- Αιγυπτο - απορίες - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΕ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ
ΚΑΘΩΣ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΝΕΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΣΤΟ ΘΕΜΑ
"Ancient Aliens" - τηλεοπτική σειρά του History channel
ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ
ΚΑΙ ΚΑΠΟΥ ΣΤΗΝ 36 ΣΕΛΙΔΑ ΕΓΙΝΕ ΚΑΠΟΙΟ ΡΕΖΟΥΜΕ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?whichpage=36&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=10995
ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΠΑΓΩΣΕ (ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΣΕΙΡΑ)
ΕΓΩ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΕΔΩ ΜΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΠΙΠΛΕΛΟΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ.
ΑΝΕΦΕΡΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΗΝ ΕΥΘΥΓΡΑΜΙΣΗ
ΓΚΙΖΑ-ΑΝΚΟΡ ΒΑΤ-ΝΗΣΙ ΠΑΣΧΑ-ΝΑΖΚΑ-ΓΚΙΖΑ
ΜΙΑ ΑΛΛΗ "ΣΥΜΠΤΩΣΗ' ΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑ ΗΤΑΝ
ΣΤΟ ΑΝΓΚΟΡ ΒΑΤ ΟΤΑΝ ΠΛΕΟΝ ΕΙΧΑ ΜΑΡΚΑΡΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΕΚΕΙ
ΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΛΙΜΝΕΣ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 50 ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΣΗΜΕΙΑ ΣΥΝΟΛΙΚΑ
ΚΑΙ ΞΕΖΟΥΜΑΡΑ ΤΟ ΦΟΚΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΝΟΥΝ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΛΙΓΟ ΑΠΟΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ
ΤΟΥ "ΔΡΑΚΟΥ" ΟΠΟΥ ΟΛΟΙ ΕΣΤΙΑΖΟΥΝ,
ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΙΜΕΝΑ ΛΙΓΟ ΝΟΤΙΑ ΚΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ-ΜΑΚΡΟΣΤΕΝΗ ΛΙΜΝΗ.
ΠΑΡΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΚΤΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΓΚΙΖΑΣ
ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΔΩ ΗΤΑΝ ΑΝΤΕΣΤΡΑΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΟΧΘΗΣ
ΑΦΟΥ ΜΑΡΚΑΡΑ ΤΑ ΠΕΡΙΓΡΑΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΡΕΨΑ
ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ 180 ΜΟΙΡΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ-ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΟΧΘΗΣ,
Η ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΚΙΖΑ ΗΤΑ ΠΛΕΟΝ ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΗ
3 ΜΝΗΜΕΙΑ ΣΕ ΓΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΓΚΙΖΑΣ
ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΗΜΕΙΟ
ΩΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΕΣ ΤΟΥ ΝΕΙΛΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ
ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΟΡΦΗ,
ΜΟΡΦΗ ΠΟΥ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΚΙΖΑ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΓΗ
ΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ 3 ΑΣΤΩΝ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ ΤΟΥ ΩΡΙΩΝΑ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΑΛΑΞΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΖΕΤΑΙ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΕΙΛΟ ΣΤΗΝ ΓΚΙΖΑ ΚΑΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΜΝΗ ΣΤΟ ΑΝΚΟΡ ΒΑΤ.
ΙΔΙΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΙΔΙΕΣ ΓΩΝΙΕΣ ΙΔΙΑ ΜΟΡΙΡΦΗ/ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ.
ΣΥΜΠΤΩΣΗ????
ΑΚΟΥΣΑ ΠΟΛΛΑ, ΕΙΔΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
http://img593.imageshack.us/img593/254/gizavsangorwat.jpg
ΓΚΙΖΑ ΣΕ ΣΥΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΝΓΚΟΡ ΒΑΤ
ΑΚΟΥΣΑ ΠΟΛΛΑ, ΕΙΔΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
http://img818.imageshack.us/img818/8821/angorwatndracodracangx.jpg
ΑΝΓΚΟΡ ΒΑΤ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΝΤΑ
http://img821.imageshack.us/img821/5808/angkorwatndracoconst.png
ΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΤΟΥ ΑΝΓΚΟΡ ΒΑΤ
http://img845.imageshack.us/img845/4310/angkorwatorionnriver.jpg
ΤΟ ΑΝΓΚΟΡ ΒΑΤ ΜΕ ΜΑΡΚΑΡΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΟΣ
ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΑΚΟΝΤΑ
ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΜΑΡΚΑΡΙΣΜΕΝΟΙ ΟΙ 3 ΝΑΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΛΕΣ ΤΟΥΣ
ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΓΚΙΖΑ
ΕΝΩ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΟΛΩΝ (ΔΥΤΙΚΑ) Η ΑΚΤΟΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ
ΟΜΟΙΑ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΟΥ ΝΕΙΛΟΥ
ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΑΠΟΔΑ
ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΓΚΙΖΑΣ
(ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΜΥΝΗΜΑ ΜΟΥ)
Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ Η ΓΗ ΦΙΛΕ ΧΡΙΣΤΟΣ-ΕΛ
ΜΟΝΟ
ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗ ΣΕ ΩΡΙΩΝΑ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΝΤΑ ΚΑΘΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ...
................
......
...
..
.
ΑΚΟΥΣΑ ΠΟΛΛΑ, ΕΙΔΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΡΟ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΑΙΓΥΠΤΟ
ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΙ ΕΠΟΥΔΕΝΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΚΟΥΝΕ ΓΙΑ ΤΕΤΟΙΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ
ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΡΙΠΤΟΥΝ ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΑ ΑΠΟΨΗ
ΟΤΙ Η ΠΡΩΤΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΤΗΣ ΓΚΙΖΑΣ ΦΤΙΑΧΤΗΚΑΝ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΟΥΣ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥΣ.
ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΟΛΗ Η ΓΝΩΣΤΗ ΘΕΩΡΙΑ-ΠΙΣΤΗ-ΘΡΗΣΚΕΙΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ.
ΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΜΙΛΑΝΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥΣ
ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ (ΒΑΒΕΛ ΚΤΛ),
ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΑΡΧΑΙΑ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΠΙΣΗΣ
(ΕΛΛΗΝΕΣ-ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ, ΣΟΥΜΕΡΙΟΙ-ΑΝΟΥΝΑΚΙ, ΙΝΔΟΙ-ΜΑΧΑΜΠΑΡΑΑΤΑ),
ΟΙ ΕΠΙΣΗΜΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΕΣ
Ή ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΔΕΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ Ή ΑΥΤΟΙ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΝΕ Ή ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΡΕΛΟΙ.
ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΝΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ.
ΚΑΙ ΕΔΩ Ο ΚΑΠΝΟΣ ΕΧΕΙ ΓΕΜΙΣΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΗ.
ΚΑΤΙ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΥΠΗΡΧΕ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ.
ΚΑΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕΙ ΠΙΣΩ ΣΑΝ ΕΝΑ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΥΝΗΜΑ.
ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΑΝ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΓΡΑΦΗΣΟΥΜΕ,
ΟΠΩΣ ΕΚΑΝΕ Ο ΣΛΗΜΑΝ ΣΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΙΑ,
Ή ΑΝ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΜΥΘΟΙ
ΚΑΙ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.
............
......
....
..
.
ΑΚΟΥΣΑ ΠΟΛΛΑ, ΕΙΔΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Η αίθουσα αποτελείται από δύο ορθογώνια δωμάτια , που χωρίζονται από ένα μεσότοιχο , στον οποίο υπάρχει ένα χαμηλό άνοιγμα . Και στα δύο δωμάτια το ταβάνι είναι δικλινές και ζωγραφισμένο με μυριάδες αστέρια . περνώντας σκυφτά από το στενό διάδρομο , μπαίνεις στο πρώτο από τα δύο δωμάτια και από το άνοιγμα περνάς στο δεύτερο .
Αυτός είναι ο κυρίως νεκρικός θάλαμος , με την ογκώδη σαρκοφάγο του Ουνίς φτιαγμένη από μαύρο γρανίτη στη δυτική άκρη του δωματίου και τις παράξενες ιερογλυφικές επιγραφές να προβάλλουν από κάθε τοίχο .
Μιλώντας μας απευθείας (παρά μέσα από αινίγματα και μαθηματικά ταχυδακτυλουργικά , όπως οι γυμνοί τοίχοι της Μεγάλης Πυραμίδας) , τι λέγουν τα ιερογλυφικά ;
Αυτό κατά ένα μεγάλο μέρος , εξαρτάται από το είδος της μετάφρασης που χρησιμοποιείς κυρίως επειδή η γλώσσα των “Κειμένων των Πυραμίδων” περιέχει τόσο πολλές αρχαϊκές φόρμες και αναφορές σε άγνωστους μύθους , που οι επιστήμονες είναι αναγκασμένοι να συμπληρώσουν τα κενά με εικασίες .
Παρ’ όλα αυτά , είναι γενικά αποδεκτό ότι ο Ρ. Ο. Φόλκνερ, καθηγητής της αρχαίας αιγυπτιακής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου , έχει παραγάγει την πιο αξιόπιστη εκδοχή .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
“ . . . Είναι η λιγότερο αλλοιωμένη από όλες τις συλλογές και έχει θεμελιώδη σπουδαιότητα για τον μαθητή της αιγυπτιακής θρησκείας . . .” .
Ο λόγος για τον οποίο είναι τόσο σημαντικά τα “Κείμενα” (όπως συμφωνούν οι περισσότεροι επιστήμονες) είναι ότι αποτελούν το τελευταίο ανοικτό κανάλι που συνδέει τη σχετικά σύντομη περίοδο του παρελθόντος που η ανθρωπότητα θυμάται , με την πολύ μεγαλύτερη περίοδο που έχει ξεχαστεί .
“Τα Κείμενα” μας αποκαλύπτουν αόριστα έναν κόσμο σκέψης και λόγου που έχει εξαφανιστεί , το πιο πρόσφατο μέρος της “διαδρομής” που έκανε ο προϊστορικός άνθρωπος , μέχρι τελικά . . . να φτάσει στους ιστορικούς χρόνους” .
Είναι πραγματικά δύσκολο να διαφωνήσεις με μια τέτοια άποψη :
“Τα Κείμενα” πράγματι αποκαλύπτουν έναν κόσμο που είχε εξαφανιστεί .
Όμως αυτό που παραξενεύει περισσότερο σχετικά μ’ αυτόν τον κόσμο είναι η πιθανότητα να έχει κατοικηθεί όχι από πρωτόγονους άγριους (όπως θα περίμενε κάποιος να ισχύει για τη μακρινή προϊστορία) αλλά , παραδόξως , από άντρες και γυναίκες που είχαν διαφωτιστεί με μια επιστημονική αντίληψη του σύμπαντος.
Η συνολική εικόνα είναι αμφίβολη : μέσα στα “Κείμενα των Πυραμίδων” υπήρχαν αυθεντικά πρωτόγονα στοιχεία μαζί με ανώτερες ιδέες .
Παρ’ όλα αυτά , κάθε φορά που βυθίζεται κάποιος σ’ αυτό που οι αιγυπτιολόγοι ονομάζουν “αρχαία μαγεία”, τον εντυπωσιάζουν οι παράξενες εκλάμψεις μιας υψηλής νοημοσύνης , που μοιάζουν να ξεπετάγονται κάτω από στρώματα ακατανοησίας , αναφέροντας εμπειρίες που ο “προϊστορικός άνθρωπος” δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει και εκφράζοντας αντιλήψεις που δεν θα μπορούσε ποτέ να διαμορφώσει .
Με λίγα λόγια , αυτό που πέτυχαν “Τα Κείμενα” μέσω των ιερογλυφικών είναι παρόμοιο μ’ αυτό που πέτυχε η Μεγάλη Πυραμίδα μέσω της αρχιτεκτονικής .
Και στις δύο περιπτώσεις , η εντύπωση που κυριαρχεί είναι αυτή του “αναχρονισμού” – μιας προηγμένης τεχνολογικής εξέλιξης που χρησιμοποιήθηκε ή περιγράφτηκε σε μια περίοδο της ιστορίας της ανθρωπότητας κατά την οποία υποτίθεται ότι δεν υπήρχε καν τεχνολογία . . .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Είναι γραμμένα σε μια νεκρή γλώσσα .
Ωστόσο , αυτό που επαναλαμβάνεται συνέχεια σ’ αυτά τα αρχαία κείμενα είναι η ζωή – η αιώνια ζωή – που προσπαθούσε να κερδίσει ο φαραώ με την αναγέννησή του ως άστρο στον αστερισμό του Ωρίωνα .
Υπάρχουν διάφορες Ρήσεις που φανερώνουν σαφέστατα αυτή τη βλέψη :
ο σύντροφος του Ωρίωνα
που ταξιδεύει στον ουρανό μαζί του . . .
