- υπαρχει Δημιουργος; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
eidos
ωστε για να μας φροντιζει ο Θεος οπως φροντιζει τα κρινα, και τα σπουργιτια, προυποθεση ειναι να κανουμε το θελημα του. αν το κανουμε δεν θα πεινασουμε ποτε.
Δηλαδή με άλλα λόγια οι λίγοι έστω που κάνουν το θέλημα του θεού (δεν μπορεί, θα υπάρχουν μερικοί) ούτε δουλεύουν ούτε νοιάζονται για τα ρούχα τους ούτε για το φαγητό τους αλλά είναι αραχτοί και περιμένουν από το θεό να τους ταϊσει/ντύσει/περιποιηθεί (μια και κάνουν το θέλημά του);
Ρωτάω γιατί ο Παύλος λέει άλλα πράματα. Τελικά ποιός έχει δίκιο, ο Παύλος ή ο Ιησούς;
macedon
αν ειχες ασχοληθει περισσοτερο με την μελετη της Βιβλου, δεν θα ειχες αυτες τις αποριες.
quote:
ο Αβρααμ ηταν ο πρωτος που ονομαστηκε Εβραιος, και ο Αβρααμ εζησε περιπου 2000 χρ. μετα τον Αδαμ.οσον αφορα τα παθηματα και την εξαθλειωση της ανθρωπινης ζωης, ποσο σιγουρος εισαι πως πρωτιστος υπευθυνος για ολα ειναι ο Δημιουργος; ο ανθρωπος δεν φταιει καθολου; οταν καποιος εχει αλογιστα σεξουαλικες σχεσεις και τελικα νοσει απο ειτζ, φταιει ο Θεος;
οταν η απληστια του ανθρωπου εχει διαλυσει το οικολογικο συστημα της γης, με συνεπεια πλυμμηρες, καυσωνες, σεισμους, και οτι αλλο κακο προκυψει, φταιει ο Θεος;
οταν καποιος δεν δουλευει και σαν αποτελεσμα τα παιδια του πεινανε φταιει ο Θεος;
Δηλαδή ο Αδάμ είναι πρόγονος όλων των λαών ; Και των αρχαίων Ελλήνων άς πούμε ;Που έζησε μετά τον παράδεισο ; Υπάρχει συσχέτισή του άμεση η έμμεση με άλλους λαούς βάσει της ιστορίας τους ή της μυθολογίας τους όπως την έγραψαν ή μετέφεραν προφορικά οι ίδιοι από γενιά σε γενιά ;
Όσο για το δεύτερο ότι για όλα φταίει η απληστία του ανθρώπου για την καταστροφή του περιβάλλοντος κ.λ.π.: Είναι μια κλασσική και τετριμ-μένη πλέον άποψη για να καλύπει υποτίθεται την επίσης κλασσική (και λογικότατη) απορία : Μα που ήταν ο θεός ,π.χ. στο τσουνάμι του 2004, σε διάφορους σεισμούς κ.α. Αντιπαρέρχομαι το γεγονός ότι πολλοί με αυτό τον τρόπο σκέψης θεωρούν τον άνθρωπο υπεύθυνο και για τους καταστρεπτικούς σεισμούς (!!! - Πώς ;;;;;!!!) και προχωρώ :
Έχε υπόψην ότι τέτοια φαινόμενα ( έκρηξη του Κρακατάο , λιμοί , πανώλη ) υπήρχαν ΠΑΝΤΑ και πολύ προτού αποκτήσει ο άνθρωπος την ικανότητα να καταστρέφει το περιβάλλον του. Δεν είχε καν την ικανότητα ή την τεχνολογία να προστατευθεί ή να μετριάσει έστω τις συνέπειες αυτών . Τότε ποιός ήταν υπεύθυνος ; Άσε ξέρω : έργα του διαβόλου ......την στιγμή που ο θεός δεν κοίταζε .
Αυτός ο θεός είναι υπόδειγμα πολιτικού : Μέσα σ' όλα τα καλά , έξω από τα άσχημα.....ΠΟΤΕ δεν φταίει για κάτι , ακόμα και για τα εν γνώση του ατελή δημιουργήματά του....
