- falun gong / falun dafa - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Αν μπορείς γίνε λίγο πιο σαφής: Τί είναι το Falun Gong? Προσωπικά δεν το γνωρίζω ή μπορεί να έχω ακούσει γι'αυτό αλλά να μη ξέρω το όνομά του.Πάντως θα ήθελα να μάθω!
Αυξάνεις τις πιθανότητες έτσι να πάρεις κάποια απάντηση.
Σε χαιρετώ,και πάλι καλωσόρισες.
O Σκοτεινός Άγγελος! 
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
ΦΙΛΙΚΑ
The Truth Is Out There..
Είναι αίρεση και νομίζω ότι το σχόλιο (από σελίδα του διαδυκτίου)
θα μας κατατοπίσει λίγο
...βίαια καταστολή του Falun Gong μια από τις ειρηνικότερες θρησκευτικές ομάδες...
Φιλικά
θα μπορούσες ίσως να παραθέσεις κάποια links σε αυτό το τόπικ, ώστε να κάνεις πιο εύκολη την ενημέρωση στους συμμετέχοντες στη συζήτηση;
αυτή...που τα κατάφερε!
ειναι ενα θεμα που μ εχει απασχολησει αρκετα,αλλα ποτε ως τωρα δε το ειχα συζητησει ,και μαλιστα τοσο ανοιχτα και μαλιστα "δημοσια".Παρακατω .παραθετω μια εμπειρια που ειχα οταν ειμουν αρκετα μικρος (9 χρονω).Μεγαλωνοντας ,ακουσα να μιλανε για τις μεταθανατιες εμπειριες,και αλλοι ανθρωποι,ακουσα διαφορες αποπειρες να εξηγηθει το φαινομενο,οσον αφορα τα αποτελεσματα που εγω εβγαλα,δεν ειναι ουτε σαφη,ουτε οριστικα(και πως θα μπορουσαν αλλωστε?)Θα θελα λοιπον,να ακουσω τη γνωμη σας,πιστευετε οτι μπορουμε να μιλαμε για μεταθανατιες εμπειριες?ειναι κατι που εξηγειτε ιατρικα?ειναι κατι που παραμενει με τη μορφη μυθου στο συλλογικο ασυνειδητο,και παιρνει μορφη καποια κρισιμη ωρα??ειναι μια μορφη αστρικης προβολης?συνδεεταιμ αυτΟ?εχει ζησει κανεις κατι παρομοιο?οπως και να χει,θα θελα να ακουσω τη γνωμη σας...
''.... Οι καλοκαιρινες μου διακοπες συνεχιζονταν στο χωριο μου,(καπου στ Αγρινιο),οταν αρρωστησα απο δηλητηριαση.Την 2 η 3 μερα,η κατασταση μου χειροτερεψε,και κεινο το βραδυ,ειμουνα παρα πολυ εξαντλημενος,απο πολυ υψηλο πυρετο(40-41),και συμπτωματα αφυδατωσης.Διπλα μου να με φροντιζει μονο η γιαγια μου.Θυμαμαι συγκεκριμενα αποσπασματα απο κεινη τη νυχτα και θα τα λεω οπως τα θυμαμαι.Το πρωτο που εγινε ηταν η για πολλοστη φορα επιθυμια μου να βγαλω οτι ειχα μεσα μου........Στα χωρια οι τουαλετες ηταν εξω απο το σπιτι παλια.Ετσι και εκει.Υποβασταζομενος,βγηκα εξω απο το σπιτι,ενα σπιτι που ηταν στα ριζα του Αρακυνθου,κοντα στα στενα της Κλεισουρας.Ακουσα αποσκοσμες φωνες,κραυγες απο το βουνο,και σκεφτηκα οτι φωναζουνε εμενα,ηταν επιταχτικες φωνες,αλλα εμοιαζαν πολυ και με μελωδια....Το δευτερο,ηταν οταν στο κρεβατι,ζητησα απο τη γιαγια μου να με συγχωρεσει για οτι ειχα κανει(!!!!!!)...Αμεσως μετα,θυμαμαι τοσο εντονα ακομα και τωρα,το ρολοι,ρωτησα τη γιαγια μου τι ωρα ειναι..μου ειπε...ειναι 2...κοιτουσα και γω...η ωρα ηταν 7,,εβλεπα αναποδα το ρολοι...Μετα,αρχισαν τα πιο σοβαρα....εξαφνα..