- Ο παπάς της ενορίας μου είναι γυναίκα! - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
αλλά πρέπει να συμπληρώσω τον φίλο Europaios2...
Το αίμα και σκοτωμένο είναι αλλά και δεν πρέπει να χύνεται μετά τη μεταλαβιά. Για την ακρίβεια όχι το αίμα όχι ουτε να φτύσεις επιτρέπεται, αλλά ούτε εικόνες δεν κάνει να φιλάνε καν και οι μεταλαβόντες αλλά και οι γυναίκες που έχουν περίοδο..
Για τον φίλο Elo, το πρώτο που έχω να πω είναι ότι δεν τον ρώτησε ο Θεός κι έφτειαξε τον Αδάμ …
Το άλλο είναι ότι καλώς ή κακώς ο άνδρας αντιπροσωπεύει την λογική και η γυναίκα το συναίσθημα και όπως και να’ χει το συναίσθημα παρασύρεται πιο εύκολα από τη λογική…
Οι υπόλοιπες περί unisex δημοκρατικές κορώνες,
είναι απλά κουβέντες πολιτικάντικες, αν μου
επιτρέπεται η έκφραση…
Το ποιος οδήγησε τον άνθρωπο στο προπατορικό αμάρτημα και οι ελαφρές εκτιμήσεις πάνω σ’ αυτό, δεν πιστεύω ότι είναι άξιες απαντήσεως…
Φίλε Αίολε, η προσφώνηση «γύναι» ήταν καθαρά για να δείξει ότι δεν προσωποληπτεί ο Χριστός
Φίλε Samuel 1974, το έναδεν αναιρεί το άλλο.
Αντιθέτως συμπληρώνονται ( για το αίμα και τους ρόλους άνδρα – γυναίκας) Συμφωνώ με τις θέσεις και εξηγήσεις που δίνεις...
Macedon, δεν θα μπορούσες να λείψεις από εδώ, έτσι δεν είναι;
Που θα υπήρχε θέμα για τον χριστιανισμό και δεν θα έμπαινες κι εσύ με τον Γιάπετ…
Φίλε europaios2 ενδιαφέρον (τουλάχιστον από λογοτεχνικής απόψεως) το ποιητικό σου μήνυμα. Ωστόσο, η εικόνα της θεότητας (ή πιο συγκεκριμένα του αγίου πνεύματος) που μου παρουσιάζεις μέσα από το μήνυμα αυτό (Απεστάλη: 09/03/2008, 02:22:43), μου θυμίζει πιο πολύ ιδιότροπο υπερήρωα κάποιας b-movie επιστημονικής φαντασίας, παρά μια οντότητα που προσδιορίζεται στην πνευματική σφαίρα. Πολλές ανθρώπινες παραξενιές δηλαδή.
Επίσης, αυτό που με προβληματίζει στην απάντησή σου είναι το εξής: Η δυνατότητα της γυναίκας να τεκνοποιεί είναι ή δεν είναι θείο έργο; Αν είναι όμως θείο έργο, πως μπορεί η ίδια η θεότητα να "αηδιάζει" με το νεκρό αίμα της εμμήνου ρύσεως, αφού ο ίδιος ο θεός έχει καταστήσει τη γυναίκα ον που μπορεί να τεκνοποιήσει; - μια διαδικασία που μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια, απαιτεί και την αποβολή του ενδομητρίου μετά από την αποτυχία γονιμοποίησης του ωαρίου. Εκτός βέβαια εάν, το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι το ωάριο δε γονιμοποιήθηκε. Αν δηλαδή, αυτό είναι λάθος της γυναίκας. Πιθανόν, να έπρεπε σε κάθε περίπτωση να βρίσκει τρόπο (να προσπαθεί τουλάχιστον) να φέρει τα ωάριά της σε συνθήκες γονιμοποίησης (κοινώς, να συνευρίσκεται σεξουαλικώς ασύστολα, με αντιπροσώπους του ισχυρού φύλου). Και αν αποτύχει η γονιμοποίηση - έχει κατανόηση το άγιο πνεύμα 
Φίλε samuel1974 συμφωνώ με το βαθύτερο νόημα πολλών σημείων του μηνύματός σου (Απεστάλη: 09/03/2008, 14:35:05), πάντα βέβαια μέσα στα πλαίσια της αρχικής υπόθεσης ότι υπάρχει Θεός. Συγκεκριμένα, συμφωνώ με κάποια σημεία που αφορούν στις απόψεις σου για το ζήτημα της προσφώνισης του θεού, ένα θέμα που ακόμα δεν έχουμε συζητήσει εκτενώς, εφόσον από τη ροή της συζήτησης καταπιαστήκαμε αρχικά με τη χειροτονία των γυναικών.
