- Διαδίκτυο: Δούρειος Ίππος για την Πνευματικότητα? - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Συνηθίζεται να αποκαλούμε το τεράστιο αυτό πλέγμα των κόμβων που αποτελούν τον αλληλεπιδραστικό πληροφοριακό χώρο, Κυβερνοχώρο. Ο όρος πρωτοεμφανίστηκε στη νουβέλα του William Gibson με τον τίτλο Neuromancer, η οποία εκδόθηκε το 1984 και τον περιγράφει σαν "μια συλλογική παραίσθηση, μια γραφική αναπαράσταση δεδομένων που έχουν αποσπαστεί από όλους τους υπολογιστές μέσα στο ανθρώπινο σύστημα". Μπορεί ακόμα να οριστεί σαν "εικονικός χώρος" (Que’s Computer and Internet Dictionar), αφού η παρουσία των υπολοίπων χρηστών είναι ουσιαστικά η αίσθηση που δημιουργείται μέσω της αλληλεπίδρασης μαζί τους- έστω σε πραγματικό χρόνο- και όχι η φυσική τους παρουσία, ενώ ο προσδιορισμός του μπορεί να είναι της μορφής "ένας συνθηματικός όρος για την αλληλεπίδραση μεταξύ υπολογιστών και για την επικοινωνιακή βάση που προσφέρεται από το Διαδίκτυο" (The Grolier Multimedia Encyclopedia).
Ανεξάρτητα από τον ορισμό, το τιτάνιο αυτό δίκτυο σαγηνεύει με υποσχέσεις για κάτι ξεχωριστό στο επόμενο link...προσφέρει απλόχερα ανεξερεύνητα μονοπάτια...διατίθεται να ικανοποιήσει περιέργεια, δίψα για γνώση, για μάθηση...κάθε μετάβαση, κάθε παραπομπή, εμπεριέχει το στοιχείο της προσμονής του απροσδόκητου, του καινούριου, του περίεργου, του παράλογου, του πρωτοφανούς. Της αποκάλυψης του κεκρυμμένου, του μυστικού, του αόρατου. Της πτήσης πάνω από πεδία με ανεξερεύνητες ακόμα και τις παρυφές τους...της κατάδυσης σε άγνωστες θάλασσες...της μύησης, γιατί όχι.
Πώς συμμετέχουμε άραγε σ’ αυτό το ταξίδι? η προσοχή μας είναι ελεύθερη ή εξαναγκασμένη απ’ αυτό που παρακολουθούμε? Ποια η δυνατότητα εστίασης της προσοχής σ’ ένα "χώρο" όπου τα ερεθίσματα είναι τόσα πολλά και επικαλυπτόμενα σε βαθμό που να δίνουν την αίσθηση ότι βρίσκεσαι στη μέση ενός πλήθους όπου εκατοντάδες χιλιάδες χέρια προσπαθούν να σε τραβήξουν προς τη δική του κατεύθυνση το καθένα? Ο ίδιος ο διαδικτυακός χώρος με την πολλαπλότητα των ερεθισμάτων δεν καθιστά ατελέσφορη κάθε προσπάθεια εστίασης της προσοχής?
Μήπως- επιπλέον- κατά τη διάρκεια της πλοήγησης "απουσιάζει" το φυσικό μας σώμα? η στιγμή που το πλαίσιο διαλόγου γράφει "σύνδεση με το δίκτυο" σηματοδοτεί την απαρχή της "αποσύνδεσης" του νου από το σώμα? συμμετέχει μόνο ο νους, αποκομμένος, έχοντας χάσει το σύνδεσμό του με την πραγματικότητα? Κατακερματιζόμαστε?
Ας δούμε τη σημασία του δίπτυχου νους/σώμα και πως σχετίζεται με την ελεύθερη προσοχή:
Η ελεύθερη, εστιασμένη προσοχή, μας εφοδιάζει με τη δυνατότητα να αντιλαμβανόμαστε την αυξημένη συνθετότητα των αντικειμένων που μας περιβάλουν, νιώθοντας έτσι το μυστήριο του υλικού κόσμου ο οποίος μας αποκαλύπτεται στο μεγαλείο των λεπτομερειών του και της πολυπλοκότητάς του. Στην πνευματική ζωή, μας επιτρέπει να βλέπουμε πέρα από τις ψευδαισθήσεις που μας χωρίζουν απ’ αυτό που είμαστε πραγματικά, απ’ αυτό που είναι πραγματικά ο κόσμος. Αν η προσοχή εξαναγκάζεται, αν δεν είναι ελεύθερη, βρισκόμαστε πιασμένοι σε δίχτυα ψευδαισθήσεων, σε προσκολλήσεις, σε αποσπάσεις.