ενα απεραντο αισθημα γαληνης με κυριεψε,,,μπορουσα να με δω στο κρεβατι,μπορουσα να δω τη γιαγια μου διπλα μου,και μονο σαν υπενθυμιση ατελης μια σκεψη οτι ειμαι στο ταβανι δε μου προσφερε καμια αισθηση φοβου,αλλα αντιθετα μια υπεροχη αισθηση γαληνης ,και ασφαλειας.Δεν εκρινα,δεν φοβομουνα,δεν αναρωτιομουνα.Δυσκολευομαι ακομα και τωρα που γραφω να βρω τις καταλληλες λεξεις να περιγραψω.Μοιαζει με αποπειρα να πω τι εζησα,ειναι δυσκολο να βρεις λεξεις ικανες να περιγραψεις συναισθηματα τετοια.Αναγκαστικα χρησιμοποιω συμβατικες λεξεις....Επομενο σταδιο,ενα ''ταξιδι''..σ ενα χαντακι...ουτε χαντακι ηταν..ναι εμοιαζε πολυ με τουνελ.ξαναλεω ειναι πολυ συμβατικες οι λεξεις.Η διαδρομη ηταν ανηφορικη,το τουνελ αυτο φωσφοριζε δεξια αριστερα,η ταχυτητα ηταν ασυληπτη,η χαρα απεραντη.....και ξαφνικα.....αερας...αερας χρωματισμενος.Αερας με δυο χρωματα,,,ενα σαν αυτο που ξερουμε σαν γαλαζιο(αλλα καμμια σχεση),,και ενα αλλο σαν αυτο που ξερουμε σαν πρασινο(παλι καμμια σχεση),,μυριζα ενα χρωματισμενο αερα........''
Ανοιξα τα ματια μου,και ειμουνα σ ενα δωματιο,Ακουγα φωνες και δεν εβλεπα.Ακουσα το γιατρο που λεγε...''αν δε του χες δωσει τα λεμονια εκεινα,θα ειχε πεθανει..''.Αργοτερα εμαθα...η γιαγια μου ειχε κατεβει σα παλαβη στο κηπο,,εκοψε λεμονια και δε προλαβε ουτε να τα στιψει,,τα ξεζουμισε στο στομα μου κατευθειαν...μεσα στη νυχτα ξυπνησε γειτονες,φωναξαν taxi,περιμεναν να ερθει να με παρει..ολη αυτη την ωρα ειμουν αναισθητος,ετσι με πηραν αναισθητο μ ενα Ταχι,και μεσα στη νυχτα με πηγαν σ ενα γιατρο στο Αιτωλικο....εγω ξυπνησα την αλλη μερα οπου και ακουσα αυτα τα λογια οταν ξυπνουσα.....
Αυτο ηταν,...,νιωθω παραξενα που το ειπα σε ανθρωπους μετα απο 25 και χρονια,να σημειωσω οτι μια φορα συζητηθηκε το θεμα με τη γιαγια μου απο κει και περα,η γιαγια μου δε μου ειπε ποτε αλλες λεπτομερειες,σταυροκοπιοτανε μοναχα,εκλαιγε,και απεφευγε να μιλισει γιαυτο το περιστατικο....οσο για μενα,ηξερα οτι κατι μου συνεβη,κατι που ακουω πολλους να λενε οτι εζησαν ,καποιους αλλους να προσπαθουν να εξηγησουν..μενω λιγο σιωπηλος ,αλλα ναι,,παντα μεσα μου υπηρχε αυτη η απορια,,τι εγινε εκεινη τη βραδυα???
nNoe
Πραγματικά συγκλονιστικά τα όσα περιγράφεις.Κατά τη γνώμη μου ήταν όντως μια επιθανάτια εμπειρία και θέλω να σε συγχαρώ και να σε ευχαριστήσω που μοιράζεται κάτι τόσο σημαντικό μαζί μας.
Για να δικαιολογήσω την άποψή μου (όπως κάνω πάντα) θα παραθέσω και εγώ μια ανάλογη εμπειρία που είχα.
Ήμουν 7 ετών όταν αρρώστησα βαριά.Μετά από ένα μήνα στο κρεβάτι και ισχυρότατα φάρμακα,η κατάσταση δεν είχε βελτιωθεί τόσο ώστε να αναμένεται γρήγορη ανάρρωση.Ένα βράδυ λοιπόν, καθώς ήμουν στο κρεβάτι με 41 πυρετό,αιστάνθηκα ένα περίεργο μούδιασμα σε όλο το σώμα μου.Δεν ήταν σύγκρυα από τον πυρετό,έμοιαζε πιο πολύ με την αίσθηση που έχεις όταν μια ζεστή μέρα βουτάς σε κρύο νερό,σαν ανατριχίλα.Τα μάτια μου ήταν κλειστά και όμως κατά ένα περίεργο τρόπο "έβλεπα" γύρω μου το γνώριμο δωμάτιο και τα αντικείμενα.
