- Κενή Διαθήκη - Περιοδικά - Βιβλία
Σήμερα μόλις διάβασα αυτό το πολύ ενδιαφέρον θέμα.
Υποθέτω ότι ο Εμμανουήλ δε σκοπεύει να παραθέσει το υπόλοιπο μέρος του κειμένου συνεπώς μπορώ να διακόψω ελεύθερα τη ροή των μηνυμάτων του.
Καταρχήν είναι απαράδεκτο το ότι απαγορεύτηκε η συμμετοχή του Manu σε συζητήσεις του forum.
Το εμπνευσμένο και εφευρετικό κείμενο που παρέθεσε θα το αξιολογούσα άνετα ως ένα από τα 10 καλύτερα που έχουν γραφτεί στο Esoterica...κι όμως οι υπεύθυνοι θεώρησαν αφελώς ότι ο συγγραφέας στρέφεται ενάντια στο esoterica επιχειρώντας να το υπονομεύσει.
Αμαλία,στην περίπτωση του Manu εκτεθήκατε...μάλλον θα το καταλάβατε κι από μόνοι σας,αν κρίνω από την πρότασή σας να συμπεριλάβετε το κείμενο στα αρχεία σας(εκτός κι αν το κάνατε για λόγους τύψεων).
Θα έπρεπε να καταλάβετε από τον τρόπο γραφής του Manu ότι πρόκειται για σοβαρό άνθρωπο και όχι για έναν ακόμη ανόητο που προσπαθεί να "υπονομεύσει" και να "διαστρεβλώσει" (επίσης,δεν είναι τυχαίο που επέλεξε να ανοίξει το θέμα του σε έναν χώρο μικρής αναγνωσιμότητας(ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ-ΒΙΒΛΙΑ)
Και εξάλλου,άμα είχατε αμφιβολίες για τις προθέσεις του Manu ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΠΡΩΤΑ ΑΠ'ΟΛΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΤΕ ΕΝΑ ΞΕΡΟ "ΣΕ 2 ΗΜΕΡΕΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΘΑ ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΘΕΙ".
Αφήνετε ενεργά τόσα και τόσα ασήμαντα θέματα(και καλά κάνετε) και απενεργοποιείτε αξιολογότατα θέματα σαν και αυτό...
Εμμανουήλ,αφού σου αρέσει η κριτική,επέτρεψέ μου ένα καλοπροαίρετο σχόλιο σχετικά με το κείμενό σου.
Από τον τρόπο γραφής σου φαίνεται ότι σε έχει επηρεάσει αρκετά το απαράμιλλο στυλ του Νίτσε.
Αυτό δεν είναι καθόλου κακό,ίσα-ίσα.Προσπάθησε,όμως,να διαφοροποιηθείς.
Τα τελευταία λόγια του Νίτσε προς όσους έμελλε να εμπνεύσει ήταν τα εξής:ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ,ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΓΕΛΑΣΑ,ΒΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ...
Ακόμα και ο Νίτσε είναι κάτι που πρέπει να ξεπεραστεί,όπως είχα γράψει παλιότερα,γιατί πλέον δε μας κάνει...
Να'σαι καλά!
"Η Δαιμονοποίηση του Θυληκού"
Λέω-από τώρα κιόλας και στο εξής-σε όσους με πείσμα εξακολουθούν να ανακινούν το χιλιοσυκοφαντημένο θέμα περί Θηλυκού ή Ιεράς Θεάς/Μητέρας:
ΕΥΓΕ!!!
Συνεχίστε πάντα έτσι!
Ingy
(όπως πάνω-έτσι και κάτω)
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.Η νιτσεική γλώσσα που υοθέτησα δεν εχει άλλο σκοπό παρα να σοκάρει.Ωστόσω απο την εκδίκιση του Βακχου και υστερα το ύφος αλλάζει μάλλον γίνεται πιο ποιητικό αν θα μπορούσα να πω κάτι τέτοιο μιας και ο χορός του βακχου όλα τα γλυκαίνει.Μέχρι τώρα αυτή η φαινομενικα αδιέξοδη κριτική θα μετατραπεί αν θες σε μια πρόταση όχι βέβαια δικιά μου αλλά της φυσης που μόνο αυτη είναι ικανη να σκοτώσει τις διανοητικές μας πλάνες.Σκοπός αν θες του βιβλίου είναι να προιδοποιησει τους ανθρώπους του εσωτερισμού για τους κινδυνους που εγκυμονεί η μαζική προώθηση του εσωτερισμού στην κοινωνία μας.Πεποίθηση μου είναι οτι ο κάθε τόπος όπως παράγει τα δικά του φρούτα και λαχανικά,έτσι παράγει και την δική του φιλοσοφία η οποία ως φυσική διεργασια δεν αντιτιθεται στον ψυχισμό των ανθρώπων αλλά αποτελεί προέκταση αυτού του ψυχισμού.
Όπως θα διαπιστωσες και συ υπάρχει ο Πάνυσος που είναι μια θεότητα που δημιούργησα (δεν νομίζω να υπάρχει) μόνο και μόνο σαν παράδειγμα οτι η πνευματική φτώχια είναι η αιτία που εδω και δυο χιλιάδες χρόνια δεν δημιουργήσαμε μια νέα θεότητα.Όλοκληρη Ευρώπη και ούτε ένας νέος θεός!Για μένα αυτό αποτελει αποδειξη παρακμής.Ωστόσω ο Πανυσος αποτελει για μένα μια εγκυμοσύνη που μετασχηματίζει εμένα τον ίδιο και ακόμα δεν γνωρίζω που αυτή θα καταλήξει.Πάντως ένα ειναι σίγουρο,αυτό το βιβλίο κάλλιστα μπορει να είναι αν όχι μια καινούργια αλήθεια έστω μια καινούργια Πλάνη,τείνω περρισότερο στο δευτερο.Αλλά επιθυμεί να είναι εστω μια προσπάθεια για κάτι καινούργιο.
Δεν έχω καταφέρει να το ολοκληρώσω μέχρι σήμερα και το μόνο που ζητώ λοιπόν απο το esoterica είναι να αφήσει το παρόν τόπικ ανοικτό ωστε να μπορέσω να λινκάρω αργοτερα την Κενη διαθηκη που θα έχει τον δικό της χωρο διορθωμενη,με διαφορες προσθήκες στα κεφάλαια αλλά βεβαίως και ολοκληρωμένη.Αν θέλουν μπορούν να κλειδώσουν τον λογαριασμό Μanu και το λινκ να το αποστείλω στους ίδιους και να το τοποθετήσουν αυτοί στο παρόν θέμα ή μπορούν να αφήσουν ανοιχτό τον λογασιασμό μου με την υπόσχεση εκ μέρους μου οτι δεν θα κάνω χρήση αυτού εκτός από το λινκάρισμα,μιας και έχω καταλάβει οτι αποτελώ μια απειλή που με κανένα τρόπο δεν θα ήθελαν να βρούν μπροστά τους,ας είναι εγώ ποτε δεν χαλώ χατηρι σε αυτό που θέλουν οι άλλοι να βλεπουν σε μένα.Ισα,ίσα έχω την τάση να τους επιβεβαιώνω τις ανυσηχίες για να μπορούν να αποκτούν την αρετή της αυτοπεποίθησης που τόσο πολύ,είναι φανερό,οτι τους λείπει.
Ευχαριστώ για την ανοχή σας και για τα σχόλια σας.
Να στε όλοι καλά και να θυμάστε οτι η εκδικιση του βακχου είναι μια φυσική διαδικασια εξισορροπισης και όχι μια προσωπική μου οργη απέναντι στον εσωτερισμό και σε αυτούς που τον εκπροσωπούν.
