- Η κίνηση της σκέψης - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

quote:

---

Η εσωτερικευτική άποψη (πρωτοπρόσωπη άποψη) πρεσβεύει ότι καθώς αλληλεπιδρούμε με τον έξω κόσμο , και μέσω αυτής της αλληλεπίδρασης διαμορφώνουμε τις πεποιθήσεις μας , το περιεχόμενο των πεποιθήσεών μας καθορίζεται από συγκεκριμένα είδη εγκεφαλικής δραστηριότητας προσιτά στην ενδοσκόπηση .

Η εξωτερικευτική άποψη (τριτοπρόσωπη άποψη) θεωρεί ότι η νοητική ζωή είναι ένα κατασκεύασμα εξαρτώμενο κυρίως από τις διαπροσωπικές ή κοινωνικές επαφές που βασίζονται στη γλώσσα . Σύμφωνα με την άποψη αυτή , ολόκληρο το σύστημα της γλώσσας είναι απαραίτητο για τη σκέψη .

Η δημόσια πλευρά της γλώσσας δίνει νόημα στη σκέψη και αποτελεί τη βάση του νοητικού περιεχομένου . Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να έχουμε "σκέψεις" χωρίς αυτές να διατυπώνονται σε λέξεις . Για παράδειγμα , ο Αϊνστάιν ισχυριζόταν ότι οι πιο δημιουργικές του σκέψεις πάνω στη φυσική δεν συμπεριλάμβαναν λέξεις . Παρόλα αυτά , σύμφωνα με την εξωτερικευτική άποψη , η νοητική ζωή που προκύπτει από την γλώσσα είναι εκείνη που στηρίζει τις σκέψεις μας .

---

Edited by - zip on 13/07/2012 09:28:24

quote:

---

Όλοι οι άνθρωποι έχουν την δυνατότητα.

---

quote:

---

Οκ, μα δεν εδιωξα, ποτε με τη συμπεριφορα μου, κανένα μέλος.

---

Με καλύτερό σου φάε,πιε και νηστικός κοιμήσου.

quote:

---

Τι και, γιατί την είδες στα σκουπίδια; Μήπως γιατί κανείς δεν έχει απορία πως δουλεύει μια κουζίνα;

---

quote:

---

Δεν είναι θέμα αν καταλαβαίνω. Καταλαβαίνω. Απλά, δεν συμμερίζομαι αυτήν την άποψη. Όταν λέμε πως είναι κάποιος "εγκεφαλικά νεκρός", αυτό δεν σημαίνει πως είναι και νεκρός. Απλώς, δεν λειτουργεί ο εγκέφαλός του. Εμείς, επειδή συνδέουμε όλες τις λειτουργίες του ανθρώπου με τον εγκέφαλο, τις αισθήσεις π.χ, νομίζουμε πως όταν ένας εγκέφαλος δεν λειτουργεί, ο οργανισμός πεθαίνει. Εγώ π.χ δεν το νομίζω αυτό. Πως εξηγείς π.χ έναν ασθενή που βρίσκεται σε κατάσταση κώματος ; Το κώμα είναι μια κατάσταση απώλειας των αισθήσεων. Αυτό σημαίνει πως ο εγκέφαλος [ αφού οι αισθήσεις χρειάζονται τον εγκέφαλο για να λειτουργήσουν ] δεν λειτουργεί για τις αισθήσεις. Ο ασθενής δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε εξωτερικά ερεθίσματα. Δεν είναι όμως νεκρός.

