- ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
είπα στο αρχικό μου ποστ, ότι μπορούμε να συγχωρούμε, τον εαυτό μας ή τους άλλους όταν πάψει να υφίσταται ζήτημα συγχώρεσης...
τι εννοώ μ'αυτό...
όσο υπάρχει στο μυαλό μας ή στην καρδιά μας η ανάγκη να συγχωρέσουμε ή να συγχωρεθούμε, σημαίνει ότι το ζήτημα είναι ανοικτό για μας, ότι ακόμα πονάμε, ή αγανακτούμε με όποιο κι αν ήταν το αρχικό γεγονός... Κι ακόμα χειρότερα, όταν αυτό χρονίζει, ότι στο αρχικό γεγονός έχουμε προσθέσει επιπλέον δικές μας σκέψεις...
όταν όμως έχουμε πάρει την απόφαση να συνεχίσουμε παρακάτω, να ζήσουμε την ζωή ανεξάρτητα από το όποιο τραυματικό γεγονός, αυτό από μόνο του συνιστά συγχώρεση... δεν μας ενδιαφέρει πια, δεν μας ταλαιπωρεί, δεν το αξιολογούμε ως σημαντικό...
η συγχώρεση είναι η συναισθηματική και νοητική απεμπλοκή από το όλο ζήτημα, και επειδή έχω ζήσει και τις δύο περιπτώσεις μπορώ να το πω πλέον με σιγουριά... τουλάχιστον όσον αφορά στη δική μου εμπειρία...
ως προς την αμαρτία και το λάθος τώρα... για μένα αμαρτία είναι ό,τι αρνείται την ανθρώπινη φύση... Προσοχή! δεν εννοώ ούτε την ανθρώπινη ηθική, ούτε την ανθρώπινη αντίληψη... πρέπει να μπορεί να διακρίνει κανείς τα βαθύτερα συστατικά της ανθρώπινης φύσης και πάνω σ'αυτήν να θεμελιώσει το σωστό ή το λάθος...
αυτάαα...
Galadriel
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
Με κάλυψε η απάντηση του Κουταλιανού μα πρέπει να παραδεχτώ οτί δεν θα άφηνα χώρο μέσα μου για τον καθένα.Χρειάζεται δύναμη για να συγχωρέσεις και αγάπη όμως η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή.Κάποτε πίστευα οτι όλοι αξιζουν μια δέυτερη ευκαιρία.Τώρα αναρωτιέμαι..Έχει σημασία για μένα να γνωρίζω το κίνητρο που έκανε τον απέναντι μου να μου κάνει κάτι για το οποίο πρέπει να τον συγχωρέσω.Όπως επίσης έχει σημασία για το πως νιώθει εκείνος μετά από αυτό.
Το Dogville κάτω από αυτό το πρίσμα(των λαθών,της εκμετάλλευσης,της συγχώρεσης)είναι μια ταινία που "μιλάει".
quote:
Με κάλυψε η απάντηση του Κουταλιανού μα πρέπει να παραδεχτώ οτί δεν θα άφηνα χώρο μέσα μου για τον καθένα.Χρειάζεται δύναμη για να συγχωρέσεις και αγάπη όμως η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή.Κάποτε πίστευα οτι όλοι αξιζουν μια δέυτερη ευκαιρία.Τώρα αναρωτιέμαι..Έχει σημασία για μένα να γνωρίζω το κίνητρο που έκανε τον απέναντι μου να μου κάνει κάτι για το οποίο πρέπει να τον συγχωρέσω.Όπως επίσης έχει σημασία για το πως νιώθει εκείνος μετά από αυτό.
Καλή μου Αννα, ναι, χρειάζεται τεράστια δύναμη και απόλυτη αγάπη για να συγχωρέσεις. Αλλά και άντε έμαθες το κίνητρο, και? δεν θα σου ξανακάνει ότι είναι να ξανακάνει? Και αν έχει τύψεις μετά εγώ τι να το κάνω? Κάθε φορά που αυτό το άτομο μου κάνει κάτι, έρχεται μετά και μου μιλάει σαν να μην έγινε τίποτα.