οι Ελληνες συμφωνα με τη Βιβλο ειναι απογονοι του Ιαφεθ, απο τον γιο του τον Ιαυαν και απο το γιο του τελευταιου που ηταν ο Ελισα. (χωρις να ξερουμε πολλες αλλες λεπτομερειες επι αυτου)
ο αρχικος παραδεισος καταλαμβανε μια μικρη εκταση γης, ο Αδαμ μετα την ανυπακοη του βρεθηκε εξω απο αυτον τον παραδεισο.
σχετικα με τις μυθολογιες των λαων, αυτο στο οποιοι ολοι οι λαοι συμφωνουν ειναι για ενα αρχαιο κατακλυσμο. απο Αλασκα, Αβοριγηνες, προκολομβιανοι πολιτισμοι της Αμερικης, νησια της νοτιας θαλασσας, Ελλαδα.
δεν υποστηριζω οτι ο ανθρωπος ειναι ο μονος υπευθυνος για οτι συμβαινει. ειναι ομως και αυτος υπευθυνος. εχω αναλυσει τι, κατα την αποψη μου φταιει, για οτι συμβαινει (παντως οχι ο Θεος)
μαλιστα πολυ πριν ειχα αναφερθει και σε ενα παραδειγμα στο οποιο ο φιλος μου ο Scw. δεν καταδεχθει να απαντησει.
λοιπον:
ας υποθεσουμε οτι κατα την λυση μιας εξισωσης, και ενω ο Καθηγητης προσπαθει να βοηθησει τους σπουδαστες του να καταλαβουν τι τους λεει, προχωρει αγερωχος και αλλαζων ανας απο τους σπουδαστες προς τον πινακα, και αξιωνει ενωπιον ολων οτι ο Καθηγητης δεν εχει ιδεα για την εξισωση που συζητουν, και οτι ο ιδιος, ισως και καποιοι αλλοι απο τη ταξη μπορουν να τα καταφερουν καλυτερα και σιγουρα. τι πιστευεις οτι πρεπει να κανει σε αυτη την περιπτωση ο σοφος Καθηγητης; πως πρεπει να αντιδρασει;
quote:ας υποθεσουμε οτι κατα την λυση μιας εξισωσης, και ενω ο Καθηγητης προσπαθει να βοηθησει τους σπουδαστες του να καταλαβουν τι τους λεει, προχωρει αγερωχος και αλλαζων ανας απο τους σπουδαστες προς τον πινακα, και αξιωνει ενωπιον ολων οτι ο Καθηγητης δεν εχει ιδεα για την εξισωση που συζητουν, και οτι ο ιδιος, ισως και καποιοι αλλοι απο τη ταξη μπορουν να τα καταφερουν καλυτερα και σιγουρα. τι πιστευεις οτι πρεπει να κανει σε αυτη την περιπτωση ο σοφος Καθηγητης; πως πρεπει να αντιδρασει;
Εάν είναι πράγματι σοφός , ως εξής:
1 . Να ακούσει τι έχει να πει ο αλαζών σπουδαστής. Υπάρχει περίπτωση να έχει δίκιο , οπότε και του δίνει συγχαρητήρια .
2 . Με σαφή τρόπο να τον επιπλήξει ή ίσως και να τον τιμωρήσει (πάντως όχι να τον μαστιγώσει ή σκοτώσει!), για την αλαζονεία του , ξεχωρίζοντας το ένα από το άλλο.
Και βέβαια ο καθηγητής δεν "δημιούργησε" με την απόλυτη έννοια τον σπουδαστή....
quote:
eidos
δεν διαβασες ολα τα εδαφια που σου παρεθεσα.
αν ειχες ασχοληθει περισσοτερο με την μελετη της Βιβλου, δεν θα ειχες αυτες τις αποριες.
Θα μπορούσες εσύ που έχεις ασχοληθεί περισσότερο με τη μελέτη της βίβλου να με διαφωτίσεις;
Γιατί, απ'όσο βλέπω, συνεχίζεις να μην μου απαντάς ευθέως...
macedon
συμφωνεις επισης φανταζομαι, οτι οσο ο αλλαζων σπουδαστης προσπαθει να λυσει την εξισωση, και λεει και κανει διαφορα, ο Καθηγητης μενει σιωπηλος.
ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ.
και ο αλλος που δεν ξερει να λυσει την εξισωση, ιδρωνει, σπαει το κεφαλι του, βρισκεται σε αδιεξοδο, ποναει το μυαλο του, για τη λυση που δεν εχει!
