- "1η Ανοιxτή Δραστηριότητα του ESOTERICA" ! 3/7/04 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Κανονικά και επίσημα, η αστυνομία δεν αφήνει κανέναν να πάει εκεί πάνω, και ειδικά ΜΕΣΑ.
Αλλά είπαμε, εντώ είναι ... Ελλάντα.

Όστρια, αγνόησε την εμφάνιση του "ρουμάνου αστυνομικού" ειδικά και μόνο σε αυτό το φόρουμ. Είναι τυράκι.

Ο Τζώνης ζητάει τη γνώμη σου για το περιστατικό όπως το είδε εκεί πάνω, με τα άτομα που ήταν εκεί και το τι παίχτηκε εκεί.

την παραθετω ξανα:

jonniebegood
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
2515 Μηνύματα Απεστάλη: 28/11/2005, 00:23:36
--------------------------------------------------------------------------------

Σαββατο 12 Νοεμβριου 2005

Πρόκειται να παω σε ετεροχρονισμενη γιορτη κάποιου Μιχαλη μετα τις 12 το βραδυ και κατά τις 9.30, βλεποντας ότι "γλαρωνω" από το φαγητο που ειχα πριν λιγο φαει, η γυναικα μου προτεινε να πεταχτουμε στο βουνό.

Ειχα αρκετες μερες ν ανεβω και δεχτηκα ευχαριστως.

Όταν φτασαμε στην σπηλιά έκανε κρυο και για πρώτη φορά πλησιασα με το αυτοκινητο (έχουν βγαλει τις πέτρες απ τον δρόμο) για το χατηρι της γυναικας μου που δεν προνοησε χοντρο μπουφαν) μέχρι το πευκακι.

Αφησα τους προβολεις ανοιχτους για να περιφερεται χωρίς φακο, και μπηκα στο εκκλησάκι να αναψω τα καντηλια.

Κάποιος είχε περάσει πριν από μενα και είχε αναψει το μόνο εναπομειναν καντηλι για λαδι (εγώ αναβω ρεσω και καταργησα τον πολεμο με τους ποντικους που γουσταρουν και το λαδι και τους φελους) στο ένα ιερο.

Όλα ήταν θετικοτατα!

Τα ρεσω έχουν και το καλο ότι μπορεις να αναβεις όσα θέλεις, έτσι όταν εβγαινα από το εκκλησάκι ελαμπε ολοκληρο.

Εκείνη τη στιγμή ένα τζιπ σταμάτησε κολλητα πίσω από το αυτοκινητο μου, αφηνοντας αναμενους τους προβολεις, ενώ ήδη αναβαν οι δικοι μου.

Βγήκε ένας τυπος με γιλεκο πορτοκαλι με ασπρες ριγες, αυτά που φορανε οσοι εργαζονται στους δρομους, γύρω στα τριαντα με ψιλοφαλακριτσα και μουσακι.

Τον καλησπερισα και τον ρώτησα αν ήταν πυροσβεστης και μου απάντησε «όχι ελληνος» χωρίς να σταματησει και μπηκε στο εκκλησάκι.

Εγώ ηθελα να μπω αστην σπηλιά πριν φυγουμε και αφησα την γυναικα μου στο αυτοκινητο και μπηκα μέσα.

Όλα ήταν θετικοτατα όπως και έξω όταν πρωτορθαμε, και θα ηθελα να κατσω περισσότερο χρονο μέσα αλλά ειχα και τον τυπο στο μυαλο μου.

Βγηκα και είχε φυγει.

Άφησε κάτι στο άνοιγμα δεξιά έξω απ το εκκλησάκι όμως μου λέει η γυναικα μου και αναψε ρεσω μεσα, αλλά ρε γαμωτο μπηκε σαν κλεφτης, στα μουλωχτα (αυτά ενώ αναβαν οι προβολεις του αυτοκινητου μου, συν του δικου του και την γυναικα μου να παρακολουθει θελει δεν θελει – από ποιον κρυβοτανε?)

Απορησα για το που βρηκε ελευθερο χώρο να αναψει ρεσω και μπηκα να δω – ο τυπος είχε φτιαξει στο πεζουλι μπροστα στο μεγάλο παραθυρο μια πενταλφα με 5 ρεσω.