---

Ο εγκεφαλικά νεκρός είναι ακίνητος, το έγραψες και εσύ, φυτό. Φυτό όσον αφορά την κίνηση γιατί το φυτό είναι ικανό να θρέψει τον εαυτό του, ο άνθρωπος φυτό είναι ανίκανος να το κάνει αυτό για το απλό λόγο ότι η θρέψη του προϋποθέτει κίνηση, τόσο εξωτερική όσο και εσωτερική.
Το ότι δεν ανταποκρίνομαι δε σημαίνει και ότι δεν αισθάνομαι, το ότι δεν εκδηλώνει πόνο ούτε καν με τη σύσπαση του προσώπου, λεκτικά δε το συζητάμε, δε σημαίνει ότι δε νοιώθει πόνο. Το ίδιο και με τα φυτά, επειδή δε τσιρίζουν όταν τα ξεριζώνουμε όταν κόβουμε τους καρπούς τους δε σημαίνει ότι δε νοιώθουν, νοιώθουν και παρανοιώθουν!
Τώρα αν σου γράψω ότι μπορούν και να εκδηλώσουν θλίψη ή χαρά για κάτι που γίνεται γύρω τους θα με περάσεις για τρελό, όμως το έχω βιώσει.
Εγώ δε πιστεύω ότι κάποιος είναι νεκρός ακόμα και όταν γίνει λίπασμα που έγραψε ο PanosT (από τον οποίο και περιμένω κάποια στιγμή να απαντήσει και στο ερώτημα που ο ίδιος έθεσε).
Δες και αυτό
Τα αποσπάσματα της ταινίας είναι από το Ο Τζώνη πήρε το όπλο του!
*

quote:

---

Έπεσες στην περίπτωση. Κι εγώ ασχολούμαι την αυτόνομη κατάδυση.

---

Μα γι’αυτό το έγραψα, αλλιώς θα έγραφα για χρόνους ψησίματος.

quote:

---

-90m με ατμοσφαιρικό αέρα [ στα -66m με ατμοσφαιρικό αέρα παθαίνεις δηλητηρίαση οξυγόνου, δηλ. το οξυγόνο που αναπνέεις γίνεται τοξικό ] αλλά 'ντάξει, κράτα και κα'να μικρό καλάθι σ' αυτήν την δήλωσή του.

---

Το είπαν και αυτοί που τρόμαξαν να τον βγάλουν και να τον συνεφέρουν, αφού πέρασε 4ωρη αποσυμπίεση στο νερό και μια μέρα σε θάλαμο….

quote:

---

Το είπαν και αυτοί που τρόμαξαν να τον βγάλουν και να τον συνεφέρουν, αφού πέρασε 4ωρη αποσυμπίεση στο νερό και μια μέρα σε θάλαμο…

---

quote:

---

Οsmosis,

quote:

---

Το είπαν και αυτοί που τρόμαξαν να τον βγάλουν και να τον συνεφέρουν, αφού πέρασε 4ωρη αποσυμπίεση στο νερό και μια μέρα σε θάλαμο…

---

Εμ ... και τώρα δηλ. εσύ πιστεύεις πως δεν θα του 'μεινε και κα'να κουσούρι, που λέμε ; Χλωμό το κόβω αλλά 'ντάξει, μακάρι δηλ. ο άνθρωπος να την γλύτωσε και να μην του δημιουργηθεί κανένα άλλο πρόβλημα αργότερα.

---

Εδώ πήγε και έγινε Ο.Υ.Κ, κι΄άλλο κουσούρι θέλεις.
Ρε συ zip, κάτι άσχετο με το θέμα.
‘Όταν σε διαβάζω, όχι τόσο στις ερωτοαπαντήσεις σου αλλά στην εκτύπωση(σιγά μην είναι και φωτοτυπία,αποτύπωση) της σκέψης σου, είναι σαν να σε ακούω. Εσύ και ο Μπόρχες (μόνο που αυτός υπαγόρευε όντως), ίσως γι’αυτό να είσαι και τόσο ενοχλητικός…άλλο να διαβάζεις και άλλο να ακούς τα μπινελίκια!

Edited by - Osmosis on 13/07/2012 12:06:12

quote:

---

‘Όταν σε διαβάζω, όχι τόσο στις ερωτοαπαντήσεις σου αλλά στην εκτύπωση(σιγά μην είναι και φωτοτυπία,αποτύπωση) της σκέψης σου, είναι σαν να σε ακούω.