Και τότε η "όρασή" μου αυτή ξεθώριασε και αιστάνθηκα να ανεβαίνω προς τα πάνω,σαν κάποιος να με σηκώνει.Αμέσως μετά στα όρια της αντίληψής μου ένιωσα μια παρουσία σαν κύμα ζεστής αύρας.Κατάλαβα,δεν ξέρω πως, ότι ήταν ένα πρόσωπο που με αγαπούσε πάρα πολύ και είχε φύγει από τη ζωή όταν ήμουν ακόμη βρέφος.
Αυτό πρέπει να διήρκησε γύρω στα 15 λεπτά της ώρα,υποθέτω.Δεν είχαμε κάποια επικοινωνία.Στο τέλος πρέπει να αποκοιμήθηκα,αλλιώς τώρα δεν σας έγραφα αυτά τα πράγματα!
Θυμάμαι πάντως χαρακτηριστικά ότι δεν μπορούσα να καταλάβω τί συνέβαινε όμως δεν ένιωθα ΚΑΝΕΝΑ ΦΟΒΟ!!!
Δεν ξέρω τί ήταν αυτό το πράγμα...ξέρω μόνο ότι έγινε.
Και περιμένω τα σχόλιά σας!!!!
Ο Σκοτεινός Άγγελος!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Πραγματι συνγκλονιστικες και οι 2 εμπειριες που περιγραφετε.
Θα συμφωνησω και εγω στο οτι ειχατε μια επιθανατια εμπειρια.
Το μονο που θα πω ειναι οτι εισαστε τυχεροι.
Πολυ θα ηθελα να ΖΗΣΩ και εγω μια τετοια εμπειρια οσο ασχημο και εγωιστικο σας φαινετε αυτο.(αν και εχω βιωσει κατι παρομοιο).
Και νομιζω οτι εισαστε πολυ ευτιχισμενοι ανθρωποι γιατι τωρα δεν φοβαστε τον θανατο.Το μονο που φοβοσαστε ειναι για τα αγαπημενα προσωπα που θα μεινουν πισω.
Μην με παρεξηγησετε,δεν λεω πως νιωθετε.Λεω πως θα εννιωθα εγω μετα απο μια τετοια εμπειρια.
Το ενα ειναι οτι θυμομαστε ακομα και μετα απο χρονια οτι συνεβη,και οτι το θυμομαστε ειναι ''παραξενο'',αφου με τοση πιεση που δεχομαστε εκεινη την ωρα,πως ειναι δυνατον να θυμομαστε ακομα και λεπτομερειες?? Ειναι φανερο οτι αυτος ο μηχανισμος που ελεγα πριν εχει εξαιρετικες ιδιοτητες γιατι δραστηροποιει δυνατοτητες εντελως θαμμενες μεσα μας,και εντελως αγνωστες μεχρι τοτε.
Το αλλο ειναι τα συναισθηματα εκεινη την ωρα,που οχι απλα αφαιρουν τον πονο και την αισθηση της καταπονησης,αλλα αντιθετα προβαλλουν και ενισχυουν τοσο ομορφες καταστασεις,που δε συγκρινονται με κανενα απο τα γνωστα συναισθηματα που εχουμε εν ζωη,και υγιεις.
Το τριτο αυτο που ειπε ο Νικολας.Ο Νικος,ειπε κατι που ειναι η πεμπτουσια του ολου θεματος,και αφορα τη κατοπινη μας ζωη μετα απο αυτο το περιστατικο.Θα ειμαι ειλικρινης.Δε ζω σε συμφωνια με κεινα τα συναισθηματα,και πολλες φορες νιωθω εντονα,οτι ειμαι πολυ πολυ μακρια απο οτι εγινε τοτε.Μια εντονη επιθυμια μου να μπορεσω να βαλω σε μια συμφωνια και μια αρμονια εκεινα τα συναισθηματα με την καθημερινη μου ζωη,δεν εχει παντα διαρκεια,και δεν εχει καταστει επιτυχης μεχρι τωρα.Το μονο που μπορω να πω με καποια σιγουρια,ειναι μια παραξενη σταση που συνειδητα εχω απεναντι στο θανατο.Δε τον φοβαμαι τοσο,σαν γεγονος,περισοτερο θα ελεγα μου θυμιζει καθε μερα,οτι η απουσια του σημαινει κατι για μενα.Αυτο το γεγονος μου δινει την ουσια της ολης αισιοδοξιας που εχω σαν ανθρωπος,Αυτο ειναι μεχρι στιγμης το τεραστιο οφελος μεχρι τωρα,οφελος που δημιουργει απο μονο του την αναγκη πια -και οχι την επιθυμια απλα-να γινω ''καλυτερος ανθρωπος''....
