- Test "Area51" -- Δοκιμές για υπογραφές, εικόνες κ.λπ. - Τεχνικά θέματα των Forums, Προβλήματα-Λύσεις
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Ερμηνευτές: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Δεν αντέχω τους ανθρώπους άλλο. Χώρια εσέ.
Που μιλάς και η νύχτα κλαίει σαν το σκύλο σου
προδομένος απομένει από μερικούς ο φίλος σου.
Αγαμέμνων Αγαμέμνων άμοιρε που σου-
που σου ΅μελλε να το βρεις απΆ τη γυναίκα σου.
¶σΆ τον άνεμο να λέει άσΆ τον να λυσσά
κάποιος θα ΅ναι ο Αγαμέμνων κάποια η φόνισσα.
Κάποτε κι εσύ θα φτάσεις - ποιός; ο νικητής
αλλά βασιλιάς μιας χώρας ακατοίκητης
Και το ένα σου Αγαμέμνων και το δέκα σου
θα μετράει στα δάχτυλά της η γυναίκα σου.
σήκωσε το, το .......
δεν μπορώ δεν μπορώ να περιμένω!!!!
κι ένας μικρό μέρος του "και θέλω να 'ρθω να σ'αρπάξω απ'την άλλη..."!!!!!
και να σκεφτεί κανείς ότι σε λίγο παντρεύομαι!!!
να είστε όλοι καλά
in your revelation
in the symphony
there you stood
in your own delirium
and all your satelights
are fragments here
i feel a little crushed
and out of control
and all your gravity
it's meant to bring you down
makes me feel so crushed
and out of control
oh your velocity
how can it really be
part of the symmetry
if every moment connects the next
and every moment affects you
not what it's meant to be
part of the scenery
and all your satelights
are fragmented
i feel a little crushed
and out of control
and all your gravity
it's meant to bring you down
makes me feel so crushed
and out of control
part of your destiny
hold on here
not what its meant to be
give me something to believe in
part of the scenery
wishing your alchemy
would turn dust to gold
but your not easily crushed
not easily crushed
Γιώργος.
..on plan C
και στον τελικό θα γίνει της ......
να είστε όλοι καλά!!!
ελλαδάρα!!!
2)''WHAT DO YOU MEAN NOOO?''ataka apo to Southpark...
3)H eisagwgh tou Locomotive Breath apo Jethro Tull...gia osous gnwrizoun
....alla kai polla alla kathmerinws
''Find something you would die for and live for that''
''Why do we want to live forever when we think there's a heaven?''
Μουσική: Μιχάλης Παπαθανασίου
Ερμηνευτές: ¶λκηστις Πρωτοψάλτη, Goin'Through
τα φαντάσματα ξυπνάνε από κάποιο παραμύθι
έχουν φτερά στα σύννεφα πετούν και απειλούν
απροστάτευτες παρέες ψάχνουν πάντοτε να βρουν.
Λένε είναι οι ψυχές που δεν έχουν ησυχάσει
κάποιο πνεύμα ξεχασμένο που το δρόμο έχει χάσει
σκιά πάνω στον τοίχο κάτι πίσω απ' την κουρτίνα
ήχος σα κραυγή που 'ρχεται απ' την κουζίνα.
Κάποιοι πάλι κοροϊδεύουν δεν πιστεύουν πως υπάρχουν
άλλοι φοβούνται μήπως πεθάνουν απ' το φόβο τους σαν θα ΄ρθουν
κι όταν στον τοίχο το εκκρεμές 12 φορές χτυπήσει
το σώμα παραλύει κι η καρδιά θα σταματήσει.
Με παραμύθια μεγαλώνουνε μεγάλοι και μικροί
στα σκοτεινά τα παραμύθια αντέχουν μόνο οι τολμηροί,
μη με ρωτήσεις να σου πω τι πιστεύω για όλα αυτά
κλείσε τα μάτια και ανέβα τα σκαλιά μοναχός σου!
Λένε είναι οι ψυχές που μένουν.
Λένε είναι οι σκιές.
Λένε πως κοιμούνται κάθε μέρα
και ξυπνούν τις Κυριακές.
Αν τύχει στο παραμύθι να ακούσεις ουρλιαχτά.
Αν ακούσεις την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά.