και αν ο Καθηγητης σπασει τη σιωπη του και του πει ¨πως τα πας¨ εκεινος του λεει: "εσυ φταις που δεν μπορω να λυσω το προβλημα! εσυ που εισαι ετσι, που εισαι αλλιως, που δεν νοιαζεσαι που ταλαιπωριεμαι, που ιδρωνω" "ελα παιδι μου να σε βοηθωσω" λεει στεναχωρημενος ο σοφος Καθηγητης.
"οχι!! εσυ που φταις για αυτο, που φταις για εκεινο, που κατα τη παραδοση των μαθηματων δεν ησουνα σαφης!...
για χαρη αυτων που πραγματικα ενδιαφερονται να μαθουν τη λυση της εξισωσης απο τον Καθηγητη, η ανοχη Του φτανει στο τελος της. ποσο ακομα ο σπουδαστης θα προσπαθει να λυσει αυτο που δεν μπορει να λυσει;
ηδη εχει σπασει το κεφαλι του, και τρεχει αιμα.
οστοσω συνεχιζει να μην θελει βοηθεια απο τον Σοφο.
αυτο που ο καθηγητης δεν κανει απο την αρχη (δηλαδη να τιμωρησει τον σπουδαστη, για την αλαζονεια του, και δεν το κατι γιατι ο σπουδαστης πρεπει να εκτεθει ως αμαθης και βλακας ενωπιων ολων) θα αναγκαστει να το κανει τελικα, ακομα και παρα τη θεληση του.
ο αλαζων και οι συμπαθουντες θα πρεπει να τιμωρηθουν αυστηρα και αμετακλητα.
quote:
ας υποθεσουμε οτι κατα την λυση μιας εξισωσης, και ενω ο Καθηγητης προσπαθει να βοηθησει τους σπουδαστες του να καταλαβουν τι τους λεει, προχωρει αγερωχος και αλλαζων ανας απο τους σπουδαστες προς τον πινακα, και αξιωνει ενωπιον ολων οτι ο Καθηγητης δεν εχει ιδεα για την εξισωση που συζητουν, και οτι ο ιδιος, ισως και καποιοι αλλοι απο τη ταξη μπορουν να τα καταφερουν καλυτερα και σιγουρα. τι πιστευεις οτι πρεπει να κανει σε αυτη την περιπτωση ο σοφος Καθηγητης; πως πρεπει να αντιδρασει;
Αγαπητέ eidos θα σου πώ την άποψη μου ακόμη κι αν συγκρουστούμε και πάλι...
Προφανώς προσπαθείς να κάνεις μια συσχέτιση μεταξύ του Θεού και του σοφού καθηγητή.Λοιπόν...
Ο καθηγητής για να κατέχει αυτή την θέση πάει να πει ότι έχει τα απαιτούμενα προσόντα (εκτός και αν έβαλε μέσον).Αν λοιπόν κάποιος φιλόδοξος μαθητής του "τολμήσει" να τον αμφισβητήσει,γνώμη μου είναι,πως θα πρέπει να τον πείσει για το αντίθετο.Να του λύσει την εξίσωση και να του την εξηγήσει και από πάνω.Τότε θα αξίζει ως καθηγητής.
Ας πάμε στον Θεό τώρα...Προσωπικά δεν θα έχω κανένα πρόβλημα να αμφισβητήσω τα έργα Του αν έτσι πρέπει να γίνει.Αυτός όμως θα είναι σε θέση να μου αποδείξει ότι κάνω λάθος ή θα με αφήσει να ψάχνομαι μόνος προσπαθώντας να κατανοήσω την ανωτερότητα Του???Θα μου αποδείξει ότι είναι Πάνσοφος ακολουθώντας το παράδειγμα του καθηγητή ή θα με αφήσει χαμένο στην ανόητη υπεροψία μου???
Impious Varmint
δηλαδη μου λες το εξης:
Καθηγητης: παιδι μου κατσε κατω, δεν την ξερεις την λυση!
σπουδαστης: τη ξερω τη λυση και καλυτερα και ποιο γρηγορα απο σενα μπορω να την εκθεσω σωστα!
Καθηγητης: επιμενω οτι δεν ξερεις τη λυση, για αυτο κατσε κατω και ακου την λυση απο εμενα!
σπουδαστης: μα κυριε καθηγητα, ξερω, να κοιταξτε συμφωνουν μαζι και αλλοι και θελουν να με ακουσουν!