με εκτιμηση
nNoe
Θα ηθελα να καλοσορισω κι εγω τον καινουργιο φιλο μας nNoe. Πραγματικα συγκλονιστικη η εμπειρια που περιγραφεις καθως και της φιλης Darkangel. Και η δικη μου αποψη ειναι οτι προκειται για μια κλασικη Near Death Experience. Θα προσπαθησω να απαντησω στο ερωτημα σου αν εξηγηται ιατρικα.
Λοιπον εχουν αναφερθει πολλα παρομια περιστατικα σε καταστασεις που συνοδευοντε απο ελειπη αιματωση του εγκεφαλου η χρηση ορισμενων φαρμακων. Πιο συγκεκριμενα κατα τα πρωτα σταδια της εκπαιδευσης αστροναυτων της Nasa, οπου οι πιλοτοι υποβαλοντε σε πολυ υσχιρη φυγοκεντριση, ειναι πολυ συνηθησμενο να χανουν τη συνηδηση τους. Πολλοι απο τους εκπαιδευομενους αναφερουν στη συνεχεια εμπειριες παρομιες με αυτες που κατα καιρους περιγραφοντε απο ανθρωπους που κινδυνεψαν να πεθανουν οπως καρδιοπαθεις, χρηστες ναρκωτικων, θυματα τροχαιων κ.α. και που γνωριζουμε με τον ορο Near Death Experience. Ειναι εξαλου πολυ γνωστες σε ολους μας περιπτωσεις ασθενων κατα τη διαρκεια χειρουργικων επεμβασεων που βιωσαν παρομιες εμπειριες (εβλεπαν απο ψηλα το σωμα τους στο χειρουργηκο τραπεζι, ακουγαν τους γιατρους να συνομιλουν, ειδαν το "τουνελ" κτλ). Μοιραια λοιπον οδηγουμαστε στο συμπερασμα οτι αυτου του τυπου οι εμπειριες ειναι δυνατο να σχετιζοντε με ορισμενες καταστασεις του εγκεφαλου, οι οποιες χαρακτηρηζοντε απο μειωμενη αιματωση. Για τη συγρονη ιατρικη εξαλλου το κατωφλι μεταξυ ζωης και θανατου οριζεται απο τον εγκεφαλικο θανατο που προκαλειται απο ανοξια. (Θα εκπλαγητε αν μαθετε ποσο μεταβλητο ειναι αυτο το οριο με το περασμα των χρονων, αρκει να σας πω οτι πριν απο 80 περιπου χρονια πεθαμενος θεωρουταν καποιος που εχανε τις αισθησεις του απο ακατασχετη αιμορραγια, πριν απο 25 περιπου χρονια η καρδιακη ανακοπη ηταν ασφαλες σημαδι θανατου, και σημερα απαιτηται διαπιστωση εγκεφαλικου θανατου με ηλεκτροεγκεφαλογραφημα για να θεωρηθει καποιος νερκος, και το μελλον ποιος ξερει τι μας επιφυλασει ακομα...)
Φαινεται λοιπον οτι οταν ο εγκεφαλος στερηθει Οξυγονου απο ενα σημειο και μετα αρχιζει η διαδικασια "αναχωρισης" του αστρικου σωματος απο το υλικο, εαν τωρα η αιματωση αποκατασταθει πριν επελθει νεκρωση η μονιμη βλαβη ο ασθενης επιστρεφει για να μας διηγηθει τα οσα συγκλονιστηκα εζησε.
Αρκετα ομως σας κουρασα με τα ιατρικα, οσον αφορα τη σχεση της μεταθανατιας εμπειριας με την Α.Π. προσωπικη μου παντα αποψη ειναι οτι συνδεονται αμεσα. Προς θεου δεν λεω οτι οποιος επιχηρει ΑΠ κυνδινευει να πεθανει η να βλαψει την υγεια του, (σιγουρα υπαρχουν κι αλλοι τροποι να βγει κανεις απο το σωμα του χωρις να υπαρχει εγκεφαλικη ανοξια), αλλα διαβαζοντας και για τα δυο θεματα δεν μπορω παρα να παρατηρησω τη μεγαλη ομοιοτητα που εχουν. Ισως η βασικη διαφορα τους να εγκειται στο γεγονος οτι κατα τη μεταθατια εμπειρια λειπει η ασημενια χορδη που μας ενωνει με το υλικο σωμα μας κι ετσι η επιστροφη να ειναι αδυνατη, και οτι φυσικα δεν γινεται ηθελημενα. Δεν καταφερνω να εντοπισω καποια αλλη σημαντικη διαφορα. Τα βιβλια του Μονρο νομιζω ριχνουν αρκετο φως στη σχεση απ και θανατου. Κατα τη γνωμη μου η Near Death Experience ειναι μια Α.Π. που γινεται ακουσια σε παθολογικες καταστασεις, και που οταν συνοδευεται απο σωματικο θανατο απλα δεν υπαρχει πλεον δυνατοτητα επιστροφης στο σωμα.
