- Το λάθος του Αδάμ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Δεν ήταν η 'γεύση' κάποιου απαγορευμένου 'καρπού' το 'προπατορικό αμάρτημα'. Ούτε ο Θεός θύμωσε και αφήνιασε όταν ο Αδάμ 'έφαγε', διότι θα μπορούσε κάλλιστα να προστατέψει τη γνώση αν ήθελε, δεν θα την άφηνε 'εκτεθιμένη', αν ήταν εγωϊστής.
Το αμάρτημα ήταν ότι ο Αδάμ(άνθρωπος), το Θείο βρέφος που ζούσε στην Εδέμ(σε πνευματική κατάσταση ευφορίας αλλά νηπιακής κατάστασης), πίστεψε ότι η γνώση που ο θεός του 'έκρυβε'(και καλά), θα τον έκανε αθάνατο,παντογνώστη χωρίς να έχει την ανάγκη του Δημιουργού του. Διάλεξε λοιπόν, ενώ ήταν ακόμα θεός-βρέφος να απορρίψει την θεϊκή καθοδήγηση και να αναπτύξει τις πνευματικές του δυνάμεις για υλιστικούς εγωϊστικούς σκοπούς.
Δεν ήταν δηλαδή κακό το ότι 'έφαγε' αλλά το ότι διάλεξε να φάει χωρίς να δώσει λογαριασμό. Μπορεί τώρα να βάζει τις βάσεις για την πνευματική του πορεία, όμως προσπαθεί μόνο με τις δικές του δυνάμεις να γνωρίσει το καλό από το κακό, το σωστό απ'το λάθος, αναπτύσσει θεωρίες, δόγματα τα οποία δεν είναι αλάθητα.
Δυστυχώς, νόμιζε ότι θα γινόταν παντογνώστης σε μια στιγμή. Το πρώτο πράγμα που γνώρισε ήταν ότι είναι 'γυμνός'. Νιώθει ότι τώρα δεν έχει τη θεϊκή προστασία, γιατί την αρνήθηκε. Έρπεται στη γη σαν όφις, τρώει χώμα, επιστρέφει στο χώμα.
Και εδώ έρχεται ο Χριστός να παίξει το ρόλο του καταραμένου όφι, ο οποίος θα υψωθεί. Μέσω του σταυρού- μαρτυρίου του, της τέλειας θυσίας του, γεφυροποιεί τον ουρανό με τη γη(το πνεύμα με την ύλη), 'ανοίγοντας' το δρόμο της επανένωσης στη σχέση του Θεού με τον άνθρωπο, έτσι ώστε να ξαναγίνουν 'ένα'.
Plaudite, acta est fabula!
quote:
Και εδώ έρχεται ο Χριστός να παίξει το ρόλο του καταραμένου όφι, ο οποίος θα υψωθεί.
εδώ μάλλον δεν συμφωνώ αλλά μπορεί να μην έχω καταλάβει και καλά...
Plaudite, acta est fabula!
quote:quote:
Και εδώ έρχεται ο Χριστός να παίξει το ρόλο του καταραμένου όφι, ο οποίος θα υψωθεί.
εδώ μάλλον δεν συμφωνώ αλλά μπορεί να μην έχω καταλάβει και καλά...Αγάπη αν δεν έχω, τίποτα δεν έχω...
Plaudite, acta est fabula!
Γεια. Συνδύασα τη φράση 'καταραμένος ο κρεμάμενος επί ξύλου' με το Ιωάννης β'14 που λέει πως όπως υψώθηκε ο όφις στην έρημο, έτσι ακριβώς πρέπει να υψωθεί ο Ιησούς Χριστός. Έγινε δηλαδή κατάρα, χωρίς να έχει διαπράξει αδίκημα, λογίστηκε μεταξύ ανόμων χωρίς να είναι.
Θέλω το χρόνο μου να το σκεφτώ...
Plaudite, acta est fabula!
