ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- «Το αχαλίνωτο...», ο Κακός Βριλ & η εισβολή των Ελ από το Νίλα-Γου. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

- «Το αχαλίνωτο...», ο Κακός Βριλ & η εισβολή των Ελ από το Νίλα-Γου. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

τυχερουλης30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
15/10/2005, 18:46:59
Λοιπόν οι ιστορίες αυτές εχουν καταντήσει .. σήριαλ.

Ποιός ... είναι ποιός.

Και μετά εχω τη φήμη του καχύποπτου... σε οτι αφορά τα νέα μέλη.

Εδώ ρε.. θα αρχίσω να είμαι καχύποπτος και με τα παλιά μέλη..
Τι θα αρχίσω δηλαδή...

Αυτό που δεν μπορώ να χωνέψω .. είναι το πώς.. λέω το πώς.. μπορούν να προσποιούνται.. σε τόσο μεγάλο βαθμό.. και ενα ... και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά
Δηλαδή μιλάς με 4 διαφορετικά μέλη.. και είναι το ίδιο πρόσωπο...
Στο πρώτο το παίζει φεμινίστρια.. στο δεύτερο το παίζει εσωτεριστής.. στο τρίτο το παίζει ... σοφός.. και στο τέταρτο το παίζει.. ανήλικος..

Νομίζω κύριοι .. και κυρίες.. που συμμετέχετε σε αυτό το μελλόδραμα... να εχετε και λίγη τσίπα επάνω σας...
Κάποιο μέλος , μίλησε για αντρες που φορούν παντελόνια.

Με αφορμή λοιπόν την ατυχή αυτή εκφραση ...τα παντελόνια κυρίες μου και κύριοι εχουν χάσει πλέον το νόημα τους και οχι μόνο τα παντελόνια αλλά και τα απόκρυφα μέρη του αναφερόμενου ενδύματος.

Το γιατί? Μα ... το παντελόνι .. εχει καταντήσει παραπλανητικό στοιχείο εδώ στο esoterica Πίσω απο ενα παντελόνι κρυβόμαστε ολοι..
Ας μην το ξεφτιλίζουμε ομως...

15/10/2005, 18:49:59
wendigo
quote:
Δεν θεωρώ "χιτλεράκο" τον Admin ή άλλους. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να πέσουν στην αντίληψη μου πράγματα που θεωρώ πως είναι τελείως αντίθετα με τους τρόπους που υποτίθεται πως συμβαίνουν τα πράγματα εδώ μέσα. Και προτίθεμαι να το ψάξω (μια που αφορά και την παραμονή μου εδώ) και να το κουβεντιάσω.
Να "ενατενίσω και τον Εαυτό" αν χρειαστεί. Κι ας αναφερόμαστε σ'αυτά, συνήθως, για να πούμε για τον "Εαυτό" ή το "εγώ" του Άλλου (αυτουνού που "είναι η κόλαση" ντε!) και όχι το δικό μας.

...

..

15/10/2005, 19:42:50
Nα απαντήσω, φυσικά θα απαντήσω.
Εγώ έδωσα τον κωδικό στον Deva_parinito.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ το επόμενο βιβλίο μου είναι αφιερωμένο στο εσωτέρικα, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΛΑΤΡΕΥΩ ΚΑΙ ΤΟΝ deva. Eίναι αδελφός φίλος. Και ένοιωσα πως κάτι ήθελε να πει. Τον άφησα να το κάνει.
Αν είναι να με απενεργοποιήσετε προτείνω μιά άλλη λύση.
Ενεργοποιείστε το λογαριασμό του bril γιατί είναι τσεκουράτος και πάντα τον συμπαθούσα.
Ενεργοποιείστε το λογαριασμό του RAIX είναι σοφός
Ενεργοποιείστε το λογαριασμό του DEVA είναι υπερβατικός.
Κι αφείστε εμένα έξω γιά ένα μήνα.
Πάντα δεν ήμουν το καλό παιδί...


---------

Ακούγονται οι τρυφερές κληματσίδες
που φυτρώνουν
ακούγεται η γλυκειά ανάσα των φοινικιών
η γαλάζια βανίλια δεν κοιμάται
τα λουλούδια της κανέλας
αναδεύουν το άρωμά τους
Κι ο ουρανός βάνει το γιγαντένιο του αυτί
στη γη
ν΄ακούσει αν έρχεσαι...

Τοκ-τοκ

Ποιά είσαι;
Η μάνα σου Η ΓΗ

ΤΟΚ-ΤΟΚ

Ποιός είσαι;

Ο πατέρας σου ο
Ουρανός..

Πάντα στο έλεγα deva parinito δεν είσαι μόνο.ς
Δεν είσαι ορφανός.
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΣΟΥΝ.


τοκ τοκ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ;

Η ΑΓΑΠΗ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ Η ΑΓΑΠΗ

ΤΟΚ ΤΟΚ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ;

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ Ο ΘΕΟΣ.


ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ...

