερ, εγώ δεν κάνω επιλογές, και τους αρχαίους μας τους θεωρώ κομμάτι της ιστορίας μου και ασπάζομαι και σέβομαι τα όσα είπαν.

Ο Λόγος όμως, ήρθε να συμπληρώσει την ανθρώπινη ατέλεια και να τον κάνει ακόμα πιο άνθρωπο.

Έτσι απλά, θα πάρω κάποιες πολύ σωστές προτροπές των αρχαίων μας, και θα βάλω δίπλα τους το τι πρόσθεσε ο Λόγος.

3)«Αγάπα τον πλησίον», Θαλής ο Μιλήσιος. ως σεαυτόν!!
6)«Η Αγάπη προς τους ανθρώπους είναι καθήκον, αφού είμαστε όλοι παιδιά του ίδιου θεού», Επίκτητος. η αγάπη του Θεού είναι χαρά και δεν πρέπει να τη βλέπουμε ως καθήκον και μόνο

και κάτι που συμπληρώνει αλλά και είναι ανώτερο του "μην κάνεις ότι δεν θέλεις να σου κάνουν οι άλλοι και σε εσένα"
Πάντα ουν όσα αν θέλητε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, ούτω και υμείς ποιήτε αυτοίς·

Υπάρχουν και πλήθος άλλων μηνυμάτων και προτροπών που ο πολύς κόσμος, δυστυχώς, τότε αλλά και σήμερα, πιστεύω, δεν μπορεί να τα νιώσει.
Ο Χριστός, δεν περιορίστηκε μόνο σε αυτά. Αυτό που έφερε μαζί του είναι το σωτήριο μήνυμα. Δεν μίλησε μόνο για να δώσει ηθικούς κανόνες ή κανόνες διαγωγής.
Από μόνοι τους οι λόγοι, χωρίς να δώσεις παράδειγμα ο ίδιος, δεν αρκούν.
Αυτός έγινε ο Ίδιος το παράδειγμα, δέχθηκε αδιαμαρτύρητα την κακία και την καταδίκη και πείρε πάνω του ότι κακία και αμαρτία φόρτωσε ο μισάνθρωπος στον άνθρωπο.

Έδωσε στον άνθρωπο την βεβαιότητα της αιωνίου ζωής και ξεπλήρωσε το αντίτιμό της.

Βλέπεις, ο Λόγος Του, από μόνος του, έδωσε αυτό το κάτι παραπάνω, αυτό που έλειπε από τις έως τότε ηθικολογικές διδασκαλίες.

Δεν πρέπει να πράττεις το καλό γιατί είναι καθήκον σου, γιατί πρέπει, για την πρόοδο της κοινωνίας, για ....... πρέπει να αγαπήσεις πραγματικά τον Θεό και μέσω αυτού αυτόματα θα αγαπήσεις και τον άνθρωπο. Τότε, δεν θα υπάρχει πια χώρος για το κακό και τα μίση.

Όσο ο άνθρωπος όμως θα βρίσκεται μακρυά από το Θεό, δεν πρόκειται να αγαπήσει και ποτέ τον συνάνθρωπό του διότι δεν το βλέπει ως δημιούργημα του θεού και αδελφό του, αλλά σαν μια τυχαία έκφανση της φύσης και τον έχει καταδικάσει, ήδη από τις αρχές της δημιουργίας του, στην αφάνεια και στο τίποτα.

Καταλαβαίνεις Ινβάντερ τη διαφορά των Λόγων του Χριστού μας με "Τα σχετικά μηνύματα Σοφίας και Αγάπης" των Σοφών μας, που και σε αυτούς άλλωστε επιφυλάχτηκε παραπλήσιο τέλος;;