αν αυτο εκανε ο Καθηγητης, αν προσπαθουσε δηλαδη απλα να επιβληθει,
τοτε στη διανοια των υπολοιπων σπουδαστων θα εμεναν πολλα ερωτηματα αναπαντητα.
¨βρε μηπως αυτος ξερει πραγματι περισσοτερα; γιατι ο Καθηγητης δεν τον αφησε να μας δειξει, αν τη ξερει, τη λυση; ο Καθηγητης μηπως φοβαται κατι; ¨
Ο Θεός μας έχει δώσει την δυνατότητα να αποδείξουμε την αξία μας και πιθανόν να τον "αντιμετωπίσουμε"
επί ίσοις όροις?Και έστω πως ο καθηγητής δεν αντιστοιχεί στο Θεό αλλά στην εκκλησία.Δεν προσπαθεί να επιβληθεί με κάθε τρόπο,χωρίς να ανέχεται πολλές αντιδράσεις από εμάς?Impious Varmint
η εκκλησια δεν εχει καμμια σχεση με οτι συζηταμε.
Ο Θεος εδωσε στον αλαζονα σπουδαστη (στη πραγματικοτητα οι αλαζονες σπουδαστες ηταν δυο: ο Διαβολος και ο πρωτος ανθρωπος) την δυνατοτητα να λυσει την εξισωση:
μπορει ο ανθρωπος να τα καταφερει μονος του χωρις τον Θεο; ο ανθρωπος αξιωσε οτι μπορει, και εδιωξε μακρια τον Δημιουργο.
και ο Θεος του ειπε: , δεν μπορεις μονος σου, αλλα αφου επιμενεις καντο λοιπον!
και ο ανθρωπος τα εκανε μανταρα! και αντι να λυσει την εξισωση, την εκανε σκοταδι μαυρο.
και λεει τωρα: ο Θεος φταιει! για ολα τα δεινα μου!
μα εσυ μονος σου δεν ειπες ανθρωπε: μπορω και χωρις εσενα Σοφε!
γιατι τωρα λες οτι αυτος φταιει, αλαζονα;
αφου εσυ τον εβγαλες απο την ζωη σου, πως απαιτεις τωρα Αυτος να σε βγαλει απο το αδιεξοδο;
παρολα αυτα ο Θεος θα τη λυσει την εξισωση.
εχω την εντυπωση πως δεν εχεις πιασει το νοημα του παραδειγματος, και το που απο μονο του μας οδηγει. χαριν του υγιους και επικοδομιτικου διαλογου που κανουμε, ξαναδιαβασε το προσεκτικα.
Φυσικά και ο άνθρωπος είναι μόνος και έρημος χωρίς συμπαραστάτη, ο άνθρωπος είναι ένοχος για τα οποιαδήποτε σφάλματα του. Ο καθένας μας πρέπει να καταδικάσει τον εαυτό του για τις λανθασμένες επιλογές του παρελθόντος και να μήν τις επαναλάβει στο μέλλον.
δεν ειμαστε μονοι μας, ο Δημιουργος ειναι εδω και ειναι ετοιμος να επεμβει.
(παροτι εμεις δεν τον θελουμε στη ζωη μας, μαλιστα αμφιβαλουμε για την υπαρξη του)
Θελουμε να γινουμε χαλιφης στη θεση του χαλιφη. Γινεται;
quote:
οτι θα πρεπει να καταδικασουμε τις λανθασμενες μας επιλογες ειναι σιγουρο, οπως θα πρεπει και να παψουμε να ειμαστε αλαζονες.δεν ειμαστε μονοι μας, ο Δημιουργος ειναι εδω και ειναι ετοιμος να επεμβει.
(παροτι εμεις δεν τον θελουμε στη ζωη μας, μαλιστα αμφιβαλουμε για την υπαρξη του)
Θελουμε να γινουμε χαλιφης στη θεση του χαλιφη. Γινεται;
Aπορώ για την τόσο μεγάλη σου βεβαιότητα απέναντι σε κάτι που δέν έχει δώσει στον άνθρωπο καμιά ένδειξη της ύπαρξης του.
Εγώ δέν θα είχα κανένα πρόβλημα στην ύπαρξη κάποιου καλού προστάτη απέναντι στον άνθρωπο, που θα τον βοηθάει για το καλό και την σωτηρία του αλλά όπως σου έγραψα παραπάνω δέν έχει δώσει καμιά ένδειξη κάν δέν λέω για απόδειξη (ούτε για αστείο) της ύπαρξης του.