Μίλησες μέσα από μένα μιλώ μέσα από εσένα.
Ανυπόταχτα όνειρα εναγώνιες συζητήσεις κυρίαρχες ιδεολογίες
λαξεύεις χρόνια υπομονετικά το υλικό της ζωής χτίζοντας κομμάτι κομμάτι ώσπου να λάμψει η μορφή της αυγινής έμπνευσης φρεσκάδας, λεπτότητας καρδιάς άβυσσος μυστηρίου. Με δυό κινήσεις DEVA έσχισες το λάβαρο της ενοχής με πελαγίσια καρδιά. Πολιορκημένη έφυγες πυροβολώντας το πρόσωπο της μέρας. Θρυμμάτισες τις συμπληγάδες πέτρες. Ο χώρος άδειασε τη μοναξιά σε βαθειά σταχτοδοχεία τύλιξες μ΄ένα ματωμένο σεντόνι το πρόσωπο της νύχτας, θα ξεπλυθεί όμως με το φως της αλήθειας τη μέρα.
΄Ανοιγες φύλλο φύλλο τον ορίζοντα τα κλειστά βλέφαρα των πληγωμένων θρήνων την δυσπερίγραπτη φυγή της παραμερισμένης ευτυχίας.
Μίλησες μέσα από μένα μιλώ μέσα από σένα. Κάποτε θα μας μαχαιρώσουν οι ίδιες μας οι αλήθειες. Δεν κλείσαμε τις αφρούρητες πόρτες. Ποθούσαμε τ΄αντίκρυσμα των συμβολισμών των άστρων.
Χάραξες επικίνδυνες ρωγμές στην απρόσωπη καθημερινότητα μιά προοπτική στον ανέλιπιδο ουρανό νιώθεις τις ανησυχίες των μελλούμενων καιρών σηκώνεις χωρίς φωνή τη λύπη των άλλων μωρέ έτσι που δεν ξέρουμε τελικά ποιά είναι η δική σου.

Τοκ τοκ
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ;

Η μάνα σου η ζωή.

ΤΟΚ ΤΟΚ
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ;
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ Ο ΗΛΙΟΣ.

ΜΗ ΞΑΝΑΚΟΥΣΩ ΡΕ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ.
ΜΗΝ ΞΑΝΑΚΟΥΣΩ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΟΡΦΑΝΟΣ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ.
ΜΗΝ ΞΑΝΑΚΟΥΣΩ ΟΤΙ ΔΑΚΡΥΣΕΣ
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΑ ΣΤΕΓΝΩΝΕΙ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ.
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ, ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΦΩΣ.
ΚΑΝΕΝΑΣ
ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΕΣΥ.
ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΡΕ.
΄Εγινε ε; Τα λέμε...

ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.

15/10/2005, 20:04:10
ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ.
ΤΕΛΟΣ.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.

15/10/2005, 21:43:10
ΑΤΜΑ:
quote:

Το "Εγώ". Αυτή η τόσο μικρή σπίθα απεραντοσύνης...
Συνήθως αυτό που κάνει είναι να φωνάζει βροντερά: ΕΓΩ!
... να ψάχνει την κάθε ευκαιρία να το κάνει - ακόμη και να τη δημιουργεί, να δηλώσει την παρουσία του, να ζητήσει την αναγνώριση, το χειροκρότημα, την υποταγή, την ευγνωμοσύνη, τον θαυμασμό...
Αυτό που συνήθως δεν κάνει είναι... να ακούει.
Ν'ακούει την Φωνή μέσα του που λέει:
"Δεν έχω Υπάρξει για να πεθαίνω καθημερινά στο παιγνίδι των διαρκώς εναλασσόμενων σκιών, των πραγμάτων που προορίζονται να πεθάνουν λόγω της ίδιας τους της φύσης και που δεν είναι η Δική μου Φύση!
Υπάρχω για να βαδίσω, με πραγματική Δόξα, τον Δρόμο της Αιωνιότητας, τον δύσκολο αλλά άξιο Δρόμο της Ένωσης, με την Μοίρα μου, με τις άλλες Σπίθες, με το Αιώνιο Παρόν από το οποίο προήλθα.
Μην με προδίδεις τόσο άδικα..."
Υπάρχει το "εγώ" και Υπάρχει το "Εγώ"...
Το ένα φθείρεται και πεθαίνει, το άλλο προορίζεται για να Ζήσει.
Παρολαυτά η Ώθηση είναι ακριβώς η ίδια και στις δύο περιπτώσεις...


Έχει δίκιο αυτός που τόγραψε.
Εσύ αγαπητέ μου το έχεις κάνει πράξη;

- Ποιο από τα δύο ΑΤΜΑ;
Φαντάζομαι, παρολαυτά, ότι μάλλον με ρωτάς για το δεύτερο: το "Εγώ"

Θα σου απαντήσω, ούτως ή άλλως, και για τα δύο...

Έχω κινηθεί και κινούμαι και προς τις δύο κατευθύνσεις. Παλεύω ακόμη με τον εαυτό μου - και θα παλεύω ακόμη για πάρα πολύ καιρό, σε διαβεβαιώ - για να μειώσω τις περιπτώσεις και την ένταση της πρώτης κίνησης - καλύτερα να την τιτλοφορήσω εγω-ισμό - και να αυξήσω τα Βιώματα, τον βαθμό Συνέχειας και το βάθος Συνείδησης που αφορούν τη δεύτερη κίνηση - καλύτερα να αναφερθώ σ'αυτήν ως Εγω-ικότητα. Για να το επιτύχω αυτό, επιστρατεύω - ανάμεσα στ'άλλα - την επαγρύπνησή ή την προσοχή μου για τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μου και μέσα μου, την δυνατότητα εστιασμού(η Συγκέντρωσης) πάνω σ'αυτά που επιλέγω, είτε να καταπολεμήσω, είτε να βελτιώσω, την ικανότητα ανάμνησης για τα φαινόμενα, τις αιτίες και τα αποτελέσματα που αφορούν τη δικη μου ζωή αλλά και τη Ζωή του Κόσμου στην οποία συμμετέχω(ανάλογα με την αντιληψή μου και τα "κλειδιά ερμηνείας" των φαινομένων που έχω καταφέρει να ενεργοποιήσω) - προσπαθώντας έτσι να αποκτήσω μία Συνείδηση της "ιστορίας" μου αλλά και της "Ιστορίας", άρα και να έλθω σε επαφή ή να ενσαρκώσω την αληθινή μου "Ταυτότητα"(Ταύτιση με τον πραγματικό Εαυτό) ή να ενταχθώ πιο λειτουργικά και δίκαια στην Ταυτότητα της Ανθρωπότητας και τέλος την δυνατότητα Δημιουργικού Οραματισμού καταστάσεων ή πράξεων μου που να εμπνέονται και να εκφράζουν το Πνεύμα και που να μπορούν να "ενσαρκωθούν" στην "ύλη", τόσο προσωπικά, όσο και συλλογικά μαζί με τους υπόλοιπους ανθρώπους με τους οποίους Συν-Βιώνω. Ο Δημιουργικός αυτός Οραματισμός εμπεριέχει μέσα του τον ίδιο τον σπόρο της Βούλησης που μπορεί να οδηγήσει στην πραγματώση και ως εκ τούτου κάνω πάντα προσπάθεια να ενεργοποιώ την Φαντασία μου Δημιουργικά και όχι να παράγω ανέφικτες ή εγω-ιστικές Φαντασιώσεις και να διακρίνω επίσης ανάμεσά τους.


