- Ειναι ο Χριστιανισμος Εβρα'ι'κη Αιρεση? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Αγαπητέ Γιώργο, υπάρχει κάποιος οργανισμός που σπαταλά ενέργεια χωρίς να προσλαμβάνει παράλληλα?
Όταν καταναλώνεις περισσότερη ενέργεια από αυτή που λαμβάνεις σύντομα οδηγείσαι στην εξάντληση.
Το ωφέλιμο κατά την δική μου αντίληψη είναι να σπαταλάς ενέργεια για να λαμβάνεις οφέλη.
Ειδάλλως δεν υπάρχει και κανένας λόγος να το κάνεις.
Κι η σπατάλη ενέργειας στην περίπτωση μας πιστεύω πως αξίζει τον κόπο...

---

quote:

---

μάλλον έχουμε διαφορετικές απόψεις για την έννοιά σπατάλη ... ίσως να μην το έγραψα καλά .... ή αγγλική λέξη που θέλω να πώ ειναι ... waste

όταν σπαταλάς ενέργεια ,τα χρήματά σου ,ή την προσοχή σου .... δεν βγάζεις κανένα όφελος ....

---

Φίλε Γιώργο, ενδεχομένως να χαθήκαμε όντως κάπου στη μετάφραση!

Εάν εννοούσες το υπέρμετρο ξόδεμα ενέργειας από την πλευρά μας, θα συμφωνήσω.
Για να ξεφύγουμε λοιπόν από κάποια ενδεχόμενη εννοιολογική τούμπα, επαναδιατυπώνω και μετατρέπω τη λέξη "σπαταλώ" στη λέξη "αφιερώνω μέρος της ενέργειας μου".
Καλύτερα?

Σχετικά με την πυρηνική οικογένεια (ή αλλιώς κλειστή) θα συμφωνήσω πως είναι ένα σχετικά νέο πρότυπο οικογένειας.
Παλιότερα η οικογένεια κινούταν σε άλλα πλαίσια καθώς περιελάμβανε περισσότερα πρόσωπα, η πατριαρχική αντίληψη ήταν εντονότερη κτλ κτλ.

Εάν η φίλτατη λίλιθ αλλά κι ο κάθε ένας από εμάς είχε μεγαλώσει μέσα σε ένα άλλο οικογενειακό περιβάλλον σίγουρα θα είχαμε να κάνουμε με έναν διαφορετικό άνθρωπο, ο οποίος ενδεχομένως να είχε ένα άλλο σύνολο αξιών, πεποιθήσεων, επιδράσεων και χαρακτηριστικών γνωρισμάτων.
Τώρα αν αυτή η εναλλακτική πραγματικότητα ήταν καλύτερη ή όχι, δεν το γνωρίζουμε.
Επειδή όμως γνωρίζουμε την ήδη υπάρχουσα προσπαθούμε να εργαστούμε επάνω σ' αυτήν και να την διαμορφώσουμε στον βαθμό που μπορούμε.

quote:

---

και τι εξέλιξη μπορεί να έχουν τα πιστεύω της (αυτά είναι που είναι βαθιά ριζωμένα μέσα μας - τα άλλα θα μπορολυσαμε να τα ονομάζουμε απλά opinions (για οποιοδήποτε θέμα) - από την στιγμή που γίνεται δόγμα ...

μπορεί ένα δόγμα να έχει εξέλιξή ... ? και όμως μεγάλο ποσοστό της ψυχολογικής μας διαμόρφωσης έχουν να κάνουν με δόγματα ... (όπως και πιστεύω)

---

Η εξέλιξη που θα έχουν τα πιστεύω μας θα είναι αυτή που εμείς οι ίδιοι θα τους επιτρέψουμε να έχουν όταν τα γνωρίσουμε σε βάθος.
Και πιστεύω πως ναι, κι ένα δόγμα μπορεί να έχει εξέλιξη.
Όταν αντιληφθούμε την ύπαρξη του αλλά και την φύση του δε μπορούμε να εργαστούμε επάνω σ' αυτό?

quote:

---

ο κόσμος τα επαναλαμβάνει και φυσικά τα κληρονομήσει (όσο δυνατόν αυτούσια ) στη επόμενη γενιά ....