Δεν ήταν λάθος του ίδιου του Αδάμ,αλλά του κατασκευαστή του.
Αν ο κατασκευαστής δεν ήθελε πράγματι,να "φάει το μήλο" ο Αδάμ,δεν θα το έβαζε εκεί.
Αν φτιάξεις ενα σπίτι {παράδεισο} και βάλεις μέσα εναν άνθρωπο {Αδάμ} να κατοικήσει και θέλεις πράγματι να είναι ευτυχισμένος και να ζήσει άνετα και για πάντα σε αυτο το σπίτι,δεν θα βάλεις εκρηκτικά στα θεμέλια και δεν θα βάλεις ένα κουμπι και θα ζητήσεις απο τον άνθρωπο,να μην το πατήσει ποτε!!!
Αρα ήταν "στημένη" η δουλειά και ο Αδάμ δεν φταίει σε τίποτα.Ενα ανυποψίαστο δημιούργημα ήταν,που εξυπηρετούσε υποχθόνια άγνωστα σχέδια,ενός εκδικητικού δημιουργού!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου…
Ο δημιουργός ήθελε έναν υπηρέτη που θα έκανε ότι του έλεγε ή ένα ελεύθερο άνθρωπο που θα όριζε αυτός την ίδια του την ζωή και θα μάθαινε εμπειρικά από τα ίδια του τα λάθη!!!!
quote:
Εχω μια άποψη για το "λάθος του Αδάμ".Δεν ήταν λάθος του ίδιου του Αδάμ,αλλά του κατασκευαστή του.
Αν ο κατασκευαστής δεν ήθελε πράγματι,να "φάει το μήλο" ο Αδάμ,δεν θα το έβαζε εκεί.
Αν φτιάξεις ενα σπίτι {παράδεισο} και βάλεις μέσα εναν άνθρωπο {Αδάμ} να κατοικήσει και θέλεις πράγματι να είναι ευτυχισμένος και να ζήσει άνετα και για πάντα σε αυτο το σπίτι,δεν θα βάλεις εκρηκτικά στα θεμέλια και δεν θα βάλεις ένα κουμπι και θα ζητήσεις απο τον άνθρωπο,να μην το πατήσει ποτε!!!
Αρα ήταν "στημένη" η δουλειά και ο Αδάμ δεν φταίει σε τίποτα.Ενα ανυποψίαστο δημιούργημα ήταν,που εξυπηρετούσε υποχθόνια άγνωστα σχέδια,ενός εκδικητικού δημιουργού!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Λες ότι ο κατασκευαστής δεν ήθελε να 'φάει' ο Αδάμ την γνώση. Και όμως κοίτα πως την άφησε εκτεθιμένη. Ο άνθρωπος δεν ήταν έτοιμος και άξιος ακόμα. Ιδού το λάθος του: Ο Αδάμ διάλεξε τον εαυτούλη του, πίστεψε πως η γνώση καθεαυτή θα τον κάνει ανεξάρτητο και παντοδύναμο. Βιάστηκε, έσφαλε, απέτυχε.
Τα επόμενα που λες αποδεικνύουν ότι ο άνθρωπος δεν είναι ρομπότ, αλλά φτιάχτηκε ως ον με ελεύθερη βούληση. Τα 'εκρηκτικά' είναι όχι η γεύση του δέντρου, (μια και όλοι οι 'θεοί' προορίζονται να φάνε από το δέντρο της γνώσης και το δέντρο της ζωής), αλλά η ιδιωτικοποίηση της γνώσης. Ένας θεός χωρίς ανάγκη του Θεού. Πίστεψε πως αν κατακτήσει τη γνώση, τότε ο δημιουργός του θα ήταν περιττός. Επομένως και ο Θεός απέσυρε την προστασία του.
quote:
Μάλιστα!ευχαριστώ για την απαντηση.
Θέλω το χρόνο μου να το σκεφτώ...Αγάπη αν δεν έχω, τίποτα δεν έχω...
