ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Περι αντιπαλότητας χριστιανών και "δωδεκαθεϊστών" στο Esoterica. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

- Περι αντιπαλότητας χριστιανών και "δωδεκαθεϊστών" στο Esoterica. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

jonniebegood61 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 3/4
silence fmΝέο Μέλος
07/06/2005, 22:01:27
ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ;;;;;
ΑΠΛΑ ΣΟΥ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΕΝΑΝ ΔΙΑΚΟΠΤΗ ΚΑΙ ΠΑΥΕΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ;;;;
ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΤΑ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ....
07/06/2005, 22:09:26
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ, Ή ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ.
ΤΟΣΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.
ΤΟΣΟ ΑΠΕΡΑΝΤΗ Η ΖΩΗ.
Η ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ. ΕΣΤΩ.
ΜΥΡΙΑΔΕΣ ΓΑΛΑΞΙΕΣ, ΝΑ ΦΙΛΟΞΕΝΗΣΟΥΝ ΠΑΘΗ ΛΑΘΗ ΑΓΩΝΙΕΣ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΩΤΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΠΟΝΟΥΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΦΩΝΕΣ.
ΑΧ, ΠΩΣ ΝΑ ΑΙΣΤΑΝΘΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΕ ΤΟΣΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΣΤΡΑ ΓΥΡΩ ΝΑ ΤΡΕΜΟΣΒΗΝΟΥΝ ΑΚΟΙΜΗΤΑ ΚΑΝΤΗΛΕΡΙΑ ΚΑΘΕ ΝΥΧΤΑΣ.
ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ;
ΑΦΟΥ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΜΑΣ ΒΥΘΙΖΕΙ, Ή ΜΑΣ ΑΝΥΨΩΝΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ.

ΜΑΣ ΒΥΘΙΖΕΙ ΄Η ΜΑΣ ΑΝΥΨΩΝΕΙ.


ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ...
ΜΑΛΛΟΝ ΑΠΟΨΕ ΜΕ ΑΚΟΥΤΕ.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.

07/06/2005, 22:29:02
"Η ΘΙΒΕΤΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΟΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ" ένα απίστευτα κατατοπιστικό και χρήσιμο βιβλίο.


"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
08/06/2005, 00:55:54
Φίλε Gretel,

τι θα έλεγες αν πριν κάποιος πάρει στα χέρια του τη Θιβετιανή Βίβλο των Νεκρών, έπαιρνε πρώτα κάποιο από το πλήθος συγγραμμάτων ελλήνων συγγραφέων όπου και εξηγούνται αρκετά πράγματα περί
Η ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ.

Χωρίς να θέλω να το παίξω δάσκαλος αλλά ούτε και ευαγγελιστής, θα πρότεινα, σε όσους αναρωτιούνται για το τι υπάρχει μετά την "κοίμηση", το θαυμάσιο πόνημα του Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΥ με τίτλο "Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ" έκδοση Η', Ιεράς Μονής Γενεθλίου Θεοτόκου (Πελαγίας).
Το ISBN είναι το 960-7070-26-7

"Ζητάτε και θα σας δοθεί, ερευνείστε και θα βρείτε, κτυπάτε και θα σας ανοιχθεί η πόρτα…
Ματθ. 5, 43 – 7, 22. (Αποσπάσματα)"

Φιλικά όπως πάντα

XNAMEDΜέλος
08/06/2005, 09:14:31
AΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ.ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΤΗΣ.ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΞΗΣ:

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΠΑΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΜΑΛΛΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΟΠΟΥ ΟΛΟΙ ΗΤΑΝ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΕΥΤΙΧΙΣΜΑΝΗ,ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΣΠΡΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΕΛΑΜΠΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.ΣΥΝΑΣΤΗΣΕ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΥΠΗΡΧΕ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΕ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΙΞΗΜΑΤΑ,ΤΗΣ ΕΙΠΕ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΗΝ ΒΛΕΠΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ,ΖΕΙ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ (ΔΗΛ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΑ.ΤΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΝΣΤΟΛΟΙ.ΟΤΑΝ ΕΠΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΤΗΣ ΕΙΠΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ.ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΨΥΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟΚΟΙΜΗΘΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ.ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΜΑΥΡΟΦΟΡΕΜΕΝΟ ΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΩ,ΔΕΝ ΕΒΛΕΠΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ ΟΜΩΣ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΜΟΥ ΜΟΥ ΦΩΝΑΖΕ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΩ.ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΦΕΥΓΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΜΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙ.

ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ?

fairy taleΝέο Μέλος
08/06/2005, 10:01:26
Καλημέρα σε όλους. Αν και παρακολουθώ αρκετό καιρό τα θέματα σας αυτό με συγκίνησε πολυ... Ο λόγος? Έχασα τον πατέρα μου τον Ιανουάριο που μας πέρασε από Καρκίνο και δεν μπορώ ακόμα να το ξεπεράσω(ούτε και πρόκειται νομίζω ποτέ). Αυτό ήταν και ο λόγος που ξεκίνησα να "ψάχνω" μέσα στις συζητήσεις σας να βρώ κάτι, κάτι που θα μου δώσει δύναμη και κουράγιο...και ομολογώ ότι με έχετε βοηθήσει πολύ...
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις τελευταίες του στιγμές...Αν και ήταν σχεδόν σε κώμα την τελευταία εβδομάδα, 10 λεπτά πριν πεθάνει άνοιξε τα μάτια και κοίταζε με τρόμο, αγωνία, περιέργεια (δεν ξέρω πως να το περιγράψω πραγματικά) το ταβάνι..Σαν να έβλεπε κάτι ή κάποιους και μετά σαν να ηρέμησε τελείως "έφυγε"....
Τι αισθάνονται όμως? Νομίζω ότι αισθάνονται το τέλος αλλά τα συναισθήματα - κρίνοντας από τα μάτια του μόνο γιατί δεν μπορούσε να μας μιλήσει- άλλαζαν συνέχεια. Πότε έβλεπα λύπη πότε αγωνία αλλά ειλικρινά ήταν κάτι που με καθήλωνε γιατί δεν μπορούσα να κάνω κάτι....
Προσπάθησα πολλές φορές να του δώσω κουράγιο να του πω ότι "Μπαμπάκα μην ανησυχείς όλα θα πάνε καλά" και τον έβλεπα να προσπαθεί να κρατηθεί, να μην κλάψει, να προσποιηθεί πως όντως όλα θα πάνε καλά για να μην με στεναχωρήσει...άραγε τι τους δίνει τόση δύναμη?? Εχω πολλά ερωτηματικά αλλά τι να σας πω ρε παιδιά...τον αισθάνομαι συνεχώς δίπλα μου...
Καλώς σας βρήκα..
08/06/2005, 16:19:27
KAΛΩΣ ΗΡΘΕΣ.
ΛΥΠΑΜΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΣΟΥ.
ΚΙ ΕΓΩ ΣΤΑ 10 ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΧΑΣΑ, ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΡΙΝ ΦΥΓΕΙ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ.
ΤΡΟΜΟ ΓΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΜΟΝΕΣ ΠΙΣΩ.
ΕΜΕΝΑ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΙ ΤΗ ΜΑΜΑ.
ΣΕ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΤΟΣΟ...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.

silence fmΝέο Μέλος
08/06/2005, 20:57:52
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΣΑΣ ΑΛΟΥΜΠΗΣΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΟΥ ..
ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑ ΔΥΣΤΙΧΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΡΡΩΣΤΙΑ.
ΦΟΒΗΘΗΚΑ ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΜΕ ΤΡΟΜΟ ΠΡΙΝ ΦΥΓΕΙ...ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ...
08/06/2005, 21:27:56
ΜΑΣ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΣ ΒΑΘΥΤΑΤΑ.
ΕΜΕΝΑ ΠΟΛΥ.
ΦΕΡΝΩ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΟΥ ΣΥΝΕΧΕΙΑ. ΘΑΡΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΑΩ, ΚΑΙ ΨΙΛΟΛΥΓΙΖΩ.
ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΩΝ ΣΕ ΣΤΙΓΜΕΣ ΘΛΙΨΗΣ ΧΑΡΑΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΚΟΥΡΑΓΙΟΥ ΑΔΙΕΞΟΔΩΝ.
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΑ ΠΙΣΤΑ ΜΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΑΒΙΑΣΤΑ.
ΤΟ ΡΟΛΟΙ ΤΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ ΑΚΟΜΑ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ. ΣΚΟΥΡΟ ΚΑΦΕ ΑΠΟ ΚΕΙΝΑ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΧΑΛΟΥΝ ΠΟΤΕ.
ΜΟΝΟ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ.
ΕΤΣΙ ΕΙΠΑΝ.
ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ;

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.

