- Η ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Odysseus_nemo -Αλήθεια = Ύπαρξη (κάτι που υπάρχει, υφίσταται) ;
Μήπως ο ταξιδιάρης… Νους μας .
Πάντως και μόνο ο ορισμός της λέξεως αλήθεια παρουσιάζει μια «δυσκολία», διότι είναι μια διαδικασία η οποία απαιτεί να μην…
λησμονούμε, να έχουμε ενθύμηση, σε αντίθεση με την πιο καταφατική έννοια της λέξης «γνώση», η οποία χαρακτηρίζει μια συνεχή αναζήτηση για την … «αλήθεια της πραγματικότητας» .
quote:
Αλήθεια = Ύπαρξη (κάτι που υπάρχει, υφίσταται) ;
quote:
Μήπως ο ταξιδιάρης… Νους μας .Πάντως και μόνο ο ορισμός της λέξεως αλήθεια παρουσιάζει μια «δυσκολία», διότι είναι μια διαδικασία η οποία απαιτεί να μην… λησμονούμε, να έχουμε ενθύμηση, σε αντίθεση με την πιο καταφατική έννοια της λέξης «γνώση», η οποία χαρακτηρίζει μια συνεχή αναζήτηση για την … «αλήθεια της πραγματικότητας» .
Συμπέρασμα, που είναι συγχρόνως και ερώτημα:
Η αίσθηση είναι η λυδία λίθος της αλήθειας, αλλά η νόηση είναι εκείνη η οποία την αποκαλύπτει.
Είναι όμως (μόνο) έτσι;
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
υπόσταση του τόπικ, δηλαδή περί πλανών της αλήθειας...
Μ' αυτό εννοώ φυσικά,πως ο άνθρωπος δείχνει πως δεν
αναζητά την αλήθεια, αλλά προσπαθεί να την διαμορφώσει,
κάτι που τον κάνει να μην καταλαβαίνει ότι ξεφεύγει από
την λογική και διαλέγει μέσω της αλλαζονίας του την τρέλα...
quote:
trexagireve - Μ' αυτό εννοώ φυσικά,πως ο άνθρωπος δείχνει πως δεν
αναζητά την αλήθεια, αλλά προσπαθεί να την διαμορφώσει,
κάτι που τον κάνει να μην καταλαβαίνει ότι ξεφεύγει από
την λογική και διαλέγει μέσω της αλλαζονίας του την τρέλα...
Γιατί σου φαίνεται παράξενο φίλε trexagireve, αυτό δεν γίνεται συνήθως .
Ο άνθρωπος πάντα έφερνε την Αλήθεια στα δικά του «μέτρα» ή όπως αναφέρει πολύ σωστά και η nst, πάντα την διαμόρφωνε με τις σκέψεις του .
Έχεις ακούσει πολλούς να λένε ότι η «Μια αλήθεια»…είναι η προσωπική μου αλήθεια, γιατί αυτή με κάνει και νιώθω γαλήνη …
.
quote:
Κηφεύς -Η αίσθηση είναι η λυδία λίθος της αλήθειας, αλλά η νόηση είναι εκείνη η οποία την αποκαλύπτει.
Είναι όμως (μόνο) έτσι;
Πολύ σωστό ερώτημα φίλε μου Κηφεύς … «Είναι όμως (μόνο) έτσι;»
Ειδικά αν σκεφτούμε το κατά πόσο «καθαρή» μπορεί να είναι η νόηση (σκέψεις), όταν η ψυχή (αισθήσεις) συνυπάρχει με το σώμα και το σώμα ζει από την νόηση .
«Γιατί ένα είναι το σοφό, να γνωρίζει κανείς τη σκέψη η οποία κυβερνά τα πάντα δια πάντων»
μέτρα του ο άνθρωπος, δημιουργεί μικρές φυλακές που
εγκλωβίζεται μέσα τους και πλέον παύει η επικονωνία
και ο καθένας απομονώνεται και είναι εύκολος στόχος για
τον όποιο θέλει να τον ελέγξει, που αυ΄το είναι το
τελικό ζητούμενο, φίλε μου Elo... Και επ' αυτού,
πάω και στοίχημα...
Όταν φέρνουμε την υπερβατική αλήθεια (πχ Θεος) στα μέτρα μας και την κάνουμε «γνωστή» και όχι κατά προσέγγιση γνωστή, τότε πράγματι δημιουργούμε μικρές ή μεγάλες νοητικές φύλακες .