γιατί το κάνει αυτό...?

---

Φυσικά και τα επαναλαμβάνουμε, αυτά μας είναι γνώριμα και σ' αυτά πιστεύουμε (άσχετα αν αυτά είναι καλά ή κακά).
Επιπλέον είναι κι ένας τρόπος για να προεκτείνουμε τον εαυτό μας.
Πολλοί γονείς δεν θεωρούν το παιδί τους ως προέκταση τους (που πρέπει να τους μοιάσει) κι όχι τόσο ως μια ξεχωριστή προσωπικότητα?

quote:

---

Αμαρτία 67: ναι.. το παραδέχομαι έχω κάνει καραόκε... μια βραδιά μόνο ήταν (ορκίζομαι)

---

Η αμαρτία νάμπερ σίξτυ έϊτ ποιά είναι?

In anticipation of my resurrection...

Πέραν του μικρού αστείου...
Διάβασα τις απόψεις σας και είναι πολύ ενδιαφέρουσες.
Αν και θα επανέλθω αργότερα για να τοποθετηθώ πιό ενδελεχώς,
θα ήθελα τώρα να γράψω κάποια λίγα πράγματα.

Η ψυχολογική διαμόρφωση, όπως διάβασα σε κάποιο μήνυμα, πολύ σωστά,
αποτελεί τη βάση για την κοινωνική διαμόρφωση. Μέσω της κοινωνικής
διαμόρφωσης το άτομο εντάσσεται στην κοινωνία, παίρνοντας κάποιο
ρόλο. Αυτή του η ένταξη έχει και θετικά αλλά και αρνητικά γνωρίσματα.
Χωρίς θέση, χωρίς ρόλο, χωρίς ένταξη, το άτομο δυσκολεύεται να
προσαρμοστεί και να επικοινωνήσει με το περιβάλλον του. Η ψυχολογία
του ατόμου αποτελεί και αυτή ένα είδος γλώσσας. Τα γλωσσικά γνωρίσματα,
έντονα χαρακτηριστικά, είναι η έμφαση, η δύναμη της γλώσσας. Χωρίς
αυτά, (ενδεχομένως κάποιες αδυναμίες και ελλατώματα συμπεριέχονται)
το άτομο δυσκολεύεται να αντιληφθεί και να γίνει αντιληπτό.

Ωστόσο, δεν παύει η ψυχολογική, και κατ' επέκταση κοινωνική
διαμόρφωση να αποτελεί ένα πέπλο, που σκεπάζει την αλήθεια, την
ελευθερία, τη βούληση, που ιδανικά είναι ωφέλη, που θα έπρεπε να
μοιράζονται όλοι οι άνθρωποι και να μην είναι προνόμοιο των λίγων.
Γιατί, αλλιώς, πώς θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε το γεγονός ότι για
κάποιους μεν ανθρώπους η ψυχολογική διαμόρφωση λειτουργεί θετικά
ενώ για κάποιους άλλους αποτελεί εμπόδιο στην εξέλιξή τους;
Γιατί η κοινωνία περιθωριοποιεί κάποιες συμπεριφορές, και αυτές οι
συμπεριφορές προέρχονται μέσα από αυτήν, από τις οικογένειες,
που αποτελούν τα κύτταρά της.

Άρα, δεν μπορούμε εύκολα να αποφανθούμε για το αν η ψυχολογική
διαμόρφωση, το θέατρο που ανέφερα, είναι κάτι το οποίο πρέπει να
καταδικάσουμε, να θεωρήσουμε θετικό, η να διερευνήσουμε διαφορετικά...