ξεκινάς από την ανατολή
και στο δέοντα χρόνο ξανανιώνεις .
Αν και σίγουρα όμορφες , αυτές οι απόψεις δεν περιέχουν τίποτα το ιδιαίτερα ασυνήθιστο και δεν ήταν καθόλου αδύνατο να ανήκουν σ’ αυτούς που ο Γκαστόν Μασπερό περιγράφει ως “αιώνια ημιάγριους” .
Επιπλέον , καθώς ο Μασπερό υπήρξε ο πρώτος αιγυπτιολόγος που μπήκε στην Πυραμίδα του Ουνίς και θεωρούνταν αυθεντία στα “Κείμενα”, δεν αποτελούσε έκπληξη το γεγονός ότι οι απόψεις του είχαν διαμορφώσει όλες τις μετέπειτα ακαδημαϊκές αντιλήψεις πάνω σ’ αυτή τη λογοτεχνία , από τότε που άρχισε να εκδίδει μεταφράσεις του πάνω στα κείμενα το 1880 . Εξάλλου , ο Μασπερό (με λίγη βοήθεια από ένα τσακάλι . . .) ήταν αυτός που έφερε στο φως “τα Κείμενα των Πυραμίδων” .
Επομένως , ήταν αναμενόμενο οι προσωπικές του προκαταλήψεις για το παρελθόν να κυριαρχήσουν , λειτουργώντας σαν φίλτρο πάνω στη γνώση , αποκλείοντας οποιεσδήποτε άλλες ερμηνείες πάνω σε πιο σκοτεινές και αινιγματικές Ρήσεις .
Αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί επιεικώς ατυχές . Παρά τα τεχνολογικά και επιστημονικά αινίγματα που ανακαλύφθηκαν σε μνημεία όπως η Μεγάλη Πυραμίδα στην Γκίζα , οι επιστήμονες έχουν αγνοήσει τη σημασία κάποιων εντυπωσιακών αποσπασμάτων των “Κειμένων” .
Αυτά τα αποσπάσματα μοιάζουν σαν απόπειρες να εκφραστούν πολύπλοκα τεχνολογικά και επιστημονικά σχήματα σε μία εντελώς ακατάλληλη γλώσσα .
Ίσως είναι απλή σύμπτωση , όμως το αποτέλεσμα μοιάζει μ’ αυτό που θα είχαμε σήμερα , αν προσπαθούσαμε να αποδώσουμε τη θεωρία της σχετικότητας ρου Αϊνστάιν σε αργκό ή να περιγράψουμε ένα υπερηχητικό αεροσκάφος με λεξιλόγιο επιπέδου δημοτικού .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
οι θεοί της γης μαζεύτηκαν γύρω σου ,
τοποθέτησαν τα χέρια τους από κάτω σου κι έφτιαξαν για σένα μια σκάλα ,
για να ανέβεις μ’ αυτήν στον ουρανό ,
οι πόρτες του ουρανού άνοιξαν μπροστά σου ,
οι πόρτες του έναστρου ουράνιου θόλου άνοιξαν για σένα .” (Ρήση 572)
Κάποιες Ρήσεις δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι αυτή η σκάλα δεν ανέβαινε από τη γη προς τον ουρανό , παρά κατέβαινε από τον ουρανό προς τη γη .
Περιγραφόταν μάλιστα , ως μια “σκάλα – σκοινί” (Ρήση 688) , που πίστευαν ότι κρεμόταν από ένα “σιδερένιο πιάτο” που αιωρούνταν στον ουρανό . (“ The Ancient Egyptians ” , τόμος II , σελ. 241)
Αναρωτιέται κανείς , λοιπόν , αν είχαμε να κάνουμε απλά με την οργιώδη φαντασία κάποιων ημιάγριων ιερέων ή μήπως υπήρχε κάποια άλλη εξήγηση για τέτοιου είδους αναφορές .
Στη Ρήση 261 :
μέχρι την άκρη του ουρανού , μέχρι την άκρη της γης . . .
ο Βασιλιάς ταξιδεύει με τον αέρα και διασχίζει τη γη . . .
στάλθηκε σ’ αυτόν ένας τρόπος ανόδου στον ουρανό . . .”
Αλλάζοντας σε διάλογο , η Ρήση 310 δηλώνει :
και του οποίου το όραμα βρίσκεται
στο πίσω μέρος του κεφαλιού του ,
στείλε μου αυτό !”
Η Ρήση 332 , υποθέτοντας ότι μιλάει ο ίδιος ο Βασιλιάς , εκμυστηρεύτηκε :
έκανα μεταβολή και ανυψώθηκα μέσα σε φλόγες .
Οι δύο ουρανοί μου ανήκουν” .
Στη Ρήση 669 αναφέρεται η ερώτηση :
“Με τι μπορεί ο Βασιλιάς να καταφέρει να πετάξει προς τα πάνω ;”
Και η απάντηση που δίνεται :
“Θα σου σταλεί το hnw – bark (η πρώτη λέξη που είναι τυπωμένη με λατινικά γράμματα είναι αμετάφραστη) και το . . . ( λείπει κείμενο) του hn – πουλιού (η πρώτη λέξη που είναι τυπωμένη με λατινικά γράμματα είναι αμετάφραστη) . Θα πετάξεις με αυτό . . . Θα πετάξεις και θα λάμψεις .”
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Notirk :Η αποκωδικοποίηση των κειμένων θα ήταν αποκάλυψη.
Σωστά ! Γι’ αυτό ακριβώς , Notirk , είχα επισημάνει ότι : Τα “Κείμενα των Πυραμίδων” πρέπει να διαβαστούν ως επιστημονικά ή , έστω , ως οιονεί επιστημονικά κείμενα , και όχι ως ανόητες δεισιδαιμονίες .
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες επιστήμες – κλειδιά : μαθηματικά , γεωμετρία – ειδικά γεωμετρία . . . Συμβολισμός . . .
Αυτό που χρειάζεται για να εξηγήσουμε τα “Κείμενα των Πυραμίδων” και να αποκρυπτογραφήσουμε τα μυστικά τους είναι μια πολυσύνθετη προσέγγιση .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
η σχισμή του ουράνιου παραθύρου έχει ανοίξει για σένα .” (Ρήση 604)
οι θεοί χαίρονται που θα σε συναντήσουν . . .
Μπορείς να καθίσεις σ’ αυτό το σιδερένιο θρόνο σου ,
Όπως ο Μέγας που βρίσκεται στην Ηλιούπολη .” (Ρήση 610)
Ο ουρανός στριφογυρίζει μπροστά σου ,
Η γη τρέμει μπροστά σου ,
Τα Άφθαρτα Άστρα σε φοβούνται .