Ωστόσο, η απάντησή σου σχετικά με το γιατί το μυστήριο της θείας ευχαριστίας τελειοποιείται με τη μεσολάβηση αρσενικού ιερέα, δε με πείθει ότι αυτές ακριβώς είναι και οι "βουλές" του ανώτερου πνευματικού όντος, που αποκαλούμε "Θεό":
quote:
Για το πως τελειοποιείται το μυστήριο, βλέπε στον Aγιο Κοσμά, που λέει ότι χωρίς τον παπα και όλοι οι άνθρωποι της γης και όλοι οι άγγελοι του ουρανού να προσεύχονται δεν μετατρέπεται το ψωμί και το κρασί σε σώμα και αίμα Χριστού. Ο Θεός, σαν Θεός της τάξης, έχει βάλει και μια σειρά λοιπόν και σε αυτό το θέμα, και έχει αναθέσει κάποιες αρμοδιότητες να το πούμε έτσι και σε κάθε φύλο.
Επειδή το είπε ο Άγιος Κοσμάς ισχύει; Ή υπάρχει και κάποιος άλλος λόγος;
Φίλε trexagireve
quote:
Φίλη Αμαλία, δεν είχα σκοπό να ξαναγράψω,
αλλά πρέπει να συμπληρώσω τον φίλο Europaios2...
Το αίμα και σκοτωμένο είναι αλλά και δεν πρέπει να χύνεται μετά τη μεταλαβιά. Για την ακρίβεια όχι το αίμα όχι ουτε να φτύσεις επιτρέπεται, αλλά ούτε εικόνες δεν κάνει να φιλάνε καν και οι μεταλαβόντες αλλά και οι γυναίκες που έχουν περίοδο..
Εάν μια γυναίκα μπει στην κλιμακτήριο τότε παύει να υπάρχει πρόβλημα; (Ο samuel1974 έδωσε μια απάντηση σ' αυτό, αλλά ρωτάω κι εσένα γιατί στα μηνύματά σου στηρίζεις τις απόψεις σου περί χειροτονίας, στο θέμα της εμμήνου ρύσεως).
Πάντως, όλα αυτά με το σκοτωμένο αίμα και γενικότερα η όλη υπόθεση με το αίμα και τα σωματικά υγρά που 'καθαγιάζονται' μέσω του αγίου πνεύματος, μου φέρνουν στο μυαλό κάποια αρχαιότερα παγανιστικά έθιμα. Δεν μπορώ να αποφύγω τη σκέψη, πως από την αρχαιότητα το αίμα έπαιζε πολύ σημαντικό ρόλο στις ανθρώπινες θρησκευτικές υποθέσεις. Φαίνεται, πως αυτό διατηρείται και στη χριστιανική θρησκεία. Γιατί άραγε;
Πόσα πράγματα αποφεύγει ή δεν πράττει η γυναίκα κατά την εν λόγω περίοδο;
Μήπως γίνεται αυτό η αιτία υποτίμησης της αξίας της, ως ανθρώπου, από μέρους της ή/και από το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο;
Αν, λοιπόν, δεχόμαστε ότι αυτές οι ιδιαίτερες ημέρες αδιαθεσίας στη ζωή της γυναίκας γίνονται η αφορμή στο να αλλάξει η συμπεριφορά της καθημερινότητάς της, γιατί να μην δεχόμαστε και την "αλλαγή" που ζητείται και απέναντι στην "προσέγγιση" του Θείου, σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες των Πατέρων της Εκκλησίας μας, όσον αφορά συγκεκριμένα θέματα και χρονικές περιόδους;;;;
quote:
Ψηλός
Αν, λοιπόν, δεχόμαστε ότι αυτές οι ιδιαίτερες ημέρες αδιαθεσίας στη ζωή της γυναίκας γίνονται η αφορμή στο να αλλάξει η συμπεριφορά της καθημερινότητάς της
"Ορισμένα τινά Ελληνικά θήλεα ζητούν να δωθή ψήφος εις τας γυναίκας. Σχετικός με τον ίδιον τούτο θέμα διαπρεπέστατος επιστήμων είχεν άλλοτε αναπτύξη από του βήματος της βουλής το επιστημονικώ πασίγνωστον, άλλος τε, γεγονός οτι πάν θήλυ διατελεί εις ανησόρροπο και έξαλλον πνευματικήν κατάστασιν ωρισμένας ημέρας εκάστου μηνός.
Επειδή, εν τούτοις, αι ημέραι αυταί, δεν συμπίπτουν ως προς όλα τα θήλεα, είναι αδύνατον να ευρεθεί ημέρα πνευματικής ισορροπίας και ψυχικής γαλήνης όλων των θηλέων, ώστε την ευτηχή εκείνη ημέραν να ορίζωνται αι εκάστοτε εκλογαί. Η γυναικεία συνεπώς ψήφος είναι πράγμα επικίνδυνον, άρα αποκρουστέον."
Από την εφημερίδα "Νέα Ημέρα" της 20ής Μαρτίου 1928 σχετικά με το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες.
Ψηλέ, γιατί δεν λέτε τα πράγματα με το όνομά τους; Γιατί ντρέπεστε να πείτε πως η γυναίκα θεωρείται κατώτερη στο χριστιανισμό, πως η θέση της είναι απλά αυτής της αναπαραγωγικής μηχανής ως υποτακτική του άντρα και πως δεν μπορεί να ιερωθεί γιατί δεν είναι άξια γι'αυτό.
