- Περιφερειακό θέμα συζήτησης. Νοέμβριος 2006 - Απρίλιος 2007 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

quote:

---

________________________________________________________________________

Σε σχέση με τις παραπάνω μετακινήσεις μηνυμάτων, μία υπενθύμιση προς όσους δεν εννοούν να αποδεχτούν ότι η προσπάθεια του Esoterica προωθεί, ανάμεσα στα άλλα, τον ουσιαστικό ανθρώπινο διάλογο σε όλες τις μορφές του και ως εκ τούτου καταδικάζει οποιεσδήποτε καταστροφικές συμπεριφορές και στάσεις(και περισσότερο τις αγελαίες) που το μόνο που μπορούν να επιτύχουν είναι επιπέον άμβλυνση της Συνείδησης:

Στην εποχή αυτή υπάρχουν άπλετες δυνατότητες για οποιονδήποτε δεν συμφωνεί ή δεν κατανοεί τα παραπάνω, να ξεδιπλώσει τα ταλέντα του και να εκφράσει πρακτικά τις επιθυμίες του σε άλλους χώρους που μπορούν ή δέχονται να "περιθάλψουν" αυτές τις ωθήσεις.
Το να κρύβεται κάποιος πίσω από το δάκτυλό του και ταυτόχρονα να το κουνά απειλητικά προς αυτά που ούτως ή άλλως δεν βλέπει δεν είναι ούτε έξυπνο αλλά ούτε και θαρραλέο.

Το λογικό και το δίκαιο είναι πάντα να αναλαμβάνουμε πλήρως τις ευθύνες των επιλογών μας και να αφήνουμε τους άλλους να κάνουν το ίδιο.
Οι τάσεις που αντλούν ενέργεια και ζωή απλά και μόνον από το να αντιμάχονται τις ξεκάθαρες επιλογές άλλων ανθρώπων - σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο - είναι σίγουρα και με "μαθηματική ακρίβεια", αδιεξοδικές.

---

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=9170#321671

quote:

---

χάσαμε επεισόδια πάλι ?

---

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=9170#321671

H ΓΕΝΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ
βρίσκεται στο "Μουσείο" Απολιθωμένων Θεμάτων/Συζητήσεων..." <--- κάνε κλικ

http://www.veoh.com/videos/e164741tPhjpgDj

Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβoλωντας το κεφαλι του

quote:

---

(οι συντονιστες με αποκαλουν γιδοβοσκο/μαναβη εγω τους ευχομαι να μιασουν
εστω και στο μικρο δαχτυλακι ενος γιδοβοσκου/μαναβη)

---

Edited by - allzzaro on 15/04/2007 18:59:43

quote:

---

Τα καλύτερα πράγματα στη ζωή είναι τζάμπα

---

Μου έφτιαξες τη μέρα gentleman..

quote:

---

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θίχτηκες που σε αποκάλεσαν γιδοβοσκό/μανάβη.
Είναι δύο αξιοσέβαστα επαγγέλματα που απαιτούν και ιδιαίτερες ικανότητες.
Μάλιστα είναι επαγγέλματα που οδήγησαν στον πλούτο αρκετούς από αυτούς που τα εξασκούσαν.

---

Α. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Αμέσως μετά την Αλωση, η κατάσταση που επικρατούσε στην κατακτημένη Ελλάδα οδήγησε πολλούς από τους κατοίκους να καταφύγουν στους ορεινούς όγκους, προσπαθώντας να αποφύγουν την αιχμαλωσία και τη σφαγή. Στους πρώτους 2-3 αιώνες μετά την Αλωση, οι άνθρωποι αυτοί, χωρίς εθνική συνείδηση, χωρίς εθνικούς στόχους και με αποκλειστικό γνώμονα την προσωπική τους επιβίωση, επιδίδονταν σε πράξεις ληστείας, γεγονός που τους προσέδωσε το όνομα "Κλέφτες".

Από τα μέσα ήδη του 18ου αιώνα, τα άτακτα αυτά σώματα αρχίζουν να έχουν σαφείς προσανατολισμούς εναντίον των Τούρκων, οι επιχειρήσεις τους εστιάζονται στις επιθέσεις εναντίον τουρκικών στόχων, με άλλα λόγια αποτελούν "τη μαγιά της λευτεριάς", όπως σημειώνει ο Μακρυγιάννης, καθώς αρχίζουν να αποτελούν τον πυρήνα των στρατιωτικών σωμάτων αντίστασης κατά των Τούρκων. Ο Choiseul Gouffier γράφει σχετικά το 1782: "Οχι στην πρωτεύουσα αλλά στις επαρχίες και μακριά από την έδρα της αυτοκρατορίας πρέπει να ιδή κανείς τους Ελληνες. Ο έρωτας της ελευθερίας ποτέ δεν έσβησε από τις καρδιές τους". (Ιστορία του Ελληνικού Εθνους, τ. 11, σελ. 147).

Από τη μεριά της η τουρκική εξουσία θα αρχίσει να οργανώνει στρατιωτικές ή μη επιχειρήσεις εναντίον τους, με σκοπό να τους εξοντώσει ή να τους δελεάσει, ανάλογα με την περιοχή και το είδος του "προβλήματος".

Στο τέλος του 18ου αιώνα, οι κλέφτες αποτελούν ένα υπολογίσιμο και δυνατό αντάρτικο σώμα, στελεχωμένο με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του Αγώνα: Κολοκοτρώνης, Ανδρούτσος, Κατσαντώνης, Διάκος, Καραϊσκάκης...

Το δεξί χέρι της τουρκικής εξουσίας, το πατριαρχείο των Ρωμαίων, διά στόματος Καλλίνικου του Ε΄ επικυρήσσει και αφορίζει τους καπεταναίους αυτούς, προσπαθώντας μάταια να σταματήσει το ποτάμι του Αγώνα που άρχισε να φουσκώνει και να παρασέρνει στο διάβα του οθωμανούς και πατριάρχες-πασάδες. Είχε προηγηθεί ήδη η προδοσία και η παράδοση του Ρήγα στους Τούρκους, η επικήρυξη των γραφτών του ενώ ακολουθούσε ο μεγάλος τριπλός αφορισμός της Επανάστασης από τον ίδιο ξένο θρησκευτικό οργανισμό που είχε αναλάβει ήδη από το 1454 την υποχρέωση να διατηρεί τους Ελληνες υποταγμένους στο σουλτάνο.

B. Ο ΑΦΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑΣ

Στα 1805, ο τότε πατριάρχης Καλλίνικος πασάς ο Ε΄ εξαπολύει ένα φιρμάνι κατά των ανθρώπων που άρχισαν να απειλούν φανερά την τουρκική εξουσία και άρα τα ίδια τα συμφέροντα του πατριαρχείου που ήταν στενά συνδεδεμένα μ'αυτήν. Αφορίζει τους κλέφτες, τους καπεταναίους, και ζητάει από τους χριστιανούς να τους καταδίδουν στο σουλτάνο. Ο αφορισμός, σε μορφή εγκυκλίου, απευθύνεται προς τον αρχιεπίσκοπο Δημητσάνας Φιλόθεο και στους επισκόπους και ιερείς της Πελοποννήσου αλλά και στους κοτσαμπάσηδες της περιοχής, όσους δηλαδή το πατριαρχείο θεωρεί συμμάχους του στον ιερό αγώνα του κατά οποιασδήποτε ιδέας επανάστασης.

Ας δούμε τα βασικά σημεία του αφορισμού του πατριαρχείου:

- Αρχικά ο αφορισμός ξεκινάει με ένα λιβανισμό της τουρκικής δουλείας, η οποία χαρακτηρίζεται "ευεργετική" για τους ραγιάδες.

"Η κραταιοτάτη και ευεργετικωτάτη εις ημάς βασιλεία, το δικαιότατον και πολυχρονιώτατον δοβλέτι, με το να προνοήται πάντοτε δια την ησυχίαν και καλήν κατάστασιν όλων των υπηκόων και πιστών ραγιάδων, όπου είναι υποκείμενοι εις την βασιλικήν του επικράτειαν..."

- Στην εισαγωγή επίσης σημειώνεται πως οι "κλέφτες" οι οποίοι αφορίζονται είναι γνωστοί στους κατοίκους (και άρα, όπως αναφέρεται παρακάτω, εύκολη η κατάδοσή τους) ενώ ταυτόχρονα ο ανθέλληνας επαγγελματίας χριστιανός χαρακτηρίζει τα αντάρτικα σώματα των κλεφτών ως "κακοποιούς", "απαγωγείς", "δυνάστες του λαού" (βγάλε τη σκούφια σου και βάρα μας...), "εγκληματίες", και άλλα τέτοια. Φυσικά οι χαρακτηρισμοί αυτοί δεν πείθουν ούτε το συντάκτη του αφορισμού, καθώς αμέσως παρακάτω καταδεικνύει ποιούς πραγματικά εννοεί: Αυτούς που ανθίστανται στη "βασιλική εξουσία", στον εργοδότη του πατριάρχη, το σουλτάνο.