Έχω έρθει σε σένα ,
Ω εσύ του οποίου τα seats είναι κρυμμένα ,
Για να σε αγκαλιάσω στον ουρανό . . .” (Ρήση 667)
οι πόρτες του Γκεμπ είναι ανοιχτές για σένα . . .
Μπορείς να μετακινηθείς προς τον ουρανό
Μαζί με το σιδερένιο θρόνο σου .” (Ρήση 483)
Τέτοια είναι η πορεία σου από τότε που έγινες θεός ,
Το ταξίδι σου ως ουράνιας ύπαρξης .
Στέκεσαι στη Συνάθροιση του ορίζοντα
και κάθεσαι σ’ αυτό το σιδερένιο θρόνο που οι θεοί θαυμάζουν . . .” (Ρήση 673)
Οι συνεχείς αναφορές στο σίδηρο , παρότι εύκολο να παραβλεφθούν , είναι περίεργες .Ο σίδηρος , ήταν σπάνιο μέταλλο στην αρχαία Αίγυπτο , ιδιαίτερα την εποχή των Πυραμίδων , όπου υποτίθεται ότι ήταν διαθέσιμο μόνο σε μορφή μετεωρίτη . Ωστόσο , στα “Κείμενα των Πυραμίδων” αναφερόταν μία πληθώρα σιδερένιων αντικειμένων : σιδερένια πιάτα στον ουρανό , σιδερένιοι θρόνοι , κάπου αλλού ένα σιδερένιο σκήπτρο (Ρήση 665C) , ακόμη και σιδερένια κόκαλα για το Βασιλιά (Ρήση 325 , 684 , και 723) .
Στην αρχαία Αίγυπτο , το όνομα που χρησιμοποιούσαν για το σίδηρο ήταν bja, μια λέξη που σήμαινε “μέταλλο του ουρανού” ή “θεϊκό μέταλλο” . Η γνώση του σιδήρου θεωρούνταν , επομένως , επίσης ένα δώρο σταλμένο από τους θεούς . . .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:Κηφέας
[quote]Notirk :Η αποκωδικοποίηση των κειμένων θα ήταν αποκάλυψη.
----------------------------------------------------------
Σωστά ! Γι’ αυτό ακριβώς , Notirk , είχα επισημάνει ότι : Τα “Κείμενα των Πυραμίδων” πρέπει να διαβαστούν ως επιστημονικά ή , έστω , ως οιονεί επιστημονικά κείμενα , και όχι ως ανόητες δεισιδαιμονίες .
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες επιστήμες – κλειδιά : μαθηματικά , γεωμετρία – ειδικά γεωμετρία . . . Συμβολισμός . . .
Αυτό που χρειάζεται για να εξηγήσουμε τα “Κείμενα των Πυραμίδων” και να αποκρυπτογραφήσουμε τα μυστικά τους είναι μια πολυσύνθετη προσέγγιση .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
----------------------------------------------------------------
-Δεν χρειάζεται να προσθέσω τίποτα περισσότερο παρά ακόμα μια φωνή
''Επιστήμονες ψάχτε τα κείμενα των Πυραμίδων, εκεί θα βρήτε τις
απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που σας απασχολούν''.
Έχουν βρεθεί στις πιο αρχαϊκές Ρήσεις – αρκετές αλληγορίες που έδειχναν να αναφέρονται στο πέρασμα εποχών μεταπτωτικού χρόνου.
Αυτές οι αλληγορίες προέκυπταν από τα συμφραζόμενα , διότι ήταν εκφρασμένες σε αυτό που είναι πια ξεκάθαρη και οικεία ορολογία : Την αρχαϊκή επιστημονική γλώσσα που εντοπίστηκε από τους Ντε Σαντιλάνα και Φον Ντέχεντ στο “Hamlet’s Mill” .
Παραθέτω , αμέσως παρακάτω ένα απόσπασμα του εκλιπόντα Τζόρτζιο Ντε Σαντιλάνα από το “Hamlet’s Mill” (σελ.57 – 8) :
“But although a modern reader does not expect a text on celestial mechanics to read like a lullaby , he insists on his capacity to understand mythical “images” instantly , because he can respect as “scientific” only page – long approximation formulas and the like . He does not think of the possibility that equally relevant knowledge might once have been expressed in everyday language . He never suspects such a possibility , although the visible accomplishments of ancient cultures – to mention only the pyramids , or metallurgy – should be a cogent reason for concluding that serious and intelligent men were at work behind the stage , men who were bound to have used a technical terminology . . . ”
Μετάφραση :
“Αν και ο σύγχρονος αναγνώστης γνωρίζει πως ένα κείμενο για την ουράνια μηχανική δεν διαβάζεται το ίδιο εύκολα όσο ένα νανούρισμα , πιστεύει ότι έχει την ικανότητα να κατανοεί τα μυθικά πρόσωπα αυτόματα , επειδή η παρουσίασή τους δεν συνοδεύεται από μακροσκελείς “επιστημονικές” αναλύσεις .
Στο παρελθόν οι εξειδικευμένες γνώσεις του σήμερα ίσως να είχαν εισαχθεί στην καθημερινή γλώσσα , όμως κάτι τέτοιο του φαντάζει αδιανόητο . Από το μυαλό του δεν περνά ούτε η παραμικρή υποψία μιας τέτοιας πιθανότητας , αν και τα έργα των αρχαίων πολιτισμών – ας αναφέρουμε απλά τις πυραμίδες και τη μεταλλουργία – θα έπρεπε να φτάνουν για να τον οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι κάποιοι καλλιεργημένοι άνθρωποι έχουν δουλέψει σκληρά στο παρασκήνιο της ιστορίας , άνθρωποι που σίγουρα χρησιμοποιούσαν μια γλώσσα με πολυπληθείς τεχνικούς όρους . . .”
