- "πρέπει εμείς οι Ορθόδοξοι να γιορτάζουμε τα γενέθλιά μας ή όχι;" - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
τωρα αμα γινω θεος και μαθω θα σε εξηγησω και σενα ... τεντυμπου
αα τεκνο μου .... εχεις το σατανα μεσα σου !!! :p
[ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».]
quote:
τι νοιαζει δηλαδη στον παπα της ενοριας σου/μου/του, αν εγω θα γιορτασω τα γεννεθλια μου...
Τον νοιάζει ,όπως τον νοιάζει και τι βιβλία θα διαβάσεις και τι μουσική θα ακούσεις στο σπίτι σου . Με τα γενέθλια λένε , δίδεται μεγάλη σημασία και...εξυψώνεται το εγώ του ανθρώπου . Ο οποίος άνθρωπος πρέπει να είναι ένα τίποτα , διαρκώς ταπεινός και δούλος , μπροστά στο μεγαλείο του θεού και των παρατρεχάμενων αγίων , οσίων κ.λ.π. Με λίγα λόγια φοβούνται τυχόν "ξεστρατισμό" σιγά - σιγά των προβάτων από το κοπάδι....
[ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΗΣ - Όποιος πραγματικά έχει γνώση για κάποιο θέμα λέει «κατάλαβα». Όποιος δεν έχει γνώση λέει «πιστεύω».]
quote:
Εγω ας πουμε, φετος και περυσι δεν τα γιορτασα. προπερσυ το εκανα. του χρονου δεν το εχω σχεδιασει... αρα??NOVUS ORDO SECLORUM
Θα καταβάλεις αναδρομικά μάλλον...αλλα τελικα δεν σε σώνει ούτε ο Βελζεβούλ...
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
makfor
σε οσες βαφτισεις εχω παρευρεθει τελευταια , ο παπας , μετα τη βαφτιση αρχιζει το τροπαριο οτι πρεπει να γιορταζουν οι γονεις την βαφτιση και οχι τα γενεθλια και αλλα ευτραπελα !!!!οι δε του παλαιου ειναι ακομη ποιο φανατικοι ...
Για να είμαι ειλικρινής φίλε makfor , δεν έχω ακούσει τέτοιου είδους παραινέσεις για τον εορτασμό του ονόματος από τον ιερέα . Ούτε καν από τον δεσπότη που βάφτισε τα δίδυμα εγγόνια μου .
Συνήθως λένε ότι το παιδί πρέπει να μεγαλώση σαν καλός χριστιανός , και κάτι τέτοια . Αυτό που επισημαίνεις πρώτη φορά το ακούω . Ίσως να συνηθίζεται στην περιοχή σου , ή να είναι πρόσφατη εγκύκλιος προς τους ιερείς .
*
Στην ελληνική ύπαιθρο συνεχίζουν να παίζουν τα κλαρίνα σε εορτή αγίου από την εποχή που Αθήνα απαριθμούσε ελαχίστους κατοίκους. Ήταν ευκαιρία να μαζευτούν απ τα χωράφια οι συγχωριανοί και να γλεντίσουν με άφθονο κρασί και φαγητό που προσέφεραν για ευλογία οι εορτάζοντες ή οι κτήτορες των ξωκκλησιών.
Στα περισσότερα νησιά και σήμερα εορτάζουν το κάθε ξωκκλήσι. Είναι πάμπολλα που σημαίνει πολλά γλέντια το χρόνο ίσως και περισσότερα από 50.
Έτυχα πρόπερσι στην Χώρα της Αμοργού 6 Αυγούστου. Έπαιζαν βιολιά από τη Νάξο ,ίσως τα καλύτερα σήμερα, δωρεάν φαγητό για χιλιάδες άτομα όχι από το δήμο αλλά από 2-3 οικογένειες.
Πρόσφερα και φαγητό σε δύο τουρίστριες (μη χάσω) και μου είπαν "χάου ματσ" . Βρε τι χάου ματσ τους λέω, ...
