- Οι φίλοι μας οι Ιταλοί (Una Fatsa Una Ratsa), η καταστροφή και η λεηλασία του Παρθενώνα. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Οταν ως αδαής πέσεις πάνω σε έναν τέτοιο συναισθηματικό/ ηθικό/ διανοητικό τοίχο, έχεις τρεις επιλογές:
α)Είτε το μπαμ σε ταράζει και σηκώνεσαι και φεύγεις, που ναι και το πιο εύκολο.
β) είτε παίρνεις μια μπουλντόζα και τον κατεδαφίζεις, με κίνδυνο όμως να "τραυματίσεις" αυτόν που βρίσκεται από πίσω, πολλες φορές κάνοντας ανεπανόρθωτη ζημιά.
γ) είτε προσπαθείς να τον "ρίξεις προσεκτικά. Αυτή είναι η γενναία αλλά και πιο επικίνδυνη για σένα περίπτωση. Γιατί δίνεις πολύ "κόπο" σ'αυτήν.
Στην τρίτη και πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση, έχουμε πάλι δυο περιπτώσεις. Και στις δυο θέλει επιμονή και τύχη.
1. Από τη στιγμή που ξέρεις το "υπόστρωμα" του τοίχου, πράγμα σχετικά απίθανο εκτός και αν είσαι μέντιουμ, με τα κατάλληλα "ειδικά" εργαλεία τον αποδομείς.
2. Από τη στιγμή που δεν έχεις ιδέα από τι είναι φτιαγμένος, (τα συναισθήματα που κρύβει, τα βιώματα, τους φόβους και τις ανασφάλειες, τον προσωπικό "ηθικό" κώδικα), μάλλον βαδίζεις γυμνός και στα τυφλά.
Ο κίνδυνος που ενέχει αυτή η γενναία κατά τα άλλα πράξη, είναι να χτυπήσεις εσύ ο ίδιος, και να πονέσεις, καθότι όπως είπαμε γυμνός.
Και τότε αν δεν αντέξεις τον πόνο, και νιώσεις το φόβο, υπάρχει η πιθανότητα να φτιάξεις εσύ έναν καινούργιο τοίχο άθελα σου.
Και νομίζω από αυτό το φόβο ξεκινάνε όλα. Το φόβο του να δώσουμε χωρίς να πάρουμε και να μείνουμε κενοί.
Από την άλλη όμως, αν φοβάσαι δεν ζεις, έτσι δεν είναι; 
quote:
Οταν ως αδαής πέσεις πάνω σε έναν τέτοιο συναισθηματικό/ ηθικό/ διανοητικό τοίχο, έχεις τρεις επιλογές:α)Είτε το μπαμ σε ταράζει και σηκώνεσαι και φεύγεις, που ναι και το πιο εύκολο.
β) είτε παίρνεις μια μπουλντόζα και τον κατεδαφίζεις, με κίνδυνο όμως να "τραυματίσεις" αυτόν που βρίσκεται από πίσω, πολλες φορές κάνοντας ανεπανόρθωτη ζημιά.
γ) είτε προσπαθείς να τον "ρίξεις προσεκτικά. Αυτή είναι η γενναία αλλά και πιο επικίνδυνη για σένα περίπτωση. Γιατί δίνεις πολύ "κόπο" σ'αυτήν.
Στην τρίτη και πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση, έχουμε πάλι δυο περιπτώσεις. Και στις δυο θέλει επιμονή και τύχη.
1. Από τη στιγμή που ξέρεις το "υπόστρωμα" του τοίχου, πράγμα σχετικά απίθανο εκτός και αν είσαι μέντιουμ, με τα κατάλληλα "ειδικά" εργαλεία τον αποδομείς.
2. Από τη στιγμή που δεν έχεις ιδέα από τι είναι φτιαγμένος, (τα συναισθήματα που κρύβει, τα βιώματα, τους φόβους και τις ανασφάλειες, τον προσωπικό "ηθικό" κώδικα), μάλλον βαδίζεις γυμνός και στα τυφλά.
Ακριβώς αυτό!
Κάποτε -και με συνθηματικές λέξεις- είχαμε κατηγοριοποιήσει αυτά τα 3 ως:
1- "Λιποτάκτης"
2- "Καταδρομέας" (aka Νικομαχίζων Καταδρομέας 
)
3- "Χαδιάρης Καταδρομέας", που πειραματίζεται με τη συνταγή και τη δοσολογία μεταξύ σφαλιάρας και χαδιού
προφανώς για το 3.1 πρέπει να έχεις τρόπο να γνωρίζεις τον άλλο, και συνήθως αυτό δεν γίνεται μέσω φόρουμ και ...αποστάσεως. Κάποιες φορές όμως γίνεται (και χωρίς να είσαι 'μέντιουμ').