ΑΤΜΑ:
Αν όχι ποια ανάγκη σου σε έφερε έδω να μας το αναφέρεις;

- Δηλαδή, εάν ήταν "Ναι", δεν θα με ρωτούσες το ίδιο ή δεν θα περίμενες να έχω κάποια ανάγκη; Και γιατί τελικά να είναι η δική μου μόνον ανάγκη αυτή που "μ'έφερε εδώ"; Θα μπορούσα, για παράδειγμα, να φροντίζω κάποια ανάγκη που δεν είναι μόνον δική μου, αλλά πιθανώς και άλλων ανθρώπων και αυτή η ανάγκη, μαζί και των άλλων, να με ώθησε να γράψω ότι έγραψα.

Είναι αλήθεια βέβαια, ότι είναι μία βαθιά μου Επιθυμία και θέληση αυτή που με κάνει να είμαι εδώ και να μοιράζομαι με άλλους ανθρώπους κάποια πράγματα - άρα και είναι και μία ανάγκη όντως σε κάποιο επίπεδο εφόσον θέλω πολύ να το κάνω και δεν θέλω να μην το κάνω. Η Ανάγκη του να εκφράζω - και να "προτείνω" - προς τους άλλους πράγματα που θεωρώ(μετά από τον Έλεγχο της ίδιας της Βίωσης) άξια και αληθινά, να Δημιουργώ και να Συν-Δημιουργώ Πνευματικά Οικοδομήματα και ένα μέλλον πιο Φωτεινό, για εμένα και για τους άλλους. Πιστεύω πως η Ανάγκη αυτή υπάρχει ενεργή και σε κάποιους άλλους Ανθρώπους αλλά και ληθαργική ή παραλλαγμένη σε πάρα πολλούς άλλους και αυτό το δεύτερο είναι που με ωθεί ακόμη περισσότερο να θέλω να βοηθήσω στην ενσάρκωση ή στην ανάδειξη των Καλών και Άξιων πραγμάτων και στην ελάττωση των καταστροφικών και αδιεξοδικών.


ΑΤΜΑ:
-και εδω απευθύνομαι απο ανθρωπος σε ανθρωπο...οχι σαν ποπολο προς την εξουσια.-

- Και πολύ καλά κάνεις! Ούτως ή άλλως, σε οποιαδήποτε περίπτωση αληθινών σχέσεων ανθρώπων(ανεξαρτήτως φάσης, θέσης ή κατάστασης), πάντα η ανταλλαγή είναι από άνθρωπο σε άνθρωπο. Εάν δεν είναι έτσι, τότε η σχέση δεν είναι αληθινή(δεν είναι δηλαδή ενεργό το στοιχείο της σχέσης των ψυχών ή των πνευμάτων).
Τι ρόλο όμως παίζει το "πόπολο" και η "εξουσία"; Αντιλαμβάνεσαι(και έχεις στοιχεία που να σου επιβεβαιώνουν αυτή την αντίληψη) ότι κάποιος σου ζήτησε να απευθυνθείς έτσι;

Να σε ρωτήσω όμως κι εγώ με τη σειρά μου κάτι... και αν θέλεις απάντησέ μου: τι ώθησε εσένα να μου απευθύνεις μία τόσο προσωπική ερώτηση;

Θα διακινδυνεύσω μία υπόθεση(που φυσικά έχει και πιθανότητα να είναι εσφαλμένη) για έναν παράγοντα που κατά την γνώμη μου έπαιξε κάποιον ρόλο σ'αυτό... Νόμισες ότι αυτά που έγραψα στο μήνυμά μου απευθύνονταν σε εσένα προσωπικά; Είχες κάποια εντύπωση ότι θέλησα να στηλιτεύσω κάτι σε σένα;

Να απαντήσω εκ προοιμίου, είτε ισχύει η υπόθεση, είτε δεν ισχύει:

Φυσικά και απευθυνόμουν και σε σένα, όπως και σε όλους μας(μαζί δηλαδή και στον εαυτό μου). Εάν ήθελα να στηλιτεύσω κάτι σε σένα ή κάτι σε οποιονδήποτε άλλον, θα ήταν εύλογο να επιλέξω και να εκθέσω μόνον την μία κίνηση. Εξέθεσα όμως και τις δύο, έτσι ώστε να προβληματίσω δημιουργικά, να προτείνω μία τροφή για στοχασμό και να προτείνω ένα τρόπο θέασης και ερμηνείας των τεκταινομένων, των συμπεριφορών, των δράσεων και των αντι-δράσεων, είτε δημιουργικών, είτε καταστροφικών, είτε... μικτών, όχι μόνον των άλλων, αλλά των δικών μας πρώτα απ'όλα.