Το αντίθετο μάλιστα, άν τυχόν και υπάρχει με αυτά τα πράγματα που γίνονται βρισκόμενα υπο την επίβλεψη του θα έπρεπε να είχε φάει χοντρότατο κράξιμο.
Λες σε κάποιο σημείο:
quote:
και ο Θεος του ειπε: , δεν μπορεις μονος σου, αλλα αφου επιμενεις καντο λοιπον!
και ο ανθρωπος τα εκανε μανταρα! και αντι να λυσει την εξισωση, την εκανε σκοταδι μαυρο.
Δεν νομίζω ότι ο άνθρωπος έκανε την εξίσωση μαύρο σκοτάδι,όπως λες.Φυσικά και είναι ο μόνος υπαίτιος για τα δεινά που ο ίδιος δημιούργησε αλλά θεωρώ πως μπορεί να αποκτήσει κάποτε την δυνατότητα να την λύση την εξίσωση.Αλλωστε για αυτό εξελισσόμαστε.Για να γινόμαστε καλύτεροι.Και ιστορικά αν το πάρεις,από την εποχή που λατρεύαμε τον ήλιο και την βροχή ή τους κεραυνούς (φυσικά φαινόμενα που δεν μπορούσαμε να εξηγήσουμε),βρεθήκαμε να λατρεύουμε το δωδεκάθεο και καμιά καταστορία μικρότερες θεότητες,μέχρι να ασπαζόμαστε σήμερα τον ένα και μοναδικό Θεό.
Δεν ξέρεις ποτέ τι σου επιφυλάσσει το μέλλον...Ολα είναι θέμα κατανόησης της πραγματικότητας γύρω μας.
Impious Varmint
quote:
Aπορώ για την τόσο μεγάλη σου βεβαιότητα απέναντι σε κάτι που δέν έχει δώσει στον άνθρωπο καμιά ένδειξη της ύπαρξης του.
Εγώ δέν θα είχα κανένα πρόβλημα στην ύπαρξη κάποιου καλού προστάτη απέναντι στον άνθρωπο, που θα τον βοηθάει για το καλό και την σωτηρία του αλλά όπως σου έγραψα παραπάνω δέν έχει δώσει καμιά ένδειξη κάν δέν λέω για απόδειξη (ούτε για αστείο) της ύπαρξης του.
Το αντίθετο μάλιστα, άν τυχόν και υπάρχει με αυτά τα πράγματα που γίνονται βρισκόμενα υπο την επίβλεψη του θα έπρεπε να είχε φάει χοντρότατο κράξιμο.
Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου αγαπητέ EPAITHS σε όσα αναφέρεις.Και οι δικοί μου προβληματισμοί γύρω από αυτό τον πυρήνα αναπτύσσονται.Με την μόνη διαφορά (και αυτό για λόγους ισσοροπίας),ότι τα δεινά που πλήττουν τον πλανήτη και γενικότερα την ανθρωπότητα οφείλονται κατά ένα μεγάλο ποσοστό στους ίδιους τους ανθρώπους.
Impious Varmint
ο υγιης διαλογος παντα οφελει, ολους.
σε λιγο που δεν θα εχουμε νερο να πιουμε, θα το δεις καθαρα το μαυρο σκοταδι!
νομιζω πως δεν υπαρχει ουτε μια στο εκατομμυριο ο ανθρωπος να βρει τη λυση, δεν μπορει να την βρει, γιατι δεν ειναι στη δικαιοδοσια του.
η μεχρι τωρα ανθρωπινη ιστορια, δεν μας εχει δωσει κανενα δειγμα οτι ο ανθρωπος μπορει να κανει τα πραγματα καλυτερα, χειροτερα μπορει!
και αν υπηρξε κατι θετικο, τα αρνητικα ειναι πολυ περισσοτερα και οχι μονο: και το θετικο, με τους λαθος ανθρωπινους χειρισμους καταληγει αρνητικο!
και ιστορικα αν θελεις να το παρουμε, παντα υπηρχαν ανθρωποι που λατρευαν τον Ενα Θεο, ξεκινοντας απο τον πρωτο ανθρωπο Αδαμ.
δεν μπορει να τη λυσει την εξισωση!