---

Άνευ πλάκας, δεν ξέρω, ίσως είναι επειδή προσπαθώ να εκφράζομαι όσο πιο απλά μπορώ, όπως θα μιλούσαμε ρε παιδί μου αν καθόμασταν κάπου και πίναμε ένα κρασί ή έναν καφέ. Αυτό, παρεπιπτόντως, δεν είσαι ο πρώτος που μου το λέει. Αλληλογραφούσα κάποτε με κάποιον και μου είπε το ίδιο πράγμα.

quote:

---

zip

Το θέμα ανοίχθηκε [ όπως βλέπω δηλ. ] και για έναν τρίτο λόγο. Όμως αυτόν τον λόγο προς τον παρόν, δεν θα τον πω αλλά θα τον αφήσω να τον συμπεράνει από μόνος του ο κάθε αναγνώστης του.

---

Όπως σου έγραψα, δεν είχα στο μυαλο μου την μητέρα κανενός. Είναι μια έκφραση που λένε στην Ελλάδα, όταν θέλουν να τα ρίξουν,  η να προκαλέσουν την αντίδραση κάποιου. 

Πόσες φορές έχεις ακούσει τέτοιες φράσεις, όπου  στη θέση της μάνας, υπάρχει ο Θεός, ο Χριστός, η Παναγία, και αλλα τέτοια κόσμο επίθετα. Τετοιες λεξεις, δεν υπαρχουν εδω και πολλα χρονια στην ορολογια και καθομηλουμενη μου.

Αν η χρήση της, σε ώθησε να σκεφθεις πως μιλαγα για την μητέρα σου, ζητω και εγω συγνώμη.

Η απομάκρυνση μου απο το εσωτερικα, είναι απόφαση μου, καθε τόσο το έκανα, δεν αφορα τη συμπεριφορα σου. Όταν, και αν χρειασθεί, θα επανέλθω.

Τέλος, λίγα όσο αφορα το θέμα που ανοίξεις.

Ο αινσταιν, έχει ο ιδιος περιγράψει σε ένα φιλοσοφικό του Βίβλιο, τον τροπο που σκέπτονταν. 

Σκεφτοταν με εικόνες! δεν ανάφερε ποτε του όμως, πως δεν σκεφτόταν.

Για μενα και τον τροπο που τα βλεπω, νομίζω πως μόνο κάποιος που εχει αδειασει απο γνωστο και αγνωστο, τον Νου, είναι σε θέση να γνωρίζει, τι είναι η σκέψη...

Προσωπικα μου συνεβει γυρω στα 28, χωρίς ουδεμία προσπάθεια, και δεν θέλω να πίσω κανένα για αυτο. Απλα το αναφέρω.

Τι Συνεβει?

Αν άδειασεις το Νου, και είσαι τυχερός, η σκεψη, οπως τι γνωρίζεις,, φτάνει στο τέλος της.

Υπάρχει σιωπή, αν θες σιγη στο Νου, αν θες κίνηση της σιωπής, και είναι αυτη που συναντα καθε τι. 

Εσυ σαν άτομο ζεις, δεν βιώνεις μέσα σου χρόνο, αντιδράσεις, μα κάτι πολυ όμορφο, δεν υπάρχει άνχος, πόνος για τιποτα, ακόμα και ο πρόσφατος θάνατος της μητέρας μου, είναι ζησημο μέσα σε ότι όμορφο αφησε και στην αγαπη που σου εδωσε, που συνεχιζουν μεσα....αυτα δεν πεθαινουν ποτε ζιπ, (μα όταν υπάρχουν π.χ οι βιολογικές αντιδράσεις του σώματος, έχεις επίγνωση τί σου συμβαίνει ) και, συνάμα, χάνεται αυτο που ονομάζουμε  απόσταση. Όταν κοιτάς .π.χ ένα δένδρο, η ένα άτομο, αυτη η δράση (σαν κοίταγμα) δεν δημιουργει απόσταση, π.χ εσυ, και αυτο που παρακολουθείς. 