-------------------------
"Ζήτησε από τη γη, τον
αέρα και από το νερό, τα
μυστικά που κρατούν για
σένα"

-------------------------

15/10/2005, 23:14:33
quote:
.. Παρολαυτά η Ώθηση είναι ακριβώς η ίδια και στις δύο περιπτώσεις...

Έχει δίκιο αυτός που τόγραψε.
Εσύ αγαπητέ μου το έχεις κάνει πράξη;


- Ποιο από τα δύο ΑΤΜΑ;
Φαντάζομαι, παρολαυτά, ότι μάλλον με ρωτάς για το δεύτερο: το "Εγώ"



Ναμαστέ, αγαπητέ ¶ντμιν:)

2the point:
ΔΕΝ διαχώρησα σε δύο,στο αυτό Ένα αναφέρομαι αγαπητέ μου...-Δεν αρέσκομαι στο "διαίρει και βασίλευε"..-
"Φαντάζομαι" λοιπόν,ότι σ'αυτό αναφερόσουν εξ αρχής..(το "αυτό" σημαίνει
"αυτό" που όντως εσύ εννοείς.)


quote:
Έχω κινηθεί και κινούμαι και προς τις δύο κατευθύνσεις. Παλεύω ακόμη με τον εαυτό μου - και θα παλεύω ακόμη για πάρα πολύ καιρό, σε διαβεβαιώ - για να μειώσω τις περιπτώσεις και την ένταση της πρώτης κίνησης - καλύτερα να την τιτλοφορήσω εγω-ισμό - και να αυξήσω τα Βιώματα, τον βαθμό Συνέχειας και το βάθος Συνείδησης που αφορούν τη δεύτερη κίνηση - καλύτερα να αναφερθώ σ'αυτήν ως Εγω-ικότητα. Για να το επιτύχω αυτό, επιστρατεύω - ανάμεσα στ'άλλα - την επαγρύπνησή ή την προσοχή μου για τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μου και μέσα μου, την δυνατότητα εστιασμού(η Συγκέντρωσης) πάνω σ'αυτά που επιλέγω, είτε να καταπολεμήσω, είτε να βελτιώσω, την ικανότητα ανάμνησης για τα φαινόμενα, τις αιτίες και τα αποτελέσματα που αφορούν τη δικη μου ζωή αλλά και τη Ζωή του Κόσμου στην οποία συμμετέχω(ανάλογα με την αντιληψή μου και τα "κλειδιά ερμηνείας" των φαινομένων που έχω καταφέρει να ενεργοποιήσω) - προσπαθώντας έτσι να αποκτήσω μία Συνείδηση της "ιστορίας" μου αλλά και της "Ιστορίας", άρα και να έλθω σε επαφή ή να ενσαρκώσω την αληθινή μου "Ταυτότητα"(Ταύτιση με τον πραγματικό Εαυτό) ή να ενταχθώ πιο λειτουργικά και δίκαια στην Ταυτότητα της Ανθρωπότητας και τέλος την δυνατότητα Δημιουργικού Οραματισμού καταστάσεων ή πράξεων μου που να εμπνέονται και να εκφράζουν το Πνεύμα και που να μπορούν να "ενσαρκωθούν" στην "ύλη", τόσο προσωπικά, όσο και συλλογικά μαζί με τους υπόλοιπους ανθρώπους με τους οποίους Συν-Βιώνω. Ο Δημιουργικός αυτός Οραματισμός εμπεριέχει μέσα του τον ίδιο τον σπόρο της Βούλησης που μπορεί να οδηγήσει στην πραγματώση και ως εκ τούτου κάνω πάντα προσπάθεια να ενεργοποιώ την Φαντασία μου Δημιουργικά και όχι να παράγω ανέφικτες ή εγω-ιστικές Φαντασιώσεις και να διακρίνω επίσης ανάμεσά τους.

Ακριβώς!
αυτή είναι και η ανάλυση της δικής μου αποψης, για τα όσα πρεσβεύω με το όνομα που φέρω στις συζητήσεις μας.
Να σε ρωτήσω λοιπόν,αν πίστευεις πως δεν είναι έτσι,πως μπορείς να με πείσεις,//ή ν'άποδείξεις κατι άλλο// γι' αυτό που "Είμαι" και δεν διαβλέπεις παρά Ερωτάς../ενώ αποδεδειγμένα πια,συμφωνούμε(ταυτίζονται οι απόψεις μας..)
Αναρρωτιέμαι,ωστόσο,για τον διαχωρισμό που μπορεί ο καθένας να κάνει για την μία και μόνη Ώθηση..

quote:
Αν όχι ποια ανάγκη σου σε έφερε έδω να μας το αναφέρεις;

Δηλαδή, εάν ήταν "Ναι", δεν θα με ρωτούσες το ίδιο ή δεν θα περίμενες να έχω κάποια ανάγκη;


Η ανάγκη ,όπως και η έρμη η ώθηση,ισχύουν το αυτό.
¶ρα ΝΑΙ και στις δυο περιπτώσεις ισχύει η μία ώθηση,τόσο για το ΝΑΙ,όσο και για το ΟΧΙ.)
Αλήθεια ,πως συμπέρανες πως δεν ισχύει μόνο στην περίπτωση του ΝΑΙ;επειδή δεν το αναφέρω..όπως διαφοροποίησες;

quote:
Και γιατί τελικά να είναι η δική μου μόνον ανάγκη αυτή που "μ'έφερε εδώ";

Γιατί σε σένα απευθύνομαι,φιλε μου!/απλό έτσι;/
θα προτιμούσες να σου απηύθυνα την ερώτηση στον πληθυντικό;
--αυτό με πάει απευθείας στο "λαός και εξουσία"-και δεν το θέλουμε χμ;--
quote:
Θα μπορούσα, για παράδειγμα, να φροντίζω κάποια ανάγκη που δεν είναι μόνον δική μου,αλλά πιθανώς και άλλων ανθρώπων και αυτή η ανάγκη, μαζί και των άλλων, να με ώθησε να γράψω ότι έγραψα.