Σύμφωνα με τη διδασκαλία των Τολτέκων, η ψυχολογική διαμόρφωση αποτελεί
το "νησί του Τονάλ" του κάθε ατόμου. Το νησί δε μπορεί να αλλάξει, αλλά
μπορεί να αλλάξει ο τρόπος που χρησιμοποιούνται από το άτομο τα
χαρακτηριστικά του νησιού του Τονάλ του.

Όπως έγραψα και στο προηγούμενο μήνυμα, δεν θέλουμε να καταδικάσουμε
την ψυχολογική διαμόρφωση σε καμμία περίπτωση. Το ζητούμενο είναι να
την συνειδητοποιήσουμε και να εκλεπτύνουμε κάποιες εκφάνσεις της.

Πώς μπορούμε όμως να το κάνουμε αυτό; Πώς θα μπορέσουμε να διαχωρίσουμε
τη "σπατάλη ενέργειας" που αναφέρει ο Γιώργος, που ενδεχομένως
συνοδεύει την προσπάθεια να επιβληθούμε στον "παλίο-μας-χαρακτήρα"
από την οικονομική διαχείρηση της ενέργειας προκειμένου να
βελτιώσουμε τις όψεις που είναι απαραίτητο να βελτιωθούν;

Όλοι μας έχουμε τα πάθη μας, τα ελαττώματα μας, τις ανασφάλειες μας, τα θετικά χαρακτηριστικά μας.
Από όλα όμως κάτι εξάγεται, κάποιο δίδαγμα έχουν αν μπορέσουμε και δούμε πως είναι αυτά σε συνάρτηση με εμάς.
Για να γίνει αυτό θα πρέπει να αποστασιοποιηθούμε λίγο και να τα εξετάσουμε ως εξωτερικοί παρατηρητές.
Πίστεψε με, το να μπορέσουμε να επιτύχουμε κάτι τέτοιο είναι μια διαδικασία πολύ δύσκολη γιατί στην ουσία πρέπει να παρατηρήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό προσπαθώντας να είμαστε όσο πιο αντικειμενικοί γίνεται.

Θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο προκειμένου να αποδυναμώσουμε τις εμμονές μας, να δουλέψουμε επάνω στα ελαττώματα μας προσπαθώντας να τα μετριάσουμε ή να τα μετατρέψουμε σε κάποια προτερήματα.

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Σύμφωνα με τη διδασκαλία των Τολτέκων, η ψυχολογική διαμόρφωση αποτελεί το "νησί του Τονάλ" του κάθε ατόμου. Το νησί δε μπορεί να αλλάξει, αλλά μπορεί να αλλάξει ο τρόπος που χρησιμοποιούνται από το άτομο τα χαρακτηριστικά του νησιού του Τονάλ του.

---

Edited by - Totem on 01/10/2006 19:21:05

quote:

---

Πιθανόν να έχετε υπ' όψη σας, πως κατά την διάρκεια σοβαρών κλιματολογικών αλλαγών και σεισμογενών περιόδων, ολόκληρα νησιά εξαφανίστηκαν από προσώπου γης και άλλα εμφανίστηκαν σαν εκνευριστικά τσουτσέκια ή αλητάκια που πετάν μια θεϊκή ατάκα και σπάνε πλάκα με την πάρτη μας. Δεν είμαι σίγουρος λοιπόν και δεν έχω πειστεί ακόμη, αν αυτό το νησί, το νησί του Τονάλ κατά τους Τολτέκους, πράγματι δεν μπορεί να αλλάξει.

Τι θα συμβεί στο νησί αν για παράδειγμα το χτυπήσει αλλύπητα ένα ενισχυμένο δεκάρι ρίχτερ ;

Κατά την άποψή μου λοιπόν, το νησί του Τονάλ μπορεί να αλλάξει! Όμως χρειάζεται ένας τόσο μεγάλος σεισμός, ώστε να επιρρεάσει την γεωδεσία του. Κι όχι μόνο δηλ. ένα νησάκι της πλάκας, όλος ο κόσμος μπορεί να αλλάξει, όλος ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει.