Φίλε Nikolas δε σε παρεξηγώ,έχεις καταλάβει στο περίπου πως νιώθω.Η αλήθεια είναι ότι η εμπειρία αυτή μου δίδαξε ότι δεν πεθαίνουν οι άνθρωποι αλλά μόνο τα υλικά τους σώματα.Οι ψυχές όχι μόνο δεν πεθαίνουν,αλλά υπάρχουν "κάπου εκεί έξω" και είναι πολύ πιο κοντά μας από ότι φανταζόμαστε.
Τότε ξύπνησε και τον ενδιαφέρον μου για ζητήματα μεταφυσικής,μου άνοιξε ένα "παραθυράκι" σε άλλους κόσμους και αισθάνομαι τυχερή,ναι,που έχω ζήσει κάποια πράγματα που αρκετοί δεν έχουν ζήσει.(Πιστεύω να με καταλαβαίνετε και να μην ακούγουμαι...ψώνιο.)
Γι'αυτό ακριβώς ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.Όμως ΔΕ ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΠΙΣΩ,γιατί όταν περάσω στην "άλλη πλευρά" τότε θα μπορώ να είμαι πιο κοντά τους από ότι είναι τώρα.
Ίσως δεν πανικοβλήθηκα γιατί δεν ήξερα τί ακριβώς μου συνέβαινε λόγω ηλικίας.Αν γινόταν τώρα για πρώτη φορά δε ξέρω πως θα ένιωθα,ειλικρινά μιλάω.Αν θέλεις πες μας τη δική σου εμπειρία και το συζητάμε...
Εις το επανα-γράφειν...
Ο Σκοτεινός Άγγελος!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Φίλη μου Desdaemona διάβασα προσεκτικά το σχόλιό σου γιατί περίμενα να ακουστεί αυτή η άποψη της ιατρικής,την οποία σέβομαι απόλυτα.
Όμως στη δική μου περίπτωση,πώς εξηγείται η αίσθηση ότι υπήρχε μια παρουσία??Δεν είδα ούτε τούνελ,ούτε φως ούτε άκουσα κάτι.Πολλοί λένε ότι ακούγεται μουσική,φωνές ή ότι βλέπουν απωλεσθέντα οικεία τους πρόσωπα.Εγώ δεν είδα τίποτα από όλα αυτά.
Ρώτησα κάποιον που είχε ασχοληθεί με αυτά τα θέματα και μου είπε ότι υπάρχει μια δοξασία,σύμφωνα με την οποία όταν πεθαίνει ένα παιδί,η ψυχή ενός νεκρού οικείου προσώπου αναλαμβάνει να το "συνοδέψει" στην άλλη πλευρά.
Ίσως το τούνελ που αναφέρουν όσοι βιώνουν μια επιθανάτια εμπειρία να είναι ΟΝΤΩΣ μια παραίσθηση,αλλά αναρωτιέμαι:Πώς γίνεται να είναι κοινή για όλους???Ακόμα και για όσους δεν έχουν καν ακούσει τον όρο "επιθανάτια εμπειρία" για λόγους υποβολής.
Ένα πράγμα κατάλαβα τότε:ότι υπάρχουν κόσμοι που δεν μπορούμε να δούμε αλλιώς και ότι είναι τόσο κοντά όσο και μακριά μας...
Εν αναμονή απαντήσεων...
Ο Σκοτεινός Άγγελος!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
Η Ιατρικη εξηγηση,ειναι σεβαστη και απο μενα,ειναι πολυ πιθανο,και σιγουρο θα λεγα,οι δυνατοτητες της επιστημης,να αυξανονται συνεχως,και να ειναι σε θεση ολο και καλυτερα ,ολο και πληρεστερα, να δινουν μια εξηγηση του τι συμβαινει.
Κατα τη γνωμη μου κατι τετοιο δεν ερχεται σε αντιθεση,με την πιστη η την εικασια,οτι υπαρχει ενα μονοπατι προετοιμασιας,η καλυτερα ενα πρωτο σταδιο ,οπου η υπαρξη μας περναει σε μια καινουργια διασταση.Βεβαια αυτο ειναι ακριβως το σημειο,οπου υπαρχουν οι πολλες ενστασεις,για το αν υπαρχει αλλη,και κατα συνεπεια καινουργια διασταση της υπαρξης μας.Η γνωμη μου ειναι η πιστη μου,και αυτη πρεσβευει πως ναι,σ εκεινο το σημειο κανει τη εμφανιση της μια καινουργια διασταση μας ολο και πιο εντονα,μια διασταση που το ξετυλιγμα της της θα μας οδηγησει να ειμαστε μια αλλη μορφη ενεργειας.
