- ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.
"Ως ποιό σημείο δικαιούτε ο άνθρωπος να συγχωρεί?
Αναφέρομαι στο σημείο ισσοροπίας που μέχρι εκεί "μας παίρνει" να συγχωρέσουμε πράξεις, απόψεις ίσως και σκέψεις ενός τρίτου οι οποίες θίγουν τις δικές μας αξίες.
Το πεδίο μπορεί να είναι ερωτικό, ηθικό, πολιτικό, ιδεολογικό ή όποιο άλλο -ικο υπάρχει.
Είναι η ένταση της "προδοτικής " πράξης που μας κάνει να θεωρούμαστε αδικημένοι, προδωμένοι, ατιμασμένοι κ.λ.π, ή η ίδια η αξία που καταπατείτε αυτή που μας φέρνει στο δίλλημα "συγχωρώ ή όχι?"
Εάν υπάρχει ενδιαφέρον για τα ανωτέρω, μπορούμε να μπούμε και στη περιπτωσιολογία...
σε όλα τα πεδία -ικά ή όχι...
Galadriel
για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος
Συνεπεία ιατρικής αμέλειας, χάνει τη ζωή του το πιο δικό σου άτομο.
Τον/Την υπεύθυνο γιατρό θα τον συγχωρούσατε?
Μη σκοτώνεις τα κουνούπια...άλλοι σου πίνουν το αίμα...
Από δική σου συμπεριφορά, οδηγείς ένα πρόσωπο που σε αγαπά στην αυτοκτονία.
Μπορείς να συγχωρέσεις τον ευατό σου?
Έχεις αυτό το δικαίωμα?
Αν όχι εσύ , τότε ποιός?
Πως να λυτρωθείς από τέτοιο φορτίο δίχως συγχώρεση?
Η γενικότερη άποψή μου είναι πως σε πολλές περιπτώσεις, ακόμα και κάποιες πολυ "βαριές", μπορεί να επελθει συγχώρεση. Και καλό είναι κατά τη γνώμη μου να συγχωρούμε, διότι το να ζούμε με απωθημένα, μίση, ενοχές, τύψεις κτλ. μπορεί να μας οδηγεί σε παράλογες και επιπόλαιες συμπεριφορές.
Σε προβληματίζει φαίνεται το θέμα αρκετά φίλε μου ε? Πάντως μην μου αγχώνεσαι για τίποτα
Μη σκοτώνεις τα κουνούπια...άλλοι σου πίνουν το αίμα...
quote:
Τι σημαίνει συγχωρώ?
Καλησπέρα,
Νομίζω σημαίνει (κυριολεκτικά) πως κάνω χώρο μέσα μου & για κάποιον άλλον εκτός του εαυτού μου.
Και συγχωρώ, και ταπεινώνομαι, και υπομένω, και σκύβω το κεφάλι, και διαγράφω τον εγωισμό μου.
Εγώ όμως από κει και πέρα δεν θα υπάρχω.
Απο κει και πέρα θα υπάρχουν οι άλλοι και μόνο οι άλλοι. Και καλώς να κάνουν και να υπάρχουν, αλλά κάπου σε μία γωνιά πρέπει να υπάρχω και γω. Αν σταματήσω τότε δεν υφίσταμαι σαν άνθρωπος, σαν μία ξεχωριστή προσωπικότητα. Θα είμαι πάντα ο μπαλαντέρ, που ότι και να κάνουν οι άλλοι εγώ θα συγχωρώ. Εμένα όμως θα με συγχωρέσουν? Δεν ζητάω αντάλλαγμα, απλά ρωτάω, θα με συγχωρήσουν?
Και σε τελική ανάλυση αν δεν υπάρχει εγώ, πως μπορεί να υπάρχει εμείς, αυτοί..
Έχω την εντύπωση πως η συγχώρεση δεν εκμηδενίζει την ύπαρξη του οποιουδήποτε "εγώ" μας. Κατ' εμέ, είναι μια διαδικασία στην οποία εμείς κάνουμε χώρο μέσα μας, "επεκτείνουμε" ή διευρήνουμε αν θες, την "χωρητικότητά μας", έτσι ώστε να τοποθετήσουμε εντός μας, όχι μονάχα τα δικά μας λάθη (που ήδη υπάρχουν και καταλαμβάνουν τον δικό τους χώρο μέσα μας) αλλά και τα λάθη των συνανθρώπων μας.
Αν το δούμε λοιπόν υπό αυτής της οπτικής, δεν βλέπω κανένα λόγο για να δημιουργηθεί αυτό το σύνδρομο του "μπαλαντέρ" που αναφέρεις πολύ εύστοχα & περιγραφικότατα.
quote:
Εμένα όμως θα με συγχωρέσουν? Δεν ζητάω αντάλλαγμα, απλά ρωτάω, θα με συγχωρήσουν?
