- Το λάθος του Αδάμ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

--------------------------------------------------------------------------------

Πριν τη γεννηση και μετα το θανατο,πριν και μετα τη ζωη υπαρχει ΖΩΗ.Αν με ρωτουσαν πριν δυο μηνες θα απαντουσα με υποθετικες φιλοσοφικες θεωρησεις αλλα τωρα η απαντηση μου είναι τοσο απλη και απολυτη οσο ένα προσωπικο βιωμα.Είναι δυσκολο να περιγραψω με λεξεις ότι συνεβη γιατι μου φαινονται πολύ λιγες για να πλησιασουν τετοια νοηματα.Θα προσπαθησω να γραψω λιγα λογια αυθορμητα όπως μου ερχονται στη σκεψη.Δυσκολευομαι και οσον αφορα τη χρονικη σειρα γιατι δεν μπορω να βρω αντιστοιχια με τον τροπο που υπολογιζουμε το χρονο.Είναι σαν να συνεβαιναν όλα ταυτοχρονα σε ένα αχρονο παρον που δεν μπορω να προσδιορισω αλλιως.Είναι τελειως διαφορετικη η αντιληψη του περιβαλλοντος. Και δεν μπορω να τα παρουσιασω ετσι ώστε να γινουν ευκολα κατανοητα…
Σκεφτομαι…που ειμαι?Σκοταδι και μετα ενας γνωριμος ρυθμος ,μια παρουσια μου «λεει»πως όλα είναι ενταξει.Καταλαβαινω αλλα πώς να απαντησω?Η απαντηση στην ερωτηση ερχεται για να καταλαβω ότι ο τροπος επικοινωνιας είναι «τηλεπαθητικος».Σαν ολες οι γνωστες αισθησεις να εχουν γινει μια.Αισθανομαι την παρουσια του με έναν απολυτο τροπο σαν να είναι ένα με εμενα.Δεν υπαρχει φοβος , πονος ουτε μοναξια.Με γεμιζει απολυτα,μονο ΑΓΑΠΗ(ως κατι πολύ ανωτερο από ότι εννοουμε με αυτή τη λεξη),σαν να βρηκα τον αιωνιο αγαπημενο μου,οικεια σαν να γυρισα στο παλιο μου σπιτι …γαληνη,κατανοηση πληρης και αποδοχη.Ζω "αυτοματα" ότι επιθυμω και αισθανομαι..Η λεξη ευτυχια πολύ «λιγη».Εικονες ερχονται σαν προβολη σε οθονη.Βλεπουμε –μου δειχνει-εκεινη που νομιζα πως ειμαι εδώ.Αλλαζει η συναισθηση του «εαυτου»,δεν εχω πια αμεση σχεση με την προσωπικοτητα που «ημουν»εδώ αλλα δε με ενδιαφερει ουτε εχω συναισθηματικη συνδεση με οτιδηποτε ειχε στη ζωη της..
Ποια ζωη ?Πανικοβλημενοι γιατροι ,προσπαθουν να την επαναφερουν.Δε θελω να γυρισω-Σ’Αγαπω…Βλεπω το «τωρα» και το «μετα» σε καποια προσωπα κοντινα σε εκεινη.Πως θα είναι χωρις αυτή.Ο συντροφος της αγωνιά αλλα ξερω πως μπορει να συνεχισει χωρις εμενα.Εκεινος το σκεφτεται…Αν μπορει.Με"αγαπαει"αλλα μπορει.Καταληγει.Ειμαι σιγουρη πως δε με νοιαζει πια γι’αυτόν.Οι γιατροι κανουν άλλη μια προσπαθεια.Φωνες για μια ελαχιστη κινηση.Τι αστειοι που μου φαινονται.Γελαμε,Εκεινος(η παρουσια)με ρωταει αν ειμαι σιγουρη πως δε θελω να γυρισω.Δεν μπορω να υποκριθω .Η σκεψη είναι η μονη αληθεια και γινεται αντιληπτη «ταυτοχρονα».Ο φιλος μου με αποχαιρεταει και Εμεις ταξιδευομε μακρια.Θυμασαι κατι τρελα καλοκαιρια στη Μυκονο?-Ησουν κι εσυ εκει?-ΠΑΝΤΑ.Τωρα μπορουμε να ειμαστε εκει ,οπουδηποτε ,οποτε θελουμε.Τι ΜΑΓΕΙΑ!!Δεν γυριζω.Οι γιατροι τα παρατουν ,επιτελους.-Δυστυχως-λενε.Δε με ενδιαφερει να βλεπω εκει πια."βλεπω"τι ακολουθει-κηδεια,διαφορα…Δε με νοιαζει πια τιποτα από εκεινη.-Εισαι σιγουρη?-Ναι ,δε βρισκω λογο να γυρισω.ΘΕΛΩ να μεινω μαζι Σου.Και ξαφνικα μια εικονα, ο αδελφος της.Βλεπω στη ζωη του Είναι μικρος ακομη ,οι γονεις εχουν «πεθανει»ολοι εχουν πεθανει "εδώ και καιρο".Δεν εχει κανενα εκτος από εκεινη.Δεν το αντεχει και θα κανει «λαθος».-Θα τον αφησεις??Ταραζομαι. Το καταλαβαινει.-Εχεις ακομη δυνατοτητα επιλογης…-Θελω να μεινω,Σ’Αγαπω.Δε θελω να μου αφησεις το «χερι» ξανα.-Κι Εγω αλλα πρεπει να ξαναπας εκει για λιγο…-Όχι, δε θελω να μεινω χωρις Εσενα-Μα τωρα ξερεις ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ,ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ.Σ’ΑΓΑΠΩ.