Αυτα απο εμένα,καλή σας μέρα.
quote:
...κι όμως οι υπεύθυνοι θεώρησαν αφελώς ότι ο συγγραφέας στρέφεται ενάντια στο esoterica επιχειρώντας να το υπονομεύσει.Αμαλία,στην περίπτωση του Manu εκτεθήκατε...μάλλον θα το καταλάβατε κι από μόνοι σας,αν κρίνω από την πρότασή σας να συμπεριλάβετε το κείμενο στα αρχεία σας(εκτός κι αν το κάνατε για λόγους τύψεων).
Θα έπρεπε να καταλάβετε από τον τρόπο γραφής του Manu ότι πρόκειται για σοβαρό άνθρωπο και όχι για έναν ακόμη ανόητο που προσπαθεί να "υπονομεύσει" και να "διαστρεβλώσει" (επίσης,δεν είναι τυχαίο που επέλεξε να ανοίξει το θέμα του σε έναν χώρο μικρής αναγνωσιμότητας(ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ-ΒΙΒΛΙΑ)
Όχι kost δεν είμαστε καθόλου αφελείς.
Κατά την αντίληψή μας, ο άνθρωπος που γράφει με το username "manu" είναι ο ίδιος άνθρωπος (ή έχει κάποια σαφή συσχέτιση με αυτόν) που συμμετείχε με το username "ryche" και του οποίου ο λογαριασμός έχει απενεργοποιηθεί. Έκτοτε έχει μπει αρκετές φορές ξανά, άλλες φορές κάνοντας γνωστό το γεγονός ότι είναι ο "ryche" και άλλες όχι (για μερικές από τις δεύτερες περιπτώσεις, είχε δηλώσει και ο ίδιος εκ των υστέρων πως κάποιοι από τους λογαριασμούς που είχε ανοίξει ήταν παραπλανητικοί).
Οι προϋποθέσεις σύμφωνα με τις οποίες ο άνθρωπος που παλαιότερα χρησιμοποιούσε το username ryche (καθώς και οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάστηκε, ανοίγοντας επίσης κάποιοι από αυτούς, διπλούς λογαριασμούς ή συμμετέχοντας από κοινού σε πολυπρόσωπους λογαριασμούς) μπορεί να συμμετάσχει ξανά στις συζητήσεις των forums είναι γραμμένες και πρόσφατα, σε θέμα που είχε ανοίξει το μέλος manu:
Πληροφορίες για την "Εσωτερική προσπάθεια"
Πάντως kost, με εκπλήσει που θεωρείς ότι η στάση μας απέναντι στο μέλος manu σχετίζεται με κάποια υποτιθέμενη διαφωνία μας στις απόψεις του. Ειλικρενέστατη ήταν η δήλωσή μας, πως σε αρκετά από αυτά που γράφει συμφωνούμε, όπως ειλικρινής ήταν και η πρότασή μας να φιλοξενήσουμε τα κείμενά του στο αρχείο άρθρων του ESOTERICA και μην αμφιβάλλεις καθόλου ότι υπάρχει έστω και η αμυδρή υπόνοια τύψης για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Εξάλλου, θα μπορούσαμε από τη στιγμή που διαπιστώσαμε την ταυτότητά του να τον απενεργοποιήσουμε, όπως έχουμε κάνει και με άλλους λογαριασμούς που έχει ανοίξει και να μεταφέρουμε το θέμα σε δεσμευμένο χώρο, όπως γίνεται με μηνύματα ανθρώπων που έχουν χάσει το δικαίωμα συμμετοχής στις συζητήσεις του ESOTERICA.
Το ότι δεν το κάναμε, οφείλεται στο ότι δεχτήκαμε αυτήν την υπό περιορισμούς συμμετοχή του, αν και - για να λέμε την αλήθεια - κάποιες "μπηχτές" δεν αντιστάθηκε στον πειραμό να τις γράψει, στο παρόν θέμα, αλλά και στο άλλο που άνοιξε...
Έχουμε μιλήσει άλλωστε παραπάνω, για κάποιες από τις συνιστώσες αυτού του ψυχολογικού "παιχνιδιού", που κατά τη γνώμη μας στρέφεται κατά βάση εναντίον του ίδιου του περιβάλλοντος ελεύθερης έκφρασης της κοινότητας συζητήσεων του ESOTERICA και φυσικά των μελών της!
Πράγματι, δεν είναι λίγες οι φορές, που σ' αυτόν τον χώρο ή σε άλλους (διαδικτυακούς ή μη) έχει γίνει προσπάθεια από συγκεκριμένους ανθρώπους να εξευτελίσουν ιδέες, προσωπικότητες, καθώς και να καταπατηθεί βάναυσα η ιδιωτικότητα και η ελευθερία της έκφρασης ανθρώπων που "έκαναν τον λάθος" να ανοιχτούν σε άτομα άκρως εγωιστικά, αλαζονικά και χειραγωγικά.
Από την πλευρά μας κάναμε σε κάθε περίπτωση που αντιληφθήκαμε, ότι μας ήταν δυνατό.
Αυτό πάντως που προέχει σε όλες αυτές τις περιπτώσεις είναι η προσπάθεια κατανόησης των μηχανισμών και της ουσίας πίσω από κάθε επιφάνεια/φαινόμενο.
Δυστυχώς γνωρίζουμε πως αυτή η προσπάθεια είναι και δύσκολη και επώδυνη και ότι δεν είναι άμεσα εφικτό να την αναλάβουν όλοι οι άνθρωποι...

Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
τελικά εάν κάποιος επιθυμει πραγματικά να σας κολλήσει στον τοίχο,όπως χαρακτηριστικά μου έγραψες στο θέμα Εσωτερική Προσπάθεια το μόνο που έχει να κάνει είναι να αφήσει τα πράγματα να εξελιχθούν,διότι έχετε την εκπληκτική ικανότητα να κολλάτε μόνοι σας στον τοίχο,μεταφέροντας απλά την ευθύνη στους άλλους!
Και εξηγούμαι:
quote:
Κατά την αντίληψή μας, ο άνθρωπος που γράφει με το username "manu" είναι ο ίδιος άνθρωπος (ή έχει κάποια σαφή συσχέτιση με αυτόν) που συμμετείχε με το username "ryche" και του οποίου ο λογαριασμός έχει απενεργοποιηθεί. Έκτοτε έχει μπει αρκετές φορές ξανά, άλλες φορές κάνοντας γνωστό το γεγονός ότι είναι ο "ryche" και άλλες όχι (για μερικές από τις δεύτερες περιπτώσεις, είχε δηλώσει και ο ίδιος εκ των υστέρων πως κάποιοι από τους λογαριασμούς που είχε ανοίξει ήταν παραπλανητικοί).
.
Δεν έχετε το δικαίωμα να συνδέετε τον λογαριασμό ryche με τον λογαριασμό Manu εκτός και αν προσκομίσετε τις κατάλληλες αποδείξεις ειδάλλως παραβαίνετε Γραπτούς και Αγραφους Νόμους που ισχύουν στο esoterica(πάντα ήθελα να το πω αυτό
Το αν είμαι ή δεν είμαι ο ryche μόνο εγώ το γνωρίζω εσεις μονάχα Υποθέτετε ανάλογα με την αντιληπτική σας ικανότητα.Άλλωστε το αν είμαι ο ryche δεν αφορά το topic αυτό,ούτε και τα μέλη,μιας και δεν έχουν την dynat;othta να γνωρίζουν άν όλα αυτά που τους λέτε είναι αλήθεια ή όχι και δεν αποτελεί και κριτήριο για το θέμα με το οποίο ασχολείται η Κενή Διαθήκη.