Προσωπικά πιστεύω ότι κανείς δεν συγχωρεί απόλυτα στον κόσμο μας, βγάζοντας από την κρίση μου τους ιερείς και μοναχούς, γιατί δεν ξέρω τι γίνεται στον κόσμο τους. Αλλά άνθρωποι σαν και μένα και σαν και σας, και αν πουν ότι συγχωρούν, πίσω πάντα υπάρχει ένα μικρό έστω αγκάθι που κάποια στιγμή θα βγάλει κακία, ή δυσαρέσκεια. Οπότε δεν μιλάμε για συγχώρεση, αλλά για κάτι άλλο.
quote:
η συγχώρεση είναι η συναισθηματική και νοητική απεμπλοκή από το όλο ζήτημα
G. σε χαιρετώ. Με όλο τον σεβασμό όμως πιστεύω ότι αυτό δεν είναι συγχώρεση, αλλά απλά αδιαφορία. Μόνο αδιαφορία όμως, δεν χάνεις και τη μνήμη σου και κάποια στιγμή αυτά μαζεύονται και σου βγαίνει η κακία.
Να με συγχωρέσετε για το απόλυτο της γνώμης μου, αλλά δυστυχώς έτσι τα έχω μάθει μέχρι τώρα από προσωπικές μου εμπειρίες
Ευχαριστώ
κι αυτό είναι μία κατάσταση που γίνεται μόνο κατόπιν συνειδητής επιλογής να προχωρήσουμε μπροστά... η αγάπη στην απόλυτη έκφραση της είναι αυτό και μόνο.... για μένα η αγάπη που μπαίνει στην διαδικασία της συγχώρεσης είναι λειψή...
σε ένα απλοϊκό παράδειγμα, γιατί να σε συγχωρήσω π.χ. επειδή είχες διαφορετική γνώμη από την δική μου? γιατί να σε συγχωρήσω επειδή ερμήνευσες τις εμπειρίες σου διαφορετικά από μένα? ΔΕΝ μου έχεις κάνει τίποτα... ούτε εγώ χρειάζομαι συγχώρεση γιατί έχω άλλη άποψη από την δική σου... Εχω προχωρήσει, και έχεις προχωρήσει μπροστά... παύει να υφίσταται το ζήτημα, έτσι απλά....
και το ίδιο απλά, αλλά ίσως σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις των ανθρώπων που επιλέγουν την ζωή...
Δεν παύουμε να θυμόμαστε, να έχουμε συνείδηση της εμπειρίας μας, αλλά δεν βρίσκουμε νόημα στο να παραμένουμε δέσμιοι της... Παύει να μας καθορίζει το παρελθόν και ανταποκρινόμαστε στη ζωή μέσα από το παρόν, χτίζοντας το μέλλον...
Δυστυχώς, οι θρησκείες κυρίως, και μία ηθική που ξεφεύγει από την ανθρώπινη φύση (αυτό κι αν είναι αμαρτία) έχει δημιουργήσει αυτό τον φαύλο κύκλο πόνου/θυμού-συγχώρεσης, από τον οποίο δύσκολα μπορεί κανείς να ξεφύγει... και όταν δεν το καταφέρνει αυτό, εύκολα ονομάζει "αδιαφορία" αυτό που προτείνω εγώ... Προτιμάμε να ορίζουμε την αγάπη και την συγχώρεση, μόνο μέσα από επιφανειακές αντιδράσεις χαμόγελου και "αποδοχής" ενώ πιθανόν μέσα μας βράζουμε... Εγώ για τον εαυτό μου δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό... Είναι ένα δηλητήριο που καταστρέφει ό,τι αυθεντικό μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος...
και που παραμένει φυσικά επιλογή του να μην το κάνει...
