- Κενή Διαθήκη - Περιοδικά - Βιβλία
quote:
κάποτε χάνεται η πνοή
Τίποτα δεν χάνεται, στο φως και στο σκοτάδι /
κι όποιος το νιώσει αυτό βαθιά, την βγάζει πάντα λάδι...
Deva Parinito
όπως κι αν σ' ονομάσουν,
'κείνη την ώρα θα ριγούν,
μαζί σου θα τα χάσουν.
Μένα ποτέ δεν μ' άκουσες,
όνομα να σου λέω,
ρουσφέτι να σου ζήτησα,
ούτε κρυφά να κλαίω.
Ούτε πως είσαι άπονος,
δεν σκέφτηκα ποτέ μου,
και ό,τι ώρα θες να 'ρθεις,
έχεις κλειδί το "ναι" μου.
Άστην αυτήν που σου ζητώ,
στην ζήση να υποφέρει,
το λάθος της ν' αφήσει εδώ
'κει πάνω μην το φέρει..."
Deva Parinito
της θλίψης μου το χάδι
μ΄αγγίζει και πεθαίνω
το δάκρυ ανασαίνω...
Είμαι καλά δε βλέπεις,
τον πόνο ανατρέπεις,
είμαι καλά βαδίζω
στη νύχτας μου το γκρίζο...
Και όμως υπομένω
το όνειρο μου ξένο
και γίνομαι μπαλάντα
λουλούδι στη βεράντα.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
quote:
και γίνομαι μπαλάντα
λουλούδι στη βεράντα.
E, τώρα νομίζω είναι πλέον η ώρα για το :
"Κάθεσε στο μπαλκονάκι, σαν λουλούδι αθάνατο /
μα εγώ σαν τ' αηδονάκι, παίζω με τον θάνατο..." 
Deva Parinito
Edited by - Deva_Parinito on 17/05/2005 20:55:39
Χαμογελώ και χαίρομαιψηλά εις το μπαλκόνι,
τόση φιλία γεύομαι
πλέον δεν νοιώθω μόνη...
Αργοσταλάζουν οι πενιές
του χρόνου του μπερμπάντη
κλαίνε οικτρά οι γειτονιές
κάθε φριχτή απάτη.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
quote:
TO AX AYTO MAΣ ΞΥΠΝΗΣΕ
ΜΑΣ ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ
ΚΙ ΑΝ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΤΥΛΙΞΕ
ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΚΟΜΜΑΤΙΑ...
[...]
Χαμογελώ και χαίρομαι
ψηλά εις το μπαλκόνι,
τόση φιλία γεύομαι
πλέον δεν νοιώθω μόνη...
κι εγώ είμαι μόνος, μικραίνει ο πόνος,
αν λίγο μ' αισθανθείς,
δεν είσαι μόνος, αυτό είναι Νόμος!
Τα πάντα αλλάζουν φιλαράκι. Προχώρα!
Πρέπει να σ' αφήσω τώρα. Πάω να προχωρήσω...
Να' σαι καλά,
Deva Parinito
Πόνος ...νόμος στο είναι μου,
ένας σκοτεινός θόλος που τα όνειρα σκεπάζει,
ένας φάρος που απο καιρό έχει πάψει ,
να στέλνει σήματα ύπαρξης ,στεριάς και φωτός....
copyright αρ.συμβ. 2738 ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.ΚΟΡ/Ος
με απεραντο σεβασμο και αγαπη ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 17/05/2005 22:00:32
Edited by - manos on 17/05/2005 22:13:06
Edited by - manos on 17/05/2005 22:16:46
Edited by - manos on 17/05/2005 22:24:37
Edited by - manos on 17/05/2005 22:25:56
Edited by - manos on 17/05/2005 22:28:21
όλα τα κορίτσια, 'γυμνωθήκαν πάλι.
Ζήτω μου και μένα που 'μαι πάλι μόνος,
άδειασε το σπίτι, άδειασε κι ο θρόνος..
Τα δέοντα,
Deva
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΟΝΟΣ
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΝΤΑ ΦΕΡΝΕΙ
ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΑΝΑΣΤΑΙΝΕΙ.
ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.
Η Ελένη
Σε βλέπω κάθε μέρα να περνάς
μπροστά μου και να μου χαμογελάς
του δρόμου μια παράξενη οπτασία
και του μυαλού ανάμνηση και φαντασία
Και θέλω να σου πω για μια στιγμή
και όχι, δεν είν’ τούτο υπερβολή
εγώ απέναντί σου ζω, Ελένη,
κι απέναντί μου, όλη η οικουμένη
Μου λες θέλεις καριέρα και λεφτά
και πάντα μου τσακίζεις τα φτερά
και μόλις κάνω να ‘ρθω στην οδό σου
σε βλέπω πάλι με τον γόη συνοδό σου
Και θέλω να σου πω στα φανερά
και όχι, δεν ζητώ παρηγοριά
εγώ αν ζω μόνο για σένα, Ελένη,
σκοτάδι θα ‘ναι, όλη η οικουμένη
Τα δέοντα,
Deva Parinito
Αρ.Πρωτ.ΑΕΠΙ 4528/04
Edited by - Deva_Parinito on 21/05/2005 13:03:26
γεύση από Ήττα, μου είχε λύψει το παρόν τραγούδι!