Ετσι, απλά και τίμια.
macedon
quote:
amalia:
Ωστόσο, η εικόνα της θεότητας (ή πιο συγκεκριμένα του αγίου πνεύματος) που μου παρουσιάζεις μέσα από το μήνυμα αυτό (Απεστάλη: 09/03/2008, 02:22:43), μου θυμίζει πιο πολύ ιδιότροπο υπερήρωα κάποιας b-movie επιστημονικής φαντασίας, παρά μια οντότητα που προσδιορίζεται στην πνευματική σφαίρα. Πολλές ανθρώπινες παραξενιές δηλαδή.Επίσης, αυτό που με προβληματίζει στην απάντησή σου είναι το εξής: Η δυνατότητα της γυναίκας να τεκνοποιεί είναι ή δεν είναι θείο έργο; Αν είναι όμως θείο έργο, πως μπορεί η ίδια η θεότητα να "αηδιάζει" με το νεκρό αίμα της εμμήνου ρύσεως, αφού ο ίδιος ο θεός έχει καταστήσει τη γυναίκα ον που μπορεί να τεκνοποιήσει; - μια διαδικασία που μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια, απαιτεί και την αποβολή του ενδομητρίου μετά από την αποτυχία γονιμοποίησης του ωαρίου. Εκτός βέβαια εάν, το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι το ωάριο δε γονιμοποιήθηκε. Αν δηλαδή, αυτό είναι λάθος της γυναίκας. Πιθανόν, να έπρεπε σε κάθε περίπτωση να βρίσκει τρόπο (να προσπαθεί τουλάχιστον) να φέρει τα ωάριά της σε συνθήκες γονιμοποίησης (κοινώς, να συνευρίσκεται σεξουαλικώς ασύστολα, με αντιπροσώπους του ισχυρού φύλου). Και αν αποτύχει η γονιμοποίηση - έχει κατανόηση το άγιο πνεύμα
-Όπως λες φίλη Αμαλία! πολλές ανθρώπινες παραξενιές!!!!!!........
-Είναι παράξενες γιατί είναι ανθρώπινες! το Άγιο Πνεύμα όμως δεν είναι ανθρώπινο! είναι Θεϊκό και για αυτό τις συκγεκριμένες ενέργειες-παραξενιές για τον άνθρωπο! δεν τις νοεί ως τέτοιες παραξενιές δηλαδή.
-Τη δεύτερη παράγραφο θα μπορούσες να την επικαλεστείς εάν η γυναίκα είχε κανά εξάμηνο έμμηνο ρύση! Εκεί θα μπορούσαμε να το συζητήσουμε! όταν όμως πρόκειτο για 4-5 μέρες το μήνα! δε νομίζω να αξίζει να το κάνουμε θέμα όσον αφορά τη Θεϊότητα του γεγονότος.
-Ίσως να ήταν καλύτερα να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε το Άγιο Πνεύμα! για να γίνει αυτό όμως πρέπει φίλη μου να είμαστε πολύ καθαροί και σωματικά και ψυχικά! Εδώ έναν συγκενή μας περιμένουμε στο σπίτι μας και κάνουμε μπάνιο! ή όταν πάμε επίσκεψη ή σε ένα γάμο! Για σκέψου πόσο καθαροί θα πρέπει να είμαστε όταν περιμένουμε το ΄Αγιο Πνεύμα.
-Για να δεχτεί ο άνθρωπος το Άγιο Πνεύμα πρέπει υποχρεωτικά να μεταλάβει. Δεχόμενος τη Θεία κοινωνία δια μέσου αίματος εκείνη τη στιγμή δέχεται το Άγιο Πνεύμα! Ε! δε μπορεί ταυτόχροαν φίλη Αμαλία να αιμοραγεί! ΄
-Είναι όπως το χειμώνα να θέλουμε να ζεσταθεί το σπίτι και να βάζουμε σε λειτρουργεία το καλοριφέρ! ταυτόχρονα όμως να θέλουμε και καθαρό αέρα και να ανοίγουμε το παράθυρο! Ε! δε γίνεται!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!
--ΚΑΫΜΕΝΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!!!!
quote:
macedon:
Ψηλέ, γιατί δεν λέτε τα πράγματα με το όνομά τους; Γιατί ντρέπεστε να πείτε πως η γυναίκα θεωρείται κατώτερη στο χριστιανισμό, πως η θέση της είναι απλά αυτής της αναπαραγωγικής μηχανής ως υποτακτική του άντρα και πως δεν μπορεί να ιερωθεί γιατί δεν είναι άξια γι'αυτό.
-Tι έχεις Γιάννη?
-Τι είχα παντα!
-Καλά τόσα εδάφια από την Καινή Διαθήκη έχουν γραφτεί! για την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων!
-Τόσες πράξεις του Ιησού τιμώντας τη γυναίκα έχουν αναφερθεί!
-Η γέννηση του Θεανθρώπου από τη γυναίακα? Η ανάλυψη της Θεοτόκου?......Τίποτα? Τόσο μίσος?