Plaudite, acta est fabula!
Και εγώ το ίδιο, θέλω χρόνο για να καταλάβω. Διακρίνω ότι όλα τα θρησκευτικά κείμενα κρύβουν βαθιά σοφία, πρέπει να τα επεξεργαστούμε για να δούμε το μεγαλύτερο μύνημα. Τα παρεξηγούνε πολύ εύκολα, αυτοί που τα διαβάζουν απότομα.
Ο Ύψιστος δεν είχε λόγο να εκδικηθεί για κάτι, απλώς περιόρισε τη ζωογόνο υποστήριξή του και άφησε τον άνθρωπο να εξελιχτεί αλλά και παράλληλα να γνωρίσει το λάθος της ελεύθερης επιλογής του. Θα έπρεπε τώρα να τα βγάλει πέρα μόνος του.
Μια ανάλογη ιστορία είναι αυτή του Δία και του Προμηθέα.
Διάβασα τα όσα αναφέρεις, δεν είμαι Ακόλουθος κανενός -ίσμου, παρα μόνο προσέχω ώστε να έχει μέσα μου, θέση για Σοφια.
Απο τα παιδικά μου χρόνια, με βομβάρδισαν με ένα σωρό απο θρησκευτικά κείμενα και γνώσεις. Βέβαια τα περισσότερα απο αυτα πρόξενουσαν απο μικρής ηλικίας, ερωτήσεις, πράγματα που δεν καταλάβαινα και τα ρώταγα στους μεγαλύτερους και θρησκευτικα κατατοπισμενους, (θεοί κληρικοί κλπ) μα ποτε δεν απάντησαν πάνω εκει με κάτι που στο μικρό μου το μυαλο θα εύρισκε εύκολα θέση.
Ήταν λοιπόν για μένα ποιο εύκολο, να απευθύνομαι στο Θεό που με μάθανε, και να των ερωτώ όπου και να βρισκόμουν.
Η αλήθεια είναι, πως ποτε δεν μου απάντησε, μα σιγά σιγά δημιουργοταν μέσα μου, εκείνη η κατάσταση, που τον δεχόμουν έτσι, σιωπηλά αυστηρό, και μέσα απο τα δημιουργήματα, να γεμιζει με ήχο και ομορφια, ότι ο φτωχός νους μου, δεν μπορουσε να καταλάβει.
Θυμάμαι μικρός, σε εκείνη την πνευματική κατάσταση ευφορίας που περιέγραψες, είχα ρωτήσει ενα πνευματικο θειο μου, πολυ διαβασμενο και θρησκο, γιατι οι άνθρωποι υποφέρουν. Είχε γράψει σε ένα σημείοματαριο, πως όταν μια μερα θα πέθαινε, να έβαζαν πάνω στον τάφο του μια πέτρα, που θα μαρτυρουσε τι τράβηξε στη ζωη. Το είχα διαβάσει, και μου είχε προκαλέσει εντύπωση, τόσο διάβασμα, τόσες ευχές, ήταν και ψάλτης στην εκκλησία, παρολαυτα ο θεός, αν τον είχε βοηθήσει, σε μένα το μόνο φανερό ήταν πως ο ιδιος υπέφερε.
Με κοίταξε περίεργα, μου χαϊδεψε το κεφάλι, και είπε.
Υποφερουμε, γιατι ξεχάσαμε πως είναι να ζεις, όπως ζεις τωρα εσυ!
Δηλαδή θείε, τον ρώτησα με περιέργεια, αν δεν ξεχάσω πως ζω τώρα, όταν μεγάλωσω δεν θα υποφερω?
Κουνησε το κεφάλι του, και ειπε με χαμιλη φωνη. Αν τα καταφέρεις να μην γίνεις και εσυ σαν εμάς.
Βέβαια ο θείος μετα απο λίγα χρόνια έφυγε, θυμάμαι στη διαθήκη ήταν γραμμένο στον ταφο να μπει η πετρα, και σε μένα είχε αφήσει την βιβλιοθήκη του.