09/06/2005, 00:19:53
ζητούν ότι πιο σημαντικό έχουν για να αντικρύσουν τα ματάκια τους για τελευταία φορά στην εδώ πραγματικότητά μας.....για να έρθει δίπλα τους,να φύγουν με την ανάμνηση,με την ομορφιά που επισκιάζει τις ψυχρές στιγμές του Αντίο.....

όμως δεν υπάρχει Αντίο...η μνήμη είναι σαν καθρέφτης...απλά είμαστε η εδώ πλευρά του.....

είναι δίπλα μας,σε κάθε χαμογελό μας,σε κάθε όμορφη ή και ακόμη άσχημη πτυχή της ζωής μας,γιατί είμαστε οι αναμνήσεις που πήραν μαζί τους....

όλοι/όλες θα περάσουμε απο την διαδικασία που ονομάζουμε "θάνατο"....μην ξεχνάμε όμως πως ίσως γεννηθήκαμε μάσα σε υγρά για να γίνουμε αιθέριοι/ες.....:)

φοβάμαι την εδώ ζωή ,όμως προχωράω....όχι από περιέργεια ,αλλά επειδής θέλω ο εαυτός μου ,να δοκιμάσει και να δοκιμαστεί....

δεν είμαι ερωτευμένος με την "ζωή",με πληγώνει....όμως την σέβομαι....όπως ακριβώς και τον "θάνατο".....όταν έρθει η ώρα να γίνω μέρος της δικής του πραγματικότητας.

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος

με απέραντο σεβασμό και αγάπη ο μάνος σας

WHISPERS OF THE DREAMS

ΚΥΒΕΛΗΜέλος
09/06/2005, 08:07:25
Καί εγώ έχω πρόσφατα χάσει τον πατέρα μου. Το περίεργο είναι πως ήξερα από αρκετό καιρό πριν πως θα πέθαινε, αν και δεν υπήρχαν ακόμα ενδείξεις για σοβαρή ασθένεια... Εγώ όμως είχα όλους τους κακούς οιωνούς ολοφάνερους μπροστά μου. Σκέφτομαι τώρα αν έκανα άσχημα που δεν είπα στον ίδιο αυτό που ένιωθα, όχι τότε που φαινομενικά όλα φαίνονταν καλά, αλλά αργότερα όταν ζούσε όλη η οικογένεια μαζί του στο νοσοκομείο. Μήπως είχε το μεγαλύτερο δικαίωμα να ξέρει ότι σύντομα θα πεθάνει και εγώ του στέρησα το δικαίωμα αυτό; Αν είχα λίγο παραπάνω χρόνο ώστε να το σκεφτώ, ίσως να του το έλεγα. Αλλά τι λέω;
Αφού είχε καταλάβει τα πάντα από μόνος του!

A, με την ευκαιρία και μια εξήγηση για το χρώμα της γραμματοσειράς μου: το μωβ ήταν πάντα από τα απεχθή χρώματα για μένα, αλλά είναι και ένα χρώμα που δηλώνει πένθος. Τώρα έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα μου...

fairy taleΝέο Μέλος
09/06/2005, 09:37:17
Κυβέλη

ίσως να είναι καλύτερα που δεν του είπες τίποτα...τι θα οφελούσε άλλωστε? Μην ξεχνάμε ότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία..Εβλεπα τον πατέρα μου μέχρι το τέλος να ελπίζει.
Δεν θα ξεχάσω μια εβδομάδα πριν φύγει που με κράτησε στην αγκαλιά του τόσο τρυφερά και μου χαίδευε το κεφάλι...και ενώ είχε φριχτούς πόνους από τα κόκκαλα... μου έλεγε "Κορίτσι μου πρέπει να το αντέξουμε και αυτό..." τι θα μπορούσα να του πω άραγε εκείνη τη στιγμή?
Και εγώ το ήξερα ότι πεθαίνει, και αυτός νομίζω βαθιά μέσα του, αλλά μπορεί κάποιος ποτέ να το παραδεχτεί?
Μεγάλος πόνος...Ο μεγαλύτερος...
Αλλά όλη αυτή η ιστορία με έχει κάνει να πιστέψω πως υπάρχει κάπου και με προσέχει, όπως και οι δικοί σας άνθρωποι..
Σας νιώθω...
Φιλικά