Αν συγχωρέσεις, εγώ νομίζω πως ναι, θα συγχωρεθείς κι εσύ. Αργά ή γρήγορα, θα γίνει. Ίσως όχι έτσι όπως εσύ το φαντάζεσαι, αλλά θα γίνει. Μην ξεχνάς πως το σύμπαν αντιδρά σε οποιαδήποτε δράση μας (θετική ή αρνητική - θετική με την συγχώρεση) και πάντα σου το ανταποδίδει με τον δικό του τρόπο.
Με εκτίμηση.
Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 16:58:28
quote:quote:
Τι σημαίνει συγχωρώ?
Καλησπέρα,Νομίζω σημαίνει (κυριολεκτικά) πως κάνω χώρο μέσα μου & για κάποιον άλλον εκτός του εαυτού μου.
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
quote:
Mπορούμε να συγχωρούμε όταν πάψει να υφίσταται ζήτημα συγχώρεσης...
G, γεια,
Συμφωνώ με αυτό που λες. Για να γίνει όμως αυτό, εγώ νομίζω πως πρέπει να αλλάξει ολόκληρη η ανθρώπινη αντίληψη της έννοιας του σφάλματος και της αμαρτίας. Εσυ τι λες ?
Με εκτίμηση.
Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 17:15:44
quote:
ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Α'Συνεπεία ιατρικής αμέλειας, χάνει τη ζωή του το πιο δικό σου άτομο.
Τον/Την υπεύθυνο γιατρό θα τον συγχωρούσατε?
Δεν ξέρω. Δεν μου έχει συμβεί κάτι ανάλογο miltiadess. Ειλικρινά, δεν μπορώ - τουλάχιστον εγώ - να σου απαντήσω.
quote:
ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Β'Από δική σου συμπεριφορά, οδηγείς ένα πρόσωπο που σε αγαπά στην αυτοκτονία.
Μπορείς να συγχωρέσεις τον ευατό σου?
Έχεις αυτό το δικαίωμα?
Αν όχι εσύ , τότε ποιός?
Πως να λυτρωθείς από τέτοιο φορτίο δίχως συγχώρεση?
Και πάλι δεν μπορώ να σου απαντήσω εγώ προσωπικά. Δεν έχω βρεθεί σε τέτοια θέση, και - να σου πω και την αλήθεια - ούτε θέλω και να μπω.
Με εκτίμηση.
Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 17:23:14
Χαίρομαι που συμφωνείς.
Με εκτίμηση.
ευχαριστώ για την απάντηση
Πες μου όμως, όταν δίνεις συγχώρεση, εννοείς πως αφήνεις τον εγωισμό σου και συγχωρείς τον "εχθρό" σου, σωστά? Και έτσι όπως λες θα σε συγχωρέσει και σένα.
Δηλαδή και πάλι δεν είναι εγωιστική πράξη αυτό? το κάνω για μένα δηλαδή, άμα συγχωρέσω θα συγχωρεθώ.
Εκτός αν κατάλαβα κάτι άλλο, συγνώμη εκ των προτέρων.
Επίσης, όσο αφορά την συγχώρεση, ως τώρα αλλιώς μου τα έμαθε η ζωή, και για αυτό λέω αυτά που λέω. Μη νομίζεις, μέχρι τελευταία, και εγώ έκανα ότι λες ότι πρέπει να γίνεται. Χώρο στην καρδιά μου για αυτόν που προσπάθησε να με σκοτώσει. ως αντάλαγμα έχω την ξεφτίλα. Λοιπόν? τι κατάλαβα? και τι έγινε που τον συγχώρεσα από τη στιγμή που βλέπω ότι μετά από 25 χρόνια δεν γίνεται τίποτα?
Και ξέρεις κάτι, να τον συγχωρέσω όχι για να συγχωρεθώ, απλά γιατί έτσι θέλω να του δώσω την προσωπική μου άφεση. Νομίζεις ότι θα γίνει καλύτερος? Μπααα... δυστυχώς.
Ευχαριστώ
quote:
Πες μου όμως, όταν δίνεις συγχώρεση, εννοείς πως αφήνεις τον εγωισμό σου και συγχωρείς τον "εχθρό" σου, σωστά?
(Μοιάζει λίγο με chat αυτό. Δεν πειράζει.)
Όχι ακριβώς. Δεν "αφήνω" τελείως τον εγωϊσμό μου - προσωπικά εγώ. Τον συντηρώ αν θες, τον κάνω σαν κονσέρβα. Όμως δεν τον ξεχνώ, δεν τον παρατάω. Ο εγωϊσμός μου, υπάρχει, απλά είναι απενεργοποιημένος. Συγνώμη, αλλά δεν ξέρω να το εκφράσω καλύτερα.