Αν αντικρίσεις μια νεράιδα ή ένα μαύρο ξωτικό
μη τρομάξεις, ποτέ δε θα σου κάνουνε κακό.
Όποια πόρτα συναντήσεις μη διστάσεις να χτυπήσεις
κι αν απάντηση δεν πάρεις μη διστάσεις να ανοίξεις,
στο δάσος αν χαθείς κλείσ' τα μάτια και τ' αφτιά σου
για λίγο αν προλαβαίνεις μες στα όνειρά σου, χάσου!
Μίλα στο φεγγάρι, φτάσε πιο ψηλά απ' τον Άρη
κάνε τώρα 3 ευχές πριν να τρίψεις το λυχνάρι
ζήτα ό,τι θες, κάνε ό,τι σου κατέβει
κανείς δεν υπάρχει που να στο απαγορεύει...
Λένε είναι οι ψυχές που μένουν.
Λένε είναι οι σκιές.
Λένε πως κοιμούνται κάθε μέρα
και ξυπνούν τις Κυριακές.
Είναι 12 το βράδυ κι έχουν όλοι κοιμηθεί
στη δική μου γειτονιά οι ψυχές έχουν κρυφτεί
δε γυρίζουν σαν σκιές μες στης πόλης τα στενά
γι' αυτό τις ανταμώνω στα όνειρά μου πιο συχνά.
Ένα ακόμη βράδυ απ' αυτά που δεν τελειώνουν
κρύο και υγρό σαν αυτά που καταριόμουν
μπροστά βάδιζα εγώ και ξωπίσω χίλια μάτια
κάπου στάθηκα θυμάμαι μπρος σε κάτι σκαλοπάτια.
Κάτι μ' αγκαλιάζει, κάτι με τρομάζει
κάτι μέσα μου θεριεύει και το δρόμο πάντα φράζει
αχ να 'ξερα δυο ξόρκια να ξεφύγω απ' το κακό σου
να βρω ν' ανακαλύψω που φυλάς το μυστικό σου.
Οι νύχτες έχουν γίνει ερινύες στην ψυχή μου,
σημαδεύουν τη ζωή μου, συνοδεύουν τη ψυχή μου.
Τ' αστέρια αδιάκριτα μετρούν τα βήματά μου
και φλερτάρουν σαν κορίτσια συνεχώς με τη σκιά μου.
Κουράστηκα για να σε αποκτήσω
αρχόντισσά μου, μάγισσα τρελή
Σαν θαλασσοδαρμένος μες στο κύμα
παρηγοριά ζητούσα ο δόλιος στη ζωή
Πόσες καρδούλες έχουν μαραζώσει
και ξέχασαν για πάντα τη ζωή
Μπροστά στ’ αρχοντικά σου τα στολίδια
σκλαβώθηκαν για σένα ξένοι και ρωμιοί
Αρχόντισσα, τα μαγικά σου μάτια
τα ζήλεψαν, τα έκλαψαν πολλοί
Φανταστικά σκεφτόμουνα παλάτια
μα εσύ με γέμισες μαρτύρια στη ζωή
Αρχόντισσα ~ Β. Τσιτσάνης
Αν το έσβησες ένα φιλί.
