- Αγία Γραφή περί Προέλευσης του Ανθρώπου Νο 3 - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Απο χθές, η κορυφή της Πεντέλης μας, απαλλάχτηκε απο τα τεράστια πιάτα που τόσα χρόνια τώρα την "στόλιζαν".
Η φυσις απεχθανεται το κενο
κατι θα βρουν να βαλουν στη θεση τους
οπως ειπε και η συμμαθητρια μου zezmperg
ΕΝΑΣ ΜΕΤΑΛΛΙΚΟΣ ΑΕΡΑΓΩΓΟΣ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ !! ΕΝΩ ΓΥΡΩ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ
http://homepages.pathfinder.gr/paneios/
αν κατεβαζαμε μια μικροκαμερα ας πουμε η κατι τετοιο....????
Πάνειε, χαίρομαι που σε ξαναβλέπω εδώ. Συγγνώμη για το λάθος, πάει καιρός απο τότε που μου είχαμε κάνει αυτή την κουβέντα και δεν θυμόμουν καλά.
Αναμένω νεότερα απο'σένα.
Ευχαριστώ
Y.Γ: Έχω κάτι για'σένα αν θυμάσαι.
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
Σάββατο νωρίς το πρωϊ, σε κάποιο ύψος της λεωφόρου Θησέως στην Εκάλη, είμαι έτοιμος για την ανάβαση του Βουνού απο ένα μυστικό μονοπάτι, άγνωστο στους περισσότερους, το οποίο περνάει μέσα απο ένα βαθύ και πυκνό δάσος. Λέω άγνωστο γιατί φαίνεται πως το μονοπάτι αυτό έχει πολλά χρόνια να περπατηθεί. Σε κάποια σημεία χάνεται απο την οργιαστική βλάστηση.
Καθώς άρχισα να ανηφορίζω, είδα στα αριστερά μου μια βίλα, που κυριολεκτικά με άφησε με ορθάνοιχτο το στόμα. Τέτοιο σπίτι δεν είχα ξαναδεί στη ζωή μου. Πανέμορφο. Στα πρότυπα αρχαίου ελληνικού ναού, φτιαγμένο εξ΄ολοκλήρου απο μάρμαρο, (πεντελικό;) με τεράστιο κήπο γεμάτο αγάλματα! Πάνω στην γκαραζόπορτα, υπήρχε η μορφή του Πανός (!) ενώ σε κάποιο άλλο σημείο δίπλα σε ένα μπαλκόνι, είδα το άγαλμα μιάς Σφίγγας ! Στην επιβλητική εξώπορτα υπήρχαν δύο αρχαιοελληνικές μορφές, μία σε κάθε πόρτα, στα αριστερά αντρική και στα δεξιά γυναικεία, με περίεργα όμως ονόματα, γραμμένα στα λατινικά. Δεν θυμάμαι καλά τα ονόματα τους, νομίζω όμως οτι κάτω απο την γυναικεία μορφή, υπήρχε το όνομα Aeygia. Έχω τραβήξει τις σχετικές φωτογραφίες, οπότε μόλις δώ τα ονόματα θα σας πώ ακριβώς πώς λέγονται. Τέλος, αυτό που παρατήρησα επίσης είναι οτι το σπίτι-"ναός", είχε σκαλισμένο στην κορυφή του ένα κύκλο όπου μέσα σ'αυτόν υπήρχε ένα γοτθικό Μ. Έβγαλα τις σχετικές φωτογραφίες αρκετά βιαστικά, μιάς και παντού υπήρχαν κάμερες, και έκανα να ανέβω πρός τα πάνω, για το μονοπάτι. Πρός μεγάλη μου έκπληξη, κοίταξα στο κουδούνι του τελευταίου σπιτιού αριστερά απο το δρόμο. Πάνω απο το κουδούνι και το όνομα του ιδιοκτήτη, υπήρχε μια Σφίγγα η οποία κρατούσε θύρσο, ίδια ακριβώς απεικόνιση με εκείνη που υπάρχει μέσα στη Μονή Πεντέλης μόνο που εκείνη, (της Μονής) προέρχεται απο το Ναό της Αθηνάς ο οποίος έδρευε εκεί στην αρχαιότητα. Δίπλα ακριβώς απο τη Σφίγγα, ένας ρόδακας ! Πολλά περίεργα σπίτια σε ένα περίεργο βουνό και σίγουρα με περίεργων "ιδιοτήτων" ιδιοκτήτες.