Πήγα στο άνοιγμα να δω τι άφησε και είδα ένα μεγάλο μαυρο κουτι με δεκα παιδικα δακτυλακια κολλημενα με σελοτεϊπ πάνω του, αλλά πως – επρόκειτο για κάτι μακαβρια ζελεδακια που πουλανε στα ψιλικατζιδικα και τα είχε τοποθετήσει ανά 5 στην κάθε πλευρά, με το κομμενο μέρος να ακουμπά στην ακμη του κουτιου, σαν να κοπηκαν τα δακτυλα ενός παιδιου με μπαλτα και έμειναν πάνω στο κουτι.

Ανοιξα το κουτι και μέσα είχε γλυκισματα του ψιλικατζιδικου με τα περισσότερα ναναι παιδικες μασελιτσες και δακτυλακια.

Ομολογω ότι τα πηρα στο κρανιο γιατί συμπερανα ότι επρόκειτο για κάτι αρνητικο που έχει σχέση με παιδι και κατεστρεψα το κουτι.

Η γυναικα μου με προετρεπε να φυγουμε γιατί τα δακτυλακια με τον τρόπο που ήταν τοποθετημένα την είχαν σοκαρει, αλλά ειπαμε ταχα παρει στο κρανιο που μου ξεφυγε κάτω από την μυτη μου ο τυπος.

Έτσι, τσατισμενος οσο δεν παιρνει, κατευθυνομαι αντιθετα απ την σπηλιά στον δρόμο και βριζω με ολη μου την δυναμη και όλο τον πλουτο μπινελικιου της Ελληνικης γλωσσας τον τυπο.

Έχω φτασει στα μισα του δρομου και ξαφνικα ξεπροβαλουν απ το σκοταδι (χωρίς φακους, κερια, φαναρακια, κάτι που να φεγγει) πιτσιρικια, όλα στο ίδιο ύψος να έχουν γεμίσει τον δρόμο σε όλο του το πλατος και κατευθυνονται καταπανω μου με σταθερο βηματισμο σαν να μην τρεχει τιποτα.

Η τσατιλα μου αυτοματως εξανεμιστηκε μπροστα σε παιδακια και μετατραπηκε σε ενοχες.

Αυτά με προσπερασαν "τιτιβιζοντας" και χασκογελωντας φυσιολογικοτατα, σαν να πηγαιναν εκδρομη μερα μεσημερι και σαν εγώ να ημουν ένας φυσιολογικος άνθρωπος (ειπαμε, εβριζα με την ψυχη μου!)

Ανάμεσα στα παιδακια διεκρινα μια ξανθη κοπελιτσα και την ρώτησα στα Αγγλικα αν είναι κάποιο σχολειο ή παιδικος σταθμος – δεν μου απάντησε, δεν με κοιταξε, απλα συνεχησε να περπαταει στον ίδιο ρυθμο με τα παιδακια και με προσπερασε χαμογελωντας και σφιγγοντας τα χερια της από το κρυο.

Μου απάντησε ο τυπος που εμφανιστηκε μετα από τα παιδια, στο τέλος (χωρίς φακο κι αυτός) σε σπασμενα Αγγλικα ότι είναι τα πενταχρονα γεννεθλια της κορης του.

Αυτό σε συνδυασμό με τα παιδακια με αποσυντονησε πλήρως με το να με γεμίσει ενοχες και επαψα να αναλυω αμεσα τα γεγονοτα.

Τον σταματησα με κοπο μπορω να πω λεγοντας του, ξερεις εδώ ο τοπος είναι ιερός, αλλά δε μουρχοταν το χολυ (γμτ το εμενταλ μου) και με προφταινει αυτός και λέει "αϊ νοου, ματζικ" και μου την ξανακοπαναει.

Εγώ τρεχω πίσω του χωρίς να δινω σημασια στο ότι τα παιδια με την άλλη έχουν μπει στην σπηλιά με σταθερο ρυθμο και χωρίς κανένα φακο.