Και όσο για τον έλεγχο που λες, έχεις αναρωτηθεί τον λόγο που μπορεί να συμβαίνει ;
Ο καθένας μας μπορεί να δώσει όνομα στην προσωπική του αλήθεια, αλλά όχι ιδιότητες και έννοιες .
Η Αλήθεια υπερβαίνει ακόμα και την ίδια την αλήθεια, «είναι αυτό που είναι» και όχι αυτό που θέλουμε εμείς να είναι…. 
Κατ αρχάς να ευχηθώ καλές γιορτές σε όλους σας, ιδιαίτερα στους πιστούς φίλους.
Υπάρχει η δεν υπάρχει?
Εκείνο που είναι, η που δεν είναι?
Για την αλήθεια ο λόγος φυσικά, κάτι που απασχολεί αρκετούς, όχι μόνο αυτούς που διακατέχονται από νοημοσύνη, μα και τους αργόσχολους.
Θα σας γράψω λοιπόν ένα προσωπικό επεισόδιο, για σκέψη
Ήσαν μέρες σαν και αυτές, και πάνε πολλά χρόνια, πλησίαζε δε η μεγάλη εορτή, και ο φίλος μου, ένας ορθόδοξος παπάς, είχε χαθεί λόγο φόρτου εργασίας.
Φοιτητής τότε, με κύριο hobby το διάβασμα, και με αγάπη για τη φιλοσοφία, να παίζω πινκ πονκ με Πλάτωνα και να βλέπω πίσω του, πότε Ηράκλειτο, πότε Παρμενίδη… και τις αναλαμπές του Πυθαγόρα, ώσπου μια μέρα στα χέρια μου, έπεσε ένα απόσπασμα από ένα πείραμα.
Έλεγε λοιπόν, πως επιστήμονες, κάνοντας πειράματα με το πώς συμπεριφέρεται το Φως, πήραν ένα καθαρό κρύσταλλο, (όπου κυριαρχεί τάξη) και τον έφεραν πλησίον στο απόλυτο μηδέν. (-273 βαθμούς)
Μετά τι έκαναν?
Παρατήρησαν το φως, που ενώ στην κανονική θερμοκρασία, ειχαμε το φαινόμενο της διάθλασης, όσο πληγιάζαμε στο απόλυτο μηδέν, το φως πέρναγε, σαν να μην υπήρχε κρύσταλλος.
Μόλις είχαμε την αύξηση θερμοκρασίας, τόσο παρατηρούσαν ελευθέρωση ηλεκτρονίων, το φαινόμενο της διάθλασης. Μα το πλέον άξιον παρατηρήσεις, ήταν πως αν χρησιμοποιούσαν τα ίδια ηλεκτρόνιο,(για παρατηρηση) το φως της διάθλασης δηλαδή, δεν φαινόταν με τίποτα ο κρύσταλλος.
Αν κατά προσέγγιση τα φέρετε στο σύμπαν που ζούμε, που η θερμοκρασία υπάρχει….μήπως εμείς συμπεριφερόμαστε σαν τα ηλεκτρόνια, μέσα σε κάτι άλλο?
Θεός, Νοημοσύνη, εξυπνάδα…Σε σας η λεξη.
Και ο παπάς?
Εδώ αρχίζουν τα μεταφυσικά μου.
Ήταν πολύ διαβασμένος, με χρόνια σε απόσυρση στο Άγιο Όρος. Μίλαγε αρκετές γλώσσες, πολύ καλά τα ελληνικά, αν και δεν ήταν έλληνας.
Ερχόταν ταχτικά να με βρει, μιας και δεν πήγαινα εκκλησία. Ένας κοινός φίλος με είχε συστήσει, λέγοντας του πως είμαι το μαύρο πρόβατο μιας χριστιανικοτατης οικογένειας. Παπάδες, Δεσποτάδες, θρησκευτώ καθηγητές, άλλο πράμα το σοι…
Ετσι, όταν ερχόταν σπίτι, θα φτιάναμε καφεδάκι, και τον άκουγα να μου λέει τα τις θρησκείας, μα και αυτός έδειχνε ενδιαφέρον για τις μεταφυσικές μου, εμπειρίες…
Πέρασε καιρός, συνήθως πριν φύγει του έκανα κάποια ερώτηση, και μιας και η ενορία ήταν κοντά, είχε γίνει ταχτικός επισκέπτης. Παρατηρούσα όμως, μέρα με την μέρα, μια στεναχώρια στο πρόσωπο του, και εκείνο το βράδυ….
