- Ποιός ήταν ο πατέρας του Χριστού? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Ο προφήτης μίλησε και έγραψε για διάφορες ιδιότητες...
Ωστόσο, ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΕ
Έχουμε και λέμε:
1ον
Σε δύο περιπτώσεις μιλάει καθαρά για ΟΝΟΜΑ.
2ον
Στη μία όμως (επειδή προφανώς ΔΕΝ σε βολεύει) ισχυρίζεσαι ότι ΔΕΝ μιλάει για όνομα αλλά εννοεί ...ιδιότητες, ενώ στην άλλη, επειδή το λες εσύ, εννοεί "με ακρίβεια το όνομα"...
Πολύ συνεπές...
Μη στενοχωριέσαι όμως. Δεν είσαι ο μόνος. Στο ίδιο εδάφιο πιάνεστε όλοι αδιάβαστοι...
-
Edited by - recto on 13/04/2007 14:04:16
quote:
Αγαπητέ μου φίλε έχεις την κατανόησή μου.
Και συ τη δική μου. να' σαι καλά...
-
quote:
Η μήπως δεν γνωρίζεις την ΚΑΤΑΡΑ που φέρει το γενεαλογικό δέντρο από το οποίο προέρχεται ο Ιωσήφ?
θα μου πει κάποιος τι κάθομαι και γράφω.
Ασφαλώς, όμως δεν γράφω γι αυτόν, που ούτε ξέρει καν τι γράφει, αλλά γράφω για όποιον τύχει να διαβάσει τις διάφορε ανοησίες ώστε να ξέρει την πραγματικότητα.
όταν λοιπόν ο αρχαιολάτρης μιλάει για ...κατάρα στη γενεαλογία του Ιωσήφ και του Ιησού Χριστού, σημαίνει ότι τον δασκάλεψαν (ελλιπώς) για να πει το εξής:
Γράφει ο Ματθαίος (1:11)
"Ο Ιωσίας δε γέννησε τον Ιεχονία και τους αδελφούς του κατά την εποχή της αιχμαλωσίας στη Βαβυλώνα".
Το όνομα Ιεχονίας λοιπόν περιλαμβάνεται στη γενεαλογία του Ιωσήφ.
Μετά, του είπαν οι αρχαιολάτρες ότι γράφει στον Ιερεμία 22:30
"ητιμώθη Ιεχονιας...ου μή αυξηθή εκ τού σπέρματος αυτού ανήρ καθήμενος επί θρόνου Δαυιδ άρχων έτι εν τώ Ιουδα."
"Άρα", λένε οι αρχαιολάτρες, υπάρχει ..."κατάρα" που σχετίζεται με την αδυναμία να ανέλθει διάδοχος του Ιεχονία, από τον οίκο Ιούδα, στον "θρόνο του Δαβίδ".
Ναι αλλά λέει και κάτι άλλο ενδιαφέρον ο Ιερεμίας στο 43:30
"διά τούτο ούτως είπε Κύριος επί Ιωακείμ βασιλέα Ιούδα ουκ έσται αυτώ καθήμενος επί θρόνου Δαυίδ"
Αυτό είναι περίεργο λοιπόν. Μια παρόμοια προφητεία που λέγεται ΚΑΙ για τον γιο (τον Ιεχονία) αλλά και για τον Πατέρα (τον Ιωακείμ). Δηλ. μας λέει ότι ΚΑΝΕΙΣ από την οικογένεια του Ιωακείμ δεν θα βασιλέψει.
Με βάση λοιπόν το 43:30, οι αρχαιολάτρες μας λένε ότι Η ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΤΑΡΑ που επικαλείται θα ίσχυε και για τον Ιωσήφ τον μνήστορα και για τον Ιησού (που, εδώ είναι η πρώτη μπαρούφα, ΠΟΤΕ δεν βασίλεψε με την έννοια του Ιωακείμ ή του Ιεχονία ή του Σεδεκία).
Επανερχόμαστε όμως:
ΠΑΡΑ ΤΗΝ ..."ΚΑΤΑΡΑ" προς τον Ιωακείμ, ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΞΗΓΟΥΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΕΣ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΕΥΧΗ Ο ΙΕΧΟΝΙΑΣ, ΟΝΤΑΣ 18 ΕΤΩΝ, ΔΙΑΔΕΧΘΗΚΕ ΤΟΝ ..."ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ" ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ, όταν η Ιερουσαλήμ βρισκόταν υπό πολιορκία (597 π.Χ.)!!!! ("και εκοιμήθη Ιωακίμ μετά των πατέρων αυτού, και εβασίλευσεν Ιωαχίμ υιός αυτού αντ αυτού...Υιός οκτωκαίδεκα ετών Ιωαχίμ εν τώ βασιλεύειν αυτόν και τρίμηνον εβασίλευσεν εν Ιερουσαλήμ")
Άρα, αν είναι κάποιος αρχαιολάτρης, πως μπορεί να βασιστεί σε προφήτη που αυτά που λέει δεν βγαίνουν αληθινά;
Απίστευτο; Και όμως αρχαιολατρικό. Πως είναι δυνατόν να υπάρχει "κατάρα" και αμέσως μετα ο γιος να διαδέχεται τον πατέρα;.