Θέλω να πιστεύω οτι η δήλωση "ή έχει κάποια σαφή συσχέτιση με αυτόν" γράφτηκε πρόχειρα και χωρίς πραγματική σκέψη,αλλίως θα πρέπει και εγω με την σειρά μου να υποθεσω οτι περιορίζετε,διαγράφετε ή έστω είστε προκατελλημένοι με όσους σχετίζονται με τους ανθρωπους που έχουν απενεργοποιημένους λογαριασμούς;Αυτό θα ήταν πράγματι αστείο.Εκτός και αν έχετε ανάγκη απο εχθρούς.
Σας υπενθυμίζω οτι ένας από τους λόγους που κλειδώθηκε ο Ryche ήταν το οτι δημοσιευσε πληροφορίες που αφορούσαν και τρίτους χωρίς επαρκή στοιχεία,βασιζόμενος στις προσωπικες του επαφές εκτός Forum esoterica και επιπλέον έκανε υποθέσεις σχετικά με το πραγματικό όνομα του λογαριασμού Αdmin καθως επίσης απέδιδε σε αυτόν υποθετικά κίνητρα για τα λεγόμενα του.Αντιγράφω από το θέμα «Το αχαλίνωτο...», ο Κακός Βριλ & η εισβολή των Ελ από το Νίλα-Γου.
quote:
Θα σου συστήσω πολύ απλά να κρατήσεις τις οποιεσδήποτε εικασίες σου για το τι προσωπικά γνωρίζω, τι νομίζω, τι θεωρώ κ.ο.κ. για τους ιδιωτικούς σου Στοχασμούς(όπως έγραψα και στον Vril σε ένα άλλο πρόσφατο μήνυμα...) και να μην τους εκθέτεις δημόσια. Έχεις μόνον το δικαίωμα να υποθέσεις μέσα στις Συζητήσεις για την γνώμη των άλλων και αυτό φυσικά με κάθε επιφύλαξη και με μεγάλη προσοχή. Αλλά αυτά θα πρέπει να είναι ήδη εις γνώσιν σου, τόσο καιρό τώρα Συμμετοχής στα Forums του ESOTERICA...
.
Έτσι λοιπόν Αmalia είσαι υποχρεωμένη να ακολουθήσεις τους κανόνες και να σταματήσεις να του παραβαίνεις αποδίδοντας μου πράγματα και κίνητρα που δεν μπορείς να αποδείξεις που έχουν ως άμεση και πραγματική συνέπεια την Παραπλάνηση των μελών ηθελημένα ή αθελά σου.
Δεν μπορείς να γνωρίζεις τα κίνητρα και τους σκοπούς μου,γράφω απλά ένα βιβλιο,καλό κακό δεν θα το κρίνω εγώ.Και ακόμα και αν είμαι ο ryche και πάλι το βιβλίο δεν αφορά το esoterica.Σταμάτα λοιπόν σε παρακαλώ να πετάς λάσπη γιατί ειλικρίνα δεν με λερώνεις,απλά χαλάς το topic.Άλλωστε δεν είναι και οτι καλύτερο να υοθετείς τις συμπεριφορές που τόσο κατακρίνεις..
Eν τέλει αν επιμένεις να βλέπεις στα κείμενα μου προσπάθεια υπονόμευσης του esoterica δεν φταίω εγω,είναι δικό σου πρόβλημα,όπως σου δήλωσα το βιβλίο έχει άλλους στόχους πολύ μεγαλύτερους από ένα forum.Αν όμως θες να μου πεις σε ποια κείμενα εντοπίζεις προσπάθειες του συγγραφέα να υπονομευσει τον χώρο που τον φιλοξενεί,μπορώ να σου εξηγήσω,να το συζητήσουμε.Γενικά να θυμάσαι οτι όλα αυτά που γράφω είναι προσωπικές εμπειρίες και απόψεις που αποκόμισα στην μέχρι τώρα δράση και επαφή μου με τους χώρους και τους εκπροσώπους του εσωτερισμού και δεν έχουν σχέση με διαδυκτιακες δράσεις μου.
Επιπλέον θα ήθελα να σου πω οτι το θέμα Εσωτερική προσπάθεια που κλείδωσες κατηγορώντας με για παραπλάνηση μελών ήταν απλώς μια τυπική εκ μέρους μου προσπάθεια να μάθω πώς αντιλαμβάνεστε τον εσωτερισμό,που είναι θεμιτό στοιχείο για το βιβλίο μου.Τα ίδια περίπου ερωτήματα έχω θέσει και στα άλλα forums εσωτερικής αναζήτησης που΄παρουσιασα την Κενη Διαθήκη,άλλοτε δημόσια είτε μέσω μέιλ μα βιαστήκατε να το κλειδώσετε.Βεβαίως κατανοώ οτι αν έχετε συνεχως στο μυαλό σας οτι είμαι κάποιος διεγραμμένος λογαριασμός είναι λίγες οι πιθανότητες να δείτε την κάθε κίνηση μου πιο απλά χωρίς σκοτεινά κίνητρα αλλά ακόμη και έτσι να είναι-να είμαι ο ryche ή καποιος άλλος- δεν γίνεται για μια φορα να κάνω κάτι χωρίς "κακό" σκοπό ή χωρίς να ασχολούμε με την παρτη σας και το φορουμ σας;Δεν θέλω απάντηση βέβαια στα ερωτήματα αυτά,δεν έχουν και νόημα ίσως να συνεχίζουμε να συζητούμε πάνω σε υποθετικά σενάρια.
Ειλικρινά amalia σου λέω και να το θυμάσαι οτι δεν ασχολούμε με το φόρουμ σας γιατι δεν πιστευω οτι όποιος γράφει σε forum εσωτερικής αναζήτησης είναι Εσωτεριστής.Τα κείμενα μου μιλούν για πραγματικούς ανθρώπους και όχι για nickname με ρόλους εσωτεριστών όπως γίνεται στα forums.
Eν τέλει amalia και αυτό το επικαλούμαι για το θέμα μου που κατάντησε γεμάτο με άσχετες παρεμβάσεις,τις δικές σου και τις δικές μου εννοώ,σταμάτα να με κατηγορείς για πραγματα που δεν έχουν σχέση με την "Κενή Διαθήκη" και αν θες πραγματικά να με αντιμετωπίσεις ως απειλή βρές έναν άλλο τρόπο γιατί αυτος σε εκθέτει και χαλάει και το παρόν θέμα.
Θα συμφωνήσω με τον ryche-τον οποίο χρησιμοποιώ και ως πηγή στο βιβλίο- με το παρακάτω:
Οτι δεν μπορείς να σκοτώσεις δεν είναι αρετή να το πληγώνεις.
Edited by - Manu on 16/11/2006 12:20:56
Αμαλία δε με ενδιαφέρει εάν το άτομο αυτό είναι ο Ryche ή ο οποιοσδήποτε άλλος.
Δε με ενδιαφέρει εάν το άτομο αυτό είναι διχασμένη προσωπικότητα ή εάν έχει μαζέψει του κόσμου τα απωθημένα μαζί σας...
Αυτό που ξέρω είναι ότι το συγκεκριμένο κείμενο είχε στυλ και ουσία(κάτι που ομολογώ ότι μου έχει λείψει από το esoterica).
Επίσης είχε επώνυμη υπογραφή...
Και φυσικά το κείμενο του ναι μεν είναι γεμάτο από άρνηση όμως δε θίγει ούτε συγκεκριμένα άτομα ούτε συγκεκριμένες ιστοσελίδες και οργανισμούς.
quote:
Πάντως kost, με εκπλήσει που θεωρείς ότι η στάση μας απέναντι στο μέλος manu σχετίζεται με κάποια υποτιθέμενη διαφωνία μας στις απόψεις του.