Δε μπορω ομως να σημειωσω και το αλλο και πολυ πιο σημαντικο.Η μεταθανατια η η σχεδον μεταθανατια εμπειρια,εχει νοημα,και αξιζει κανεις ν ασχοληθει μαζι της,μονο σαν πρακτικη εφαρμογη του νοηματος που μπορει να βρει στην καθημερινη μας ζωη,και οχι σαν ενα ονειροπολημα για το πως θα ειναι η ζωη μας στο επεκεινα.Πρεπει να παραδεχτω πως ακομα και αυτο ομως κρυβει μια εξερετικα μεγαλη γοητεια...αλλα την ιδια ακριβως στιγμη αυτο φανταζομαι ειναι μια απο τις αναριθμητες παγιδες,που ελοχεουν στην εσωτερικη αναζητηση,η αναλωση δηλαδη σε υποθεσεις,και εικασιες,απο τις οποιες,και εδω ειναι η παγιδα,δε θα υπαρχει κανενα μα κανενα νοημα και καμμια εφαρμογη σ αυτο το κοσμο και σ αυτη τη διασταση που ζουμε..
με εκτιμηση
απο μια ολοενα και πιο ζεστη Αθηνα
nNoe
Αγαπητε "σκοτεινε αγγελε", οταν ειπα για τα αγαπημενα προσωπα που μενουν πισω,εννοουσα το πως θα βλεπουν εκεινοι μια κατασταση.
Τιποτα δεν μπορει να τους παρηγορηση εστω και αν ξερουν οτι ο ανθρωπος τους ειναι καπου κοντα.
Οσο για την δικη μου εμπειρια που ζητησες να σου πω την συζηταμε ειδη σε αλλο topic..
Και την ανεφερα γιατι συμφωνω με την desdaemona που λεει οτι η μεταθανατια εμπειρια και η αστρικη προβολη εχουν αρκετα κοινα σημεια.
Παντα φιλικα Νικος.
Το γεγονος οτι ενα σωρο διαφορετικοι ανθρωποι και μαλιστα χωρις να εχουν καν ακουσει τον ορο "επιθανατια εμπειρια" οπως λες, βιωνουν παρομιες εμπειριες αποδεικνυει νομιζω την αυθεντικοτητα τους. Θα διαφωνησω μονο ως προς τη λεξη "παραισθηση" (αν ριξεις μια προσεκτικη ματια θα δεις οτι δεν τη χρησημοποιω), δεν πιστευω οτι προκειται για παραισθησεις τουλαχιστον οχι με τη συνηθησμενη εννοια. Οταν λεω οτι "αρχιζει η διαδικασια αναχωρησης" κυριολεκτω, το αστρικο σωμα φευγει απο το υλικο και μαζι και η ψυχη και η συνειδηση. Δεν ειναι δυνατη πλεον η χρηση των αισθητηριων οργανων και η οποια αντηληψη εχουμε για το περιβαλλον προερχεται απο αλλα μεσα. Η λεξη παραισθηση εμπεριεχει την εννοια του λανθασμενου του ψευδους, της παραπλανησης. Πιστευω ομως οτι οτι βιωσες εσυ καθως και ο φιλος μας ο nNoe ειναι περα για περα αληθινο.
Τωρα οσον αφορα την "παρουσια" που ανεφερες γιατι σου φαινεται τοσο παραξενο? γυρω μας υπαρχουν πολλα περισσοτερα απο αυτα που μπορουμε να αντηληφθουμε με τις πεντε αισθησεις μας, και σιγουρα σε μια κατασταση διευρυμενης συνειδησης και απαλαγμενοι απο το δυναστη που λεγεται εγκεφαλος μπορουμε να ερθουμε σε επαφη μαζι τους. Πρεπει να γινει σαφες οτι κατα τη διαρκεια μιας τετοιας εμπειριας εισερχομαστε στο αστρικο πεδιο οπου τα παντα η σχεδον τα παντα ειναι δυνατα ακομα και να ερθουμε σε επαφη με συγγενικα μας αποθανοντα προσωπα η και με αλλες νοημονες οντοτητες μη ανθρωπινες.
