- Hellenic Religion.gr - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Ξωτικούλα
quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Άρα το ζητούμενο δεν είναι η στέρηση ψήφου των όποιων ανίκανων να εκφέρουν γνώμη στα ζητήματα της πολιτικής, αδίκαστα ή αμέριστα, αλλά η εξάλειψη τους με την παιδεία και την μόρφωση... πάντα σε καθεστώς δημοκρατίας...--------------------------------------------------------------------------------
Αυτή ακριβώς είναι η μόνη λύση.
Για τα παραπάνω μηνύματα,
θέλω να πω στους υποστηρικτές των μεγάλων αντρών που μεγάλωσαν τα κράτη,
ότι αν ψηφίσει ο τρελός,
θα είναι μια ψήφος,
μικρό το κακό.
Αν κυβερνά όμως ένας τρελός
ουε!
Και η ιστορία έχει αποδείξει ότι το 99% των μοναρχών και δικτατόρων
ήταν τρελοί και ουχί άριστοι ή σοφοί.
Έλεος καλή η κριτική των κακώς κειμένων,
αλλά ανάμεσα σε μια κακή δημοκρατία
και σε μια "καλή" δικτατορία
(όσο μπορεί κάτι τέτοιο να υπάρξει)
Δεν τίθεται καν θέμα συζήτησης.
Το δικαίωμα μου να απαντήσω στον οποιοδήποτε πολιτικό
σαν ίσος προς ίσο
και το ότι μπορώ να ασκήσω ανά πάσα στιγμή κριτική,
δεν το αλλάζω με τίποτα.
Κοίτα να δεις που θα συμφωνήσω εδώ 100% με την Ξωτικούλα!!!
Φιλικά όπως πάντα
******Και φυσικά με τη Brie Boy στην οποία ανήκει και η πρώτη παράγραφο στην οπία αναφέρεται η Ξωτικούλα.
Edited by - Ψηλός on 11/06/2005 02:36:21
quote:
Invader:Μήπως θα μπορούσες να μου δώσεις ένα παράδειγμα πέραν απο την παλιά καραμέλα του Χίτλερ( που και αυτός δεν ήταν τρελός, απλά καθίκι ήταν αλλά αυτό είναι άλλο θέμα...)? Ένα έστω?
Φίλε Invader, αν και συμφωνώ σε πολλά από όσα είπες στο προηγούμενο ποστ, θα ήθελα να σου δώσω εγώ δύο παραδείγματα ώσπου να φανεί η Ξωτικούλα, να παραθέσει τα δικά της.
Όταν ακούω τον Παπαδόπουλο σε παλιά βίντεο, να μιλάει με αυτά τα περίεργα Ελληνικά, πιστεύω ότι ούτε μορφωμένος ήταν, ούτε πολύ στα μυαλά του έστεκε. Το συγκεριμένο καθεστώς, δεν είχε βέβαια κάνει μόνο κακά και αυτό νομίζω το δέχονται όλοι... όπως άλλωστε και κανένα καθεστώς. Αλλά τα βιβλία που δεν τους βόλευαν τα κάψανε και αυτοί (και ένα καθεστώς που πατάει καλά στα πόδια του, δεν χρειάζεται να κάψει κανένα βιβλίο, φαντάζομαι όλοι συμφωνείτε με αυτό)
Ακόμα και για τον Στάλιν, ένας κομμουνιστής θα ισχυριστεί ότι προσέφερε στην χώρα του... μεταμορφώνοντας την από μια απέραντη αγροτική χώρα, στην τεχνολογική υπερδύναμη που απετέλεσε το αντίπαλον δέος της Αμερικής.
Άλλωστε όσο και να μην θέλουμε να το παραδεχτούμε, το καθεστώς των στρατηγών στην Ελλάδα, απολάμβανε της αποδοχής μιας μεγάλης μερίδας του λαού, (που τώρα είναι γονείς μας και παππούδες μας ενδεχομένως) και που ως συνήθως κοίταξαν μόνο πως θα βγάλουν την ουρά τους απ'έξω και να βολευτούν με τα δρώμενα... Άλλωστε δεν είναι λίγοι αυτοί που αναπολούν εκείνα τα χρόνια, κάτι που σημαίνει ότι τουλάχιστον κάποιοι πέρναγαν καλά.
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, βλέπω ότι τουλάχιστον στην Ελλάδα, βασικό κριτήριο του πόσο καλή είναι μια κυβέρνηση, είναι το πόσους κατάφερε να διορίσει στο δημόσιο...
Το δεύτερο παράδειγμα που μου έρχεται είναι ο Φράνκο, γνωρίζοντας πως ακόμη ξεχώνουν πτώματα αντιφρονούντων από τα χωράφια της Ισπανίας...
Τέλος πάντων, αυτό είναι το βασικό κακό με τα δικτατορικά καθεστώτα, η επιθετική επιβολή στους αντιφρονούντες, μέσω βίας και εξορίας, κάτι που θέλω να πιστεύω ότι δεν συμβαίνει με ανάλογη ευκολία στα δημοκρατικά καθεστώτα...
Βέβαια, η βίαιη επιβολή στους αντιπάλους, δεν αποδεικνύει πως κάποιος είναι τρελλός, έτσι? Σίγουρα όμως δείχνει έλλειψη σεβασμού στην ανθρώπινη ζωή, γνώμη και ελευθερία. Και αυτό είναι εξίσου επικίνδυνο με την τρέλλα, τουλάχιστον για μένα.
Όσον αφορά τον Βενιζέλο, θα με βρείς σύμφωνη αγαπητέ Invader... άλλωστε και ο ίδιος φρόντισε να ξεπαστρέψει πολιτικά τους αντιπάλους του, όχι με εκτελέσεις, αλλά με εξορίες...Οποία δημοκρατία και πάλι...
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: όλα αυτά δεν τα θέτω στον Invader ως υπερασπιστή της δικτατορίας, αφού ο ίδιος ξεκαθάρισε την θέση του παραπάνω:
quote:
Invader:
δεν πλειοδοτώ ούτε υπέρ της δικτατορίας ούτε υπέρ κανενός άλλους είδους πολίτευμα.
Απλά χάριν της συζήτησης 
Πολλές φορές η άποψή μας για συγκεκριμένες περιόδους της Ιστορίας βασίζεται σ'αυτά που θέλουμε να βλέπουμε ή σ'αυτά που επιτρέπεται να ξέρουμε... Ίσως γιατί αυτό βολεύει συνήθως τη διατήρηση της καθεστηκυίας τάξης.