- Τέλος σημειώνει ο πατριάρχης πως αυτό δεν είναι το πρώτο έγγραφο που έχει στείλει σχετικά, αλλά έχει στείλει κι άλλα, με τα οποία προστάζει να διατηρείται η "δουλική κλίση" προς το σουλτάνο και να εμποδίζεται κάθε κίνηση εναντίον του σουλτάνου.

"Πολλάς φοράς και ημείς με υψηλήν προσκυνητην προσταγήν εγράψαμεν εις την αρχιερωσύνην σου και εις τους λοιπούς συναδέλφους αρχιερείς του Μωρέως (...) να έχετε μεγάλην προσοχήν, να φυλάττετε απαρασάλευτα όσα προστάζεσθε με κάθε ομόνοιαν και με μεγάλην δουλικήν κλίσιν, και να εμποδίζετε με κάθε τρόπον και με όλην σαν την δύναμιν κάθε κίνημα, οπού είναι εναντίον εις τας βασιλικάς προσκυνητάς προσταγάς"

Ετσι το πατριαρχείο δίνει τις παρακάτω εντολές:

α. Οι κοτσαμπάσηδες και οι δημογέροντες πρέπει να καταδίδουν τους κλέφτες και να τους παραδίνουν στους Τούρκους αστυνομικούς, ώστε αυτοί με τη σειρά τους να τους παραδίνουν στον πασά για να τους τιμωρήσει.

"εις οποίον χωρίον η τζιφλίκι ευθύς οπού φανώσιν οι κλέπται, οι προεστώτες και δημογέροντες εκείνων των χωρίων φανερώνοντες εις τους κοτζαμπασίδες του καζά, εκεί οπού υποτάσσονται τα χωρία και τζιφλίκια, έχουσι χρέος οι κοτζαμπασίδες χωρίς αργοπορίαν να πιάνωσι τους τοιούτους κλέπτας και να τους δίδωσι εις τον βοϊβόνδαν και ζαπίτην και εις τους αγιάννηδες, από τους οποίους να αποστέλλωνται εις τον Μόρα βαλή πασιά εφέντην μας, δια να λάβωσι κατά νόμους τα επίχειρα της κακίας των."

β. Σε όποια Μητρόπολη εμφανίζονται κλέφτες, ο Μητροπολίτης θα χάνει τη θέση του και δεν θα παίρνει άλλη μητρόπολη (ένα καλό κίνητρο για τους επισκόπους να καταδίδουν τους κλέφτες).

"Το εναντίον δε μεταξύ εις αυτούς τους κεφιλεμέδες, οποίος από τους ραγιάδες ήθελε φανή κλέπτης και κακοποιός, ο μητροπολίτης εκείνος όπου ορίζει τον καζάν εκείνον, από τον οποίον ευγαίνουν οι κλέπται, θέλει αποδιωχθή από την επαρχίαν του, με απόφασιν κατά το παλαιόν υψηλόν φερμάνι, ότι να μην πέρνη ποτέ άλλην επαρχίαν"

γ. Οποιος κλέφτης σκοτώσει κάποιον, αυτός πρέπει να παραδίδεται από τους κοτσαμπάσηδες στην αστυνομία για να σταλεί στον πασά για τα περαιτέρω.

"Κατά τον κεφιλεμέ οπού ήθελε γένη, οποίος από τους ραγιάδες ήθελε σκοτώση κανένα άπταιστον, οι πρώτοι κοζαμπασίδες του καζά εκείνου η του χωρίου η τζιφλικίου, οπού ήθελε γένη ο φόνος, έχουσι χρέος να παραστήσωσι τον φονέα, παραδίδοντές τον εις τον βοϊβόνδαν και αγιάννηδες, από τους οποίους να στέλλεται ο φονεύς με ιλάμι της ιεράς κρίσεως εις τον υψηλότατον πασιά εφέντην μας."

δ. Οποιος κλέφτης όμως δεν πιαστεί και δεν δοκιμάσει την τιμωρία του πασά μας, παρά μείνει ελεύθερος να χτυπάει τους Τούρκους, τον καταριόμαστε, τον αφορίζουμε, να μη λιώσει ο κερατάς μετά θάνατο, να είναι καταραμένος για πάντα και να καίγεται στο πυρ το εξώτερο, που τόλμησε να σηκώσει κεφάλι κατά του σουλτάνου και κινδυνεύουμε τώρα εμείς να χάσουμε τη δουλειά μας...

Το κυρίως κείμενο του αφορισμού είναι ένα μείγμα από χριστιανικές κατάρες, χολή, μίσος και αφρισμένο μένος του πατριαρχείου κατά των Ελλήνων κλεφτών που απειλούσαν τη δουλεία και την υποταγή των Ελλήνων στους Τούρκους, απειλώντας ταυτόχρονα και τα προνόμια του πατριάρχη και του μαγαζιού του που ήταν άρρηκτα δεμένα με την υποταγή των ραγιάδων.

"Ανίσως όμως καθένας από σας δια την πλεονεξίαν του, δια να ωφελή τον εαυτόν του, κατατυραννή ασεβώς και βασανίζη τους πτωχούς ραγιάδες με παράνομα και άδικα χαράτζια και παρσίματα και νομίζη ένα τυχηρόν εύρημα δια τα χωριστά άλλα τέλη το να ευρίσκωνται κακοποιοί εις αυτήν την λησταρχικήν ζωήν, και χαίρωνται εις τα φονικά, και προδίδουν τους ανθρώπους δια να σκοτώνωνται, ούτος θέλει πέση εις τας πολιτικάς παιδείας και εις τας εκκλησιαστικάς ημών κατάρας και αφορισμούς καθώς και συνοδικώς γράφοντες αποφαινόμεθα εναντίον εις τους τοιούτους, ότι όταν εις το εξής δεν ήθελε κάμωσι με προθυμίαν και μεγάλην υπομονήν, κατά τας σταλείσας υψηλάς βασιλικάς προσταγάς και φερμάνια και δεν ήθελε παύσωσιν από τας τοιαύτας ασυγχώρητους κακίας και πονηρίας, υπάρχωσιν αφωρισμένοι, κατηραμένοι και ασυγχώρητοι, και μετά θάνατον άλυτοι, και τυμπανιαίοι και πάσαις ταις πατριαρχικαίς και συνοδικαίς αραίς υπεύθυνοι και ένοχοι του πυρός της γεέννης, και τω αιωνίω αναθέματι υπόδικοι· όθεν, δια να μην πάθετε τα τέτοια μισητά και αποτρόπαια, ποιήσατε ως γράφομεν εξ αποφάσεως· η δε του Θεού χάρις είη μεθ’ υμών"

αωε Οκτωβρίου κε
Κωνσταντινουπόλεως Καλλίνικος και εν Χριστώ αδελφός και ευχέτης

Γ. ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥ

Οπως περιγράφει τόσο ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του αλλά και πολλοί άλλοι συγγραφείς, τα αποτελέσματα της επικύρηξης των κλεφτών και του αφορισμού τους από το πατριαρχείο ήταν καταλυτικά για την ύπαρξη του κινήματος στην Πελοπόννησο. Ο Πιπινέλης αναφέρει πως η κλεφτουριά διαλύθηκε τελείως μετά το 1806, μέσα από το ανηλεές κυνηγητό του κλήρου, των κοτσαμπάσηδων και των αφοσιωμένων τους.

Πράγματι, ο αφορισμός του πατριαρχείου ολοκλήρωσε με τον καλύτερο τρόπο τη διάλυση των αντάρτικων ελληνικών ομάδων, καθώς έδωσε το τελειωτικό χτύπημα σε ένα "πρόβλημα" που η τουρκική εξουσία δεν μπορούσε κατά τα φαινόμενα να λύσει μόνη της. Όπως καταθέτει ο Αμβρόσιος Φραντζής έσπευσαν τότε “Οθωμανοί τε και Έλληνες κατά των κλεπτών“, στέλνοντας όσους συλλαμβάνονταν στην αγχόνη, στο παλούκωμα, στη σούβλα ή στο σχίσιμο στα τέσσερα και στο κρέμασμα στις δημόσιες οδούς... Ενέργειες που έκαναν το πατριαρχείο περήφανο, βλέποντας να πιάνει τόπο η προσπάθειά του να διαλύσει ό,τι έβαζε σε κίνδυνο την τουρκική δουλεία και ταυτόχρονα τα δικά του συμφέροντα.