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ!!!!!!
--ΚΑΫΜΕΝΕ ΓΙΕ ΜΟΥ ΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!!!!
Ας πιάσουμε τον ιδρυτή και συνάμα ΜΕΓΑ ΜΙΣΟΓΥΝΗ του δόγματος, τον Φαρισαίο Σαούλ: τι μας λέει λοιπόν για τον γάμο και την γυναίκα?
«Αλλά προς αποφυγήν της πορνείας, ο καθένας ας έχει την γυναίκα του και καθεμιά ας έχει τον δικό της άνδρα» Τι…γενναιοδωρία!
Αμ δε!
Διότι: «Αυτό το λέγω κατά συγκατάβασιν, όχι ως επιταγήν» «Ώστε εκείνος που νυμφεύεται την παρθένον του καλά κάνει, και εκείνος που δεν την νυμφεύεται κάνει καλύτερα»! (Κορινθ.7,6-7 / 7,38 / )
Να θεωρήσουμε ότι αισθάνονται κάποια….ηθική ανάταση οι χριστιανές??
Για να δούμε όμως και πως ορίζει ο Θεός τα θέματα ΕΞΟΥΣΙΑΣ, διότι ο Θεός στην Καινή Διαθήκη είχε......για όλα τα γούστα κάτι να πει!!
«Και δεν εδημιουργήθηκε ο άνδρας δια την γυναίκα, αλλά η γυναίκα δια τον άνδρα. Δια τούτο πρέπει η γυναίκα να έχη επάνω είς την κεφαλήν της κάποιο σύμβολον ότι τελεί υπο εξουσίαν, και τούτο δια τους αγγέλους» (Κορινθ.Α’11-3,16)
Αναρωτιέμαι, τι….σύμβολον εξουσίας να έχουνε οι γυναίκες των χριστιανών μελών της σελίδας εις την κεφαλήν τους??
Ας μην κουράσουμε όμως τον κόσμο με τα σκοταδιστικά μηνύματα του Φαρισαίου προπαγανδιστή, διότι στο τέλος θα….νομίζουμε ότι ζούμε στο Αφγανιστάν! Απλά, ως… ρεφρέν μπορούμε να αφιερώσουμε ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ μία επιθυμία εκείνου του θρυλικού ιδρυτή:
«Αναφορικώς προς εκείνα που μου εγράψατε, καλόν είναι είς τον άνθρωπο να μην έγγίζη γυναίκα»! (Κορινθ.Α’ 7,1-2)
Και ας προσέξουνε ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ τον σαφέστατο ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ του μισογύνη Σαούλ: «…ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ»! Γιατί λοιπόν όχι «ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ»? Μήπως διότι ΔΕΝ ΘΕΩΡΕΙ ΚΑΝ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟ?
Απο την άλλη, ας σκεφτούμε για λίγο ότι στην ελληνική αρχαιότητα οι μισοί Θεοί ήτανε γυναίκες, τις χιλιάδες Μούσες, Νύμφες, ηρωίδες, ποιήτριες, μουσικοσυνθέτριες, αθλήτριες και πολλά άλλα, και θα εύκολα θα αντιληφθούμε το χάσμα μεταξύ των δυο κοσμοθεάσεων...
Μήπως θα πρέπει όμως να δούμε και κανέναν απο τους Πατέρες του δόγματος? Για να δούμε.
Ο Κλήμης ο Αλεξανδρέας μας λέει σχετικά (Παιδαγωγός 2/33) «Μία γυναίκα, αν λάβουμε ύπ’όψιν ποια είναι η φύση της, πρέπει να αισχύνεται γι’αυτήν»!
Ας δούμε έναν ακόμα «φωτισμένο Πατέρα της ορθοδοξίας»:
«Τι είναι η γυναίκα? Ναυάγιο στην ξηρά, πηγή κακίας, δοχείο ακαθαρσίας, θανατηφόρα συνάντηση, ολίσθημα των ματιών, καταστροφή των ψυχών, λόγχη της καρδιάς, καταστροφή των νέων, σκήπτρο του Άδη, απόκρυφος πόθος. Τι είναι η γυναίκα? Διαβολή των αγίων, ανάπαυση των ματιών, παρηγοριά του Διαβόλου, απαρηγόρητος πόνος, καμίνι που σιγοκαίει, αθεράπευτη κακία, ξενοδοχείο των ασώτων, εργαστήριο των δαιμόνων.
Τι είναι η γυναίκα? Κακό φίλτρο, αδιάντροπο θηρίο, αχαλίνωτο στόμα, οδηγός σκοταδιού, πονηρή απόλαυση, ακόρεστη επιθυμία, πρόξενος αιώνιας κόλασης?»!!!!
Το παραλήρημα που είχαμε την ευκαιρία να διαβάσουμε (έχει και συνέχεια!) προέρχεται από τον Πατέρα της Ορθοδοξίας Αναστάσιο Σιναϊτη, και αφορά το έργο του «Ερωτήσεις και αποκρίσεις» είς την ερώτηση «Πάς ό έμβλέψας γυναικί».