Η ελεύθερη προσοχή είναι το μονοπάτι για κάθε πνευματική αλήθεια, η οδός προς την εσωτερική ελευθερία. Καλύπτεται όμως συνήθως από τις εξαρτήσεις του νου, αυτές που τελικά διαχωρίζουν τον εγκέφαλο από το σώμα. Αν δεχτούμε ότι κατά τη διάρκεια της περιήγησής μας στον Κυβερνοχώρο προκαλείται ρήξη μεταξύ νου και σώματος λόγω της εξαναγκασμένης προσοχής, ελαχιστοποιείται αυτόματα η αίσθηση που έχουμε για το φυσικό μας σώμα, κάτι που ενδεχομένως θέτει μακροπρόθεσμα σε κίνδυνο τη συνείδησή μας, τις πνευματικές μας δυνατότητες γενικότερα. (η πρακτική του διαλογισμού, είτε πρόκειται για χριστιανική, εβραϊκή ή μουσουλμανική προσευχή είτε γιόγκα, θεμελιώνεται στο σώμα με την υιοθέτηση ειδικών στάσεων)
Ναι, το Διαδίκτυο προσφέρει άπειρες δυνατότητες.
Μήπως όμως τη στιγμή που πιστεύουμε ότι εξυπηρετεί τις πνευματικές μας ανάγκες, μας "κλέβει" διακριτικά? Μήπως βγάζει από την εξίσωση τον άνθρωπο ακυρώνοντας το βασικό αίτημα της πνευματικότητας που είναι η ανάγκη να διεισδύει κανείς στην πραγματικότητα, και όχι να αφήνεται στην παραζάλη των αφαιρέσεών της, αν θέλει να ανακαλύψει αυτό που βρίσκεται πίσω της και δημιουργεί τον ορατό κόσμο? Μήπως οι στρατιώτες που κρύβει μέσα του αυτός ο "Δούρειος Ίππος" έχουν επιλέξει να μας υπονομεύουν συστηματικά εθίζοντάς μας σ’ ένα "σέρφινγκ" οι επιδράσεις του οποίου χαρακτηρίζονται από ορισμένους ψυχολόγους "διαταραχές λόγω δικτυακού εθισμού", αντί να μας εξοντώσουν με συνοπτικές διαδικασίες?
Προσωπικά με ενοχλεί περισσότερο η παρακολούθηση των προσωπικών μας κινήσεων και η ασύστολη παρενόχλησή μας, η οικειοποίηση στοιχείων μας (πλαστογραφία) για junk mail με τη δική μας διεύθυνση ως αποστολέα, οι ιοί, τέτοια.
Τι να κάνουμε, πρέπει να μάθουμε να επιβιώνουμε στην εικονική πραγματικότητα ή μάλλον στην πραγματική εικονικότητα.
quote:
Μήπως όμως τη στιγμή που πιστεύουμε ότι εξυπηρετεί τις πνευματικές μας ανάγκες, μας "κλέβει" διακριτικά?
Ως εργαλείο το αποτέλεσμά του εξαρτάται από την χρήση που θα του κάνουμε. Δεν "πιστεύουμε πως εξυπηρετεί τις πνευματικές μας ανάγκες" όταν στέλνουμε ένα ανέκδοτο σε έναν γνωστό, όταν κατεβάζουμε πορνό, όταν συμπληρώνουμε ένα χαρτί της Εφορίας on line. Δεν παρουσιάζεται το διαδύκτιο ως μια πνευματική πανάκεια για να αποφανθούμε πως μας εξαπατά. Είναι διαφορετικά πράγματα για κάθε χρήση και κάθε άνθρωπο. Και το τι είναι για μας εξαρτάται από το τι θέλουμε να είναι, από το τι είμαστε εμείς όταν το χρησιμοποιούμε.