Αξιος ο μισθός και του Καλλίνικου πασά του Ε΄

Ο Κατσαντώνης καταδίδεται στους Τούρκους από το μοναχό Καρδερίνη (στο βάθος), μετά τον αφορισμό του πατριάρχη Καλλίνικου (ξυλογραφία 19ου αι.)

Τον επίλογο του παρόντος τον αφήνουμε στον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, που έγραψε για την παράδοση του κλέφτη Κατσαντώνη στους Τούρκους από το μοναχό Καρδερίνη

Τον Κατσαντώνη πιάσανε, κλάψτε πουλιά μου, κλάψτε.
Ένας παπάς τον πρόδωκε. Μαχαίρι να του γένει
η κοινωνιά που του βαψε τ' αφορισμένο στόμα,
θηλειά κι αστρίτης στο λαιμό τ' άγιο του πετραχήλι,
να μη βρεθεί πνευματικός, να τον ξεμολογήσει
κι αγαπημένα δάχτυλα τα μάτια να του κλείσουν.

quote:

---

macedon:
Ο Πιπινέλης αναφέρει πως η κλεφτουριά διαλύθηκε τελείως μετά το 1806, μέσα από το ανηλεές κυνηγητό του κλήρου, των κοτσαμπάσηδων και των αφοσιωμένων τους.

---

O Πιπινέλης είναι πολύ "μεγάλος ιστορικός" και θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά στα υπόψη μας την ιστορική του προσέγγιση..........κρίμα βέβαια που δεν έγραψε και κάποιο βιβλίο για τη συνεισφορά της Χούντας στα Ελληνικά δρώμενα και δή στην Κύπρο.....ως Υπουργός Εξωτερικών επί Χούντας σίγουρα θα ήξερε πολλές αλήθειες να μας πει ..........σαν κι αυτές του '21........ήθελα να ξερα που τους ξετρυπώνεις κάθε φορά......

Έχω ήδη αναφέρει δεκάδες παραδείγματα με τη συμμετοχή του κλήρου ανώτερου και κατώτερου στην επανάσταση.
Παρά ταύτα θα αναφέρω τι λένε οι ίδιοι οι κλέφτες......για το ρόλο του κλήρου......όπως για παράδειγμα ο Μακρυγιάννης μιας και τον ανέφερε ο macedon!......λίγο μόνο υπομονή.

quote:

---

macedon:
Τον επίλογο του παρόντος τον αφήνουμε στον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, που έγραψε για την παράδοση του κλέφτη Κατσαντώνη στους Τούρκους από το μοναχό Καρδερίνη
Τον Κατσαντώνη πιάσανε, κλάψτε πουλιά μου, κλάψτε.
Ένας παπάς τον πρόδωκε. Μαχαίρι να του γένει
η κοινωνιά που του βαψε τ' αφορισμένο στόμα,
θηλειά κι αστρίτης στο λαιμό τ' άγιο του πετραχήλι,
να μη βρεθεί πνευματικός, να τον ξεμολογήσει
κι αγαπημένα δάχτυλα τα μάτια να του κλείσουν.

---

Διακόσια χρόνια από το μαρτυρικό θάνατο του Κατσαντώνη.
Ως ελάχιστο φόρο τιμής σε έναν από τους πρωτεργάτες και πρωτομάστορες της Ελευθερίας,
η Αδελφότητα των Ηπειρωτών Σαρακατσαναίων της Αθήνας επανεξέδωσε δυο από τις παλαιότερες βιογραφίες του σε ένα βιβλίο με τίτλο «Μνήμη Κατσαντώνη».
Δύο αξιολογότατες εργασίες, σπάνιες και δυσεύρετες.

Η πρώτη είναι Ο «Βίος του Κατζαντώνη»,
του Επαμεινώνδα Φραγγίστα, η οποία είναι η πρώτη βιογραφία του Κατσαντώνη και εξακολουθεί να παραμένει από τις πληρέστερες, εκδόθηκε το 1862 στην Αθήνα και ο συγγραφέας της στηρίχθηκε στις αφηγήσεις του πατέρα του που ήταν από τα πρωτοπαλίκαρα του Κατσαντώνη.
Σε αυτόν ο Επαμεινώνδας Φραγκίστας αναφέρει ως καταδότη κάποιον βλαχοποιμένα τον Ιωάννη Γκούρλια ,

Η δεύτερη, του Eugene Yemeniz, αμετάφραστη μέχρι σήμερα, δύσκολα τη συναντάς στην ελληνική βιβλιογραφία.
Εκδόθηκε στο Παρίσι το 1869 με βάση ένα ταξίδι που ο ίδιος έκανε το 1852 στα Άγραφα, από το Μεσολόγγι.
Η εργασία του Eugene Yemeniz θα μπορούσε να θεωρηθεί από τις πιο αυθεντικές βιογραφίες του Κατσαντώνη, καθώς ο ίδιος συγκέντρωσε πληροφορίες από τους αγωνιστές του ασκεριού του ήρωα και ιδιαίτερα από τον Καραγιαννάκη από τον οποίο φιλοξενήθηκε παραμένοντας για πολλές μέρες στα Αγραφιώτικα βουνά.

Ο Yemeniz λοιπόν, ο οποίος συνάντησε το 1852 στα Άγραφα το πρωτοπαλίκαρο του Κατσαντώνη ,τον Καραγιαννάκη ,από τον οποίον πήρε πολλές πληροφορίες για τον αρχηγό όλων των κλεφτών ,λέει ότι το κρησφύγετο του Κατσαντώνη το πρόδωσε μια γυναίκα Καρπενησιώτισσα που του πήγαινε τρόφιμα και βότανα.

Ο Νικόλαος Κασομούλης (1795-1872), ο αθάνατος ήρωας του 1821, με τα "Ενθυμήματά του" προσφέρει σε όλους τους Έλληνες ένα ανεκτίμητο ιστορικό θησαυρό.
Υπήρξε ένας από τους κύριους οργανωτές της επανάστασης του Ολύμπου και μετά την αποτυχία της, κατέφυγε στην περιοχή του Ασπροπόταμου και έγινε γραμματικός του καπετάνιου Στορνάρη, τον οποίο και ακολούθησε σε όλες τις μάχες.
Στο έργο του Κασομούλη καταγράφεται επίσης και η άγνωστη ιστορία του Αρματολισμού στα προεπαναστατικά χρόνια, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα.
Αναμφισβήτητα τα "Ενθυμήματα" του Ν. Κασομούλη, όπως όλοι οι ιστορικοί συμφωνούν, αποτελούν ένα ανεκτίμητο ιστορικό κειμήλιο για τους απανταχού Έλληνες.
Σε αυτό ο Κασομούλης αναφέρει ως καταδότη κάποιον Αθ. Γκούρλια.

Η η λαϊκή μούσα αναφέρει τα εξής:
"Για σήκω Κατσαντώνη μου ,για σήκω καπετάνιε , Μας πρόδωσαν ,μας πλάκωσαν οι σκυλοαρβανίτες. Μας πρόδωσε , μας έδωσε αυτούς ο παλιό- Γκούρλιας."

"Όταν όλοι οι οπλαρχηγοί συγκεντρώθηκαν στη Λευκάδα για να συζητήσουν με τον Καποδίστρια για την Εθνεγερσία (1806 - 1808) ανακύρηξαν ομόφωνα τον Κατσαντώνη «πολέμαρχο».
Το κίνημα όμως ματαιώθηκε με τη σύλληψη και το θάνατο του Θύμιου Βλαχάβα. Του παπά-Βλαχάβα ενός ατρόμητου ιερέα που ανέφερα σε προηγούμενο μήνυμά μου........ψιλά γράμματα κι αυτό!

Το σημαντικότερο όμως κατόρθωμα του Κατσαντώνη, που πέρασε βέβαια στο θρύλο και τραγουδήθηκε σε πολλά δημοτικά τραγούδια ήταν ο θάνατος του Βεληγκέκα, του γνωστότερου δερβέναγα του Αλή πασά.

Ο Αλή στην προσπάθειά του να περιορίσει τη δράση του Κατσαντώνη αποφάσισε να οργανώσει νέα εκστρατεία εναντίον του και έβαλε επικεφαλής τον πιστό του Βεληγκέκα.
Να σημειώσουμε εδώ ότι σύμφωνα με την παράδοση ο Βεληγκέκας, έπειτα από εντολή του Αλή, συνέλαβε την γυναίκα του Κατσαντώνη Αγγελική και το γιο του Αλέξανδρο με σκοπό να τους μεταφέρει στα Γιάννενα και έτσι να υποχρεωθεί ο ηρωικός κλέφτης να "προσκυνήσει".
Ο Γέρο Δήμας που τσοπάνευε τα πρόβατα του Αλή στο Κόρθιο των Τζουμέρκων ειδοποίησε τον Κατσαντώνη.