Δεν είπα πουθενά κάτι τέτοιο,από πού το συμπέρανες αυτό?
Είμαι βέβαιος ότι συμφωνείτε με αρκετά από αυτά που λέει.
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΟΥ ΚΑΝΑΤΕ ΛΑΘΟΣ ΝΑ ΦΕΡΘΕΙΤΕ ΕΤΣΙ ΔΙΟΤΙ ΑΛΙΜΟΝΟ ΕΑΝ Η ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ,ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ,ΜΠΑΙΝΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ,ΑΛΙΜΟΝΟ...
Εν κατακλείδι
Το γεγονός ότι αγνοώ τις ιστορίες που έχουν συμβεί στα παρασκήνια δε μου λέει απολύτως τίποτα...
Δεν με ενδιαφέρει εάν έχετε παρελθόν με ορισμένα άτομα με τα οποία βρίσκεστε σε "εμπόλεμη" κατάσταση.
Δεν πρόκειται ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ να κάτσω να σκαλίσω τις διάφορες αστείες ίντριγκες και τα πισώπλατα μαχαιρώματα που έχουν συμβεί εκεί και τα οποία με κάνουν να βαριέμαι αφόρητα.
Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ESOTERICA.
Τίποτα άλλο
quote:
γιατί η ζωή, η ύπαρξη, δεν μπορεί να φιλοσοφηθεί
--------------------------------------------------------------------------------
Λέγοντας τούτο lorenzo, εννοώ πως δεν μπορεί ούτε η ζωή, ούτε η ύπαρξη, να χωρέσουν σε καμία φιλοσοφία. Η φιλοσοφία έχει να κάνει με την λογική. Η ζωή δεν έχει, δεν είναι λογική. Είναι Λόγος, αλλά δεν είναι λογική. Είναι κόσμος, αλλά δεν είναι χάος. Δεν είναι λογική.
Η λέξη Λόγος παραπέμπει ως ρίζα στην λογική! Εννοείς προφανώς μεταφορικά τον λόγο με την έννοια του Όλου. Μα πάλι σκέψου, την λέξη ποιός την ανακάλυψε? Ποιός την προσδιόρισε ως έννοια? Ποιός της έδωσε υπόσταση κι οντότητα?!!! Ποιός και πως κατάλαβε την υπερβατική της σημασία? Και τέλος σαν Φυσικός είναι ανεπίτρεπτο να προσδιορίζεις το "χάος" ως "κενό"!!!
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
Και κλείνω απαντώντας στην ήδη πρώτη σου δευτερολογία. Μου γράφεις:
quote:
Επί της ουσίας φίλε μου... ναι ή όχι?!!!
--------------------------------------------------------------------------------
Ούτε ναι, ούτε όχι. Και τα δύο.Γεμίζω τις σελίδες του esoterica, lorenzo. Όποιος νομίζει πως φιλοσοφώ, κάνει λάθος. Δεν είμαι φιλόσοφος. Μπορώ όμως να εμφανίσω την φιλοσοφία, μόνο σε όσους την ζητήσουν από εμένα. Δίνω, ό,τι μου ζητηθεί. Αν μου ζητήσεις φιλοσοφία, θα πάρεις φιλοσοφία. Αν μου ζητήσεις την αλήθεια, θα πάρεις την αλήθεια.
Οι άνθρωποι πάντα πέρνουν αυτό που ζητούν...
Φίλε μου καλέ...
Δεν διαφωνώ επι της ουσίας αλλά και πάλι θα σου ξανατονίσω αυτό που απ' την πρώτη μας "συνάντηση" προσπαθώ να σου πω χωρίς επιτυχία.
Και ο μανάβης και χρυσοχόος χρησιμοποιούν ζυγαριές.
Και οι δυό είναι ζυγαριές ΠΡΟΦΑΝΩΣ!!! Είναι όμως ΙΔΙΕΣ!!!???
Σκέψου και ζύγιασε... στην σωστή ζυγαριά φίλε μου. Ο Χρυσοχόος αν χρησιμοποιεί την ζυγαριά του Μανάβη σίγουρα θα βγεί ζημιωμένος...
Θα χάσει το ΔΙΚΙΟ του!!!
Νάσαι πάντα καλά!
Φιλία κι εκτίμηση
lorenzo
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
θεωρώ ότι αξίζει πράγματι τον κόπο να ξαναθυμηθούμε διαβάζοντας ένα απόσπασμα απ' την "Ασκητική" και να "ταξιδέψουμε" για λίγο παρέα με τις σκέψεις αυτού του πνευματικού Γίγαντα του Ν. Καζαντζάκη. Είναι λίγο μεγάλο αλλά το ταξίδι θα σας αποζημιώσει...
ΤΟ ΟΡΑΜΑ
Άκουσες την Κραυγή και κίνησες. Πέρασες από αγώνα σε αγώνα όλες τις πολεμικές θητείες του στρατευόμενου ανθρώπου.
Πολέμησες μέσα στο μικρό τσαντίρι του κορμιού σου, μανα, στενή σου φάνταξε η παλαίστρα, πνίγουσουν, και χύθηκες να ξεφύγεις.
Στρατοπέδεψες στη ράτσα σου,' γιόμωσες χέρια και καρδιές, ανάστησες με το αίμα σου τους φοβερούς προγόνους και κίνησες μαζί με τους νεκρούς, τους ζωντανούς και τους αγέννητους να πολεμήσεις.
Και μονομιάς όλες οι ράτσες κίνησαν μαζί σου, το ίερό στράτεμα του ανθρώπου ανασυντάχτηκε ξοπίσω σου, όλη η γης βούισε σα στρατόπεδο.
Ανέβηκες, κι από αψηλή κορφή αλάκερο το σχέδιο της μάχης διακλαδώθηκε μέσα στους γύρους του μυαλού σου κι όλες οι αντιμαχόμενες εκστρατείες έσμιξαν στο μυστικό στρατόπεδο της καρδιάς σου.
Κι από πίσω συντάχτηκαν τα ζώα και τα φυτά, σα μεταγωγικά στα μαχόμενα μπροστά στρατέματα του ανθρώπου.
Τώρα η Γης αλάκερη πιάστηκε απάνω σου, έγινε κορμί σου, φωνάζει μέσα στο χάος.
Πώς να πολιορκήσω με λόγια το φοβερό τούτο δράμα; Σκύβω στο χάος κι αφουκράζουμαι. Ένας ανεβαίνει αγκομαχώντας μυστικό, επικίντυνο ανήφορο.
Μοχτάει, αγωνίζεται με πείσμα ν' ανηφορίσει. Μα βρίσκει εμπόδιο αντίδρομή του ορμή: Ένας κατεβαίνει βιαστικά μυστικό, καλόβολο πολύ κατήφορο.
Η Πνοή, μέσα στο ρέμα το πηχτό που κατεβαίνει, μελίζεται, στροβιλίζεται και μια στιγμή' όσο βαστάει κάθε ζωή' σοζυγιάζουνται οι δυο αντίδρομες επιθυμίες.
Να πώς γεννιούνται τα κορμιά, να πώς δημιουργιέται ο κόσμος κι ισορροπούνε μέσα στα ζωντανά οι δυο αντιστρατευόμενες δυνάμες.
Μια στιγμή, τον Ένα που ανηφορίζει τον περιτυλίγει σφιχτά ένα σώμα αγαπημένο, το σώμα του, και του αργοποράει το ανέβασμα. Μα γρήγορα, με τον έρωτα, με το θάνατο, του ξεφεύγει. Κι εξακολουθεί την πορεία.