Ωραία,μετά από αυτό θα κατανοείς,φαντάζομαι,και την δική μου ανάγκη να ομιλώ συμπεριλαμβάνοντας στην δική μου.."ανάγκη",τις ανάγκες των συνοδοιπόρων μου,όχι των υποθετικών (εδω "υποθετικό" είναι αυτο που Εσύ θεωρείς//επειδή το "τι" θεωρώ "Εγώ",δεν είναι παρά "υποκειμενικό"..:)αλλά όσων ΟΝΤΩΣ βρίσκονται επί της αυτής ατραπού.


quote:
Η Ανάγκη του να εκφράζω - και να "προτείνω" - προς τους άλλους πράγματα που θεωρώ(μετά από τον Έλεγχο της ίδιας της Βίωσης) άξια και αληθινά, να Δημιουργώ και να Συν-Δημιουργώ Πνευματικά Οικοδομήματα και ένα μέλλον πιο Φωτεινό, για εμένα και για τους άλλους. Πιστεύω πως η Ανάγκη αυτή υπάρχει ενεργή και σε κάποιους άλλους Ανθρώπους αλλά και ληθαργική ή παραλλαγμένη σε πάρα πολλούς άλλους και αυτό το δεύτερο είναι που με ωθεί ακόμη περισσότερο να θέλω να βοηθήσω στην ενσάρκωση ή στην ανάδειξη των Καλών και ¶ξιων πραγμάτων και στην ελάττωση των καταστροφικών και αδιεξοδικών.

Ακριβώς.-

quote:
ΑΤΜΑ:
-και εδω απευθύνομαι απο ανθρωπος σε ανθρωπο...οχι σαν ποπολο προς την εξουσια.-

- Και πολύ καλά κάνεις! Ούτως ή άλλως, σε οποιαδήποτε περίπτωση αληθινών σχέσεων ανθρώπων(ανεξαρτήτως φάσης, θέσης ή κατάστασης), πάντα η ανταλλαγή είναι από άνθρωπο σε άνθρωπο.



Αληθινών,ακριβώς!
Όχι υποθετικών,χμ;

Να ρωτήσω,με τη σειρά μου,λοιπόν,γιατί τα όσα έγραψε ο σύντροφός μου(που είναι πραγματικός και ουχί υποθετικός,ή βιρτσουάλε) δεν είναι λόγια "από άνθρωπο προς άνθρωπο";(αφού "γνωρίζουμε",πως τέτοια είναι;)

quote:
Εάν δεν είναι έτσι, τότε η σχέση δεν είναι αληθινή(δεν είναι δηλαδή ενεργό το στοιχείο της σχέσης των ψυχών ή των πνευμάτων).

Να "υποθέσω" πως υπήρξε καποια μη-αληθινή σχέση;-Δεν μου αρέσουν οι "υποθέσεις"..ούτε οι εξ αναγκάσμου τέτοιες.-

Από ποιά πλευρά;(και όχι Δεν θέλω απάντηση περί αυτού,γνωρίζω την Ειλικρίνια του συντρόφου μου/εσένα όμως δεν σε γνωρίζω τόσο ώστε να μπορώ με βεβαιότητα να συμπεράνω/οπότε συμπεραίνω τόσο μέσα από τις πράξεις σου ως "άνθρωπο προς άνθρωπο" συγκριτικά με το από "Αντμιν προς Ατμα" στο φόρουμ..)

quote:
Να σε ρωτήσω όμως κι εγώ με τη σειρά μου κάτι... και αν θέλεις απάντησέ μου: τι ώθησε εσένα να μου απευθύνεις μία τόσο προσωπική ερώτηση;

Ο σκοπός μου είναι πασιφανής/Να λάβω απάντηση!
Αν πρόσεξες εχω γράψει ένα πόστ πριν από Εσένα,στο οποίο σημειώνω πως Δεν έχουν απαντηθεί όλα τα Ερωτήματα που τέθηκαν από μέλη που Εκτιμώ και είναι της ιδίας άποψης τόσο μ' Εμένα,όσο όμως και με 'σενα, αγαπητέ μου (ως διαβλέπω με την απάντηση σου στο ποστ που μου έδωσες μόλις!)
Τι λοιπόν σε φέρνει εδώ,να μου απαντάς σε κάτι τόσο προσωπικό,όσο ήταν το πιο-προηγούμενο ποστ μου,ενώ δεν έχεις απαντήσει κάν σε ερωτήσεις που σου απηυθύνθηκαν,και γνωρίζεις πως οφείλεις "από άνθρωπο σε άνθρωπο"(αν θέλουμε να τελειώνει κάτι και δεν συνεργαζόμαστε με τους "ομοϊδεάτες" μας δεν τελειώνει!αλλιώς ζητάμε συγνώμη από τους φταίχτες και τους αφήνουμε ανενόχλητους να αποδομούν,ενώ προσβάλουμε τους ομοϊδεάτες και καταστρέφουμε μόνοι αυτό που θέλουμε να πραγματώσουμε)
Ο σύντροφός μου, σου είχε πει κάποια στιγμή πως δεν αναγνωρίζεις τους φίλους απο τους εχθρούς.
(Το πιστεύω αυτό*,σε ότι αφορά στη δυσπιστία που διέπει την στάση του επίσημου "επιτελείου" προς το μέλος Ατμα,αφήνοντας πάντα να εννοηθεί ότι Δεν ανήκει στην ομάδα, ενώ είμαι εδώ! και λειτουργώ εμπράκτως υπέρ αυτής,παραδίδοντας ψχ όπως καταθέτω ειλικρινέστατα με κάθε υπογραφή μου

(*ως ενεργότατο,όπως είχες διαπιστώσει -και υποθετικά εξέφρασες-μέλος του χώρου.)