Όσο για το μονοπάτι...διαπίστωσα οτι τελειώνει σε ένα σημείο, όπου υπάρχει μιά τεράστια πέτρα σε σχήμα βωμού ενώ γύρω υπήρχαν διάφορες άλλες πέτρες τοποθατημένες η μία πάνω στην άλλη...
...και συνεχίζουμε...
Σας χαιρετώ.
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
-=Rabigh , D4 lost C1ty in Da D3sert o Ar4bia=-
Επειδή διαπιστώνεται μια έντονη έξαρση σε τούτον εδώ τον διαδυκτιακό χώρο όσον αφορά την Πεντέλη, τέσσερα φλέγοντα θέματα στα οποία συζητούν πολύ ωραίοι άνθρωποι, έχω να προτείνω μια συνάντηση όλων εμάς ώστε να τα πούμε και απο κοντά, να συζητήσουμε και να δούμε φωτογραφίες.
Προσωπικά, θα παρακαλούσα θερμά αν τελικά γίνει αυτή η συνάντηση, να παρεβρεθούν και όλοι όσοι συχνά πυκνά μου επιτίθονται μέσα εδώ. Θέλω να τους γνωρίσω απο κοντά, να συζητήσω μαζί τους, αν μη τι άλλο, μπάς και λυθεί όλη αυτή η παρεξήγηση η οποία πειράζει πολύ. Απο την πλευρά μου έχω όλη την καλή διάθεση, ελπίζω και αυτοί.
Να'στε καλά.
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
Συγνώμη γιά την σφήνα αλλά θέλω να διευκρινήσω κάτι.
Έχοντας στο νου μου αυτό που γράφτηκε πιό πάνω -ότι δηλ η Πεντέλη απαλάχτηκε από τα πιάτα της, σήμερα το μεσημέρι καθώς ερχόμουν από
Ν Μάκρη έριξα το βλέμα μου στην κορυφή της Πεντέλης. Είδα λοιπόν 3 πιάτα που υπάρχουν. Ή λοιπόν έβγαλαν τα παλιά και τα αντικατέστησαν με καινούρια σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, ή δεν έβγαλαν τα παλιά καθόλου. Πάντως υπάρχουν τώρα 3 πιάτα.
Φιλικότατα.
Πέντε είναι τα σερβίτσια! (απ΄τον δρόμο δεν υπάρχει καλή οπτική επαφή με τα υπόλοιπα).
Έχουν αφαιρεθεί (μέχρι στιγμής) μονάχα τα "μπροστινά". -Παραμένουν όμως τα "όπισθεν" που βλέπουν Νέα Μάκρη, αλλά αναμένεται να ακολουθήσουν κι αυτά σύντομα.
Edited by - stavros_p on 12/06/2004 14:38:24
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
εχω αναφερει πως την διαδρομη Αθηνα - Μαραθωνα την κανω χρονια απο την Πεντελη
μαλιστα πηγαινα απο την Δουκισης Πλακεντιας - υπαρχει μια ανηφορα στο τελευταιο κοματι της διαδρομης, που σε βγαζει στον κεντρικο δρομο
θυμηθηκα λοιπον διαβαζοντας για την βιλα που ειδε ο Νταβελης οτι μια και μοναδικη φορα κατεβαινοντας ειδα ενα σπιτι με παραξενη αρχιτεκτονικη που μου εκανε εντυπωση, οπως και το οτι δεν το ειχα ξαναπροσεξει
βρισκοταν στην δεξια πλευρα κατεβαινοντας, αναμεσα στις αλλες μονοκατοικιες
και λεω βρισκοταν γιατι ποτε δεν το ξαναειδα, αν και εκανα την διαδρομη πολλες φορες ψαχνοντας, ακομα και με τα ποδια
ακουγεται κουφο, γιατι δεν συνεβει σε καμια ερημια, αλλα δεν το ξαναβρηκα
ηταν παραδιπλα απο ενα σπιτι με σκεπη αλπικη, αποτομη που φτανει μεχρι το εδαφος - αυτο φυσικα υπαρχει ακομα
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Αγαπητέ Αίαντα, πρό ημερών μου είχες κάνει μια ερώτηση στην οποία ξέχασα να σου απαντήσω :
"Ntavelis666 : Δύο απο αυτούς, μια γριούλα και ένας βοσκός απο την Πεντέλη, τους έχω βιντεοσκοπήσει ενώ μου μιλούν για τον Νταβέλη.