Πατάει το άψυχο, πλάθει το φυτο και το γιομώνει. Στρατοπεδεύει αλάκερος' αλάκερος, θα πει: μαζί με τη λαχτάρα και τη δύναμη να ξεφύγει.
Ανασηκώνεται λίγο, αναπνέει με κόπο, πνίγεται. Παρατάει στα φυτά όσο βάρος, όση νάρκη κι ακινησία μπορεί, αλαφρώνει και πηδάει, αλάκερος πάλι, πιο πέρα και πιο πάνω, δημιουργώντας τα ζώα, και στρατοπεδεύει αλάκερος στα νεφρά τους.
Αλάκερος, πάλι, θα πει: μαζί με τη λαχτάρα και τη δύναμη να ξεφύγει.
Τα σώματα αναπνένε, θρέφουνται, ταμιεύουν δυνάμες, και σε μια στιγμή ερωτική συντρίβουνται, ξοδεύουν τα πάντα κι αδειάζουν, για ν' αφήσουν στο γιο την ψυχή τους. Ποιαν ψυχή; Την ορμή προς τ' απάνω!
Λαγαρίζεται αργά, με αγώνα, ανάμεσα από τα κορμιά τους, παρατάει πάνω τους όσα πάθη, όση σκλαβιά, ανημποριά και σκοτάδι μπορεί.
Κι ανασηκώνεται πάλι, πιο ανάλαφρος, και χιμάει να ξεφύγει' κι η ορμή τούτη για την ελευτερία, παλεύοντας με την ύλη, αργά δημιουργάει την κεφαλή του ανθρώπου.
Και τώρα, το νιώθουμε με τρόμο, μάχεται πάλι να ξεφύγει από πάνω μας, να μας παραπετάξει με τα φυτά και τα ζώα, να πηδήξει πιο πέρα. Ήρθε χαρά και πίκρα μεγάλη! η στιγμή να παραπεταχτουμε κι εμείς, οι πρωτοπόροι, στην εφεδρεία.
Πίσω από τη ροή του κορμιού και του μυαλού μου, πίσω από τη ροή της ράτσας μου και των ανθρώπων, πίσω από τη ροή των ζώων και των φυτών, βλέπω τρέμοντας τον Αόρατο που πατάει όλα τα ορατά κι ανεβαίνει.
Και κάτω από τη βαριά, αίματωμένη του πατούσα γρικώ όλα τα ζωντανά να συντρίβουνται.
Αγέλαστο είναι το πρόσωπο του, βουβό, σκοτεινό, πέρα από τη χαρά κι από τη θλίψη, πέρα από την ελπίδα.
Τρέμω. Είσαι συ ο Θεός μου; Το σώμα σου είναι γιομάτο μνήμη. Σαν ένας χρόνια φυλακισμένος ξόμπλιασες με αλλόκοτα δέντρα και μαλλιαρούς δράκους, μ' αιματερές περιπέτειες, με κραυγές και χρονολογίες τα μπράτσα σου και το στήθος.
Κύριε, Κύριε, μουγκαλιέσαι σα ζώο! Τα πόδια σου είναι γιομάτα αίμα και λάσπη' τα χέρια σου είναι γιομάτα αίμα και λάσπη' βαριά σα μυλόπετρα είναι τα σαγόνια σου κι αλέθουν.
Πιάνεσαι από τα δέντρα, από τα ζώα, πατάς τον άνθρωπο, φωνάζεις. Ανηφορίζεις τον ατέλειωτο μαύρο γκρεμό του θανάτου και τρέμεις.
Που πας; Πληθαίνει ο πόνος, πληθαίνει το φως και το σκοτάδι. Κλαις, πιάνεσαι απάνω μου, θρέφεσαι με το αίμα μου, αντρειεύεις και λαχτίζεις την καρδιά μου. Σε κρατώ στο στήθος μου, σε φοβούμαι και σε σπλαχνίζουμαι.
Σα να θάψαμε Κάποιον που τον θαρρούσαμε νεκρό και τώρα τον ακούμε μέσα στη νύχτα να φωνάζει: Βοήθεια! Κι ανασηκώνει με αγώνα την ταφόπετρα, την ψυχή και το κορμί μας, όλο πιο αψηλά, όλο πιο λεύτερα αναπνέοντας.
Κάθε λόγος, κάθε πράξη, κάθε Ιδέα είναι η βαριά του ταφόπετρα και την ανασηκώνει. Και το κορμί μου κι όλος ο κόσμος που αγναντεύουμε, ουρανός και γης, είναι η ταφόπετρα, κι ο Θεός αγωνίζεται να την ανασηκώσει.
Τα δέντρα φωνάζουν, τα ζώα, τ΄ άστρα: Χανόμαστε! Δυο χέρια, μεγάλα ίσαμε τον ουρανό, πετιούνται από κάθε ζωντανό και ζητούν βοήθεια.
Με τα γόνατα κλειδωμένα στο πιγούνι, με τα χέρια απλωμένα κατά το φως, με τις πατούσες των ποδιών στη ράχη, ένα κουβάρι, στριγμώνεται ο Θεός στο κάθε μόριο σάρκας.
Όταν ανοίγω ένα καρπό, τέτοιος μου ξεσκεπάζεται μέσα μου ο σπόρος. Όταν μιλώ με τους ανθρώπους, αυτό ξεκρίνω μέσα στο χοντρό, πηχτολάσπωτο μυαλό τους.
Ο Θεός μάχεται στο κάθε πράμα, με τα χέρια τανυσμένα προς το φως. Ποιο φως; Όξω κι απάνω από κάθε πράμα!
Δεν είναι μονάχα ο πόνος η ουσία του Θεού μας' μήτε η ελπίδα στη μελλούμενη ζωή είτε στην επίγεια τούτη' μήτε η χαρά κι η νίκη. Κάθε θρησκεία, υψώνοντας σε λατρεία μια από τις αρχέγονες όψες τούτες του Θεού, στενεύει την καρδιά και το νου μας.
Η ουσία του Θεού μας είναι ο ΑΓΩΝΑΣ. Μέσα στον αγώνα τούτον ξετυλίγουνται και δουλεύουν αιώνια ο πόνος, η χαρά κι η ελπίδα.
Το ανηφόρισμα, ο πόλεμος με το αντίδρομο ρέμα, γεννάει τον πόνο. Μα ο πόνος δεν είναι ο απόλυτος μονάρχης. Η κάθε νίκη, η κάθε προσωρινή ισορρόπηση στο ανηφόρισμα γιομώνει χαρά το κάθε ζωντανό, που αναπνέει, θρέφεται, ερωτεύεται και γεννάει.
Μα μέσα από τη χαρά κι από τον πόνο αναπηδάει αιώνια η ελπίδα να ξεφύγουμε από τον πόνο, να πλατύνουμε τη χαρά.
Κι αρχίζει πάλι το ανηφόρισμα' ο πόνος' και ξαναγεννιέται η χαρά και ξαναπηδάει η νέα ελπίδα. Ποτέ δεν κλείνει ο κύκλος. Δεν είναι κύκλος' είναι ένας στρόβιλος που αιώνια ανεβαίνει, πλαταίνοντας, τυλίγοντας, ξετυλίγοντας, τον τρισυπόστατον αγώνα.
Ποιος είναι ο σκοπός του αγώνα τούτου; Έτσι ρωτάει ο κακομοίρης, συφεροντολόγος πάντα, νους του ανθρώπου, ξεχνώντας πως η Μεγάλη Πνοή δε δουλεύει μέσα σε ανθρώπινο καιρό, τόπο κι αιτιότητα.