“Ο Τζιόρτζιο ντε Σαντιλάνα” ήταν καθηγητής της ιστορίας των επιστημών στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης . Έγινε γνωστός για τις επαναστατικές του έρευνες γύρω από τη μυθολογία της αρχαιότητας . Παραθέτω εν συντομία την άποψή του :
“ Πριν από πάρα πολλά χρόνια κάποιοι διανοητικά εξελιγμένοι άνθρωποι επινόησαν ένα σύστημα χάρη στο οποίο εισήγαγαν στην καθημερινότητα , μέσω των μύθων , την τεχνική ορολογία προηγμένων αστρονομικών μελετών . ”
Έχει δίκιο ο Σαντιλάνα ; Κι αν έχει δίκιο , ποιοι ήταν αυτοί οι διανοητικά εξελιγμένοι άνθρωποι , οι αστρονόμοι , οι αρχαίοι επιστήμονες που δούλεψαν στα παρασκήνια της προϊστορίας ;
Το Hamlet’s Mill , δυστυχώς , δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά . Το απέκτησα γραμμένο στα αγγλικά , παραγγέλλοντάς το στον “Ελευθερουδάκη” , ο οποίος , εν συνεχεία , μου το έφερε από το εξωτερικό . Στο επόμενο μήνυμα σκανάρω το εξώφυλλό του .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Jaffrey New Hampshire 03452
Fifth printing , 1999
Printed in United States of America
( 505 pages )
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Φαίνεται πως για κάποιο ανεξήγητο λόγο , σε κάποια άγνωστη εποχή , ορισμένοι αρχαϊκοί μύθοι από ολόκληρο τον κόσμο επιλέχθηκαν ως οχήματα για τη μεταφορά σύνθετων τεχνικών πληροφοριών που αφορούν τη μετάπτωση των ισημεριών .
Αυτή η εκπληκτική θέση είναι σημαντική , γιατί εξαπολύει μια ομοβροντία που είναι ικανή “να ανατρέψει την τρέχουσα αντίληψη για την ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού” .
Εφόσον το “Hamlet’s Mill” εκδόθηκε , για πρώτη φορά , το 1969 , η κατεστημένη αντίληψη θα έπρεπε να έχει ήδη ανατραπεί .
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου όμως , το βιβλίο δεν διαβάστηκε από το πλατύ κοινό ούτε έγινε απόλυτα κατανοητό από τους ερευνητές του μακρινού παρελθόντος .
Αυτό , βέβαια δεν συνέβη επειδή η συγκεκριμένη μελέτη έχει ατέλειες ή αδυναμίες .
Αντιθέτως , όπως μας διαβεβαιώνει και ο Μάρτον Μπέρναλ καθηγητής της κυβερνητικής στο Πανεπιστήμιο Κόρνελ , το πρόβλημα είναι ότι “ελάχιστοι αρχαιολόγου , αιγυπτιολόγοι και ιστορικοί των αρχαίων χρόνων συνδυάζουν το χρόνο , την προσπάθεια και τις ικανότητες που χρειάζεται , για να καταπιαστούν με τα τεχνικά επιχειρήματα του Ντε Σαντιλάνα” .
Το βασικότερο επιχείρημά του αφορά την επαναλαμβανόμενη και συνεχή μετάδοση ενός “μεταπτωτικού μηνύματος” σε ένα ευρύ φάσμα αρχαίων μύθων .
Παραδόξως πολλά από τα σύμβολα και τις μορφές – κλειδιά που εμφανίζονται στους μύθους – ιδιαίτερα σε όσους αφορούν τη “διατάραξη των ουρανών” – υπάρχουν κρυμμένα και στις αρχαίες παραδόσεις ενός παγκόσμιου κατακλυσμού .
Στη νορβηγική μυθολογία , για παράδειγμα , βλέπουμε το λύκο Φενρίρ, τον οποίο οι θεοί είχαν προσεκτικά αλυσοδέσει , να σπάει τα δεσμά του και τελικά να δραπετεύει : “Τίναξε τη γούνα του και η Γη άρχισε να τρέμει . Η μελία Ιγκντρασίλ τραντάχτηκε από τις ρίζες μέχρι τα πιο ψηλά κλαριά της . Κάποια βουνά έγιναν κομμάτια κι άλλα σχίστηκαν από την κορυφή ως τους πρόποδες . . . Η Γη άρχισε να χάνει το σχήμα της και τα αστέρια ήταν έρμαια των ουρανών” .
Η γνώμη του ντε Σαντιλάνα και της Φον Ντέχεντ είναι ότι ο συγκεκριμένος μύθος συνδέει δύο διαφορετικά θέματα : το γνωστό μας κατακλυσμό με τη μετάπτωση .
Από τη μια έχουμε μια γήινη καταστροφή που κάνει τον κατακλυσμό του Νώε να μοιάζει με βροχούλα κι από την άλλη τα αστέρια “πέφτουν στο κενό” , σε έναν ουρανό που προμηνύει την επικείμενη “συντέλεια του κόσμου” .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ωραίο θέμα παιδιά και εξαιρετική ανάλυση Κηφέα.
Πέρα από το καθαρά αστρονομικό φαινόμενο της Μετάπτωσης των Ισημεριών -που φαίνεται πολύ πιθανό, εάν όχι βέβαιο, πως το γνώριζαν οι προηγμένοι επιστημονικά λαοί της αρχαιότητας- καλό είναι να εξετάσουμε την Αστρολογική ουσία του θέματος.
Οι αρχαίοι λαοί στο σύνολό τους ήταν βαθιά πεπεισμένοι στην ισχύ της Αστρολογίας, και αυτό όχι χάρη κάποιας μυστικής διαίσθησης ή αποκαλυπτικής γνώσης αλλά χάρη στις επιστημονικές τους παρατηρήσεις.
Και φαίνεται να γνώριζαν ότι η αλλαγή κάθε Πλατωνικού Μήνα αποτελεί κομβικότατο χρονικό σημείο που σηματοδοτεί εξαιρετικά σημαντικές αλλαγές σε κάθε επίπεδο.
Και ότι η θεολογική περιγραφή της "Πτώσης του Κόσμου" -όπως τον ξέρουμε- ουσιαστικά δεν είναι παρά το αστρολογικό αντίκρυσμα στη Γη του φαινομένου της "πτώσης" του εκάστοτε κυβερνώντος ζωδίου και της διαδοχής του από το επόμενο! Διότι σύμφωνα με την ερμητική αρχή -που αφορά πρωτίστως την Αστρολογική θεωρία- ισχύει το "όπως πάνω έτσι και κάτω".
Ο μεγάλος Carl Jung είναι ένας από τους ελάχιστους -δυστυχώς- επιστήμονες και στοχαστές που καταπιάστηκαν σοβαρα με το εν λόγω θέμα. Επέδειξε βαθιά γνώση του συμβόλου κι αρχετύπου των Ιχθύων αφιερώνοντας εκατοντάδες σελίδες διεξοδικής ανάλυσης και τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι «Η πορεία της θρησκευτικής μας ιστορίας θα μπορούσε να προβλεφθεί, τόσο αναφορικά με το χρόνο όσο και με το περιεχόμενο, από την μετάπτωση των ισημεριών διαμέσου του ζωδίου των Ιχθύων».