Αν το αποθηκεύσεις ένα ραντεβού
και αν μου απαντήσεις...τα χρωστάς όλα!Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνευτής: Δημήτρης Χορν
για το χατήρι σου
κι ολόκληρο το κρύψαν'
το παραθύρι σου
Το κόκκινο γεράνι
τη φλόγα του πετά
Εσύ 'σαι για στεφάνι
κι εγώ του θανατά
Βρε, ας είν' καλά το γινάτι σου
δε σου θυμώνω εγώ
Κι αν μου γυρίζεις την πλάτη σου
Εγώ δε σε παρεξηγώ
Βαράτε βιολιτζήδες
ασίκικο σκοπό
Στο πλάι μου την έχω
εκείνη π' αγαπώ
Βασιλικός στη γλάστρα
πλατύφυλλος ανθεί
κι εγώ μιλάω με τ' άστρα
για σένανε ξανθή
Στα χείλια σου το γέλιο
στα μάτια η απονιά
Εγώ θα τηνε κάψω αυτή τη γειτονιά
I'll sing myself to sleep
A song from the darkest hour
Secrets I can't keep
Inside of the day
Swing from high to deep
Extremes of sweet and sour
Hope that God exists
I hope I pray
Drawn by the undertow
My life is out of control
I believe this wave will bear my weight
So let it flow
Oh sit down
Sit down next to me
Sit down, down, down, down, down
In sympathy
Now I'm relieved to hear
That you've been to some far out places
It's hard to carry on
When you feel all alone
Now I've swung back down again
It's worse than it was before
If I hadn't seen such riches
I could live with being poor
Oh sit down
Sit down next to me
Sit down, down, down, down, down
In sympathy
Those who feel the breath of sadness
Sit down next to me
Those who find they're touched by madness
Sit down next to me
Those who find themselves ridiculous
Sit down next to me
In love, in fear, in hate, in tears
Sit down next to me
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Edited by - 1900 on 21/07/2004 14:06:13
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Ερμηνευτές: Aλκηστις Πρωτοψάλτη, Διονύσης Σαββόπουλος
Σαν το σπασμένο φαρμακείο στις δύο η ώρα
Σαν το καμένο το γήπεδο, σαν το αμόκ της μηχανής σου
μέσα απ' τις βιτρίνας τα θρύψαλα ακούω τη ψυχή σου
Κι όπως σ' ένα τοπίο μυστικό, αντικριστά στο κήτος
έτσι μια ευλογία που αγνοώ, με κρατάει στο δικό σου το μήκος
Μου 'στειλαν μηνύματα οι βιαστικοί σου οι νάνοι
απ' το παραλήρημα της χώρας σου που αυξάνει
Τρεις και μισή ξημερώματα, σαν διαδήλωση που πήζει
μαύρο γυαλί δίχως πρόσωπο και ξαφνικά ραγίζει
Και στου σκοτωμένου το σφυγμό, στο φλας του ασθενοφόρου
καθρεφτίζει κάτι απ' την ηχώ του Θεού στο βυθό του Εωσφόρου
Οι ρυθμοί μου λύσσαξαν μα δεν κρατούν τον ήχο
της μοναξιάς σου όταν κλαις και χτυπάς τον τοίχο
Μες της αυγής το μισόφωτο σβήνω μίλια γραμμένης ύλης
να βρεις τη σελίδα κατάλευκη να μπεις και ν' ανατείλεις
Μ' ένα παρανάλωμα παντού, στη Θεϊκή σου αλήθεια
σαν φωτογραφία ενός παιδιού που μου λέει: Αναγνώστη βοήθεια
Θύρα επτά και Θύρα κάτω απ' τις ερπύστριες
Oλα διαβήκαν απΆ τις γλώσσες τις στραγγαλίστριες
Κι όμως εγώ σ' αφουγκράστηκα σα λεξούλα ενός αγνώστου
κι όχι σα μέρος του λόγου τους και του δικού τους πόστου
Για να σ αγκαλιάσω με καημό και τόσο να σε νοιώσω
Όσο είναι τοπίο μυστικό τούτο εδώ που ποθώ ν' αποδώσω
Edited by - Oannes on 21/07/2004 22:54:45
quote:Μπράβο Oannes
σαν φωτογραφία ενός παιδιού που μου λέει: Αναγνώστη βοήθεια
Πανέμορφη μελωδία και στίχοι αν και το 'χω ακούσει μόνο απο Σαββόπουλο σε μια ερμηνία να σου σηκώνεται η τρίχα!
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Στίχοι - Μουσική: Γιάννης Μηλιώκας
Ερμηνευτές: Γλυκερία, Γιάννης Μηλιώκας
Στις 11 μπορείς;
όχι, όχι
Στις 12 μπορείς;
όχι, όχι
Στις 4 μπορείς;
μπορώ, μπορώ
αλλά δεν μπορώ εγώ
Το Σάββατο μπορείς;
όχι, όχι
Την Κυριακή μπορείς;
όχι, όχι
Παρασκευή μπορείς;
μπορώ, μπορώ
αλλά δεν μπορώ εγώ
Δεν μπορεί, δεν μπορεί
κάπου θα συναντηθούμε
Δεν μπορεί, δεν μπορεί
στο ίδιο σπίτι ζούμε
Το Μάιο μπορείς;
όχι, όχι
Τον Αύγουστο μπορείς;
όχι, όχι
Δεκέμβριο μπορείς;
μπορώ, μπορώ, μπορώ
αλλά δεν μπορώ εγώ
Έτσι ε;
Τώρα να 'ρθεις μπορείς;
όχι, όχι
Αν έρθω εγώ μπορείς;
όχι, όχι
Χαράματα μπορείς;
μπορώ, μπορώ
ναι, αλλά δεν μπορώ εγώ
Μην σας παίρνει από κάτω. Αρχή της εβδομάδας είναι. Υπομονή!!! Το Σαββατοκύριακο είναι κοντά.
