- ΕΡΩΤΑΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
--------------------------------------------------
Να ζείς σαν ετοιμοθάνατος και να δημιουργείς σαν αθάνατος !!
Στεκόμουν κομτά σου.
Η ανάσα από το στήθος σου έφτανε στο πρόσωπό μου.
Λίγο να έγερνες, λίγο να έγερνα,
η σκοτεινή χαράδρα που μας χώριζε θα έκλεινε επιτέλους.
Δεν έγειρες, δεν έγειρα.
Αφού το ήξερα πως μ'αγαπάς, γιατί δεν μιλούσες?
Δεν είναι τόσο για να μου το πεις,
όσο για να ΄μ'αφήσεις να σ'αγαπώ έτσι
όπως καταλαβαίνω την αγάπη.
Χρόνια σε περίμενα και με περίμενες.
Να με κοιτάς, να σε κοιτώ.
Εκείνο το τρομερό "΄σ'αγαπω μας"
να τρέχει και να κρύβεται τρελό πίσω από λέξεις και κινήσεις.
Να το ποθούμε, να το τρέμουμε, να το αποζητούμε, να το αποδιώχνουμε..
Η ουσία της αγάπης σου ήταν η πιο σκληρή ουσία αγάπης:
η εγκράτεια, η δίχως καλοσύνη, με προσφορά μία: την ύπαρξή της,
και με απαίτηση μία: τη ζωή μου.
Έπρεπε να γλιτώσω από σένα.
Αν κάποτες μιλούσες θα μ'έσωζες.
Όμως δεν μίλησες ποτέ.
Με κοιτούσες μόνο, κι εγώ μπορούσα να φαντάζομαι
και να περιμένω τα πάντα.
Τα μάτια σου μ'εκαναν να περιμένω τα πάντα.
Έπρεπε να γλιττώσω από σένα.
Γι' αυτό έφυγα.
Πόσο πιο εύκολο να σε ζητώ στους δρόμους της μεγάλης πόλης
με τα χίλια φώτα, παρά περιδιαβάζοντας με γυμνά πόδια
τις αμμουδερές εκτάσεις της σιωπής ανάμεσά μας.
Να σε κοιτώ μέσα από την καλοσύνη των πεντακοσίων μέτρων
που μας ενώνουν,
παρά από τη σκληρότητα του μισού μέτρου
που μας χώριζε. "
m.filippidi
Σας γράφω μόνο για να συρθεί η ματιά σας
στις ίδιες γραμμές
που θα σειρθεί και η δικιά μου
m.filippidi
οταν τα θελω,γινονται ενα,οταν τα κορμια αφηνονται στην τρυκυμια,στον τυφωνα που παρασερνει τα χαδια,τα αγγιγματα,τα φιλια,τον ιδρωτα......
ερωτας......που περικλειει ολοκληρο το ειναι των εραστων....μεχρι την ικανοποιηση,την ευχαριστηση,την ολοκληρωση του κονσερτου,της συναυλιας του παθους .....της διεργασιας/επεξεργασιας των κορμιων και των αισθησεων....
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
quote:
"Ποτέ σου δεν με φίλησες.
Στεκόμουν κομτά σου.
Η ανάσα από το στήθος σου έφτανε στο πρόσωπό μου.
Λίγο να έγερνες, λίγο να έγερνα,
η σκοτεινή χαράδρα που μας χώριζε θα έκλεινε επιτέλους.
Δεν έγειρες, δεν έγειρα.
Αφού το ήξερα πως μ'αγαπάς, γιατί δεν μιλούσες?
Δεν είναι τόσο για να μου το πεις,
όσο για να ΄μ'αφήσεις να σ'αγαπώ έτσι
όπως καταλαβαίνω την αγάπη.
Χρόνια σε περίμενα και με περίμενες.
Να με κοιτάς, να σε κοιτώ.
Εκείνο το τρομερό "΄σ'αγαπω μας"
να τρέχει και να κρύβεται τρελό πίσω από λέξεις και κινήσεις.
Να το ποθούμε, να το τρέμουμε, να το αποζητούμε, να το αποδιώχνουμε..