Κατά τη λαϊκή μούσα ο Λεπενιώτης τον ρωτάει:

"- Αντώνη μου τι σκέπτεσαι, τ' είσαι συλλογισμένος;"
Ο Κατσαντώνης του απαντά:
"- Εψές μούρθαν τα γράμματα από το Γέρο - Δήμα
Απ' όξω λέει τ' απόγραμμα και μέσα λέει το γράμμα:
Μου πήρε τη γυναίκα μου και το μικρό παιδί μου
Ο Βελή - Γκέκας το σκυλί το άπιστο ζαγάρι".

Ο Βελή-Γκέγκας τελικά σκωτώθηκε από τον Κατσαντώνη ύστερα από πληροφορίες κάποιου παπά-Γεώργιου για την πορεία του Βεληγκέκα........

Ταυτόχρονα όμως, ο Κατσαντώνης αρρώστησε από ευλογιά και γύρισε να θεραπευτεί στις κορυφές των Αγράφων.

«Ανάθεμα την ευλογιά που μ’ έκαμε κουφάρι
και σούλεγα παληότουρκε, ποιος είν’ ο Κατσαντώνης»!

Διέλυσε το πολυάριθμο κλέφτικο σώμα του σε μπουλούκια και, με τέσσερις έμπιστους και τον αδερφό του Χασιώτη, αποσύρθηκε σε κάποια σπηλιά.
Μόνο ένας βοσκός ήξερε το κρησφύγετο και του πήγαινε τροφή και ο αδελφός του.

Ο Τουρκαλβανός Μουσχουρντάρης έμπιστός του Αλή, με 800 άντρες βγήκε στ' Άγραφα για να τον συλλάβει.
Ενώ αρχικά πουθενά δεν βρισκόταν το σημείο απόκρυψης κάποιοι εντόπισαν τον βοσκό (βλέπε και παραπάνω και παρακάτω), που μετά από θηριώδη βασανιστήρια αποκάλυψε το σημείο του σπηλαίου.

Η ασθένεια λοιπόν και ο τόπος απόκρυψής του προδόθηκαν στον Αλή Πασά υπό διάφορες εκδοχές:

1) Από κάποιο Γκούρλια, (αναφορά μας δίνουν όπως προέγραψα οι Νικόλαος Κασομούλης και Eugene Yemeniz)

2) Από κάποιο καλόγερο, (την αναφορά αυτή μας τη δίνει μόνο ο Κ. Ράμφος ο οποίος λέει ότι τον Κατσαντώνη τον πρόδωσε κάποιος καλόγερος που ονομάζονταν Καρδερίνης.
Αυτή την άποψη αποδέχτηκε και ο Αριστοτέλης. Βαλαωρίτης.

3)Από κάποια γριά ζητιάνα, που πούλαγε βότανα και μαγγανείες.

4)Ότι προδώθηκε παρά τη θέληση του, ύστερα από βασανιστήρια, από έναν φίλο που ονομαζόταν Σιούρτας.

5)Από μία γυναίκα Καρπενησιώτισσα που του πήγαινε τρόφιμα και βότανα.

"Εδώ όμως να παρατηρήσω ότι ο Κ. Ράμφος που ισχυρίζεται ότι προδόθηκε από καλόγερο, έχει κάνει ένα μεγάλο λάθος όσον αφορά τη μάχη του Κατσαντώνη με τον Βεληγκέκα, βάζοντάς μας έτσι σε σκέψεις για την αναφορά του στον καλόγερο......

κατά την εκδοχή του Κ. Ράμφου, οι δύο αντίπαλοι, συναντήθηκαν κοντά στο "Χάνι Σίμου" και εκεί ο Κατσαντώνης σκότωσε το Βεληγκέκα και απελευθέρωσε τη γυναίκα του και το παιδί του.
Αυτή όμως η εκδοχή (για το θάνατο του Βεληγκέκα στο "Χάνι Σίμου"), δεν φαίνεται να είναι αληθινή σύμφωνα με την ιστορική τεκμηρίωση που ακολουθεί:

Ο Βεληγκέκας και οι στρατιώτες του αφού διέσχισαν τα χωριά του Βάλτου κατευθύνθηκαν προς το μοναστήρι της Τατάρνας και στη συνέχεια κατέλυσαν στο χωριό Χρύσου, ο δε Βεληγκέκας στο σπίτι του Παπασιόμπρα.
Από εκεί ο Βεληγκέκας οδήγησε τους άντρες του προς την τοποθεσία που βρισκόταν ο Κατσαντώνης και η ιδιαίτερα φονική μάχη έγινε στην τοποθεσία του "Προσηλιάκου" (θέση "φειδόσκαλα", σύμφωνα με τις σημειώσεις του Ι. Τσιγκόλη), ανάμεσα στα χωριά Μάραθο και Χρύσου.
,

Ο Μουσχουρντάρης λοιπόν συνέλαβε το βοσκό και, μετά από πολλά βασανιστήρια, έμαθε για τη σπηλιά όπου κρυβόταν ο Κατσαντώνης.
Τον έπιασε αιχμάλωτο και τον οδήγησε στα Γιάννενα, όπου τον σκότωσαν μετά από φρικτά βασανιστήρια.

Να λοιπόν και ένα Δημοτικό τραγούδι σε αντιδαστολή με το ποίημα που μας έφερε ο macedon

(Δημοτικό)
Έχω και μια σεβαστική, που στήνει μοιρολόγια
στα παραθύρια κάθεται, τις στράτες αγναντεύει,
τις στράτες και τα πέλαγα και όλα τα κορφοβούνια,
Αντώνη μ' γιατί δε φαίνεσαι ψηλά στα κορφοβούνια,
γιατί νιους βλέπω, βλέπω νιους και κόβετ' η καρδιά μου.
Μας πρόδωσε, μας έδωσε σ' αυτούς ο Παληογκούρλιας

Θα πρέπει όμως, να λάβουμε υπόψη μας, ότι ο Βαλαωρίτης έγραψε το "ποίημα" για τον Κατσαντώνη τουλάχιστον 50 χρόνια μετά το γεγονός.
Το Δημοτικό όμως τραγούδι είναι σύγχρονο του Κατσαντώνη και αυτό γράφει για τον Γκιούρλια.

Κατά τη διάρκεια τώρα της μάχης σκοτώθηκε ο Βεληγκέκας άγνωστο από πιο χέρι.
Όμως οι διάφορες ιστορικές πηγές καθώς και όλα τα δημοτικά τραγούδια διέσωσαν την πληροφορία ότι το βόλι του Κατσαντώνη ήταν αυτό που προκάλεσε το θάνατό του.
Η μάχη στου "Προσηλιάκου" και ο θάνατος του Βεληγκέκα συνέβησαν στα 1806 ή 1807. Να πώς τραγούδησε η λαϊκή μούσα το θάνατο του Bεληγκέκα:

Δεν είν' εδώ τα Γιάννενα, δεν είν' εδώ ραϊάδες,
για να τους ψένεις σαν τραγιά, σαν τα παχειά κριάρια,
εδώ 'ναι λόγγοι και βουνά και κλέφτικα τουφέκια.
Τρία τουφέκια τόδωκαν, τα τρί - αράδ - αράδα,
Τόνα τον πήρε ξώδερμα και τ' άλλο στο κεφάλι
το τρίτο το φαρμακερό τον πήρε στην καρδιά του.
Το στόμα αίμα γιόμισε, τα χείλη του φαρμάκι.

Πολύ ενδιαφέρον site, που προσεγγίζουν με αντικειμενικότητα το θέμα, είναι τα κάτωθι:

http://evrytania.eu/Istorika/Katsantonis/Katsantonis12.htm

http://e-stavraetoi.blogspot.com/2008/09/blog-post_08.html

http://www.evrytan.gr/ENCYKLOPAIDIA0/prosopa2/Katsantonis_1.htm

macedon!.......για μια ακόμη φορά εκτέθηκες......θα μου πεις τώρα:-Mαθημένα τα βουνά απ΄ τα χιόνια.....

Γράφει ο Κολοκοτρώνης:
"Οι Τούρκοι βλέπουν αυτά τα κινήματα και γράφουν αναφοράς εις τον Σουλτάνον και του εξηγούν τας υποψίας τους. Ο Σουλτάνος λαμβάνει την ιδέαν να κόψη τον λαόν.Ο Πατριάρχης κάμνει παρατηρήσεις και λέγει: "Τι πταίει ο λαός; Να σκοτώσωμεν τους πρωταιτίους, τους κακούς". Και τον αντιβόσκει."
Ο Κολοκοτρώνης όμως κατά τον macedon πρέπει να ήταν ένας ονειροπαρμένος Γέρος και τίποτα περισσότερο.........