silence fmΝέο Μέλος
09/06/2005, 21:05:13
ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΗΛΙΟ...ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΕ...ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ...ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ.ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΟΜΩΣ Η ΩΡΑ ΝΑ ΔΥΣΕΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΚΕΙ.
ΕΤΣΙ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ ΔΙΝΕΙ ΤΗΝ ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΕΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΡΘΕΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΟΤΙ ΠΑΕΙ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΝΑ ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ Ο ΗΛΙΟΣ ΝΑ ΞΑΝΑ ΑΝΑΤΥΛΕΙ ΜΕ ΑΛΛΗ ΜΟΡΦΗ Η ΝΑ ΠΑΜΕ ΕΙΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΤΙΣΟΥΜΕ!!!!!
snoopyΜέλος
09/06/2005, 23:46:14
ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΠΕΙ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΠΩΣ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ. ΓΙΑΤΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ.
Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΟ ΚΟΝΤΙΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ (εξαρτάται βέβαια απο το χαρακτήρα και την ηλικία του)
10/06/2005, 00:22:26
quote:

Φίλε Gretel,

τι θα έλεγες αν πριν κάποιος πάρει στα χέρια του τη Θιβετιανή Βίβλο των Νεκρών, έπαιρνε πρώτα κάποιο από το πλήθος συγγραμμάτων ελλήνων συγγραφέων όπου και εξηγούνται αρκετά πράγματα περί
Η ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ.

Χωρίς να θέλω να το παίξω δάσκαλος αλλά ούτε και ευαγγελιστής, θα πρότεινα, σε όσους αναρωτιούνται για το τι υπάρχει μετά την "κοίμηση", το θαυμάσιο πόνημα του Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΥ με τίτλο "Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ" έκδοση Η', Ιεράς Μονής Γενεθλίου Θεοτόκου (Πελαγίας).
Το ISBN είναι το 960-7070-26-7

"Ζητάτε και θα σας δοθεί, ερευνείστε και θα βρείτε, κτυπάτε και θα σας ανοιχθεί η πόρτα…
Ματθ. 5, 43 – 7, 22. (Αποσπάσματα)"

Φιλικά όπως πάντα


Φίλε μου Ψηλέ εγώ είμαι θιασώτης της μετενσάρκωσης.

Υ.Γ. Η Γκρέτελ ανήκει στο θηλυκό γένος


"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
oneiric1Μέλος
10/06/2005, 09:54:53
quote:
ΣΕ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΦΙΛΗ ΜΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟ ΣΕ ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΗ ΗΛΙΚΙΑ ΝΑ ΧΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ, ΚΑΙ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΣΕ ΣΤΗΡΙΖΕΙ.

Είναι απίστευτα σκληρό φίλη μου, όπως το λες. Και όταν συμβαίνει σε τόσο μικρή ηλικία όπως σε ‘μας ... σημαδεύει όλη την υπόλοιπη ζωή μας... δεν είναι «αδικία»....?


* Ειρήνη *

~ Love is the only truth ~

10/06/2005, 13:10:00
Φίλη Gretel,
Συγνώμη για την παρανόηση, δεν ήταν ηθελημένη.

Θα ήθελα και εγώ εκφράσω τη συμπάθειά μου προς τους φίλους και φίλες που έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα σε πρώιμη και τρυφερή ηλικία, αλλά και προς όλους όσοι έχασαν αναπάντεχα κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο.

Φίλη Gretel,
χαίρομαι που σε βρήκα διότι, ελπίζω, να με βοηθήσεις να καταλάβω ίσως κάποια πράγματα γύρω από τη μετενσάρκωση. Ειλικρινά σου λέω πως θέλω να καταλάβω και δεν είναι κόλπο για να πουλήσω το πιστεύω μου.
Δεν έχω κανένα πρόβλημα να σου πω πως έχεις να κάνεις με έναν Χριστιανό Ορθόδοξο.

Έχω την εντύπωση πως, ένα από τα προβλήματα που μπορούν να δημιουργηθούν, με το να αποδέχεται κάποιος τη μετενσάρκωση ως πορεία και «προορισμό» της ψυχής, είναι η εξασθένηση ή και κατάλυση των δεσμών συγγενείας καθώς οι δεσμοί αυτοί, πιστεύω, πως είναι μοναδικοί και ιδιαίτεροι ενόσω ο άνθρωπος είναι εν ζωή αλλά και όταν αποδημεί.
Πιστεύω να καταλαβαίνεις το συλλογισμό μου.