---

Αν για παράδειγμα εγώ είμαι ένας οξύθυμος χαρακτήρας μπορεί να προσπαθήσω για χρόνια προκειμένου να μετριάσω αυτή μου την αντίδραση κι εν τέλει να καταφέρω να την ελέγχω.
Αυτό δεν αποτελεί μια αλλαγή?

In anticipation of my resurrection...

Θα συμφωνήσω μαζί σου πως η "διαμόρφωση" έχει χαρακτήρα ανασταλτικό της στατικότητας. Είναι δυναμική και δημιουργική, αλλά φίλε δεν έχει χαρακτήρα αλλαγής. Δεν αλλάζει, δημιουργεί.

Αλλάζω σημαίνει ότι καταργώ κάτι προηγούμενο και στη θέση του βάζω κάτι διαφορετικό (ενίοτε και αντίθετο) από αυτό που υπήρχε. Από κακός γίνομαι καλός. Αυτό είναι αλλαγή.

Δέχομαι πως η σταδιακή βελτίωση/χειροτέρευση του χαρακτήρα μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την αλλάγή του. Αλλά αυτό απαιτεί χρόνο και συνεχή κόπο και ενσυνείδηση (όπου απαιτείται ).

Με τα παραπάνω διορθώνω το κατώθι :

quote:

---

Δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα επάνω σου. Μπορείς όμως να τα κάνεις καλύτερα ή χειρότερα! "Δια-μορφώνεις" το περιβάλλον που θα σε "δια-μορφώσει" και θα μεγαλώσεις!

---

Για αυτό που λες για την διαμόρφωση έχεις απόλυτο δίκιο!

quote:

---

Αλλάζω σημαίνει ότι καταργώ κάτι προηγούμενο και στη θέση του βάζω κάτι διαφορετικό (ενίοτε και αντίθετο) από αυτό που υπήρχε. Από κακός γίνομαι καλός. Αυτό είναι αλλαγή.

---

Μήπως αυτό δεν είναι αλλαγή αλλά μια μετατροπή/μεταστροφή?
Έννοιες που πιστεύω οτι έχουν ένα άλλο δυναμικό από την αλλαγή.

Μήπως στην ουσία λέμε το ίδιο πράγμα ακριβώς κι οι 2 αλλά κολλάμε στη λέξη?

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Μήπως στην ουσία λέμε το ίδιο πράγμα ακριβώς κι οι 2 αλλά κολλάμε στη λέξη?

---

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo

Αλήθεια, στην περίπτωση του θυμού που ανέφερα σε προηγούμενο μήνυμα μου ως παράδειγμα ποιά λέξη πιστεύεις οτι ταιριάζει καλύτερα, φίλε μου?
Αλλαγή?
Αντικατάσταση του τρόπου εκδήλωσης της με κάποιον άλλον τρόπο?
Μετατροπή?

Όχι τίποτα άλλο, απλά να το πιάσουμε λίγο - λίγο για να το βρούμε!

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Αλήθεια, στην περίπτωση του θυμού που ανέφερα σε προηγούμενο μήνυμα μου ως παράδειγμα ποιά λέξη πιστεύεις οτι ταιριάζει καλύτερα, φίλε μου?
Αλλαγή?
Αντικατάσταση του τρόπου εκδήλωσης της με κάποιον άλλον τρόπο?
Μετατροπή?

---

Φιλικά

quote:

---

Αλήθεια, στην περίπτωση του θυμού που ανέφερα σε προηγούμενο μήνυμα μου ως παράδειγμα ποιά λέξη πιστεύεις οτι ταιριάζει καλύτερα, φίλε μου?
Αλλαγή?
Αντικατάσταση του τρόπου εκδήλωσης της με κάποιον άλλον τρόπο?
Μετατροπή?

