- ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΓΙΩΝ (Η ΑΡΧΗ) - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Και οι δύο υποβαθμίζουν την ποιότητα της ενέργειας του σύμπαντος και τελικά τη φθείρουν .

Τρεφόμενοι εισάγουμε υψηλής ποιότητας ενέργεια από το περιβάλλον και επαναφορτίζουμε τα σώματά μας αφήνοντάς τη να διασπαρεί στα κύτταρά μας .

Εκεί , είναι έτοιμη για το επόμενο βήμα υποβάθμισης που θα οδηγήσει τελικά σε κάποια αντίληψη , δράση ή εφεύρεση .

Κάθε δράση είναι φθορά και κάθε αποκατάσταση συμβάλλει στην υποβάθμιση .

Στο βαθύτερο επίπεδο , οι αποφάσεις είναι προσαρμογές των διατάξεων των ατόμων στα μόρια που υπάρχουν σε πολλά κύτταρα του εγκεφάλου .

Οι βασικοί λόγοι γι’ αυτές τις αλλαγές είναι οι ίδιοι που ισχύουν σε όλες τις διαδικασίες . τα άτομα δεν έχουν καμιά επιθυμία να κινηθούν , αλλά όταν τους δοθεί η ευκαιρία δοκιμάζουν νέες διατάξεις , με κίνδυνο να παγιδευτούν μόλις η ενέργεια σπρωχτεί στο περιβάλλον και διασκορπιστεί .

Κάθε αλλαγή στη σύσταση και τις διασυνδέσεις των κυττάρων προκαλείται σε τελευταία ανάλυση από μια φυσική κλίση προς το χάος .

Το ότι αυτή η χωρίς κίνητρο , χωρίς σκοπό και χωρίς νόηση δραστηριότητα εμφανίζεται στον κόσμο ως κίνητρο και σκοπός και συνθέτει μια νόηση , οφείλεται ολοκληρωτικά στην πολυπλοκότητα της οργάνωσής της .

Όπως η εκτέλεση μιας συμφωνίας είναι σε τελευταία ανάλυση συντονισμένες κινήσεις ατόμων , έτσι και η συνείδηση αναδύεται από το χάος .

Ο τρόπος με τον οποίο αναδύεται η συνείδηση εξαρτάται από την κατάσταση ετοιμότητας των κυττάρων του .

Οι συνέπειες της αλλαγής της κατάστασης ενός κυττάρου εξαρτώνται από την κατάσταση των κυττάρων με τα οποία βρίσκεται σε επαφή . Έτσι ολόκληρη η προσωπική ιστορία μας , για όσο διάστημα επιβιώνουν τα κύτταρά μας , τροφοδοτεί τις διακλαδώσεις του χάους .

Η πολυπλοκότητα της οργάνωσης που , τροφοδοτούμενη από το χάος , διευθετεί τη συνοχή της , οφείλεται στο ότι τα κύτταρα διοχετεύουν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου σε συγκεκριμένα κύτταρα και όχι σε άλλα. Κατά τη διαδικασία αυτή , οι ώσεις τροποποιούνται έτσι ώστε οι επόμενες , ίσως επιστρέφοντας από τα κύτταρα που διήγειραν πρόσφατα , να διοχετεύονται κάπου αλλού .

Η διαδικασία της μάθησης μπορεί να ερευνηθεί σε μικροσκοπικό επίπεδο διότι σχετίζεται με τροποποιήσεις που γίνονται στις συνάψεις των νευρώνων του εγκεφάλου και προκύπτουν από την ίδια τη λειτουργία του εγκεφάλου ( R. Flood and M. Lockwood , “The nature of time” Basil Blackwell, 1986 ) .

Αναφορά σε εμφανή φαινόμενα κινητικότητας και ερεθιστικότητας σε υποκείμενες αφανείς διαδικασίες του εγκεφάλου γίνεται σε πολλά βιβλία .