……Κατι γινεται δυσκολο….ξανα…Σκεφτομαι—Ο αδελφος μου---Ειμαι μπερδεμενη ,φοβαμαι ,ποναω ..Γιατι?Βλεπω παλι μεσα από εκεινη.Παλι εδώ??Και δεν μπορει να κουνηθει .Με πολύ προσπαθεια κουνω τα δαχτυλα .Φωνες ,θορυβος, ξαναερχονται γυρω μου.Δε θελω να μεινω,ξαναφευγω,συνειδητα.Είναι αργα πια .η<
"πορτα"είναι κλειστη και εγω μενω εξω ,ξανα εδώ σε αυτή τη ζωη.Αλλα εχω κρυμμενα τα κλειδια.
Μονο που τιποτα πια δεν είναι το ιδιο για μενα , τωρα ειμαι παγιδευμενη αναμεσα στο τι θελω αληθινα και στις καταστασεις που ειχα δημιουργησει και με πιεζουν με καποια «πρεπει»Εχοντας μια επιχειρηση που δε θελω πια και έναν γαμο που εχει οριστει κοντα στα Χριστουγεννα,με καποιον που ξερω πως δεν αγαπω και θελω να χωρισω μαζι του και πολλα αλλα περιπλοκα γυρω μου.Είναι πολύ δυσκολο να προσποιουμαι εκεινη που νομιζαν πως ειμαι,ειμαι θυμωμενη,μπερδεμενη.
Όμως ξερω πως δεν ειμαι μονη.Πως παντα θα ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ.Απλα εχω λιγο δρομο ακομα «μπροστα»μου.Η ζωη μου όμως είναι μετα από Αυτό γεματη..Αγαπη και άλλη μια φορα Ονειρα…
Συγγνωμη για το μεγεθος του μυνηματος ,το περιορισα οσο μπορουσα αν και θελω να τονισω ξανα ότι οι λεξεις δεν ειναι δυνετο να εκφρασουν ο,τι βιωσα.
Να σημειωσω τελος πως μετα απο αυτη την "περιπετεια" ειμαι "καλυτερα "απο ποτε και αναρωσα σε παρα πολυ μικρο διαστημα σε σχεση με τα αναμενομενο μετα την εγχειρηση.Το "αστειο" ειναι πως ο γιατρος(πολυ γνωστος πλαστικος χειρουργος)ακομα ταραζεται και "χανει το χρωμα του"οποτε τυχαινει να με συναντησει.>>
......................................................................................
............................
Αυτα εγραψα στο topic του φιλου Ιασονα<Τι Γινεται λιγο πριν πεθανεις>καταθετοντας αυθορμητρα την εμπειρια μου .Τα ιατρικα στοιχεια που μου εδειξε ο επικεφαλης γιατρος και τα εμαθα μετα απο μεγαλη πιεση που του ασκησα(δεν του εχω πει για την εμπειρια μου κια ισως φοβοταν μηπως τρομαξω??)ηταν οτι οτι προκληθηκε ανακοπη λογω του επιπλεον αναισθητικου που μου χορηγησαν εξαιτιας της διαρκειας της επεμβασης και τις ανησυχητικες ενδειξεις οτι ""ξυπνουσα".Οπως συγκεκριμενα μου ειπε ο ανθρωπινος οργανισμος μπορει να ανεχτει καποια συγκεκριμενα λιτρα υγρου(αναισθητικου) που σε μενα λογω ευαισθησιας ξεπεραστηκαν με αποτελεσμα (τα λογια του ακριβως) να "πνιγω".Ημουν επι 14!!!λεπτα σε ευθεια γραμμη της καρδιακης λειτουργιας αλλα και στη συνεχεια συμφωνα με τις ενδειξεις του εγκεφαλογραφου με τη γνωστη ευθεια νεκρικη γραμμη.Καμια ζωτικη ενδειξη.Προσπαθησαν να με επαναφερουν αλλα ηταν η πρωτη τοσο απιθανη περιπτωση επιστροφης στην εμπειρια του γιατρου.Ειχαν παρατησει την προσπαθεια και ετοιμαζονταν να ανα κοινωσουν το<θανατο μου>και να συμπληρωσουν το πιστοποιητικο θανατου οταν <γυρισα>.