Με το ίδιο σκεπτικό, πολλά ιστορικά γεγονότα συνέβησαν (π.χ. δίκες) συνέβησαν γιατί έπρεπε να συμβούν, χωρίς να υπάρχει δηλαδή ιστορική αναγκαιότητα ή λόγος να γίνουν.
Περισσότερα αν χρειαστεί, αργότερα. Προς το παρόν θα ήθελα τη γνώμη σας σε ένα ερωτηματολόγιο.
Ας πούμε ότι έχουμε να επιλέξουμε έναν πολιτικό ηγέτη ανάμεσα σε τρεις υποψηφίους. Να σας δώσω τα προφίλ των υποψηφίων:
Ο πρώτος είναι μονίμως σχεδόν άνεργος, έχει απολυθεί δυο φορές από τη δουλειά του λόγω κακής συμπεριφοράς και μηδενικής απόδοσης, κοιμάται μέχρι το μεσημέρι, κάπνιζε όπιο σαν φοιτητής, είναι αλκοολικός και κάθε βράδυ δεν μπορεί να κοιμηθεί αν δεν πιει ένα λίτρο ουίσκι.
Ο δεύτερος έχει κατηγορηθεί για διαφθορά πολιτικών προσώπων. Οι μόνοι που συμβουλεύεται για τις αποφάσεις του είναι οι αστρολόγοι. Εκτός από τη νόμιμη γυναίκα του, διατηρεί εξωσυζυγικές σχέσεις με 2 ερωμένες ταυτόχρονα και πίνει 8-10 ποτά απαραίτητα τη μέρα.
Ο τρίτος είναι παρασημοφορημένος ήρωας πολέμου, όπου πολέμησε συνεχώς στην πρώτη γραμμή. Είναι κατά βάση χορτοφάγος, δεν κάνει καταχρήσεις, δεν έχει εξωσυζυγικές σχέσεις ενώ περιστασιακά πίνει καμιά μπύρα.
Εσείς ποιον θα διαλέγατε να ψηφίσετε;
macedon
Κατά τη γνώμη μου είναι προφανής η έλλειψη των αρετών που θα έπρεπε να διαθέτει ένας ηγέτης στο προφίλ και των τριών.
Επίσης, η φαινομενική υπεροχή του τρίτου υποψηφίου έναντι των υπολοίπων - αν πρέπει οπωσδήποτε να επιλέξουμε - δεν μου τραβάει το ενδιαφέρον όσο η πρώτη περίπτωση:
Το ότι κοιμάται μέχρι το μεσημέρι δεν είναι απαραίτητα ενδεικτικό αδυναμίας να προσφέρει έργο, εφ'όσον είναι απολυμένος από την εργασία του αυτό το διάστημα. Το ότι ως φοιτητής κάποτε κάπνιζε όπιο, επίσης δεν έχει επιπτώσεις στη σημερινή του κατάσταση, δεν με ενδιαφέρει. Το γεγονός ότι απολύθηκε επανειλημμένα λόγω κακής συμπεριφοράς και μη απόδοσης, θα μπορούσε απλά να σημαίνει ότι θέλησε να ανατρέψει τα κακώς κείμενα στον τομέα του και ότι επίσης δεν τον ενδιέφερε ο τομέας του το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Το κυριότερο αρνητικό, κατά τη άποψή μου, είναι η εξάρτησή του από το αλκοόλ.
Ωστόσο, πάλι δεν θεωρώ ότι είναι ικανός οποιοσδήποτε από τους τρεις να εκλεγεί ως πολιτικός ηγέτης μιας χώρας, απλά επέλεξα αυτόν με την πιο σύνθετη και ενδιαφέρουσα προσωπικότητα.
Μήπως μας παρουσιάζεις εν μέρει το προφίλ συγκεκριμένων υποψηφίων προέδρων των Η.Π.Α. που τουλάχιστον ένας εκπρόσωπος από τις τρεις κατηγορίες είναι ήδη εκλεγμένος;
Μη μου πεις μόνο ότι - υποσυνείδητα - έχω "ψηφίσει" Κλίντον!
Φίλη Brie Boy, ο Παπαδόπουλος το μόνο σίγουρο είναι πως δεν ήταν τρελός. Ο λόγος που το πιστεύω αυτό είναι πως για την εισαγωγή ενός αξιωματικού στις ένοπλες δυνάμεις την εποχή εκείνη γίνονταν πολύ αυστηρά ψυχοτεχνικά τεστ( και σήμερα γίνονται, αλλά σήμερα μια επιταγή 300 ευρώ είναι συνήθως αρκετή...) για να διαπιστωθεί εαν οι υποψήφιοι αξιωματικοί είναι σε καλή ψυχική υγεία. Άσε που ένας τρελός είναι απίθανο να εξυφάνει ολόκληρη συνομωσία για την κατάληψη της εξουσίας, μια συνομωσία η οποία προετοιμαζόταν επι δέκα και βάλε ολόκληρα έτη.
Το καθεστώς του, αν και έκανε πολύ περισσότερα δημόσια έργα απο τους προγενέστερους του, δεν διέφερε και πολύ απο τα προηγούμενα. Οι διώξεις των κομμουνιστών και των αντιφρονούντων, εξάλου,συνέβεναν και στις προηγούμενες ''δημοκρατικές κυβερνήσεις( η Μακρόνυσος και η Γιάρος λειτουργούσαν σαν στρατόπεδα συγκέντρωσης αριστερών ήδη απο την δεκαετία του '40, επι Γεωργίου Παπανδρέου). Και πράγματι, είχε αρκετά σημαντική λαική υποστήριξη, αρχικά τουλάχιστον. Για να ανατραπεί ο Παπαδόπουος, χρειάστηκε εξάλλου η επέμβαση ενός άλλου στρατιωτικού( και όχι βέβαια κανενός...πολυτεχενίου), του ταξίαρχου της ΕΣΑ Δ.Ιωαννίδη. Ο τελευταίος ανατράπηκε με την σειρά του μόνο όταν το ανώτατο στρατιωτικό συμβούλιο κάλεσε πίσω τον Καραμανλή.
quote:
Το δεύτερο παράδειγμα που μου έρχεται είναι ο Φράνκο, γνωρίζοντας πως ακόμη ξεχώνουν πτώματα αντιφρονούντων από τα χωράφια της Ισπανίας...