Όσον αφορά δε την ανατέλλουσα εποχή του Υδροχόου λέει τα εξής: «Όπως μας είναι γνωστό, έχουμε να κάνουμε με εκδηλώσεις ψυχικών αλλαγών, οι οποίες πάντα εμφανίζονται στο τέλος ενός Πλατωνικού μήνα και στην αρχή ενός άλλου. Κατά τα φαινόμενα, είναι αλλαγές στη μορφολογία των ψυχικών αρχετύπων ή των «θεών», όπως τα έλεγαν κάποτε, οι οποίες επιφέρουν ή συνοδεύουν μακροχρόνιες μεταμορφώσεις στη συλλογική ψυχή. Η μεταμόρφωση αυτή άρχισε με την ανατολή της ιστορικής περιόδου και άφησε τα ίχνη της, πρώτα στην εποχή του Ταύρου, η οποία βρισκόταν στο τέλος της, ύστερα στου Κριού και τελικά στων Ιχθύων, της οποίας η αρχή συμπίπτει με την ανατολή του Χριστιανισμού. Πλησιάζουμε τώρα σε αυτή τη μεγάλη αλλαγή, την οποία μπορεί να την αναμένει κάποιος όταν το εαρινό σημείο μπει στον Υδροχόο…».
Η μεταβολή των Αρχετύπων -σαν αποτέλεσμα του φαινομένου της μετάπτωσης των ισημεριών- είναι ένα τεράστιο θέμα προς ανάλυση, και μακάρι να βρω κάποια στιγμή το χρόνο να παραθέσω κάποιες απόψεις...
Εδώ αρκεί να υπενθυμίσουμε το πιο γνωστό παράδειγμα: οι προφανείς διαφορές στο πνεύμα της Π. Διαθήκης από την Καινή Διαθήκη εξηγούνται με βάση την εν λόγω μεταβολή στα ψυχικά αρχέτυπα και το πέρασμα από την πολεμική εποχή του Κριού (και τον σκληροτράχηλο, αιματοβαμμένο θεό) στην εποχή των Ιχθύων και τον θνήσκοντα θεό των θλίψεων, της συγχώρεσης και της αγάπης.
Το παραπάνω βέβαια είναι γνωστό και έχει τονιστεί από αρκετούς μελετητές.
Ουδείς όμως δεν έχει παρατηρήσει ότι και τα δύο Ομηρικά Έπη διέπονται από το ίδιο πνεύμα, με τη μεν Ιλιάδα να αποτελεί την επιτομή της πολεμικής εποχής του Κριού, και την Οδύσσεια να αποτελεί μία εκπληκτική αλληγορική διδασκαλία περί της επερχόμενης -τότε- εποχής των Ιχθύων (οι οποίοι διαχρονικά κυβερνώνται από τον θεό Ποσειδώνα).
Η παραπάνω άποψη θα τεκμηριωθεί αναλυτικά κάποια στιγμή στο θέμα του Ομήρου. Και προς υποστήριξή της θα αναφερθώ στην ερευνήτρια Edna Lei που είχε κάθε δίκιο να θεωρεί την Πτώση της Τροίας ως αλληγορική περιγραφή του φαινομένου της Μετάπτωσης των Ισημεριών (χωρίς όμως να αναφέρεται στις εποχές του Κριού και των Ιχθύων).
quote:
kost :Πέρα από το καθαρά αστρονομικό φαινόμενο της Μετάπτωσης των Ισημεριών -που φαίνεται πολύ πιθανό, εάν όχι βέβαιο, πως το γνώριζαν οι προηγμένοι επιστημονικά λαοί της αρχαιότητας- καλό είναι να εξετάσουμε την Αστρολογική ουσία του θέματος.
Οι αρχαίοι λαοί στο σύνολό τους ήταν βαθιά πεπεισμένοι στην ισχύ της Αστρολογίας, και αυτό όχι χάρη κάποιας μυστικής διαίσθησης ή αποκαλυπτικής γνώσης αλλά χάρη στις επιστημονικές τους παρατηρήσεις.
Και φαίνεται να γνώριζαν ότι η αλλαγή κάθε Πλατωνικού Μήνα αποτελεί κομβικότατο χρονικό σημείο που σηματοδοτεί εξαιρετικά σημαντικές αλλαγές σε κάθε επίπεδο.
Και ότι η θεολογική περιγραφή της "Πτώσης του Κόσμου" -όπως τον ξέρουμε- ουσιαστικά δεν είναι παρά το αστρολογικό αντίκρυσμα στη Γη του φαινομένου της "πτώσης" του εκάστοτε κυβερνώντος ζωδίου και της διαδοχής του από το επόμενο! Διότι σύμφωνα με την ερμητική αρχή -που αφορά πρωτίστως την Αστρολογική θεωρία- ισχύει το "όπως πάνω έτσι και κάτω".
Ο μεγάλος Carl Jung είναι ένας από τους ελάχιστους -δυστυχώς- επιστήμονες και στοχαστές που καταπιάστηκαν σοβαρα με το εν λόγω θέμα. Επέδειξε βαθιά γνώση του συμβόλου κι αρχετύπου των Ιχθύων αφιερώνοντας εκατοντάδες σελίδες διεξοδικής ανάλυσης και τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι «Η πορεία της θρησκευτικής μας ιστορίας θα μπορούσε να προβλεφθεί, τόσο αναφορικά με το χρόνο όσο και με το περιεχόμενο, από την μετάπτωση των ισημεριών διαμέσου του ζωδίου των Ιχθύων».
Όσον αφορά δε την ανατέλλουσα εποχή του Υδροχόου λέει τα εξής: «Όπως μας είναι γνωστό, έχουμε να κάνουμε με εκδηλώσεις ψυχικών αλλαγών, οι οποίες πάντα εμφανίζονται στο τέλος ενός Πλατωνικού μήνα και στην αρχή ενός άλλου. Κατά τα φαινόμενα, είναι αλλαγές στη μορφολογία των ψυχικών αρχετύπων ή των «θεών», όπως τα έλεγαν κάποτε, οι οποίες επιφέρουν ή συνοδεύουν μακροχρόνιες μεταμορφώσεις στη συλλογική ψυχή. Η μεταμόρφωση αυτή άρχισε με την ανατολή της ιστορικής περιόδου και άφησε τα ίχνη της, πρώτα στην εποχή του Ταύρου, η οποία βρισκόταν στο τέλος της, ύστερα στου Κριού και τελικά στων Ιχθύων, της οποίας η αρχή συμπίπτει με την ανατολή του Χριστιανισμού. Πλησιάζουμε τώρα σε αυτή τη μεγάλη αλλαγή, την οποία μπορεί να την αναμένει κάποιος όταν το εαρινό σημείο μπει στον Υδροχόο…».