Φιλικά όπως πάντα

KrisnnaΜέλος
10/06/2005, 14:14:27
quote:
Πιστεύω να καταλαβαίνεις το συλλογισμό μου.

Εγώ τον κατάλαβα, θα εννοείς οτι εάν μετανσαρκωθεί η ψυχή σε άλλον άνθρωπο, θα χάσει όλους τους συγγενικούς δεσμούς που είχε με άλλους ανθρώπους στην προηγούμενη ζωή δημιουργώντας νέους τελείως διαφορετικούς. ΄
Άν κάνω λάθος διόρθωσε με
Το θεωρώ παράλογο γιατί ένας άνθρωπος που έζησε 1000 χρόνια πρίν είναι δυνατόν να περιφέρεται ανάμεσα στης 15ης γενιάς απογόνους του για να μήν χάσει τους συγγενικούς δεσμούς μαζί τους?
Οι Ανατολικές θρησκείες που πιστεύουν στην μετανσάρκωση την οποία ασπάζομαι επίσης λένε οτι η ψυχή μετά τον θάνατο βρίσκεται και περιφέρεται κάποιο διάστημα ανάμεσα στους δικούς της ανθρώπους και μετά ακολουθεί άλλο δρόμο για την ολοκλήρωση της. Και στο διάστημα αυτό που μπορεί να είναι και 40 μέρες ή 1 χρόνο, ή 2, ή 10 προσπαθεί να συμβιβαστεί με την ιδέα της αποχώρησης απο τα παλιά πρόσωπα. Και εξαρτάται επίσης στο κατά πόσο τα παλιά πρόσωπα τον επιζητάνε και τον θυμούνται. Αλλά κάποτε θα λησμονηθεί εντελώς και τα αγαπημένα του πρόσωπα θα βρούν επίσης τον θάνατο οπότε δέν είναι δυνατόν και δέν έχει νόημα να βρίσκεται η ψυχή περιπλανώμενη για να μήν χάσει τους δεσμούς μαζί τους!!
Οι δεσμοί υπάρχουν μόνο στην Γή στην ζωή ο άνθρωπος είναι Σώμα + Ψυχή Άν ένα απο τα δύο εκλείψει δέν είναι άνθρωπος είναι κάτι άλλο που δέν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε. Οι συγγενικοί δέσμοι που είχε πρίν τον θάνατο του εξακολουθούν να υπάρχουν για τους δικούς του ανθρώπους αλλά χάνονται για τον ίδιον γιατί δέν είναι ο παλιός άνθρωπος.

"Non, nisi parento, vincitur"
ΒΑΚΩΝ

Deva_ParinitoΜέλος
10/06/2005, 16:47:51
quote:
Τι νοιωθει ενας ανθρωπος που ξερει οτι πεθαινει;

Μόνο ο ίδιος γνωρίζει πως νιώθει. Ρώτα τον...

Deva

11/06/2005, 12:26:31
μια καλημερα σε ολους,

θα συμφωνησω με τον Deva οτι μονον ο ανθρωπος που το ζει μπορει να ξερει επακριβως το τι ο ιδιος αισθανεται.το τι σκεφτεται.

Αγαπητη ΚΥΒΕΛΗ,

γνωριζω οτι ειναι αναποφεκτο να μην σκεφτεις εαν εκανες λιγοτερα απο οσα μπορουσες,να σκεφτεις εαν επρεπε να του το πεις.Γνωριζω οτι ολοι οι γιατροι που τον παρακολουθουσαν σε συμβουλεψαν ή συμφωνησαν στο να μην το μαθει.Κι ειχαν δικιο,οπως και εσυ πολυ σωστα επραξες. Θα ειχε νοημα μονον εαν δεν ακολουθουσε τις οδηγιες του θεραποντα ιατρου. Αν δηλαδη καπνιζε,επινε μετα την διαγνωση,δεν επαιρνε τα φαρμακα του , τοτε και μονον τοτε.Ακομα και σε αυτην την περιπτωση ειναι πολυ πιθανον να μην αλλαζε τιποτε απο τις συνηθειες του για οσο καιρο αισθανονταν δυνατος.
Γι αυτο μην εχεις ενοχες.Δεν θα του προσφερες πραγματικα τιποτε.Αντιθετως μαλιστα .Οταν εγκαταλειπουμε το φυσικο μας σωμα οριστικα συνεχιζουμε να ζουμε σε ενα περιβαλλον που ειναι αμεση συνεχεια αυτων που με την σκεψη μας εχουμε αποδεχθει ως αληθινα εδω, στην γη.Εαν λοιπον του το ειχες πει,τοτε ειναι πολυ πιθανον να συνεχιζε να ζει σαν ενας ανθρωπος χτυπημενος απο αυτην αρρωστια με οσα αυτο συνεπαγεται.Μην κατηγορησεις ποτε και για τιποτε τον εαυτο σου.
Ειθε η αγαπη σου για αυτον να γινεται φως στον δρομο του.