Καθώς συζητάγαμε, (συνήθως φιλτράριζα ότι μου έλεγε, έπειτα τον ρωτούσα), αισθάνθηκα ένα πόνο στην καρδιά, ένα αφόρητο πόνο.
Κατάλαβα τι έκαναν τα λόγια μου, και λίγο πριν ξεσπάσει σε ένα ασταμάτητο κλάμα, του είπα πως όσα πιστεύει ο ίδιος είναι η αλήθεια, πως είμαι εγώ σε πλάνη, και θα ήταν καλό και για τους δυο μας, να μην συζητήσουμε άλλο.
Έτσι έφυγε ο φίλος μου ο παπάς εκείνο το βράδυ, ούτε τον ξαναείδα, ούτε και τον ξαναενόχλησα ποτέ πια, οπως και κανενα παπα, με ερωτήσεις
Το βράδυ εκείνο, συνέβη κάτι όμορφο, θα σας το διηγηθώ και αυτό.
Ήταν κάτι μεταξύ Ονείρου και ξύπνου, κάτι πολύ έντονο.
Ήταν εκεί, όπως τον είχα μάθει από τους οικείους μου, με την κατάλευκη στολή του.
Φόραγα ένα Τζιν και ένα άσπρο πουκάμισο, σηκώθηκα και μου χαμογέλασε.
Μετά, χωρίς να πει λέξη, βρεθήκαμε σε ένα πανέμορφο κήπο. Περπατούσα δίπλα του, κάθε τόσο τον κοίταγα, έλαμπε και μου χαμογελούσε.
Πέρασε λίγη ώρα, περπατούσαμε και φτάσαμε σε ένα μοναδικό θέαμα. Κάτι σαν το Νιαγάρα ανάποδα, μέσα από μια πελώρια πηγή έβγαινε άφθονο νερό, και γινόταν πιο χαμηλά ένα πλατύ ποτάμι.
Πλησιάσαμε, στο βάθος το ποτάμι χυνοταν/γινοταν ένα με τον ηλιο. Ήταν Ένας πελώριος, ασυνήθιστος Ήλιος, και όλη η φύση ήταν σαν τη χαρά.
Με κοίταξε, κοίταξε μετά προς τον ήλιο, και χωρίς κουβέντα πείρε το δεξιό μέρος του ποταμού, και εγώ το αριστερό.
Κάθε τόσο σήκωνα τα μάτια μου προς τον πελώριο ήλιο, και απέναντι, που συνέχιζε να περπατά ήσυχα, και να χαμογελά
Καλό Πάσχα.
Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 23/04/2008 06:02:42
δεν του έδωσες την πρέπουσα σημασία…Αν δεν υπήρχε ο
Θεός δεν θα υπήρχε επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων,
καθώς Αυτός είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ μας…Σκέψου
το και άσχετα από αν μου απαντήσεις, είμαι σίγουρος ότι
δεν το σκέφτηκες πολύ κάτι τέτοιο...
Όσο για την αλήθεια, θυμίσου ότι μικροί θεοί καθώς είμαστε, περιχαρακώνουμε κρατίδια την λογική μας και είμαστε περήφανοι
κι ας ζούμε σε δυο τετραγωνικά, φτάνει να είναι δικά ΜΑΣ…
Το πολύ πολύ να μας βγούνε επεκτατικές βλέψεις…
Η αλήθεια είναι αλληλένδετη με τον Θεό, είτε το θέλουμε
είτε όχι…
Αγαπητέ μου Πλάτωνα, που είσαι εσύ τόσο καιρό; Μας
ξέχασες, θα σε μαλώσω…
Φίλε μου, το κείμενο της προσωπικής σου εμπειρία μου έφερε
κάτι από Έσσε, δεν εννοώ τίποτα λάθος μ’ αυτό… μου άρεσε
και το θέμα είναι ότι έτσι είναι, είναι προσωπική η σχέση
του καθενός με τον Θεό και αυτό έλεγα πιο πάνω ότι ότι και
να κάνουμε, είναι η μόνη σύνδεση μας με τους συνανθρώπους
μας , βασικά μέσω του νου…
Μεταφυσικές ανησυχίες και ιδιαίτερες κλίσεις ανθρώπων,
μαύρα πρόβατα που είπες, πάνε πακέτο… Τους άλλους που δεν
έχουν ζήσει κάποια πράγματα κι είναι νερόβραστοι, δεν το