Γιατί οι ξένοι δεν γνωρίζουν από τέτοια. Το δωρεάν φαγητό είναι γι αυτούς συνδυασμένο με διαφήμιση μεγάλης εταιρείας!
Οι ξένοι φωνάζουν 5 φίλους να σβήσουν τα κεράκια και δίνουν μεγαλύτερη σημασία στα γενέθλια από την ονομαστική εορτή.
Εδώ τους φίλους τους φωνάζει η καμπάνα του χωριού.
Γιατί χτυπά η καμπάνα; αναρωτιόνται. Είναι του Αγίου Ευσταθίου. Α! γιορτάζει ο Στάθης και πάνε επίσκεψη.
Η εκκλησία παρακαλεί, φωνάζει και βοά, -κάντε παιδιά.
Το να γεννηθεί νέος άνθρωπος είναι μεγάλο γεγονός γι αυτήν.
Τιτλοφορεί το ζευγάρι ως συνεργάτη του Δημιουργού.
Αλλο λοιπόν τι λέει η ορθόδοξος εκκλησία και άλλο τι λέει ο κάθε παπάς όταν λόγω προσωπικών παθών διαβάζει το ευαγγέλιο ανάποδα.
http://orthodox-answers.blogspot.com/2007/06/blog-post_29.html
quote:
Τα γενέθλια μας πρέπει να τα γιορτάζουμε;
Όλοι μας γνωρίζουμε την ημέρα που γεννηθήκαμε. Γνωρίζουμε μάλιστα και τις λεπτομέρειες: ώρα γέννησης (πολλές φορές και λεπτά και δευτερόλεπτα!!), τοποθεσία (τώρα πια με γεωγραφικές συντεταγμένες- με την βοήθεια ενός GPS), γνωρίζουμε ωροσκόπια και ωροσκόπους, γνωρίζουμε το κινέζικο ωροσκόπιο και πολλά άλλα. Και αν εμείς οι ίδιοι δεν δίνουμε και πολύ μεγάλη σημασία σε αυτά, φροντίζουν άλλοι –από το οικογενειακό/φιλικό μας περιβάλλον κυρίως- να μας κατατοπίσουν σχετικά, να μας κάνουν «πάρτυ» και εκπλήξεις με τούρτες και κεράκια…Καμιά φορά μας ενοχλεί αν τύχει και μας ξεχάσουν, η μας πιάνει το παράπονο που …μεγαλώνουμε, ενώ τις περισσότερες φορές ακούμε την φράση: «στα γενέθλια μου νοιώθω μελαγχολικά»Όλα αυτά καθιστούν φανερό ότι τα γενέθλια μας έχουν καθαρά ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, δηλαδή τα πάντα κινούνται για την δική μας αυταρέσκεια και ικανοποίηση και απέχουν πολύ από τον σκοπό της έλευσης μας σε αυτή την ζωή.
Είναι μια συνήθεια που ήρθε από την δύση όπου εκεί δεν εορτάζουν τους Αγίους τους αλλά εορτάζουν με περισσή λαμπρότητα τα προσωπικά τους γενέθλια.Βέβαια να ξεκαθαρίσουμε καταρχήν ότι δεν χρειάζεται να είμαστε ή να γίνουμε αντικοινωνικοί ή να δούμε το θέμα καθαρά φαρισαϊκά και να χάσουμε την ουσία: άλλο δεν γιορτάζουμε (δεν προκαλούμε την γιορτή αυτή, δεν την περιμένουμε πως και πως, δεν θεωρούμε τα γενέθλια μας ως γεγονός μοναδικό κλπ) άλλο το να μη δεχόμαστε ευχές και να μην είμαστε φιλόξενοι ή να γινόμαστε απόμακροι.
Αλλά ας δούμε λίγο τι ονομάζει, τι εννοεί και τι εορτάζει η εκκλησία μας ως «γενέθλιος ημέρα».