Απαράδεκτες πρακτικές πράγματι, αλλά απο την άλλη ο Φράνκο μετέτρεψε την Ισπανία απο την πιο καθυστερημένη χώρα της Ευρώπης στο ισχυρό βιομηχανικό κράτος που γνωρίζουμε σήμερα. Και οι πρακτικές του δεν ήταν πολύ διαφορετικές απο τις πρακτικές των ''δημοκρατικών'' κυβερνήσεων πριν απο αυτών, όπως θα σε πείσει μια μελέτητων γεγονότων της εποχής.
quote:
Ακόμα και για τον Στάλιν, ένας κομμουνιστής θα ισχυριστεί ότι προσέφερε στην χώρα του... μεταμορφώνοντας την από μια απέραντη αγροτική χώρα, στην τεχνολογική υπερδύναμη που απετέλεσε το αντίπαλον δέος της Αμερικής.
Πολύ σωστά. Αλλά πολύ δύσκολα θα βρείς σήμερα κομμουνιστή που να υπερηφανέυεται για τον Στάλιν.
quote:Τώρα που το ξανασκέφτομαι, βλέπω ότι τουλάχιστον στην Ελλάδα, βασικό κριτήριο του πόσο καλή είναι μια κυβέρνηση, είναι το πόσους κατάφερε να διορίσει στο δημόσιο...
Πικρή αλήθεια...
Macedon, υποθέτω πως αναφέρεσαι στους Μπούς, Κλίντον και Κέρυ. Με βάση τα όσα λες, θα ψήφιζα Κέρυ, αλλά ποιός μπορεί να πει με βεβαιότητα πως τα όσα ξέρουμε για τον τελευταίο δεν είναι απλώς μια ''βιτρίνα''. Στην περίπτωση αυτή, ισχύει κατα την γνώμη μου το ''μη χείρον βέλτιστον''...
quote:
Με το ίδιο σκεπτικό, πολλά ιστορικά γεγονότα συνέβησαν (π.χ. δίκες) συνέβησαν γιατί έπρεπε να συμβούν, χωρίς να υπάρχει δηλαδή ιστορική αναγκαιότητα ή λόγος να γίνουν.
Βλέπε δίκη της Νυρεμβέργης...Ναι, συμφωνώ.
''μητρός τε και πατρός τε και των
άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστι πατρίς και σεμνότερον και αγιότερον ...''
Edited by - Invader on 11/06/2005 11:55:30
quote:
Μη μου πεις μόνο ότι - υποσυνείδητα - έχω "ψηφίσει" Κλίντον!
Όχι, τον Μπούς...
''μητρός τε και πατρός τε και των
άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστι πατρίς και σεμνότερον και αγιότερον ...''
Σε οποιαδήποτε περίπτωση εγώ θα διάλεγα έναν άνθρωπο που έχει βιώσει τα ανθρώπινα πάθη να με κυβερνήσει.
Προτιμώ κάποιον που να έχει τη ζωή που έχω εγώ και ο γείτονάς μου και όχι τον τέλειο αποστειρωμένο ήρωα πολέμου.
Σαν πολίτης δεν θα αποφάσιζα ποτέ υπέρ ενός πολέμου,
καθώς το θεωρώ απλά ζωώδες και ουχί πολιτικά ορθόν.
Οι άνθρωποι μιλάνε,
οι τρελοί κάνουν πολέμους.
Κάποτε διακαιολογούνταν,
αλλά μετά τη δίκη της Νυρεμβέργης,
δεν υπάρχει πια δικαιολογία.
Ο Σαντάμ ήταν λογικός?
Που είναι χριστιανός ορθόδοξος,
όπως το 90% στο χωριό του και το έπαιζε μουσουλμάνος και καταπίεζε και μουσουλμανικά?
Ο Λουδοβίκος ο 15ος που παρέλαβε μια εξαίσια χώρα και τη μετέτρεψε σε γαλλικό μπου...ο ήταν λογικός ή ικανός?
Ο Χίτλερ ήταν απόλυτα τρελός,
αλλά με την τρέλα της εφυίας.
Έδωσε σε ένα βαρύ και ισοπεδωτικό λαό το όραμα του άριστου.
Τους έκανε να ονειρεύονται και ονειρευόταν κι αυτός μια Γερμανία,
των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών.
Τι νόημα έχει μια χώρα στρατιωτικά δυνατή όπου ο λαουτζίκος υποφέρει και οι μάνες ξέρουν ότι τα παιδιά τους θα σκοτωθούν στον επόμενο πόλεμο.
Η Ισπανία έγινε βιομηχανική δύναμη την περίοδο του Φράνκο,
να τον χειροκροτήσουμε?
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα?
Τι νόημα έχει ένα δυνατό κράτος στο οποίο οι πολίτες υποφέρουν και δεν μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα τους γιατί ή θα πεθάνουν ή θα βασανιστούν αν το κάνουν?
Ένας δικτάτορας είναι ΣΧΕΔΟΝ πάντα προβληματικός.
Καταρχάς πιστεύει ότι είναι καλύτερος και πιο έξυπνος από όλους τους πολίτες και θεωρεί ότι μπορεί να αποφασίσει για τη δική τους μοίρα.
Όσο για τη βασιλική κυβέρνηση την δημοκρατικά εκλεγμένη θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι με το πόσο οξύμωρο αυτό είναι.
Ο Βενιζέλος ήταν δημοκράτης και ροκάνισε τα θεμέλια της βασιλείας σε μια χώρα που ένας βασιλιάς το μόνο που έκανε είναι να ντροπιάζει την ιστορία της.
Αν δεν ήταν δεν θα κατέφευγε σε εκλογές.
Και το ποσο λατρεύτικε από το λαό αποδεικνύει πως ο λαός μπορεί να καταννοήσει ποιος καταλύει το καθεστός γιατί την έχει δει Νέρωνας και ποιος το κάνει γιατί αγαπάει την πατρίδα.
Το χαρακτηριστικό ενός μεγάλου ηγέτη/πολιτικού είναι το να ξέρει που να σταματά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μπίσμαρκ,
που όταν κατάφερε να ενώσει τη Γερμανία υπό την ηγεμονία της Πρωσσίας
και ενώ όλοι ονειρευόταν να συνεχίσουν τις κατακτήσεις,
εκείνος έβαλε φρένο και αποφάσισε να κάνει αυτή τη Γερμανία και δυνατή πέρα από ενωμένη και μεγάλη.