Και κατι τελευταιο, ο ορος "μεταθανατια εμπειρια" μου φαινεται λανθασμενος γιατι προυποθετει τον θανατο οσων τη βιωσαν
, κατι τετοιο ευτυχως δε συνεβει αλλιως θα ηταν αδυνατο να εχουμε τις οποιες μαρτυριες τωρα. Προκειτε για φαινομενα που συμβαινουν σε περιπτωσεις που φτανουμε πολυ κοντα στο θανατο αλλα χωρις να ειναι απαραιτητο να περασουμε το κατωφλι, γι`αυτο νομιζω ειναι σωστοτερος ο ορος "Near Death Experience".Αυτα για την ωρα, περιμενω τις αποψεις σας
Desdaemona
..Υπαρχει ενα ερωτημα που θελω να κανω,κυριως στη φιλη μας,που ειναι ειναι Ιατρος,αλλα οχι μονο,και που αφορα την κατασταση των ανθρωπων οταν βρισκονται στην εντατικη,σε πληρη καταστολη.ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΤΟΥΣ ΣΩΜΑ ΑΡΑΓΕ??Οι ιδιοι ακουνε?καταλαβαινουν?...και αν ναι....τι να συμβαινει σαν θελουν να μιλισουν και δε μπορουν???
Εγω θα αναφερω εδω μια πολυ πικρη εμπειρια,που εγινε πριν ενα χρονο περιπου.Η μητερα μου ηταν στην εντατικη για 20 μερες περιπου.Οι γιατροι μας διαβεβαιωναν οτι δεν ακουει,δε καταλαβαινει,τιποτα.Παρολα αυτα καθε φορα που εμπαινα για να τη δω(,εκεινα τα εφιαλτικα διλεπτα,που επιτρεπουν στην εντατικη,)και της κρατουσα το χερι και της μιλουσα,,,,εβλεπα εκεινο το μηχανημα που δειχνει τους χτυπους της καρδιας,να ζωηρευει και να τραβαει την ανηφορα...ενω ταυτοχρονα ειχα τοσο εντονη την σιγουρια οτι μ ακουει και με καταλαβαινει,αλλα δε μπορει να μου μιλησει...φυσικα αυτο μπορει να προερχοταν απο τη δικη μου επιθυμια να συνεβαινε ετσι,αλλα και παλι δε ξερω....
......Η μητερα μου τελικα, αν και παλεψε πολυ και σκληρα,δε τα καταφερε.Η απορια μου ,εγινε ενα κουβαρι με τα υπολοιπα συναισθηματα,μ αυτα πορευομαι,και αποκρυσταλωνοντας τα με το περασμα του χρονου,εμεινε και η απορια μου να υφισταται.
Σ αυτο το σημειο να πω,οτι ειναι δυο διαφορετικα πραγματα....το να ξερεις,η καλυτερα να πιστευεις (και μαλιστα απο μια δικη σου εμπειρια),οτι ο θανατος δεν αφορα παρα ενα προσκαιρο τελος,σ αυτη εδω τη ζωη,και απο την αλλη να προσκρουεις πανω σ ενα σκληρο και αδιαπεραστο τειχος που σου κοβει καθε επικοινωνια,ετσι οπως την ειχες συνηθισει τουλαχιστο.....
Περιμενοντας τη γνωμη σας ,και ελπιζοντας να μη σας"εριξα"
με εκτιμηση
nNoe
Καταρχην να εκφρασω τα συληπητηρια και την απεριοριστη συμπαθεια μου στο nNoe για το τραγικο συμβαν.
Πριν αποπειραθω να απαντησω στο ερωτημα σου πρεπει να σας πω οτι η επισημη ιατρικη δεν παραδεχεται τα περι αστρικου σωματος κτλ, δεν διδαχτηκα κατι τετοιο στο πανεπιστημιο και ουτε και στη βιβλιογραφια απο οτι ξερω υπαρχουν αναλογες πληροφοριες.
Το οτι οι χτυποι της καρδιας της μητερας σου αυξανονταν καθε φορα που της μιλουσες σαφως σημαινει οτι σε ακουγε. Ειναι δυνατον ασθενεις που βρησκοντε σε βυθιοτητα να ακουν ηχους απο το περιβαλον τους ακομα και αν δεν ειναι σε θεση να αντιδρασουν ετσι ωστε να εχουμε καποιο σημαδι οτι μας ακουσαν, ακομα θα ελεγα και αν δεν ειναι σε θεση να κατανοησουν τι τους λεμε(εξαρτατε παντα για ποσο βαθυ κομα μιλαμε). Η μητερα σου λοιπον σιγουρα αναγνωριζε τη φωνη σου και η συναισθηματικη εξαψη που της δημιουργουσε εκδηλωνοταν με αυξηση του καρδιακου ρυθμου. Βαιβαια ο πιο αρμοδιος για να σου απαντησει σε τετοια θεματα θα ηταν ενας αναισθησιολογος και μαλιστα αυτοι που φροντιζουν ειδικα ασθενεις της εντατικης, αυτοι εχουν την μεγαλυτερη πειρα σε τετοια περιστατικα.