το 3.2 είναι η συνήθης περίπτωση αλλά και η πιο ενδιαφέρουσα ταυτόχρονα. Λίγο πολύ αυτό θέλουμε ή επιδιώκουμε εδώ μέσα οι περισσότεροι.
Και αυτό όπως λες θέλει ...κόπο. Και τρόπο.
Και πάμε και γυμνοί στ'αγγούρια.....
ακριβώς γιατί δεν θέλουμε να χτίζουμε νέους ή να ψηλώνουμε υπάρχοντες Τοίχους.
Αλλά και μόνο η προσπάθεια έχει την αξία της και μετράει.
Και στο κάτω κάτω, η Ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
. Είναι νομίζω πάνω κάτω στο δικό μου.Να προσθέσω μόνο για να το επεκτείνουμε ότι συνήθως ο κίνδυνος να πονέσεις ενέχεται περισσότερο στις συναισθηματικές σχέσεις, και ο κίνδυνος να φας το κενό στη μούρη στις προσωπικές/πολιτικές/ηθικές/θρησκευτικές πεποιθήσεις.
Και για να μην αδικούμε το Νικόμαχο, όσο επικίνδυνη είναι η μπουλντόζα στις συναισθηματικές σχέσεις, καμιά φορά ίσως και να χρειάζεται στις... φορουμικές...αν και εγώ δεν το χω το δίπλωμα.. της μπουλντόζας...
Παν μέτρον άριστον.
Στον κόσμο του 2%, δεν υπάρχουν "τοιχώματα".Τα έχουμε σαρώσει εκ θεμελίων.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Μισφραγμούθωσις
Να σου προτείνω και εγώ βιβλίο. Ιούλιος Εβολά - Ενάντια στον Σύγχρονο Κόσμο, εκδόσεις Λόγχη.
Δηλαδή με άλλα λόγια αναρχοφασιστοκομουνιστοχριστιανοδωδεκαθεϊστής. Έτσι εξηγείται η τρικυμία εν κρανίω!!!
*
quote:quote:
Μισφραγμούθωσις
Να σου προτείνω και εγώ βιβλίο. Ιούλιος Εβολά - Ενάντια στον Σύγχρονο Κόσμο, εκδόσεις Λόγχη.
Δηλαδή με άλλα λόγια αναρχοφασιστοκομουνιστοχριστιανοδωδεκαθεϊστής. Έτσι εξηγείται η τρικυμία εν κρανίω!!!
*
Εσύ τί είσαι;
quote:
Εσύ τί είσαι;
Beautyfuuuuuuul
The truth of Ninja will prevail.
Η αλήθεια των Νίτζα θα θριαμβεύσει.
Επίσης η αρχαία Ελλάδα δεν είναι μια, όπως δεν είναι μια και η Ρώμη. Η Ελλάδα την οποία θαυμάζουν και νιώθουν περήφανοι οι χρήστες του εσοτέρικα και ο κόσμος παγκόσμια, είναι η ελλάδα του εκφυλισμού, του αφροδιτισμού, της τεχνοκρατίας, της δημοκρατίας, δηλαδή όλων των στοιχείων που είναι ενάντια στον παραδοσιακό κόσμο.
Υπάρχουν όμως και μια άλλη Ελλάδα. Η Ελλάδα των θεικών ανακτων, της, πνευματικότητας, των ολύμπιων ηρώων, που κάποιοι θέλησαν να αποκαλέσουν γυναικάδες.
Η τελευταία εποχή που έλαμψε το ηρωικό πνεύμα ήταν ο Μεσαιώνας.
Απλά ήταν μπερδεμένος φασίστας. Ο λόγος είναι φυσικά, όπως και σε όλους τους ανθρώπους , τα βιώματα του.
Ο Εβολά μεγάλωσε σε μια οικογένεια που αναπολούσε τη φεουδαρχία, μορφώνοντας τον εαυτό του και δημιουργώντας του ιδανικά και πρότυπα.
Ηταν ένας φασίστας ιδεαλιστής, εθνικιστής και μη ρατσιστής συνάμα. Δηλαδή μπερδεμένος. Φασίστας όχι ιδιαίτερα ρατσιστής. Κουκουρούκου.
Οι ιδανικοί κόσμοι που περιγράφεις δεν υπήρξαν ποτέ. Είναι οι κόσμοι που του "περάσανε" μέσα του τα παιδικά του χρόνια, οι καταβολές του και η γενική του μόρφωση. Μα μου κάνει και εντύπωση που τα λες, και τα πιστεύεις κιόλας.
Δεν είναι να απορείς που το φασιστικό κίνημα τον έχει για καμάρι. Εφήυρε ιδανικά σε κάτι που δεν έχει.