Έτσι λοιπόν, καταλάβαινα σιγά σιγα, πως αποκτώντας γνώση, τι με περίμενε....θα υπέφερα!
Και υπέφερα!
Γιατι όμως υποφέρει ο άνθρωπος που αποκτά γνώση? βλέπεις, μας έδιωξε δεν μας έδιωξε ο θεός, το γεγονός είναι πως υποφέρουμε με την απόκτηση της γνώσης, (όχι γιατι θελουμε παντοδυναμία ούτε και μπορούμε να δεχθούμε πως ο θεός διώχνει) γιατι τότε το λάθος δεν είναι του Αδάμ, μα του θεου!
Έτσι λοιπόν, καταλαβαινοντας με τα χρόνια πως πρέπει να ξεχωρίζει ο άνθρωπος το γεγονός απο το μύθο, άρχισα να βασιζω τη ζωη, όχι στο τι λέει ο θεός, μα στο τι λένε τα γεγονότα.
Μια μέρα, σε μια βόλτα μέσα στη φύση, εκει που του μιλάγα...του είπα.
Ξέρεις κάτι θεουλη, το γεγονός είναι πως υποφερω, και πρέπει να βρω το γιατι, εσυ δεν ξέρω αν μπρεις να με βοηθήσεις, ούτε και είδα να βοηθάς όσους πιστεύουν σε σένα, γιατι....βλέπω πως υποφέρουν.
Έτσι, ζήσαμε εμείς καλα,
εκείνη η πνευματική κατάσταση ευφορίας επέστρεψε,
όσο για το Θεό....
Για έναν καλοπροαίρετο μελετητή θρησκευτικών κειμένων, έζησε καλύτερα.
quote:
Χριστος
Λες ότι ο κατασκευαστής δεν ήθελε να 'φάει' ο Αδάμ την γνώση. Και όμως κοίτα πως την άφησε εκτεθιμένη. Ο άνθρωπος δεν ήταν έτοιμος και άξιος ακόμα. Ιδού το λάθος του: Ο Αδάμ διάλεξε τον εαυτούλη του, πίστεψε πως η γνώση καθεαυτή θα τον κάνει ανεξάρτητο και παντοδύναμο. Βιάστηκε, έσφαλε, απέτυχε.
Οπως το βλέπει κανείς,έτσι είναι.
Εγώ βλέπω μόνο,έναν 'παιχνιδιάρη" και αδιάφορο Υψιστο.
Η λογική μου λέει,ότι αφού εγω δημιουργώ κάτι,ξέρω και για ποιό σκοπό το προορίζω.
Ξέρεις όταν ο Πεπίτο ήταν κουτάβι,τον πρόσεχα όταν τον έβγαζα βόλτα στο πάρκο,να μην τρώει ότι βρίσκει,επειδή υπήρχε ο κίνδυνος φόλας.Δεν τον άφησα ελεύθερο να "βοσκήσει",επειδή ήθελα να ζήσει και να πηγαίνει κάθε μέρα στη χαρά του πάρκου.
Δηλαδή ο Υψιστος έφτιαξε έναν παράδεισο και άφησε μέσα το δημιούργημά του,ελεύθερο ενώ ήξερε ότι υπήρχε μέγας κίνδυνος να "αμαρτήσει"!!!
Μην μου πείς ότι δεν το ήξερε.Τι σοϊ Υψιστος ήταν?
Λυπάμαι φίλε Χριστο,αλλά δεν βλέπω,ούτε λάθος στον Αδάμ,ούτε αλληγορικές έννοιες και προβληματισμούς,στην ιστορία των πρωτόπλαστων.