Γιά να δω λίγο να στανιάρω... να αυτοπροσδιοριστώ
βρε παιδί μου!
Διότι με τόσους κόλακες γύρω μου, χάνω το μέτρο!
Μιά Ήττα θα με φέρει στα μέτρα μου!
Είναι πολύ ωραίο να έχουμε ήττες...
δε νομίζετε;
Σκέπτομαι πόσοι καλλιτέχνες έχουν χρησιμοποιήσει
την ήττα δημιουργικά... πόσα έργα έχουν αφιερωθεί
στην ήττα!
μετά την ήττα έρχεται η φιλοσοφία της ήττας:
"για 2 πράγματα μη στενοχωριέσαι, για αυτά που διορθώνονται
και για αυτά που δε διορθώνονται!"
"πήραμε τη ζωή μας λάθος κι αλλάξαμε ζωή"
των γραμμάτων η πεντάλφα
ξεκινά πάντα με Άλφα
και στο τέλος είναι Θήτα
μόλις δεις μπροστά σου Ήττα
τό πε και ο Ήττα Βήτα
ζήσε τη ζωή με Ήττα
μεταξύ Ζήτα και Θήτα
πάντα βρίσκεται ένα Ήττα
της ζωής το Άλφα Βήτα
Στην άμμο τα όνειρα χασμουριούνται αγκαλιασμένα
-χθες βράδυ μεθύσαν στη νίκη και χαίρονται.
Στην άκρη της παραλίας, ένας μοναχικός, χωμάτινος πύργος
με λάβαρο στο πιό ψηλό μπαλκόνι στέκεται περίφανος,
που το κύμα και ο άνεμος λυσμόνησαν να τον επισκευθούν...
Η μήπως δεν είναι τόσο άσχετο
quote:
αναφερομενος στην ομαδα του νεου φορουμ...//αληθεια τους αλλους τους ξερειςεχετε συμφαγει--
Για να καταλάβω τώρα θεωρείς ότι αν έχεις καθίσει μερικές φορές σε ένα τραπέζι και έχεις συμφάγει με κάποιους τους ξέρεις καλά?
Ασε μην απαντάς!
Να σου απαντήσω εγώ που έχω δυστυχώς και προσωπική πείρα:
Tις μαχαιριές στην πλάτη μου τις "χώσανε" αυτοί με τους οποίους έχω συμφάγει πολλάκις... ελπίζω να κατανοείς τι θέλω να πω και για ποιούς αναφέρομαι...
Ο Θεός να σε φυλάει από τέτοιους "φίλους"...
Edited by - Avallon on 01/06/2005 00:24:57
Έρχονται σκέψεις μες στο νου,
πως δήθεν ήταν λάθος,
κακό δικού μου κεφαλιού,
το γρήγορο το πάθος.
Να πω πως είσαι αλλουνού,
Θα ‘τανε ίσως λύση
εγώ εδώ, εσύ αλλού,
Ανατολή και Δύση.
Τίποτε πια δεν φοβάμαι, ναι στην άρνηση,
κρύβει σιδερένιο θάρρος και η απάρνηση,
κι από ένα «όχι» σαν του Μεταξά,
εγώ θε’ να αρματώσω το «ναι» μου πιο καλά.
Έρχονται σκέψεις στην στιγμή,
μα φεύγουν άρον άρον
γιατί η κλέφτρα μου η ψυχή,
το φως κλέβει των φάρων.
Να πω πως δεν με συγκινείς,
θα ‘ταν μεγάλο θέμα,
κάλλιο εσύ να μ’ αρνηθείς,
παρά να ζω στο ψέμα.
Πάω να κλάψω τον πόνο μου...
Deva Parinito
ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΛΕΩ
ΒΟΥΛΙΑΖΩ ΣΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
ΡΑΓΙΖΩ ΜΕΣ΄ΤΙΣ ΗΤΤΕΣ.
ΚΙ ΑΝ ΕΙΝ΄Η ΘΛΙΨΗ ΜΟΥ ΒΡΑΧΝΑΣ,
ΕΣΥ ΑΛΛΟΥ ΚΑΛΟΠΕΡΝΑΣ,
ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΠΛΑ ΝΑ ΠΡΟΣΠΕΡΝΑΣ
ΟΣΟ ΠΟΝΑΩ, ΔΕΝ ΠΟΝΑΣ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.