Τον προφταινω στο πευκακι και προσπαθω να του εξηγησω την «παρεξηγηση» με χιλια ζορια, μέχρι που λέω κάτι για το κουτι – «τι έγινε το κουτι?» με ρωταει σοβαρευοντας

Μέχρι να του εξηγησω είχε φτασει κοντα και το ειδε μόνος του.

Τσατιστηκε, και επαψε να μου απανταει ενώ τον πιεζα να τρεξω στην πλατεια να του φερω γλυκα πριν βγουν τα παιδακια.

Έκανε σαν να μην υπηρχα και κατευθυνθηκε προς την σπηλιά με εμένα από πίσω να απολογουμαι και να ακολουθω.

Εφτασα μέχρι την γωνια της τσιμεντενιας υποστήριξης των βυζαντινων δεξαμενων και εκεί φρεναρα αποτομα και εφυγα, φωναζοντας την τελευταια μου προταση "σορυ σε περασα για σατανιστη".

Μπηκα στο αυτοκινητο και φυγαμε.

Συναντησαμε το τζιπ του τυπου παρκαρισμενο λίγο πριν την τελικη ανηφορα, και ένα μικρό πουλμανακι στο πλάτωμα με την λάσπη από κοκκινοχωμα, λίγο μετα την ασφαλτο.

Τα παιδια έκαναν την διαδρομη στο σκοταδι και στο κρυο χωρίς φακους?

Γιατί στο τζιπακι δεν χωρουσαν όλοι, ούτε καν οι μισοι – θαπρεπε να κάνει 3-4 βολτες ο τυπος.

Στην επιστροφη δεν συνάντησα Κανένα αυτοκινητο να ανεβαινει ή να κατεβαινει – ακόμη και η πλατεια ήταν ερημη.

.

Εδώ τελειωνει η αφηγηση έτσι όπως την βιωσα εκεί.

Ακολουθησαν ένα σωρο αποριες…

Ποσα ήταν τα παιδακια?

Άγνωστο – η γυναικα μου λέει 7-10 εγώ λέω πάνω από 15 (από το ποσα με προσπερασαν)

Και οι δυο δεν θυμομαστε κανενός παιδιου το προσωπο, το χρωμα των μαλλιων ή τα ρουχα.

Θυμομαστε τον τυπο και την τυπα, αν και την θεωρουμε σαν να πηγαινε πακετο με τα παιδια.

Ένα από τα παιδακια μας χαιρετησε σε αψογα Αγγλικα λεγοντας χελοου γκοστς – αυτό εγώ δεν το άκουσα καν.

Από τα παιδια θυμαμαι μόνο σκουρες φιγουρες στο ίδιο ύψος και το συνοθυλευμα των φωνων τους – παρεπιπτοντως δεν καταλαβαμε σε τι γλώσσα μιλουσαν.

Ο τυπος μιλουσε σπασμενα τα Ελληνικα και στα ίδια χαλια τα Αγγλικα, δεν είχε Γερμανικη προφορα ή κάποια άλλη, έτσι υπεθεσα ότι ήταν Βαλκανιος

Γιατί δεν μπηκα μέσα στην σπηλιά πίσω από τον τυπο αλλά φρεναρα?

Το καταλαβα μετα, αφού εκείνη την στιγμή δεν σκεφτομουν – η λογική μου μπορεί να είχε κολλησει στις τυψεις, αλλά οι αισθησεις και το υποσυνειδητο λειτουργουσαν και διαπιστωσα ότι μέσα από την σπηλιά δεν ερχοταν ο παραμικρος ηχος, η παραμικρή αναλαμπη φωτος.

Και όμως το πρώτο πλάτωμα ήταν αδειο – υπήρχε αρκετο φως από τους προβολεις μου μέχρι εκεί και δεν υπήρχε κανενας!

αρα ειχαν κατεβει στον πατο χωρις φακους και σιωπηλα, γιατι η γυναικα μου επιμενει (και στο υποσυνειδητο το εχω καταγεγραμενο και εγω) οτι μολις μπηκαν στην σπηλια σταματησαν αμεσως να μιλανε και επεσε σιωπη.

Αυτό που ενιωσε το σωμα μου ήταν ότι η σπηλιά είναι αδεια και Φευγα – (το γνωστο Φευγα που έχω ξαναναφερει)

.

