- Δαρβίνος vs Θρησκείας - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

και επειδη το ελεγε;
Αν τυχαινε να παρατηρησει δυο ανισοβαρης σφαιρες να πεφτουν θα ειχε αναθεωρησει!

You've got to fight for your right
to fight

Edited by - geostat on 11/11/2010 19:55:28

ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

Μα αυτή είναι ουσία της θέσης μου. Η παρατήρηση είναι ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟ εργαλείο. Ποντάρεις στο ότι θα ΤΥΧΕΙ να παρατηρήσει κάτι ο Χ σοφός (το οποίο ΔΕΝ έτυχε τελικά και έμεινε η λάθος αντίληψη). Αντιθέτως στο πείραμα ελέγχουμε ΠΟΛΛΕΣ παραμέτρους, κρατώντας όλες πλην μιας σταθερές. Αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ που είπες με τις ανισοβαρείς σφαίρες, το έκανε ο Γαλιλαίος (και μάλιστα σε κεκλιμένο επίπεδο). Καλώς ή κακώς μας πήρε 2 χιλιετίες μέχρι ΚΑΠΟΙΟΣ να στροφάρει και να σκεφτεί να κάνει ΠΕΙΡΑΜΑ και όχι παρατήρηση.

quote:

---

Δηλαδή θες να μου πείς ότι ο Αριστοτέλης
που έχει θέσει σχεδόν όλες τις βάσεις
για τις επιστήμες δεν νοούσε τα αυτονόητα;
Δεν το νομίζω αγαπητέ...

---

Σίγουρα πραγματεύτηκε πολλά θέματα και σίγουρα ο τρόπος σκέψης του επηρέασε βαθιά τη μετέπειτα ανθρώπινη σκέψη(ίσως και να την επηρεάζει ακόμα) αλλά έκανε πολυάριθμα λάθη, ακόμα και στα αυτονόητα...

Καλό,πολύ καλό,
μα πολύ,πολύ ΚΑΛΟ!!!

H' απλώς πρέπει να γκρεμίσουμε μερικά θέσφατα που έχουμε στο μυαλό μας. Ο Αριστοτέλης ήταν ίσως ο πιο ευφυής άνθρωπος όλων των εποχών. Σε αυτό δεν υπάρχει διαφωνία. Αλλά όταν είπε ότι τα βαριά πέφτουν πιο γρήγορα ΕΚΑΝΕ λάθος. Τι να κάνουμε τώρα; Να το πούμε σωστό επειδή ήταν ο Αριστοτέλης; Αν μου εξηγήσεις τι ΑΛΛΟ μπορεί να εννοούσε και μου αποδείξεις ότι ισχύει, τότε ευχαρίστως να αναθεωρήσω. Όχι ίσως τάχα δήθεν να ήξερε κάτι που δεν ξέρουμε εμείς. Επιτέλους έχουμε φτάσει στον αιώνα των μικροτσίπ και των δορυφόρων, μπορούμε να προσεγγίσουμε την αλήθεια και με ΑΛΛΟΥΣ τρόπους εκτός από το να ανατρέχουμε στα γραπτά του Αριστοτέλη (όπως κάνανε στο Μεσαίωνα, όταν ρωτούσαν πόσα δόντια έχει ο γάιδαρος, αντί να τα μετρήσουν ψάχνανε στον Αριστοτέλη).

basika epidi to 8ema to ani3a prin apo arketo kairo den 8imame pleon pou diabasa oti uparxei kai binteo(me toses piges pou epsa3a apo ti stigmi pou ani3e to 8ema exasa merikes mikroleptomeries). alla pote den 3ereis file mou.

Υποτίθεται ότι ένα καινούργιο πλοίο προσαρμόστηκε ακριβώς ώστε να ταιριάζει στις ανάγκες του πειράματος. Τώρα, γιατί το έδωσαν στην Ελλάδα... (αν το έδωσαν). Ίσως πια να το θεωρούσαν άχρηστο.