Η ουσία της αγάπης σου ήταν η πιο σκληρή ουσία αγάπης:
η εγκράτεια, η δίχως καλοσύνη, με προσφορά μία: την ύπαρξή της,
και με απαίτηση μία: τη ζωή μου.
Έπρεπε να γλιτώσω από σένα.
Αν κάποτες μιλούσες θα μ'έσωζες.
Όμως δεν μίλησες ποτέ.
Με κοιτούσες μόνο, κι εγώ μπορούσα να φαντάζομαι
και να περιμένω τα πάντα.
Τα μάτια σου μ'εκαναν να περιμένω τα πάντα.
Έπρεπε να γλιττώσω από σένα.
Γι' αυτό έφυγα.
Πόσο πιο εύκολο να σε ζητώ στους δρόμους της μεγάλης πόλης
με τα χίλια φώτα, παρά περιδιαβάζοντας με γυμνά πόδια
τις αμμουδερές εκτάσεις της σιωπής ανάμεσά μας.
Να σε κοιτώ μέσα από την καλοσύνη των πεντακοσίων μέτρων
που μας ενώνουν,
παρά από τη σκληρότητα του μισού μέτρου
που μας χώριζε. "m.filippidi
Τα έντονα γράμματα τα έβαλα εγώ.
Άψογη η miranta!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Mε κανεις να γράψω λίγο ακόμα...
"Έκλεισες την πόρτα δυνατά πίσω μου...
Αυτή η πόρτα που χτυπάς πίσω μου έγινε η πολλαπλή ηχώ της ζωής μου.
Χτυπά και ξαναχτυπά σαν ένας κρότος στα βουνά,
πέτρα που κυλά κι εγώ τη βρίσκω ανάμεσα σε χρονικές αποστάσεις.
Είναι μερικές συμφορές που μας ηδονίζουν κι η συμφορά του δικού μας χωρισμού ήταν από κείνες.
Χτύπησες την πόρτα με δύναμη πίσω μου...
Κατεβαίνοντας εκείνη τη σκοτεινή σκάλα
έλεγα "φεύγω" με ανακούφιση.
Είναι πάνω από χρόνος τώρα που έχω να σε δώ
κι όλο με τρόμο ανακαλύπτω πως δεν φεύγω.
Σα σκάλα κυλιόμενη
με αντίθετη προς τον βηματισμό μου φορά ήταν εκείνη.
Φεύγω, φεύγω κι όλο μένω στο ίδιο μέρος.
Σ'εσένα.
Είναι φορές που τον άλλ τον βρίσκουμε φεύγοντας μακριά του
και σε μένα φαίνεται μου έλαχε αυτή η κατάρα
και βασανίζομαι.
Τις νύχτες που ξενυχτώ πλάι σε άλλους άντρες
που κοιμούνται στο κρεβάτι μου,
ψάχνω τους λόγους που χωρίσαμε.
Είναι νύχτες που βρίσκω χιλιάδες λόγους κι άλλες κανένα.
Όταν δεν βρίσκω κανένα, νιώθω φριχτά, δε στο κρύβω.
Χτύπησες την πόρτα δυνατά πίσω μου...
Είναι η μόνη πράξη σου που σου αναγνωρίζω, πως αξίζει.
Ήταν μια πράξη ειλικρινής και γενναία, το παραδέχομαι.
Όλο φεύγω κι όλο γυρνώ γύρω σου
κι αναρωτιέμαι μέχρι πότε
Ώρες-ώρες, δεν σου κρύβω, θέλω να τρέξω και να σου ζητήσω
να ξανασμίξουμε κι αν δεν το κάνω είναι γιατί το ξέρω καλά,
εσλυ πια έχεις φύγει από την αγάπη μας.
Σε είδα να περπατάς και το ξέρω.
Τις νύχτες που ξενυχτώ πλάι σε άλλους άντρες
που κοιμούνται στο κρεβάτι μου,
ψάχνω να βρώ τί είναι αυτό που με έχει έτσι παράλογα δεμένη μαζί σου.
Είναι φορές που δεν βρίσκω τίποτα κι άλλες που βρίσκω πολλά.