Νομίζω πως ο άνθρωπος, ο κάθε άνθρωπος κατά βάθος συγχωρεί ακόμη και τον μεγαλύτερο "εχθρό" του, όπως λες. Απλά, άλλος το κάνει γρηγορότερα από κάποιον άλλον, και κάποιος άλλος αργότερα. Πιστεύω, πως όταν ο άνθρωπος φτάνει στα τελευταία του που λέμε, έχει συγχωρέσει άπαντες όσους θεωρεί πως του έχουν κάνει "κακό". Απλά, σε μερικούς ανθρώπους, αυτό το μεσοδιάστημα του να συγχωρήσω ή να μην συγχωρήσω, είναι μεγαλύτερο και σε κάποιους άλλους μικρότερο.
quote:
Μη νομίζεις, μέχρι τελευταία, και εγώ έκανα ότι λες ότι πρέπει να γίνεται. Χώρο στην καρδιά μου για αυτόν που προσπάθησε να με σκοτώσει. ως αντάλαγμα έχω την ξεφτίλα. Λοιπόν? τι κατάλαβα? και τι έγινε που τον συγχώρεσα από τη στιγμή που βλέπω ότι μετά από 25 χρόνια δεν γίνεται τίποτα?
Κοίτα (συγνώμη για την οικειότητα), έχεις δίκιο, δεν λέω.
Δες το λίγο διαφορετικά όμως. Όταν συγχώρεσες αυτόν που πήγε να σε σκοτώσει, όταν δηλ. πρωτο-έκανες πράξη την συγχώρεση, τι ήταν αυτό που σε έκανε να το κάνεις ? Σε κάτι πίστεψες, έτσι δεν είναι ? Και νομίζω πως πρέπει να πίστεψες με όλη σου την δύναμη σ' αυτό το κάτι. Γιατί έχει εξασθενήσει τώρα αυτή σου η πίστη ? Εγώ θα 'λεγα, να μην χάνεις την πίστη σου. Αυτήν την αρχική δηλ. που σε έκανε να συγχωρήσεις αυτόν τον άνθρωπο.
Συγνώμη αν φαίνεται "κάπως" αυτό το παραπάνω που λέω, τουλάχιστον εγώ another star, κάπως έτσι θα το 'βλεπα. Δεν έχω περάσει μια τέτοια κατάσταση βέβαια, και ο καθένας με τα λόγια, χτίζει ανώγεια και κατώγεια που λέμε, αλλά είναι τέλος πάντων κι αυτό μια άποψη.
quote:
Και ξέρεις κάτι, να τον συγχωρέσω όχι για να συγχωρεθώ, απλά γιατί έτσι θέλω να του δώσω την προσωπική μου άφεση. Νομίζεις ότι θα γίνει καλύτερος? Μπααα... δυστυχώς.
Το πιο πιθανό είναι να γίνει αυτό που λες. Πως δεν θα γίνει καλύτερος. Όμως εσύ, το κάνεις το "καλό" που λέμε. Τι σε νοιάζει μετά ? Κάνε το καλό και ρίξ' το στο γιαλό, δεν λέμε ? Έ, κάπως έτσι.
Με εκτίμηση.
Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 18:06:13
Edited by - Κουταλιανός on 17/04/2006 18:05:35
αυτό που λες με την κονσέρβα είναι η αλήθεια πως δεν το καταλαβα, ξέρω ότι είναι δύσκολο να περιγράψεις με λόγια τα συναισθήματα αλλά αν μπορούσες να πεις κατι παραπάνω θα ήταν καλά.
quote:
Δες το λίγο διαφορετικά όμως. Όταν συγχώρεσες αυτόν που πήγε να σε σκοτώσει, όταν δηλ. πρωτο-έκανες πράξη την συγχώρεση, τι ήταν αυτό που σε έκανε να το κάνεις ? Σε κάτι πίστεψες, έτσι δεν είναι ? Και νομίζω πως πρέπει να πίστεψες με όλη σου την δύναμη σ' αυτό το κάτι. Γιατί έχει εξασθενήσει τώρα αυτή σου η πίστη ? Εγώ θα 'λεγα, να μην χάνεις την πίστη σου. Αυτήν την αρχική δηλ. που σε έκανε να συγχωρήσεις αυτόν τον άνθρωπο.
Έδωσα συγχώρεση γιατί ακριβώς πίστεψα σε αυτό που λες, ότι το θετικό θα φέρει και θετικό, έλα όμως που ότι και να κάνω δεν φέρνει. Οπότε γιατί να συνεχίζω να το πιστεύω?
Δεν μπορώ πλέον να συγχωρώ, ίσως γιατί είμαι πολύ αδύναμη, ίσως γιατί δεν έχω την ίδια συμπεριφορά από τον απέναντί μου, ίσως γιατί δεν θέλω πλέον να είμαι θύμα, ίσως γιατί... δεν ξέρω και γω γιατί. Και να σου πω και κάτι? δεν συγχωρώ ούτε τον εαυτό μου.