- περι θανατου - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
elo: el.elyon συμφωνώ ότι ο φόβος του θανάτου είναι ένα αίσθημα που όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτου πιστεύω έχουμε νοιώσει ή θα νοιώσουμε .
Και για να μιλήσω προσωπικά και εγώ που πιστεύω για κάτι παραπέρα από την ύλη και μιλάω για έναν φυσιολογικό κύκλο της ανθρώπινης ύπαρξης, μιλάω εκ του ασφαλές γιατί τον θάνατο τον νοιώθω ακόμα μακριά από εμένα …..όταν έρθει η στιγμή να τον αντιμετωπίσω δεν ξέρω πως θα αντιδράσω .
Φίλε μου elo, θα έλεγα ότι όλοι είμαστε αντιμέτωποι με αυτό το γεγονός κάθε μέρα, κάθε στιγμή. Αν δεν αντιμετωπίζουμε αυτό το γεγονός τότε η ζωή θα είναι μόνο μια φυγή!!
quote:
elo: Ίσως και εκεί να βρίσκεται η απάντηση σε αυτό που ρωτάς «Άρα για αυτούς δεν υπάρχει το άγνωστο, τότε γιατί υπάρχει ο φόβος;» .
Μήπως αυτό δεν είναι παρά ένα κάλυμμα μια ασπίδα για να κρύψουνε τους φόβους τους και τις ανασφάλειες τους από τον ίδιο τον εαυτό τους .
Ειλικρινά δεν ξέρω, απλά υποθέτω .
Αυτό που είναι σημαντικό, είναι ότι ο φόβος του θανάτου δεν μια υπόθεση αλλά ένα γεγονός. Άρα τι υπάρχει μετά το θάνατο?
Νομίζω φίλε elo ότι θα πρέπει να δούμε αναλυτικότερα τι είναι ο άνθρωπος;
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
Dying Incubus: Αγαπητέ el.elyon, έχω ήδη απαντήσει για τον φόβο που προκαλεί ο θάνατος οπότε δεν υπάρχει λόγος να επαναλάβω τα όσα έχω ήδη πει.
Ναι, εάν πρόκειται για επανάληψη……..
quote:
Dying Incubus: Δε μπορώ να εκθέσω κάποια γεγονότα σε ένα θέμα το οποίο δεν έχω βιώσει.
Δεν έχω γνωρίσει ακόμη τον φυσικό θάνατο οπότε δε μπορώ και να εκθέσω τα γεγονότα που σχετίζονται μ' αυτόν.
Εάν αυτό είχε συμβεί, θα ήμουν φάντασμα!
Πιστεύω ότι κάθε φορά που προσεγγίζεται το θέμα του θανάτου, εκφράζεται κάποια πίστη ή κάποιες υποθέσεις παρά γεγονότα.
Αυτό εκτείνεται σε όλο εκείνο το φάσμα μεταξύ των θρησκειών μέχρι τις απόψεις διαφόρων ανθρώπων.
Το μόνο γεγονός είναι η παύση κάθε ζωτικής λειτουργίας του φυσικού μας σώματος κι η σταδιακή αποσύνθεση του.
Εάν αυτό είναι το μοναδικό γεγονός ή είναι ένα στάδιο σε μια αλυσίδα γεγονότων, δεν είναι κάτι το οποίο αποδεικνύεται απτά.
Είναι θέμα πεποιθήσεων και πιστεύω τα οποία είναι υποκειμενικά κάθε φορά και μερικές φορές μπορεί να είναι τόσο δυνατά που το άτομο να μην έχει ανάγκη κάποιες αντικειμενικές αποδείξεις για να συνεχίσει να έχει τις συγκεκριμένες πεποιθήσεις.
quote:
________________________________________
Άρα δεν γεννιόμαστε μια φόρα και ούτε πεθαίνουμε μια φόρα?
________________________________________
Μου κάνει εντύπωση το ότι εστιάζεσαι στη μετενσάρκωση.
Επειδή πιστεύω ότι μάλλον δεν κοίταξες προσεκτικά αυτά που ανέφερα, τα επαναλαμβάνω:
quote:
________________________________________
Η γέννηση είναι η αρχή ενός κύκλου που διαγράφεται όσο διαρκεί η ζωή μας κι ο θάνατος είναι το τέλος αυτού του κύκλου κι ενδεχομένως η αρχή ενός άλλου κύκλου σε ένα άλλο επίπεδο άγνωστο σ' εμάς.
Μπορεί να είναι το τέλος κάθε δραστηριότητας, μπορεί να είναι η απαρχή πλήθος δραστηριοτήτων ακατάληπτων στον μέσο ανθρώπινο νου κλπ.