Στέκομαι και στα εξής:
quote:
Ο ίδιος ο διαδικτυακός χώρος με την πολλαπλότητα των ερεθισμάτων δεν καθιστά ατελέσφορη κάθε προσπάθεια εστίασης της προσοχής?
και
quote:
Αν η προσοχή εξαναγκάζεται, αν δεν είναι ελεύθερη, βρισκόμαστε πιασμένοι σε δίχτυα ψευδαισθήσεων, σε προσκολλήσεις, σε αποσπάσεις.
Αυτά δεν θα μπορούσαν να είναι και περιγραφές του ίδιου του κόσμου που βιώνουμε, της καθημερινής πραγματικότητας; Η προσοχή μας δεν εξαναγκάζεται από όσα που μας περιβάλλουν; Γιατί είναι χειρότερο το διαδύκτιο από κάτι άλλο; Κατά μια έννοια δεν είναι και η πραγματικότητα ένας Κυβερνοχώρος (με τον οποίο αλληλεπιδράμε και με το "meatware", για να θυμηθώ κι εγώ έναν cyberpunk όρο);
Ακόμα:
quote:
Μήπως- επιπλέον- κατά τη διάρκεια της πλοήγησης "απουσιάζει" το φυσικό μας σώμα? η στιγμή που το πλαίσιο διαλόγου γράφει "σύνδεση με το δίκτυο" σηματοδοτεί την απαρχή της "αποσύνδεσης" του νου από το σώμα? συμμετέχει μόνο ο νους, αποκομμένος, έχοντας χάσει το σύνδεσμό του με την πραγματικότητα? Κατακερματιζόμαστε?
Μήπως αυτά μας συμβαίνουν και όταν γοητευμένοι βυθιζόμαστε σε ένα βιβλίο; Γιατί δεν το λέμε "κατακερματισμό" αυτό;
Η πολλαπλότητα των ερεθισμάτων πράγματι απαιτεί ισχυρότερα φίλτρα και άμυνες. Όπως η σύγχρονη ζωή, όπως μια βόλτα σε μια βιβλιοθήκη. Απαιτεί ενισχυμένα κριτήρια που δεν έχουμε όλοι κι ας τα χρειαζόμαστε τόσο πολύ.
quote:
Η ελεύθερη προσοχή είναι το μονοπάτι για κάθε πνευματική αλήθεια, η οδός προς την εσωτερική ελευθερία.
Κι αυτό ισχύει σήμερα όσο και άλλοτε. Αλλά το διαδύκτιο δεν είναι διαλογισμός, θρησκεία, ιδεολογία, δόγμα. Είναι ένας ακόμη τρόπος αλληλεπίδρασης με τον κόσμο και τους ανθρώπους. Κι αυτό δεν ήταν ποτέ εύκολο, ούτε μας πρόσφερε ποτέ καμιά αλήθεια στο πιάτο.
Δεν υπάρχει ανάγκη να δαιμονοποιούμε ή να εξωραϊζουμε τα πράγματα. Και με το διαδύκτιο, όπως και με κάθε μέσο ή εργαλείο, ο ανόητος θα βρει τρόπους να γίνει πιο ανόητος και ο σοφός πιο σοφός. Κάποιος θα κάνει καλό και κάποιος κακό. Το μόνο ζητούμενο είναι το πού θα επιλέξουμε να σταθούμε εμείς. Και, παρά τις άπειρες επιρροές που δεχόμαστε, αυτό εξακολουθεί να είναι δικιά μας ευθύνη από την αρχαιότητα ως σήμερα.
No Method, No Guru, No Teacher
ΦΙΛΕ ΜΟΥ maverick_l ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΟΥ.....
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΔΥΝΑΜΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑΖΕΙΣ ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ.....
ΕΚΕΙ ΔΥΝΑΣΑΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ Η ΣΧΕΔΟΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ....
ΒΕΒΑΙΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ...
ΑΛΛΑ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΔΕΝ ΔΥΝΑΣΑΙ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ?????
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ...