Αλήθεια, σε ποιόν από τους δύο «φωτισμένους» αυτούς Πατέρες βλέπουνε οι φίλοι μας χριστιανοί την δικιά τους γυναίκα ως «ιεροσύνη»??
quote:
macedonΨηλέ, γιατί δεν λέτε τα πράγματα με το όνομά τους; Γιατί ντρέπεστε να πείτε πως η γυναίκα θεωρείται κατώτερη στο χριστιανισμό, πως η θέση της είναι απλά αυτής της αναπαραγωγικής μηχανής ως υποτακτική του άντρα και πως δεν μπορεί να ιερωθεί γιατί δεν είναι άξια γι'αυτό.
Ετσι, απλά και τίμια.
«Και εποίησεν ο θεός τον άνθρωπον, κατ’ εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν, άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς».
Η δημιουργική πνοή του Θεού φέρει τον άνθρωπο, άνδρα και γυναίκα, από την ανυπαρξία στην ύπαρξη.
«ουκ ένι άρσεν και θήλυ, πάντες γαρ υμείς εις εστέ εν Χριστώ Ιησού».
Στην Κ.Δ. υπάρχουν τόσα εδάφια που μιλούν για τον ίσης αξίας (με τον άνδρα) αλλά διαφορετικό ρόλο της γυναίκας και τη θέση της στην οικογένεια.
Στην Κ.Δ., όπως υπάρχουν συστάσεις για το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται η γυναίκα, υπάρχουν συστάσεις και για τον άνδρα για το πώς πρέπει να φέρεται απέναντι στη γυναίκα και να την τιμά.
Όσον αφορά αυτά που λες περί "αναπαραγωγικής μηχανής" να τα αναζητήσεις σε εποχές προ του Χριστιανισμού, που ήταν ευρέως διαδεδομένα.
Ας μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια.
quote:
-Η γέννηση του Θεανθρώπου από τη γυναίακα?
... πώς το χαρακτηρίζεις εσύ;
ΕΛΛΑΝΙΟΝ ΦΩΣ
quote:
amaliaΕπίσης, αυτό που με προβληματίζει στην απάντησή σου είναι το εξής: Η δυνατότητα της γυναίκας να τεκνοποιεί είναι ή δεν είναι θείο έργο; Αν είναι όμως θείο έργο, πως μπορεί η ίδια η θεότητα να "αηδιάζει" με το νεκρό αίμα της εμμήνου ρύσεως, αφού ο ίδιος ο θεός έχει καταστήσει τη γυναίκα ον που μπορεί να τεκνοποιήσει; - μια διαδικασία που μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια, απαιτεί και την αποβολή του ενδομητρίου μετά από την αποτυχία γονιμοποίησης του ωαρίου. Εκτός βέβαια εάν, το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι το ωάριο δε γονιμοποιήθηκε. Αν δηλαδή, αυτό είναι λάθος της γυναίκας. Πιθανόν, να έπρεπε σε κάθε περίπτωση να βρίσκει τρόπο (να προσπαθεί τουλάχιστον) να φέρει τα ωάριά της σε συνθήκες γονιμοποίησης (κοινώς, να συνευρίσκεται σεξουαλικώς ασύστολα, με αντιπροσώπους του ισχυρού φύλου). Και αν αποτύχει η γονιμοποίηση – έχει κατανόηση το άγιο πνεύμα
Πάνω ζήτημα που θέτεις με την ανωτέρω παράγραφο και δεχόμενοι την ύπαρξη του Θεού, θα ήθελα να παραθέσω ένα απόσπασμα ενός άρθρου όπου γίνεται λόγος για τη διάκριση που πρέπει να γίνεται μεταξύ φυσιολογικού, θεάρεστου και του καθαρού (ή του ακάθαρτου). Προσπάθησα να το περιορίσω λίγο αλλά και πάλι, για να μην αλλοιώσω το νόημα του, είναι αρκετά μακρύ.
Ολόκληρο το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: http://www.geocities.com/kostasrokas/text-15.html
…………….
………………………..
Ύστερα από όσα διαβάσατε μέχρι τώρα, πραγματικά θεωρώ απολύτως λογικό να σας γεννηθεί το εξής ερώτημα: «Καλά και για ποιον λόγο ο Τέλειος Θεός, θεωρεί κάποιες ημέρες του μήνα ακάθαρτη τη γυναίκα, από τη στιγμή που Εκείνος ο Ίδιος την Έπλασε έτσι και από τη στιγμή που η Αγία μας Εκκλησία αλλά και η Επιστήμη θεωρούν απόλυτα φυσιολογικό το συγκεκριμένο γεγονός (της εμμήνου ρύσης), αφού δίχως αυτό δεν θα ήταν δυνατή η σύλληψη του παιδιού από την γυναίκα και επομένως δεν θα ήταν εφικτή και η διαιώνιση του ανθρώπινου γένους;»
Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, κρίνω σκόπιμο να συμπεριλάβω στα γραφόμενά μου μία απαραίτητη διευκρίνηση, η οποία θα μας βοηθήσει πολύ στη συνέχεια. Άλλο πράγμα είναι το Θεάρεστο, άλλο πράγμα είναι το φυσιολογικό και άλλο πράγμα είναι το καθαρό (ή το ακάθαρτο). Αυτές τις έννοιες δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να τις συγχέουμε.