---

ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo

Φίλε μου Odysseus_nemo, πιστεύω πως ο έλεγχος είναι απαραίτητος σε κάθε συναίσθημα που νιώθουμε αν θέλουμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας καλύτερα αλλά και να έρθουμε σε πραγματική επαφή μαζί του.
Το συναίσθημα θεωρώ πως μπορεί να παρομοιαστεί με το νερό.
Όταν νιώθεις δίψα το νερό σε ικανοποιεί, σε δροσίζει και σε αναζωογονεί όταν ελέγχεις πόσο θα πιείς.
Όταν όμως το νερό έρθει σε μεγάλη ποσότητα θα σε παρασύρει και θα σε πνίξει...
Έτσι ακριβώς γίνεται και με τον θυμό αλλά και με τα υπόλοιπα συναισθήματα.
Όταν τα ελέγχεις και τα κατανοείς εκφράζεσαι, νιώθεις, βιώνεις και γνωρίζεις.
Όταν τα αφήσεις ανεξέλεγκτα θα σε κατακλύσουν και θα γίνεις έρμαιο τους.
Κι όλα τα συναισθήματα σου αφήνουν μια γνώση την οποία μπορούμε να εκμεταλλευτούμε προς όφελος μας.
Αλήθεια, γιατί θα πρέπει να πάψουμε να θυμώνουμε?
Και για να είμαι ειλικρινής, αν υπήρχαν 2 κουμπιά τα οποία θα έδιναν την επιλογή σε έναν άνθρωπο πατώντας τα να θυμώνει ή να μην θυμώνει, θα επέλεγα να πατήσω αυτό που θα με έκανε να θυμώνω.
Αυτό όμως που θέλω να μάθω είναι να ελέγχω τον θυμό μου, να ελέγχω τις αντιδράσεις μου και να λαμβάνω κάποιο δίδαγμα μέσα από αυτό.
Τα συναισθήματα, φίλε μου, είναι ένα δώρο οπότε ας τα δεχθούμε...

In anticipation of my resurrection...

Την καλησπερα μου σε όλους!

Πολυ ωραιο το θεμα σου φιλη λίλιθ,

θα προσπαθησω να μεταφερω μια εικονα απο την σκοπια μου.

Εχω πιστευω πως η ΄παστα' καθε ανθρωπου ειναι το κυριο 'συστατικό' για το μαγειρεμα ας πουμε του εαυτου μας.

Δηλαδη πως προυπαρχει κατι στην ψυχη μας και αναλογα με την αντιληψη μας και τα βιωματα μας αναπτυσετε θετικα ή και αρνητικα οποια στοιχεια που μας συνθετουν ως χαρακτηρες.

Αν τα βαζαμε σε μια πυραμιδα πιστευω πως η βαση θα ειναι η ψυχη μας.
Δευτερη ερχετε η αντιληψη μας,και επανω της ακουμπανε τα βιωματα μας.
Απο αυτο το σημειο συνεχιζουμε μονοι μας την ολοκληρωση της πυραμιδας με προσωπικη προσπαθεια.

Οσο αφορα το παραδειγμα για το:

"Αν για παράδειγμα ένα άτομο έχει διαπαιδαγωγηθεί με τρόπο που
να είναι ενοχικό, (και αυτό δεν είναι κάτι ούτε τραβηγμένο, ούτε σπάνιο),
μπορεί κάποια στιγμή να πάψει να νιώθει ενοχές;
Και αν ναι, αν μπορεί όντως να ελέγξει αυτό τον ψυχολογικό μηχανισμό,
σε πιό βάθος θα μπορεί να τον ελέγχει;"

Το παιδι που θα αναπτυξει ενα ενοχικο τροπο συμπεριφορας και αυτοεκτιμησεις πιστευω πως ειναι ενα παθητικο πλασμα εκ φυσεως.Που δεν εχει τολμη στο να αντιδρασει και με τον τροπο που μεγαλωνει γινετε εσωστρεφεις με συνεπεια την ενοχικοτητα του χαρακτηρα του.
Γιαυτο το παιδι ειναι η αμυνα του.Το πιο ευκολο γιαυτο μιας και δεν ειναι σε θεση να αποδοσει καπου αλλου την οποια,επιτρεψτε μου θα χαρακτηρισω,αρνητικη ενεργεια.