Οσο για το αστρικο σωμα, προσωπικη μου αποψη ειναι οτι πρεπει κατα διαστηματα τουλαχιστον, να αποχωριζεται απο το υλικο. Αυτο το συμπερενω λογικα συμφωνα μετα οσα ξερουμε για την αστρικη προβολη και για τις Near Death Experiences. Δωστε μου λιγο χρονο να ψαξω λιγο στη νευρολογια για τη φυσιοπαθολογια των ασθενων σε κομα και τα ξαναλεμε μολις εχω νεοτερα.
Πρώτ'απ'όλα να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλληπητήρια στο φίλο μας nNoe για την τραγική απώλεια που βίωσε και μάλιστα έχοντας βρεθεί στη δύσκολη θέση του να είσαι συγγενής ασθενούς.Είθε φίλε μου να παίρνεις κουράγιο από τη μοναδική απόδειξη που ΕΖΗΣΕΣ,ότι ο κόσμος "εκεί" είναι γαλήνιος και φωτεινός...
Όσο για τα ερωτήματα που παρατέθηκαν,η άποψή μου είναι η εξής:
"...που αφορα την κατασταση των ανθρωπων οταν βρισκονται στην εντατικη,σε πληρη καταστολη.ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΤΟΥΣ ΣΩΜΑ ΑΡΑΓΕ??Οι ιδιοι ακουνε?καταλαβαινουν?...και αν ναι....τι να συμβαινει σαν θελουν να μιλισουν και δε μπορουν??"
Δεν είμαι γιατρός και η καλή φίλη μας Desdaemona ίσως μπορεί να δώσει αξιόπιστες απαντήσεις,αλλά πιστεύω ότι είναι μια "αμυντική τακτική" του εγκεφάλου που επιβάλλει στο σώμα αυτούς τους περιορισμούς (ακινησία κλπ) για οικονομία δυνάμεων,μέχρι να αρχίσει κάποια διαδικασία ανάρρωσης.Οι εγκεφαλικές λειτουργίες υφίστανται ακόμα και γι'αυτό η "ανταπόκριση" σε κάποιο ερέθισμα,πχ μια οικεία φωνή,είναι η αύξηση των καρδιακών παλμών.Δηλαδή η μητέρα σου χρησιμοποίησε το σώμα της για σου πει ότι σε ακούει.Φυσικά το κώμα στο οποίο είχε πέσει δεν ήταν πολύ βαθύ.
Ως προς την έννοια "παραισθήσεις" που ανέφερα η φίλη Desdaemona σχολίασε:
"...Θα διαφωνησω μονο ως προς τη λεξη "παραισθηση" (αν ριξεις μια προσεκτικη ματια θα δεις οτι δεν τη χρησημοποιω), δεν πιστευω οτι προκειται για παραισθησεις τουλαχιστον οχι με τη συνηθησμενη εννοια. "
Χαίρομαι φίλη μου που είσαι τόσο ανοιχτόμυαλη γιατρός διότι έχω συναντήσει πολλάκις την άποψη ότι οι εμπειρίες αυτές είναι κυριολεκτικά παραισθήσεις (και όχι κατάσταση διευρυμένης συνείδησης),που προέρχονται από ελλειπή οξυγόνωση και αιμάτωση του εγκεφάλου.Ένα παράδειγμα πιο ...ελαφριάς μορφής είναι η ζαλάδα που αισθάνεται κανείς όταν έχει υπόταση.Όσο για την επιστήμη της ιατρικής,θεωρώ ότι δεν δέχεται την ύπαρξη του αστρικού σώματος διότι δεν έχει αποδειχτεί στο εργαστήριο ακόμα ότι υπάρχει.Αλλά αυτό ίσως αλλάξει πολύ σύντομα.Εξάλλου πριν από 3 αιώνες "μόνο" κανείς ανατόμος της εποχής δε δεχόταν ότι οι αρτηρίες και οι φλέβες εκτελούσαν διαφορετικές εργασίες.Σήμερα το μαθαίνουμε στο σχολείο,έτσι δεν είναι?
Και μια τελευταία απορία φίλη μου:
Γιατί λες ότι "Οσο για το αστρικο σωμα, προσωπικη μου αποψη ειναι οτι πρεπει κατα διαστηματα τουλαχιστον, να αποχωριζεται απο το υλικο" ??
Συγνώμη αν είναι αφελής η ερώτηση αλλά τόσοι και τόσοι που δεν έχουν βιώσει τον αποχωρισμό αυτό,τί έπαθαν?
Συγγνώμη για την πολυ-γραφία!!!
Ο Σκοτεινός Άγγελος!!!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"