Αναρρωτήθηκες λοιπόν,καλέ μου άνθρωπε γιατί σου το είπε;,Ποιό "ε/Εγω" σου,από τα δύο λειτούργησε τότε;
Το να προσβάλλεις έναν "Ανθρωπό"-"μέλος",που λες ότι εκτιμάς για την σοβαρότητα του,και να τον βγάζεις τρελό δημόσια,ποιό έγω το προκαλεί;
Το να παραβιάζει κάποιος "κανόνες" είναι εύκολο, αν είναι λάτρης της Ελευθερίας,και υπέρμαχος της Αλήθειας(με κεφαλαίο ταιριάζει εδώ)και αυτό δεν αφορά στο μικρό εγώ αλλά στον Ενοποιημένο Εαυτό.
Εμείς όλοι λοιπόν(αυτηνής της σχολής ίσως δεν διαφέρουμε σε τίποτα από σένα,αρκεί εσύ να θέλεις να το δεις.Εμείς,λοιπόν είμαστε σύμφωνοι μεταξύ μας,πιστεύουμε αυτό που και συ δηλώνεις ότι προσπαθείς να κατακτήσεις//ΤΙ Ειναι λοιπόν αυτό που σε διαφοροποιεί απο Εμάς;
Αν εμείς με τα "Εγω" και τα "εγω" μας,ενοποιημένα σε κατανοούμε,εσύ τι ακριβώς δεν έχεις κατανοήσει από εμάς,αφού μίλησες μόλις σαν εμάς!


quote:
Θα διακινδυνεύσω μία υπόθεση(που φυσικά έχει και πιθανότητα να είναι εσφαλμένη) για έναν παράγοντα που κατά την γνώμη μου έπαιξε κάποιον ρόλο σ'αυτό... Νόμισες ότι αυτά που έγραψα στο μήνυμά μου απευθύνονταν σε εσένα προσωπικά; Είχες κάποια εντύπωση ότι θέλησα να στηλιτεύσω κάτι σε σένα;

Να απαντήσω εκ προοιμίου, είτε ισχύει η υπόθεση, είτε δεν ισχύει:

Φυσικά και απευθυνόμουν και σε σένα, όπως και σε όλους μας(μαζί δηλαδή και στον εαυτό μου). Εάν ήθελα να στηλιτεύσω κάτι σε σένα ή κάτι σε οποιονδήποτε άλλον, θα ήταν εύλογο να επιλέξω και να εκθέσω μόνον την μία κίνηση.


Καλέ μου ανθρωπε,σιχαίνομαι τις υποθέσεις που σχηματίζονται για την Οντότητα μου/Ρώτα με και θα λάβεις ειλικρινή ΠΑΝΤΑ απάντηση,αλλά οι υποθέσεις είναι για να καταρρίπτονται../Όπως έγραψε και ο καλός μου φίλος ο Deva,δεν μπορείς να ξέρεις ΤΙ σκέφτομαι,Εγώ,τώρα,ίσως να υποθέσεις μόνο,ή να με Οριοθετήσεις(δεν μπορείς)αν δεν είσαι σαν Εμένα../Αν πάλι είσαι σαν Εμένα,τότε δεν χρειάζεται να ρωτήσεις απλά να χρησιμοποιήσεις τον δικό σου κώδικα για να πιστοποιήσεις το ίδιο με Εμένα..

Οπότε θα σου επιβεβαιώσω εκπροσωπόντας τα "αυτηνής της σχολής" ότι, ΝΑΙ! ΓΡΑΦΩ(-ουμε)..

ώστε να προβληματίσω δημιουργικά, να προτείνω μία τροφή για στοχασμό και να προτείνω ένα τρόπο θέασης και ερμηνείας των τεκταινομένων, των συμπεριφορών, των δράσεων και των αντι-δράσεων, είτε δημιουργικών, είτε καταστροφικών, είτε... μικτών, όχι μόνον των άλλων, αλλά των δικών μας πρώτα απ'όλα.


Ποιά η διαφωνία μας λοιπόν,αυτη τη φορά από "πόπολο σε εξουσία";
επειδή από "άνθρωπο πρός άνθρωπο"..Δεν λέμε κάτι διαφορετικό../Και ο διαχωρισμός δεν έγινε από Εμένα,ούτε αυτή τη φορά.-

Φως και Αγάπη σε όλους
¶τμα


Edited by - ΑΤΜΑ on 15/10/2005 23:34:07

15/10/2005, 23:23:10
Θέλω να γράψω κάποια πράγματα, θα φανούν κάθετα ίσως και αυταρχικά, δυστυχώς δεν μπορώ να τα γράψω με τρόπο φιλοσοφικό. Και δεν θα βάλω σε καμία φράση μου το νομίζω ούτε καν για να φανώ ευγενής, γιατί δεν νομίζω είμαι σίγουρη.

Αφροδίτη δεν χρειαζόταν να σε ρωτήσουν για να πεις αυτό που είπες. Έπρεπε να το πεις με το πρώτο μήνυμα που έστειλε ο Παύλος/Άγγελος/Deva/.... Είναι δικαίωμά σου να δίνεις ή όχι κάτι δικό σου. Το password δεν είναι δικό σου αλλά δανεικό. Είναι μόνο για σένα και για κανέναν άλλον. Υπάρχουν κάποιοι κανόνες στο χώρο που σε φιλοξενεί, είσαι υποχρεωμένη να τους ακολουθείς. Δεν αποτελεί δικαιολογία το "ένοιωσα πως κάτι ήθελε να πει". Κινείσαι καθαρά από συναισθηματισμό και η κρίση σου δεν είναι καθαρή.