Είναι σαν να διαβάζω Χανς Κρίστιαν Αντερσεν και να προσπαθώ να αναλύσω πώς σκεφτόταν η Γκρέτσελ!!Μωρία!!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΉΝΩΝ
quote:
δυσκολευομαι να πιστεψω οτι μεχρι και σημερα υπαρχουν καποιοι που παιρνουν ως αληθινη την ιστοριουλα του αδαμ και του θεου.Η ιστορια αυτη "μπαζει" απο παντου(εκτος και αν την θεωρησεις αληγορικη, που σε αυτη την περιπτωση χρειαζονται αρκετες σελιδες για αναπτυξη του θεματος ), ελεος.. 2012 εχουμε πως ειναι δυνατον μερικοι να εχουν τη λογικη(την ανυπαρτκη δηλαδη) και την αφελια που ειχαν οι ανθρωποι των 3000 χρονων πριν;ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΉΝΩΝ
Οι μΥθοι είναι κωδικοποιημένες διαχρονικές αλήθειες. Μην σε απασχολεί πως είναι δυνατόν, ασχολήσου με ότι σε ευχαριστεί.
quote:
Λυπάμαι φίλε Χριστο,αλλά δεν βλέπω,ούτε λάθος στον Αδάμ,ούτε αλληγορικές έννοιες και προβληματισμούς,στην ιστορία των πρωτόπλαστων.
Και γιατί λυπάσαι; Θα έπρεπε να συμφωνήσεις με το ζόρι;
quote:
Γιατι όμως υποφέρει ο άνθρωπος που αποκτά γνώση? βλέπεις, μας έδιωξε δεν μας έδιωξε ο θεός, το γεγονός είναι πως υποφέρουμε με την απόκτηση της γνώσης, (όχι γιατι θελουμε παντοδυναμία ούτε και μπορούμε να δεχθούμε πως ο θεός διώχνει) γιατι τότε το λάθος δεν είναι του Αδάμ, μα του θεου!Έτσι λοιπόν, καταλαβαινοντας με τα χρόνια πως πρέπει να ξεχωρίζει ο άνθρωπος το γεγονός απο το μύθο, άρχισα να βασιζω τη ζωη, όχι στο τι λέει ο θεός, μα στο τι λένε τα γεγονότα.
Ξέρεις κάτι θεουλη, το γεγονός είναι πως υποφερω, και πρέπει να βρω το γιατι, εσυ δεν ξέρω αν μπρεις να με βοηθήσεις, ούτε και είδα να βοηθάς όσους πιστεύουν σε σένα, γιατι....βλέπω πως υποφέρουν.
Έγραψα ότι το αμάρτημα δεν είναι η απόκτηση γνώσης αλλά η θέληση απόκτηση με τη φιλοδοξία να γίνουμε ανεξάρτητοι, βγάζοντας τον Θεό/Δημιουργό-Πηγή ζωής άχρηστο.
Η απόκτηση γνώσης προσθέτει πόνο γιατί ο άνθρωπος δεν είναι πάντα ικανός να τη διαχειριστεί σωστά.Έχεις δίκιο, πολλοί υποφέρουν χωρίς να θέλουν την παντοδυναμία (πολλοί άλλοι όμως τη θέλουν και μας τυραννούν) ,αλλά γενικά πληρώνουμε όλοι ένα προγονικό λάθος, τις συνέπειες. Τα λοιπά περί Ιησού Χριστού δεν τα αναφέρω, γιατί μπορεί να τα ειρωνευτούν πολλοί. Ο ειλικρινής ας ψάξει με αγνή καρδιά να καταλάβει, η κατανόηση δεν είναι εύκολη και άμεση, αλλά η προσπάθεια ανταμείβεται με Θεϊκη φώτιση/καθοδήγηση.