________________________________________
Άρα αγαπητέ μου γεννιόμαστε μια φόρα και πεθαίνουμε μια φόρα!?
Η γέννηση του ανθρώπου είναι και η αρχή, ο πρώτος κύκλος?
Σαφώς, με το “ενδεχομένως” και με το “μπορεί” δεν υπάρχει δυνατότητα για να σχηματιστεί κάποια άποψη, δεν υπάρχει δρόμος και δεν υπάρχει καμία αντιμετώπιση του φόβου!
Αλλά με το “ενδεχομένως” και με το “μπορεί” όλοι οι δρόμοι είναι ανοιχτοί και όλοι δρόμοι μπορούν να αντιμετωπίζουν το φόβο.
Ποια είναι η διάφορα ανάμεσα στο “ενδεχομένως” και το “μπορεί”?
quote:
Dying Incubus: Μιας που αναφέρθηκες όμως στη Νιρβάνα, θα σε παρακαλούσα να μου πεις πως αντιλαμβάνεσαι εσύ τη Νιρβάνα...
Αγαπητέ μου δεν αναφέρθηκα αποκλειστικά στη Νιρβάνα αλλά είπα σαν Νιρβάνα σε σχέση με τους κύκλους!
Προσωπικά προτιμώ τη Νιρβάνα ως φιλοσοφία και όχι ως θρησκευτικό δόγμα.
Στη Νιρβάνα δεν υπάρχει Ελευθερία αλλά το Κάρμα!
Θεωρώ ότι το Νιρβάνα είναι μια οδός για το θέμα μας αλλά νομίζω καλύτερα να μας δείξει την οδό αυτή, κάποιος που την περπάτα…….
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
Dying_IncubusΗ γέννηση είναι η αρχή ενός κύκλου που διαγράφεται όσο διαρκεί η ζωή μας κι ο θάνατος είναι το τέλος αυτού του κύκλου κι ενδεχομένως η αρχή ενός άλλου κύκλου σε ένα άλλο επίπεδο άγνωστο σ' εμάς.
Δεν ξέρω αν ο θάνατος είναι η αρχή ενός άλλου κύκλου, αλλά ακριβώς αυτό το "άγνωστο" είναι που τρομάζει τα ανθρώπινα όντα. Και σε πολλές περιπτώσεις τις καθημερινής μας ζωής το άγνωστο μας προκαλεί από απλές ανησυχίες μέχρι και φόβο.
Αυτή η έλλειψη γνώσης είναι που τροφοδοτεί την πίστη σε κάτι καλύτερο,σε κάτι που θα ανακουφίσει τη συνείδησή μας, τουλάχιστον για ένα μεγάλο αριθμό συνανθρώπων μας(στους οποίους δεν συμπεριλαμβάνομαι διότι είμαι "αγύριστο κεφάλι" χεχε...)
quote:quote:
Dying_IncubusΗ γέννηση είναι η αρχή ενός κύκλου που διαγράφεται όσο διαρκεί η ζωή μας κι ο θάνατος είναι το τέλος αυτού του κύκλου κι ενδεχομένως η αρχή ενός άλλου κύκλου σε ένα άλλο επίπεδο άγνωστο σ' εμάς.
Δεν ξέρω αν ο θάνατος είναι η αρχή ενός άλλου κύκλου, αλλά ακριβώς αυτό το "άγνωστο" είναι που τρομάζει τα ανθρώπινα όντα. Και σε πολλές περιπτώσεις τις καθημερινής μας ζωής το άγνωστο μας προκαλεί από απλές ανησυχίες μέχρι και φόβο.
Αυτή η έλλειψη γνώσης είναι που τροφοδοτεί την πίστη σε κάτι καλύτερο,σε κάτι που θα ανακουφίσει τη συνείδησή μας, τουλάχιστον για ένα μεγάλο αριθμό συνανθρώπων μας(στους οποίους δεν συμπεριλαμβάνομαι διότι είμαι "αγύριστο κεφάλι" χεχε...)
Lost in Necropolis
La ville de la mort
Φίλε Agnostic συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα, για σένα υπάρχει το “άγνωστο”?
Αν κατάλαβα καλά υπονοείς ότι δεν υπάρχει έλλειψη γνώσης, σε σένα, που να τροφοδοτεί την πίστη, άρα δεν υπάρχει πίστη σε κάτι καλύτερο. Η συνείδηση σου έχει ανάγκη για ανακουφίσει?
(Συγχαρητήρια για το blog)
Καλημέρα!
quote:
Σαφώς, με το “ενδεχομένως” και με το “μπορεί” δεν υπάρχει δυνατότητα για να σχηματιστεί κάποια άποψη, δεν υπάρχει δρόμος και δεν υπάρχει καμία αντιμετώπιση του φόβου!