Η μεταβολή των Αρχετύπων -σαν αποτέλεσμα του φαινομένου της μετάπτωσης των ισημεριών- είναι ένα τεράστιο θέμα προς ανάλυση, και μακάρι να βρω κάποια στιγμή το χρόνο να παραθέσω κάποιες απόψεις...Εδώ αρκεί να υπενθυμίσουμε το πιο γνωστό παράδειγμα: οι προφανείς διαφορές στο πνεύμα της Π. Διαθήκης από την Καινή Διαθήκη εξηγούνται με βάση την εν λόγω μεταβολή στα ψυχικά αρχέτυπα και το πέρασμα από την πολεμική εποχή του Κριού (και τον σκληροτράχηλο, αιματοβαμμένο θεό) στην εποχή των Ιχθύων και τον θνήσκοντα θεό των θλίψεων, της συγχώρεσης και της αγάπης.
Το παραπάνω βέβαια είναι γνωστό και έχει τονιστεί από αρκετούς μελετητές.
Ουδείς όμως δεν έχει παρατηρήσει ότι και τα δύο Ομηρικά Έπη διέπονται από το ίδιο πνεύμα, με τη μεν Ιλιάδα να αποτελεί την επιτομή της πολεμικής εποχής του Κριού, και την Οδύσσεια να αποτελεί μία εκπληκτική αλληγορική διδασκαλία περί της επερχόμενης -τότε- εποχής των Ιχθύων (οι οποίοι διαχρονικά κυβερνώνται από τον θεό Ποσειδώνα).
Η παραπάνω άποψη θα τεκμηριωθεί αναλυτικά κάποια στιγμή στο θέμα του Ομήρου. Και προς υποστήριξή της θα αναφερθώ στην ερευνήτρια Edna Lei που είχε κάθε δίκιο να θεωρεί την Πτώση της Τροίας ως αλληγορική περιγραφή του φαινομένου της Μετάπτωσης των Ισημεριών (χωρίς όμως να αναφέρεται στις εποχές του Κριού και των Ιχθύων).
Η κάθε παράγραφος, kost, του εξαιρετικού μηνύματός σου, έχει τεράστιο ενδιαφέρον για το θέμα που πραγματευόμαστε. Με μεγάλη ανυπομονησία περιμένω, όταν θα έχεις τον απαιτούμενο χρόνο, να επιλέξεις όποια από τις προσεγγίσεις του θέματός μας έθεσες, να μας την (ή τις) παρουσιάσεις στο μέλλον σε όποια έκταση εσύ επιθυμείς και μπορείς !
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Στο “Hamlet’s Mill” έχουν καταχωριστεί σε μια κατηγορία που τους χαρακτηρίζει “σύνθετες διηγήσεις που δεν προήλθαν φυσικά” .
Οι νορβηγικές παραδόσεις που μας μιλούν για τον τερατώδη λύκο Φενρίρ και τους κραδασμούς που συντάραξαν τη μελία Ιγκντρασίλ συνεχίζουν περιγράφοντας τις σκηνές της αποκάλυψης από την τελευταία μάχη των θεών , όταν οι δυνάμεις της Βαλχάλα συμπαρατάχτηκαν στο πλευρό της “τάξης” .
Στα τείχη της Βαλχάλα .
Την κάθε πόρτα οχτακόσιοι μαχητές περνούν ,
Όταν το Λύκο παν να πολεμήσουν” .
Από τους παραπάνω στίχους δε μαθαίνουμε απλά για τους μαχητές της Βαλχάλα , αλλά υποσυνείδητα υπολογίζουμε το συνολικό τους αριθμό : 540 x 800 = 432.000 .
Όπως θα δούμε αυτό το σύνολο συνδέεται μαθηματικά με το φαινόμενο της Μετάπτωσης .
Ένα τέτοιο νούμερο είναι αδύνατο να προέκυψε τυχαία στη νορβηγική μυθολογία , ιδιαίτερα σε ένα κείμενο που προηγουμένως έχει αναφερθεί σε μια τόσο σοβαρή “ουράνια διατάραξη” , που προκάλεσε τη μετακίνηση των αστεριών από τη θέση τους .
Για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει , πρέπει να αποσαφηνίσουμε το αρχαίο “μήνυμα” , που υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν ο Ντε Σαντιλάνα και η Φον Ντέχεντ .
Αυτή η εικόνα μετατρέπει το φωτεινό θόλο της ουράνιας σφαίρας σε ένα κομμάτι ενός τεράστιου και περίπλοκου μηχανισμού . Σαν ένας τροχός , σαν μια δίνη , αυτή η μηχανή γυρνά ασταμάτητα και οι κινήσεις της ρυθμίζονται από τον Ήλιο , ο οποίος κάθε μήνα ανατέλλει από τον ένα αστερισμό του ζωδιακού κύκλου στον άλλο .
Τα τέσσερα σημεία – κλειδιά του έτους είναι οι ισημερίες (άνοιξη , φθινόπωρο) και τα ηλιοστάσια (χειμώνας , καλοκαίρι) .
Όπως είναι φυσικό , σε κάθε σημείο ο Ήλιος ανατέλλει σε διαφορετικό αστερισμό (π.χ. αν ανατέλλει στους Ιχθύς στην ισημερία της άνοιξης όπως συνέβαινε πριν λίγα χρόνια , τότε θα πρέπει να εμφανιστεί στην Παρθένο στην ισημερία του φθινοπώρου , στους Διδύμους στο ηλιοστάσιο του καλοκαιριού και στον Τοξότη στο ηλιοστάσιο του χειμώνα) .
Τα τελευταία δύο χιλιάδες χρόνια ο Ήλιος εκτελεί τις ίδιες κινήσεις και στις τέσσερις περιπτώσεις . Όπως έχομε διαπιστώσει , μετάπτωση των ισημεριών σημαίνει ότι σήμερα το εαρινό σημείο μετατέθηκε από τους Ιχθύς στον Υδροχόο . Οι τρεις δε αστερισμοί που χαρακτηρίζουν τα υπόλοιπα τρία σημεία θα μετακινηθούν (από την Παρθένο , τους Διδύμους και τον Τοξότη , στο Λέοντα , τον Ταύρο και το Σκορπιό) και με καλοζυγισμένες κινήσεις ο γιγαντιαίος μηχανισμός του ουρανού θα αλλάξει γρανάζι . . .