Η εκκλησία μας τιμά τους Αγίους της, με το να εορτάζει την ημέρα κατά την οποία μαρτύρησαν ή την ημέρα κατά την οποία κοιμήθηκαν-έφυγαν από αυτή τη ζωή. Η ήμερα αυτή ονομάζεται «μνήμη Αγίου» ή «γενέθλιος ήμερα» του Αγίου (εισήλθε - γεννήθηκε στην αιώνια ζωή).Η Αγία μας Εκκλησία καθόρισε να τελούνται τρία μόνον γενέθλια (να εορτάζει δηλαδή και την γέννηση τους): του Χριστού (25/12), της Παναγίας (8/9) καί του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (24/06).
Επίσης επειδή Εκκλησία είναι η ένωση του ανθρώπου με το Θεό, που για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε την ημέρα της Πεντηκοστής η μέρα αυτή (της Πεντηκοστής) θεωρείται γενέθλια μέρα της Εκκλησίας, αφού αυτή τη μέρα για πρώτη φορά η Εκκλησία εμφανίζεται στον κόσμο σαν θεανθρώπινη κοινωνία.
Καμία άλλη αναφορά γενεθλίων δεν υπάρχει.Όλοι μας λοιπόν πρέπει να εορτάζουμε τη μνήμη δηλαδή την «γενέθλια ημέρα» του Αγίου μας και όχι τα γενέθλια μας. Εμείς οί Ορθόδοξοι τιμούμε τον Άγιο μας, τον έχουμε προστάτη, μεσίτη και βοηθό. Αγωνιζόμαστε να Τον μιμηθούμε, ζώντας με κέντρο πάντοτε τον Θεάνθρωπο Χριστό, δηλ. ζούμε θεανθρωποκεντρικά.
Συμπερασματικά, το να εορτάζουμε τα γενέθλια μας, αποτελεί πράξη εγωισμού, καθώς έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ταπεινοφροσύνη που διδάσκει ο Χριστός μας. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, είναι πως με τη γέννησή μας δεν συνέβη κάτι το εξαιρετικό, κάτι που να είναι άξιο εορτασμού, απλά ένας ακόμη άνθρωπος προστέθηκε στους υπόλοιπους, ο οποίος καλείται και αυτός να παλέψει για τη Σωτηρία του.
Αν πρέπει να εορτάζουμε και κάτι άλλο (πέρα από την ονομαστική μας εορτή) τότε αυτό που πρέπει να εορτάζουμε είναι την μέρα της βάπτισης μας. Την ημέρα εκείνη κατά την οποία λάβαμε το Χρίσμα, τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Πράγματι, πόσο όμορφο είναι την ημέρα εκείνη, κάθε χρόνο να συναισθανόμαστε το μεγάλο εκείνο γεγονός και να τελούμε μια πνευματική εορτή, να κάνουμε μια λειτουργία, να συμμετέχουμε στο μυστήριο της θείας ευχαριστίας, να πούμε ένα ευχαριστώ στον πανάγαθο Θεό που ό,τι έχουμε μας το έδωσε Εκείνος ό,τι πετύχαμε το οφείλουμε σ’Αυτόν. Να δείξουμε έτσι ότι δεν έχουμε ξεχάσει τον σκοπό της βαπτίσεως μας και ότι το συμφέρον της ψυχής μας είναι με τον Χριστό.
«Σε εκείνα τα μέρη του κόσμου όπου η μάθηση και η επιστήμη έχουν επικρατήσει, τα θαύματα έχουν παύσει· αλλά στα μέρη όπου επικρατεί βαρβαρότητα και αμάθεια, τα θαύματα είναι ακόμα της μόδας.»
—Ethan Allen
quote:
Αθεε, ευχαριστώ που παρέθεσες την ιστοσελίδα για να παίρνουμε μάτι τί γίνεται με μερικούς "ορθόδοξους" που δεν ξέρουν που τους παν τα 4.
Ας τα βρούν μεταξύ τους Δημήτρη και ας καταλήξουν κάπου...εκείνο που ο καθένας προσλαμβάνει είναι ένα αλαλούμ..!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Eνα flash game που κανει θραυση στο net τον τελευταιο καιρο
-=Rabigh , D4 lost C1ty in Da D3sert o Ar4bia=-