Αγαπητε/η silence fm,

αυτη ειναι η φυσιολογικη πορεια της ζωης.Και συ και γω και ολοι μας καποια στιγμη θα φυγουμε απο αυτον εδω τον κοσμο.Οταν ομως αντιμετωπιζουμε την αναχωρηση ενος κοντινου μας ανθρωπου, ερχομαστε αντιμετωποι με μια κατασταση που ναι μεν ειναι φυσιολογικη αλλα που παραλληλα νιωθουμε να μας ξεπερναει. Νιωθουμε αδυναμοι.Πολλες φορες αυτη η αισθηση της αδυναμιας, μας θυμωνει ,μας ματωνει,μας κουραζει.Αυτο δεν θα το ηθελε επουδενει ο ανθρωπος που εφυγε απο κοντα μας.Ισως να ειναι αυτο που εβλεπε το αγαπημενο σου προσωπο την τελευταια στιγμη, ισως να ειναι αυτο που προσπαθουσε να σας πει: οτι δεν πρεπει να λυπαστε.

Οποιος μπαινει συνειδητα στα ψυχονοητικα πεδια γνωριζει οτι εκει υπαρχει μια αλλη ποιοτητα ενεργειας.Ολα ειναι οπως εδω,αλλα πολυ πιο εντονα.Το πρασινο δλδ ειναι πιο πρασινο.Ολη αυτην την ενεργεια λοιπον, ο ανθρωπος που εγκαταλειπει το σωμα του, την βιωνει σαν ενα λευκο φως πολυ εντονο κι αυτο γιατι ακομα δεν μπορει να την μορφοποιησει.
Ολο αυτο το φως λοιπον ο ανθρωπος το νιωθει σαν ευδαιμονια,χαρα,ανακουφιση.Εχεις ακουσει για ανθρωπους που μπηκαν σε ενα τουνελ που στην μιαν ακρη του υπηρχε ενα υπεροχα λαμπρο φως , στο οποιο ενιωθαν τοσο ευχαριστα που δεν ηθελαν να γυρισουν πισω.Μαλιστα καποιοι αναφερουν οτι εκει ειδαν και αγαπημενα τους προσωπα(ή ακομα και αγιους) να τους περιμενουν.Κι ετσι συμβαινει.Ειναι δυσκολο σε καποιον να αντισταθει.Ολο ετουτο διαφοροποιηται μονον στις περιπτωσεις βιαιου θανατου,που εκει χρειαζεται μιαν επιπλεον βοηθεια(εχεις δει τους παπαδες να διαδιαβαζουν ευχες πανω απο τον τοπο ενος δυστυχηματος;).Γυριζουν,κι αυτο οχι παντα, μονον οι ανθρωποι που πιστευουν ακραδαντα οτι εχουν σοβαροτατες εκρεμοτητες στην γη.

Γι' αυτο μην σκεφτεσαι,μονο, οτι ισως ειδε κατι εκει που την τρομαζε.Σκεψου οτι ισως εβλεπε εδω κατι που δεν ηθελε να ειναι ετσι (δλδ να λυπαστε).
Ειθε η αγαπη σου γι' αυτην να ειναι φως στο δρομο της.

Αγαπητη fairy tale,

αν ρωτησεις εναν γονιο θα σου πει οτι θα ειναι ευλογημενος εαν μπορεσει να κλεισει τα ματια του πριν το παιδι του.Ευχη ζωης.
Ο μπαμπας σου γνωριζε το που πηγαινει,οταν κοιταζε το ταβανι,κι αυτο δεν ηταν κατι που τον φοβιζε.Αντθετως.Το μονο του μελημα ησουν εσυ,εσεις.Να τον σκεφτεσαι χαρουμενο, ευτυχισμενο μεσα σε ενα λαμπερο λευκο φως γιατι ετσι ειναι και να προσπαθεις να εισαι στην ζωη σου το ιδιο.Αυτο θα ηθελε και ο ιδιος και θα δεις οτι θα σε βοηθησει με τον τροπο του σε αυτο.
Ειθε η αγαπη σου να ειναι φως στον δρομο του.