την καλημέρα μου 
Galadriel
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ Η ΦΙΛΗ another star ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ (ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ) ΠΩΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΑ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΑΙΣΘΗΜΑ..
quote:
Χώρο στην καρδιά μου για αυτόν που προσπάθησε να με σκοτώσει. ως αντάλαγμα έχω την ξεφτίλα. Λοιπόν? τι κατάλαβα? και τι έγινε που τον συγχώρεσα από τη στιγμή που βλέπω ότι μετά από 25 χρόνια δεν γίνεται τίποτα?
ΝΑΙ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΟΥΜΕ ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΥΤΕ Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΙΞΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΟΛΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΣΕΙ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΙΣΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ
ΑΙΣΘΑΝOΜΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ, ΟΥΤΕ ΝΑ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΠΟΛΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΔΕΣΕΙ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ.
AVATARGR προσωπικά δεν πιστεύω ότι η συγχώρεση είναι αδυναμία, αντιθέτως, χρειαζεται πολύ δύναμη για να συγχωρέσεις, κάτι που προσωπικά δεν έχω.
Εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα, ότι σαν αδύνατη είμαι θύμα τελικά. Μιλάω προσωπικά πάντα και να με συγχωρέσετε για αυτό.
Πως μπορείς όμως να συγχωρείς πραγματικά κάποιον αφού τα αισθήματα παραμένουν τα ίδια? Εννοώ πως αν τα συναισθήματα παραμένουν τα ίδια, τότε η συγχώρεση είναι απλά και μόνο μία λέξη.
Ευχαριστώ
quote:τι εννοώ μ'αυτό...
όσο υπάρχει στο μυαλό μας ή στην καρδιά μας η ανάγκη να συγχωρέσουμε ή να συγχωρεθούμε, σημαίνει ότι το ζήτημα είναι ανοικτό για μας, ότι ακόμα πονάμε, ή αγανακτούμε με όποιο κι αν ήταν το αρχικό γεγονός... Κι ακόμα χειρότερα, όταν αυτό χρονίζει, ότι στο αρχικό γεγονός έχουμε προσθέσει επιπλέον δικές μας σκέψεις...
όταν όμως έχουμε πάρει την απόφαση να συνεχίσουμε παρακάτω, να ζήσουμε την ζωή ανεξάρτητα από το όποιο τραυματικό γεγονός, αυτό από μόνο του συνιστά συγχώρεση... δεν μας ενδιαφέρει πια, δεν μας ταλαιπωρεί, δεν το αξιολογούμε ως σημαντικό...
η συγχώρεση είναι η συναισθηματική και νοητική απεμπλοκή από το όλο ζήτημα, και επειδή έχω ζήσει και τις δύο περιπτώσεις μπορώ να το πω πλέον με σιγουριά... τουλάχιστον όσον αφορά στη δική μου εμπειρία...
αποστασιοποιηση, συμφωνω!
αλλά υπαρχουν περιπτωσεις (οπως οι σηριαλ κιλερ ή οι παιδεραστες) οπου η συγχωρεση δεν εχει νοημα, οπως και η τιμωρια - απλά τον εξαφανιζεις απο την κοινωνια (αποστασιοποιημενα εννοειται) οχι για τιμωρια ή εκδικηση, αλλά γιατι ειναι επικινδυνος
Έχουν σημασία τα κίνητρα.Είναι διαφορετικό να γίνει κάτι λόγω λάθους ή κακής εκτίμησης μιας κατάστασης και είναι τελείως διαφορετικό να σου κάνει κάποιος κάτι άσχημο γνωρίζοντας ακριβώς τι θα σου προκαλέσει.