Μπορεί λοιπόν όποιος θέλει να ρωτήσει τον συγκεκριμένο αρχαιολάτρη για ποιο λόγο βασίζει τα περί κατάρας στη γενεαλογία του Ιωσήφ, σε έναν προφήτη που δεν βγαίνει αληθινός...
Και μάλιστα, εκτός αυτού, αφού ο Ιεχονίας παρέμεινε αιχμάλωτος επί 37 χρόνια στη Βαβυλώνα, όταν ο γιος του Ναβουχοδονόσορα, ο Ευιλμαρωδάχ, ανέβηκε στο θρόνο (το 561 π.Χ.), "εξήγαγεν αυτόν εξ οίκου φυλακής αυτού και ελάλησε μετ' αυτού αγαθά και έδωκε τον θρόνον αυτού"!!!
Δηλ. όχι μόνο ο Ιεχονίας βασίλεψε παρά την προφητεία, αλλά βασίλεψε και ΔΥΟ φορές, τη δεύτερη ως εξόριστος.
Έτσι λοιπόν η κατάσταση έχει ως εξής:
1ον
Η αναφορά του Ιερεμία στο 43:30 και στο 23:30 δεν σχετίζεται με τον Χριστό.
2ον
Οι δύο αναφορές του ιερεμία εκπληρώνονται στο έπακρο, αλλά 6 αιώνες πριν τον Ιησού. Αυτό γίνεται ως εξής:
- Η προφητεία για τον Ιωακείμ εκπληρώνεται αφού ο γιος του Ιεχονίας επί της ουσίας δεν βασιλεύει. Απλώς διαδέχεται τυπικά τον πατέρα του το 597 π.Χ. και μόλις για 3 μήνες και μάλιστα υπό καθεστώς πολιορκίας. Κατόπιν εξορίζεται ενώ η κυριαρχία των Βαβυλωνίων είναι δεδομένη.
- Η προφητεία για τον Ιεχονία εκπληρώνεται, αφού δεν βασίλεψε παιδί δικό του στον Ιούδα, αλλά ο θείος του ο Σεδεκίας, που ήταν και ο τελευταίος βασιλέας του Ιούδα τα έτη 597 - 586 π.Χ. αφού ο Ιεχονίας, μετά την 3μηνη βασιλεία του εξορίσθηκε στη Βαβυλώνα.
- Οι προφητείες περί τέλους διαδοχής εκπληρώνονται πλήρως ΚΑΙ κατά την υποταγή της Ιερουσαλήμ το 597 π.Χ. στους βαβυλωνίους, αλλά ΚΑΙ με το τέλος του Βασιλείου του Ιούδα που ήρθε όντως, το 586 π.Χ. με την πτώση της Ιερουσαλήμ και την καταστροφή του Ναού.
Καμμία λοιπόν κατάρα δεν σχετίζεται με τον Ιωσήφ και τον Ιησού, αφού οι προφητείες δεν αφορούν εκείνον, ούτε καν ως πρόσωπα τους Ιωακείμ και Ιεχονία. Αφορά την υποταγή, πρώτα (597), και, πτώση, κατόπιν (586) της Ιερουσαλήμ.
Μάλιστα αυτός ο Ιεχονίας ήταν που συγκέντρωνε πλέον όλες τις μεσσιανικές ελπίδες της δαβιδείου δυναστείας ως εξόριστος βασιλέας, και γι αυτό τον ξεχωρίζει και τόσο πολύ ο Ματθαίος (1:11-12).
Δεν τα ξέρουν αυτά οι αρχαιολάτρες; Ασφαλώς και όχι. Απλώς μαθαίνουν παπαγαλία μερικά αποσπάσματα και αυτό είναι όλο.
-
είσαι ο πρώτος που ανακάλυψες ότι η γυναίκα έχει σπέρμα!
Αφού βέβαια έφαγες την τάπα σου από τον schwabe:
quote:
Η Πεντάτευχος των Ιουδαίων έχει μεταφερθεί σε εμάς ΩΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ, και έτσι πολλές έννοιες έχουνε χάσει την αρχική τους σημασία. Η λέξη ΣΠΕΡΜΑ της συγκεκριμένης αναφοράς είναι στην Εβραϊκή «zirmah», και σημαίνει ΠΑΙΔΙ/ΑΠΟΓΟΝΟΣ (Strongs Hebrew Dictionary, 2233, "Posterity, child, fruitful".)
Να δούμε τι άλλο χοντροειδές ΨΕΜΑ θα πεις για να καλύψεις την ΑΠΑΤΗ της Καινής Διαθήκης. Απάτη που αραδιάζει όλη την γενεαλογία του Ιησού μέσω Ιωσήφ, για να μας πει τελικά ότι πατέρας του ήταν το Άγιο Πνεύμα.
ΝΤΡΟΠΗ ! Τέτοια ψεύδη να λέγονται στο χριστεπώνυμο πλήθος. Και να τα γράφουν οι "Γραφές" !
Η μητέρα του Μαριάμ είναι κόρη του Ιωακείμ και της Άννας καταγόμενοι εξίσου απο την γενιά του Δαυίδ. Ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος (Πρός Εφεσίους 18) και ο άγιος Ιουστίνος (Κατά Τρύφωνος 100) μαρτυρούν ότι και η ίδια η Παναγία καταγόταν από τον Δαυίδ. Και ήταν πολύ κοντά στην εποχή του Χριστού, ώστε να γνωρίζουν καλά τη γενιά της Παναγίας.
Όσο και άν προσπαθείς να κάνεις τέτοιες ντρίπλες λοιπόν πάντοτε στην ίδια παγίδα πέφτεις, μπρός γκρεμός και πίσω ρέμμα.
quote:
Οι Ευαγγελιστές Ματθαίος και Λουκάς μας μιλούν για το γενεαλογικό δέντρο του Ιησού. Ο καθένας όμως…….λέει και μια άλλη ιστορία!
ΠΕΡΙ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑΣ, ΜΗΝΥΜΑ #1
----------------------------
Για να δούμε τώρα μια ΠΛΗΡΗ ανάλυση σχετικά με την Γενεαλογία του Ιησού για να τελειώνει οριστικά η ανοησία και η παραφιλολογία.
Αυτό που οι αρχαιολάτρες δεν γνωρίζουν είναι ότι τα βασικά χαρακτηριστικά των γενεαλογιών που δίνουν οι ευαγγελιστές είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ κοινά με τους καταλόγους που συνέτασαν γενικά οι ιουδαίοι.
Δηλ. όταν οι Ιουδαίοι αναφέρονται στις γενεαλογίες των δημοσίων ή και ιδιωτικών καταλόγων εφαρμόζουν κατά περίσταση τα εξής:
1. Παρουσιάζουν έκθεση των προγόνων είτε κατά την κατιούσα γραμμή, είτε κατά την ανιούσα (Α' Παραλ. 6:33-43, Β' Έσδρα 8:1-3)
2. Εκθέτουν τους προγόνους σε διάφορα σχήματα, με συμβολική ή μνημοτεχνική διάταξη του αριθμού των προγόνων, πράγμα που επετύγχαναν με τις πολλές παραλείψεις όπως για παράδειγμα στα Α' Παραλ. 2:3-35 και 8:1-28.
3. Κάνουν χρήση του ρήματος "εγέννησε" και του "υιός", με τα οποία εκφράζεται η διαδοχή, σε άλλες περιπτώσεις με κυριολεκτική έννοια και σε άλλες με σχετική έννοια. Οι δύο αυτές λέξεις άλλοτε παραλείπονται (Α' Παραλ. 1:1-4 & 25-27)
4. Κάνουν συχνή παρεμβολή μεταξύ των προσωπικών ονομάτων και ονομάτων φυλών, λαών, γενών, μέσω των οποίων αναφέρονται περιληπτικά περίοδοι της ισραηλιτικής Ιστορίας.
5. Σπανίως κάνουν χρήση και γεωγραφικών ονομάτων με ηθική έννοια.
Οι δύο γενεαλογικοί πίνακες των Ευαγγελιστών Ματθαίου (1:1-17) και Λουκά (3:23-38) μας πληροφορούν, περί της κατά σάρκα προελεύσεως του Ιησού. Οι πίνακες αυτοί περιέχουν στοιχεία που οι ευαγγελιστές πήραν είτε από τους επίσημους είτε από τους οικογενειακούς καταλόγους του Ιωσήφ και της Θεοτόκου.
Με μια απλή αντιπαραβολή γίνεται σαφές ότι ο Ευαγγελιστής Ματθαίος χρησιμοποίησε, για τις γενιές από Αβραάμ μέχρι της αιχμαλωσίας, τα αναγραφόμενα ονόματα του καταλόγου Α' Παραλ. 2:1 και εξής.
Όμως, και οι δύο ευαγγελιστές εργάστηκαν ανεξάρτητα ο ένας του άλλου και έτσι διαπιστώνονται οι διαφορές που μας δίνουν τελικά δύο διαφορετικούς γενεαλογικούς καταλόγους.
ΕΛΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΕΣ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ (ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ) ΟΤΙ ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ!!!
ΟΠΩΣ:
Α' Παραλ. 2:3 έως 3:4 αντιπαραβαλόμενος με Α' Παραλ. 4:1-23
και
Α' Παραλ. 7:6-12 αντιπαραβαλόμενος με Α' Παραλ. 8:1-40.
Βλέπουμε δηλ. ότι το μόνο παράξενο είναι το ...μυαλό των αρχαιολατρών.
Είναι εύκολο να διακρίνουμε τις κοινές αρχές των δύο γενεαλογιών:
1. Κοινή πίστη στις προρρήσεις των προφητών περί της κατά σάρκα προελεύσεως του Χριστού
2. Τον φιλολογικό χαρακτήρα των καταλόγων αυτών, όπου εξαίρεται η πνευματική έννοια των αναφερομένων ονομάτων.
3. Η τάση και των δύο Ευαγγελιστών να σχηματοποιήσουν τον κατάλογο τους μέσω της προβολής σε αυτόν του αριθμού ΕΠΤΑ λόγω της ιερότητας του και της συμβολικής του αξίας. Ένώ ο Ματθαίος έχει ως βάση το ΔΙΠΛΑΣΙΟ του ΕΠΤΑ ("γενεαί δεκατέσσαρες"), ο Λουκάς θέτει ως βάση του καταλόγου του το ΤΡΙΠΛΑΣΙΟ του ΕΠΤΑ.
4. Και οι δύο χρησιμοποιούν το ρήμα "εγέννησεν" και με τον τρόπο αυτό εκφράζουν όχι μόνο την άμεση, άλλα και την έμμεση καταγωγή του ενός προπάτορος από τον άλλο
5. Και οι δύο συντάσουν τον κατάλογο με παραλείψεις ονομάτων
ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ Ο ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΟΥ
----------------------------------------------------------
1. Αρχίζει από τον Αβραάμ και κατέρχεται μέχρι του Ιησού δείχνοντας με τον τρόπο αυτό την εκπλήρωση στο πρόσωπο του Χριστού ΟΛΩΝ των επαγγελιών.
2. Διαιρεί τους προγόνους του Ιησού σε τρεις κύκλους, με τους οποίους αντιστοιχούν τρεις μεγάλες περίοδοι της Ισραηλιτικής Ιστορίας. Με την παρουσία σε κάθε κύκλο δύο επτάδων από γενάρχες αναδυνκνείει την εν Χριστώ πληρότητα του χρόνου των επαγγελιών (πρβλ. Γαλάτ. 3:16)
3. Παραλείπει πολλούς γενάρχες (όπως π.χ. στους στίχους 8-9 μεταξύ του Ιωράμ και Οζία, όπως και μεταξύ του Δαβίδ και του μνήστορος Ιωσήφ, λόγω του ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΓΕΝΑΡΧΩΝ που έχει επιλέξει να συμπεριλάβει στον κατάλογό του.
4. Αναφέρει κατ' εξαίρεση και τα ονόματα τεσσάρων προμητόρων γυναικών, για να δηλώσει α) τη συμβολή της Θεοτόκου στο έργο της Σωτηρίας β) για να ταπεινώσει την καύχηση των Φαρισαίων γ) για να εξάρει την παγκοσμιότητα της Σωτηρίας.
ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ Ο ΛΟΥΚΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΟΥ
----------------------------------------------------------
1. Συντάσσει τον κατάλογό του ακολουθώντας ένα τεχνικό σχήμα μέσω του οποίου προβάλλεται ο Χριστός ως το πλήρωμα της παγκόσμιας ιστορίας.
2. Με την ανιούσα απαρίθμηση των γεναρχών υποδηλώνει την "Υιότητα" του Χριστού σε σχέση με τον Θεό και υπογραμμίζει την καθαρά νομική συγγενείας του Ιησού με τον Ιωσήφ.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Edited by - recto on 14/04/2007 10:40:07
----------------------------
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΣΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ
------------------------------
1. Ο Ματθαίος βασίσθηκε μόνο στους δημόσιους καταλόγους οι οποίοι μετά την καταστροφή τους από τον Ηρώδη (που το έκανε με σκοπό να μην γνωρίζει κανείς την καταγωγή του), έμειναν οριστικά ελλιπείς.
2. Ο Λουκάς, όπως προκύπτει σαφώς από τις πληροφορίες που παρέχει στα τρία πρώτα κεφάλαια του Ευαγγελίου του, χρησιμοποίησε εκτός των δημοσίων καταλόγων, ΚΑΙ τους ιδιωτικούς καταλόγους του Ιωσήφ, όπως και σχετικές πληροφορίες από την Μαρία και τους "αδελφούς" του Ιησού.
3. Ο Ματθαίος, όπως παρατηρεί ο Ευσέβιος "ου διαδοχάς, αλλά γενεάς αριθμήσαι προύθετο".
4. Ο ένας ευαγγελιστής χρησιμοποιεί στις περιπτώσεις ανδραδελφικού ("λευϊρατικού") γάμου (π.χ. Δευτερ. 25:5-8, Ματθ. 22:24 και εξής) ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ενώ ο άλλος ευαγγελιστής, χρησιμοποιεί ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΠΑΤΕΡΑ όπως για παράδειγμα συμβαίνει με τον πατέρα του μνήστορος Ιωσήφ που σύμφωνα με τον Ματθαίο ονομάζεται Ιακώβ και είναι ο φυσικός του πατέρας, ενώ για τον Λουκά ονομάζεται Ηλί και είναι ο κατά Νόμον πατέρας του.
5. Ο Ματθαίος μας δίνει εκτός από ονόματα, και μια σύνοψη της ιστορίας του Ισραήλ, μέσω των δεκατετράδων των γενεών, το τέλος των οποίων σήμαινε για κάθε ισραηλίτη την έναρξη μιας περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας ανέμεναν να εκπληρωθούν οι επαγγελίες.
6. Ο μεν Ματθαίος γενεαλογεί το Μεσσία ως βασιλικό απόγονο, σύφωνα με τις ιουδαϊκές αντιλήψεις για τον μεσσία, ενώ ο Λουκάς γράφει υπό το ελληνιστικό πνεύμα της παγκοσμιότητος, που αφορά φυσικά τη Σωτηρία εν Χριστώ.
Σύμφωνα με τα παραπάνω:
Οι γενεαλογικοί κατάλογοι, επομένως, των Ευαγγελίων δεν είναι επινόηση ούτε του Ματθαίου ούτε του Λουκά, αλλά πάγια ιστορική παράδοση μέσα στον παραδοσιακό Ιουδαϊσμό. Το υλικό τους οι Ευαγγελιστές το παρουσιάζουν με σαφείς ιδιαιτερότητες φιλολογικής μορφής και θεολογικής προοπτικής.
Ο καθένας με διαφορετικό τρόπο εκφράζουν τους ιδιαίτερους πνευματικούς και θεολογικούς σκοπούς των Ευαγγελίων τους:
- Ο Ματθαίος εκπροσωπώντας τον ιουδαϊκό κόσμο με τις έντονες ιστορικές προϋποθέσεις του παραδοσιακού Ιουδαϊσμού, συσχετίζει τη γενεαλογία με τα βασικά στάδια της ιερής τους ιστορίας.
- ο Λουκάς εκπροσωπώντας τον εθνικό κόσμο και την ελληνιστική σκέψη, δίνει στη γενεαλογία οικουμενικές και πανανθρώπινες διαστάσεις. Ξεκινάει τη γενεαλόγηση από τον Ιησού και ανερχόμενος κλιμακωτά διά μέσου του Δαβίδ, του Αβραάμ, του Νώε, του Μαθουσάλα, του Αδάμ και των ενδιάμεσων ιερών προσώπων της ιστορίας, φτάνει τελικά και καταλήγει στον ίδιο τον Θεό, με σκοπό να δείξει πως ο Ιησούς ως Χριστός είναι Μεσσίας, όχι μόνο των Ιουδαίων, άλλα και όλων των ανθρώπων.
Ακολουθούν δηλ. τα βασικά πρότυπα που συναντάμε στην ιουδαϊκή παράδοση με κύριο όμως σκοπό τους όχι την ιστορία αλλά τη ΘΕΟΛΟΓΙΑ.
Οι ειδικοί που ασχολήθηκαν με σοβαρότητα με το ζήτημα των γενεαλογιών κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα.
ΕΥΤΥΧΩΣ και για προφανείς λόγους αφού μιλάμε για επιστημονικά συμπεράσματα σοβαρών, αξιοπρεπών και εχόντων πλουσιότατο συγγραφικό και βιβλιογραφικό έργο ανθρώπων, τα συμπεράσματα αυτά είναι εντελώς διαφορετικά από αυτά των τυχάρπαστων αρχαιομανιακών του διαδικτύου...
Δεν έχω σκοπό να αναδείξω τη γελοιότητα των σαθρών επιχειρημάτων.
Αυτά για να τα δουν θα πρέπει πρώτα να βγάλουν τις παρωπίδες και να δουν τι σημαίνει ευαγγέλιο και ποια φιλολογικά χαρακτηριστικά έχει. Κάθε λέξη ενός συγγραφέα ερμηνεύεται μόνο βάση της πλήρους μελέτης όλου του του έργου ώστε να διαπιστωθούν τα στοιχεία εκείνα με τα οποία ο συγγραφέας επιτυγχάνει την εσωτερική του ενότητα. Δεν είναι ποτέ δυνατό, να υπάρξει σοβαρή αναφορά σε εδάφια, τα οποία ερμηνεύονται ξεχωριστά και απομονωμένα σαν να έπεσαν από τον ουρανό. Τουλάχιστον οι Ορθόδοξοι (και οι Καθολικοί) δεν πιστεύουν ότι η ΚΔ ή η ΠΔ έπεσαν από τον ουρανό...
Αλλά, και βεβαίως, να σταματήσουν να διαβάζουν πεπαλαιωμένες ανοησίες αιώνων στις οποίες ΜΟΝΟ η παραφιλολογία του διαδικτύου ή του συστήματος της κονόμας στιλ Κώδικας Ντα Βίντσι δίνει πλέον βάση για δικούς του, συμφεροντολογικούς σκοπούς.
-
quote:
Recto επιμένεις να αποκλείς την καταγωγή του Ιησού απο τον Αβραάμ μέσω του πατέρα του Ιωσήφ, ας το δεχτούμε. Υπάρχει και η μητέρα του Μαριάμ οπότε εάν ο Ιησούς δέν έχει πατέρα αφού την θέση του καταλαμβάνει τάχα το Άγιο Πνεύμα δέν μπορείς να μας αποκλείσεις την βιολογική σχέση του με την μητέρα του.
Η μητέρα του Μαριάμ είναι κόρη του Ιωακείμ και της Άννας καταγόμενοι εξίσου απο την γενιά του Δαυίδ. Ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος (Πρός Εφεσίους 18) και ο άγιος Ιουστίνος (Κατά Τρύφωνος 100) μαρτυρούν ότι και η ίδια η Παναγία καταγόταν από τον Δαυίδ. Και ήταν πολύ κοντά στην εποχή του Χριστού, ώστε να γνωρίζουν καλά τη γενιά της Παναγίας.
Όσο και άν προσπαθείς να κάνεις τέτοιες ντρίπλες λοιπόν πάντοτε στην ίδια παγίδα πέφτεις, μπρός γκρεμός και πίσω ρέμμα.
Μάλλον μπερδεύτηκες...
Εγώ αυτό έγραψα. Οι αρχαιολάτρες όπως ο Schwabe αμφισβητούν ότι η Μαρία έρχεται από τον Δαυίδ...
Έτσι κι αλλιώς οι Χριστιανοί ονομάζουν την Μαρία θεοτόκο και ότι γέννησε θεάνθρωπο. Γιατί να αποκλείσουν τη σχέση μαζί της;
-
-
«Στη μία όμως (επειδή προφανώς ΔΕΝ σε βολεύει) ισχυρίζεσαι ότι ΔΕΝ μιλάει για όνομα αλλά εννοεί ...ιδιότητες, ενώ στην άλλη, επειδή το λες εσύ, εννοεί "με ακρίβεια το όνομα"..»
Η δοξασία, είναι σταθερά και όχι μια μεταβλητή στην θεολογία των Ιουδαίων. Ο προφήτης όρισε ΕΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΟΝΟΜΑ, το οποίο ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΑΝΑΙΡΕΙΤΑΙ. Το πιάνεις ή να στο γράψω στα γερμανικά?
Τώρα, όλα τα άλλα τα φαιδρά που γράφεις είναι απλά η κραυγή της απόγνωση σας. Σε κατανοώ….
recto:
«όταν λοιπόν ο αρχαιολάτρης μιλάει για ...κατάρα στη γενεαλογία του Ιωσήφ και του Ιησού Χριστού, σημαίνει ότι τον δασκάλεψαν (ελλιπώς) για να πει το εξής:»
Σου το ξαναείπα, και μυαλό δεν βάζεις. Αρχαιολάτρης προσωπικά δεν είμαι, ιουδαιολάτρης είσαι όμως εσύ. Κοίτα λοιπόν την καμπούρα σου, και φρόντισε να μάθεις καλύτερα την μυθολογία των εβραίων, διότι μιας και την ασπάστηκες καλά θα έκανες και να ξέρεις τι λες!!
Όλα καλά?
recto:
«ΠΑΡΑ ΤΗΝ ..."ΚΑΤΑΡΑ" προς τον Ιωακείμ, ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΞΗΓΟΥΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΕΣ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΕΥΧΗ Ο ΙΕΧΟΝΙΑΣ, ΟΝΤΑΣ 18 ΕΤΩΝ, ΔΙΑΔΕΧΘΗΚΕ ΤΟΝ ..."ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟ" ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ, όταν η Ιερουσαλήμ βρισκόταν υπό πολιορκία (597 π.Χ.)!!!»
Σου έχει πει εσένα κανένας ιστορικός ότι δεν γίνεται να διαδεχθεί ένας νέος Βασιλιάς τον προηγούμενο άπαξ και…….βρίσκεται ο τόπος υπό πολιορκία??????
Ρε συ, ΤΙ ΠΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙΣ??
Εάν μας βρεις έστω και έναν ερευνητή που να ακυρώνει την διαδοχή, τότε να σε λάβουμε στα σοβαρά, έως τότε όμως φρόντισε να καλύπτεις τα κενά σας με κάποιο πιο αληθοφανή τρόπο!
Άντε να δούμε τι άλλη μπαρούφα θα σοφιστείτε στο εσχατολογικό σας αδιέξοδο….
recto:
«Απίστευτο; Και όμως αρχαιολατρικό. Πως είναι δυνατόν να υπάρχει "κατάρα" και αμέσως μετα ο γιος να διαδέχεται τον πατέρα;.»
Δεν μου λες, το λύκειο το έβγαλες άραγε? Η κατάρα εκκινεί ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΩΑΧΕΙΝ, διάβασε λίγο καλύτερα τις γραφές!
Το ότι όποτε σας ζορίζουνε αρχίζετε τα «απίστευτα» και τα «αρχαιολατρικά» είναι γνωστή καραμέλα, όμως οι ανοησίες σου δεν πείθουνε κανέναν φίλτατε.
Ο Ιωαχείν (διάδοχος του Ιωακείμ) υπήρξε ο 19ος Βασιλιάς του Ιούδα μετά την διαίρεση του βασιλείου. Η βασιλεία του διήρκησε μονάχα τρεις μήνες, και υπήρξε ειδωλολάτρης, κάτι που συνετέλεσε ώστε να λάβει ΚΑΤΑΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΘΕ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ, κάτι που εκφράζεται δια των προφητών του Θεού.