Αγαπητη Αφροδίτη,

"ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΣΕ ΕΛΕΓΕ ΠΩΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙ.
ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ.
ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΚΟΥΡΑΣΕΙ Η ΓΗ."

ειθε η αγαπη σου για αυτον να ειναι φως στον δρομο του.

Αγαπητη Oneiric1,

διαβασε τα λογια της Αφροδιτης.Αυτα που θυμαται αντιστοιχουν στην πραγματικοτητα.Αυτο δεν σημαινει σε καμια περιπτωση οτι οι ανθρωποι μας φευγουν επειδη δεν μας αγαπουν.Φευγουν γιατι πρεπει να φυγουν.Παντα με τον τροπο τους, μας δειχνουν την αγαπη τους και μας βοηθουν κατα την διαρκεια της ζωης μας.
Τους γονεις μας πρεπει να τους τιμουμε γιατι εμεις τους χρησιμοποιησαμε για να ερθουμε στην ζωη.Εμεις τους διαλεξαμε.Ας μην βαζουμε εμποδια στον δρομο τους.Ακομα κι αν εχουμε την δυνατοτητα να επεμβουμε σε ενα πιο ψηλο επιπεδο ας το κανουμε σεβομενοι αυτους διοτι, εχοντας αυτην την δυνατοτητα, ξερουμε αυτοματα και το τι ιδιοι θελουν και πρεπει να κανουν.
Για την ορφανια εχουν ειπωθει απειρα λογια.Ειναι βιωμα που πραγματι σημαδευει ανεξιτηλα την μετεπειτα ζωη του ανθρωπου.Οτι στερηθηκες, αγαπητη Oneiric1, προσφερε το σε καθε ευκαιρια που σου δινεται.Οσα λογια δεν προλαβες να ακουσεις, προφερε τα.Οσα χαδια δεν προλαβες να παρεις,δωστα χωρις δισταγμο.Να εισαι σιγουρη οτι θα την νιωσεις τοσο κοντα σου οπως επισης να εισαι σιγουρη οτι αυτην την αγαπη που θα εκφραζεις θα την παραλαμβανει εκει που ειναι καθαρια και αγνη.
Ειθε η αγαπη σου γι'αυτην να γινεται φως στο δρομο της.


Αγαπητε XNAMED,

οι ενστολοι που εμφανιστηκαν στο ονειρο ειναι οι λεγομενοι οδηγοι.Ανθρωποι που κινουνται ή και ζουν σε εκεινους τους κοσμους και ειναι επιφορτισμενοι με το εργο να οδηγουν τους ανθρωπους που πηγαινουν σε ενα πεδιο,μερος μετα θανατον σε ανωτερο.Ειναι οι αορατοι βοηθοι μας,οι φυλακες αγγελοι που πολλες φορες τους μορφοποιουμε σαν γιατρους,αστυνομικους κ.α.Κι αυτο γιατι εχουν αναλαβει καθηκοντα υπηρεσιας προς τους συνανθρωπους τους.Πολλες φορες παιρνουν και την μορφη ενος αγαπημενου μας προσωπου, ωστε να μην φοβηθουμε.Ακομα κι εμεις οι ιδιοιμπορουμε να προσφερουμε εργο τετοιο οταν εκφρασουμε την θεληση να βοηθησουμε.Σκεψου ποσες φορες ξυπνησες κουρασμενος μετα απο πολυωρο υπνο.
Ειθε η αγαπη σου για τους αγαπημενους σου να γινεται φως στο δρομο τους.


την καλημερα μου σε ολους.

- Ριξτε μια ματια εδω:http://www.grid.org/projects/cancer/
Οσοι θελετε μπορειτε να συμμετασχετε αφοβα.Προσωπικα συμμετεχω καιρο τωρα.Ειναι αλλωστε απο τις στιγμες,απο τις προσπαθειες που η χρηση του διαδικτυου ανταποκρινεται σε αυτο που πρεπει να κανει.