λέω με κακία αυτό, να φοβάσαι πόσο θα αντέξουνε και δεν θα
γίνουν τυπικοί και τίποτε άλλο…
Από μικρός είχα μακρυά μαλλιά, φρικιό, γαρ και είχα
προβλήματα(μιας κι αρχίσαμε τις εξομολογήσεις – αναμνήσεις)
με τον τότε παπά και τώρα Δεσπότη Λάρισας ( με το παλιό…)…
Εγώ με ανατολικές πολεμικές τέχνες, κιθάρα, Νίτσε και λευκής
και μαύρης μαγείας το ανάγνωσμα και μέχρι ξύλο έφαγα…
Αλλά είπαμε καλά το λέει ο Νοβάλις: "Πού πάμε αλήθεια;
Πάντα σπίτι…"
Φίλε μου θεωρώ απαραίτητο το να φύγει κανείς για να δει
από μακρυά το σπίτι του και να το λατρέψει, νοσταλγήσει ,
επιθυμήσει και αγαπήσει…
quote:
trexagireve Αγαπητέ μου Elo, σου αποκάλυψα ένα μεγάλο μυστικό και
δεν του έδωσες την πρέπουσα σημασία…Αν δεν υπήρχε ο
Θεός δεν θα υπήρχε επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων,
καθώς Αυτός είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ μας…
Θα συμφωνήσω φίλε trexagireve ότι αυτό που ονομάζεις εσύ Θεός ή όπως αλλιώς το επικαλείται και να το βιώνει καθένας μας, είναι πράγματι το μέσο (συνδετικός κρίκος) ώστε να μπορούμε να «επικοινωνούμε με τον εαυτό μας», αλλά και μεταξύ μας .
Όπως και βέβαια είναι και αυτό που μπορεί να μας απομακρύνει και να μας τυφλώσει…
Βέβαια θα πρέπει να πω ότι τα «υπερβατικά» μυστικά όπως αυτό δεν αποκαλύπτονται, αλλά βιώνονται… αν έγινα κατανοητός …
quote:
trexagireve Σκέψου το και άσχετα από αν μου απαντήσεις, είμαι σίγουρος ότι
δεν το σκέφτηκες πολύ κάτι τέτοιο...
Όσο για αυτό trexagireve έχω μάθει κάθε σκέψη που έχει να κάνει με την πίστη (Θεός) να την φιλτράρω από κάθε πλευρά μέσα μου και όχι απλά να την δέχομαι .
Απλά θα απαντήσω, αντιγράφοντας δυο αποσπάσματα από ένα παλιό θέμα .
-αλλά η ανάγκη του ανθρώπου στο να πιστεύει σε κάτι παραμένει ίδια . Όποιον άνθρωπο και να ρωτήσεις , οποιουδήποτε θρησκεύματος και αν είναι ,αν ζητήσεις να σου περιγράψει το σημαντικότερο πράγμα που τους κάνει να αφοσιώνονται σε κάτι ανώτερο θα σου δώσει την ίδια απάντηση .Ότι αυτό το κάτι δεν είναι παρά ένα αίσθημα , ένα συναίσθημα που προέρχεται από μια ανώτατη δύναμη αρκετά ποιο πάνω από εμάς , είναι κάτι που δεν εξηγείτε με λόγια , κάτι που μπορείς μόνο να το νιώσεις , κάτι που προϋπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει βαθιά μέσα στα ανθρώπινα γονίδια , κάτι που περνάει από γενιά σε γενιά .
-Αλλά πάνω από όλα είναι ένα θέμα που πρέπει κάθε άνθρωπος , τουλάχιστον για μια φορά στην ζωή του να μπει στην διαδικασία , και να ψάξει βαθιά μέσα του , τι είναι αυτό που τον κάνει να έχει τόσο ανάγκη να πιστεύει και να αντλεί δύναμη από κάπου . Και πάνω από όλα να μην δέχεται τα πάντα , απλά γιατί έμαθε μέσα από το κοινωνικό του περιβάλλον ότι έτσι τα μάθαμε , και έτσι συνεχίζουμε στα τυφλά πιστεύω μας .