Αυτό ποτέ κανένας δικτάτορας δεν το κατάλαβε και γι αυτό ανατράπηκαν όλοι και είναι λαομίσητοι.
Πείτε μου εσείς έναν δικτάτορα που τον αγαπά και τον μνημονεύει ο λαός του.
Μην κρίνουμε μόνο από το πόσο δυνατή έγινε μια χώρα,
αλλά και από το πόσο υπέφερε από την τυρρανία και την μίσησε ο λαός.
Με εκτίμηση Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
καθώς το θεωρώ απλά ζωώδες και ουχί πολιτικά ορθόν.
Οι άνθρωποι μιλάνε,
οι τρελοί κάνουν πολέμους.
Πιστευω οτι χωρις Μηλτιαδη,Λεωνιδα,Θεμιστοκλη και αλλων στρατιωτικων δεν θα υπηρχαν οι φιλοσοφοι, οι γλυπτες, οι αρχιτεκτονες, οι ποιητες και ουτε καν οι Ελληνες.
Απο την στιγμη που τα εθνη δεν μπορουν να αποκτησουν ταυτοχρονα κοινη πολιτικη θα πρεπει το καθε απο αυτα να ειναι προετοιμασμενο να υπερασπισει τη χωρα του.
Kswtikoyla-Τι νόημα έχει μια χώρα στρατιωτικά δυνατή όπου ο λαουτζίκος υποφέρει και οι μάνες ξέρουν ότι τα παιδιά τους θα σκοτωθούν στον επόμενο πόλεμο.
H μου γνωμη(χωρις βεβαια να ειμαι πατερας) εμπεριεχεται στην προταση που βαζει ο Invader στο τελος των επιστολων του.
Η εκφραση "το μελλον των παιδιων μας" εννοει μονο τα παιδια μας η γενικα τους απογονους μας και την ευδαιμονια τους;
Οι πολίτες των μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων δεν έχουν απολαύσει ποτέ τη ζωή τους και δεν υπήρξαν ποτέ εν ειρήνη,
καθώς αν κατακτήσεις εδάφη,
θα είσαι ο τύρρανος των γηγενών.
Με μαθηματική ακρίβεια
και επείδή όλοι οι λαοί διαθέτουν υπερηφάνεια,
θα ξεσηκωθούν και θα σε φάνε.
Και πολύ καλά θα κάνουν.
Εσύ πιστεύεις πως αν πάρουμε σήμερα την Πόλη
η Ελλάδα θα σωθεί?
Θα μπορέσει να ελέγξει την Κωνσταντινούπολη των 11 εκατομμυρίων και κατά κύριο λόγο αλλόθρησκων πολιτών,
όταν δεν μπορεί να ελέγξει και να προάγει τα 11 εκατομμύρια της σημερινής Ελλάδας?
Τι θα κάνει θα σφάξει όλους τους Μουσουλμάνους ή θα τους εξελληνίσει?
Καλά τα οράματα,
αλλά κάποια στιγμή δεν πρέπει να δούμε και την αλήθεια?
Και βρες μου εσύ τον άριστο στην Ελλάδα που δεν θα γίνει σατράπης μόλις λάβει εξουσία.
Βρες μου τον άριστο παγκόσμια που σκεφτόμενος το καλό του λαού του,
δεν θα γίνει δυνάστης άλλων λαών.
Η εξουσία διαφθείρει τους πάντες εις τους αιώνας των αιώνων.
Και απ'όσο θυμάμαι από παιδάκι,
έβλεπα έναν πίνακα τεράστιο στο σχολείο μου,
που έλεγε,
ο πόλεμος πολά κακά φέρνει και κανένα καλό.
Αν κάποιος επιτεθεί στην Ελλάδα,
θα πολεμήσω κι εγώ,
αν και γυναίκα με όλη μου την καρδιά.
Αλλά όσο απολαμβάνουμε την ειρήνη,
αποφασίζω να είμαι ενεργό μέλος μιας κοινωνίας
και να προσπαθώ να αντιδρώ σε ότι δεν μου αρέσει.
Ξέχασες την παρακάτω φράση από το απόσπασμά μου για τον πόλεμο,
το οποίο αναγνωρίζει την αναγκαιότητα του κάποτε.
"Κάποτε διακαιολογούνταν,
αλλά μετά τη δίκη της Νυρεμβέργης
δεν υπάρχει πια δικαιολογία."
Τέλος η Αθήνα καταστράφηκε όταν κάποιοι θέλησαν να την πάνε μέχρι τη Σικελία.
Αυτά έχουν τα μεγάλα επεκτατικά οράματα.
Γιατί ο σωστός ηγέτης και ο σωστός λαός,
πρέπει να διακατέχεται και από ταπεινοφροσύνη και όρια.
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Δέν έχω καμιά αντίρρηση για την στέρηση ψήφου σε άτομα των κατηγοριών αυτών απο την στιγμή που η στέρηση ψήφου δέν περιορίζει καθόλου τις προσωπικές ελευθερίες. Θα πρότεινα το δικαίωμα ψήφου να δίνεται ύστερα απο κάποιου είδους εξετάσεις ή τέστ στα οποία εκτός απο ιατρικές εξετάσεις θα υποβαλλόταν για να ελεγχθεί με μιά σειρά ερωτήσεων στο κατά πόσο έχει γνώση της πραγματικότητας της χώρας που βρίσκεται. Το δικαίωμα ψήφου θα μπορούσε να ήταν κάτι σάν έπαθλο ή σάν επιπλέον ατού που θα ανέβαζε την αξία όποιου το κατείχε. Ας μήν το περιορίζουμε μόνο στα πτυχία γιατί είναι δυνατόν χωριάτες με γνώσεις δημοτικού να έχουν πολύ περισσότερες γνώσεις σε ιστορικο - πολιτικά θέματα απο ανθρώπους με ντοκτορά. Επίσης το δικαίωμα ψήφου πρέπει να είναι ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ γιατί πάντα η ψήφος των αδιάφορων ενεργεί εναντίων όλων των υπολοίπων γιατί δέν έχουν κίνητρα ψήφου. Θα μπορούσαν να παρθούν και άλλα μέτρα για να καταπολεμηθεί το καρκίνωμα του δικομματισμού όπως απλή αναλογική, και εκλογές σε πιό σύντομο χρονικό διάστημα απο τα 4 χρόνια ώστε η πρώτη περίοδος της ασυδοσίας να είναι μικρότερη. Επίσης θα έπρεπε να υπάρχουν τακτικότερα και συχνότερα δημοψηφίσματα σε θέματα που οι λαικές απόψεις είναι αμφιλεγόμενες πάντα και μόνο απο όσους έχουν δικαίωμα ψήφου.