Πάντως σημειώνω κι αυτά:

Ένας νέος -και μοναδικός ως τώρα στο είδος του- μάρτυρας, ο Mπομπ Mπέκγουιδ, ηλεκτρολόγος - μηχανολόγος που στον πόλεμο είχε ασχοληθεί με την τεχνολογία Σόναρ, καταθέτει μια καινούργια άποψη. Iσχυρίζεται ότι ο πραγματικός στόχος του Πειράματος δεν ήταν η αφάνεια των πλοίων από τα ραντάρ αλλά η προστασία των ακτών των HΠA από τις εξελιγμένες γερμανικές μαγνητικές νάρκες. Για την εξουδετέρωσή τους χρησιμοποιούνταν ναρκαλιευτικά που συχνά καταστρέφονταν απ' αυτές. Έτσι καταστρώθηκε ένα σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος, με τεχνολογία ακουστικής επισήμανσης των ναρκών. Oι δοκιμές έγιναν αρχικά σε μια άγνωστη λίμνη του Nιου Tζέρσεϋ και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στο Λονγκ Άιλαντ, χρησιμοποιώντας το πειραματικό ναρκαλιευτικό IX-97 και την ιδιωτική θαλαμηγό Sardonix, αλλά δεν απέδωσαν. Tον Iανουάριο 1943 παρενέβη ο πατέρας της ατομικής βόμβας, ο Έντουαρντ Tέλλερ, που σκέφτηκε να αναπτύξει μια ιδέα τηλεμεταφοράς του Nίκολα Tέσλα.
O Tέσλα το 1907 είχε παρουσιάσει ένα πείραμα: Mετακίνησε ένα αντικείμενο πάνω σε ένα εργαστηριακό πάγκο και έβαλε σε λειτουργία ένα ηλεκτρικό πεδίο κάνοντας το αντικείμενο «να επιστρέψει στο χρόνο», στην αρχική του θέση. Όταν το ηλεκτρικό πεδίο διακόπηκε, το αντικείμενο επέστρεψε στη θέση όπου είχε μετακινηθεί.
H αντίστοιχη ιδέα του Tέλλερ ήταν το πλοίο να μπορεί να μετακινηθεί από το χωροχρόνο του την κρίσιμη στιγμή και να γλιτώσει από τη μαγνητική νάρκη που θα κατεθυνόταν πάνω του.
Tον Iούνιο 1944, ενώ συνεχίζονταν δοκιμές με το IX-97, ακούστηκαν φήμες για παρενέργειες όμοιες με το μύθο του Πειράματος της Φιλαντέλφια, όπως η απροσδόκητη τηλεμεταφορά ενός πλοίου από τη Φιλαντέλφια σε μια ναυτική βάση στη Bιρτζίνια, που υποχρέωσαν τον καπετάνιο και τους πειραματιζόμενους να διακόψουν τη δοκιμή, και το «σφήνωμα» ενός ναύτη στο κύτος του πλοίου (που ήταν γεγονός αλλά οφειλόταν σε πτώση). O Mπέκγουιδ πιστεύει ότι όλες αυτές οι φήμες ήταν ναυτικά ανέκδοτα, που συνηθίζονταν στον πόλεμο, και η μεγαλοποίησή τους δημιούργησε το μύθο. Kαμμία σχέση βέβαια με Eldridge. O Mπέκγουιδ πιστεύει ακόμα ότι η παραπληροφόρηση ήταν μια σκόπιμη ενέργεια του Nαυτικού για να αποπροσανατολίσει από το πραγματικό πείραμα με το IX-97.
Tο IX-97 ήταν το USS Martha's Vineyard που χρησιμοποιήθηκε ως πειραματικό ναρκαλιευτικό, αν και δεν είχε σχεδιαστεί από την αρχή για το σκοπό αυτό αλλά ήταν ιδιωτική θαλαμηγός με το όνομα Thelma. Παραχωρήθηκε στο Nαυτικό από τον ιδιοκτήτη του την 30 Mαρτίου 1943. Tη 18 Aπριλίου 1946 αποσύρθηκε από τη στρατιωτική αποστολή του, απαλλάχθηκε από το στρατιωτικό εξοπλισμό του και επιστράφηκε στον ιδιοκτήτη του. Oι κινήσεις του και η ναρκαλιευτική του δραστηριότητα επιβεβαιώνονται από τα αρχεία.
O Mπέκγουιδ δίνει ιστορικές και τεχνολογικές λεπτομέρειες στο βιβλίο του «Hypotheses» (1996).
Ένα χρόνο μετά την έκδοση του βιβλίου, ένας αξιωματικός σε αποστρατεία, ο Φίλλιπ Kόρσο, που φαίνεται ότι γνώριζε πολλά για το (πραγματικό;) πείραμα, κυκλοφόρησε το δικό του βιβλίο «The Day After Roswell», πετυχαίνοντας (παράδοξα για τέτοιο βιβλίο) ένα μπεστ-σέλλερ. Aνέφερε ότι υλικά όπως οι οπτικές ίνες και οι δίσκοι λέιζερ είναι τεχνολογία εξωγήινων που αποκτήθηκε από τη συνεργασία των στρατιωτικών υπηρεσιών των HΠA μαζί τους. Tον επόμενο χρόνο, ο Kόρσο πέθανε (περίεργο;).
O Mπέκγουιδ πάντως έχει να δηλώσει ότι η τεχνολογία της αφάνειας εφαρμόζεται από το αμερικανικό ναυτικό σήμερα. Aναφέρει χαρακτηριστικά τα 10 περίπου ναρκαλιευτικά της κλάσης Osprey (της τελευταίας δεκαετίας). Tα κύτη τους είναι από επικολλημένα στρώματα φάιμπεργκλας και ρητίνης, εύκολα στη συντήρηση και με την ικανότητα να αποσοβούν μια ενδεχόμενη έκρηξη υποβρύχιας νάρκης. Eπιπρόσθετα, τα πλοία είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να μεταδίδουν πολύ χαμηλά μαγνητικά και ακουστικά σήματα (θυμίζοντας την τεχνολογία Στελθ των αερομαχητικών, μη ανιχνεύσιμη από τα ραντάρ). Δεν επιτρέπεται κανένα είδος μετάλλου στα πλοία... ούτε καν συνδετήρες. Kι ακόμα, ο Mπέκγουιδ πιστεύει ότι τα πλοία αυτά, χρησιμοποιώντας ένα είδος τεχνολογίας νετρίνων, ενεργοποιούν ένα πεδίο γύρω τους που τα προωθεί κατά ένα δευτερόλεπτο μπροστά από το «φυσικό» χρόνο, ώστε πρακτικά να γίνονται αόρατα.
Reo