(η εξισωση=πως μπορει ο ανθρωπος να απολαμβανει ολες τις στιγμες του με χαρα και υγια, και πως το περιβαλον του θα μπορει να ειναι για αυτον ιδανικο)
ο ανθρωπος ειναι υποκειμενος σε φυσικους (Θεικους) νομους, τους οποιος δεν μπορει να παραβει, ουτε να αλλαξει, χωρις αυτο να εχει επιπτωσεις στον ιδιο και το περιβαλον του.
παρεπιπτοντως, η Γραφη μας μιλαει για το μελλον μας. επομενως διαβαζοντας την, μπορουμε να ξερουμε πολλα για αυτο.
Δεν ξερω ποιον Θεο, η τι λατρευεις εσυ, εγω λατρευω τον Θεο της Βιβλου, τον Θεο του Αδαμ, πριν αυτος (ο Αδαμ) αμαρτησει.
ΕΡ.
τι θα περιμενες να δεις απο τον Δημιουργο, για να πειστεις οτι υπαρχει; πια θα θεωρουσες εστω και ενδειξη για την υπαρξη του;
βοηθησε με..
ωστοσω δεν γινεται απο τη μια να λεμε στον Θεο: δεν υπαρχεις, και αν υπαρχεις δεν σε θελουμε στη ζωη μας, γιατι αυτο περιοριζει την ευρυτητα του πνευματος μας, θελουμε να ειμαστε ελευθεροι...
και απο την αλλη να του λεμε: εσυ φταις, γιατι δεν κανεις κατι;
δηλαδη και ετσι και αλλιως η πιτα δικια μας!
quote:
Δεν ξερω ποιον Θεο, η τι λατρευεις εσυ, εγω λατρευω τον Θεο της Βιβλου, τον Θεο του Αδαμ, πριν αυτος (ο Αδαμ) αμαρτησει.
Αγαπητέ eidos πρώτα απ'όλα δεν λατρεύω κάποιον ή κάτι.Η λέξη λατρεία έχει ιδιαίτερη σημασία και εμπεριέχει πράξεις στις οποίες εγώ δεν προβαίνω.Απλά πιστεύω στην δύναμη του μυαλού του ανθρώπου και στις δυνατότητες που αυτός έχει.Αρκεί βέβαια να τις χρησιμοποιεί με τον σωστό τρόπο (ή αν θες με τον τρόπο που υποβάλλει ο δικός σου Θεός,του κοινού συμφέροντος).Η λογική μου,με βάση την οποία πορεύομαι στην ζωή μου,μου επιτρέπει να πιστεύω σε πράγματα που μπορώ να κατανοήσω ενώ παράλληλα δεν μου δίνει την δυνατότητα να αφοσιωθώ απολύτως σε κάποια υπερφυσική πνευματική δύναμη,για αυτόν τον λόγο άλλωστε αμφισβητώ έντονα τις θρησκείες που αρέσκονται στο να προβάλλουν αυτήν την "ακατανόητη" (τουλάχιστον σε μένα) φύση του Θεού,ως κάτι το απολύτως φυσιολογικό.
Προτιμώ να αμφισβητώ κάτι που δεν κατανοώ πλήρως ακόμη και αν θεωρηθώ το "μαύρο πρόβατο" παρά να το ασπάζομαι τυφλά χωρίς κριτική σκέψη απέναντι του.
Αναφέρεις επίσης πως λατρεύεις τον Θεό του Αδάμ,πριν αυτός αμαρτήσει.Δηλαδή είναι διαφορετικός,πριν και μετά το αμάρτημα?Πρόκειται για δύο Θεούς?Ή απλά εννοείς πως αλλάζει η στάση του απέναντι στον άνθρωπο?
Impious Varmint
σεβομαι απολυτα την αποψη σου.
η λατρεια απαιτει παραξεις, και βεβαιως αυτες οι πραξεις αποδεικνυουν την πιστη καποιου.
λες:
"απλα πιστευω στην δυναμι του μυαλου του ανθρωπου..."
δεν γινεται να πιστευεις απλα!... η πιστευεις η δεν πιστευεις!
λες:
"επιτρεπω στον εαυτο μου να πιστευει, σε πραγματα που μπορω να κατανοησω..."