ΣΥΜΦΩΝΩ ΣΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ wendigo
quote:
Πιστεύω πως το διαδύκτιο είναι ένα εργαλείο, όπως το τηλέφωνο (ο πρώτος "κυβερνοχώρος" που δημιουργήσαμε!) και τα βιβλία.
quote:
Ως εργαλείο το αποτέλεσμά του εξαρτάται από την χρήση που θα του κάνουμε. Δεν "πιστεύουμε πως εξυπηρετεί τις πνευματικές μας ανάγκες" όταν στέλνουμε ένα ανέκδοτο σε έναν γνωστό, όταν κατεβάζουμε πορνό, όταν συμπληρώνουμε ένα χαρτί της Εφορίας on line. Δεν παρουσιάζεται το διαδύκτιο ως μια πνευματική πανάκεια για να αποφανθούμε πως μας εξαπατά. Είναι διαφορετικά πράγματα για κάθε χρήση και κάθε άνθρωπο. Και το τι είναι για μας εξαρτάται από το τι θέλουμε να είναι, από το τι είμαστε εμείς όταν το χρησιμοποιούμε.
Η ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ Spiral
quote:ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ....
Προσωπικά με ενοχλεί περισσότερο η παρακολούθηση των προσωπικών μας κινήσεων και η ασύστολη παρενόχλησή μας, η οικειοποίηση στοιχείων μας (πλαστογραφία) για junk mail με τη δική μας διεύθυνση ως αποστολέα, οι ιοί, τέτοια.
ΕΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΤΩΡΑ..
ΔΕΝ ΘΑ ΟΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΜΑΣ...
ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΟΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ????????
AΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ.....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή σας
Προσπάθησα να επικεντρώσω στην προσωπική μου αίσθηση ότι ο κυβερνοχώρος βρίθει απο αφαιρέσεις σε βαθμό πολλαπλάσιο απο την καθημερινή εμπειρία και μάλιστα δημιουργεί την αίσθηση "απώλειας" του φυσικού σώματος.
Θεωρώ ότι ο χάρτης της πραγματικότητας γίνεται περισσότερο ασαφής απ' ότι στην "έξω ζωή", παρά το γεγονός ότι και σ' αυτήν η προσοχή μας είναι συνεχώς διασπασμένη. Ίσως εδώ μέσα ισχύει σε υπερθετικό βαθμό η ρήση "ο χάρτης δεν είναι η περιοχή".
Η "εξαπάτηση" που αναφέρω είναι μεταφορική και σχετίζεται με το μέγεθος της ασάφειας που τελικά προκαλεί ασυνέχεια με το φυσικό σώμα, και όχι με την ευκόλως εννοούμενη και προφανή διαπίστωση ότι τα παρεχόμενα απο το δίκτυο δεν αποτελούν πνευματική πανάκεια.
(Προσοχή, wendigo: έγραψα "ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ που πιστεύουμε ότι εξυπηρετεί τις πνευματικές μας ανάγκες", όταν δηλαδή π.χ. μελετάμε ένα θέμα, όντας on line . Σαφώς και μια υποβολή δήλωσης στην εφορία δεν είναι εκπλήρωση πνευματικής ανάγκης. Δεν ισχυρίστηκα ότι η διεκπεραίωση οπιασδήποτε πράξης στο διαδίκτυο έχει τον ίδιο σκοπό).
Εκείνο που με ανησυχεί είναι η συνεχής και καθησυχαστική δήλωση "η χρήση του μπορεί να είναι ορθή ή όχι αλλά αυτό εξαρτάται απο εμένα (ή εμάς).".
Σε τελική ανάλυση, αναρρωτιέμαι αν είναι τελικά ΑΥΤΟ που ελέγχει εμάς κι όχι εμείς αυτό. Έχουμε άραγε επιλογή για το "που θα σταθούμε"?
με...πρόλαβες με αποτέλεσμα να μην αναφερθώ στο προηγούμενο μήνυμά μου και στα δικά σου γραφόμενα,πέρα απ' αυτά των δυο άλλων φίλων. Ας το κάνω τώρα:
Σκουπίδια υπάρχουν παντού, απόλυτα σύμφωνοι. Το διαδίκτυο μπορεί να παρομοιασθεί με ένα βιβλίο απειράριθμων σελίδων σε μερικές απο τις οποίες υπάρχουν διαμάντια, άλλες είναι κενές, άλλες αδιάφορες κ.ο.κ. Κι εδώ απόλυτα σύμφωνοι.
Δεν καταδικάζω το internet. Να σου πω απλά ότι έχω δημιουργήσει και 2-3 πολύ καλές φιλίες που υπο άλλες συνθήκες δεν θα είχα τη δυνατότητα να κάνω.