Φυσικα σε αντιθεση με ενα πιο εξωστρεφες παιδι που σε καθε τι που παει να καταπιεσει την προσωπικοτητα του μεσα απο την διαπαιδαγωγιση του αυτο αντιδρα.

Γιαυτο και η εφηβεια ειναι απο τις πιο κρισιμες περιοδους της ζωης του καθε ανθρωπου.Σε αυτη την ηλικια συνανταμε πολλα αντιδραστικα παιδια που το παιζουν αναρχικοι,πρωτοποροι,κλπ
Αυτα ειναι τα παιδια που αντιδρουν γιαυτο και οι γονεις πρεπει να προσεχουν πως να χειριζοντε τα παιδια αυτα επειδη μια αποτυχιμενη εφηβεια πιστευω οδηγει στα ναρκωντικα στις κλοπες και γενικοτερα στο να αμυνονται παντα αυτοι οι χαρακτηρες,μεσα αποτην αντιδραση.Για αυτους αυτη ειναι και η αμυνα τους.

Ή και παιδια πιο ντροπαλα που μιλανε περισσοτερο την γλωσσα του σωματος.Εδω βρισκονται τα ενοχικα παιδια που στην εφηβικη ηλικια κανουν σκεψεις αυτοκτονιας.Μιας καιδεν μπορουν πια να εξωτερικευσουν και να ξεδιπλωσουν την προσωπικοτητα τους απο ντροπη απο εσωστρεφεια,απο ενοχες.

Νομιζω πως στην εφηβικη ηλικια που θεωρω και την καταλληλοτερη μπορουμε ή να ξεπερασουμε ή να καταπνιξουμε για παντα το εγω μας.

Τωρα εαν αυτο δεν γινει σε αυτη την ηλικια πιστευω πως δεν θα ξεπεραστει ποτε,απλα θα προσπαθει να εκτονοθει κανοντας εκρηξεις και αφηνοντας καταλοιπα κι αποθημενα.

Νομιζω πως το κρατος θα επρεπε να κανει σεμιναρια συμπεριφορας στους γονεις ωστε να αποφευγονται αυτα τα τραγικα λαθη στα οποια ευθυνη τις περισσοτερες φορες δεν εχουν οι γονεις.Ωστε να διαπαιδαγωγουμε τα παιδια μας αφηνοντας παντα τον αερα για να εκφραστει η δικη τους προσωπικοτητα και ο εσωψυχισμος τους.

Ελπιζω να μην σας κουρασα,πολυ!
Οπως και εβαλα κι εγω ενα λιθαρακι...

Με εκτιμηση Άντα

Την καλησπερα μου σε όλους!

Πολυ ωραιο το θεμα σου φιλη λίλιθ,

θα προσπαθησω να μεταφερω μια εικονα απο την σκοπια μου.

Εχω πιστευω πως η ΄παστα' καθε ανθρωπου ειναι το κυριο 'συστατικό' για το μαγειρεμα ας πουμε του εαυτου μας.

Δηλαδη πως προυπαρχει κατι στην ψυχη μας και αναλογα με την αντιληψη μας και τα βιωματα μας αναπτυσετε θετικα ή και αρνητικα οποια στοιχεια που μας συνθετουν ως χαρακτηρες.

Αν τα βαζαμε σε μια πυραμιδα πιστευω πως η βαση θα ειναι η ψυχη μας.
Δευτερη ερχετε η αντιληψη μας,και επανω της ακουμπανε τα βιωματα μας.
Απο αυτο το σημειο συνεχιζουμε μονοι μας την ολοκληρωση της πυραμιδας με προσωπικη προσπαθεια.

