- Είναι το Σύμπαν Άπειρο ; - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

quote:

---

-Μπορεί ο πεπερασμένος ανθρώπινος νους να συλλάβει την έννοια του απείρου;

---

Αναφέρεσε στο μήνυμά μου που έστειλλα στις 03/09/2012, το οποίο παραθέτω ως έχει :

Το ενδεχόμενο δίκαια αποκλήθηκε από έναν αστροφυσικό “ακραία Κοπερνίκεια αρχή”.

Δεν φτάνει , δηλαδή , που η Γη εκτοπίστηκε από το κέντρο του ηλιακού συστήματος , δεν φτάνει ότι όπως αποδείχτηκε αργότερα , ο Ήλιος δεν βρίσκεται στο κέντρο του Γαλαξία μας και ότι ο Γαλαξίας αυτός είναι ένας ανάμεσα σε δισεκατομμύρια άλλους , ίσως θα πρέπει , τώρα , και να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι και το ίδιο το Σύμπαν είναι ένα από τα δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων άλλων . Και με αυτά τα άλλα σύμπαντα , και παρ’όλο που ξεκίνησαν από την ίδια αρχή , το δικό μας είναι καταδικασμένο να μην επικοινωνήσει ποτέ .

Η ιδέα , άλλωστε , της πληθωρισμικής διαστολής δίνει ενδεχομένως μιαν απάντηση στα αρχέγονα ερωτήματα για το πριν και την αιτία της δημιουργίας .

Όταν η ισχυρή δύναμη αποχωρίζεται από τις άλλες δύο – απειροελάχιστα κοντά στη χρονική στιγμή μηδέν – συμβαίνει μια “μετατροπή φάσεως”. Ανάλογη μ’αυτήν που παρατηρείται στο νερό όταν , καθώς ψύχεται , καταστρέφει κάποια στιγμή τη συμμετρία του και μετατρέπεται σε κρυστάλλους πάγου .

Σ’αυτές τις περιπτώσεις , επειδή η κατάσταση ισορροπίας είναι επισφαλής , καθώς η θερμοκρασία του “κενού” Σύμπαντος μειώνεται , είναι δυνατόν να εκλυθούν κατά τρόπο αναπάντεχο τεράστια ποσά ενέργειας .

Είναι μια ενέργεια που προέρχεται ουσιαστικά από το τίποτα , και που εξ αυτής εκπορεύεται στη συνέχεια η κολοσσιαία ποσότητα ύλης και ακτινοβολίας του Σύμπαντος .

Η δημιουργία , λοιπόν , του Σύμπαντος φαίνεται δυνατή σχεδόν εκ του μηδενός .

Όπως ειπώθηκε , η απάντηση στο ερώτημα , γιατί να υπάρχει κάτι ενώ θάπρεπε να μην υπάρχει τίποτε είναι ίσως ότι “το κάτι υπάρχει επειδή το τίποτα , δηλαδή το κενό , είναι ασταθές”.

Και σήμερα 25/10/2012, μου απαντάς με το κάτωθι μήνυμά σου:

quote:

---

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Κηφεύς :

Όταν η ισχυρή δύναμη αποχωρίζεται από τις άλλες δύο – απειροελάχιστα κοντά στη χρονική στιγμή μηδέν – συμβαίνει μια “μετατροπή φάσεως”. Ανάλογη μ’αυτήν που παρατηρείται στο νερό όταν , καθώς ψύχεται , καταστρέφει κάποια στιγμή τη συμμετρία του και μετατρέπεται σε κρυστάλλους πάγου .
--------------------------------------------------------------------------------

Εδώ ομολογώ ότι δεν κατανοώ το παράδειγμα με το νερό (υγρό) και το νερό (πάγος) που λες Κηφέα.
Τα μόρια που απαρτίζουν τους κρυστάλλους του πάγου είναι αυτά που έχουν/αποκτούν μια συμμετρία, η οποία πριν δεν υπήρχε στα μόρια του (υγρού) νερού.

Στο κομμάτι της "μετατροπής φάσεως" συμφωνώ.
Οταν παίζουμε με την "ενεργεια" (θερμότητα, πίεση, κλπ) και σε μεγάλα μεγέθη και εύρος μεταβολών μπορούμε να καταφέρουμε φοβερά πράγματα.
(βλ. Διαγραμμα φάσεων υλικών, Τριπλό σημείο, κλπ
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B9%CE%AC%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1_%CF%86%CE%AC%CF%83%CE%B5%CF%89%CE%BD_%CE%BA%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CF%81%CE%AE%CF%82_%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82)

Έτσι δεν μιλάμε για 'μεταστοιχείωση' αλλά για 'αλλαγή φάσης'/κατάστασης της ήδη υφιστάμενης ύλης.