Η Μεγάλη Πνοή είναι ανώτερη από τ' ανθρώπινα τούτα ρωτήματα. Έχει πλούσιες, πολυπλάνητες ορμές, που για το λιγόπνοο νου μας φαντάζουν αντίφασες' μα μέσα στην ουσία της θεότητας αδερφώνουνται και πολεμούν όλες μαζί, πιστές παραστάτισσες.
Η αρχέγονη Πνοή διακλαδίζεται, ξεχύνεται, μάχεται, αποτυχαίνει, πετυχαίνει, ασκείται. Είναι το Ρόδο των ανέμων!
Αρμενίζουμε κι εμείς και ταξιδεύουμε, θέλοντας το και μη, ξέροντας το κι ασύνειδα, μέσα στις θεϊκές απόπειρες. Έχει λοιπόν κι εμάς η πορεία μας στοιχεία αιώνια, χωρίς αρχή και τέλος, βοηθάει το Θεό, κιντυνεύει μαζί του.
Ποια είναι η ορμή, άπ' όλες τις ορμές του Θεού, που ο άνθρωπος μπορεί να συλλάβει; Τούτη μονάχα: Μιαν κόκκινη γραμμή απάνω στη γης ξεκρίνουμε, μιαν κόκκινη αιματερή γραμμή, που με αγώνα ανηφορίζει από την ύλη στα φυτά, από τα φυτά στα ζώα, από τα ζώα στον άνθρωπο.
Ο ακατάλυτος τούτος προανθρώπινος ρυθμός είναι απάνω στη γης ετούτη η μόνη ορατή οδοιπορία του Αόρατου. Φυτά, ζώα, άνθρωποι, είναι τα σκαλοπάτια που δημιουργάει ο Θεός για να πατήσει και ν' ανέβει.
Δύσκολος, φοβερός, ατέλειωτος ανήφορος. Στήν έφοδο τούτη ο Θεός θα νικήσει, θα νικηθεί; Υπάρχει νίκη; Υπάρχει νικημός; Το σώμα μας θα σαπίσει, θα ξαναγυρίσει στο χώμα, μα Εκείνος που μια στιγμή το διαπέρασε τι θα γίνει;
Μα όλες τούτες οι έγνοιες είναι κατώτερες, κι όλες οι ελπίδες κι οι απελπισίες εξαφανίζουνται μέσα στο λιμασμένο, χωνευτό στρόβιλο του Θεού. Ο Θεός γελάει, θρηνάει, σκοτώνει, μας βάνει φωτιά και μας αφήνει μεσοστρατίς, αποκαψίδια!
Κι εγώ χαίρουμαι νιώθοντας ανάμεσα στα δυο μελίγγια μου, σαν ανοιγοσφάλιγμα ματιού, την αρχή και το τέλος του κόσμου.
Συμπυκνώνω σε μιαν αστραπόχαρη στιγμή τη σπορά, το φύτρωμα, το άνθισμα, το κάρπισμα και την εξαφάνιση του κάθε δέντρου, ζώου, ανθρώπου, άστρου και θεού.
Όλη η Γης ένας σπόρος φυτεμένος μέσα στους γύρους του μυαλού μου. Ό,τι αρίφνητα χρόνια πολεμάει μέσα στη σκοτεινή μήτρα της ύλης να ξετυλιχτεί και να καρπίσει, μέσα στο κεφάλι μου ξεσπάει σα μια μικρή βουβή αστραπή.
Αχ! την αστραπή τούτη ν' ατενίζουμε, να την κρατήσουμε μια στιγμή, να την οργανώσουμε σε ανθρώπινο λόγο!
Τη στιγμιαία τούτη αιωνιότητα που τα κλείνει όλα, περασμένα και μελλούμενα, να τη στερεώσουμε, μα δίχως να χαθεί όλο το γιγάντιο ερωτικό στροβίλισμα σε λεχτικήν ακινησία!
Σα μια κιβωτό η κάθε λέξη, και χορεύουμε γύρα της, με ανατριχίλα νογώντας το Θεό σα φοβερό της περιεχόμενο.
Ό,τι ζεις στην έκσταση ποτέ δε θα μπορέσεις να το στερεώσεις σε λόγο. Όμως μάχου ακατάπαυτα να το στερεώσεις σε λόγο. Πολέμα με μύθους, με παρομοίωσες, με αλληγορίες, με κοινές και σπάνιες λέξες, με κραυγές και με ρίμες να του δώσεις σάρκα, να στερεώσει!
Όμοια κάνει κι ο Θεός, ο Μέγας Εκστατικός. Μιλάει, μάχεται να μιλήσει, με θάλασσες και με φωτιές, με φτερά, με χρώματα, με κέρατα, με νύχια, με αστερισμούς και πεταλούδες, με ανθρώπους, όπως μπορεί, για να στερεώσει την έκσταση του.
Είμαι κι εγώ, σαν κάθε πράμα ζωντανό, στο κέντρο του παγκόσμιου στροβίλου. Είμαι το μάτι των τεράστιων ποταμών, κι όλα γύρα μου χορεύουν, κι ο κύκλος στενεύει ολοένα ορμητικότερος και χύνουνται ουρανός και γης στην κόκκινη καταβόθρα της καρδίας μου.
Κι ο Θεός με αντικρίζει με τρόμο κι αγάπη' άλλη ελπίδα δεν έχει' και λέει: «Τούτος ο Εκστατικός, που όλα τα γεννάει, τα χαίρεται και τα εξαφανίζει, τούτος ο Εκστατικός είναι ο Γιος μου!»
Όποιος σκοπεύει να παλέψει με τέρατα πρέπει να φροντίσει να μη γίνει ο ίδιος τέρας Όταν κοιτάζεις επίμονα την άβυσσο η άβυσσος κοιτάζει εξίσου επίμονα πίσω σε σένα Fr. Nietzsche
quote:
την Παγκόσμια τάξη!
Lorenzo, δεν καταλαβαίνω τον όρο "Παγκόσμια Τάξη". Τι εννοείς?
quote:
Και τέλος σαν Φυσικός είναι ανεπίτρεπτο να προσδιορίζεις το "χάος" ως "κενό"!!!
Που φαίνεται πως το κάνω αυτό? Το "κενό" ακόμη και στην κβαντομηχανική δεν μπορεί να οριστεί με την κλασική του έννοια. δηλ. το τίποτε. Ακόμη και το κβαντικό κενό, δεν είναι το τίποτα, έχει ενέργεια. Εμπεριέχει όμως το χαοτικό στοιχείο, σύμφωνα με την αρχή της απροσδιοριστίας που την συναντάμε στην θεωρία του Χάους.