"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ
quote:
Invader
Macedon, υποθέτω πως αναφέρεσαι στους Μπούς, Κλίντον και Κέρυ. Με βάση τα όσα λες, θα ψήφιζα Κέρυ, αλλά ποιός μπορεί να πει με βεβαιότητα πως τα όσα ξέρουμε για τον τελευταίο δεν είναι απλώς μια ''βιτρίνα''. Στην περίπτωση αυτή, ισχύει κατα την γνώμη μου το ''μη χείρον βέλτιστον''...
Όχι. Αναφέρομαι στον Τσώρτσιλ, στον Ρούσβελτ και στον Χίτλερ κατά σειρά
macedon
quote:
Σαν πολίτης δεν θα αποφάσιζα ποτέ υπέρ ενός πολέμου,
καθώς το θεωρώ απλά ζωώδες και ουχί πολιτικά ορθόν.
Αγαπητή μου, πως νομίζεις πως απελευθερώθηκε η Μακεδονία, η Ήπειρος και η Θράκη? Με αγάπες, λουλουδάκια και πουλάκια? Με πόλεμο απελευθερώθηκαν, και μάλιστα με πόλεμο ο οποίος έγινε όχι για την ''υπεράσπιση της Πατρίδας''. Λυπάμαι, αλλά αν λειτουργούσαμε με βάση την δική σου λογική, το πιο πιθανό είναι πως θα ήταν ακόμα υπο τουρκική κατοχή τα παραπάνω μέρη. Χρειάστηκε να ληφθεί η απόφαση να γίνει πόλεμος επιθετικός εναντίον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας για να απελευθερωθούν. Βλέπεις που όλα στη ζωή είναι σχετικά?
quote:
Οι άνθρωποι μιλάνε,
οι τρελοί κάνουν πολέμους.
Τρελός λοιπόν Βενιζέλος και λογικός ο...Καραμανλής και οι συνταγματάρχες που άφησαν το 1974 την Κύπρο στα νύχια του ''Αττίλα'' για να αποφευχθεί το ''φρικτό ενδεχόμενιο του πολέμου''?
quote:
Ο Λουδοβίκος ο 15ος που παρέλαβε μια εξαίσια χώρα και τη μετέτρεψε σε γαλλικό μπου...ο ήταν λογικός ή ικανός?
Μόνο που την εξαίσια αυτή χώρα την παρέλαβε απο τον Λουδοβίκο τον 14ο, ο οποίος ήταν επίσης βασιλιάς
quote:
Ο Χίτλερ ήταν απόλυτα τρελός,
αλλά με την τρέλα της εφυίας.
Έδωσε σε ένα βαρύ και ισοπεδωτικό λαό το όραμα του άριστου.
Τους έκανε να ονειρεύονται και ονειρευόταν κι αυτός μια Γερμανία,
των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών.
Τι νόημα έχει μια χώρα στρατιωτικά δυνατή όπου ο λαουτζίκος υποφέρει και οι μάνες ξέρουν ότι τα παιδιά τους θα σκοτωθούν στον επόμενο πόλεμο.
Παραλείπεις όμως να αναφέρεις οτι ο λαός λάτρευε τον Χίτλερ και τον ανέβασε στην εξουσία ακριβώς για αυτό το όραμα που του πρόσφερε. Και μόνο μια στρατιωτικά δυνατή χώρα είναι δυνατόν να είναι ευτυχισμένη, γιατί αν δεν είναι στρατιωτικά ισχυρή γίνεται εύκολο θύμα στις επεκτατικές βλέψεις του κάθε υποψήφιου κατακτητή. Όπως έλεγαν οι αρχαίοι ρωμαίοι, ''αν θέλεις ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο''.
quote:
Η Ισπανία έγινε βιομηχανική δύναμη την περίοδο του Φράνκο,
να τον χειροκροτήσουμε?
Ναι. Να τον χειροκροτήσουμε για τα επιτεύγματα του, να τον αποδοκιμάσουμε για τα παραπτώματα του.
quote:
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Μπίσμαρκ,
που όταν κατάφερε να ενώσει τη Γερμανία υπό την ηγεμονία της Πρωσσίας
και ενώ όλοι ονειρευόταν να συνεχίσουν τις κατακτήσεις,
εκείνος έβαλε φρένο και αποφάσισε να κάνει αυτή τη Γερμανία και δυνατή πέρα από ενωμένη και μεγάλη.
Αναφέρεσαι στον ίδιο Μπίσμαρκ που κύρηξε το 1870 τον πόλεμο στους Γάλλους και τους έφαγε την Αλσατία και την Λωραίνη, περιοχές καθαρά γαλλικές? Στον ίδιο Μπίσμαρκ που ήταν υπεύθυνος για τους πολέμους με Δανούς και Αυστριακούς? Το παράδειγμα σου είναι ατυχές, γιατί ναι μεν ο Μπίσμαρκ έκανε μια Γερμανία πανίσχυρη, αλλά την σφυρηλάτησε μέσα απο την φωτιά του πολέμου. Όπως δήλωσε εξάλλου και σε λόγο του στο Ράιχσταγκ, ''τα μεγάλα ζητήματα του παρόντος δεν λύνονται με ομιλίες και χαρτιά, αλλά με αίμα και σίδερο''. Και όμως, ο λαός τον λάτρευε και υπο την εξουσία του, το δεύτερο Ράιχ έγινε μια πανίσχυρη δύναμη.
quote:
Πείτε μου εσείς έναν δικτάτορα που τον αγαπά και τον μνημονεύει ο λαός του.
Τον Μεγάλο Ναπολέοντα, τον Μεταξά, τον Ιούλιο Καίσαρα... Και βλέπεις πως αναφέρομαι στον όρο ''δικτάτορας'' με την κυριολεκτική ένοια του όρου, γιατί αν άρχιζα να αναφέρω τους βασιλιάδες, οι οποίοι κυβερνούν ακριβώς όπως και οι δικτάτορες, οι οποίοι μνημονεύονται με ευγνωμοσύνη απο τους λαούς, ολόκληρη η σελίδα δεν θα ήταν αρκετή.
quote:
Οι πολίτες των μεγάλων στρατιωτικών δυνάμεων δεν έχουν απολαύσει ποτέ τη ζωή τους και δεν υπήρξαν ποτέ εν ειρήνη
Οι υπήκοοι της αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου δεν ήταν ευτυχισμένοι, ανεξαρτήτως έθνους? Οι υπήκοοι της Ρωμαικής αυτοκρατορίας δεν ήταν ευτυχισμένοι( pax romana αν έχεις ακουστα...)?
quote:
ο πόλεμος πολά κακά φέρνει και κανένα καλό.