Το Πείραμα βασίστηκε σε θεωρίες του Τέσλα ο οποίος μάλιστα καταλαβαίνοντας τους κινδύνους, ειδικά για τους επιβαίνοντες, αποσύρθηκε (ή... τον απέσυραν). Στη συνέχεια το ανέλαβε ο μαθηματικός Tζον Έριχ φον Nόυμανν, που επανεπεξεργάστηκε τις θεωρίες και πίεσε τους χρόνους, με αποτέλεσμα τις φημολογούμενες καταστρεπτικές συνέπειες για το πλήρωμα. Ο τύπος που πήδησε από το πλοίο δεν ήταν ο δημιουργός του Πειράματος, αλλά ο Αλ Μπιέλεκ, που δήλωσε ότι ήταν ναύτης του Eldridge στη φάση του Πειράματος. Ο Μπιέλεκ έχει διηγηθεί μια ασύλληπτη ιστορία για το πώς μεταφέρθηκε στο χωροχρόνο (στην ουσία επανέλαβε με δικά του λόγια το σενάριο της ταινίας "Το Πείραμα της Φιλαντέλφια") και έχει προσθέσει ένα σωρό προεκτάσεις σχετικά με το ότι το Πείραμα συνεχίζεται και σήμερα. Δικαίως ή αδίκως, ο Μπιέλεκ έχει αναχθεί σε σούπερ-σταρ της ιστορίας.
Reo