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Κηφεύς :
Σ’αυτές τις περιπτώσεις , επειδή η κατάσταση ισορροπίας είναι επισφαλής , καθώς η θερμοκρασία του “κενού” Σύμπαντος μειώνεται , είναι δυνατόν να εκλυθούν κατά τρόπο αναπάντεχο τεράστια ποσά ενέργειας .
--------------------------------------------------------------------------------

Τα ποσά αυτά της ενέργειας όμως έπρεπε κάπως να είχαν συγκεντρωθεί/συσσωρευθεί. (κάτι σαν τη "Δυναμική ενέργεια ενός συστήματος" ή την Ηλεκτρική Τάση...)

Όπως επίσης και για να "μειωθεί" κάτι (όπως πχ. θερμοκρασία) προϋπόθεση είναι ότι θα ήταν ήδη "ανεβασμένο" κάπου, κάπως...

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Κηφεύς:
Είναι μια ενέργεια που προέρχεται ουσιαστικά από το τίποτα , και που εξ αυτής εκπορεύεται στη συνέχεια η κολοσσιαία ποσότητα ύλης και ακτινοβολίας του Σύμπαντος .

Η δημιουργία , λοιπόν , του Σύμπαντος φαίνεται δυνατή σχεδόν εκ του μηδενός .
--------------------------------------------------------------------------------

Εδώ διαφωνώ με αυτή τη συλλογιστική. Δεν μου φαίνεται λογικώς επαγωγική.

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Όπως ειπώθηκε , η απάντηση στο ερώτημα , γιατί να υπάρχει κάτι ενώ θάπρεπε να μην υπάρχει τίποτε είναι ίσως ότι “το κάτι υπάρχει επειδή το τίποτα , δηλαδή το κενό , είναι ασταθές” .
--------------------------------------------------------------------------------

Η πραγματικότητα (μέχρι στιγμής) είναι ότι το Απόλυτο "Τίποτα" ή το απόλυτο "Κενό" ούτε έχει βρεθεί, ούτε έχει παρατηρηθεί πουθενά (εντός των παρατηρησιακών μας ορίων και εντός του γνωστού μας κοσμικού συστήματος), ούτε βεβαίως έχει ορισθεί (κατ'αντιδιαστολή και με το άπειρο).

Επίσης υποπτεύομαι ότι είναι εξαιρετικά απίθανο να υπάρχει το "Τίποτα" εντός του Σύμπαντος, για 2 λόγους:

1) Θα αντιμετωπίζαμε το πρόβλημα των οριακών Συνθηκών (δηλαδή τί γίνεται, και πώς είναι ή υφίσταται η περιοχή που χωρίζει το Τίποτα από το "Μη-Τίποτα" -Κάτι

2)Θα αντιμετωπίζαμε το κλασσικό πρόβλημα του "παρείσακτου" παρατηρητή, ο οποίος 'αλλοιώνει' το παρατηρούμενο. (Δηλαδή πώς θα μπορούσε κάποιος ευρισκόμενος στο "κάτι", να παρατηρεί το "τίποτα" που βρίσκεται κάπου παραπέρα, χωρίς να το αλλοιώσει/μολύνει, και χωρίς να αλληλεπιδράσει μαζί του.

Κατόπιν τούτων, είναι δύσκολο να ξέρουμε το οτιδήποτε για τη φύση και τις ιδιότητες του "τίποτα",
πόσο μάλλον αν είναι "σταθερό" ή "ασταθές"
(τα θεωρώ ισοπίθανα ενδεχόμενα)

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

quote:

---

Στην καλύτερη περίπτωση δεν έγινε κατανοητός ο δικός μου τρόπος που γράφω . . .