Ορθό μέχρι ενός σημείου. Ο ακραίος και άνευ όρων φιλειρηνισμός δεν οδηγεί πουθενά. Δηλαδή, καλά κάναμε και αφήσαμε τους Κύπριους στην μοίρα τους το 1974? Άξιζε η διατήρηση της ειρήνης ένα τέτοιο τίμημα?
quote:
Κάποτε διακαιολογούνταν,
αλλά μετά τη δίκη της Νυρεμβέργης
δεν υπάρχει πια δικαιολογία.
Η δίκη της Νυρεμβέργης υπήρξε ένα αίσχος.Με όλη την σημασία της λέξης.
Οι βομβαρδιστές της Χιροσίμα, του Ναγκασάκι και της Δρέσδης είχαν το θράσος να σύρουν άλλους στο εδώλιο για...εγκλήματα πολέμου. Οι αλήτες που δημιούργησαν την μεγαλύτερη ιμπεριαλιστική αυτοκρατορία ανα τους αιώνες δίκασαν άλλους για...επιθετικό πόλεμο. Οι υποκριτές που ήταν υπέυθυνοι για τον θάνατο 20.000.000 ανθρώπων στη Σιβηρία και που κρέμαγαν αμούστακα παιδιά στην Κύπρο καταδίκασαν άλλους για...εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Τέτοια πρώτοφανή επίδειξη υποκρισίας δεν θα ξαναβρείς πουθενά ανα τους αιώνες, όσο και αν ψάξεις. Μη μου μιλάς λοιπόν για τη δίκη της Νυρεμβέργης. Αν μη τι άλλο, είναι ασέβεια προς τις ψυχές των εκατοντάδων εκατομυρίων ανθρώπων οι οποίοι σφαγιάστηκαν απο τους ''καλούς δημοκράτες'' που προήδρευαν στη δίκη εκείνη.
quote:
Η εξουσία διαφθείρει τους πάντες εις τους αιώνας των αιώνων.
Σωστότατο.
''μητρός τε και πατρός τε και των
άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστι πατρίς και σεμνότερον και αγιότερον ...''
quote:
Όχι. Αναφέρομαι στον Τσώρτσιλ, στον Ρούσβελτ και στον Χίτλερ κατά σειρά
Καλά λένε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται...Φίλε macedon,έτσι το έβλεπαν και οι γερμανοί το 1933 το πράγμα, και αν δεν ήταν το Στάλινγκραντ, το πιο πιθανό είναι πως έτσι θα εξακολουθούσαν να το βλέπουν. Γιατί, καλώς ή κακώς, την ιστορία την γράφουν οι νικητές.
Σε εμάς εναπόκειται να το ψάξουμε το πράγμα και να βρούμε την αλήθεια κάτω απο τις ωραιοποιήσεις και τα ψέματα των ''νικητών'' αυτών.
''μητρός τε και πατρός τε και των
άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστι πατρίς και σεμνότερον και αγιότερον ...''
macedon
ο Χίτλερ δεν υπήρξε ποτέ δημοκρατικός,
αλλά έντυσε τη μισαλλόδοξη δίψα του για εξουσία,
πίσω από το όραμα που μάγεψε τα πλήθη,
ακριβώς για να χλευάσει τη δημοκρατία.
Το παράδειγμα του Μπίσμαρκ,
το ανέφερα ως μία από τις ελάχιστες επιδείξεις αυτοσυγκράτησης ενός ηγέτη.
Δεν αντιλέγω ότι ο Λουδοβίκος ο 14ος ήταν επίσης βασιλιάς,
αλλά αυτή την τύχη έχουν οι δυνάμεις που βασίζονται στον ένα μεγάλο χαρισματικό άνδρα.
Ο Ναπολέων λατρεύτηκε για πολύ συγκεκριμένο και σύντομο χρονικό διάστημα και κατόπιν μισήθηκε θανάσιμα.
Ο Καίσαρας με τις αρένες και τα ευγενικά θεάματα ανθρωποθυσιών,
εκφύλισε όσο μπορούσε το λαό του ώστε να λατρευτεί.
Η δίκη της Νυρεμβέργης αποτελεί ορόσημο μόνο και μόνο γιατί για πρώτη φορά τιμωρήθηκε ο επεκτατικός πόλεμος.
Ως προς το πόσο υποκριτικό ήταν με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη.
Το κυπριακό είναι ένα θέμα που σηκώνει πολύ ανάλυση,
και δεν νομίζω ότι οι δακτάτορες επέδειξαν ιδιαίτερο πατριωτισμό παρόλο που κόπτονταν γι αυτό.
Γενικώς το κυπριακό μπάζει από παντού,
οι μυστικές υπηρεσίες κατά τύχη πιάστηκαν στον ύπνο (Αγγλία, Αμερική, Ελλάδα), ο πόλεμος δεν έγινε για πατριωτικούς λόγους,
εξήγηση εγώ δεν μπορώ να δώσω,
αλλά ούτε και να συγκρίνω τις εποχές και τις συνθήκες με την απελευθέρωση της Θράκης η της Μακεδονίας, ή της Ηπείρου.
Τέλος για τον φίλο Κρίσνα,
θέλω απλά να του πω ότι ο λόρδος Βύρωνας ήταν εθισμένος στο αψέντι και ο Ζαν Κοκτώ στο όπιο.
Πολλοί ακόμη μεγάλοι άνδρες κατέχονταν από τέτοιους εθισμούς,
ήταν αδύνατον να έχουν πολιτικά ορθή κρίση ή δεν ξέραν τι τους γίνεται.
Τη διαφορά έχει η αριστοκρατία από μια ελιτιστική δημοκρατία.
Μη μου πει κανείς σας παρακαλώ ότι οι μορφωμένοι είναι πιο δίκαιοι και πιο οξύνοοι από τον απλό καθημερινό άνθρωπο γιατί θα τρελαθώ.