-Τα συμπεράσματα δικά σου, φίλε αναγνώστη.

"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).

Edited by - europaios2 on 10/04/2009 20:26:39

quote:

---

europaios2
Έχω ήδη αναφέρει δεκάδες παραδείγματα με τη συμμετοχή του κλήρου ανώτερου και κατώτερου στην επανάσταση.

---

Το θέμα δεν είναι τί έκανε ο κλήρος στην Επανάσταση, όπως τεχνηέντως προσπαθείς να εκτρέψεις το θέμα. Το θέμα είναι τι έκανε η ηγεσία της Εκκλησίας και δη το πατριαρχείο. Και το πατριαρχείο, το μόνο που έκανε ήταν να αφορίζει, να καταδίδει, να επικυρήττει και να προσκυνάει το σουλτάνο. Φυσικά εσύ θεωρείς πως όλα αυτά τα έκανε για το καλό της Επανάστασης. Είναι κι αυτή μια άποψη. Γελοία μεν αλλά άποψη.

Είναι βεβαίως ενδεικτικό πως απ'όλο το κείμενο σχετικά με τον αφορισμό των κλεφτών από τον τουρκόψυχο πατριάρχη, εσύ επικεντρώθηκες στην αναφορά στον Κατσαντώνη και αν τον πρόδωσε ο παπάς ή όχι.

quote:

---

europaios2
Παρά ταύτα θα αναφέρω τι λένε οι ίδιοι οι κλέφτες......για το ρόλο του κλήρου......όπως για παράδειγμα ο Μακρυγιάννης

---

Ο Μακρυγιάννης δεν είναι ιστορικός. Γράφει γι'αυτά που έχει άμεση γνώση και γι'αυτά που θεωρεί πως έτσι είναι, χωρίς απαραίτητα να είναι και έτσι.

Για παράδειγμα όταν λέει "τα μοναστήρια ήταν τα προπύργια της επανάστασης", προφανώς αναφέρεται σε κάποιο μοναστήρι που ο ίδιος γνωρίζει και γενικεύει απ'αυτό. Εκτός αν θεωρήσουμε πως ο Μακρυγιάννης έκανε μια ιστορική έρευνα και διαπίστωσε πως τα περισσότερα μοναστήρια ήταν όντως έτσι, "προπύργια του αγώνα" (όπως για παράδειγμα τα μοναστήρια του Αγίου Ορους που παραδώσανε τον Εμμ. Παπά στους Τούρκους).

Τέτοιο πράγμα όμως ούτε ο Μακρυγιάννης ούτε ο Κολοκοτρώνης έκαναν. Γράφανε απλά γι'αυτά που οι ίδιοι γνώριζαν και η ιστορική τους μαρτυρία έχει αξία μόνον για τα γεγονότα που οι ίδιοι βίωσαν ή γνώριζαν από πρώτο χέρι.

quote:

---

europaios2
Γράφει ο Κολοκοτρώνης:(...)
Ο Κολοκοτρώνης όμως κατά τον macedon πρέπει να ήταν ένας ονειροπαρμένος Γέρος και τίποτα περισσότερο.........

---

Οπως είπα παραπάνω, ο Κολοκοτρώνης ΔΕΝ ήταν ιστορικός. Και μπορεί να έχει ιστορική αξία η μαρτυρία της προδοσίας του αδελφού του από τους καλόγερους όπου ζήτησε άσυλο, μια και το γεγονός αυτό το έζησε ο Γέρος και το γνωρίζει από πρώτο χέρι, αλλά το να γνωρίζει τι ειπώθηκε πίσω από τις κλειστές πόρτες του Ντολμά Μπαχτσέ μεταξύ πατριάρχη και σουλτάνου, 1500 χιλιόμετρα μακριά... θα μου επιτρέψεις να το αμφισβητώ σαν ιστορική μαρτυρία.

Φυσικά, στην απέλπιδα προσπάθειά σου να υποστηρίξεις τον κάθε ανθέλληνα φουστανοφόρο που έχει την ίδια θρησκεία με σένα, είσαι διατεθειμένος να πιστέψεις ακόμη και τον ... κηπουρό του σουλτάνου, αν θεωρήσεις πως δίνει χείρα βοηθείας στον ανώτερο χριστιανό τουρκοϋπάλληλο.

Ετσι, αγνοείς τα επιβεβαιωμένα ιστορικά γεγονότα αλλά ψάχνεις να βρεις μυστικές και κρυφές προθέσεις, ανύπαρκτες συνωμοσίες και φανταστικούς διαλόγους και ενέργειες. Η αντιμετώπιση που κάνεις στην ιστορία είναι αντάξια του Προκρούστη και τα "ιστορικά" σου δεδομένα ξεπηδούν απευθείας από την κλίνη του.

macedon

A. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

To 1787 ξεκινάει ο δεύτερος ρωσοτουρκικός πόλεμος. Είχε προηγηθεί η ελληνική επανάσταση του 1770, στο πλαίσιο του πρώτου πολέμου των Τούρκων με τους Ρώσους, που έπιασε στον ύπνο Τούρκους και πατριαρχείο σχετικά με τις διαθέσεις των υποδούλων Ελλήνων. Μέχρι τότε δεν υπήρχε υπόνοια οποιασδήποτε εξέγερσης και η επανάσταση του 1770 αιφνιδίασε τους Οθωμανούς και τους υπηρέτες τους.

Ο πόλεμος αυτός οδήγησε στην επανάσταση των υποδούλων Ελλήνων του Μωριά οι οποίοι είδαν την εμπλοκή της Ρωσίας σαν μία πρώτης τάξης ευκαιρία για την αποτίναξη της "θεόσταλτης", "ευεργετικότατης" και "θεοπρόβλητης" (κατά το πατριαρχείο) τουρκικής δουλείας. Η επανάσταση αυτή, που κράτησε 4 χρόνια (1770-1774) θεωρείται η πλέον σημαντική εξέγερση των Ελλήνων πριν το γενικό Ξεσηκωμό του 1821.

Ανεξάρτητα από το τελικό της αποτέλεσμα, η επανάσταση του 1770 έδωσε το σήμα στο σουλτάνο και στο πατριαρχείο πως οι ώρες της σκλαβιάς ήταν πλέον μετρημένες, καθώς το έθνος άρχισε να σκέφτεται σοβαρά την ελευθερία του. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την ένταση της προσοχής του πατριαρχείου, το οποίο είχε αναλάβει τη διατήρηση του "ρεαγιαλικίου", ώστε στο μέλλον να αποφευχθούν παρόμοιες κινήσεις, κάτι που μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί τόσο από την πληθώρα και το περιεχόμενο των πατριαρχικών εγκυκλίων και αφορισμών, όσο και από τη λυσσώδη αντεπανασταστική δράση του πατριαρχείου τα τελευταία 30 χρόνια πριν την Επανάσταση.

Ετσι, στο δεύτερο ρωσοτουρκικό πόλεμο και με τον Κατσώνη να αλωνίζει στο Αιγαίο, μόνος του (κυρίως) ή σε σύμπραξη με το Lorenzi, οι Οθωμανοί και το πατριαρχείο φοβήθηκαν μια νέα εξέγερση των Ελλήνων. Ηδη οι Σουλιώτες είχαν ξεσηκωθεί εκ νέου και υπήρχε ο φόβος να ξεσηκωθούν πάλι και οι "υπόλοιποι" ραγιάδες. Ο πατριάρχης Προκόπιος, στο πλαίσιο των καθηκόντων του, ως τοποτηρητή της τουρκικής δουλείας, προέβηκε στις ακόλουθες ενέργειες, πάντα "για το καλό των Ελλήνων" (όπως θα ισχυριστεί ενδεχομένως και βλακωδώς ο ανεκδιήγητος απολογητής):

- Στρατολόγησε 3.800 άνδρες συνολικά για να επανδρώσουν τον τουρκικό στόλο

- Φορολόγησε τους Ελληνες με 5.000 οκάδες αργύρου για τις ανάγκες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.

- Eστειλε σωρηδόν επιστολές και εγκυκλίους με τις οποίες ζητούσε από τους νησιώτες να καταδίδουν, να συλλαμβάνουν, να αλυσοδένουν και να παραδίνουν στους Τούρκους οποιονδήποτε μιλούσε για Επανάσταση των Ελλήνων.

B. ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ

Γενικά οι επιστολές του πατριάρχη Προκόπιου πασά ήταν όλες στο ίδιο πνεύμα. Στάλθηκαν προς τον Επίσκοπο Παροναξίας Νεόφυτο και αφού αναθεμάτιζε όλους αυτούς που όχι μόνο ξεσηκώνονταν εναντίον του πολυχρονεμένου αφεντικού του αλλά και αυτούς που μιλούσαν για επανάσταση, ζητάει από το Νεόφυτο να μεριμνήσει ώστε να καταδίδονται ή να παραδίνονται από τους ίδιους σιδεροδέσμιοι στους Τούρκους ή (ακόμη καλύτερα) να στέλνονται με άνθρωπο της επισκοπής στο πατριαρχείο ώστε να τους παραδόσει ο ίδιος ο πατριάρχης στο σουλτάνο, ως δείγμα της υπέρτατης αφοσίωσής του στους Οθωμανούς.

Τα σημαντικότερα σημεία των επιστολών αυτών:

- Η πίστη των χριστιανών είναι ταυτόσημη με το "σαδακάτι" (τον όρκο υποταγής των ραγιάδων). Και τα δύο απειλούνται από τους "πράκτορες του εχθρού" (των Ρώσων) που μπορεί να είναι και καλόγεροι.

"...είναι ενδεχόμενον εκείνοι (οι Ρώσοι) με απατηλάς πανουργίας να κινούν και εις τους αυτόθι μεμακρυσμένους ανθρώπους των εκ μέρους των με σχήμα καλογήρων, δια να περιέρχωνται και να απατώσι τους απλουστέρους, και με πανουργίαν και δολιότητα να διαφθείρωσι την πίστιν και το σαδακάτι των αυτόθι ρεαγιάδων της κραταιάς βασιλείας..."

- Επίσης, οι πράκτορες μπορεί να ξεσηκώνουν τους κατοίκους είτε με φυλλάδια είτε με λόγια.

"να περιεργάζεσαι μήπως εκ μέρους των πολεμίων προχωρέση εις τους αυτόθι χριστιανούς επαρχιώτας σου εγγράφως η αγράφως κανένα ζιζάνιον"

- Αν βρεις κανέναν καλόγερο τέτοιο, αλυσόδεσέ τον αμέσως και στείλτον στην Κωνσταντινούπολη για τα περαιτέρω

"και όπου εύρης τοιούτον κακοκαλόγηρον οπού να είναι το γένος του και η πατρίς του και η πολιτεία του άγνωστος και αφανής, και οπού να περιέρχηται χωρίς σενέτια, ευθύς να τον αλυσοδέσης και ασφαλώς με άνθρωπόν σου σιδηροδέσμιον να τον εξαποστέλλης προς ημάς ενταύθα εις βασιλεύουσαν χωρίς αναβολήν"

- Αλλά και καλόγερος να μην είναι, αν έχει επάνω του επαναστατικά φυλλάδια ή άλλα έντυπα, να κάνεις το ίδιο.

"αν φανή κανένα τοιούτον (ζιζάνιο), ευθύς και χωρίς τινος αναβολής καιρού να πιάνης τον τοιούτον κακόν άνθρωπον, και τα τοιαύτα εξωλέστατα γράμματα, με είδησιν των αυτόθι ζαμπητάδων γράφοντες προς ημάς εν τάχει και ασφαλώς τα περί της υποθέσεως ταύτης"

- Εμείς ξέρουμε τι θα τον κάνουμε στην Κωνσταντινούπολη: Θα τον παραδώσουμε στο σουλτάνο μας (ο θεός να τον έχει καλά), μπας και βγάλουμε λίγο από την υποχρέωση που του έχω (ίσως χρειαστεί να του φιλήσω και την ... ποδιά, όπως έκανα και όταν ζήτησα να με κάνει πατριάρχη).

"να τον πιάνης και σιδηροδέσμιον ασφαλώς να τον εξαποστέλλης ενταύθα εις Κωνσταντινούπολιν με άνθρωπόν σου προς ημάς, δια γράμματός σου δηλωτικού της κακίας του, δια να τον εμφανίσωμεν και τον εγχειρίσωμεν εις υψηλήν Πόρταν"

- Και πρόσεξε κακομοίρη μου επίσκοπε, αν σου ξεφύγει κανείς, αλίμονό σου. Θα πάθεις όσα δε φαντάζεσαι, που αφήνεις τον καθένα να απειλεί το σουλτάνο μας. Τι νομίζεις, τσάμπα τα φοράμε τα ... φουστάνια;

"αν εις κανένα μέρος της επαρχίας σου περιέρχηται τοιούτος καλόγηρος και δεν τον πιάση η ιερωσύνη σου, τότε απροκριματίστως θέλεις πάθει όσα μήτε στοχάζεσαι, δια την αμέλειάν σου ταύτην, χωρίς κανένα έλεος, και θέλεις μετανοεί ανωφελώς"

Αυτά μέχρι το 1789 που έμεινε πατριάρχης ο Προκόπιος. Κατόπιν ανέλαβε ο Νεόφυτος ο Ζ΄ (άλλο φρούτο κι αυτός) που αφόρισε μετά το θάνατό του τον καθηγητή φιλοσοφίας Χριστόδουλο Παμπλέκη γιατί κατηγόρησε ... το παπαδαριό. Μαζί του αφόρισε αυτούς που θα διάβαζαν το βιβλίο του... ακόμη και τον παπά που τον έθαψε...

Συνεχίζεται

A. ΓΕΝΙΚΑ

Το 1789 ο Προκόπιος παίρνει πόδι από το πατριαρχείο και αναλαμβάνει ο Νεόφυτος ο Ζ΄ για τον οποίο ο Μ. Γεδεών μας λέει ότι ήταν άνθρωπος τυραννικός και φιλοχρήματος στο έπακρο.

Εκτός των παραπάνω "προσόντων", ο Νεόφυτος είχε και το απαραίτητο προσόν (όπως όλοι οι πατριάρχες) να νοιάζεται για την διατήρηση της υποταγής των Ελλήνων στους Τούρκους, καθώς ήταν ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσει τα συμφέροντα του πατριαρχείου του και τα δικά του.

Μεσούντος λοιπόν του β΄ ρωσοτουρκικού πολέμου και ακολουθώντας τα βήματα του προκατόχου του, μερίμνησε στο έπακρο ώστε να μην υπάρξει καμία υπόνοια εξέγερσης των υποδούλων Ελλήνων. Αν και η πρώτη επανάσταση του 1770 είχε αποτύχει, έκανε φανερό πως οι Ελληνες άρχισαν να σκέφτονται σοβαρά την ελευθερία τους και στις παρούσες συνθήκες, με το Λάμπρο Κατσώνη να δίνει νικηφόρες ναυμαχίες στο Αιγαίο, μια τέτοια ευκαιρία ίσως να μην έμενε ανεκμετάλλευτη από τους Ελληνες.

Ετσι, έστειλε κι αυτός με τη σειρά του μερικές επιστολές στον επίσκοπο Παροναξίας Νεόφυτο και στους ιερείς και το λαό της Πάρου, με τις οποίες ζητούσε περίπου ότι και ο Προκόπιος αλλά επεκτείνοντας τις τουρκόδουλες απόψεις του ακόμη παραπέρα.

Β. ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ

Οι επιστολές του Νεόφυτου, εκτός από τις συνηθισμένες δουλικές παραινέσεις, περιέχουν μερικά σημαντικά στοιχεία που είναι ενδεικτικά της νοοτροπίας των πατριαρχών.

Αρχικά, βεβαίως, γίνεται λόγος για την υποχρέωση που έχουν να προσκυνούν το σουλτάνο και να τιμούν τον όρκο υποταγής που έκανε ο ίδιος ο πατριάρχης εξ ονόματος, απ'ό,τι φαίνεται, όλων των Ελλήνων.

"ομού με την άδειαν της πατριαρχείας μας έχοντες χρέος απαραίτητον το προς τους πολυχρονίους αυθέντας μας σαδακάτι (=όρκος υποταγής)..."

Πρέπει όλοι όσοι έχουν το επάγγελμα του χριστιανού (ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ λέει) να υπηρετούν με όλες τους τις δυνάμεις το σουλτάνο και στην ανάγκη να χύνουν και το αίμα των ομοεθνών τους (ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!)

"διο οφείλομεν πάντες να πειθαρχώμεν και να υποτασώμεθα και όσαις δυνάμεσι να δουλεύωμεν πιστώς και της χρείας καλούσης να εκχέωμεν το ίδιον αίμα και τοιούτου όντος του χριστιανικού επαγγέλματος, έχετε χρέος να επαγρυπνήτε αεί..."

Για τί πράγμα όμως πρέπει να προσέχουν ο κυρ Νεόφυτος, και οι εντιμότατοι κληρικοί, ευλαβέστατοι ιερείς, χρήσιμοι γέροντες και προεστώτες και λοιποί απαξάπαντες ευλογημένοι χριστιανοί της επαρχίας ταύτης, τέκνα ημών εν Κυρίω αγαπητά...;

Θα πρέπει αρχικά να προσέχετε μην τυχόν κάποιος νησιώτης προσχωρήσει στα "κουρσαρικά πλοία εχθρών της κραταιάς βασιλείας και αητήττου." (δηλαδή στο ρωσικό στόλό ή σ'αυτόν του Κατσώνη).