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

Να βάλω στην συζήτηση μερικά ερωτήματα;
Ναι;
οκ! :P

Και αν δεν είναι άπειρο;
Φταίει αυτό που δεν είναι άπειρο, η επιστήμη που δεν μπορεί να το μετρήσει, ή ο Θεος που δεν κατάφερε να στεγάσει την ολότητα του σε ένα πεπερασμένο μη άπειρο;
Μήπως τελικά το Σύμπαν είναι ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να συλλάβει;
Μήπως στο Σύμπαν υπάρχει ό,τι ο ανθρώπινος εγκέφαλος σκεφτεί;
Μοιάζει το Σύμπαν με τον ανθρώπινο εγκέφαλο, με το ανθρώπινο σώμα ή δεν είναι καθόλου ανθρωποκεντρικό το Σύμπαν και απλά η ανθρώπινη ματαιοδοξία προσπαθεί να το κεντράρει;

Αρκετά σας κούρασα με τις απορίες μου..

αγάπη σε όλους.

quote:

---

Γεια σου Πυθαγόρα! καιρούς και ζαμάνια... :D

---

quote:

---

Και αν δεν είναι άπειρο;

---

quote:

---

Αν το Σύμπαν εμπεριέχει μόνο τον κόσμο των αισθήσεων και τον κόσμο των πνευμάτων τότε το Σύμπαν δεν είναι ανθρωποκεντρικό και όλα είναι μάταια.
Αν όμως Αυτός βουλήθηκε να χωρέσει στο πεπερασμένο Σύμπαν ως Άνθρωπος, μπορούμε εμείς να Του χαλάσουμε χατήρι;
Τότε έχουμε ανθρωποκεντρικό Σύμπαν αυτόματα και αυτό μας αφορά ως ανθρώπους.

υγ.κερνάω τσικουδιά ;)
εβίβες!

---

Edited by - @ΑΜΕΙΝΙΑΣ on 29/10/2012 17:33:01

Εχεις ήδη πεί πολλά για μια μέρα ή κάνω λάθος?

quote:

---

Με τον νου βρέθηκε (ακόμα και) η Θεότης λένε στο χωριό μου...

---

Που "αισθάνθηκες" οτι υπάρχει κάποια σκιά,στο πόστ μου για τον Ελάχιστο?

Και πόσο μάλλον ειρωνία!!!

Χιουμοριστική ήταν η πρότασή μου,επειδή ακριβώς λέει λίγα και κατ'ευθείαν στην "καρδιά".

Μου φάνηκε πώς έγραψε πολλά για μια μέρα!

Φυσικά και έχω σε μεγάλη εκτίμηση τον συνδίκτυο και το έχω αναρτήσει και στο παρελθόν.

Αντε με σύγχυσες,που δεν έπιασες την καλή έννοια του αστείου!

Κι εγώ ξέχασα να βάλω μια φατσουλα να γελάει.
Δεν σε επέπληξα , ούτε υπονόησα οτι ειρωνεύεσαι τον Ελάχιστο...
Κατάλαβα το πνεύμα σου, και απλώς το συνέχισα στο ίδιο ...πνεύμα!

Εξάλλου έχεις 3 φατσουλες που σκάσανε στα γέλια μετά!

quote:

---

Κηφεύς :

Είναι μια ενέργεια που προέρχεται ουσιαστικά από το τίποτα , και που εξ αυτής εκπορεύεται στη συνέχεια η κολοσσιαία ποσότητα ύλης και ακτινοβολίας του Σύμπαντος .

Η δημιουργία , λοιπόν , του Σύμπαντος φαίνεται δυνατή σχεδόν εκ του μηδενός .

Όπως ειπώθηκε , η απάντηση στο ερώτημα , γιατί να υπάρχει κάτι ενώ θάπρεπε να μην υπάρχει τίποτε είναι ίσως ότι “το κάτι υπάρχει επειδή το τίποτα , δηλαδή το κενό , είναι ασταθές” .

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

quote:

---

Κηφεύς :

Όταν η ισχυρή δύναμη αποχωρίζεται από τις άλλες δύο – απειροελάχιστα κοντά στη χρονική στιγμή μηδέν – συμβαίνει μια “μετατροπή φάσεως” .

Ανάλογη μ’αυτήν που παρατηρείται στο νερό όταν , καθώς ψύχεται , καταστρέφει κάποια στιγμή τη συμμετρία του και μετατρέπεται σε κρυστάλλους πάγου .

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Στην περίπτωση του πάγου , η φυσική μοριακή συμμετρία δείχνει μια εγγενή προτίμηση για έξι κατευθύνσεις ανάπτυξης .