Αλλά με το “ενδεχομένως” και με το “μπορεί” όλοι οι δρόμοι είναι ανοιχτοί και όλοι δρόμοι μπορούν να αντιμετωπίζουν το φόβο.
Ποια είναι η διάφορα ανάμεσα στο “ενδεχομένως” και το “μπορεί”?
Αγαπητέ μου el.elyon, απ' ό,τι καταλαβαίνω στην προκειμένη περίπτωση το "ενδεχομένως" και το "μπορεί" ίσως να μην δίνουν σε εσένα την δυνατότητα να σχηματίσεις κάποια άποψη για την αντιμετώπιση του φόβου.
Αυτό όμως δεν συνεπάγεται ότι μπορεί να ισχύει το ίδιο για εμένα ή για κάποιον άλλον άνθρωπο.
Θα μπορούσα να σου αναφέρω ότι μια τάση να ερευνώ κάποια πράγματα ως πιθανότητες και με το να μην τα θεωρώ δεδομένα - επειδή είθισται να τα νιώθουμε δεδομένα - προσωπικά με βοηθάει να αμβλύνω κάποιους φόβους, ανάμεσα σ' αυτούς κι ο φόβος του θανάτου.
Εάν λοιπόν η απάντηση μου δεν σε καλύπτει, δεν ξέρω αν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Dying_Incubus-Η κατηγορία των ανθρώπων που πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι μόνο ύλη δε μπορεί να απελευθερωθεί από τον φόβο του θανάτου?
Πιστεύω πως ναι μπορεί να απελευθερωθεί, απλός πιστεύω πως ο Ανθρωπος (πνεύμα + ύλη έχει περισσότερα «δεδομένα» η εάν θέλεις πιστεύω εστί ώστε να εξαλείψει το φόβο του θανάτου
quote:
Elo-Από την στιγμή που τον βλέπεις σαν απειλή φίλε μου/η δεν παύει να εγκλωβίζεσαι μέσα σε έναν φόβο .
Κοίτα αυτό που γράφει ο Dying_Incubus «Η γέννηση είναι η αρχή ενός κύκλου που διαγράφεται όσο διαρκεί η ζωή μας κι ο θάνατος είναι το τέλος αυτού του κύκλου κι ενδεχομένως η αρχή ενός άλλου κύκλου σε ένα άλλο επίπεδο άγνωστο σ' εμάς.»
Βλέπεις για πολλούς η γέννηση είναι θάνατος και ο θάνατος γέννηση, μια κατάσταση που υπάρχει παντού μέσα στην φύση και στον σύμπαν, οπότε ποιος ο λόγος στο να υπάρχει φόβος ;
Μήπως το άγνωστο ;
Μα και στην ζωή δεν υπάρχει το άγνωστο, την φοβόμαστε όμως ή προσπαθούμε να ζήσουμε την κάθε στιγμή της;
Για σκέψου το .
Elo θα ήθελα να σταθώ σε δυο σημεία
quote:
Elo-Από την στιγμή που τον βλέπεις σαν απειλή φίλε μου/η δεν παύει να εγκλωβίζεσαι μέσα σε έναν φόβο .
Α) μπορεί ο φόβος του θανάτου να μην είναι για μένα αλλά για ένα πολύ ξεχωριστό άτομο στη ζωη μου όπως για παράδειγμα το παιδί μου ο γονιός μου ο/η σύντροφος μου ο φίλος μου αυτό ναι μπορεί και να με φοβίσει και να με απειλήσει και δεν σημαίνει Εκλοβισμος αλλά απώλεια
quote:
Μα και στην ζωή δεν υπάρχει το άγνωστο, την φοβόμαστε όμως ή προσπαθούμε να ζήσουμε την κάθε στιγμή της;
Για σκέψου το .
Β) Εσυ elo δεν έχεις φοβηφθη ποτέ στη Ζωη σου; Εγω πιστεύω ότι και πρέπει να φοβόμαστε αλλά και να προσπαθούμε γιατί ο φόβος σε χαλιναγωγεί και η προσπάθεια είναι το μεγαλείο της ζωής
quote:
Πιστεύω πως ναι μπορεί να απελευθερωθεί, απλός πιστεύω πως ο Ανθρωπος (πνεύμα + ύλη έχει περισσότερα «δεδομένα» η εάν θέλεις πιστεύω εστί ώστε να εξαλείψει το φόβο του θανάτου
Αγαπητέ/ή ellas7228, πιστεύω πως τελικά είναι θέμα του ανθρώπινου νου το αν θα επιτρέψει στον εαυτό του να εισάγει αρκετά "δεδομένα" στο μυαλό του ή όχι.