Συζητάμε. Ναι, πολύ όμορφο και δημιουργικό. Ουδεμία αντίρρηση.
Αλλού είναι ο προβληματισμός μου: ο αυξανόμενος ρυθμός και αριθμός των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων που γίνονται σε εικονικό χώρο, απουσία των φυσικών σωμάτων δηλαδή. Μπορεί να απαριθμήσει κανείς πόσα και ποια είναι αυτά που έχουν εξομοιωθεί? και πόσα έπονται? και πάνω απ' όλα: ΠΟΙΑ? και ποια δυνατότητα θα μας απομείνει τελικά να βιώνουμε τον περίγυρό μας με όλες τις αισθήσεις? θα επηρεάσει αυτό την πνευματικότητά μας? νομίζω ναι.
Ίσως σε βοηθήσει και το προηγούμενο μήνυμά μου, προς spiral και wertigo. Αν τα ξαναγράψω εδώ θα επαναλάβω τον εαυτό μου, κάτι που δεν θα ήθελα να γίνει, για την οικονομία της συζήτησης.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
quote:ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΔΥΝΑΜΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑΖΕΙΣ ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ.....
…Από τα Trojan Horses, τους γνωστούς ιούς. 
Φίλε Maverick, κοίταξε να δεις. Οι απαντήσεις των δυο άλλων φίλων με βρίσκουν σύμφωνο και είναι επαρκώς επεξηγηματικές. Εσύ βέβαια τοποθετείσαι κάπως πιο φιλοσοφικά:
quote:ο αυξανόμενος ρυθμός και αριθμός των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων που γίνονται σε εικονικό χώρο, απουσία των φυσικών σωμάτων δηλαδή.
Με την οποία θέση επίσης συμφωνώ, αλλά εν τοιαύτη περιπτώσει θα πάω πιο πέρα: Βλέπεις πια την κοινωνία να λειτουργεί σε επίπεδο γειτονιάς; Εννοώ, υπάρχει πια η αμεσότητα την οποία εμείς οι παλαιότεροι προλάβαμε;
Η ανάπτυξη των τεχνολογιών άνοιξε νέους ορίζοντες, κυριολεκτικά. Όλος ο κόσμος σήμερα είναι απίστευτα κοντά και απίστευτα μακριά! Όμως το internet είναι «το κερασάκι στην τούρτα». Αρχίσαμε με το τηλέφωνο, όπως γράφει ο φίλος Wendingo, συνεχίσαμε με άλλα τέτοια μέσα… δηλαδή το κινητό τηλέφωνο πού το πας, αφού φτάσαμε στο σημείο να στέλνουμε γραπτά μηνύματα στο διπλανό δωμάτιο;
Δεν είναι τα μέσα, είναι η χρήση τους. Δεν εμποδίζει ούτε το διαδίκτυο ούτε το σταθερό τηλέφωνο την ανθρώπινη επαφή. Από την άλλη πλευρά, ας σκεφτούμε σε πόσες περιπτώσεις διευκολύνουν την υποκατάστασή της, όταν η άμεση επικοινωνία δεν είναι εφικτή.
Θα σου πω κάτι άλλο που δεν έχει πλήρη σχέση με το θέμα, αλλά είναι χαρακτηριστικό: Μια φορά κι έναν καιρό, στα φοιτητικά μου χρόνια όταν ήμουν υποχρεωμένος να ετοιμάζω εργασίες, έτρεχα σε βιβλιοθήκες χωρίς να ξέρω και τι να ζητήσω. Σήμερα, αρκεί να δώσω μια λέξη σε μια μηχανή αναζήτησης και να βρω ένα σωρό πληροφορίες (οι οποίες μάλιστα εκφράζουν και διαφορετικές απόψεις αντί για μονόπλευρη τοποθέτηση). Τα τελευταία χρόνια, λόγω διαδικτύου, έχω μάθει πολύ περισσότερα από όσα μάθαινα μια ζωή ολόκληρη. Τι να την κάνω λοιπόν την παρουσία του φυσικού σώματος του βιβλιοθηκάριου, σε μια τέτοια περίπτωση; Τι να τον κάνω τον πωλητή, αφού μπορώ να κάνω μια παραγγελία μέσω διαδικτύου; Όμως, με τον άνθρωπο που έχει την «Έβγα της γειτονιάς» μου είμαστε φίλοι γιατί αυτή είναι μια άλλη περίπτωση, είναι η επαναλαμβανόμενη σχέση και όχι η περιστασιακή γνωριμία.