Ο Ντε Σαντιλάνα και η Φον Ντέχεντ εξηγούν ότι στην αρχαϊκή επιστημονική γλώσσα που έχουν ανακαλύψει η μελία Ιγκντρασίλ “αντιπροσωπεύει τον άξονα της Γης”, κάτι σαν τον άξονα στον τροχό ενός μύλου , που (για τον παρατηρητή του βόρειου ημισφαιρίου) επεκτείνεται από το Βόρειο Πόλο προς την Ουράνια σφαίρα . .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Οι άξονες του μυθικού κειμένου δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο μιας στείρας , κατά λέξη ανάλυσης . Μόνο η προσέγγιση της ολότητας των παραδόσεων είναι ικανή να μας δώσει τις απαντήσεις που αναζητάμε . . .
Όπως η ακτίνα σταδιακά θα μας οδηγήσει στον κύκλο , έτσι και ο άξονας θα μπορούσε να μας φέρει στο νου τους δύο μεγάλους καθορισμένους κύκλους στην επιφάνεια της γήινης σφαίρας , τους κόλουρους του ηλιοστασίου και της ισημερίας .
Αυτοί οι κόλουροι , οι οποίοι τέμνονται στον ουράνιο Βόρειο Πόλο είναι τα φανταστικά στεφάνια που ενώνουν τα δύο σημεία της ισημερίας (21 Μαρτίου , 23 Σεπτεμβρίου) και τα δύο σημεία του ηλιοστασίου (21 Ιουνίου , 21 Δεκεμβρίου) , καθώς η Γη ακολουθεί την τροχιά της γύρω από τον Ήλιο .
Το συμπέρασμα που απορρέει από τα παραπάνω είναι ότι “ο πολικός άξονας δεν πρέπι να αποσυνδέεται από τους κύκλους που μετακινούνται μαζί του στον ουρανό . Ο άξονας πρέπει να θεωρείται ένα με το πλαίσιο μέσα στο οποίο βρίσκεται”.
Ο Ντε Σαντιλάνα και η Φον Ντέχεντ είναι πεισμένοι ότι δεν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πίστη αλλά με μια αλληγορία .
Επιμένουν ότι η ιδέα ενός σφαιρικού πλαισίου , αποτελούμενου από δύο αλληλοτεμνόμενα στεφάνια και έναν άξονα , δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να θεωρείται ταυτόσημη με τον τρόπο που οι επιστήμονες της αρχαιότητας αντιμετώπιζαν το σύμπαν .
Αντιθέτως , πρέπει να ιδωθεί σαν ένα “εργαλείο” σχεδιασμένο για να βοηθήσει την ανθρώπινη σκέψη να σπάσει το κώδικα της δύσκολης αστρονομικής ανακάλυψης της μετάπτωσης των ισημεριών .
Είναι ένα εργαλείο που επανεμφανίζεται συνέχεια σε αμέτρητες παραλλαγές , στους μύθους ολόκληρου του αρχαίου κόσμου .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Υπάρχουν κι άλλα αποσπάσματα , που κατά τη γνώμη μου , άξιζαν περισσότερη μελέτη από αυτή που τους αφιέρωσαν οι επιστήμονες . Να μερικά παραδείγματα :“Ω πατέρα μου , μεγάλε Βασιλιά ,
η σχισμή του ουράνιου παραθύρου έχει ανοίξει για σένα .” (Ρήση 604)Η πόρτα του ουρανού στον ορίζοντα ανοίγει για σένα ,
οι θεοί χαίρονται που θα σε συναντήσουν . . .
Μπορείς να καθίσεις σ’ αυτό το σιδερένιο θρόνο σου ,
Όπως ο Μέγας που βρίσκεται στην Ηλιούπολη .” (Ρήση 610)Ω Βασιλιά μπορείς να ανέβεις . . .
Ο ουρανός στριφογυρίζει μπροστά σου ,
Η γη τρέμει μπροστά σου ,
Τα Άφθαρτα Άστρα σε φοβούνται .
Έχω έρθει σε σένα ,
Ω εσύ του οποίου τα seats είναι κρυμμένα ,
Για να σε αγκαλιάσω στον ουρανό . . .” (Ρήση 667)Η γη μιλάει , η πύλη του θεού επί της γης είναι ανοιχτή ,
οι πόρτες του Γκεμπ είναι ανοιχτές για σένα . . .
Μπορείς να μετακινηθείς προς τον ουρανό
Μαζί με το σιδερένιο θρόνο σου .” (Ρήση 483)Ω πατέρα μου βασιλιά ,
Τέτοια είναι η πορεία σου από τότε που έγινες θεός ,
Το ταξίδι σου ως ουράνιας ύπαρξης .
Στέκεσαι στη Συνάθροιση του ορίζοντα
και κάθεσαι σ’ αυτό το σιδερένιο θρόνο που οι θεοί θαυμάζουν . . .” (Ρήση 673)Οι συνεχείς αναφορές στο σίδηρο , παρότι εύκολο να παραβλεφθούν , είναι περίεργες .Ο σίδηρος , ήταν σπάνιο μέταλλο στην αρχαία Αίγυπτο , ιδιαίτερα την εποχή των Πυραμίδων , όπου υποτίθεται ότι ήταν διαθέσιμο μόνο σε μορφή μετεωρίτη . Ωστόσο , στα “Κείμενα των Πυραμίδων” αναφερόταν μία πληθώρα σιδερένιων αντικειμένων : σιδερένια πιάτα στον ουρανό , σιδερένιοι θρόνοι , κάπου αλλού ένα σιδερένιο σκήπτρο (Ρήση 665C) , ακόμη και σιδερένια κόκαλα για το Βασιλιά (Ρήση 325 , 684 , και 723) .
Στην αρχαία Αίγυπτο , το όνομα που χρησιμοποιούσαν για το σίδηρο ήταν bja, μια λέξη που σήμαινε “μέταλλο του ουρανού” ή “θεϊκό μέταλλο” . Η γνώση του σιδήρου θεωρούνταν , επομένως , επίσης ένα δώρο σταλμένο από τους θεούς . . .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Συμφωνώ. Φυσικά και ο ουρανός είναι μεταλλικός και στερεός. Δεν αποτελείται μόνο από αέρια, αλλά υγρά και στερεά στοιχεία επίσης. Από τη στιγμή που πέφτει ο μετεωρίτης είναι 100% λογικό να υποθέσεις ότι έτσι είναι και πράγματι έτσι είναι.