εισαι σιγουρος οτι καταλαβαινεις τη δυναμι του ανθρωπινου μυαλου, στο οποιο λες ΄οτι απλα πιστευεις΄΄;
ξέρεις φανταζομαι οτι ο εγκεφαλος μας ειναι το περιπλοκοτερο εργαλειο-μηχανημα σε ολο το συμπαν, και ξέρεις επισης φανταζομαι οτι ενα μεγαλο μερος των ενεργειων του εγκεφαλου ακομα μενει σε εμας αδιευκρινιστο.
πιστευεις λοιπον σε κατι που δεν μπορεις να κατανοησεις απολυτα. ειναι ετσι; το πιστευεις ομως!!
αν θελεις αναλυσε μου ΄τις δυνατοτητες του ανθρωπου΄
απο την αλλη γιατι λες οτι ειναι ακατανοητη η υπαρξη ενος δημιουργου;
κανε το εξης λογικο (εσυ μιλησες για λογικη) πειραμα:
παρε τουβλα, τσιμεντο, ασβεστη, αμμο, νερο, και πετα τα ψηλα στον αερα. τι λεει η λογικη; οτι οταν αυτα τα υλικα πεσουν κατω θα εχουν σχηματισει ενα σπιτι; οχι, βεβαια!!
η λογικη λεει οτι το σπιτι δεν γινεται μονο του!
χρειαζεται απαραιτητως ενας χτιστης!
τι σου προτεινει λοιπον η λογικη που επικαλεισαι, για εναν πιθανο Δημιουργο;
ο Θεος παραμενει αναλλοιωτος. αυτος που αλλαξε ηταν ο Αδαμ, ο οποιος μετα την ανυπακοη του στον ενα Θεο, αρχισε να λατρευει δυο αλλους θεους! τον Σατανα, και τον εαυτο του.
«μη μεριμνάτε τη ψυχή υμών τι φάγητε και τι πίητε, μηδέ τω σώματι υμών τι ενδύσησθε, ουχί η ψυχή πλείον εστί της τροφής και το σώμα του ενδύματος»
«ζητείτε δε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού, και ταύτα πάντα προστεθήσεται υμίν. Μη ουν μεριμνήσητε εις την αύριον η γαρ αύριον μεριμνήσει τα εαυτής, αρκετόν τη ημέρα η κακία αυτής»
Λέει ότι η ψυχή είναι πιο σημαντική από την τροφή και το σώμα από τα ρούχα, δηλαδή ο ίδιος ο άνθρωπος, ως οντότητα, είναι πιο σημαντικός από οτιδήποτε υλικό.
Ζητάτε πρώτα τη βασιλεία του Θεού επί της γης, δηλαδή ζητάτε πρώτα το αρμονικό, την ισορροπία, την γαλήνη, την θετικότητα και όλα θα έρθουν προσθετικά.
Δες από τον εαυτό σου, όταν ξεκινάς με καλή διάθεση την ημέρα σου, όταν νιώθεις ευτυχισμένος δεν τα βλέπεις όλα πιο λαμπερά, δεν νιώθεις ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα? Οι αντιξοότητες δεν σε πτοούν, είναι κομμάτι της καθημερινής ζωής και έχεις την δυνατότητα να ανταπεξέλθεις επιτυχημένα, κρατάς την ζωή σου στα χέρια σου και δεν αφήνεις κάτι εξωτερικό να σε καταρρακώσει, να σε απογοητεύσει.
Όταν όμως μπαίνεις στο λούκι να κυνηγάς μόνο τα υλικά αγαθά, να αγχώνεσαι με κάθε αναποδιά, τι ζωή κάνεις? Τότε αρχίζουν όλα να μαυρίζουν, εκνευρίζεσαι, σου φταίνε σχεδόν τα πάντα, είσαι με ένα «να πάρει η ευχή ήταν ανάγκη να συμβεί κι αυτό?» και ξαφνικά είναι λες και όλα περίμεναν αυτή την αδύναμη στιγμή σου για να πέσουν επάνω σου.
Το δεύτερο πρόσωπο που χρησιμοποίησα ήταν για διευκόλυνσή μου, δεν εννοούσα ότι όλα αυτά τα κάνεις εσύ, εννοώ εσένα εμένα τον κάθε άνθρωπο. Επίσης παρακαλώ ας μην παρεξηγηθεί η κάποια υπερβολή στις εκφράσεις μου, ήθελα να επικοινωνήσω καλύτερα την εξήγηση των εδαφίων.