Ελπίζω να είμαι σαφής. Οι άνθρωποι πάντα θα έχουν την ανάγκη τους ανθρώπους και πάντα θα βρίσκουμε τρόπους να βρισκόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο, όταν πραγματικά χρειάζεται ή το θέλουμε. Τα νέα μέσα μας επιτρέπουν την πολυτέλεια να είμαστε πιο επιλεκτικοί. Παραμένω λοιπόν στην πρακτική άποψη ότι το διαδίκτυο είναι ένα εργαλείο πολλαπλών εφαρμογών και σε εμάς εναπόκειται το πώς θα το χρησιμοποιήσουμε, όπως σε εμάς εναπόκειται το πώς θα χρησιμοποιήσουμε το κάθε τι.
οι "παλαιότεροι" κάνουν μπαμ ε??? χαχα...τέλος πάντων, για να δούμε τι έχουμε...
Σε βρίσκω αισιόδοξο, όπως και τους υπόλοιπους φίλους.Διαπιστώνω για άλλη μια φορά την ακλόνητη σιγουριά ότι μπορούμε να ελέγξουμε το μέσο.Η άποψή μου είναι αντίθετη.Πιστεύω ότι το μέσο μας χειραγωγεί.Απλά καταφεύγουμε στην υπεροχή της φύσης μας είτε επειδή εμεις το δημιουργήσαμε, είτε επειδή βρε αδερφέ είμαστε αρκετά μεγάλοι για να επιλέγουμε τις συμπεριφορές μας. Συνεπώς μπορούμε να το ελέγχουμε σε ότι αφορά τις επιδράσεις του πάνω μας.Λογική η συνεπαγωγή, αλλά δεν με πείθει.
Να το θέσω διαφορετικά,μιλώντας για τον εαυτό μου: μπορώ να βρω εκατό λόγους για να σερφάρω και έναν για να μην σερφάρω. Γιατί άραγε? έχω δώσει την εξής απάντηση: είμαι εθισμένος. Προλαβαίνω μια πιθανή ατάκα: "αν σε ενοχλεί κόφτο,είναι στο χέρι σου" (όπως οι άκαπνοι, που κάνουν κύρηγμα στους καπνιστές δηλαδή). Απαντώ: "κόφτο πρώτα εσύ και μετά δίδαξέ μου τον τρόπο να το κάνω κι εγώ, γιατί μόνος μου δεν τον έχω βρει.Αν πάλι δεν χρησιμοποιείς το μέσον αυτό δεν έχεις δικαίωμα να μου προτείνεις κάτι τέτοιο γιατί πολύ απλά δεν ξέρεις για ποιο πράγμα μιλάω".
Έχω επίσης την αίσθηση ότι όσοι φίλοι ασχολήθηκαν μέχρι τώρα με το θέμα που έθεσα το αντιμετωπίζουν αποσπασματικά (δεν είναι κακό αυτό) σχολιάζοντας μερικές αποστροφές του λόγου μου (λόγου?!) εμμένοντας στην προφανή θέση ότι το διαδίκτυο προσφέρει πάμπολλες δυνατότητες. Ποτέ δεν ισχυρίστηκα το αντίθετο. Ίσως δεν έχω καταφέρει να κάνω κατανοητή τη θέση μου, ίσως πάλι να την έχω κάνει και με το παραπάνω και απλά να μην καταλαβαίνω ΕΓΩ τι μου λένε. Εν πάσει περιπτώσει, θα συνοψίσω σε λίγες γραμμές τον προβληματισμό μου για μια ακόμη φορά, κάπως παραλλαγμένο:
Αντιλαμβάνομαι (όχι ορίζω, αντιλαμβάνομαι) την πνευματικότητα σαν τη σειρά εκείνη των νοητικών διεργασιών που αποσκοπούν στην προσέγγιση της φύσης και του εαυτού μας μέσω της διείσδυσης στην πραγματικότητα με ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΦΗ μ' αυτήν και όχι με τις αφαιρέσεις της. Το σώμα, η φυσική μας παρουσία δηλαδή, όχι μόνο υποβοηθά στην προσπάθειά μας αυτή, αλλά η ενεργή παρουσία του είναι απολύτως απαραίτητη. Η όλο και αυξανόμενη υποκατάσταση των πραγματικών γεγονότων με εικονικά, με προσομοιώσεις δηλαδή, κόβει το δεσμό νου/σώματος με αποτέλεσμα την όλο και αυξανόμενη στρέβλωση των όσων προσλαμβάνουμε.