, και αρχίσαν διακοπές (για αυτούς που επιτρέπεται...). Καιρός λοιπόν για high spirits. Οι κάτω τών -άντα άραγε ξέρουν το κομμάτι; 
Γ.Θέλω τα ώπα μου - Δούκισσα
Θέλω τα ώπα μου, θέλω τις τρέλλες μου
θέλω τις τσάρκες μου με Ι.Χ.
θέλω τις φούμες μου, θέλω τις μάσες μου
θέλω τις ξάπλες μου στην εξοχή
Θέλω τ' αλλιώτικα, θέλω τ'απίθανα
και τα παράξενα που'χει η ζωή
Θέλω τα γλέντια μου και τα ξενύχτια μου
θέλω τα όργανα ως το πρωί
Θέλω τ'αστεία μου, τα καλαμπούρια μου
τη σαχλαμάρα μου να τηνε πώ
Θέλω τα χάδια μου και τη σφαλιάρα μου
απο τον άνθρωπο που αγαπώ
Θέλω τα πείσματα, θέλω τη ζήλεια μου
και τις κορδέλες μου τις πονηρές
Θέλω τα όμορφα, θέλω τα ήσυχα
θέλω τις τρέλλες μου τις ζωηρές
Θέλω τα ώπα μου, θέλω τις τρέλλες μου
θέλω τις τσάρκες μου με Ι.Χ.
θέλω τις φούμες μου, θέλω τις μάσες μου
θέλω τις ξάπλες μου στην εξοχή
100101110100101100101... (whatever)
Με μια τσάντα «Ελευθερουδάκης» και να μου χαμογελάει
Σαλιγκάρια στη Σταδίου και τριφύλλια στη Σίνα
Ομορφαίνεις βάδισμά μου την Αθήνα
Λεμονιές στην Κοραή, περικοκλάδες στου Ζώναρς
Θέλω να σε ξαναδώ κατά μόνας!
Αυτή που περνάει, αυτή που περνάει
Αυτή να ρωτήσουμε να δούμε που πάει
Αυτή να ρωτήσουμε τον προορισμό μας
Ο άγνωστος δρόμος της να βρει το δικό μας.
Τη ρωτάω «τι γίνεται» μου λέει «απλώς πηγαίνω στη σχολή μου»
Στη χοροεσπερίδα, στη συνέλευση, στη φιλοσοφική μου
Περιβόλια στη Μπενάκη, στη Σκουφά βοσκοτόπι
Ζουζουνίζουν γύρω απ΄ τ΄ άνθος σου οι ανθρώποι
Λουλακί παραθυράκια στα ταξί και στα τρόλεϊ
Αλληλοκαλημερίζονται όλοι
Σαλιγκάρια στη Σταδίου και τριφύλλια στη Σίνα
Ομορφαίνεις βάδισμά μου την Αθήνα
Αν δεν έχεις τι να κάνεις σε παντρεύομαι τώρα
Και αρχίζει η ανοιξιάτικη ώρα
Edited by - Oannes on 28/07/2004 10:31:04
Με αφορμή κάποια πράγματα που συμβαίνουν τελευταία, μου ήρθε στο μυαλό το παρακάτω απόσπασμα του εν πολλοίς εθνικού μας τραγουδοποιού Διονύση Σαββόπουλου από την εισαγωγή του τραγουδιού «Τί έπαιξα στο Λαύριο».
Λέει, λοιπόν, ο Νιόνιος την ακόλουθη ιστοριούλα:
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κότσυφας που τον λέγαν Σταύρο. Απέκτησε φωλιά και κοτσυφόπουλα και τόσο περήφανος αισθάνθηκε, που βγήκε και κάθονταν στο κλαδί καμαρωτός, καμαρωτός.