Τι έλεγαν γι’ αυτόν; Πως τον έβλεπαν;"
Η γριούλα που ανέφερα ήταν η κυρά Ευρύκλεια, εκείνη που στο πρώτο μέρος του "Όρος Πεντελικόν" σας είχα διηγηθεί μια ιστορία που μου συνέβη μ'αυτήν. Δυστυχώς δεν είναι πια εν ζωή. Μου έλεγε λοιπόν : "Αχ, παιδάκι μου, ο Νταβέλης ήταν πραγματικό παλληκάρι, ένας ήρωας, άντρας δυνατός, λεβέντης όχι σαν ετούτα τα σημερινά παιδιά, τα μισοπεθαμένα. Έτσι μου λέγαν όταν ήμουν κοπέλα. Υπήρχε και ένας θρύλος εδώ, που μας έλεγαν οι παπούδες μας, οτι η Δούκισσα της Πλακεντίας έμπαινε στα υπόγεια του παλατιού της και περνούσε κάτω απο τη γή φθάνοντας στη Σπηλιά για να συναντήσει τον Νταβέλη. Πολλές φορές την άκουγαν που περνούσε κάτω απο τη γή."
Γνωστός ο θρύλος σε όλους, αλλά άλλο να τον διαβάζεις μέσα απ'τα βιβλία του κάθε συγγραφέα-ερευνητή και άλλο να τον ακούς απο μια ηλικιωμένη γυναίκα. Σίγουρα είναι πιο γοητευτικό το συναίσθημα.
Ο βοσκός, ήταν ένας παππούς, ο Νίκος ο Μαγγίνας απο την Ανατολή (περιοχή στους πρόποδες της Πεντέλης απο την πλευρά της Νέας Μάκρης). Τον γνώρισα ένα απόγευμα στην Ντάρδιζα και πιάσαμε την κουβέντα.
Αυτός γνώριζε την ιστορία που σας ανέφερα παραπάνω, μου μίλησε για την σύγκρουση Γιάννη Μέγα και Νταβέλη κ.λ.π. Το πιο συνταρακτικό όμως που μου'πε, ήταν πως οι πρόγονοι του οι Μαγγιναίοι είχαν πρόβατα πολλά στην Πεντέλη και πως την εποχή εκείνη του Νταβέλη, είχαν γνωρίσει και είχαν καλές φιλικές σχέσεις με τον Νταβέλη, τον Κακαράπη, τον Κίτσο και άλλους. Του έλεγαν, όταν ήταν μικρός, πως ήταν παλληκάρια θεόρατα, πανέμορφα γεροδεμένα με μακριές μουστάκες και αρκετό καιρό τον περνούσαν με τους Μαγγιναίους στα μαντριά τους, στην Ντάρδιζα, το Αγριλίκι και την Ανατολή.
Ύστερα μου διηγήθηκε τρείς εντυπωσιακές ιστορίες με κάποια παράδοξα φαινόμενα στην Πεντέλη. Πίστευε πολύ σε όλα αυτά και έπαιρνε όρκο για αυτά που έλεγε. Αν θέλετε, κάποια στιγμή μπορώ να σας τις διηγηθώ.
Αν και είπαμε οτι δεν θα χαθούμε με τον κυρ Νίκο, τελικώς χαθήκαμε. Κρίμα γιατί ήταν πολύ γλυκός και εγκάρδιος άνθρωπος αλλά και όπως έλεγε είχε ακόμα πολλά πράγματα να μου πεί...
Αίαντα, συγγνώμη για την καθυστερημένη μου απάντηση.
Σας χαιρετώ
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
quote:
Αχ, παιδάκι μου, ο Νταβέλης ήταν πραγματικό παλληκάρι, ένας ήρωας, άντρας δυνατός, λεβέντης όχι σαν ετούτα τα σημερινά παιδιά, τα μισοπεθαμένα.