Παρακαλω τους ενηλικες που γνωριζουν την σπηλιά να δηλωσουν αν μπαινουν χωρίς φακο νυχτα (χασμα αριστερά μετα το σταλαγμιτικο δωματιακι, σκαμα αριστερά αμεσως μετα, σίδερα να προεξέχουν δεξιά, γκρεμος μετα το πρώτο πλάτωμα δεξια, λασπες που γλυστρανε, κτλ)

Προσωπικα κατέληξα στο ίδιο συμπερασμα με την γυναικα μου: καλά του εκανα αν όντως ήταν εκεί και όντως έκανε τρομοπαρτυ στην σπηλιά του Πανος, της Πεντέλης, των λατομειων του Παρθενώνα, στο εκκλησάκι των Αμωμων…

Κανουμε ολοκληρο αγωνα να αποκαταστησουμε το όνομα του βουνού και της σπηλιάς – δεν θα επιτρεψουμε ως Έλληνες να γινονται τρομοπαρτυ που μεταδιδουν λαθος μηνυματα σε πενταχρονα!

.

το λέω χωρίς να ντρεπομαι, αυτό που με προβληματίζει είναι το αν υπηρξαν όντως παιδακια…

.

παρεπιπτοντως, ηταν η μοναδικη φορα που ανεβηκα χωρις φωτογραφικη μηχανη γιατι ηταν αφορτιστη.

θα ηταν ενδιαφερον να μου πουν και αλλοι την γνωμη τους ως προς το ποσο μακαβριο ηταν το κουτι

.

jonniebegood
ΜΕΛΟΣ "Forums ESOTERICA"

Greece
2515 Μηνύματα Απεστάλη: 29/11/2005, 02:12:07
--------------------------------------------------------------------------------

...
αποψε ανακαλυψαμε με την γυναικα μου οτι αλλη εικονα εχει αυτη για τον τυπο και την τυπα, απ ο,τι εγω, με εξαιρεση τα παιδακια που και οι δυο μας δεν θυμομαστε ουτε φατσες, ουτε ρουχα, ουτε χρωμα μαλλιων.

θεωρουσαμε και οι δυο δεδομενο οτι ειδαμε τα ιδια πραγματα, μεχρι αποψε που της ειπα τι εγραψα και πως περιεγραψα τον τυπο στο τοπικ.

εγω περιεγραψα τον τυπο μελαχρινο στο μαλλι, με προχωρημενη φαλακριτσα δεξια και αριστερα, ασπρο δερμα και μουσακι ισπανικο (μουστακι και γενακι) - τον πλησιασα απο πολυ κοντα για να κανω λαθος!

την κοπελα την θυμαμαι ολοξανθη με καρε κοντο μαλλι και δεν με κοιταξε ουτε μια φορα.

η γυναικα μου λεει οτι δεν ειχε μουσακι ουτε φαλακρα, και ηταν λιγο πιο μελαχρινος στο δερμα.

την κοπελα την θυμαται καστανοξανθη με τα μαλλια μακρια, μαζεμενα κοτσο ή κοτσιδα.

οπως επισης επιμενει οτι σταματησε και με κοιταξε (αδυνατον να μην το θυμαμαι αν συνεβει), και ισως λεει και να μου μιλησε.

τελικα μονο στα δακτυλακια του κουτιου συμφωνουμε ως προς τις εικονες που μας εμειναν...

.