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Οικογένεια Α: Ο πατέρας ορφανός από πατέρα από τα 5 είναι ένα φτωχόπαιδο που από τα 7 του χρόνια δουλεύει και μετά βίας τέλειωσε το δημοτικό.
Η μητέρα ως γυναίκα της εποχής τέλειωσε επίσης μόνο το δημοτικό και από τα 13 δούλευε κι αυτή.
Μη έχοντας θεωρητικές γνώσεις,
με την κοινή λογική μεγαλώνουν τα παιδιά τους συζητώντας μαζί τους τα πάντα.
Τους εξηγούν γιατί πρέπει να σέβονται το κάθετί γύρω τους και τα αφήνουν να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους χωρίς να τα φανατίσουν με τίποτα.
Η οικογένεια αυτή καταφέρνει να αποκτήσει μόνο το σπίτι στο οποίο κατοικεί.
Κάποια στιγμή τα πράγματα πάνε στραβά και η οικογένεια χρεώνεται.
Μένει ενωμένη και προσπαθεί να διαφυλάξει το σπίτι που έχει.
Τα παιδιά μεγαλώνουν, σπουδάζουν, κάνουν οικογένεια και λένε στον πατέρα μια ζωή πόσο ευγνώμονες του είναι που τους έκανε ολοκληρωμένους ανθρώπους,
τους χάρισε κάθε ελευθερία,
τους προστάτευσε με παιδεία από τις παγίδες της ζωής
και τους έμαθε τι να σέβονται στη ζωή.
Η μόνη ουσιαστική επιτυχία είναι η συνοχή και η αγάπη.
Κατά τα άλλα είναι μια ακόμη οικογένεια με κάποια χρέη και καμμιά ιδιαίτερη κατάκτηση.
Οικογένεια Β: Ο πατέρας είχε πατέρα έναν πανέξυπνο και μορφωμένο μεγαλέμπορο.
Πήρε κάθε δυνατή μόρφωση και έγινε στρατιωτικός.
Η μητέρα εξίσου μορφωμένη και προικισμένη.
Τα παιδιά μεγαλώνουν με όλες τις αρχές,
αλλά τους επιβάλλεται η δικτατορία του τέλειου.
Δεν έπαιξαν ποτέ με τα παιδιά της γειτονιάς,
γιατί οι γονείς τους τα θεωρούσαν κακή επιρροή.
Δεν τους εξήγησε ποτέ κανείς γιατί πρέπει να σέβονται κάποια πράγματα παρά μόνο με ξυλιές και τιμωρία αν ρωτούσαν το γιατί?
Τους έλεγαν πως μόνο η πειθαρχία αποτελεί αρετή και δεν τους επετράπει ποτέ να εκφρασουν ελεύθερα τις επιθυμίες τους και την τάση τους για αλλαγή.
Ο γιος ήθελε να γίνει χορευτής και φυσικά του το απαγόρεψαν,
έτσι αποφάσισε να αυτοκτονήσει.
Η κόρη ήταν πιο δυναμική έφυγε από το σπίτι και τράβηξε το δρόμο της και δεν ξαναγύρισε ποτέ.
Το τελευταίο τους παιδί έγινε επίσης στρατιωτικός με μοναδικό του σκοπό να καταστρέψει τον πατέρα του.
Αυτή ήταν μια καθόλου συνιθισμένη οικογένεια αρίστων,
με μόρφωση,
οικονομική επιφάνεια,
ιδανικά και πειθαρχία.
Φιλικά Ξωτικούλα
Φύτεψα πάλι τα κρίνα της ψυχής μου σ'άπιστο χώμα
Όπως και το τρίλημμα που έθεσε ο αγαπητός Μακεδών. Δυστυχώς τα προσόντα ή τα μειονεκτήματα των ηγετών δεν είναι πότε τόσο προφανή και ξεκάθαρα, ούτε μπαίνουν σε στήλες, με + και -.
Μπορεί κάποιος να είναι παράλληλα ναρκομανής αλλά και πολύ μορφωμένος, ή πλούσιος και ενάρετος, ή ήρωας πολέμου και αλκοολικός...Δεν είναι πάντα οι φτωχοί και οι καλοί που μπορούν να προσφέρουν στον λαό τους... Πολλές φορές ένας έξυπνος κακός είναι πιο χρήσιμος... αν μπορούμε να μπούμε πάλι σε τέτοιους απλοϊκους χαρακτηρισμούς.
Η θέληση προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, δεν έχει να κάνει με κανένα άλλο χαρακτηριστικό του ηγέτη.
Είναι λίγο απλοϊκό να το θέτουμε έτσι.
Invader συμφωνώ μαζί σου, πως πολλές φορές ιδιαίτερα όταν απειλείσαι, ο πόλεμος, όσο και να θες να τον αποφύγεις, αποτελεί την μόνη λύση. Ελπίζω κάποια στιγμή να λύνονται τα πάντα μέσω διπλωματίας.
Όσον αφορά τους λαούς, πραγματικά πιστεύω ότι ώρες ώρες και οι ίδιοι παραπλανούνται και δεν καταλαβαίνουν αν είναι ευτυχισμένοι ή δυστυχισμένοι, σε όποιο καθεστώς και αν ζουν.
Η αποδοχή του καθεστώτος από τον λαό τελικώς δεν αποτελεί κριτήριο για το αν αυτό είναι καλό ή κακό.
Ακόμη και επί Τουρκοκρατίας υπήρχαν Έλληνες που δεν επιθυμούσαν την ανεξαρτησία από τους Τούρκους, καθώς είχαν βολευτεί μια χαρά με το καθεστώς... Και στην τελική και ο ίδιος ο ηρωισμός των Επαναστατών δεν θα αρκούσε, αν δεν υπήρχε και μια εξωτερική πολιτική και κάποια "άνωθεν" συμφέροντα άλλων χωρών που αποσκοπούσαν στην δημιουργία Ελληνικού κράτους.
quote:
Αγαπητέ,
ο Χίτλερ δεν υπήρξε ποτέ δημοκρατικός,
αλλά έντυσε τη μισαλλόδοξη δίψα του για εξουσία,
πίσω από το όραμα που μάγεψε τα πλήθη,
ακριβώς για να χλευάσει τη δημοκρατία.