Ο Βάρβογλης, μιλούσε στο άρθρο του, για κάποια πειράματα που έγιναν από ομάδες φοιτητών στο θέμα του "προγραμματισμού" του νου, λέγοντας πως οι φοιτητές αυτοί ήταν ειδικευμένοι πάνω στην Θεωρία του Χάους. Δεν ήταν τυχαίο φυσικά αυτό, γιατί ο νους εμπεριέχει το χαοτικό στοιχείο. Δεν είναι χάος φυσικά, αλλά κάτι - ως και τούτη την στιγμή που μιλάμε - φαίνεται πως δεν μπορεί ακόμη να προσδιοριστεί γιατί και στον νου ακόμη εμφανίζεται ο Χαϊνζεμπεργκ με τα καμώματά του. Αυτός ο τύπος, ένα από τα πράγματα που μας λέει με την θεωρία του, είναι και το εξής : "Παλικάρια, ως εδώ και μην παρ' έκει." Όλες οι φιλόδοξες προσπάθειες των επιστημόνων εστιάζονται στο "παρ' έκει". Όλοι θέλουν να καταρίψουν τον Χαϊνζεμπεργκ. Μπορεί κάποια στιγμή να το δούμε κι αυτό, δεν λέω, αλλά προς το παρόν, δεν μπορούμε να "κατασκευάσουμε" ενέργεια από το τίποτα. Την βρίσκουμε απλωμένη στην φύση και μελετούμε τους τρόπους με τους οποίους εκδηλώνεται και τις διάφορες αλλαγές τις από μορφή σε μορφή. Μέχρι στιγμής, αυτό μπορούμε μόνο να κάνουμε, να την παρατηρήσουμε. Δεν μπορούμε να την δημιουργήσουμε από το τίποτε. Αυτό που λένε οι κβαντικοί, "χώρος μηδενικής ενέργειας", δεν είναι το τίποτα, αλλά ένας απειροελάχιστος χώρος ύλης που εμφανίζονται τα δομικά σωματίδια της σύστασής της, οι αρχικές πληροφορίες της. Αλλά κι αυτός ακόμη ο χώρος, έχει ένεργεια. Μα ακόμη και ολόκληρη την κβαντομηχανική αν μελετήσεις, θα δεις πως ακόμη και αυτή, είναι σύμφωνη με την αρχή διατήρησης της ενέργειας.
Νομίζω πως δεν διαφωνούμε. Πουθενά δεν προσδιορίζω το χάος ως κενό. Το κενό, το τίποτα δηλ. δεν μπορεί να εννοηθεί με την κλασική του έννοια γιατί ακόμη μας είναι άγνωστο. Δεν το ξέρουμε. Έχουμε πλησιάσει πολύ σ' αυτό, ναι, αλλά ο Χαϊνζεμπεργκ με την θεωρία του, έρχεται και μας δίνει μια γροθιά στο στομάχι, λέγοντάς μας "ε, αϊ σιχτήρ δηλ."
Και δεν είναι φίλε μου ο Χαϊνζεμπεργκ που το κάνει αυτό, αλλά η ίδια η ζωή.
Ο ζωή δεν είναι χάος αλλά και δεν είναι λογική. Το "δεν είναι λογική" δικαιολογείται με το ότι εμπεριέχει κι αυτή μια αρχή της απροσδιοριστίας. Το "δεν είναι χάος", θα μπορούσε να δικαιολογηθεί με αυτό που λες εσύ, πως δηλ. τίποτε δεν γίνεται άσκοπα. Για την λογική, όλα έχουν κάποιο σκοπό που γίνονται.
Ο Λόγος όμως δεν έχει καμία σχέση με την λογική και αυτό πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό, βλέποντας μια σημαντική διαφορά που έχουν αυτές οι έννοιες. Η λογική είναι μια θεωρία προσέγγισης της αλήθειας. Ο Λόγος είναι η ίδια η αλήθεια. Ο Λόγος είναι υπαρξιακός. Η λογική δεν είναι. Η λογική είναι κατηγόρημα της νόησης, της θεωρίας.
Αυτή, τουλάχιστον, είναι η δική μου άποψη.
Βλέπω πως επιμένεις, να παραθέτεις κείμενα του Kαζαντζάκη. Θέλω να καταλάβεις πως δεν διαφωνώ με τον Καζαντζάκη. Η amalia, έχει ανοίξει ένα πολύ μεγάλο θέμα στο φόρουμ και μπράβο της. Ο Καζαντζάκης μας δίνει ουσιαστικά τον τρόπο να προσεγγίσουμε αυτό το κενό, το τίποτα, χωρίς να είναι καν επιστήμονας ο άνθρωπος. Μπορούμε να συζητήσουμε γι' αυτό εκεί, αν θέλεις, έγω γράψει κάποια πράγματα, και τώρα μόλις στείλω τούτο το μήνυμα, εκεί θα πάω.
Λες : "αυτοαναιρείσε". Σ' ευχαριστώ πολύ γι' αυτήν σου την κουβέντα. Αυτό δείχνει πως βαδίζω σε καλό δρόμο. Δεν θέλω να μου αποδωθεί δίκιο lorenzo, εγώ δεν θέλω τίποτε από σένα, ούτε από κανέναν άλλον εδώ μέσα. Δεν γνωρίζω κανέναν και κανένας δεν με γνωρίζει. Πως είναι δυνατόν να αποδώσεις δίκιο σε κάποιον που δεν γνωρίζεις ? Ε, απλώς βλέπεις κάποια γραφτά του και λες : "Α, ωραία τα λέει τούτος" ή "Πω, πω, τι βλακείες λέει..." Δεν τρέχει κάστανο δηλ.
Αν νομίζεις πως φιλοσοφώ, ε, τι να σου πω, δες τα λόγια μου ως φιλοσοφίες. Εγώ διαφωνώ μ' αυτό, γιατί δεν είναι έτσι. Αλλά και τι να κάνω δηλ? Σου λέω πως δεν είναι φιλοσοφίες. Απο 'κει και μετά, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο. Αν τούτο είναι το συμπέρασμά σου, εντάξει, τι να κάνω δηλ?
Διαβάζω τις περισσότερες φορές αυτά που γράφεις, αλλά δεν έχω βγάλει κανένα συμπέρασμα για σένα, παρ' ότι πως διακρίνω στα κείμενά σου, μια αγάπη για την ποίηση και την λογοτεχνία και σε συγχαίρω γι' αυτό. Η ποίηση μπορεί να είναι αντιφατική, μπορεί να πει πράγματα που η φιλοσοφία θα ντρεπόταν να πει. Οι φιλόσοφοι απλώς γυροφέρνουν. Σπάνια χτυπούν το κέντρο, χτυπούν γύρω από τον στόχο. Η Ποίηση χτυπά καίρια.
Αυτά που λέω, δεν είναι απαραίτητο να συσχετίζονται με κάποια άλλα. Μπορεί να έχουν σχέση, αλλά μπορεί και να μην έχουν.
Βλέπω πως στην υπογραφή σου χρησιμοποιείς ένα χρησμικό απόφθεγμα του Νίτσε. Η αποφθεγματική μέθοδος, όπως ίσως γνωρίζεις, έχει εξαφανιστεί από την Δύση. Ο Νίτσε ξαναέγραψε με αυτόν τον τρόπο και το βιβλίο του "Τάδε έφη Ζαρατούστρας", αποτελείται από ένα σωρό τέτοια. Ήταν μοναδικός. Μοναδικός ?
Σε χαιρετώ φίλε μου,
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 15/05/2005 11:16:49
Ήττα με Θήτα θα σου πω / και ό,τι θες φαντάσου,
ήθος σε μένα δεν θα βρεις / μα θα 'βρεις τον μπελά σου.
Γιατί ποτέ δεν κράτησα / την ζυγαριά του νόμου,
μα σε βυθό περπάτησα / με ένα φιλί σου επ' ώμου.
Έτσι κληρώθηκα λοιπόν / φως να 'μαι στο σκοτάδι,
γιατί το ύφος τ' αψηφώ / όμως ψηφίζω χάδι.
Κι όσο κι αν λες πως δεν με θες / τίποτε δεν μου κάνεις,
όταν χωρίζουν δυο καρδιές / πάντα νικάς και χάνεις.
Γι' αυτό και 'γω σου τραγουδώ / της ήττας μου τον πόνο,
γίνομαι χώμα και νερό / και μόνος μου στεργιώνω.
Αχ! χωρισμέ αχώριστε / αχ! γυρισμέ του νου μου,
στ' αγύριστο κεφάλι μου / το κλάμα του εαυτού μου.