Τι εννοώ όμως με αυτό; Όσοι έχουν μελετήσει και ασχοληθεί σοβαρά με την Αγία μας Ορθοδοξία, γνωρίζουν ασφαλώς την Αλήθεια. «Γνωρίστε την Αλήθεια και η Αλήθεια θα σας Ελευθερώσει» μας Διδάσκει ο Κύριος. Ο Κύριος και Θεός μας λοιπόν, ουδέποτε έπλασε τη γυναίκα με σκοπό να εμφανίζεται ακάθαρτη για κάποιες ημέρες του μήνα.
Όπως μας διδάσκουν οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, «η έμμηνος ρύση, με τη σημερινή της μορφή, είναι μία μεταπτωτική κατάσταση που συνέβη στη γυναίκα, ως αποτέλεσμα και συνέπεια της Πτώσης των πρωτοπλάστων (στην αμαρτία) μέσα στον Παράδεισο».
Τα σημαντικότερα αποτελέσματα (συνέπειες) της Πτώσης αυτής, μας τα αναφέρει η Αγία Γραφή στη «Γένεση», όταν ο Ίδιος ο Θεός τα ανακοινώνει στους πρωτόπλαστους. Στον Αδάμ αναφέρει ότι από εδώ και στο εξής «με λύπες (με κόπο και ιδρώτα δηλαδή) θα τρως τους καρπούς της γης όλες τις ημέρες της ζωής σου» (Γένεση, Κεφάλαιο 3, Εδάφιο 17), ενώ στην Εύα είπε πως «θα γεννάς με λύπες (με κόπο και με πόνους) παιδιά ... και ο άνδρας σου θα σε εξουσιάζει» (Γένεση, Κεφάλαιο 3, Εδάφιο 16). Αυτά φυσικά ίσχυαν, ισχύουν και θα ισχύουν μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, αφού αν και αποτελέσματα της αμαρτίας δεν παύουν να αποτελούν Θείες Παραχωρήσεις, τις Οποίες περιμένει από τον μεταπτωτικό άνθρωπο ο Θεός να τις αντιμετωπίσει με Πίστη, Υπακοή και Υπομονή, χωρίς γογγυσμούς και αποστροφές, έτσι ώστε να οδηγήσει τη ζωή του σε μονοπάτια Σωτηρίας και ομαλής διαβίωσης.
Παράλληλα όμως με αυτά υπήρξαν και άλλα αποτελέσματα από την Πτώση, ένα από τα οποία είναι και η έμμηνος ρύση με τη σημερινή της μορφή. Να αναφέρω επίσης ότι αποτέλεσμα της Πτώσης αυτής είναι και ο σωματικός θάνατος, ο οποίος ανακοινώθηκε από τον Θεό πως θα συμβεί στους πρωτόπλαστους «εάν εκείνοι θα έτρωγαν από τον καρπό του δένδρου εκείνου». Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι ούτε ο σωματικός θάνατος υπήρχε πριν από την Πτώση, διότι ο άνθρωπος δεν πλάστηκε από τον Θεό για να πεθάνει αλλά για να ζει κοντά Του αιώνια. Αυτήν την Υπόσχεση του Θεού Κατέβηκε ο Ίδιος για να την Επαναφέρει, με το Κήρυγμα, τα Πάθη, την Σταύρωση και την Ανάστασή Του, Διδάσκοντας ότι «εκείνος που θα με πιστέψει και θα με ακολουθήσει μέχρι τέλους, θα έχει ζωή αιώνια».
Έρχομαι λοιπόν τώρα να εξηγήσω, για ποιον λόγο ανέφερα προηγουμένως ότι άλλο είναι το Θεάρεστο, άλλο το φυσιολογικό και άλλο το καθαρό (ή το ακάθαρτο).
Το ο,τιδήποτε έγινε, γίνεται ή πρόκειται να γίνει στο μέλλον σε ολόκληρο τον κόσμο, είτε το Θέλει ο Θεός είτε το Επιτρέπει, πάντα όμως με το Βλέμμα Του στραμμένο στη Σωτηρία της ψυχής όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων. Αυτό συνεπάγεται ότι η ανθρώπινη λογική (και κριτική), μπροστά στην Ασύλληπτη Λογική του Τέλειου Θεού, δεν μπορεί καν να σταθεί, αφού εάν θελήσει πραγματικά να συγκριθεί μαζί Της θα βρεθεί επιεικώς εκτεθειμένη.