Η τυφλή αποδοχή οποιασδήποτε θρησκευτικής αλήθειας σημαίνει παραίτηση από την αναζήτηση του νοήματος και του σκοπού ζωής των ανθρώπων
quote:
αλλά η ανάγκη του ανθρώπου στο να πιστεύει σε κάτι παραμένει ίδια . Όποιον άνθρωπο και να ρωτήσεις , οποιουδήποτε θρησκεύματος και αν είναι ,αν ζητήσεις να σου περιγράψει το σημαντικότερο πράγμα που τους κάνει να αφοσιώνονται σε κάτι ανώτερο θα σου δώσει την ίδια απάντηση .Ότι αυτό το κάτι δεν είναι παρά ένα αίσθημα , ένα συναίσθημα που προέρχεται από μια ανώτατη δύναμη αρκετά ποιο πάνω από εμάς , είναι κάτι που δεν εξηγείτε με λόγια , κάτι που μπορείς μόνο να το νιώσεις , κάτι που προϋπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει βαθιά μέσα στα ανθρώπινα γονίδια , κάτι που περνάει από γενιά σε γενιά .-Αλλά πάνω από όλα είναι ένα θέμα που πρέπει κάθε άνθρωπος , τουλάχιστον για μια φορά στην ζωή του να μπει στην διαδικασία , και να ψάξει βαθιά μέσα του , τι είναι αυτό που τον κάνει να έχει τόσο ανάγκη να πιστεύει και να αντλεί δύναμη από κάπου . Και πάνω από όλα να μην δέχεται τα πάντα , απλά γιατί έμαθε μέσα από το κοινωνικό του περιβάλλον ότι έτσι τα μάθαμε , και έτσι συνεχίζουμε στα τυφλά πιστεύω μας .
Η τυφλή αποδοχή οποιασδήποτε θρησκευτικής αλήθειας σημαίνει παραίτηση από την αναζήτηση του νοήματος και του σκοπού ζωής των ανθρώπων
Αυτό, φίλε elo, είναι ένα μεγάλο κομμάτι της Αλήθειας που όλοι μας πρέπει να αντιληφθούμε.
Προσωπικά, θέλω να σ’ευχαριστήσω για την υπέροχη αυτή παράθεσή σου.
Επ’ευκαιρία, θέλω επίσης, να ευχηθώ σε όλους Καλές Γιορτές, και επικράτηση της ΑΓΑΠΗΣ μεταξύ των συνανθρώπων μας.
Θα τα ξαναπούμε μετά το Πάσχα.
Φιλικά
Κηφεύς
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.
quote:
Επ’ευκαιρία, θέλω επίσης, να ευχηθώ σε όλους Καλές Γιορτές, και επικράτηση της ΑΓΑΠΗΣ μεταξύ των συνανθρώπων μας.
Θα τα ξαναπούμε μετά το Πάσχα.
Επίσης φίλε Κηφεύς και καλή Ανάσταση στην καρδιά και στο μυαλό όλων μας …
Ελπίζω η πνευματική μας ανάσταση να μπορέσει να μας υποδείξει κάποιες μικρές αλήθειες και να μας βοηθήσει να απομακρύνουμε μερικές πλάνες μας.
In anticipation of my resurrection...
στο φόρουμ ήμουνα σίγουρος ότι υτπήρχε ένας ευγενικός σκοπός
που καθοδηγούσε τις πορείες τουλάχιστον αρκετών απο εδώ μεσα...
Εκεί είμαι κι εγώ και γι' αυτο "κόλλησα", εδώ κι όχι σε
κανένα άλλο νερόβραστο...
Θεωρώ το επίπεδο αρκετά υψηλό και πίστευα ότι το λιγότερο
θα βγω οφελημένος...
Το κακό μου ελλάτωμα,είναι ότι δεν μου αρέσουν οιτύποι...
Προτιμώ την ουσία ( το άλλο του Παπακωνσταντίνου, φίλε elo,
"εγώ κρατάω την ουσία κι ονειρεύομαι...")...Έχουμε πολύ
δρόμο μπροστά μας ,όσοι μας αρέσει να περπατάμε και να περιδιαβαίνουμε καταστάσεις και δρόμους που είναι κρυμμένοι
στις ψυχές μας... Μόνο μην καθήσετε να ξεκουραστείτε,
αγαπητοί μου...εκεί κατοικεί ο θάνατος, πράγμα που δεν
πιστεύω ότι θα κάνετε, αλλά επίτηδες σας φοβερίζω...