Έχουν αναφερθεί πειράματα και λεπτομερείς αναλύσεις πάνω σε μικρές ομάδες νευρικών κυττάρων που προκαλούν τη σύσταση των βραγχίων (αναφέρω αυτή τη δράση απλώς επειδή έχει μελετηθεί σε ικανοποιητικό βαθμό) .

Το εξαιρετικό χαρακτηριστικό αυτών των εργασιών , που έγιναν σε σαλιγκάρια , βρίσκεται στην απλότητα του εξεταζόμενου νευρικού συστήματος το οποίο μπορεί να αναλυθεί όπως τα μέρη ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή και να μελετηθούν τόσο τα κυκλώματά του όσο και οι δομικές του μονάδες , όπως ακριβώς εξάλλου και σε κάθε άλλο δίκτυο από διακόπτες και αγωγούς .

Η κληρονομικότητα , δηλαδή οι γενετικές πληροφορίες που μεταβιβάζονται μέσω χημικών αντιδράσεων , καθορίζει τη δομή του εγκεφάλου και επιβάλλει μια διάταξη διακοπτών . Η εμπειρία , η ακολουθία των χημικών αντιδράσεων οι οποίες κατά τη διάρκεια μιας ζωής απαντούν στις εξωτερικές επιδράσεις , τροποποιεί και αναπτύσσει αδιάκοπα αυτό το δίκτυο .

Γήρανση είναι ο θάνατος κυττάρων και συνεπώς η απώλεια οξύνοιας .

Γεροντική άνοια είναι ο εκφυλισμός της πολύπλοκης οργάνωσης του εγκεφαλικού δικτύου και η συνεπαγόμενη αδυναμία του εγκεφάλου να συντονίσει το υποκείμενο χάος σε ευφυîα .

Όσο μπορούμε να αποκαθιστούμε τα κύτταρά μας προσλαμβάνοντας από τον εξωτερικό κόσμο εντοπισμένη ενέργεια υψηλής ποιότητας και μεταφέροντας ένα μέρος της σ’αυτά , μπορούμε και να διατηρούμε την πολυπλοκότητά μας .

Μια θλιβερή αλλά δικαιολογημένη άποψη είναι ότι η ζωή είναι ένας αγώνας (που τελικά δεν κατευθύνεται από κάποιο σκοπό αλλά από τη διασπορά ) να απορριφθεί στο περιβάλλον ενέργεια χαμηλής ποιότητας και να προσληφθεί από αυτό ενέργεια υψηλής ποιότητας .

Με κάποια έννοια διαφθείρουμε τον εξωτερικό κόσμο για να έχουμε μια εσωτερική ζωή .

Η αλυσίδα ανάλωσης , κατά την οποία οι άνθρωποι τρώνε αγελάδες , οι αγελάδες τρώνε γρασίδι , το γρασίδι τρώει βουνά και όλα ζουν εις βάρος του Ήλιου , αναπτύχθηκε διαμέσου της εξέλιξης ως ένας αλληλένδετος μηχανισμός διασποράς . Δεν χρειάζεται να αναζητούμε κάποια κρυμμένη σκοπιμότητα πίσω απ’ όλα αυτά . Η ενέργεια χάνεται με τη διασπορά και αυτή η διασπορά έτυχε να δημιουργήσει ελέφαντες και συναρπαστικές ιδέες .

Η χαρακτηριστική ιδιότητα του εγκεφάλου είναι ότι η απόκρισή του στις εκάστοτε περιστάσεις βρίσκεται υπό τον έλεγχό του .

Μπορεί να εκμεταλλευτεί ευκαιρίες και να διαλέξει δρόμους που οδηγούν στην αυτοκαταστροφή του , όπως στην απόγνωση ή στην ροπή προς το μαρτύριο .

Μπορεί όμως και να εκμεταλλευτεί ευκαιρίες διαλέγοντας δρόμους που οδηγούν στην εκπλήρωση των δυνατοτήτων του , λόγου χάρη σε πράξεις κατανόησης και δημιουργίας .