Έτσι λοιπόν, η έμμηνος ρύση με τη σημερινή της μορφή δεν είναι κάτι το Θεάρεστο, αφού εάν τελικά το ανθρώπινο γένος παρέμενε μέσα στον Παράδεισο και φυσικά κοντά στον Θεό, σε καμία περίπτωση δεν θα υπήρχε ροή ακάθαρτου αίματος από τη γυναίκα, εφόσον δεν θα είχε υποπέσει σε αμαρτία και επομένως δεν θα είχε καμία μεταπτωτική συνέπεια. Ας μην ξεχνάμε ότι στον Παράδεισο οι πρωτόπλαστοι ζούσαν όπως οι Άγγελοι, έξω και πέρα από κάθε μορφής πνευματική ή σωματική αμαρτία.
Η έμμηνος ρύση όμως με τη σημερινή της μορφή είναι κάτι το φυσιολογικό για την μεταπτωτική γυναίκα, το οποίο αν και πάντα θα παραμένει ένα από τα αποτελέσματα και μία ανάμνηση του προπατορικού αμαρτήματος, εντούτοις εξυπηρετεί την Εντολή Του Θεού «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε», την Οποία έδωσε στους πρωτοπλάστους ενώ αυτοί βρίσκονταν ακόμα μέσα στον Παράδεισο.
Τέλος, η έμμηνος ρύση με τη σημερινή της μορφή δεν είναι σίγουρα κάτι το καθαρό, αλλά κάτι το ακάθαρτο. Σε αυτό που γράφω συμφωνούν Εκκλησία και Επιστήμη, οι οποίες μάλιστα αμφότερες απαγορεύουν την ερωτική επαφή κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσης, αφού ο κίνδυνος για τη μετάδοση μικροβίων και νοσημάτων είναι κάτι παραπάνω από ορατός («ακόμα και στο παιδί που μπορεί να συλληφθεί, υπάρχει κίνδυνος ασθένειας», μας επισημαίνουν αιώνες τώρα οι Άγιοι της Εκκλησίας μας).
Εύκολα λοιπόν γίνεται αντιληπτό πως ούτε ο σωματικός θάνατος αποτελεί Θεάρεστο γεγονός, αλλά όπως μας διαβεβαιώνουν οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, «ο σωματικός θάνατος που ήρθε ως συνέπεια της Πτώσης (στην αμαρτία) του ανθρώπου, επετράπη από τον Θεό για να μην γίνει το κακό αθάνατο στη γη. Επέτρεψε λοιπόν να πεθαίνει μόνο το χωματένιο σώμα του ανθρώπου και όχι φυσικά η αθάνατη ψυχή του, στην οποία θα Δώσει αργότερα με την Κάθοδό Του στη γη την Ευκαιρία να σωθεί και να αποκαταστήσει και πάλι τη θέση της δίπλα Του, κατά την Ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας Του και μάλιστα μέσα σε σώμα άφθαρτο (το οποίο και ο Ίδιος Έλαβε όταν “Αναστήθηκε εκ νεκρών”)».
Για τον μεταπτωτικό άνθρωπο όμως, ο σωματικός θάνατος είναι ένα φυσιολογικό γεγονός, ενώ παράλληλα αποτελεί ταυτόχρονα και ένα ακάθαρτο γεγονός, αφού το νεκρό σώμα μετά την απομάκρυνση της ψυχής μετατρέπεται σταδιακά σε εστία μόλυνσης. Λαμπρές Εξαιρέσεις αποτελούν κάποια Ιερά Σώματα και Λείψανα Αγίων, τα οποία με τη Χάρη του Θεού εδώ και αιώνες διατηρούνται ανέπαφα, Ευωδιάζουν και Θαυματουργούν.
Αλλά ούτε οι πόνοι της γέννας και ο κόπος της εγκύου αποτελούν ένα Θεάρεστο γεγονός, για τη μεταπτωτική γυναίκα όμως είναι απόλυτα φυσιολογικό.
Ένα άλλο μεταπτωτικό γεγονός είναι και η σκληρή εργασία του ανθρώπου για την επιβίωση, όταν πλέον η γη από Παράδεισος και Κατοικητήριο του Θεού έγινε «η Εξορία του Αδάμ», το οποίο φυσικά ούτε και αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως Θεάρεστο, όσον αφορά τον αναμάρτητο πρωτόπλαστο άνθρωπο. Για τον μεταπτωτικό άνθρωπο όμως είναι και Θεάρεστο και φυσιολογικό, διότι δια μέσου της σκληρής εργασίας και όταν αυτή γίνεται μέσα σε κλίμα Πίστης, Υπομονής και Δοξολογίας προς τον Θεό, ο μεταπτωτικός και αμαρτωλός πλέον άνθρωπος προκαλεί την Χάρη και την Ευλογία του Θεού, Εφόδια που θα τον Στηρίζουν και θα τον Ενδυναμώνουν αισθητά στην παρούσα ζωή, ενώ παράλληλα θα του Ανοίγουν διάπλατα τον Δρόμο για τον Παράδεισο και την αιώνια.