Κι απο μένα καλό Πάσχα( είναι το ίδιο και για μας)και
ότι επιθυμείτε να σας δώσει η νέα ανάσταση που θα φέρει
σύντομα τη μεγάλη αλλαγή...
Γρηγορείτε, μην χάσετε την ψυχή σας...
Πίστευε ότι αυτό που υποθέτουμε ότι υφίσταται έξω από εμάς, ο μη αισθητός κόσμος, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα φάντασμα ή στην καλύτερη περίπτωση μια υπόθεση εργασίας, μια παραδοχή. Τα μόνα πράγματα, για τα οποία μπορεί να αποκτήσει γνώση ο άνθρωπος είναι οι εμπειρίες του.
Τώρα θα μου πείτε γιατί τα γράφω όλα αυτά, απλά κάνω έναν πρόλογο για το απόσπασμα που μου τράβηξε το ενδιαφέρων…
«Προσωπικά όταν καταδύομαι σε αυτό που αποκαλώ εαυτό μου, πάντα σκοντάφτω σε κάποιες ιδέες που αφορούν τη ζέστη ή το κρύο ή τη σκιά, την αγάπη ή το μίσος, τον πόνο ή την ευχαρίστηση .
Ποτέ δεν μπορώ να πιάσω τον εαυτό μου χωρίς κάποια νοητική πρόσληψη και ποτέ δεν μπορώ να παρατηρήσω οτιδήποτε άλλο παρά αυτή τη νοητική πρόσληψη .
Όταν οι νοητικές μου προσλήψεις απομακρύνονται για κάποιο διάστημα, όπως στη διάρκεια του βαθύ ύπνου, τότε χάνω την αίσθηση του εαυτού μου και μπορεί να πει κανείς πως δεν υπάρχω .
Και αν ο θάνατος έκανε όλες τις νοητικές μου προσλήψεις να εξαφανιστούν και δεν μπορούσα ούτε να σκεφτώ, ούτε να αισθανθώ, ούτε να αγαπήσω, ούτε να μισήσω και αν μετά την αποσύνθεση του σώματος μου εξαφανιζόμουν τελείως, δεν μπορώ να φανταστώ τι άλλο θα χρειαζόταν για να γίνω μια τέλεια μη οντότητα .
Αν κάποιος νομίζει πως θα έχει κάποια διαφορετική αντίληψη του εαυτού του, ομολογώ πως δεν μπορώ πια να συζητώ μαζί του .
Το μόνο που μπορώ να παραδεχτώ είναι πως μπορεί να έχει όσο δίκιο έχω κι εγώ και ότι διαφέρουμε σε αυτό το σημείο .
Μπορεί, ίσως, να αντιλαμβάνεται κάτι απλό και ενιαίο, το οποίο αποκαλεί εαυτό του: παρόλο που είμαι σίγουρος πως δεν υπάρχει τέτοια αρχή μέσα μου»
Συγνώμη για το κατεβατό, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να εξετάζουμε και την άλλη όψη…
quote:
ο σκεπτικισμός και εμπειρισμός που είχε ενάντια σε κάθε μεταφυσικό, καθώς θεωρούσε πηγή σφαλμάτων και παρανοήσεων, επειδή «απομακρύνει» τον άνθρωπο από τις πραγματικές ανάγκες του, αναζητώντας κάποιες θεμελιώδεις αρχές .
Ασφαλώς και πάντα υπάρχει μια μορφή σκεπτικισμού, οχι μόνο σε θέματα μεταφυσικά αλλά και στα ''φυσικά''....ας μην ξεχνάμε πόσο συχνά θεωρίες ανατρέπονται απο μια άλλη πιο αντικειμενική.
Λεει στην παράθεση οτι η μεταφυσική απομακρύνει απο τις πραγματικές ανάγκες...
Απο μόνη της η πρόταση είναι το απόλυτο αόριστο. Ποιές ανάγκες και ποιός θα τις ορίσει? Πως παράγονται και που γίνεται η επεξεργασία αυτών των ''αναγκών''? Προφανώς ο συγγραφέας εννοεί οτι μέσω της μεταφυσικής απομυθοποιούμε το απαραίτητο ορισμένων υλικών πραγμάτων που αναγνωρίζουμε ως περιττά. Και είναι λογικό να συμβεί αυτό.