Όταν βρίσκω πολλά νιώθω φριχτά, δεν στο κρύβω..."
m.filippidi
Έρωτας τάχα να ’ν’ αυτό
που έτσι με κάνει να ποθώ
τη συντροφιά σου,
που σα βραδιάζει, τριγυρνώ
τα φωτισμένα για να ιδώ
παράθυρά σου;
Έρωτας να ’ν’ η σιωπή
που όταν σε βλέπω, μου το κλει
σφιχτά το στόμα,
που κι όταν μείνω μοναχή,
στέκω βουβή κι εκστατική
ώρες ακόμα;
Έρωτας να ’ναι ή συφορά,
με κάποιου αγγέλου τα φτερά
που έχει φορέσει,
κι έρχετ’ ακόμη μια φορά
με τέτοια δώρα τρυφερά
να με πλανέσει;
Μα ό,τι και να ’ναι το ποθώ,
και καλώς να ’ρθει το κακό
που είν’ από σένα.
θα γίνει υπέρτατο αγαθό,
στα πόδια σου αν θα σωριαστώ
τ’ αγαπημένα…
--------------------------------------------------
Να ζείς σαν ετοιμοθάνατος και να δημιουργείς σαν αθάνατος !!
ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΛΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΠΟ ΣΤΕΡΙΑ
ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ Η ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΘΛΙΨΗ ΜΟΥ ΘΑ ΠΛΗΜΜΥΡΙΣΕΙ ΤΗ ΓΗ
ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΚΙΒΩΤΟΣ ΘΑ ΕΠΙΠΛΕΕΙ Σ'ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΥΓΡΗ ΟΔΥΝΗ
ΕΣΥ
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Στο δικτυακό τόπο http://www.locus7.gr/mall/unexplained.asp φαίνεται οτι είναι εξαντλημένο.Μήπως υπάρχει κάποιος που το έχει σε ψηφιακή μορφή (αρχείο word / σελίδες περασμένες σε scanner ) ;
ευχαριστώ προκαταβολικά - Μπάμπης
Για να γίνει το θαύμα,τα πάντα ξεκινούν απο την καρδιά.Η φαντασία είναι το παιχνίδισμά της.Μετά είναι η σειρά του μυαλού να αναλάβει το κατασκευαστικό μέρος.
Στην Αφρικη θα παω με τους Massai
η μητερα του κοσμου....
η μεγαλη μητερα θεα...
N. Roerich-Mother of the World
[How great is the play of the Mother of the World!
She beckons to her children from far-distant fields: "Hasten, children! I wish to teach you. I have keen eyes and alert ears ready for you.
"Sit ye down upon My garment. Let us learn to soar !"]
MHTEΡΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
aummmmmmm...
Edited by - ΑΤΜΑ on 06/11/2003 15:13:59
ποιητικός λόγος...
το βράδυ στο βουνό...το ιερό το μαγικό...
ήταν τρείς, εκεί, τρία και τα φώτα,
αγκαλιά κάτω από λευκά μπράτσα.
τις κάλεσε να έρθουν σε αυτήν!
το ήξεραν, ήταν εκεί και τις περίμενε...
ήταν πεπρωμένο?
από το σκοτάδι, το φως,
και η αχνόλευκη αγκαλία γίνεται ζωντανό περίβλημα.
αυτό που ήταν 9, ήταν 6, ήταν 3Χ3 ήταν... 3
και ήταν ζωντανές, πραγματικές μπροστά τους.
ανάψανε το καντήλι.
την είδε εκεί, παρέα με ένα κόκκινο στεφάνι, αφιέρωμα!
"μα δεν είναι δυνατόν"! -είπε, "εσύ με κάλεσες"...
η δεύτερη μίλησε στη δεύτερη...
η τρίτη μίλησε στην τρίτη...
και κάτω από τα φυλλώματα τα ιερά,
μέσα στη λευκή αγκαλιά,
δίπλα, γύρω, και μέσα στις τρείς εικόνες, που ήταν ΜΙΑ
έκαναν δέηση σε αυτήν...
δυστυχώς μόνο το site μπορώ να δώσω...
http://clubs.pathfinder.gr/orthodoxes_eikones/23885?zoom=10&album=6593
λιλιθ -η πρωτη γυνέκα
click ^