Παύλο δεν είναι σωστή η στάση σου. Δεν είναι σωστό να λες πράγματα που βγάζουν στην επιφάνεια τον συναισθηματισμό του άλλου, μόνο και μόνο για να επιτύχεις τον σκοπό σου, δηλ. να στείλεις ένα ακόμα μήνυμα στο forum. Ούτε είναι σωστό να κάνεις αυτό που ανακοίνωσες με το δίσκο, είδες ότι πλήγωσες έναν τουλάχιστον άνθρωπο. Δεν έχει σημασία τι θα του εξηγήσεις, σημασία έχει τι του προκάλεσες έστω και για λίγο.
Για όλα αυτά που αναφέρεις έχω να πω ότι, δεν είσαι ο μοναδικός που έχει περάσει άσχημα χρόνια, δεν είσαι ο μοναδικός με άσχημα βιώματα, υπάρχουν και χειρότερα. Τουλάχιστον εσύ ήξερες από μικρός ότι δεν έχεις να περιμένεις βοήθεια από κανένα, υπάρχουν και άνθρωποι όμως που έχουν νοιώσει ότι δεν θα έρθει βοήθεια έστω και εάν υπάρχει κόσμος γύρω τους και μάλιστα από την ίδια ηλικία που εσύ αναφέρεις.

Ο άνθρωπος Παύλο που έχει πληγωθεί, που έχει χτυπηθεί, δεν προσπαθεί να διδάξει τους άλλους μέσα από τον πόνο. Για να κάνει κάτι τέτοιο σημαίνει ότι δεν το έχει ξεπεράσει, δεν έχει φτάσει στο σημείο να συγχωρέσει, είναι ακόμα στην αρχή. Άρα κάνει κακό και όχι καλό.

Η γνώμη που έχω εκφράσει για σένα δεν αλλάζει, δεν μπορούν να με ταρακουνήσουν όλα αυτά, δεν επενδύω σε όσα πιθανόν επένδυσαν όσοι πειράχτηκαν από την συμπεριφορά σου.
Αλλά οι υπεύθυνοι του forum έκαναν πολύ καλά και κινήθηκαν όπως κινήθηκαν, η συμπεριφορά σου έκανε κακό στο forum, είναι υποχρεωμένοι να προστατεύσουν όσους δεν θέλουν το συγκεκριμένο είδος βοήθειας.

Δεν χρειάζεται να μου απαντήσεις, δεν τα έγραψα με αυτό το σκοπό ήθελα μόνο να δεις και πιθανόν να σκεφτείς και κάτι άλλο.

Αφροδίτη σε παρακαλώ κατάλαβέ με, δεν θέλω ούτε κατά διάνοια να βρεθούμε σε μιά αντιπαράθεση και να ειπωθούν λόγια που είναι περιττά. Σου μίλησα με όλη την ειλικρίνεια που σου μιλάω πάντα.