Από μακριά, έρχονται όλα τα πουλιά του δάσους... μπεκάτσες, τσίχλες, περιστέρια, αηδόνια, τσαλαπετεινοί και παγώνια, από μακριά τον χαιρετάνε κι από κοντά του λένε:
- Γεια σου Σταύρο !
- Δεν με λένε Σταύρο, μόν' με λένε Σταύρο και κυρ-Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη!
Αλλάζει όμως ο καιρός, να βροχές, να χαλάζια, να κεραυνοί, πάει η φωλιά, παν' τα κοτσυφόπουλα, παν' όλα...
Βγήκε και κάθουνταν στο κλαδί, μονάχος...
Κι από μακρυά... έρχονται όλα τα πουλιά του δάσους...μπεκάτσες, τσίχλες, περιστέρια, αηδόνια, τσαλαπετεινοί και παγώνια, από μακρυά τον χαιρετάνε κι από κοντά του λένε:
- Γεια σου Σταύρο και κυρ-Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη !!!
- Δεν με λένε Σταύρο και κυρ-Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη, μόνο Σταύρο με λένε, μόνο Σταύρο... "
Τί να θέλει να πει ο ποιητής άραγε?
Ο κότσυφας της ιστορίας, θα μπορούσε να είναι ο οιοσδήποτε. Αυτός που απαιτεί από τους άλλους να τον αποκαλούν Τσουτσουλομύτη και νόμισε πως με το να αποκτήσει για μια στιγμή την ομορφιά και την αίγλη του παγωνιού έγινε παγώνι και δεν δύναται να συνειδητοποιήσει οτι ο χειμώνας που θα έρθει μπορεί να είναι βαρύς και απρόβλεπτος.
Θα μου πείτε... Τί θα γίνει τον χειμώνα όταν ο κότσυφας, που πέρασε τον εαυτό του για παγώνι, σταθεί τουρτουρίζοντας στο κλαδί του δέντρου?
Γ.το αφιερώνω σε αυτούς που έχουν τη χαρά να αντιμετωπίζουν τα "ΠΡΕΠΕΙ" τους με την εσωτερική σύνεση του "θέλω" και του "μπορώ".
ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΛΟΙΠΟΝ, από την οθόνη του υπολογιστή σας σε κάποιο εσωτερικό ηχοσύστημα, που αναπαράγει παλιούς, ξεχασμένους ίσως, ήχους...
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΟΧΙ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ, ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ
Όχι δεν πρέπει δεν πρέπει, να συναντηθούμε
Όχι δεν πρέπει δεν πρέπει, να συναντηθούμε
πριν απ’ τη δύση του ήλιου απέναντι στη Σαλαμίνα στη Βηρυτό και στην Όστια
Όχι δεν πρέπει δεν πρέπει να συναντηθούμε
Όχι δεν πρέπει δεν πρέπει να συναντηθούμε
στην κάμαρα που παίζουν τάβλι στην κάμαρα που παίζουν πρέφα για ένα τσιγάρο οι χαμένοι
Όχι δεν πρέπει δεν πρέπει να συναντηθούμε
Όχι δεν πρέπει δεν πρέπει να συναντηθούμε
η μάννα σου κι η μάννα μου στα μαύρα κι ο αδελφός στο υπόγειο
Όχι δεν πρέπει δεν πρέπει να συναντηθούμε
Όχι δεν πρέπει δεν πρέπει να συναντηθούμε
πριν απ’ τη δύση του ηλίου το πλοίο έφυγε…
Μουσική: Τάκης Μπουγάς,
Ερμηνευτές: Ελένη Δήμου - Μανώλης Λιδάκης
και σταμάτησαν όλοι ταυτόχρονα να συζητούν
ξαφνικά δεν μπορούσε να δει πια ο ένας τον άλλον
ψάχναν όλοι παράλογους τρόπους να βρουν να κρυφτούν
Μια μικρή και ασήμαντη παύση μια στιγμή δίχως λόγια
μια υγρή σιωπηλή και τυχαία ωραία στιγμή
σε θολά ξεχασμένα κρυμμένα του μυαλού σου υπόγεια
να γυρίσεις να ψάξεις να νιώσεις είναι μια αφορμή
κι είναι τόσα που έχεις ξεχάσει
Η σιωπή είναι γλώσσα που αλλιώς τον μετράει το χρόνο
κομματιάζει τα όσα νομίζεις κι όσα ψεύτικα λες
και στις άχρηστες ώρες που πέρασες σε τρέχει και μόνο
σταματάει σε κείνες τις λίγες που ήταν καλές
κι οι καλές είναι πάντα πιο λίγες
Η σιωπή είναι νόμος κρυφός που τον ξέρουνε λίγοι
μια παγίδα της νύχτας μια πλευρά σκοτεινή της ψυχής
μια στιγμή που γυρεύεις αιτίες για όλα αυτά που 'χουν φύγει
μια στιγμή που σε φτάνει στην άκρη της αντοχής
τότε είναι που παίρνει να βρέχει
quote:
Καλή μέρα σε όλους.Με αφορμή κάποια πράγματα που συμβαίνουν τελευταία, μου ήρθε στο μυαλό το παρακάτω απόσπασμα του εν πολλοίς εθνικού μας τραγουδοποιού Διονύση Σαββόπουλου από την εισαγωγή του τραγουδιού «Τί έπαιξα στο Λαύριο».