τα ιδια ελεγε κι ο καπετανΤρομαρας
quote:
τον Νταβέλη, τον Κακαράπη, τον Κίτσο και άλλους. Του έλεγαν, όταν ήταν μικρός, πως ήταν παλληκάρια θεόρατα, πανέμορφα γεροδεμένα με μακριές μουστάκες
φτυστος ο καπετανΤρομαρας
quote:
Δούκισσα της Πλακεντίας έμπαινε στα υπόγεια του παλατιού της και περνούσε κάτω απο τη γή φθάνοντας στη Σπηλιά για να συναντήσει τον Νταβέλη. Πολλές φορές την άκουγαν που περνούσε κάτω απο τη γή."
πως την ακουγαν ρε παιδακι μου??? αμα σου λεω παραμυθια
Σας ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκριση σας στο θέμα της συνάντησης. Πέτρο, περιμένουμε απο'σένα τώρα, για εκείνη την αίθουσα όπου είχες προτείνει στο παρελθόν.
Να'στε όλοι καλά και θα χαρώ πολύ να τα πούμε απο κοντά.
Χαιρετώ
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
quote:
Καλησπέρα σας.
Σας ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκριση σας στο θέμα της συνάντησης. Πέτρο, περιμένουμε απο'σένα τώρα, για εκείνη την αίθουσα όπου είχες προτείνει στο παρελθόν.
Να'στε όλοι καλά και θα χαρώ πολύ να τα πούμε απο κοντά.
Χαιρετώ
ΤΙΝ ΓΑΡ ΠΟΤΑΕΙΣΟΜΑΙ ΑΣΥΧΑ ΔΑΙΜΟΝ ΤΑ ΧΘΟΝΙΑ Θ'ΕΚΑΤΑ
Σε χαιρετώ αδερφέ Ntavelis666.
Εννοείται πως δεν θα με ξεχάσετε, έτσι;
Σας χαιρετώ με εκτίμηση.
Μετάφραση για όσους δεν κατάλαβαν: έχει μείνει ένα πιάτο που κοιτάει προς Νέα Μάκρη
quote:
... Ίσως να ερημώσει τελείως η κορυφή και να μείνει μόνο το εκκλησάκι του Πρ.Ηλία. Μακάρι να ξεκουμπιζόταν κι'αυτό...
Κλείνω τα μάτια μου και ονειρεύομαι ένα ανυπέρβλητης ομορφιάς, γιγάντιο και επιβλητικό χρυσελεφάντινο άγαλμα της ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΑΘΗΝΑΣ να δεσπόζει στην ανεμοδαρμένη, ηφαιστειόμορφη κορφή της Πεντέλης, εμπνέοντας το δέος και το σεβασμό στους θνητούς. Θείο όραμα...
Να είσαι σίγουρος φίλε Νταβέλη, ότι κάποια μέρα αυτά που συνθέτουν το θείο όραμά σου, θα γίνουν πραγματικότητα...Θα χρειαστεί βέβαια να περάσει πολύς καιρός. Εμείς δεν θα ζούμε, αλλά το ΑΛΗΘΙΝΟ και το ΑΙΩΝΙΟ κάλλος, επιβάλλεται ΠΑΝΤΟΤΕ.
Αυτές οι σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου όταν περνώντας με το αυτοκίνητο από το θΕΙΟ ΠΕΝΤΕΛΙΚΟΝ, για να πάω στην Εύβοια, άκουγα τους εκπληκτικόύς στίχους από το NO MORE LIES της ΣΙΔΗΡΑΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ...
.....
Maybe I'll be back some other day
To live again just who can say
In what shape or form that I might be
Just another chance for me
.....
Time is up it couldnt last
But there's more things I'd like to do
I'm coming back to try again
Someday maybe I'll wait till then
No more lies
No more lies
.....
Ίσως στην επόμενη επάνοδο, αντικρύζοντας το Πεντελικόν, το βλέμμα να μαγεύεται από το γιγάντιο άγαλμα της Αθηνάς, τότε που θα έχουν ξεκουμπιστεί και τα εκκλησάκια κι οι μονές και κάθε τι που μόλυνε το ιερό Ελληνικό έδαφος, με τη μαυρίλα της ερήμου, εδώ και μιάμιση χιλιετηρίδα, από τότε που δολοφόνησαν τον απαράμιλλο Ιουλιανό και επέβαλλαν τον σκοταδιστικό κανόνα του Θεοδοσίου...
.....
No more Lies...
Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΞΕΘΩΡΙΑΖΕΙ...ΣΑΝ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΑΛΙΟ
(Iron Maiden : Dance Of Death)