Αυτές οι ροπές είναι συνέπειες της προϋπάρχουσας κατάστασης του εγκεφάλου , της χημικής σύνθεσής του τη στιγμή κατά την οποία η εμφάνιση της σκέψης ή της διάθεσης υλοποιείται σε πράξη .

Η ελεύθερη βούληση είναι απλώς η ικανότητα να παίρνουμε αποφάσεις .

Αυτή η ικανότητα δεν είναι τίποτε άλλο από την οργανωμένη αλληλεπίδραση μετατοπίσεων ατόμων που αποκρίνονται στην ελευθερία , αφού η τύχη πρώτα τα προικίζει με ενέργεια για να δοκιμάζουν ποικίλες διατάξεις και ύστερα τα παγιδεύει σε νέες διατάξεις , καθώς η ενέργειά τους χάνεται με φυσικό και τυχαίο τρόπο .

Ακόμη και η ελεύθερη βούληση , σε έσχατο επίπεδο , δεν είναι παρά φθορά .

quote:

---

Μια θλιβερή αλλά δικαιολογημένη άποψη είναι ότι η ζωή είναι ένας αγώνας (που τελικά δεν κατευθύνεται από κάποιο σκοπό αλλά από τη διασπορά ) να απορριφθεί στο περιβάλλον ενέργεια χαμηλής ποιότητας και να προσληφθεί από αυτό ενέργεια υψηλής ποιότητας .

Με κάποια έννοια διαφθείρουμε τον εξωτερικό κόσμο για να έχουμε μια εσωτερική ζωή .

---

Μια εκλαικευμένη, αλλά πολύ δυνατή οπτικοποίηση όσων περιγράφεις:

Through the Wormhole: Live Forever

http://www.youtube.com/watch?v=u2uqMkMa0AY

Through the Wormhole: What Makes Us Who We Are?

http://www.youtube.com/watch?v=MG5Tk0-1CcM

Through the Wormhole: Mysteries of the Subconscious

http://www.youtube.com/watch?v=d5O1NING8cs

quote:

---

Osmosis :

Τα όσα βιώνουμε τον τελευταίο καιρό, επιβεβαιώνουν τα όσα γράφεις φίλε μου!
Στην παρένθεση μόνο έχω μια μικρή διαφωνία (πιθανόν να μην την έχω καταλάβει καλά) γιατί εγώ βλέπω τη διασπορά του σκοπού!

---

quote:

---

DSM :

Κηφέα

Μια εκλαικευμένη, αλλά πολύ δυνατή οπτικοποίηση όσων περιγράφεις:

Through the Wormhole: Live Forever

http://www.youtube.com/watch?v=u2uqMkMa0AY

Through the Wormhole: What Makes Us Who We Are?

http://www.youtube.com/watch?v=MG5Tk0-1CcM

Through the Wormhole: Mysteries of the Subconscious

http://www.youtube.com/watch?v=d5O1NING8cs

There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Θα δούμε αν μπορούμε να δείξουμε ότι η εσωτερική ουσία των απλών πραγμάτων , ακόμη και όσων στερούνται νόηση , είναι αρκετή για να προδιαγράψει τη συμπεριφορά τους χωρίς να είναι απαραίτητη η επιβολή οποιουδήποτε κανόνα συμπεριφοράς .

Πράγματα τόσο μικρά όσο τα άτομα και τα ηλεκτρόνια είναι φυσικό να μην μπορούν να παίρνουν αποφάσεις .

Εντούτοις , συμπεριφέρονται σύμφωνα με την εσωτερική τους φύση : Το πώς έχουν τα πράγματα , ακόμη και σε ατομική κλίμακα , προσδιορίζεται από το τι είναι .

Ένας άπειρα οκνηρός δημιουργός θα απέφευγε να προδιαγράψει κανόνες αν μόνη η φύση κάθε πράγματος διείπε τη συμπεριφορά του .