Οσο αφορα το παραδειγμα για το:

"Αν για παράδειγμα ένα άτομο έχει διαπαιδαγωγηθεί με τρόπο που
να είναι ενοχικό, (και αυτό δεν είναι κάτι ούτε τραβηγμένο, ούτε σπάνιο),
μπορεί κάποια στιγμή να πάψει να νιώθει ενοχές;
Και αν ναι, αν μπορεί όντως να ελέγξει αυτό τον ψυχολογικό μηχανισμό,
σε πιό βάθος θα μπορεί να τον ελέγχει;"

Το παιδι που θα αναπτυξει ενα ενοχικο τροπο συμπεριφορας και αυτοεκτιμησεις πιστευω πως ειναι ενα παθητικο πλασμα εκ φυσεως.Που δεν εχει τολμη στο να αντιδρασει και με τον τροπο που μεγαλωνει γινετε εσωστρεφεις με συνεπεια την ενοχικοτητα του χαρακτηρα του.
Γιαυτο το παιδι ειναι η αμυνα του.Το πιο ευκολο γιαυτο μιας και δεν ειναι σε θεση να αποδοσει καπου αλλου την οποια,επιτρεψτε μου θα χαρακτηρισω,αρνητικη ενεργεια.

Φυσικα σε αντιθεση με ενα πιο εξωστρεφες παιδι που σε καθε τι που παει να καταπιεσει την προσωπικοτητα του μεσα απο την διαπαιδαγωγιση του αυτο αντιδρα.

Γιαυτο και η εφηβεια ειναι απο τις πιο κρισιμες περιοδους της ζωης του καθε ανθρωπου.Σε αυτη την ηλικια συνανταμε πολλα αντιδραστικα παιδια που το παιζουν αναρχικοι,πρωτοποροι,κλπ
Αυτα ειναι τα παιδια που αντιδρουν γιαυτο και οι γονεις πρεπει να προσεχουν πως να χειριζοντε τα παιδια αυτα επειδη μια αποτυχιμενη εφηβεια πιστευω οδηγει στα ναρκωντικα στις κλοπες και γενικοτερα στο να αμυνονται παντα αυτοι οι χαρακτηρες,μεσα αποτην αντιδραση.Για αυτους αυτη ειναι και η αμυνα τους.

Ή και παιδια πιο ντροπαλα που μιλανε περισσοτερο την γλωσσα του σωματος.Εδω βρισκονται τα ενοχικα παιδια που στην εφηβικη ηλικια κανουν σκεψεις αυτοκτονιας.Μιας καιδεν μπορουν πια να εξωτερικευσουν και να ξεδιπλωσουν την προσωπικοτητα τους απο ντροπη απο εσωστρεφεια,απο ενοχες.

Νομιζω πως στην εφηβικη ηλικια που θεωρω και την καταλληλοτερη μπορουμε ή να ξεπερασουμε ή να καταπνιξουμε για παντα το εγω μας.

Τωρα εαν αυτο δεν γινει σε αυτη την ηλικια πιστευω πως δεν θα ξεπεραστει ποτε,απλα θα προσπαθει να εκτονοθει κανοντας εκρηξεις και αφηνοντας καταλοιπα κι αποθημενα.

Νομιζω πως το κρατος θα επρεπε να κανει σεμιναρια συμπεριφορας στους γονεις ωστε να αποφευγονται αυτα τα τραγικα λαθη στα οποια ευθυνη τις περισσοτερες φορες δεν εχουν οι γονεις.Ωστε να διαπαιδαγωγουμε τα παιδια μας αφηνοντας παντα τον αερα για να εκφραστει η δικη τους προσωπικοτητα και ο εσωψυχισμος τους.

Ελπιζω να μην σας κουρασα,πολυ!
Οπως και να εβαλα κι εγω ενα λιθαρακι...

Με εκτιμηση Άντα