Απο τοτε απεκτησα ιδιοτητες που δεν ειχα καθως ξαναθυμηθηκα οσο ημουν εκει
καποιες γνωσεις που ειχα ξεχασει .Απο ορισμενους θεωρειται χαρισμα το να εχει καποιος ικανοτητες που οι περισσοτεροι εχουν ξεχασει αλλα πολλες φορες(για οσους ξερουν τι εννοω ή θα ηθελαν να μαθουν)ειναι εξαντλητικο.
Και η επιβεβαιωση πως οτι βιωσα τοτε ηταν αληθινο ηταν μια ακομη πιο σοβαρη εγχειριση πριν 2 μηνες περιπου (3ωρες κ 40 λεπτα)με γενικη -εννοειται -αναισθησια κατα τη διαρκεια της οποιας δε βιωσα τιποτα (παρα το φοβο μου οτι αυτη τη φορα δε θα γυριζα)ουτε καν ονειρα .Αυτο για μενα καταριπτει τη θεωρια περι του οτι οι εμπειριες αυτες μπορει να προερχονται λογω παραισθησεων των αναισθητικων ουσιων.Ειναι μια ακομη αποδειξη στα πλαισια της γνωστης λογικης της επαναλειπτικοτητας των πειραματων της επιστημης.Για μενα ο,τι βιωσα τοτε ειναι τοσο αληθινο οσο το οτι γραφω τωρα αυτο το κειμενο στον υπολογιστη.Η πρωτη περιγραφη της επειριας μου ισως δεν ηταν τοσο ολοκληρωμενη γιατι ηταν πολυ προσφατη και ημουν συγκλονιμενη παραλειποντας λεπτομερειες σημαντικες που θα ηθελα να προσθεσωτωρα αλλα θα μεγαλωνε πολυ το κειμενοΤο αφηνω για καποια αλλη φορα..Μπορειτε να με ρωτησετε ελευθερα οτιδηποτε δεν καταλαβαινετε αρκετα και μη διστασετε να αναφερετε τις αποριες σας πανω σε οποιοδηποτε σημειο .Χαιρομαι πολυ που μαθαινω οτι επιτελους αρχισαν παρομοιες ερευνες ανοικτες για το κοινο και στην Ελλαδα .Το μεγαλυτερο προβλημα που αντιμετωπιζω ειναι οτι λογω των προκαταληψεων της κοινωνιας μας δεν μπορω να μιλησω με κανεναν ουτε καν στα κοντινα μου προσωπα για οσα βιωσα και για τα μαθηματα που πηρα καθως και για τις "ικανοτητες" που απεκτησα μετα απο αυτο.Ελαφρυνει πολυ τη θεση μου το οτι μου δινεται η ευκαιρια να συζητησω με ατομα που πραγματικα ενδιαφερονται χωρις προθεση ειρωνιας.Παρακαλω μη διστασεται να επικοινωνισετε μαζι μου το συντομοτερο αν εχετε ή γνωριζετε παρομοια βιωματα .Αν δε θελετε να γινουν γνωστα στο forum μπορετε να μου στειλετε οτιδηποτε σχετικο (εμπειρια ερωτησεισ,αποριες για τη δικη μου σε μαιλ
Τα στοιχεια μου ειναι τα παρακατω
e-mail peggy12676@ yahoo.gr
Θεωρω οτι στα πλαισια ή παραλληλα καθε σχετικη ερευνα θα ηταν επικοδομητικο να γινουν μια σειρα σεμιναριων και διαλεξεων για την πληροφορηση του κοινου καθως και καποιες οργανωσεις ομαδων ατομων με σχετικα βιωματα για λογους υποστηριξης και αλληλοβοηθειας των μελων τους με ανταλλαγη εμπειριων, κατι που θα βοηθουσε και τις ερευνες για την εξαγωγη σημαντικων συμπερασματων απο την παρακολουθηση των συζητησεων αυτων αλλα κυριως τα μελη που θα συμμετεχουν στο δυσκολο δρομο της προσαρμογης στην καθημερινοτητα τους μετα απο ενα τοσο συγκλονιστικο βιωμα.(στο εξωτερικο υπαρχουν ηδη support groups for NDE).Κανω αυτη την προταση κρινοντας απο τις δυσκολιες που αντιμετωπιζω εγω να προσαρμοστω (υποθετω και αρκετοι αλλοι που δεν εχουμε υποστηρικτικο περιβαλλον).Εχω αναγκη να μοιραστω αυτη την αληθεια τοσο με ατομα που ενδιαφερονται πραγματικα οπως εσεις αλλα κυριως με αλλους που εχουν ζησει κατι παρομοιο.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΩ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΒΙΩΣΑΝ ΜΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΤΟ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ ΤΟΣΟ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΙ ΠΟΛΥ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ.ΑΠΛΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΙΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΨΥΧΡΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ INTERNET.ΜΕΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΗ(ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ)ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΥΧΝΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΛΟΓΩ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΟΠΟΤΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΟΣΩΠΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΜΠΡΕΙΡΙΩΝ.ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΛΕΞΟΥΝ ΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ.

ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ "ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΟΒΟΣ(ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ)ΑΠΛΑ ΛΕΙΠΕΙ