Οταν αντιλαμβάνεται κανείς οτι το εσωτερικό του κενό αποκλείεται να ''γεμίσει'' με τον καταναλωτισμό η απο κάποιον άλλο άνθρωπο, τοποθετεί τα πράγματα στην θέση τους. Ναι μεν χρειαζόμαστε μερικά αγαθά [ διαφορετικά για τον καθενα]αλλά οχι σαν σκοπό αλλά σαν μέσο.
Επίσης η γνωση του εαυτού μας και της σχέσης μας με τις συμπαντικές δυνάμεις ειναι κατι φυσικό..άσχετα του πως αρέσκονται μερικοί να το αποκαλούν.
quote:
«Προσωπικά όταν καταδύομαι σε αυτό που αποκαλώ εαυτό μου, πάντα σκοντάφτω σε κάποιες ιδέες που αφορούν τη ζέστη ή το κρύο ή τη σκιά, την αγάπη ή το μίσος, τον πόνο ή την ευχαρίστηση .Ποτέ δεν μπορώ να πιάσω τον εαυτό μου χωρίς κάποια νοητική πρόσληψη και ποτέ δεν μπορώ να παρατηρήσω οτιδήποτε άλλο παρά αυτή τη νοητική πρόσληψη .
Καλώς τα λέει, που είναι η αντίφαση?
Το θερμό, ψυχρό, ο πόνος κλπ είναι το αποτέλεσμα των εντυπώσεων των αισθήσεων.
Η αγάπη, το μισος η ευχαρίστηση είναι το αντίστοιχο των ψυχικών εντυπώσεων.
Ο εγκέφαλός μας αντιλαμβάνεται τα παραπάνω απο την ''μετάφραση'' που κάνει ανάλογα με το μήκος κύμματος της ενέργειας που λαμβάνει. Γι αυτό τον εχουμε και τον χρησιμοποιούμε.
quote:
Όταν οι νοητικές μου προσλήψεις απομακρύνονται για κάποιο διάστημα, όπως στη διάρκεια του βαθύ ύπνου, τότε χάνω την αίσθηση του εαυτού μου και μπορεί να πει κανείς πως δεν υπάρχω .
Οπότε εκτός απο εμάς δεν υπάρχει τίποτα άλλο γύρω μας αφού ούτε ο ουρανός, ουτε η θάλασσα, ούτε ο ήλιος κλπ σκέφτονται όπως εμείς...
Ουτε τα μωρά υπάρχουν αφ'οσον δεν εχουν ανεπτυγμένο νοητικό, ουτε όσοι αδυνατούν να σκεφτούν η να θυμηθούν......
quote:
Το μόνο που μπορώ να παραδεχτώ είναι πως μπορεί να έχει όσο δίκιο έχω κι εγώ και ότι διαφέρουμε σε αυτό το σημείο .
elo, τα ζητήματα πίστεως είναι προσωπικά , δεν αποδεικνύονται, αν και πολλες απο τις αποκαλούμενες μεταφυσικές εμπειρίες είναι κοινές.
Και αυτό πιθανως δεν μπορεί να το τεκμηριώσουμε μεσα απο το ορατο πείραμα αλλά μεσα απο την παρατήρηση.
φιλικά
Edited by - nst on 21/05/2008 09:04:52
Όταν διαβασεις/ακουσεις, αυτόν που μπορει πραγματικα να βοηθησει, να θυμασαι πως τα λογια του θα προκαλεσουν αναταραχη. Είναι κατι σαν δονηση, που θα συναντησεις πολλες φορες, στο δρομο της ανακαλυψεις του εαυτου σου.
Τρεις στην κυριολεξια με ταρακουνησαν, και τους αναφερω.
Μεσα από τα βιβλια του Πλατωνα, τον Σωκρατη.
Διδασκει τον τροπο του να σκεφτεσαι, να τα βρισκεις διλαδη μονος, και τη θεωρω σαν την ανωτερη διδασκαλια.
Το ιδιο προσπαθει και ο Κρισναμουρτι, λεγοντας με διαφορετικο τροπο, σκεψεις που αποσκοπουν στην αυτογνωσια, στην κυριολεξια στο ξεσκεπασμα αυτου που δεν θελεις να δεις. Μιλα σε διαφορα επιπεδα, μα όταν πεσει στα χερια σου ένα του βιβλιο, και δεν το βαλεις στην ακρη γιατι λεει πραγματα που τσουζουν, θα γινει με τον καιρο, ο καλυτερος φιλος.
Τελος ο Ηρακλειτος. Ο τροπος που εγραψε, είναι οπως οι ορολογιακες βομβες, όταν ερθει η ωρα τους,…., βλεπεις.