Το επόμενο μεταπτωτικό γεγονός είναι το «ο άνδρας σου θα σε εξουσιάζει» που Είπε ο Θεός στην Εύα. Όπως μας διδάσκουν οι Άγιοι Πατέρες της Αγίας μας Ορθοδοξίας, αυτό το «ο άνδρας σου θα σε εξουσιάζει» (το οποίο για τον μεταπτωτικό άνθρωπο είναι και Θεάρεστο και φυσιολογικό), ειπώθηκε καθαρά για λόγους ομαλής συμβίωσης μεταξύ του άνδρα και της γυναίκας.
Όπως μας αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «μέσα στην οικογένεια ο Θεός Όρισε ως κεφαλή τον άνδρα. Και αυτό γιατί σε ένα καράβι (όπως είναι η οικογένεια) δεν μπορεί ποτέ να τοποθετηθούν δύο καπετάνιοι, διότι κάποια στιγμή είναι λογικό ο ένας να θελήσει να το οδηγήσει σε ένα μέρος, ο άλλος σε άλλο μέρος, με αποτέλεσμα το καράβι να οδηγηθεί με ακρίβεια σε ναυάγιο».
Για τον λόγο λοιπόν αυτό, όπως επίσης και για το ότι «ο άνδρας ενεργεί περισσότερο με τη λογική, ενώ η γυναίκα περισσότερο με το συναίσθημα» (όπως μας διδάσκει ο Μακαριστός Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης), ο άνδρας Τοποθετήθηκε από τον Θεό ως κεφαλή της οικογένειας. Αυτό συνεπάγεται πως οποιαδήποτε προσπάθεια για ανατροπή αυτής της κατάστασης, αποφέρει τα δυσάρεστα αποτελέσματα που βιώνουμε όλοι καθημερινά, είτε με την αύξηση των διαζυγίων, είτε με την ύπαρξη προβληματικών οικογενειών και (φυσικά) παιδιών.
Όμως θα πρέπει εδώ να τονιστεί, ότι ο άνδρας έχει Ιερή Υποχρέωση να φέρεται όσο πιο καλά μπορεί στη σύζυγό του, να την βοηθάει όσο περισσότερο μπορεί και αντέχει σε όλα, να καταλαβαίνει, να αντιλαμβάνεται και να σέβεται τις ουσιώδεις ανάγκες της, να υποχωρεί όταν θεωρεί ότι η σύζυγος έχει δίκιο ή όταν αντιλαμβάνεται πως δεν μπορεί να αντέξει όσα μπορεί εκείνος, παραμερίζοντας τον εγωϊσμό και την υπερηφάνειά του, να ζητάει συγγνώμη όταν σφάλλει, να αισθάνεται πως μαζί της είναι ένα σώμα με δύο ψυχές (όπως ακριβώς Διδάσκει η Αγία μας Εκκλησία), χωρίς ποτέ να συμπεριφέρεται ως δυνάστης και δικτάτωρ μέσα στην οικογένεια. Να προσπαθεί να μην διαταράσσει τις ισορροπίες μέσα στο Γάμο, να συζητάει τα πάντα με τη σύζυγό του, ήρεμα και νηφάλια. Όταν όμως διαπιστώνει πως το «πλοίο» κινδυνεύει, τότε ως διορισμένος εκ Θεού καπετάνιος που είναι, έχει την Ιερή Υποχρέωση συν Θεώ να το οδηγήσει υπεύθυνα στην ασφάλεια, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του.
…………
……………………….
…………………………………………………
Έπειτα από όλα αυτά, θεωρώ αναγκαίο να επανέλθω για λίγο στο θέμα του προπατορικού αμαρτήματος για να αναφέρω, ότι η διάπραξή του από τους πρωτόπλαστους επηρέασε αρνητικά (εκτός από τον άνθρωπο) και ολόκληρη την εκ της ύλης Δημιουργία, αφού μετά την Πτώση το κακό έγινε διάσπαρτο στον υλικό κόσμο και τα πλάσματα του Θεού, με αποτέλεσμα τα πάντα γύρω μας να υποταχθούν στη φθορά και γενικότερα να βιώσουν τις συνέπειες, μία εκ των οποίων συναντάμε στην αγριότητα των ζώων.
Τελειώνοντας θα ήθελα να επισημάνω, ότι πρώτα ο Θεός στη ζωή σας γενικά, θα ακούσετε πάρα πολλά πράγματα σχετικά με την Αγία μας Ορθοδοξία που μπορεί να σας εντυπωσιάσουν, να σας προβληματίσουν ή ακόμα και να σας απογοητεύσουν. Ένα όμως θα πρέπει πάντοτε να έχετε στο μυαλό σας: «Η Αλήθεια του Μοναδικού Αληθινού Θεού, Φυλάσσεται, Διατηρείται και Ταξιδεύει ανά τους αιώνες, μέσα στην Κιβωτό της Σωτηρίας που ονομάζεται Ορθοδοξία».
Ας αξιοποιήσουμε λοιπόν το Προνόμιο του να είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, όπως ο Θεός Θέλει και Ορίζει, έτσι ώστε να εισάγουμε στην ψυχή, το μυαλό και τις πράξεις μας Ενεργό το Μυστήριο της Θείας Ευεργεσίας, γινόμενοι φορείς της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος.