- Τι είναι ζωή; - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Φίλε Κέλσο τα πάντα κινούνται, ναι.
Η κίνηση αυτή όμως δεν είναι πάντα κυκλική.
Είναι απλά ταλάντωση.
Η κυκλική κίνηση είναι μια πολύ ειδική περίπτωση ταλάντωσης.
Ούτε οι πλανήτες κινούνται κυκλικά αλλά ελλειπτικά,
ούτε τα ηλεκτρόνια βρίσκονται πάντα σε θέσεις
γύρω από τον πυρήνα που συνιστούν σφαίρα.

Για να δούμε λοιπόν...
Οργάνωμένο σύστημα είναι αυτό που για να περιγραφεί
χρειάζεται λιγότερη πληροφορία από το μη οργανωμένο.

Ας θεωρήσουμε 4 ξυλάκια σαν αυτά στα σουβλάκια. (μάλλον πεινάω )
Τα ξυλάκια αυτά τοποθετημένα παράλληλα
είναι πιο οργανωμένα από τα μη παράλληλα.
Τα παράλληλα περιγράφονται ορίζοντας μόνο τη θέση του ενος
και την απόσταση των άλλων από αυτό.
Για τα μη παράλληλα πρέπει να πούμε περισσότερα πράγματα
για να τα περιγράψουμε.

Ας αφήσουμε λοιπόν τα ξυλάκια αυτά παράλληλα
στην επιφάνεια του νερού μέσα σε μια λεκάνη.
Δίχως την δική μας παρέμβαση, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα,
(στην ουσία αφήνοντας να αλληλεπιδράσουν τα μόρια του νερού με αυτά)
αυτά το πιο πιθανό είναι να βρίσκονται σε μη οργανωμένη κατάσταση.
Και ο λόγος είναι πως οι μη οργανωμένες καταστάσεις
είναι πιο πολλές από τις οργανωμένες.

Με τα παραπάνω προσπαθώ να αναλύσω τον 2ο νόμο της θερμοδυναμικής
που λέει πως η εντροπία-αταξία πάντα αυξάνεται.
Είναι ίσως ο πιο ισχυρός νόμος που έχει ανακαλύψει η φυσική επιστήμη,
με την έννοια πως πάντα επιβεβαιώνεται πειραματικά.

Υπάρχει όμως ένας τρόπος κλέψει κάποιος και να μειώσει την εντροπία.
Αν στο παραπάνω παράδειγμα κάποιος πάει
και ξαναβάλει τα ξυλάκια παράλληλα, θα έχει μειώσει την εντροπία τους.
Θα έχει μετατρέψει όμως τροφή (οργανωμένη ενέργεια-κίνηση)
σε θερμότητα (λιγότερο οργανωμένη ενέργεια-κίνηση) για να το κάνει,
αυξάνοντας έτσι την ολική εντροπία παραπάνω.
Τοπικά τα ξυλάκια θα είναι πιο οργανωμένα.
Συνολικά όμως, τα ξυλάκια και ο άνθρωπος που παρενέβη
θα είναι πιο ανοργάνωτα.

Αυτό κάνουν τα ζωντανά όντα.
Παρεμβαίνουν "κλέβοντας" το σύμπαν,
και δίνουν τάξη σε ένα μέρος του κόσμου
καταστρέφωντας την τάξη συνολικά ακόμα περισσότερο.

Αυτό ακριβώς φίλε Kelso που λέει ο Keisatsu, η αύξηση της εντροπίας ενός συστήματος (βέβαια ανέφερα σε άλλο σημείο ότι αυτό δεν οδηγεί υποχρεωτικά στην αταξία) που είναι μονόδρομος, γιατί ακριβώς οι θέσεις με αταξία είναι πολλύ περισσότερες από αυτές με τάξη, είναι και η απόδειξη του βέλους του χρόνου, του γεγονότος δηλαδή ότι τελικά ο χρόνος έχει μία φορά που βαθμιαία οδηγεί σε συστήματα με αυξημένη εντροπία.
Το βέλος του χρόνου είναι άλλωστε η απόδειξη ότι μακροσκοπικά τουλάχιστον ενυπάρχει μία "ροή" παρά το γεγονός ότι όλες οι φυσικές θεωρίες μέχρι σήμερα, είτε μιλάμε για κλασσική φυσική (Νευτώνεια) είτε για Σχετικότητα είτε για κβαντομηχανική είναι πλήρως αντιστρεπτές στο χρόνο δηλαδή οι εξισώσεις που μαθηματικά αποδεικνύουν το εννοιολογικό πλαίσιο δουλεύουν το ίδιο καλά είτε σε μία προς τα εμπρός ροή του χρόνου είτε προς τα πίσω.
Βέβαια ένα από τα μεγάλα στοιχήματα της σύγχρονης φυσικής είναι η δημιουργία μίας μεγάλης θεωρίας που αφενός θα ενοποιεί τις τέσσερεις βασικές/θεμελιώδεις δυνάμεις (άρα θα είναι ΚΑΙ μία κβαντισμένη βαρυτική θεωρία) αλλά θα εμπεριέχει και το βέλος του χρόνου ως βασικό / θεμελιώδες στοιχείο.
Παρά το γεγονός ότι τουλάχιστον ο διαχωρισμός του χρόνου (σε ώρες, λεπτά, χρόνια κ.ο.κ.) είναι μία σύμβαση εντούτοις η εντροπική ροή αν θέλετε είναι μία πραγματικότητα.
Το παράδειγμα με το πτώμα, ακριβώς αυτό δείχνει. Το πτώμα όντως διαλύεται καθώς δεν μπορεί να προσλάβει από το περιβάλλον του ενέργεια (με τη μορφή τροφής που θα μετουσιώσει)με αποτέλεσμα σταδιακά η αταξία να αυξάνεται εφόσον δεν υπάρχει τρόπος να αλληλεπιδράσει με το περιβάλλον και να μειώσει τη δική του εντροπία αυξάνοντας κατά αντίστοιχο βαθμό την εντροπία του περιβάλλοντος.

Αυτά για την ώρα.

Φιλικά
Tomcat

Υ.Γ. Φίλε Thoth, Kelso θα βρίσκομαι Αθήνα την 17/02/03. Αν θέλετε να βρεθούμε για καμμιά μπύρα αργά το απόγευμα το e-mail μου tomcat@hol.gr για να το κανονίσουμε. Αν δεν γίνεται δεν πειράζει..Ο χρόνος είναι πολύτιμος για όλους μας και οι υποχρεώσεις πολλές..

Φιλικά

Αυτοσυντήρηση:Ενστικτό, και οι 4 ανωτέρω ερμηνείες απαντούν στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Αναπαράγονται για να δυναμώσουν ως είδος, να αποκτήσει η αγέλη περισότερα χέρια για δουλειά, για κυνήγι, για άμυνα. Μεταβολίζουν: για να επιβιώσουν απλά απο πείνα τρώνε και μεταβολίζουν για να πάρουν την ενέργεια που χρειάζονται και το κάνουν μηχανικά και οχι συνειδητά, κατόπιν εντολής του εγκεφάλου.
Αναπτύσονται: αναγκαίο κακό που συμβαίνει σε όλα τα όντα, δυστυχώς αναπτύσονται και πεθαίνουν. Αντιδρούν στα εξωτερικά ερεθίσματα: όπως δηλαδή άγχος, φόβος, κρύο,πείνα, πόνος, όλα εχουν να κάνουν με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης

Αυτα.
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται περισότερο ψάξιμο...ποιό σημαντικό ειναι να κοιτάξουμε να την κάνουμε ευκολότερη και καλύτερη για όλους παρα να ψάχνουμε να βρούμε τι σημαίνει...

ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛλΟΝ

Φιλικά
Tomcat

Έχεις δίκιο φίλε tomcat.
Η εντροπία δεν εκφράζει την οργάνωση ή την τάξη.
Εκφράζει τις διαθέσιμες ενεργειακές καταστάσεις
στις οποίες μπορεί να κατανεμηθεί η κινητική ενέργεια
των σωματιδίων.
Η τάξη και η οργάνωση είναι μόνο μια ένδειξη
για την εντροπία.

drumx13, πως μπορείς να κάνεις κάτι καλύτερο
αν δεν γνωρίζεις τι είναι αυτό και πως λειτουργεί;

''ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΑΝ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΘΑΝΑΤΟ ΚΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΥΤΌ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΖΩΗ ;''
Ευριπίδης

ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΚΥΤΤΑΡΑ ...
Ο ΗΛΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ??
Ο ΑΕΡΑΣ ???
ΤΟ ΝΕΡΟ ???
ΤΑ ΜΕΤΑΛΑ ???
ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ ???
ΤΑ ΑΣΤΡΑ ????

ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ
ΟΡΑΤΑ ΚΑΙ ΑΟΡΑΤΑ

Αποψή μου ο θανατός είναι μια αλλή κατάσταση .

Πόσο ζωντανό είναι ενα πτώμα , μα ενα πτώμα δεν θα γιεί κάποτε χώμα , καποτέ πχ πετρελαιο καποτέ CO και τα λοιπά.

Τα παντά ρεί σωστά αρά ή ενεργεία /αυτό που βλέπου με πρέπει να είναι αποτελεσμά αυτου του παντα ρει και των αισθήσεων μας . Τωρά η συνείδηση όπως και αλλές αισθησης είναι τρόπος να αντιληφθουμε καποιά πράγματα .

Βλέπω τον υπολογιστή μου είναι μέταλο το οπιο εχεί καποιές ιδιοτήτες που μπορούμε να αντιληφθουμε , τι θα ητάν τότε το μεταλό αν μπορουσαμε να αντιληφθουμε / αλληλεπιδρασουμε διαφορετικά με αυτό ;

Η κινήση/ταχύτητα κτλπ είναι τροποι να αντιληφθουμε μερή από της τότε αληλεπιδρασής μας .

Αρά το εκαστότε μεγεθός δεν διαφέρει πολύ από ενα φιλοσοφήμενο μύθο , αφου κανενα από τα δύο δεν εχεί το αλάθητο .

Η ζωή τωρά είναι μερικά γραμμάτα , το καθένα με την δική του συμασία μπορεί να σημαίνει αγαπή , τολμη και αυξημένο παιδιο συνειδησης για καποιο που ζεί την ζωή του . Η διαδικασία κατά την οπία ο ανθρωπος παντα με καποια διαφορετικοτητα που δεν μας αφήνει να στηριχτουμε σε ενα δόγμα ζεί και πεθαίνει . Ερώτω ΄΄ενα κλονωποιημένο παδί ζεί η δεν ζεί . Η ενά ρομποτ με συνείδηση . Ισώς επειδη τα παντά ρει ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε σωστοί σε οπιαδήποτε παρατήρησή.

Μπορούμε όμως να παρατηρήσουμε αυτο κανει το καθέ υπαρκτό.

Λίγα λόγια και απλά...

'Eιναι απιθανο αυτη η ενοτητα γνωσεων, αισθηματων
και επιλογων που αποκαλεις δικη σου να προηλθε
απο το τιποτα σε μια δεδομενη στιγμη οχι και τοσο
μακρινη.
Μαλλον αυτες οι γνωσεις, τα αισθηματα και οι
επιλογες ειναι στην ουσια αιωνια και αμεταβλητα
και μοναδικα για ολους τους ανθρωπους και για
ολα τα πλασματα που αισθανονται.

Οχι ομως με αυτη την ενοια- οτι δηλαδη εισαι
ενα κοματι, ενα τμημα, ενος αεναου απεριοριστου
οντος, μια διαφοροποιημενη μορφη του, οπως
υποστηριζει ο πανθεισμος του Σπινοζα.
Γιατι ετσι θα εξακολουθουσαμε να εχουμε την ιδια
βασανιστικη απορια:
Ποιο κοματι, ποια μορφη, εισαι εσυ;
Τι σε διαφοροποιει,αντικειμενικα απο τα υπολοιπα;

AΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ,
ΕΙΣΑΙ ΟΛΑ ΜΑΣΑ ΣΕ ΟΛΑ.

Για τουτο και η ζωη σου, αυτη που ζεις εσυ τωρα,
δεν ειναι απλα ενα κοματι ολοκληρης της υπαρξης,
αλλα κατα νια ενοια ειναι το συνολο.

ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟ
ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΗΡΗΘΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ.'..

Καλη σας μερα.

'Οποτε μπορεις να πεσεις στο εδαφος, να γαντζωθεις
πανω στη Μανα Γη, με την πεποιθηση οτι εισαι
ενα μ' αυτην κι εκεινη ενα μαζι σου.

Εισαι το ιδιο σταθερος και ατρωτος μαζι της,
κι ας ειναι εκεινη χιλιες φορες σταθεροτερη
και ποιο ατρωτη απο σενα.

Με την ιδια βεβαιοτητα που θα σε καταπιει
αυριο, θα σε ξαναβγαλει ανανεωμενο για να
αγωνιστεις και να υποφερεις ξανα απο την αρχη.

Κι οχι απλα 'καποια μερα',αλλα τωρα, σημερα,
καθε μερα σε ξαναβγαζει, οχι μια αλλα χιλιαδες
φορες, οπως ακριβως και σε καταπινει καθε μερα
ισαριθμες φορες.

ΓΙΑΤΙ ΑΙΩΝΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΤΩΡΑ,
ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΩΡΑ.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ
ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΠΟΤΕ.'..

Ερβιν Σρεντινγκερ(My View of the World)

Γιατι ΕΣΥ εισαι ο κοσμος που κοιτα τον εαυτο απο δισεκατομυρια διαφορετικες οπτικες γωνιες,
γωνιες που ερχονται και φευγουν ωστε το θεαμα να ειναι παντοτε καινουργιο.

Οτι μας φαινεται θανατος, κενο, ματαιοτητα
ειναι μονο η κοιλια αναμεσα στις κορυφες των κυματων αυτου του αεναου ωκεανου.

Αποτελουν ολα μερος της ψευδαισθησης οτι καποιο
κερδος θα επρεπε να διαφαινεται στο μελλον και οτι ειναι αμεση αναγκη να τρεχουμε συνεχως ωσπου να το κατακτησουμε.

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΟΝ,
ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ- ΚΑΙ ΟΛΑ
δεν υπαρχει ποτε τιποτε να κερδηθει-παρολο που για να νοστιμιζει το παιχνιδι προσποιουμαστε οτι υπαρχει.

Οποιος καυχιεται οτι το γνωριζει αυτο δεν το καταλαβαινει.

Το μονο που κανει ειναι να χρησιμοποιει την θεωρια, σαν τεχνασμα
για να διατηρησει αυτη την ψευδαισθηση του χωριστου,σαν επινοηση στο παιχνιδι της πνευματικης μοναδικοτητας του
ανθρωπου.

Επιπλεον τετοια επαρση ειναι προσβλητικη για κοινους που δεν κατανοουν και που στα αληθεια πιστευουν για τους
εαυτους τους οτι ειναι μοναχικα, ανεξαρτητα πνευματα σε εναν απελπισμενο και αγωνιωδη αγωνα για τη ζωη.'

όποιος γνωριζει οτι γνωριζει θα πρεπει να ειναι κατάπληκτος.

αυτο τον κανει ταυτοχρονα να απορει και να χανεται μεσα σε ενα λαβυρινθο: να απορει επειδη η γνωση και η υπαρξη ειναι απο την φυση τους εκπληκτικα αλλοκοτες και να χανεται επειδη η γνωση της γνωσης δημιουργει συνηθως μια συγχυση απο αντιλαλους μεσα στους οποιους ο πρωταρχικος ηχος ξεθωριαζει και σβυνει.

γιατι οταν γνωριζω οτι γνωριζω, ποιος ειμαι εγω?

απο τη μια πλευρα, η γνωση της γνωσης σημαινει και σκεψη.

σημαινει ενα μυαλο γεματο προτυπα λεξεων ή συμβολων που αντιπροσωπευουν την ενεργεια της γνωσης.

απο την αλλη πλευρα, σημαινει στροφη των αισθησεων πισω στον εαυτο τους, προσπαθεια συνειδητοποιησης σωματικα των ιδιων των οργανων που δινουν την συνειδηση.

το μονο προβλημα ειναι πως δεν εχουμε απολυτη προσβαση στο σωμα μας και οι αισθησεις μας δεν ειναι απολυτα διαφανεις.

επειδη λοιπον οι αισθησεις δεν ειναι εντελως διαφανεις, η ενεργεια της γνωσης (και δεν ειναι στην πραγματικοτητα εκεινο που αποκαλουμε Εγω?) φαινεται να μην εχει κανενα απτο θεμελιο.

ξεπηδαει απο το κενο.

στεκεται μονη: ενα φως που φωτιζει τον κοσμο αλλά οχι και τα καλωδια που το συνδεουν με τον κοσμο, αφου αυτα βρισκονται ακριβως πισω του.

γι αυτο το λογο, ειμαι ενας ξενος πανω στη γη, ο οποιος βλεπει και ερχεται σε επαφη με τον κοσμο χωρις ομως πραγματικα να ανηκει σε αυτον.

αυτη ειναι η προελευση της εντονης αισθησης ατομικοτητας που διαθετει ο ανθρωπος, αισθηση πως ειναι απολυτα μονος και εχει μια υπαρξη μυστηριωδως χαμενη και προβληματικη.

εχει εκδιωχθει απο τον παραδεισο, επειδη παραδεισος σημαινει να εχεις καποια συνδεση με μια βαση οπως οι ριζες με τον κηπο, το βλασταρι με το κλαδι, το ρευμα με το φως.

αν καποιος δεν εχει συνειδηση αυτης της συνδεσης, ειναι σαν να εχει την καρδια του σε λαθος μερος - στον καρπο του δενδρου, αντι στο εσωτερικο του.

νιωθει τον εαυτο του απομονωμενο μεσα στο δερματινο περιβλημα του σωματος, ξεχνωντας πως αυτος ο εαυτος ειναι η ενεργεια εκεινη η οποια παιρνει συνεχως νεες ενσαρκωσεις, σαν ατελειωτες παραλλαγες πανω σε ενα θεμα.

εκατο τσαμπια
απο το νου
μιας και μόνης κληματαριας!

Alan Watts

εξακολουθω να υποστηριζω την συνειδηση...

JBG

Ο Alan Watts εχει να τους πει κατι.

Που μαλλον θα τους απογοητεψει.

Λειντις εντ τζεντλεμεν ιδου η σκληρη Αληθεια.

"Αν ,απο την αλλη, ο εαυτος και ο αλλος, το ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ
και το ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ο οργανισμος μου και το περιβαλλον του,
ειναι οι ΠΟΛΟΙ μιας και μονο διαδικασιας,
τοτε <ΑΥΤΗ> ειναι η αληθινη μου υπαρξη.

Οπως λενε οι Ουπανισαντ, <Αυτη ειναι ο εαυτος.Αυτη ειναι η
Αληθεια. Εισαι Αυτη.>

Δεν μπορω ομωςς ουτε να σκεφτω, ουτε να πω τιποτα για <ΑΥΤΗ>,
η, οπως θα τη λεω απο τωρα, για <ΑΥΤΟ>.
Εκτος κι αν καταφυγω στη συμβατικη χρηση δυαδικης ορολογιας,
οπως οι γραμες της προοπτικης χρησιμοποιουνται για να δωσουν
βαθος σε μια επιπεδη επιφανεια.

Αν πρεπει οποσδηποτε να συζητηθει κατι που βρισκεται περα
απο τα αντιθετα, αυτο πρεπει να γινει με την ορολογια
των αντιθετων.

Πρεπει δηλαδη να χρησιμοποιηθουν οι οροι της αναλογιας,
της μεταφορας και του μυθου.

Το δυσκολο δεν ειναι μονο που η γλωσσα ειναι δυαδικη,
εφοσον οι λεξεις ειναι ετικετες αμοιβαια αποκλειστικων
εννοιων.

Το θεμα ειναι οτι <ΑΥΤΟ> ειναι ο εαυτος μου πολυ
περισοτερο απο οσο νομιζα.
Ειναι τοσο ουσιαστικο και τοσο βασικο για την υπαρξη μου,
που δεν μπορω να το θεωρησω ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ.
Δεν υπαρχει τροπος να σταθω εξω απο <ΑΥΤΟ> και,
στην ουσια ουτε καν χρειαζεται.

Οσο προσπαθω να το αρπαξω, κατανοω οτι <ΑΥΤΟ> δεν
ειναι στα αληθεια ο εαυτος μου.

Προσπαθωντας να το ανακαλυψω, χανω την εννοια του.
Για αυτο οσοι γνωριζουν πραγματικα οτι ειναι <ΑΥΤΟ>
λενε ολοι οτι δεν το καταλαβαινουν.

ΓΙΑΤΙ <ΑΥΤΟ> ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ- ΚΑΙ ΟΧΙ
ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ.

Kαλημερα.