Σωστά. Ο Χίτλερ πραγματι απεχθάνονταν τη δημοκρατία, αλλά παρόλα αυτά ανέβηκε στην εξουσία με δημοκρατικές διαδικασίες( κάποτε μάλιστα είχε δηλώσει το εξής: ''η εθνικοσοσιαλιστική επανάσταση κατάφερε να νικήσει την δημοκρατία μέσω της δημοκρατίας!''). Νίκησε δηλαδή τον εχθρό του με τα ίδια του τα όπλα. Αν όμως δούμε τα πράγματα απο την οπτική γωνία ενός ακραίου δημοκράτη, ήταν ένας μεγάλος ηγέτης που απολάμβανε της αγάπης και της εμπιστοσύνης του λαού του( και μάλιστα, αν κρίνουμε απο τα συνθήματα που γράφονταν στους τοίχους του Βερολίνου κατα τη διάρκεια των απελπισμένων μαχών των τελευταίων ημερών, απολάμβανε της αγάπης του λαού του μέχρι το τέλος). Ξέρεις πολλούς ''δημοκράτες'' ηγέτες που να ανέβηκαν στην εξουσία με ποσοστό 45%? Η δημοκρατία, λοιπόν, απο μόνη της, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Μπορεί η μάζα να γίνει πανεύκολα υποχείριο του οποιουδήποτε δημαγωγού.
quote:
Το παράδειγμα του Μπίσμαρκ,
το ανέφερα ως μία από τις ελάχιστες επιδείξεις αυτοσυγκράτησης ενός ηγέτη.
Ατυχές το παράδειγμα σου, όπως έδειξα.
quote:
Ο Ναπολέων λατρεύτηκε για πολύ συγκεκριμένο και σύντομο χρονικό διάστημα και κατόπιν μισήθηκε θανάσιμα.
Για πέστο σε έναν οποιοδήποτε ( μη κομμουνιστή) Γάλλο αυτό! Έχε πάντως μαζί σου πρόχειρο και ένα πρόχειρο φαρμακείο... Ο γάλλος υπουργός Ramusaτ δήλωνε το 1840, κατα τον επαναπατρισμό της σωρού του Ναπολέωντα στη Γαλλία: ''η τέφρα του θα τοποθετηθεί εκεί οπου αναπαύονται οι ήρωες της Πατρίδας. Απο σήμερα μόνο η Γαλλία θα κατέχει τα λείψανα του Ναπολέοντα. Ο τάφος και η μνήμη του ανήκουν πια στη Γαλλία''. Η επιστροφή, δε, των λειψάνων του έγινε εν μέσω έξαλων πανυγηρισμών του συγκεντρομένου πλήθους.
Αναρωτιέμαι, γιατί είναι τόσο δύσκολο να παραδεχτούμε οτι ακόμα και ένας δικτάτορας είναι δυνατό να ήταν αγαπητός απο τον λαό του? Μήπως μόνο και μόνο γιατί ήταν δικτάτορας?
quote:
Ο Καίσαρας με τις αρένες και τα ευγενικά θεάματα ανθρωποθυσιών,
εκφύλισε όσο μπορούσε το λαό του ώστε να λατρευτεί.
Οι ανθρωποθυσίες και οι αρένες ήταν ευρήματα των κυφήνων της Συγκλήτου, πολύ πριν τον Καίσαρα. Με ''άρτο και θεάματα'' εξαγόραζαν την ψήφο του λαού. Δημοκρατία...Βλέπετε καμιά αναλογία με την σημερινή κατάσταση? Χμμμ...
quote:
Η δίκη της Νυρεμβέργης αποτελεί ορόσημο μόνο και μόνο γιατί για πρώτη φορά τιμωρήθηκε ο επεκτατικός πόλεμος.
Καταδικάστηκε απο αυτούς που είχαν διεξάγει( και συνέχισαν, φυσικά, να διεξάγουν και μετά το πέρας της δίκης) τόσους επεκτατικούς πολέμους, που ειλικρινά κάθε αντικειμενικός παρατηρητής μένει άφωνος με το θράσος τους να καταδικάσουν άλλους για ''επεκτατικό πόλεμο''! Για αυτό και δεν την δέχομαι καθόλου σαν ορόσημο, εκτός ίσως απο ορόσημο χυδαιότητας και υποκρισίας.
quote:
Γενικώς το κυπριακό μπάζει από παντού,
οι μυστικές υπηρεσίες κατά τύχη πιάστηκαν στον ύπνο (Αγγλία, Αμερική, Ελλάδα), ο πόλεμος δεν έγινε για πατριωτικούς λόγους,
εξήγηση εγώ δεν μπορώ να δώσω,
Δεν διαφωνώ. Παραμένει πάντως το γεγονός πως το 1974 35.000 τούρκοι στρατιώτες αποβιβάστηκαν στην Κύπρο, και εμείς δεν κάναμε τίποτα για να τους εμποδίσουμε.
quote:
Πολλοί ακόμη μεγάλοι άνδρες κατέχονταν από τέτοιους εθισμούς,
ήταν αδύνατον να έχουν πολιτικά ορθή κρίση ή δεν ξέραν τι τους γίνεται.
Μερικά παραδείγματα?
quote:
Μη μου πει κανείς σας παρακαλώ ότι οι μορφωμένοι είναι πιο δίκαιοι και πιο οξύνοοι από τον απλό καθημερινό άνθρωπο γιατί θα τρελαθώ.
Πιο δίκαιοι, όχι. Πιο οξύνοοι, οπωσδήποτε. Και σίγουρα, πιο ικανοί να διαχειριστούν τις πολιτικές υποθέσεις της χώρας.
quote:
αλλά ούτε και να συγκρίνω τις εποχές και τις συνθήκες με την απελευθέρωση της Θράκης η της Μακεδονίας, ή της Ηπείρου
Γιατί όχι?
''μητρός τε και πατρός τε και των
άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστι πατρίς και σεμνότερον και αγιότερον ...''
Edited by - Invader on 12/06/2005 00:55:04
quote:
Ελπίζω κάποια στιγμή να λύνονται τα πάντα μέσω διπλωματίας.
Είθε!
Εώς τότε όμως, επαγρύπνηση και όχι δήθεν ''φιλειρηνικά'' πυροτεχνήματα( βλέπε τα χαζά που θέλουν να βγάλουν τις νάρκες απο τον Έβρο. Τελικά, δεν θα μάθουμε ποτέ...?).
''μητρός τε και πατρός τε και των
άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστι πατρίς και σεμνότερον και αγιότερον ...''
θα συνεχίσω να συμφωνώ μαζί σου σχετικά με τις τοποθετήσεις σου.
Φιλικά όπως πάντα