Θα υποθέσουμε πως αυτό είναι δυνατόν , και θα δούμε ότι μπορούμε να κάνουμε και χωρίς τους νόμους στους οποίους μοιάζει να υπακουεί ο Κόσμος .

Το μόνο που θα παραδεχτούμε είναι ότι τα γεγονότα , εφόσον δεν απαγορεύονται ρητώς , συμβαίνουν από μόνα τους . Τίποτε όμως δεν απαγορεύεται .

Είδαμε ότι η ροή των γεγονότων στο σύμπαν είναι η αλληλοδιαδοχή βημάτων που οδηγούν στη διασπορά της ενέργειας .

Τα επί μέρους σπρωξίματα είναι μετατοπίσεις ατόμων , επιταχύνσεις , κρούσεις κ.ο.κ.

Θα δούμε , τώρα , λεπτομερέστερα αυτά τα βήματα και θα εξετάσουμε πώς ένα πράγμα επηρεάζει τα γειτονικά του και επηρεάζεται από αυτά .

Μέχρι τώρα μας ενδιέφερε η απλότητα και αγνοήσαμε το σκοπό .

Τώρα θα ενδιαφερθούμε περισσότερο για το σκοπό , αδιαφορώντας για την ανάγκη επιβολής νόμων . Τα αντικείμενα απλώς συμπεριφέρονται , οι νόμοι όμως είναι τα δικά μας σχόλια για τη συμπεριφορά τους .

quote:

---

Κηφέας
Είδαμε ότι η ροή των γεγονότων στο σύμπαν είναι η αλληλοδιαδοχή βημάτων που οδηγούν στη διασπορά της ενέργειας .

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ :

quote:
--------------------------------------------------------------------------------
Κηφέας
Είδαμε ότι η ροή των γεγονότων στο σύμπαν είναι η αλληλοδιαδοχή βημάτων που οδηγούν στη διασπορά της ενέργειας .
--------------------------------------------------------------------------------

Δηλαδή φίλε μου Κηφέα, αντι του Ε=m.c{2}, να έχουμε c{2}=E.m ?

Καταλαβαίνεις φαντάζομαι τι λέω

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά

Πρέπει να βρούμε τι καθορίζει την κατεύθυνση κίνησης ενός μορίου μέσα σ’ ένα αέριο και τι τη νέα κατεύθυνση κίνησης του μορίου έπειτα από μια σύγκρουση . Αυτά είναι προβλήματα μηχανικής .

Υπάρχουν δύο συστήματα μηχανικής : η κλασική μηχανική και η κβαντική μηχανική .

Η κλασική υπήρξε μέγα επίτευγμα της ανθρώπινης σκέψης (κυρίως του Νεύτωνα) και αποτέλεσε την απαρχή της θεωρητικής φυσικής .

Είναι ωστόσο μια προσεγγιστική θεωρία η οποία στο χώρο του μικρόκοσμου εκτοπίστηκε από την κβαντική μηχανική , διότι η τελευταία μας δίνει πληρέστερη περιγραφή των ιδιοτήτων της ύλης .

Θα εξετάσουμε αργότερα πώς αλληλεπιδρούν αυτά τα δύο συστήματα .

Ένας τρόπος να παρουσιάσουμε τη διερεύνηση μας της δημιουργίας είναι να πούμε ότι αναζητούμε την απόλυτη φύση των πραγμάτων .

Όταν όμως πρόκειται για τέτοιου είδους έρευνα , είναι περισσότερο κατανοητό να πούμε πως υποστηρίζουμε την άποψη ότι ο εσωτερικός χαρακτήρας των πραγμάτων καθορίζει την παρατηρούμενη συμπεριφορά τους .

Θα υιοθετήσουμε την άποψη ότι μπορούμε να διακρίνουμε τις ουσιώδεις ποιότητες των πραγμάτων από την απλή παρατήρηση της συμπεριφοράς τους .