Αυτά λέει η ιστορία, και το τι λες εσύ μέσα στην αγωνία σου ποσώς μας ενδιαφέρει. Να σημειώσουμε ότι η ΚΑΤΑΡΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ δεν ακυρώθηκε ποτέ και από κανέναν άλλο προφήτη. Και φυσικά ισχύει στο ακέραιο και για τον Ιωσήφ, φερόμενο ως άνθρωπο που υιοθέτησε τον Ιησού.
recto:
«Μπορεί λοιπόν όποιος θέλει να ρωτήσει τον συγκεκριμένο αρχαιολάτρη για ποιο λόγο βασίζει τα περί κατάρας στη γενεαλογία του Ιωσήφ, σε έναν προφήτη που δεν βγαίνει αληθινός..»
Ο προφήτης δεν κάνει πουθενά λάθος, εσύ απλά δεν ξέρεις να διαβάζεις.
recto:
«Και μάλιστα, εκτός αυτού, αφού ο Ιεχονίας παρέμεινε αιχμάλωτος επί 37 χρόνια στη Βαβυλώνα, όταν ο γιος του Ναβουχοδονόσορα, ο Ευιλμαρωδάχ, ανέβηκε στο θρόνο (το 561 π.Χ.)..»
Το γεγονός της αιχμαλωσίας είναι ΑΣΧΕΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ. Σύνερθε, δεν ξέρεις καν το θέμα.
recto:
«Δηλ. όχι μόνο ο Ιεχονίας βασίλεψε παρά την προφητεία, αλλά βασίλεψε και ΔΥΟ φορές, τη δεύτερη ως εξόριστος.»
Είπαμε, η προφητεία αφορά ΜΕΤΑ τον Ιωαχείν (ή και Ιεχονία), και το εάν βασίλεψε με διακοπές αυτό δεν ακυρώνει την προφητεία, καθώς η προφητεία αναφέρεται στην ΚΑΤΑΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΟΥΝΕ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΙΕΧΟΝΙΑ, και όπως καλά γνωρίζουμε ΟΥΔΕΙΣ ΕΚ ΤΩΝ ΑΠΟΓΟΝΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΟΝΙΑ ΔΕΝ ΕΛΑΒΕ ΠΟΤΕ ΘΕΣΗ ΒΑΣΙΛΙΑ.
Η ξέρεις εσύ να μας υποδείξεις κανέναν? Σοβαρευτείτε επιτέλους, τα έχετε κάνει σαλάτα!!
recto:
«Η αναφορά του Ιερεμία στο 43:30 και στο 23:30 δεν σχετίζεται με τον Χριστό.»
Σαφέστατα και σχετίζεται, διότι αν και δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΗΝ ΙΟΥΔΑΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ «ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ» (!), εσείς ισχυρίζεστε ότι δήθεν ο Ιωσήφ μπορούσε να μεταδώσει τέτοιο κληρονομικό αξίωμα στον Ιησού, κάτι που συνάμα επίσης καταρρέει καθώς Ο ΙΩΣΗΦ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΓΕΝΕΑ, κάτι το οποίο από κανέναν προφήτη δεν καταργείται και φυσικά σας ακυρώνει κάθε σας ελπίδα!
Το πήρες τώρα χαμπάρι?
recto:
«Η προφητεία για τον Ιωακείμ εκπληρώνεται αφού ο γιος του Ιεχονίας επί της ουσίας δεν βασιλεύει. Απλώς διαδέχεται τυπικά τον πατέρα του το 597 π.Χ. και μόλις για 3 μήνες και μάλιστα υπό καθεστώς πολιορκίας. Κατόπιν εξορίζεται ενώ η κυριαρχία των Βαβυλωνίων είναι δεδομένη.»
Υπήρξε ΝΟΜΙΜΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ μέχρι και την πτώση της Ιερουσαλήμ, κάτι που απλά διήρκησε τρεις μήνες και κάτι. Μάθε ότι οι Βασιλιάδες δεν αναγνωρίζονται βάση….υπηρεσίας και χρόνου αλλά βάση νόμιμης αναγνώρισης τους!
Επομένως, κόψε τις ανοησίες και μείνε στα ιστορικά δεδομένα και όχι στις αυθαίρετες σας εικασίες.
recto:
«Η προφητεία για τον Ιεχονία εκπληρώνεται, αφού δεν βασίλεψε παιδί δικό του στον Ιούδα, αλλά ο θείος του ο Σεδεκίας, που ήταν και ο τελευταίος βασιλέας του Ιούδα τα έτη 597 - 586 π.Χ. αφού ο Ιεχονίας, μετά την 3μηνη βασιλεία του εξορίσθηκε στη Βαβυλώνα.»
Ρε συ, ΠΟΥ «έμαθες» βιβλική ιστορία??
Ο Σεδεκίας, που ονομάζονταν Ματθανίας, δεν πήρε νόμιμα τον θρόνο, αλλά ΟΡΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΒΟΥΧΟΔΟΝΟΣΟΡ, και έτσι δεν λογίζεται ως νόμιμος Βασιλιάς εις τον θρόνο της Ιερουσαλήμ. Τον έβαλε με άλλα λόγια με το ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ο κατακτητής, διότι δεν ήθελε άλλο τον Ιεχονία.