Λέει, λοιπόν, ο Νιόνιος την ακόλουθη ιστοριούλα:
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κότσυφας που τον λέγαν Σταύρο. Απέκτησε φωλιά και κοτσυφόπουλα και τόσο περήφανος αισθάνθηκε, που βγήκε και κάθονταν στο κλαδί καμαρωτός, καμαρωτός.Από μακριά, έρχονται όλα τα πουλιά του δάσους... μπεκάτσες, τσίχλες, περιστέρια, αηδόνια, τσαλαπετεινοί και παγώνια, από μακριά τον χαιρετάνε κι από κοντά του λένε:
- Γεια σου Σταύρο !
- Δεν με λένε Σταύρο, μόν' με λένε Σταύρο και κυρ-Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη!Αλλάζει όμως ο καιρός, να βροχές, να χαλάζια, να κεραυνοί, πάει η φωλιά, παν' τα κοτσυφόπουλα, παν' όλα...
Βγήκε και κάθουνταν στο κλαδί, μονάχος...
Κι από μακρυά... έρχονται όλα τα πουλιά του δάσους...μπεκάτσες, τσίχλες, περιστέρια, αηδόνια, τσαλαπετεινοί και παγώνια, από μακρυά τον χαιρετάνε κι από κοντά του λένε:- Γεια σου Σταύρο και κυρ-Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη !!!
- Δεν με λένε Σταύρο και κυρ-Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη, μόνο Σταύρο με λένε, μόνο Σταύρο... "
Τί να θέλει να πει ο ποιητής άραγε?
Ο κότσυφας της ιστορίας, θα μπορούσε να είναι ο οιοσδήποτε. Αυτός που απαιτεί από τους άλλους να τον αποκαλούν Τσουτσουλομύτη και νόμισε πως με το να αποκτήσει για μια στιγμή την ομορφιά και την αίγλη του παγωνιού έγινε παγώνι και δεν δύναται να συνειδητοποιήσει οτι ο χειμώνας που θα έρθει μπορεί να είναι βαρύς και απρόβλεπτος.Θα μου πείτε... Τί θα γίνει τον χειμώνα όταν ο κότσυφας, που πέρασε τον εαυτό του για παγώνι, σταθεί τουρτουρίζοντας στο κλαδί του δέντρου?
Ή ΘA BPOYME TO ΔPOMO Ή ΘA TON ΔHMIOYPΓHΣOYME
Will you take me across the Channel
London Bridge is falling down
strange, a woman tries to save
more than a man will try to drown
and it's the rain that they predicted
it's the forecast every time
the rose has died because you picked it,
I believe that brandy's mine
And all over the world
strangers talk only about the weather
All over the world it's the same,
it's the same!
And the world is getting flatter
and the sky is falling all around
oh, and nothing is the matter
for I'll never cry in town
and a love like ours, my dear,
is best measured when it's down
and I never buy umbrellas
'cause there's always one around
And you know that it's beginning
and you know that it's the end
once again we are strangers
as the fog goes rolling in
and all over the world
strangers talk only about the weather
All over the world it's the same,
it's the same!
It's the same!
Edited by - 1900 on 12/08/2004 08:01:12