Αν μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε ένα χαρακτηριστικό που συνεπάγεται αναπόφευκτα την παρατηρούμενη συμπεριφορά , τότε θα έχουμε αναγνωρίσει κάτι κρίσιμο , κάποια σημαντική ιδιότητα του πράγματος .

Θα επιθεωρήσουμε λοιπόν το σύμπαν γύρω μας , θα επιλέξουμε λίγα ολοφάνερα πράγματα και θα αναγνωρίσουμε τους απλούστερους νόμους που διέπουν τη συμπεριφορά τους .

Το επόμενο βήμα θα είναι η αναζήτηση των χαρακτηριστικών των πραγμάτων που , μόλις διακριθούν , θα μας επιτρέψουν να εξηγήσουμε τους νόμους και τελικά να τους θέσουμε κατά μέρος .

Σ’ αυτό το στάδιο θα έχουμε απαλείψει πολλές περιττές περιπλοκές .

Το ευκολότερο σημείο απ’ όπου μπορούμε να ξεκινήσουμε είναι η παρατήρηση που αποτελεί τον κυριότερο τρόπο επαφής μας με τον κόσμο και το Διάστημα : η παρατήρηση ότι μπορούμε να βλέπουμε

Θα ήταν πολύ δύσκολο να διακρίνουμε τον κόσμο αν το φως καμπτόταν γύρω από τις ακμές των αντικειμένων : θα ήταν σαν να τα ακούγαμε αντί να τα βλέπουμε .

Θα ήμαστε βυθισμένοι σε μια συμφωνία χρωμάτων που θα προέκυπτε από τα πράγματα , τα οποία τώρα θα εντοπίζονταν πολύ αόριστα και θα φαίνονταν πολύ θολά . Δεν θα υπήρχε νύχτα . Η χρωματική συμφωνία θα ήταν ατέλειωτη .

Εδώ , όπως άλλωστε συμβαίνει συχνά στην επιστήμη , οι ποσοτικές διαφορές δίνουν τη θέση τους στις ποιοτικές .

Ενώ φαίνεται ότι το φως διαδίδεται εντελώς διαφορετικά απ’ ό,τι ο ήχος , στην ουσία πρόκειται για τον ίδιο τρόπο διάδοσης .

Οι ομοιότητές τους όμως εμφανίζονται με τρόπο πολύ πιο βαθύ από εκείνον που θα μπορούσαμε να υποπτευθούμε .

Αυτό θα το εξηγήσω παρακάτω .

Το να λέμε όμως ότι το φως κινείται ευθύγραμμα δεν είναι απολύτως σωστό , διότι έρχεται σε αντίθεση με την παρατήρηση .

Το φως διαθλάται στα σημεία επαφής διαφορετικών μέσων .

Μέσα στο νερό το πόδι μας φαίνεται σπασμένο ακόμη κι αν δεν είναι !

Ένας φακός εκτρέπει το φως , και αν έχει το κατάλληλο σχήμα μπορεί να το εστιάσει πάνω σε μια φωτογραφική πλάκα ή σ’ ένα μάτι .

Πρέπει λοιπόν να βρούμε έναν νόμο που να εμπεριέχει την ευθύγραμμη διάδοσή του όταν κινείται σε ομποιόμορφα μέσα με τη διάθλασή του όταν περνάει από ένα οπτικό μέσο σε κάποιο άλλο .

Η ευθύγραμμή διάδοση του φωτός είναι μια εφαρμογή της αρχής του ελάχιστου χρόνου του Fermat.

Αργότερα θα συναντήσουμε και άλλα παραδείγματα αρχών που ισχύουν για ακρότατες τιμές και θα δούμε ότι η αρχή του Fermat αποτελεί ειδική περίπτωση αυτών των αρχών .

Αυτός ο νόμος βρέθηκε και έχει μια κομψή απλότητα (όπως όλοι οι νόμοι που παραδεχόμαστε πριν τους παραμερίσουμε) :

Το φως ακολουθεί τη διαδρομή που απαιτεί τον ελάχιστο χρόνο .