Μάθε βρε άνθρωπε μου επιτέλους να λες και μια αλήθεια στα όσα αναπαράγεις!
recto:
«Καμμία λοιπόν κατάρα δεν σχετίζεται με τον Ιωσήφ και τον Ιησού, αφού οι προφητείες δεν αφορούν εκείνον, ούτε καν ως πρόσωπα τους Ιωακείμ και Ιεχονία. Αφορά την υποταγή, πρώτα (597), και, πτώση, κατόπιν (586) της Ιερουσαλήμ.»
Είδαμε ότι η κατάρα σχετίζεται ΑΠΟΛΥΤΑ με τον Ιωσήφ, καθώς ουδείς εκ του Ιεχωνία δεν ανέβηκε μετά την κατάρα αυτή στον θρόνο, και φυσικά είδαμε ότι ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΕ ΑΛΛΟ ΣΗΜΕΙΟ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΑΛΛΟΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΕΧΟΝΙΑ.
Λυπάμαι, αλλά αυτή είναι η ιστορική αλήθεια.
recto:
«Μάλιστα αυτός ο Ιεχονίας ήταν που συγκέντρωνε πλέον όλες τις μεσσιανικές ελπίδες της δαβιδείου δυναστείας ως εξόριστος βασιλέας, και γι αυτό τον ξεχωρίζει και τόσο πολύ ο Ματθαίος (1:11-12).»
Έχουμε πει ότι το τι λέτε εσείς για σας, δεν μας ενδιαφέρει. Μας ενδιαφέρουνε οι γραφές των προφητών, και εκεί προκύπτει ξεκάθαρα ένας Ιωσήφ από ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΓΕΝΕΑ, και φυσικά από πουθενά δεν προκύπτει το δικαίωμα «μεταβίβασης βασιλικού αξιώματος».
Επομένως, τζάμπα μην μας κουράζεις με τις ακροβασίες σας φίλτατε.
Έχεις τίποτα πιο σοβαρό να καταθέσεις? Αν όχι, σοβαρευτείτε επιτέλους.
quote:
Αφού βέβαια έφαγες την τάπα σου από τον schwabe:Η Πεντάτευχος των Ιουδαίων έχει μεταφερθεί σε εμάς ΩΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ, και έτσι πολλές έννοιες έχουνε χάσει την αρχική τους σημασία. Η λέξη ΣΠΕΡΜΑ της συγκεκριμένης αναφοράς είναι στην Εβραϊκή «zirmah», και σημαίνει ΠΑΙΔΙ/ΑΠΟΓΟΝΟΣ (Strongs Hebrew Dictionary, 2233, "Posterity, child, fruitful".)
Για πες του να κουνήσει το κεφάλι του καλύτερα...
Καταρχάς Η ΛΕΞΗ 2233 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΚΑΝ "zirmah".
ΕΙΝΑΙ "zeh·rah"
Το λεξικό που επικαλείσαι έχει ως ΤΕΤΑΡΤΗ έννοια τον απόγονο ενώ έχει ως πρώτη έννοια το σπέρμα-σπόρο:
ΛΕΞΙΚΟ #1
Ιδού και το κείμενο του λεξικού όπως πραγματικά είναι και όχι παραποιημένο...:
"2233 זֶרַע [zera` /zeh·rah/] 229 occurrences; AV translates as “seed” 221 times, “child” twice, “carnally + 7902” twice, “carnally” once, “fruitful” once, “seedtime” once, and “sowing time” once. 1 seed, sowing, offspring. 1a a sowing. 1b seed. 1c semen virile. 1d offspring, descendants, posterity, children. 1e of moral quality. 1e1 a practitioner of righteousness (fig.). 1f sowing time (by meton)."
και όπως βλέπεις από τις 229 φορές που εμφανίζεται, αποδίδεται τις 221 φορές ως ΣΠΟΡΟΣ και μόνο δύο φορές ως τέκνο-παιδί.
ΛΕΞΙΚΟ #2
Όπως λοιπόν γράφει το λεξικό Strong το ίδιο γράφει και το λεξικό του J. Swanson:
"2446 זֶרַע (zera˓): n.masc.; ≡ Str 2233;
1. LN 3.35 seed [...]
2. LN 8.70-8.77 semen [...]
3. LN 9.41-9.45 child [...]"
ΜΟΝΟ ΩΣ ΤΡΙΤΗ ΕΝΝΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ-ΤΕΚΝΟ
ΛΕΞΙΚΟ #3
Το ίδιο γράφει και το Hebrew-English λεξικό του R. Whitaker:
זֶרַע [...]
1. lit.: a. a sowing, hence [...]
2. seed [...]
3. semen [...]
4. offspring [...]
Δηλ. ως τέταρτη έννοια είναι αυτή του απογόνου.
Αν θες και τα υπόλοιπα λεξικά, να σου τα παραθέσω...
Σε ΟΛΑ, προηγείται η έννοια του σπόρου-σπέρματος και έπεται η έννοια του τέκνου-απογόνου
-