Ο νου σου δεν  μιλα ποτε, ουτε η αναγνωριση, που λεει, αυτο ειναι αυτο,εκείνο κλπ κλπ

Είσαι/είναι  μια αχρονη κίνηση, όπως όταν μένεις δίχως λόγια γιατι η εξωτερική ομορφιά σε μαγεύει, μόνο που αυτο συμβαίνει αναίτια,  ότι και να κανείς.

Απο εκείνη τι στιγμη, που αυτο θα συμβει, (Συνεβει στα 28 μου) υπαρχει η κίνηση της σκέψης (μέσα στη σιγή αυτου που είναι), και (υπαρχει) μονο όταν χρειάζεται.

Όταν σκέφτεσαι, μα και οτι και να κανεις, ολα γίνονται χωρίς προσπάθεια, (δεν κουραζεσαι ποτε) εντελώς φυσιολογικά, και δίχως να διώξεις αλλες σκέψεις, αφου δεν υπάρχουν.

Αυτο συμβαίνει, το πιστεύεις δεν το πιστεύεις, είναι αδιάφορο.

Δεν θα απαντήσω σε ερώτησεις.

Ορισμένοι “οπαδοί της εικονογραφίας” θεωρούν ότι στον εγκέφαλο υπάρχουν νοητικές εικόνες , φωτογραφίες . Άλλοι επιμένουν ότι μπορεί να νομίζουμε ότι υπάρχουν νοητικές εικόνες , όμως οι πραγματικές διαδικασίες στις οποίες βασίζονται αυτά τα ασαφή συνοδευτικά στοιχεία είναι στην πραγματικότητα δομές των προτάσεων και της σύνταξης .

Οι πρώτοι βασίζονται σε έναν μεγάλο όγκο στοιχείων που δείχνουν ότι ο απαιτούμενος χρόνος π.χ. για τη νοητή περιστροφή γεωμετρικών σχημάτων ή για τη νοητή μετακίνηση από ένα σημείο του χάρτη σε ένα άλλο είναι γραμμικά ανάλογος με τις μοίρες κατά τις οποίες γίνεται η περιστροφή ή με την απόσταση που διανύεται όταν οι πράξεις αυτές διεξάγονται “στον πραγματικό κόσμο” .

Τα στοιχεία που δείχνουν ότι δεν υπάρχει “γλώσσα της σκέψης” φαίνεται να υποσκάπτουν τη θέση που θέλει τη σκέψη να σχετίζεται τόσο έντονα με τη γλώσσα .

Ένας υπέρμαχος της άποψης αυτής θα έπρεπε να αποδείξει , φερ’ ειπείν , ότι ένα ζώο , π.χ. ένας σκύλος ή ένας χιμπατζής , διαθέτει πράγματι γλώσσα σκέψης .
Ωστόσο , ακόμη κι αν η ανικανότητά του να το αποδείξει ευνοεί την αντίθετη άποψη , θα σήμαινε κάτι τέτοιο ότι πρέπει να δεχτούμε την ύπαρξη ξεκάθαρων εικόνων στον νου ;

Το μόνο που ξέρουμε είναι πως όταν βιώνουμε ενσυνείδητα μια εικόνα , αυτή είναι συνήθως ασαφής , αποσπασματική και “όχι πραγματική” .

Τα σχετικά πειραματικά αποτελέσματα είναι δυνατόν να εξηγηθούν αν θεωρήσουμε ότι ο εγκέφαλος παράγει έννοιες που βασίζονται σε μια μη αναπαραστατική μνήμη .