Εξαρτάται τι πιστεύεις ότι είναι ο μύθος. Ο μύθος πάντως είναι μεγαλύτερος από ένα απλό ιστορικό γεγονός. Τα γεγονότα αποδεικνύουν τον μύθο γιατί είναι διαχρονικός(για μένα, για κάποιον άλλο μπορεί όχι)
Το γεγονός πως αυτές οι ιστορίες απασχολούν ακόμα τον άνθρωπο του '2012', αποδεικνύει πως τελικά 'πολιτισμός' δεν είναι αυτό που νομίζουμε ότι καταφέραμε με την τεχνολογία. Κάτι πολύ βασικό μας λείπει και η τεχνολογία δεν μπορεί να μας σώσει, αντίθετα μας βυθίζει περισσότερο.
Έγραψα ότι το αμάρτημα δεν είναι η απόκτηση γνώσης αλλά η θέληση απόκτηση με τη φιλοδοξία να γίνουμε ανεξάρτητοι, βγάζοντας τον Θεό/Δημιουργό-Πηγή ζωής άχρηστο.
.........
Γιατι δεν σου αρέσει να είσαι ανεξάρτητος?
Αν εζησες για λίγα χρόνια Πλούσιος, θα γνωρίζες τη μέθη του να μπορείς να κανείς αυτο που θέλεις. Βέβαια είναι περιορισμένη και αυτη η ζωη, γιατι όσο δεν είσαι ελεύθερος μέσα σου, δεν είσαι πραγματικα ελεύθερος, μα σε αυτη την ομορφια που ονομάζουμε ΖΩΗ, σαν experience, θα ήταν θεμιτό να μπορούσες να είσαι δημιουργός, και να έχεις κάποια δύναμη.
Ξέρεις χριστο, ο χαρακτήρας του ανθρώπου (το τι είσαι πράγματι μέσα) φένεται όταν έχεις δύναμη, όχι όταν δεν έχεις. Εκει φένεται το ποιον σου, όχι όταν δέχεσαι το Θεό, γιατι δεν έχεις τίποτα άλλο.
Δεν τίθεται λοιπον θέμα να βγάλει κανείς το Θεό άχρηστο.
Χριστος Ελ
Η απόκτηση γνώσης προσθέτει πόνο γιατί ο άνθρωπος δεν είναι πάντα ικανός να τη διαχειριστεί σωστά.Έχεις δίκιο, πολλοί υποφέρουν χωρίς να θέλουν την παντοδυναμία (πολλοί άλλοι όμως τη θέλουν και μας τυραννούν) ,αλλά γενικά πληρώνουμε όλοι ένα προγονικό λάθος, τις συνέπειες.
.........
Το προγωνικο λάθος πληρώνουμε, η την λάθος κατεύθυνση που πειρε η ανθρωπότητα, σου γράφω ένα...Π.Χ σφετερισμος του συνανθρώπου.
Χριστός Ελ
Τα λοιπά περί Ιησού Χριστού δεν τα αναφέρω, γιατί μπορεί να τα ειρωνευτούν πολλοί. Ο ειλικρινής ας ψάξει με αγνή καρδιά να καταλάβει, η κατανόηση δεν είναι εύκολη και άμεση, αλλά η προσπάθεια ανταμείβεται με Θεϊκη φώτιση/καθοδήγηση.
.............
Ανέφερε ότι νομίζεις σωστο, οποία και να είναι η πηγή. Όσοι ειρωνευονται το σωστο λόγο, ειρωνευονται τους εαυτούς τους.
Χριστός Ελ
Εξαρτάται τι πιστεύεις ότι είναι ο μύθος. Ο μύθος πάντως είναι μεγαλύτερος από ένα απλό ιστορικό γεγονός. Τα γεγονότα αποδεικνύουν τον μύθο γιατί είναι διαχρονικός(για μένα, για κάποιον άλλο μπορεί όχι)
...........
Τα γεγονός όπως έγραψα είναι ο άνθρωπινος πόνος. Μας έδιωξαν δεν μας έδιωξαν, δεν έχει να κάνει τίποτα αυτο, μιας και ένα βρέφος αν μεγαλώσει μακρυά απο τον πολιτισμό μας, δεν υποφερει, ενω αντίθετα με τις γνώσεις και τις εμπειρίες που αποκτά, αν η ζωη του δεν έχει αυτογνωσία, είναι αναπόφευκτος ο πονος καινη ζωη του άδεια.