15/10/2005, 23:50:35
Καλή μου ότι αγαπώ το αγαπώ γιά πάντα.
Αυτό ισχύει και γιά το forum φυσικά.
ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ.
ΒΛΕΠΕΙΣ ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΤΗ ΛΕΞΗ ΔΙΚΑ ΜΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ.
Ο συναισθηματισμός είναι ένα μέγα ελάττωμα.
ΑΤΜΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ...
ΜΕ ΕΜΑΘΕΣ ΝΑ ΕΠΑΝΑ-ΛΑΜΠΩ ΑΛΛΑ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΑΠΑΛΥΝΑΜΕ...
Δεν ήθελα να πικράνω κανέναν.
Ούτε να χαιδέψω κάποιον άλλον.
Σε εκτιμώ πολύ και σέβομαι πολλές πτυχές σου. Το ξέρεις.
Δεν θυμώνω ποτέ με όσους έχω στην καρδιά μου. Κι αν ναι, είναι της στιγμής.
Θα νιώθουμε πάντα πολύ έντονα τα πράγματα ειδικά ότι αφορά το σωστό και το λάθος.
Κρατάμε την ικανότητα να γεφυρώνουμε πνευματικά το συνειδητό με το ασυνείδητο ξεκαθαρίζοντας τα πάντα μέσα από την πνευματική συνείδηση.
Ο Χρόνος έχει σημασία.
Το λέω στον άνθρωπό μου συχνά αυτό.
Ο χρόνος.
Συνεχίζουμε να επιδιώκουμε στόχους στη ζωή με επίπονη τελειότητα.
Θα ωφεληθούμε από την ανακάλυψη μοναδικών διανοητικών ικανοτήτων σε ένα βαθύ ψυχολογικό επίπεδο.
Αύριο. Σήμερα. Τώρα.
Κι εγώ βίωσα τον πόνο Πυραμίδα. Ο μπαμπάς έφυγε στα 9 χρόνια μου. Ο αδελφός μου πριν ανασάνει την ομορφιά της γαίας. Είναι δύσκολο να παλεύεις μόνος. Να κομματιάζεσαι και πάλι από την αρχή. Σήμερα μετά από εκατοντάδες μπόρες και νεκρούς που λάτρεψα και δεν είναι εδώ, ξέρω ότι η ζωή τρέχει σαν τον άνεμο. Σαν τα γρήγορα τρένα που σε πάνε εκεί που λαχταράς, στο πλάσμα που ίσως αγαπάς, σαν την ταχύτητα φωτός καλή μου. ΕΚΑΝΑ ΟΤΙ ΕΝΙΩΣΑ. ΛΑΘΟΣ ΣΩΣΤΟ; Ο ΘΕΟΣ ΤΙ ΛΕΕΙ;
Κι εγώ έζησα την φρίκη του να είσαι ορφανός και αντί να σε στηρίξουν οι δήθεν συγγενείς να πατάνε πάνω σου. Γιά τα περιουσιακά, γιά... γιά...Λες κι η ίδια η ανάσα σου, ή η ύπαρξή σου να τους ενοχλεί κάτι φορές.
Κι όμως σήμερα συντηρώ 3 ανθρώπους δικούς μου. Πληρώνω το νοίκι σε κάποιο πρόσωπο μιά λατρεμένη φίλη. Δίνω άκου συναισθηματικά και μετά υλικά. Σήμερα πήγα κοντά στη στάση του ΑΗ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ στο Παγκράτι και άφησα κουβέρτα σε έναν μοναχικό συνάνθρωπο φαγητό νερό και κάτι να γλυκάνει τα χείλη του. Κρέπα μπανάνα με ρούμι. Αυθόρμητα. Αυτός εκεί συχνάζει κοιμάται στο πάτωμα.Κάποιοι του πήγαν ένα λερωμένο στρώμα. Εγώ καθαρό ρούχο κουβέρτα φαγάκι. Χυμό. Απόψε ένας άνθρωπος γέλασε. Σα μωρό ρε γελούσε. Κύτταζε τ΄άστρα και έλεγε. Ποιό να σου χαρίσω. Μα τι λέω εσύ κυρά τα έχεις όλα. Εδώ ΄Εδειξε την καρδιά του κι έκλαψε. Με έπιασε απ΄το χέρι και μου είπε: Ξέρεις πολλοί παντελονάδες κυριλάτοι περνάνε από δω και με κλωτσάνε με φτύνουνε γελάνε. Φτύσανε κάτι αλήτες στο κουτί που μου πετάνε φραγκάκια. Εσύ γιατί το έκανες; Μπας κι είσαι ψεύτικη μωρέ; Ου! Δε θα είσαι αληθινή...Του γέλασα κι έφυγα. ΄Ακουσα μόνο τη φωνή του κι άλλα 20 άτομα συνάμα στη στάση να λέει: Νερό να πιάνεις ασήμι να γίνεται. Χώμα να αγγίζεις χρυσάφι να το κάνεις. Αγάπη να θες θυσία να γίνονται. Σαββατογεννημένος ο Παρασκευάς. Διδυμάκι. Παράξενες ευχές...΄Ολοι τον ξεχάσαν. Θα ξανάρθω του είπα.
Νοιώθω καλά. Πάντα όταν κάνω κάτι νιώθω καλά. Λάθος ή σωστό. Είναι επιλογή.
Κι εγώ πόνεσα, γι΄αυτό αισθάνομαι τον πόνο των άλλων. Κάποτε που ήμουν στεναχωρημένη ο ΠΑΥΛΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ NTEBΑ ή ΑΝΘΡΩΠΟΣ είπε: Φοβάμαι γιά σένα γιατί ο συγκεκριμένος πόνος σου είναι αληθινός. Πρόσεχε.
Δεν ξεχνώ ποτέ όταν μου απλώνουν το χέρι μιά φορά ΠΥΡΑΜΙΔΑ.
ΠΟΤΕ. Αν χρειαστεί κάνω το ίδιο. Δεν έκανα κάτι δηλαδή. ΄Οποιος χρειαστεί κάτι εδώ είμαι. Δικαιώνω το όνομά μου; Δεν είμαι θεά έρωτα αγάπης ίσως.
Μακάρι απόψε να μην πίκρανα κανένα.
Ο ταλαίπωρος πάντως έρημος άνθρωπος -όχι ανθρωπάκος- του Παγκρατίου θα κοιμηθεί χορτάτος.Να του πω να γράψει κάτι στον έναστρο ουρανό;
Κι εγώ ήρεμη. ΣΕ ΕΝΑ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΝΩ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΥΨΗ. Η ΤΙΣ ΤΥΨΕΙΣ.
ΟΧΙ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΔΕΝ ΘΥΜΩΣΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΘΑΡΟΣ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
ΣΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΩ...

Δεν είπαμε. Η Αφροδιτούλα ότι αγαπά το αγαπά πάντα. ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ. ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ ΜΙΛΑΜΕ... ΚΙ ΕΔΩ...


ΑΤΜΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...
ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ...
ΕΧΕΙ ΟΜΟΡΦΟ ΧΡΩΜΑ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ...


ΑΦΡΟΔΙΤΗ...
θα κάψει τις σιωπές η ίδια μου η στάχτη,
στου ίσκιου σου τ'αδράχτι πικρές ανατροπές.Αθάνατος- θνητή στο πλέγμα της αβύσσου μου λες είμαι δική σου,Σελήνη ορατή.

16/10/2005, 00:23:48
JBG καλησπερα ,

ευγενικοτατος ο τροπος με τον οποιο μου απευθυνεις τον λογο.

Τι σημασια μπορει να εχουν για σενα τα λογια καποιου τον οποιο χλευαζεις, διχως εμφανη λογο; Γιατι καποιος που αντιμετωπιζεις κατα αυτον τον τροπο θα πρεπει να συνομιλησει μαζι σου;Απλα αναρωτησου.

Αφροδιτη καλησπερα,

μου φαινεται οτι εχεις μπερδεψει καποια πραγματα.Ας ειναι.

Αρκει.



16/10/2005, 00:38:23

*_*

-υπέρ δικαιολογίας του διπλού και συμπληρωμένου μνμτος(που ακολουθεί)


Edited by - ΑΤΜΑ on 16/10/2005 01:19:36