Για τη διαμόρφωση μιας νοητικής σχέσης , αυτή η μνήμη , η οποία λειτουργεί με όρους καθολικών απεικονίσεων βασισμένων σε προηγούμενες κινήσεις του πραγματικού κόσμου , μπορεί κάλλιστα να είναι από νευρολογική άποψη περιορισμένη , έτσι ώστε να συσχετίζει τον χρόνο που απαιτείται για να γίνουν αυτές οι αναπαραστάσεις με τον αρχικό αριθμό των κινήσεων ή τις αποστάσεις που διανύονται στην πραγματικότητα . Επομένως , ένας τέτοιος συσχετισμός δεν αποδεικνύει από μόνος του ότι η σκέψη είναι αναπαραστατική . Δεν αρνούμαστε ότι βιώνουμε εικόνες ενσυνείδητα , ούτε πως οι εικόνες υπάρχουν υπό μορφή “αναπαραστάσεων” .

Όταν σκεφτόμαστε , στην πραγματικότητα φανταζόμαστε και , με εξαίρεση τις παραισθήσεις της σχιζοφρένειας και τα όνειρα , αυτό είναι κάτι που το ξέρουμε .

Με δεδομένη τη στενή σχέση ανάμεσα στην αντίληψη και τη μνήμη , σε έναν περίπλοκο εγκέφαλο , δεν πρέπει ίσως να προξενεί ιδιαίτερη έκπληξη το ότι αυτά που αντιλαμβανόμαστε ή απεικονίζουμε κατά την εγρήγορση μοιάζουν εντυπωσιακά με όσα φανταζόμαστε στα όνειρά μας . Σίγουρα , δεν χρειάζεται να θεωρήσουμε δεδομένο ότι υπάρχουν πράγματι εικόνες στον εγκέφαλο μόνον επειδή τις βιώνουμε κατά τις ενσυνείδητες καταστάσεις .

Σύμφωνα με αυτή την άποψη , η ανώτερης τάξης συνείδηση αποκτάται μέσα από την εγκατάσταση λειτουργικών κυκλωμάτων μεταξύ των εγκεφαλικών περιοχών της γλώσσας Broca και Werniche και του μετωπιαίου , κροταφικού και βρεγματικού λοβού , όπου έχουν εγκατασταθεί ειδικές μνήμες “αξιών” οι οποίες αποτελούν συστατικό τις πρωτογενούς συνείδησης .

Λογικό επακόλουθο του εν λόγω μοντέλου είναι ότι συνείδηση ανώτερης τάξης μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα άτομα που έχουν αναπτύξει μια συμβολική γλώσσα και ζουν μέσα σε μια γλωσσική κοινότητα , δηλαδή , τα άτομα του Homo sapiens .

Αντιγράφω από "Το ποτάμι του εγωισμού" (ή "η κίνηση της σκέψης), στο Διαδίκτυο :

Μπορεί να δει κανείς ότι το “εγώ” το έχει δημιουργήσει η σκέψη .

Το “εγώ” που έχει γίνει ανεξάρτητο, το “εγώ” που είναι ο παρατηρητής, το “εγώ” που είναι παρελθόν και περνάει από το παρόν μεταμορφώνοντας τον εαυτό του σε μέλλον.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση είναι το “εγώ” που έχει συναρμολογηθεί από τη σκέψη, το ίδιο “εγώ” που έχει γίνει ανεξάρτητο από τη σκέψη .

Αυτό το “εγώ” είναι που έχει ένα όνομα, μια μορφή .

Έχει μια ταμπέλα με την ένδειξη Χ ή Ψ ή Γιάννης και ταυτίζεται με το σώμα, με το πρόσωπο. Υπάρχει η ταύτιση του “εγώ” με το όνομα και με τη μορφή - που είναι η κατασκευή - και με το ιδανικό που θέλει να αναζητήσει.