Οπως όμως σου είπα και παραπάνω, και αυτός ήταν ένας άνθρωπος. Απλά προσπαθούσε να βρει κάτι καλό σε κάτι που εν γένει δεν.
Ισως επειδή,ίσως λέω μαζί δεν κάτσαμε να φάμε, ανεξάρτητα από τις ιδεολογίες που είναι επίκτητες και τα αποτελέσματα τους τα ζούμε καθημερινά, ήταν καλός άνθρωπος.
quote:
Η Ελλάδα την οποία θαυμάζουν και νιώθουν περήφανοι οι χρήστες του εσοτέρικα και ο κόσμος παγκόσμια, είναι η ελλάδα του εκφυλισμού, του αφροδιτισμού, της τεχνοκρατίας, της δημοκρατίας, δηλαδή όλων των στοιχείων που είναι ενάντια στον παραδοσιακό κόσμο.
Είσαι ότι να ναι. Η μάλλον, είσαι αδιάβαστος, έχεις διαβάσει κάτι και το χεις κάνει ευαγγέλιο, χωρίς επι της ουσίας καμία προσωπική άποψη.
Ασε τα γράμματα, τις επιστήμες, τις τέχνες, τις "κακές" έννοιες όπως η ελευθερία, και πάρε τα ιδανικά του μεσαίωνα (μα για το Θεό δλδ, του μεσαίωνα), και καλά να περνάς.
Μη γράφεις όμως ούτε εκφυλισμένα αγγλικά, γιατί και αυτοί δανεισμένο το χουν το αλφάβητο.
Αφού προτείνουμε βιβλία, θα σου πρότεινα το An anticritique της Λούξεμπουργκ, και βασικά τις είκοσι πρώτες σελίδες. Τα υπόλοιπα είναι αχρείαστα. Είναι στα Αγγλικά, και το βρίσκεις και στο διαδίκτυο.
quote:
Η τελευταία εποχή που έλαμψε το ηρωικό πνεύμα ήταν ο Μεσαιώνας.
Μήπως έχεις τίποτα σπίρτα να πάμε να κάψουμε καμια αιρετική με ωραία μπούτια; Να τη δέσουμε πρώτα και να τη γδύσουμε φυσικά, να δούμε αν μας προκαλεί σατανικά πάθη. Μετά να της βάλουμε και Τίποτα κοφτερό εκεί που μας έρχεται το πάθος.Μετά αφού τη μαστιγώσουμε και παραδεχτεί την αλήθεια, όχι επειδή δεν αντέχει το βασανισμό, αλλά επειδή είναι εκ φύσεως εταίρα αφού είναι γυναίκα, να τη βάλουμε στον πάσσαλο και να την κάψουμε, ενώ από κάτω οι άγιοι κάτοικοι εν Ιερουσαλήμ θα πανηγυρίζουν ή να κοιτούν με ενδιαφέρον αλά σινεμά.
Βασικά, έχω σπίρτα. φέρε εσύ τη βενζίνη.
http://www.anexigita.com/2012/06/18.html
Με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο, όλο δικό σου.
Μην ξεχάσεις να πάρεις και ποπ κορν πριν την ανάγνωση.
Ο πόλεμος εκείνος που γίνεται για εδαφικές διεκδικήσεις και οικονομικά συμφέροντα δεν είναι ιερός πόλεμος. Οι τοπικοί εθνικισμοί είναι ψεύτικοι χωρίς ουσία και καταστρέφουν την αληθινή ενότητα των ανθρώπων. Ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι απευθύνονταν στις μάζες του δήμου...για φαϊ.
Η δημοκρατία στην Ελλάδα ήρθε αφού ήρθαν πρώτα οι τύραννοι. Οι τύραννοι, ξεπεσμένοι και τιποτένιοι άρχοντες, προετοιμάσανε το έδαφος.
Ιδανικοί κόσμοι υπήρξαν σύμφωνα με τις παγκόσμιες παραδόσεις των λαών. Χρυσή Εποχή για τους Έλληνες, Satya Yuga για τους Ινδούς, Περίοδος της Βασιλείας των Θεών για τους Αιγύπτιους κτλ κτλ
Βέβαια δεν συμφωνώ με όλες τις αντιχριστιανικές του ιδέες. Η λατρεία της Μαρίας ως Θεοτόκος ανήκει σε μεταγενέστερη εποχή και όχι στον πρωταρχικό Χριστιανισμό, άρα δεν μπορεί να την συγκαταλέγει στις θρησκείες της μητριαρχίας. Επίσης η Αποκάλυψη παρουσιάζει τον Ιησού ως ισχυρό βασιλέα/ιερέα(2 σε 1) κατά την τάξη Μελχισεδέκ. Αυτά είναι στοιχεία που ταιριάζουν στο ηρωικό πνεύμα.