Με έκπληξη οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο συνδυασμός σταθερότητας και αστάθειας καταφέρνει να ενισχύσει αυτή τη μικροσκοπική προτίμηση , δημιουργώντας μια σχεδόν ΦΡΑΚΤΑΛ δαντέλα που τελικά φτιάχνει τις νιφάδες .

Αυτή η μαθηματική περιγραφή δεν προερχόταν από μετεωρολόγους αλλά από θεωρητικούς φυσικούς και μεταλλουργούς , που είχαν κι αυτοί ενδιαφέρον από τη μεριά τους . Στα μέταλλα , η κρυσταλλική συμμετρία , που επιτρέπει τον προσδιορισμό της αντοχής του κράματος , είναι διαφορετική . Αλλά τα μαθηματικά είναι τα ίδια : οι νόμοι σχηματισμού των μορφών είναι παγκόσμιοι .

Η ευαίσθητη εξάρτηση από τις αρχικές συνθήκες χρησιμεύει όχι για να καταστρέφει αλλά για να δημιουργεί .

Καθώς μια νιφάδα χιονιού που μεγαλώνει πέφτει στη γη πετώντας για μια περίπου ώρα ή και περισσότερο , οι επιλογές που γίνονται από τις διακλαδωνόμενες αιχμές σε κάθε στιγμή εξαρτώνται σημαντικά από μεγέθη σαν τη θερμοκρασία , την υγρασία και την παρουσία στερεών σωματιδίων στην ατμόσφαιρα .

Οι έξι αιχμές μιας νιφάδας χιονιού , που απλώνονται σε χώρο ενός χιλιοστομέτρου , συναντούν τις ίδιες θερμοκρασίες και , επειδή οι νόμοι της ανάπτυξης είναι καθαρά ντετερμινιστικοί , διατηρούν μια σχεδόν τέλεια συμμετρία .

Αλλά η φύση του στροβιλώδους αέρα είναι τέτοια που δύο οποιεσδήποτε νιφάδες θα περάσουν από πολλούς διαφορετικούς δρόμους .

Γι’ αυτό λοιπόν η τελική μορφή μιας νιφάδας καταγράφει την ιστορία όλων των μεταβαλλόμενων συνθηκών του καιρού από τις οποίες έχει περάσει , και οι συνδυασμοί μπορούν κάλλιστα να είναι άπειροι .

Στους φυσικούς αρέσει να λένε ότι οι νιφάδες του χιονιού είναι φαινόμενα έλλειψης ισορροπίας . Είναι το αποτέλεσμα της έλλειψης ισορροπίας στη ροή ενέργειας από ένα μέρος της φύσης σε ένα άλλο .

Η ροή μετατρέπει μια διαχωριστική επιφάνεια σε αιχμή , την αιχμή σε διάταξη κλάδων , και τελικά αυτή τη διάταξη σε μια πολύπλοκη δομή που κανείς δεν έχει ξαναδεί .

Εφόσον οι επιστήμονες ανακάλυψαν μια τέτοια αστάθεια που υπακούει στους παγκόσμιους νόμους του ΧΑΟΥΣ , κατάφεραν να εφαρμόσουν τις ίδιες μεθόδους σε ένα πλήθος φυσικά και χημικά προβλήματα .

Αναπόφευκτα από κει και πέρα , υποψιάζονται ότι η βιολογία είναι το επόμενο πεδίο εφαρμογής .

Καθώς κοιτάζουν τις προσομοιώσεις της ανάπτυξης των δενδριτών με υπολογιστή , “βλέπουν” φύκια , κυτταρικές μεμβράνες , οργανισμούς που αναπτύσσονται και διαιρούνται .

Υπάρχουν επιστημονικές απαντήσεις στις ερωτήσεις αν ναι και βαριέστε να γράφετε δώστε link:

1)Υπάρχει περίπτωση το άπειρο να μην είναι τίποτα παραπάνω ή τίποτα λιγότερο από την μονάδα; (1)
Ίσα ίσα δηλαδή όσο χρειάζεται για εννοήσει ο εγκέφαλος μας την υλική υπόσταση.

2)Μέσα σε 1 άπειρο χώρο που χωράει άπειρη ύλη η υλική διάσταση του χρόνου είναι 1; Και πως μετράμε διαιρώντας την μονάδα; (αν κάποιος θέλει να μετρήσει)

3)Και σε 1 άπειρο χώρο με άπειρο χρόνο και άπειρη ύλη πόσες διαστάσεις μπορούν να υπάρξουν;