Θα πρέπει επίσης να προσέχετε μην τυχόν βρεθεί κανείς και ξεσηκώσει τους Ελληνες, ώστε να συμμετάσχουν σε επιχειρήσεις με τα πλοία αυτά

"μήπως εκ μέρους των πολεμίων προσχωρήση εις τους αυτόθι επαρχιώτας σου χριστιανούς εγγράφως η αγράφως κανένα ζιζάνιον η εν συντόμω ακολουθήση κανένα τι εναντίον της υψηλής θελήσεως των πολυχρονίων αυθεντών μας και ερευνώντας περί τούτου με λεπτομερή ακρίβειαν να εξετάζης επιμελώς να μην τύχη, ο μη γένοιτο, και προσχωρήση κανένας με τρόπον μετασχηματισμένον η άλλως πως επί ματαίω σκοπώ του να απατήση και να δελεάση τάχα κανένα των πιστών χριστιανών"

Να προσέχετε επίσης μην τυχόν εμφανιστούν τίποτε καλόγεροι χωρίς πατριαρχικά χαρτιά, γιατροί, έμποροι και άλλοι που ενδεχομένως να έχουν έντυπα μαζί τους που θα μιλούνε κατά της πίστης μας (δηλ. υπέρ της ελευθερίας) και την οφειλόμενη πίστη και υποταγή στο σουλτάνο μας.

"έχετε χρέος να επαγρυπνήτε αεί, μήποτε περιέρχωνται λεληθότως εις τα αυτόθι αγνώριστοι, εν σχήματι καλογήρων μη εχόντων όλως συστατικά αρχιερατικά γράμματα των μερών εκείνων, αφ’ ων ανεχώρησαν, η άλλοι υποκρινόμενοι ότι εισί ιατροί και έμποροι, υποσπείροντες λόγους δολίους και εναντίους τη αμωμήτω ημών πίστει, και τη οφειλομένη υποταγή προς το επικείμενον ημίν υψηλόν και κραταιόν δοβλέτι και έχοντες μεθ’ εαυτών εντετυπωμένα έγγραφα και άλλα εξωλέστατα βιβλίδια διερεθίζοντες παρακινώσι τους ευήθεις και απλουστέρους των χριστιανών, δελεάζοντες εκείνους δια να κατακρημνίσωσι και να φέρωσιν εις την εαυτών απώλειαν, εξομοιούντες εαυτοίς αντάρτας και αποστάτας."

Τέτοια έντυπα και κηρύγματα περί ελευθερίας, οδηγούν κατευθείαν στην κόλαση και πρέπει να τα αποφεύγετε με κάθε θυσία, γιατί όποιος παρακούει το σουλτάνο, παρακούει το θεό!

"Των τοιούτων τοίνυν τα θολερά νάματα ως ψυχοφθόρα, ως κόλασιν αιώνιον προξενούντα, να αποφεύγετε και να βδελύττεσθε· "πας γαρ ο αντιτασσόμενος τη εξουσία τη του Θεού διαταγή ανθέστηκεν, οι δε ανθεστηκότες εαυτοίς κρίμα λήψονται και τιμωρίαν ατελεύτητον""

Αυτούς που πιάνετε, να τους κρατάτε σε φυλακές...

"τους οπωσδήποτε δε φωραθέντας τοιούτους απατεώνας και δολίους και υποσπείροντας λόγους ανταρσίας η εντετυπωμένα έγγραφα, και άλλα κατά την πονηράν αυτών επίνοιαν εξωλέστατα βιβλιάρια, να φροντίζητε εις το να κρατώνται και να καθυποβάλλωνται εις ειρκτάς και φυλακάς, και να μένωσι περιωρισμένοι εν τηρήσει δημοσία"

ή να τους στέλνεις σιδηροδέσμιους σε μας, στην Κωνσταντινούπολη

"να τον πιάνης και σιδηροδέσμιον να τον εξαποστέλλης ασφαλώς εις Κωνσταντινούπολιν με γιασακτζήν σου"

για να τους παραδίνουμε εμείς στο σουλτάνο για τα δέοντα.

"οπού να τον εμφανίζωμεν και να τον εγχειρίζωμεν και ημείς εις την υψηλήν Πόρταν·"

Γ. ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Είναι δύσκολο να βρει κανείς τόσο εμετικά ανθελληνικές, υπέρμετρα φιλοτουρκικές και αηδιαστικά σουλτανολατρευτικές ιδέες, παραινέσεις και εντολές, παρά αν ρίξει μια ματιά στο πατριαρχείο των ορθοδόξων. Εκεί, ο πλούτος και η ποιότητα των δηλώσεων υποταγής και των ανθελληνικών πράξεων θα τον αφήσουν άφωνο, αν δεν του ανακατέψουν το στομάχι.

Στο ίδιο ιστορικό πλαίσιο που περιγράφτηκε παραπάνω δεν θα πρέπει να παραλείψουμε να αποδώσουμε τα εύσημα στον ελληνόψυχο (ναι, υπήρξαν και καναδυό τέτοιοι που αναθεματίστηκαν από το πατριαρχείο) πατριάρχη Σεραφείμ το Β΄, προκάτοχο των προαναφερόμενων αλλά και επόμενων τουρκοϋπηρετών που όντας στο Αγιο Ορος κατά την έκρηξη της πρώτης ελληνικής επανάστασης (1770) κατέβηκε στα νησιά και παρακινούσε τους Ελληνες να επαναστατήσουν κατά του σουλτάνου.

Φυσικά το πατριαρχείο τον αναθεμάτισε, χαρακτηρίζοντάς τον ως "αποστάτην, ταραχοποιόν, δημεγέρτην και άνδρα αιμάτων" και για τον οποίο ο Σέργιος Μακραίος έγραψε πως "δεν σκέφτηκε καθόλου το επάγγελμά του (του χριστιανού δηλαδή) και έκανε πράγματα που δεν ταίριαζαν μ'αυτό, παρακινώντας τον κόσμο σε σφαγές και φόνους..." ("μηδαμώς λογισάμενος ως ανοίκεια και απάδοντα του επαγγέλματος αυτώ εποίει... εις σφαγάς και φόνους διεγείρων τον λαόν)

Δυστυχώς, οι ελληνόψυχοι ιεράρχες ούτε καν μνημονεύονται από την εκκλησία (όπως ο Διονύσιος ο φιλόσοφος) ενώ οι τουρκόψυχοι οσφυοκάμπτες οθωμανοϋπάλληλοι αγιοποιήθηκαν από τους επί 400 χρόνια τοποτηρητές της θέλησης των δυναστών του ελληνισμού ενώ το ανθελληνικό τους έργο υποστηρίζεται ακόμη και σήμερα από τους ανοήτως παπαγαλίζοντες και βλακωδώς ομιλούντες, σύγχρονους κρυπτοαπολογητές της οθωμανικής δουλείας.

quote:

---

macedon:
Το θέμα δεν είναι τί έκανε ο κλήρος στην Επανάσταση, όπως τεχνηέντως προσπαθείς να εκτρέψεις το θέμα. Το θέμα είναι τι έκανε η ηγεσία της Εκκλησίας και δη το πατριαρχείο. Και το πατριαρχείο, το μόνο που έκανε ήταν να αφορίζει, να καταδίδει, να επικυρήττει και να προσκυνάει το σουλτάνο. Φυσικά εσύ θεωρείς πως όλα αυτά τα έκανε για το καλό της Επανάστασης. Είναι κι αυτή μια άποψη. Γελοία μεν αλλά άποψη.

Είναι βεβαίως ενδεικτικό πως απ'όλο το κείμενο σχετικά με τον αφορισμό των κλεφτών από τον τουρκόψυχο πατριάρχη, εσύ επικεντρώθηκες στην αναφορά στον Κατσαντώνη και αν τον πρόδωσε ο παπάς ή όχι.

---

Για τα παραμύθια όμως που γράφονται απ'αυτούς καλό θα είναι να δούμε μερικά σημαντικά σημεία:

quote:

---

europaios2
Αγώνα έκανε όλο το ιερατείο, και οι μάρτυρες ήσαν χιλιάδες.

---

Αυτοί που έκαναν αγώνα από το ιερατείο δρούσαν αυτοβούλως και επέσυραν την οργή του εκάστοτε πατριάρχη.

quote:

---

europaios2
Ο Γρηγόριος

---

Ε, τώρα να αποδίδουμε εθνικά εύσημα στον πλέον αφοσιωμένο υπάλληλο του σουλτάνου, μάλλον ξεπερνάει και αυτά τα όρια της αστειότητας.

quote:

---

europaios2
-Ο Παπαφλέσσας

---

Ο "εξωλέστατος και απατεώνας" κατά το Γερμανό... Δεν αγιοποιήθηκε.

quote:

---

europaios2
Ο Πατριάρχη Παρθένιος Β’ (τον έπνιξαν στην θάλασσα).

---

Ο Παρθένιος Β΄ καμία σχέση δεν είχε με επανάσταση. Ο θάνατός του ήταν αποτέλεσμα των ενεργειών των Ιησουιτών και των ηγεμόνων της Μολδοβλαχίας που τον διαβάλλανε στο σουλτάνο.

quote:

---

europaios2
Ο Πατριάρχη Παρθένιος Γ΄

---

Ομοίως όπως ο προηγούμενος. Μάλιστα στην περίπτωσή του οι συκοφαντίες αν και αποδείχτηκαν αναληθείς, εν τούτοις ο σουλτάνος τον κρέμασε. Κι αυτός καμία σχέση με την επανάσταση.

quote:

---

europaios2
Ο Κοσμάς ο Αιτωλός

---

Το πιο σύντομο ανέκδοτο που έχω ακούσει: "Ο Κοσμάς Αιτωλός εθνεγέρτης". Ηταν τόσο ενθεγέρτης που ο Κουρτ Πασάς οργίστηκε με το θάνατό του και ζήτησε να συλληφθεί ο τούρκος εισπράκτορας που τον σκότωσε, ενώ ο Αλή Πασάς έφτιαξε μοναστήρι προς τιμήν του. Εκτός κι αν δεχτούμε πως τόσο ο Κουρτ Πασάς όσο και ο Αλή Πασάς ήταν κρυφά μέλη της ... Φιλικής Εταιρείας.

quote:

---

europaios2
ο Διονύσιος Σκυλόφσοφος προχώρησε μόνος του και φυσικά απέναντι στον Τουρκικό μηχανισμό κατασφαγιάστηκε όπως και τα 70 περίπου χωριά της Θεσπρωτίας που είχαν ξεσηκωθεί μαζί του.

---

Από το λεξικό των Νεομαρτύρων του Περαντώνη: Οι σύγχρονοι του Διονυσίου επέκριναν αυτόν μέχρι τοιούτου σημείου ώστε το Πατριαρχείον εκήρυξεν αυτόν έκπτωτον του θρόνου Λαρίσης. (...) Μνεία του αγίου τούτου ελλείπει εκ της τοπικής αγιολογίας Μητροπόλεως Ιωαννίνων και Λαρίσης, εν Ημερολογίω της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ωσαύτως, ουδεμία μνεία του Αγίου γίνεται εν Μεγάλω Ευχολογίω και των Αγιολογίω Σοφρωνίου Ευστρατιάδου".

Με άλλα λόγια, η εκκλησία προσπαθεί να τον ξεχάσει, ακριβώς επειδή ήταν Ελληνας.

quote:

---

europaios2
Σύμφωνα βέβαια με τον macedon εχθρός της θρησκείας μας.....ήταν το Πατριαρχείο....

---

Εχθρός της θρησκείας σας... όχι. Εχθρός της πατρίδας μας και του λαού μας έγραψα.

Από τον υπόλοιπο αχταρμά που παραθέτεις, φαίνεται πως όχι μόνον δεν κατανοείς τι γράφω αλλά ούτε κατανοείς τι ακριβώς γράφεις εσύ.

macedon

quote:

---

macedon:
Από το λεξικό των Νεομαρτύρων του Περαντώνη: Οι σύγχρονοι του Διονυσίου επέκριναν αυτόν μέχρι τοιούτου σημείου ώστε το Πατριαρχείον εκήρυξεν αυτόν έκπτωτον του θρόνου Λαρίσης. (...) Μνεία του αγίου τούτου ελλείπει εκ της τοπικής αγιολογίας Μητροπόλεως Ιωαννίνων και Λαρίσης, εν Ημερολογίω της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ωσαύτως, ουδεμία μνεία του Αγίου γίνεται εν Μεγάλω Ευχολογίω και των Αγιολογίω Σοφρωνίου Ευστρατιάδου".

Με άλλα λόγια, η εκκλησία προσπαθεί να τον ξεχάσει, ακριβώς επειδή ήταν Ελληνας.

---

Edited by - europaios2 on 13/04/2009 22:46:26

quote:

---

[quote] macedon:
Από το λεξικό των Νεομαρτύρων του Περαντώνη: Οι σύγχρονοι του Διονυσίου επέκριναν αυτόν μέχρι τοιούτου σημείου ώστε το Πατριαρχείον εκήρυξεν αυτόν έκπτωτον του θρόνου Λαρίσης. (...) Μνεία του αγίου τούτου ελλείπει εκ της τοπικής αγιολογίας Μητροπόλεως Ιωαννίνων και Λαρίσης, εν Ημερολογίω της Εκκλησίας της Ελλάδος. Ωσαύτως, ουδεμία μνεία του Αγίου γίνεται εν Μεγάλω Ευχολογίω και των Αγιολογίω Σοφρωνίου Ευστρατιάδου".

Με άλλα λόγια, η εκκλησία προσπαθεί να τον ξεχάσει, ακριβώς επειδή ήταν Ελληνας.

---

Edited by - europaios2 on 14/04/2009 00:08:41

quote:

---

europaios2
Kαλά έκαναν και τον καθαίρεσαν.

---

Αλλίμονο, τι άλλο θα περίμενε κανείς από σένα να πεις.

"Μπράβο" στον πατριάρχη για τους αφορισμούς, "καλά έκανε" και κατέδωσε το Ρήγα, "μπράβο του" που έβγαλε την Πατρική Διδασκαλία, "άξιος" που προσομοίαζε το σουλτάνο με το θεό, "Εξαίρετος!" που προσπαθούσε να συντρίψει την επανάσταση εν τη γενέσει της, κτλ.

Αξιο τέκνο του πατριαρχείου αυτός και άξιος απολογητής των οθωμανών και των υπαλλήλων του εσύ.

quote:

---

europaios2
Έχεις ακούσει για τον Άγιο Αθανάσιο Διάκο? ή για τον Άγιο Κολοκοτρώνη?

---

Ούτε περίμενα να ακούσω. Αλλωστε είναι γνωστό ότι οι εθνομάρτυρες δεν αγιοποιούνται.

Εχω ακούσει όμως για τον Αγιο Αθανάσιο τον Πάριο, τον υπέρμαχο της σουλτανικής δουλείας και υπέρμαχο επίσης της Πατρικής Διδασκαλίας.

quote:

---

europaios2
άλλο Άγιος, άλλο ήρωας είναι διαφορετικά πράγματα

---

Σωστά, αυτά τα δύο δεν πάνε μαζί. Ο ένας πολέμησε για να διατηρηθεί η οθωμανική δουλεία, ο άλλος έδωσε το αίμα του για να την αποτινάξει. Σ'αυτό συμφωνώ μαζί σου.

quote:

---

europaios2
μήπως έγινε Άγιος ο Γρηγόριος ο Ε'?

---

Φυσικά και έγινε. Η μνήμη του γιορτάζεται στις 10 Απριλίου και διαβάζεται η ακολουθία που γράφτηκε προς τιμή του από το Γεράσιμο Μικραγιαννανίτη, όπως καθιέρωσε ο Ιερώνυμος από το 1968.

Απορώ πώς δεν έκανε η εκκλησία και το σουλτάνο άγιο, αλλά μόνον τους υπαλλήλους του.

quote:

---

europaios2
Και το αποτέλεσμα έδειξε ότι οι αφορισμοί και οι «δήθεν οδηγίες» "ωφέλησαν" και δεν έβλαψαν.

---

Τόσο σε κόβει, τόσο λες. Ο λόγος σου είναι εφάμιλλος αυτών που υμνούσαν το σουλτάνο, τη δουλεία και το ραγιαδισμό και αποκαλούσαν τους ήρωες "απατεώνες", "πόρνους" και "σατανάδες".

Προφανώς θα θεωρείς και συ την 30ή Αυγούστου εθνική σου γιορτή, μια και τη θεωρεί και το πατριαρχείο. Ξέρεις, εκείνη τη μέρα που γιορτάζεται στην Τουρκία η καταστροφή της Σμύρνης από τους Νεότουρκους του Κεμάλ. Ξέρω, ξέρω... "καλά κάνει και τη γιορτάζει το πατριαρχείο". Καλά κάνεις και τη γιορτάζεις και συ, θα συμπλήρωνα εγώ. Πρέπει όλοι μας, ανεξάρτητα της χώρας που μένουμε, να τιμάμε τις γιορτές της πατρίδας μας. Ετσι δεν είναι;

macedon