Αυτό είναι πολύ σχετικό.
Υπάρχει το ενδεχόμενο άτομα νεαρής ηλικίας να επισκέπτονται την σπηλιά εξαιτίας της (κακής) φήμης της, κυρίως βραδινές ώρες-για εντυπωσιασμό στις κοπέλες της παρέας, πάμε που πάμε στο βουνό μπας και κάτσει και τίποτα- και να απαγγέλουν κανένα "εωσφόρε σε υμνώ" και μετά να περιμένουν να ξεμυτίσει ο Πάνας. Αυτό δεν λέγεται τελετή μαύρης μαγείας, μάλλον νεανική αφέλεια.
Ακόμα κι αυτοί οι ηλίθιοι που είχαν σκοτώσει και κρεμάσει εκείνο το καημένο τετράποδο πριν χρόνια, μέσα στον χώρο της σπηλιάς, αμφιβάλω αν δρούσαν συνειδητά, έχοντας αντίληψη του τι πραγματικά έκαναν.
Κι εγώ προσωπικά έχω βρει αίμα στον χώρο της σπηλιάς. Αυτό όμως δεν λέει κάτι.
Η φράση "τελετές μαύρης μαγείας" παραπέμπει πιο πολύ σε καταστάσεις Κατσούλα και Δημητροκάλη. Κι εγώ τουλάχιστον δεν γνωρίζω τέτοια καταγεγραμένη περίπτωση στη σπηλιά, παρά τις "φήμες" που καλλιεργούνται κατά καιρούς.

Με τόσους περίεργους που πάνε εκει πάνω(ποικίλων εθνικοτήτων) που να βρούνε χρόνο οι σατανιστές να κάνουν τις τελετές τους...

Oχι! Μόνο ο "δάσκαλος" και η "δασκάλα" που θα τους μυούσαν στα μυστικά του .... τρομοπάρτυ...

Βασιλευς Ιωαννης ο Κάλος ο Πρωτος ειμαι μονο για τους πιστους οπαδους των κάλων που πιστευουν σε προφητειες και τις ερμηνευουν οπως αυτοι θελουν, και μονο στα αναλογα τοπικ.

εδω μιλαμε για ανεξηγητες εμπειριες που εχουν σχεση με το Αγνωστο μερος της Φυσης.

quote:

---

Αφού είσαι μεγάλος παραμυθάς λέμε.

---

διαβασε την ιστορια με την οποια ξεκινω το τοπικ - θα βρεις ομοιοτητες, που εγω αντιληφθηκα και κατανοησα πολλες μερες μετα.

αν θυμασαι, ειπα οτι θα χαιρομουν αν ο ντραγκαν ειναι οντως υπαρκτο προσωπο - αλλα καταληγω οτι δεν υπηρξε κανεις ανθρωπος εκει πανω περα απο μενα και την γυναικα μου.

ολο το σκηνικο ηταν μια προβολη (συμφωνουμε ως προς τα γεγονοτα, αλλα οχι ως προς τα προσωπα), κατι που η Πεντελη μας εχει ξανακανει...

quote:

---

Προσωπικά συντάσσομαι απόλυτα με την άποψη του HELLFIRE πως μάλλον επρόκειτο για κάποια οργανωμένη τελετή μαγείας με την συμμετοχή ανήλικων

---

Την ιστορία με το κατσίκι δεν την πολυθυμάμαι, θα κοιτάξω τα προηγούμενα, αν θυμάσαι ακριβώς την σελίδα ρίξε ένα λινκ γιατί θέλει αρκετό ψάξιμο.

Το αίμα που ανέφερα, βρίσκονταν στο τέλος της σπηλιάς, στον κυρίως θάλαμο, απέναντι από τα "τσιμεντένια σκαλοπάτια" που στηρίζουν το εκκλησάκι, σχεδόν μπροστά από το γνωστό κοίλωμα(όχι αυτό που χρειάζεσαι σκάλα για να το προσεγγίσεις), τον θαλαμίσκο εννοώ.
Ήταν αρκετά νωπό και σε αρκετά μεγάλη ποσότητα(ας πούμε ότι άμα προέρχονταν από άνθρωπο, αυτός θα είχε κάποιο σοβαρό πρόβλημα αιμορραγίας) και βρίσκονταν σε ένα σημείο συγκεντρωμένο, σαν κάποιος να άνοιξε μία κάνουλα και να έπεσε ακριβώς από κάτω.
Η επίσκεψή μου εκείνη στην σπηλιά, ήταν ή τον Μάϊο ή τον Ιούνιο του 2004(καλά ντε, δεν κρατάω και πρακτικά).
Δεν ξέρω αν μιλάμε για το ίδιο συμβάν, πάντως ελπίζω να σε βοήθησα όσο μπορούσα.

Δεν μου τους λες κι εμένα τυχερούλη γιατί αισθάνομαι ότι κάτι μου διαγεύγει..?