Υπαρχουν φυσικα και αλλα πνευματα, αναλογων δονησεων, Χριστος, Βουδας,.... μα η πιστη αρμοζει καλυτερα σε οσους φοβουνται, σε οσους εχουν τυψεις και ελπιδες, σε ονειροπολους, και προπαντως στους εχοντας αναγκη από συγχωρεση.
Εχε κατά νου, πως στο μεταφυσικο χωρο, οι περισσοτεροι υποσχονται κατι.
Αυτό που υποσχονται και εσυ ψαχνεις να βρεις, ανεξαρτητα από το ονομα που εχει, και αν είναι σε ετουτη η σε καποια άλλη ζωη, δεν θα βρεθει ποτε στην γνωστη σεινηδηση.
Αν βρεθει εκει, εξετασε μιας και είναι καποιο από τα γνωστα παιχνιδια, που αρεσκεται ο Νους.
Δεν θελω να απογοητευσω την ερευνα, μα ουτε και να την ενθαρρυνω, γιατι νομιζω πως ψαχνεις για κατι, που το εχεις από γεννα σου.
Ετσι, φτασαμε να πουμε,
τι είναι αυτό που είναι,
και στη γλωσσα της νοησης, θα πουμε πως δεν ξερουμε αν είναι η αληθεια, μα βιωνουμε, (είναι) μια κατασταση που το μεσα δεν διαφερει από το εξω, και η (σεινηδειση/εαυτος) ηρθε τα πανω κατω. ελευθερωθηκε.
Εκει που πριν ηταν σκεψεις, συγκρουση, πονος, συναισθηματα, ψυχοσκαμπανευασματα, επικρατει ομορφια χωρις αιτια, απεραντοσυνη και σιωπη.
Την σφαιρα του εαυτου που γνωριζες, δεν την χανεις, μα την χρησημοποιεις μονο όταν την χρειαζεσαι, διαφορετικα, ότι και να συναντησουν τα ματια και γενικα οι αισθησεις, είναι εντονο, ενεργεια, ομορφια, όπως ένα ηλιοβασιλεμα που καθηλωνει τη σκεψη σου, μα εδώ, σε αυτή την κατασταση, δεν χρειαζεται να αποσιωπησεις τιποτα, γιατι αυτή πλεον είναι η φυση (σου).
Ομορφια και καλωσυνη σε ολους.
Καλη σας συνεχεια.
Πλατωνας.
quote:Δεν μπορώ να σου περιγράψω πόσο χαίρομαι όταν βλέπω τέτοιες απόψεις.
Το μόνο που μπορώ να παραδεχτώ είναι πως μπορεί να έχει όσο δίκιο έχω κι εγώ και ότι διαφέρουμε σε αυτό το σημείο .
καλή μου nst
quote:
Ουτε τα μωρά υπάρχουν αφ'οσον δεν εχουν ανεπτυγμένο νοητικό, ουτε όσοι αδυνατούν να σκεφτούν η να θυμηθούν......
καλέ μου Πλάτωνα
Σου εύχομαι κι εγώ ομορφιά, ευγένεια και καλοσύνη μέσα στη σφαίρα της σιωπής σου... Θα μας λείψεις, ελπίζω να μην είναι για πολύ.
Με αγάπη,
Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
quote:
Όταν διαβασεις/ακουσεις, αυτόν που μπορει πραγματικα να βοηθησει, να θυμασαι πως τα λογια του θα προκαλεσουν αναταραχη. Είναι κατι σαν δονηση, που θα συναντησεις πολλες φορες, στο δρομο της ανακαλυψεις του εαυτου σου.
Καλή αντάμωση , πάντα να είναι γαλάζιοι οι ουρανοί σου..
διαχρονική, αλλά πόσο
διαχρονική μπορεί να κληθεί όταν δεν υπάρχει χρόνος;
Φίλε μου ο άνθρωπος έρχεται για να διδαχθεί και στο τέλος …
γυρίζει σπίτι, όπου ο καθένας θα κουβαλήσει τις γνώσεις-
εμπειρίες που απεκόμισε…
Μεταφορείς είμαστε και τίποτε άλλο, άσε κάποιους άλλους
να νομίζουν ότι είμαστε δημιουργοί… Όλα έχουν γίνει το
θέμα είναι αν μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε…
Τυχεράκια έχω την εντύπωση ότι περνάς καλά μπαγάσα…