Κακούς ανθρώπους μέχρι τώρα δεν γνώρισα μα νομίζω πως έναν τέτοιο δεν θα μπορούσα να τον συγχωρέσω.Έπειτα με ενδιαφέρει το τι θα ένιωθε και ο άλλος,ο θύτης ας πούμε,αν δεν μετάνιωνε ή αν μου έδειχνε οτι θα ξαναέκανε το ίδιο θα ήταν δίκαιο για μένα να τον συγχωρέσω?
Νομίζω πάντως πως θα έπρεπε πριν αποφάσισουμε τι στάση θα κρατήσουμε,να επιχειρήσουμε να μπούμε στην θέση του άλλου,να κατάλαβουμε τι,ποιες συνθήκες τον έκανε να πράξει έτσι.Ποτέ δεν ξέρουμε αν εμείς στην ίδια θέση,στην ίδια κατάσταση την δεδομένη στιγμή θα φερόμασταν καλύτερα/διαφορετικά.Παραδείγματα πολλά.
Ας πούμε,ο πατέρας μιας φίλης μου υπήρξε μια ζωή απόμακρος,αδιάφορος,νευρικος και κακός πατέρας (στα μάτια εκείνης).Σήμερα δεν μπορεί να τον συγχωρέσει για όσα δεν της έδωσε σαν παιδί,για ότι δεν της πρόσφερε σαν άνθρωπος.Έτσι το νίωθει εκείνη.Εκείνος όμως?
Κάθε συναίσθημα,κάθε πράξη και κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός.Όχι όλα στο ίδιο σακί..
quote:
αλλά υπαρχουν περιπτωσεις (οπως οι σηριαλ κιλερ ή οι παιδεραστες) οπου η συγχωρεση δεν εχει νοημα, οπως και η τιμωρια - απλά τον εξαφανιζεις απο την κοινωνια (αποστασιοποιημενα εννοειται) οχι για τιμωρια ή εκδικηση, αλλά γιατι ειναι επικινδυνος
Συμφωνώ σ'αυτό και για άλλη μια φορά αναρωτιέμαι ποια θα ήταν η καλύτερη τιμωρία.Ίσως το να χάσουν τις μνήμες τους,όχι την σωματική ζωή τους..αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Εστιάζουμε αρκετά στις συνέπειες που θα έχει στον ευατό μας η πράξη της συγχώρεσης.
Βλέπω πως περιμένουμε ανταλλάγματα απ'την συγχώρεση, είτε ως δικαίωση μας, είτε ως "αυτοματοποιημένης" τιμωρίας του υπαίτιου.
Δεν συμφωνώ με την ερμηνεία της συγχώρεσης ως χώρο στην καρδιά μας για τον άλλο.
Θεωρώ τη συγχώρεση ως ύψιστη διαδικασία αυτογνωσίας. Σε αυτή τη διαδικασία, ο φερώμενος ως αποδέκτης της συγχώρεσής μας, λειτουργει απλά ως αφορμή για το δικό μας ταξίδι προς τον ευατό μας. Το ξεντύσιμο της ψυχής μας από συναισθήματα δίκαιης αγανάκτησης,θυμού κ.λ.π που μας έχουν γεννηθεί από την πράξη του υπαίτιου, είναι το παραπάνω βήμα που θα έχουμε κάνει συγχωρώντας.
Ξεγύμνωσα τη ψυχή μου, άδειασα τη λογική μου και συγχώρεσα..
Νιώθω πιο άνθρωπος..
ΦΙΛΗ another star ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ Η ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΞΗ ΔΥΝΑΜΗΣ..
ΕΠΙΣΗΣ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ ΠΩΣ ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ , ΚΑΛΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΟΥΜΕ ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΞΕΙ ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΗΝ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΚΑΚΟ...
ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΙΞΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΠΟΥ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
Καλησπέρα σε όλους,
quote:
αυτό που λες με την κονσέρβα είναι η αλήθεια πως δεν το καταλαβα, ξέρω ότι είναι δύσκολο να περιγράψεις με λόγια τα συναισθήματα αλλά αν μπορούσες να πεις κατι παραπάνω θα ήταν καλά
another star,
Η αλήθεια είναι πως δεν το έχω ψάξει και πολύ. Νομίζω πως όλοι οι άνθρωποι έχουν τον τρόπο τους να συγχωρούν τους άλλους.
quote:
Έδωσα συγχώρεση γιατί ακριβώς πίστεψα σε αυτό που λες, ότι το θετικό θα φέρει και θετικό, έλα όμως που ότι και να κάνω δεν φέρνει. Οπότε γιατί να συνεχίζω να το πιστεύω?
E, αυτό μονάχα εσύ το ξέρεις.
quote:
Δεν μπορώ πλέον να συγχωρώ, ίσως γιατί είμαι πολύ αδύναμη, ίσως γιατί δεν έχω την ίδια συμπεριφορά από τον απέναντί μου, ίσως γιατί δεν θέλω πλέον να είμαι θύμα, ίσως γιατί... δεν ξέρω και γω γιατί. Και να σου πω και κάτι? δεν συγχωρώ ούτε τον εαυτό μου.
Νομίζω πως είναι λίγο "σκληρά" λόγια αυτά. Εγώ βέβαια, δεν έχω περάσει μια ανάλογη κατάσταση όπως αυτή που περιγράφεις πιο πάνω στο ποστ σου. Κι εγώ δεν ξέρω πως θα αντιδρούσα. Μήπως "βαθμολογούμε" το σφάλμα του άλλου ? Κάπως έτσι το σκέφτομαι, δεν ξέρω, λέω.
quote:
Αλλά άνθρωποι σαν και μένα και σαν και σας, και αν πουν ότι συγχωρούν, πίσω πάντα υπάρχει ένα μικρό έστω αγκάθι που κάποια στιγμή θα βγάλει κακία, ή δυσαρέσκεια. Οπότε δεν μιλάμε για συγχώρεση, αλλά για κάτι άλλο.
Προσωπικά πάντα another star, έχω συγχωρέσει κάποιους ανθρώπους με την έννοια της "αποδοχής". Τι εννοώ δηλ : Αποδέχθηκα ένα σφάλμα τους, βλέποντας πως θα μπορούσα να το κάνω κι εγώ, αν βρισκόμουν στην θέση τους. Π.χ κάποιος με έβρισε στον δρόμο (είμαι ταξιτζής κι από τέτοια, ου, κάθε μέρα). Τον συγχωρώ γιατί κι εγώ πολλές φορές το ίδιο κάνω. Κάπως έτσι δηλ. Τώρα βέβαια θα μου πεις πως δεν είναι και σπουδαίο πράμα αυτό, αλλά αν κάτι ανάλογο το "επεκτείναμε" και για πιο "σοβαρά" σφάλματα, μήπως θα μας βοηθούσε ?
Αυτό που λέει δηλ. και ο AVATARGR
quote:
ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΙΞΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΠΟΥ.
έτσι δεν είναι ;
quote:
[...]μα πρέπει να παραδεχτώ οτί δεν θα άφηνα χώρο μέσα μου για τον καθένα.
Αννα, γεια,
Συμφωνώ. Κάπως έτσι σκέφτομαι κι εγώ.
Και μάλλον και ο jonniebegood αυτό εννοεί. Ναι, κι εγώ νομίζω πως ορισμένους ανθρώπους δεν αξίζει να τους συγχωρούμε. Ακόμη κι αν προσπαθήσουμε να τους βάλουμε μέσα στην καρδιά μας, πολύ πιθανό να κάνουμε οι ίδιοι κακό στον εαυτό μας.
Συμφωνώ επίσης και με την οπτική του/της G. Δεν είναι ακριβώς "αδιαφορία", ίσως είναι "αποδοχή" ή "αποστασιοποίηση" ή θέληση να προχωρήσουμε παρακάτω...
Με εκτίμηση.
Edited by - Κουταλιανός on 19/04/2006 17:48:04