Χριστος Ελ
Αναφέρθηκε κάτι πολύ ενδιαφέρον σε άλλο θέμα "Τότε σε τι κατάσταση βρίσκονταν πριν φάνε από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού;" Βρίσκονταν σε βρεφική κατάσταση, ανεκδήλωτης διάνοιας(Όμως ζούσαν ανέμελα στο βασίλειο του Κρόνου κ' της Ρέας) Επομένως η κίνηση μπορεί να φαντάζει θετική, μια και ο άνθρωπος φαίνεται να αρχίζει να αναπτύσσει τις δυνάμεις του, όμως παραγκωνίζεται το γεγονός ότι αρνείται το Δημιουργό του, είναι ένα ατίθασο ανυπάκουο παιδί που αποφασίζει να στηριχτεί στις δυνάμεις του. Και έτσι αρχίζει να διακρίνει τώρα και το κακό, η αθωότητα χάνεται, η γνώση φέρνει πόνο.
Το γεγονός πως αυτές οι ιστορίες απασχολούν ακόμα τον άνθρωπο του '2012', αποδεικνύει πως τελικά 'πολιτισμός' δεν είναι αυτό που νομίζουμε ότι καταφέραμε με την τεχνολογία. Κάτι πολύ βασικό μας λείπει και η τεχνολογία δεν μπορεί να μας σώσει, αντίθετα μας βυθίζει περισσότερο.
..............
Χριστο καλο είναι να μην περνάμε απο το ένα άκρο στο άλλο. Η τεχνολογία έχει τη θέση της στη ζωη, βοηθά σε παρα πολλές περιπτώσεις τον άνθρωπο, και αυτο είναι γεγονός, φτάνει να δεις τα ιατρικά επιτεύγματα, των μεταφορών, της επικοινωνίας, κλπ.
Αν κάτι βασικό μας λείπει, (θα αναφέρεσαι στην αγάπη) ε αυτο είναι ένα άλλο γεγονός.
Αν έχεις μέσα σου αγάπη, μίλησε μας τότε για αυτο.
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 23/04/2012 10:33:25
Και αυτός είναι η ευγένεια σας :)
Κατά τα λοιπά εξακολουθώ να θέλω τον χρόνο μου :)
Plaudite, acta est fabula!
quote:
Γιατι δεν σου αρέσει να είσαι ανεξάρτητος?Αν εζησες για λίγα χρόνια Πλούσιος, θα γνωρίζες τη μέθη του να μπορείς να κανείς αυτο που θέλεις. Βέβαια είναι περιορισμένη και αυτη η ζωη, γιατι όσο δεν είσαι ελεύθερος μέσα σου, δεν είσαι πραγματικα ελεύθερος, μα σε αυτη την ομορφια που ονομάζουμε ΖΩΗ, σαν experience, θα ήταν θεμιτό να μπορούσες να είσαι δημιουργός, και να έχεις κάποια δύναμη.Ξέρεις χριστο, ο χαρακτήρας του ανθρώπου (το τι είσαι πράγματι μέσα) φένεται όταν έχεις δύναμη, όχι όταν δεν έχεις. Εκει φένεται το ποιον σου, όχι όταν δέχεσαι το Θεό, γιατι δεν έχεις τίποτα άλλο.
Αν κάτι βασικό μας λείπει, (θα αναφέρεσαι στην αγάπη) ε αυτο είναι ένα άλλο γεγονός. Αν έχεις μέσα σου αγάπη, μίλησε μας τότε για αυτο.
Ακριβώς αυτό λείπει, η αγάπη για τον άλλο. Η ανεξαρτησία, ο εγωϊσμός είναι απομάκρυνση από την Αγάπη/Θεό. Είναι πτήση του Ικάρου, πνευματική αλλά εγωϊστική.