Αχ! μακρινέ μου έρωτα / αχ! προδωμένη μου ήττα,
ήττα, θυσία μου, θηλιά ! / με κεφαλαίο θήτα.
Όμως εγώ σου τραγουδώ / της ήττας μου τον πόνο,
γίνομαι χώμα και νερό / και μόνος μου στεργιώνω.
Στεριά μου τώρα σ' ακουμπώ / γη σε πατώ κι ανθίζεις,
και μες στης ήττας τον χαμό / νίκη μου φωσφορίζεις...
Τα σέβη μου,
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 16/05/2005 18:56:58
quote:quote:
τωρα αν θες συγκρινε ολα οσα ειπες με τη Νικη της Σαμοθρακης(ακεφαλη...)Η ακέφαλη Νίκη της Σαμοθράκης, δεν έχει κεφάλη, αλλά έχει φτερά !!! Αυτό, δεν το βλέπετε ? Δεν σας λέει κάτι ?
Θέλετε να μιλήσουμε για μια φτερωτή ακέφαλη νίκη ? Τα πράγματα αλλάζουν.
ATMA, ήθελες την γνώμη μου για την ακέφαλη νίκη. Τώρα, κάποιος βάζει και φτερά σ' αυτήν την νίκη. Τα αλλάζει όλα. Η νίκη-φυτό, αποκτάει τώρα φτερά. Νομίζεις πως τυχαία τοποθετήθηκαν εκεί ? Εγώ νομίζω πως όχι.
ΑΤΜΑ, θέλεις να σου πω τώρα την γνώμη μου για την φτερωτή ακέφαλη νίκη ? Ήδη υπάρχει αλλαγή στην αρχική πρόταση.
Ας μας πει αυτός που έβαλε την εικόνα. Κάτι θα ξέρει...
Φιλικά,
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 14/05/2005 09:45:21
namaskar!
ναι! τη νικη της Σαμοθρακης ειχα κατα νου οταν σου εγραφα γιαυτην(γιαμεναδεδομενο οτι ειχε και φτερα/αλλα χωρις να σου πω που να ξερειςχμ!)Αχ! Ανανα! δεν φαινοταν η εικονα οταν εκαν quote:Ο..
ημουν σιγουρη οτι μονο εσυ θα με καταλαβαινες επακριβως...και το αφησα αναπαντητο να με συμπληρωσεις(αλλα εσυ καλε μου φιλε το ειχες κανει ηδη.)
Αγαπητε Ντεβα...ετσι εχουν τα πργμτ...
αν θες τωρα μιλησε μας για τη ακεφαλη νικη...με φτερα/συγνωμη για την παραληψη μου στο προηγουμενο ποστ...που σε εφερε μεν σε ατοπο...ανεδειξε ομως επακριβως τον ορο.)
φως εν σκοτει!

cprtght@tm@2005
Από το "αχ!" αν κρεμαστείς / το ξέρω, θα πονέσεις,
θα γίνεις μόσχος σιτευτός / σε χασαπο-εκθέσεις.
Θα 'χεις τσιγκέλι μες στο νου / σφραγίδες στα πλευρά σου /
και βάσει του πληθωρισμού / θ' αξίζεις τα λεφτά σου.
Το "αχ!" που βγήκε απ' τον δικό μας χωρισμό/
μοσχοπουλιέται φως μου /
όμως, να ξέρεις, είν' το μόνο αληθινό /
στο ψέμα αυτού του κόσμου...
Της το αφιερώνω, όχι για τίποτ' άλλο δηλ. αλλά επειδή πλέον, δικαιωματικά της ανοίκει...
Τα δέοντα,
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 17/05/2005 18:18:55
ΜΑΣ ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ
ΚΙ ΑΝ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΤΥΛΙΞΕ
ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΚΟΜΜΑΤΙΑ...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
Long Gone
My heart still grieves...
The tears still stain my face,
The loneliness grips my soul
And drains my life force.
Sometimes I feel as though you're just a phone call away,
But then reality sets in...
Its hard to understand that I'll never see you again,
That I've lost you forever...
I cannot comprehend death, nor do I want to.
I curse the grim reaper,
I curse the dark angels!
Death, if you needed to take someone,
Why didn't you take me?
Don't make me suffer anymore...
Am I doomed to be lonely?
What can I do to end this nightmare?
I cannot bear much more of this hell,
Put an end to my misery
©Jennifer del Cid
με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 17/05/2005 18:34:25
quote:
ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΚΟΜΜΑΤΙΑ...
Πήρα τα κομμάτια, τ' άπλωσα τριγύρω /
κι έφτιαξα μια ελπίδα, να 'χω φυλαχτό,
φώναξα τον Νίκο και τον στρατηγό του /
κι άρχισε το γλέντι με τον χωρισμό.
Πάνω που ξεχνούσα, έρχεται μου λέει :
τώρα τι θα κάνεις, που 'σαι μοναχός ?
Σήκωσα τα χέρια και με περηφάνεια,
ήπια στην υγειά του, κι έκλαψε κι αυτός...
Deva
Edited by - Deva_Parinito on 17/05/2005 19:08:21
Τ΄ΑΠΛΩΣΑ ΤΡΙΓΥΡΩ
ΣΤ΄ΟΝΕΙΡΟ ΝΑ ΓΕΙΡΩ
ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΠΑΛΑΤΙΑ.
ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΤΑ ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΕΧΘΡΟΣ ΜΟΥ
ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ, ΤΟ ΦΩΣ ΜΟΥ.
ΦΙΛΙ ΜΟΙΡΑΙΟ,
ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΤΑ ΛΥΓΙΣΕ ΤΟΝ ΣΒΗΝΩ
ΣΑΝ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΣΟΥ ΕΚΕΙΝΟ
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
quote:
ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΤΑ ΓΚΡΕΜΙΣΕ ΕΧΘΡΟΣ ΜΟΥ
ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ, ΤΟ ΦΩΣ ΜΟΥ.
ΦΙΛΙ ΜΟΙΡΑΙΟ,
ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΤΑ ΛΥΓΙΣΕ ΤΟΝ ΣΒΗΝΩ
ΣΑΝ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΣΟΥ ΕΚΕΙΝΟ
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.
Σουτ! μην με διακόπτεις, λίγο ακόμη θέλω /
με τον χωρισμό μου κάπως να τα βρω /
Τράβα τον καπνό σου, πιο μακρυά απο μένα /
δάκρυσαν τα μάτια, κι άλλο δεν μπορώ.
[...]
"Εντάξει φίλε, τώρα είναι πια δικιά σου /
πάρε την θέση και την πίκρα μου, δικιά σου /
σ' αυτή την μάχη, μπορεί να 'μαι πληγωμένος /
μα δεν υπάρχει, νικητής και νικημένος..."
Deva
Edited by - Deva_Parinito on 17/05/2005 19:40:07
τα χείλη σου στεγνά ήταν,όχι σαν τα δικά μου....
το χέρι σου κατεβασμένο,
το δικό μου στην πόρτα σου απάνω...
αντίο έλεγα σε όλες τις στιγμές...
που έπαιρνα μαζί μου...
copyright ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος
με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
και άσε με να αγιάσω
είμαι κορμί κι εγώ θνητό
στο χάος θα περάσω.
Γι΄αυτό γελώ και τραγουδώ
του χωρισμού το πλήγμα
απλά οι φίλοι μου εδώ
μου συμπληρώνουν [ρήμα]...
Μία μονάχα ειν΄η ζωή
όποιος τη ζει το ξέρει
κάποτε χάνεται η πνοή
αυγή η καλοκαίρι..
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.