Επίσης, ταυτίζεται με την επιθυμία να αλλάξει το “εγώ” του σε μια άλλη μορφή “εγώ”, που του δίνει ένα άλλο όνομα .

Αυτό το “εγώ” είναι προϊόν του χρόνου και της σκέψης .

Το “εγώ” είναι η λέξη . Αφαιρέστε την λέξη και τότε τί είναι το “εγώ”;

Κι αυτό το “εγώ” είναι που υποφέρει: το “εγώ”, που είσαι εσύ . Το “εγώ” μέσα στον πόνο είσαι εσύ.

Η μεγάλη αβεβαιότητα που μέσα της βρίσκεται το “εγώ”, είναι η δική σου αβεβαιότητα. Έτσι, ανάμεσα σ’ εσένα κι εμένα υπάρχει κάτι κοινό, αυτή είναι η θεμελιώδης ουσία . Παρόλο που μπορεί εσύ να είσαι ψηλότερος ή κοντύτερος, να έχεις διαφορετική ιδιοσυγκρασία, διαφορετικό χαρακτήρα, να είσαι εξυπνότερος, πράγματα που ανήκουν στο επίπεδο του πολιτισμού που είναι δευτερεύον ζήτημα, βαθιά μέσα μας είμαστε βασικά ίδιοι.

Αυτό το “εγώ”, λοιπόν, κινείται στο ποτάμι της απληστίας, στο ποτάμι του εγωισμού, στο ποτάμι του φόβου, της αβεβαιότητας και τα λοιπά, δηλαδή στο ποτάμι είσαι εσύ .

Σας παρακαλώ, μην αποδέχεστε όσα λέω, δείτε την αλήθεια τους.

Που σημαίνει ότι είσαι εσύ εγωιστής είναι και ο άλλος εγωιστής. Φοβάσαι εσύ φοβάται κι ο άλλος.

Ο πόνος, η οδύνη, τα δάκρυα, η απληστία, η ζήλια, είναι κάτι κοινό στο οποίο έχουν το μερίδιό τους όλα τα ανθρώπινα πλάσματα.

Αυτό είναι το ποτάμι στο οποίο ζούμε, το ποτάμι στο οποίο είμαστε παγιδευμένοι όλοι μας .

Όσο ζούμε είμαστε παγιδευμένοι σ’ αυτό το ποτάμι, σας παρακαλώ, δείτε ότι είμαστε παγιδευμένοι σ’ αυτό το ποτάμι ως μια πράξη ζωής.

Αυτό το ποτάμι είναι ο “εγωισμός”- ας το θέσουμε έτσι - και μέσα σ’ αυτό το ποτάμι είναι που ζούμε, στο ποτάμι του “εγωισμού”. . .

Το σύνολο του κειμένου στην ηλεκτρονική διεύθυνση :

"Το ποτάμι του εγωισμού"

quote:

---

Καλησπέρα.
Θα ήθελα να ρωτήσω, αν κάποιος από εσάς έχει βιώσει την απόλυτη απουσία σκέψης.
Ευχαριστώ.

ΓΗΣ ΠΑΙΣ ΕΙΜΙ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΟΥ ΑΣΤΕΡΟΕΝΤΟΣ

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

quote:

---

Θα ήθελα να ρωτήσω, αν κάποιος από εσάς έχει βιώσει την απόλυτη απουσία σκέψης.

---

Μπορώ να σου πώ με σιγουριά για τον Πλάτωνα και εμένα.

---

Για εσένα το ξέρουμε, για τον Πλάτωνα έχω αμφιβολίες

Στη φιλοσοφία είναι πάντοτε καλό , αντί να απαντάς σε ένα ερώτημα, να θέτεις ένα ερώτημα. Διότι η απάντηση σε ένα φιλοσοφικό ερώτημα μπορεί κάλλιστα να είναι λάθος . Ενώ το να απαλλάσσεσαι από ένα ερώτημα με ένα άλλο ερώτημα, δεν είναι.