Μπορεί για παράδειγμα να είναι κάποιος ο οποίος πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι μόνο ύλη και να έχει πιο διευρυμένη συνείδηση σε σχέση με κάποιον που πιστεύει ότι ο άνθρωπος είναι σώμα + ύλη αλλά έχει περιορίσει την αντίληψη του σε συγκεκριμένα "καλούπια"...
In anticipation of my resurrection...
quote:
Dying Incubus: Αγαπητέ μου el.elyon, απ' ό,τι καταλαβαίνω στην προκειμένη περίπτωση το "ενδεχομένως" και το "μπορεί" ίσως να μην δίνουν σε εσένα την δυνατότητα να σχηματίσεις κάποια άποψη για την αντιμετώπιση του φόβου.
Αυτό όμως δεν συνεπάγεται ότι μπορεί να ισχύει το ίδιο για εμένα ή για κάποιον άλλον άνθρωπο.
Αγαπητέ μου Dying Incubus σαφώς και εγώ δεν μπορώ με το “ενδεχομένως” και με το “μπορεί” να σχηματίσω άποψη αλλά επίσης στο προηγούμενο μήνυμα μου είπα και το εξής: Αλλά με το “ενδεχομένως” και με το “μπορεί” όλοι οι δρόμοι είναι ανοιχτοί και όλοι δρόμοι μπορούν να αντιμετωπίζουν το φόβο.
Το ζητούμενο για μένα είναι ότι αν θα παραμείνουν όλοι δρόμοι ανοιχτοί, αν θα παραμείνει αυτό το “ενδεχομένως” και το “μπορεί” και το σημαντικότερο είναι αν μπορούν όλοι δρόμοι να οδηγούν στην Ρώμη;
Καλημέρα!
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Edited by - el.elyon on 12/10/2007 09:35:17
quote:
ellas7228 - μπορεί ο φόβος του θανάτου να μην είναι για μένα αλλά για ένα πολύ ξεχωριστό άτομο στη ζωη μου όπως για παράδειγμα το παιδί μου ο γονιός μου ο/η σύντροφος μου ο φίλος μου αυτό ναι μπορεί και να με φοβίσει και να με απειλήσει και δεν σημαίνει Εκλοβισμος αλλά απώλεια
Φίλε /η μιλάς για τον φόβο του ψυχικού πόνου, που για μένα είναι απόλυτα φυσιολογικός, αλλά και πολύ σκληρός .
Βλέπεις στην σκέψη και μόνο, ότι κάποια αγαπημένα άτομα θα φύγουν από κοντά σου και δεν θα τα ξαναδείς σε κάνει και νοιώθεις ότι χάνεις ένα κομμάτι από την ίδια σου την ψυχή την ίδια σου την ζωή ….
quote:
ellas7228 - Εσυ elo δεν έχεις φοβηφθη ποτέ στη Ζωη σου; Εγω πιστεύω ότι και πρέπει να φοβόμαστε αλλά και να προσπαθούμε γιατί ο φόβος σε χαλιναγωγεί και η προσπάθεια είναι το μεγαλείο της ζωής
Πολλές φορές και για διάφορους λόγους .
Φιλαράκι είμαστε άνθρωποι και ο φόβος είναι ένα από τα ανθρώπινα φυσιολογικά αισθήματα .
Άλλωστε θα ήτανε μεγάλο ψέμα το να ανέφερα κάτι το διαφορετικό, για αυτό και είχα γράψει σε προηγούμενο μήνυμα μου….. «Και για να μιλήσω προσωπικά και εγώ που πιστεύω για κάτι παραπέρα από την ύλη και μιλάω για έναν φυσιολογικό κύκλο της ανθρώπινης ύπαρξης, μιλάω εκ του ασφαλές γιατί τον θάνατο τον νοιώθω ακόμα μακριά από εμένα …..όταν έρθει η στιγμή να τον αντιμετωπίσω δεν ξέρω πως θα αντιδράσω»
quote:
Το ζητούμενο για μένα είναι ότι αν θα παραμείνουν όλοι δρόμοι ανοιχτοί, αν θα παραμείνει αυτό το “ενδεχομένως” και το “μπορεί” και το σημαντικότερο είναι αν μπορούν όλοι δρόμοι να οδηγούν στην Ρώμη;
Αυτό είναι μια σημαντική δυσκολία που καλείται να αντιμετωπίσει ο αναζητητής της Γνώσης.
Αν θα καταφέρει να οδηγηθεί στη Ρώμη - με ό,τι κι αν συμβολίζει αυτή - και θα καταφέρει να δει το νόημα αλλά και το δίδαγμα της διαδρομής ή αν θα εστιαστεί στον δρόμο καθεαυτό κι αν θα περιοριστεί σ' αυτόν...
In anticipation of my resurrection...