Φιλοσοφική η προσέγγισή μου αγαπητέ spiral? μπορεί...
αλήθεια, σκέφτηκες ποτέ το ενδεχόμενο ο "άνθρωπος της ΕΒΓΑ" να στηθεί μπροστά σ' έναν υπολογιστή και να ρυθμίζει τον αυτόματο πωλητή του μαγαζιού του είτε το θέλει είτε ΔΕΝ το θέλει?
Αυτό ακριβώς φοβάμαι, όχι την απουσία του βιβλιοθηκάριου (εκτός αν ήταν θηλυκού γένους και...συμπαθητικούλα )
(Το διαδίκτυο δεν νομίζω ότι είναι το "κερασάκι στην τούρτα" , αλλά τα 9/10 του παγόβουνου που βρίσκονται κάτω απο το...τηλέφωνο που επιπλέει).
σ' ευχαριστώ
τα λέμε
Είσαι σε καλό δρόμο διότι βλέπεις σε βάθος χρόνου
Το φυσικό σώμα οδηγείται στην απόλυτη ακαμψία
Σε λίγο καιρό όλες οι φυσικές λειτουργίες του ανθρώπου (από τις πλέον ζωτικές έως τις πιο σύνθετες,πχ. επικοινωνία,δουλειά κτλ.)θα διεκπεραιώνονται μέσω του Δικτύου
Θα περιέγραφα την κατάσταση ως ένα παράλογο μίγμα ευφυίας-αποχαύνωσης
Συνέχισε το σκεπτικό σου,είσαι σωστός
Έχει και μια πνευματική διεργασία αυτό, καθώς προσπαθούμε να κατανοήσουμε ο ένας τον άλλον όχι με τη φυσική του παρουσία, αλλά με τον τρόπο που εκφράζεται. Άρα, η τεχνολογία μας κάνει πιο σοφιστικέ!
Και τι διαφορά είχαν οι άνθρωποι που αλληλογραφούσαν με χαρτί και μολύβι από εμάς που αλληλογραφούμε ηλεκτρονικά;
quote:Αντιλαμβάνομαι (όχι ορίζω, αντιλαμβάνομαι) την πνευματικότητα σαν τη σειρά εκείνη των νοητικών διεργασιών που αποσκοπούν στην προσέγγιση της φύσης και του εαυτού μας μέσω της διείσδυσης στην πραγματικότητα με ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΦΗ μ' αυτήν και όχι με τις αφαιρέσεις της.
Εν αρχή ην το τσιμέντο, αγαπητέ. Από τότε που οι άνθρωποι οχυρώθηκαν στα κλουβιά τους, διέκοψαν τις πολλές διπλωματικές σχέσεις τους με τη φύση (και τον εαυτό τους).
Αλλά γιατί το διαδίκτυο να σε εμποδίσει να διεισδύσεις στην πραγματική πραγματικότητα, αν το θέλεις πραγματικά;
Εθισμός; Δεν θα έλεγα όχι. Σε πόσα όμως δεν είμαστε εθισμένοι; Πόσοι δεν έχουν παρακάμψει την πνευματικότητα, χωρίς να σερφάρουν στο διαδίκτυο αλλά σερφάροντας σε άλλες απασχολήσεις;
Πόσοι άνθρωποι δεν αποχαυνώθηκαν αλλά δεν έγιναν και ευφυέστεροι, όπως γράφει ο φίλος Kost, με την τηλεόραση;
Οι άνθρωποι είναι εθισμένοι στο να κάνουν τη ζωή τους πιο εύκολη, αναπτύσσοντας νέα μέσα. Το διαδίκτυο εντάσσεται σε αυτήν την κατηγορία και ίσως να είναι πολύ πιο αθώο από άλλα που θα έρθουν.
quote:"αν σε ενοχλεί κόφτο,είναι στο χέρι σου"
Υπάρχει και πιο πρακτική λύση. Μην το κόψεις, μην παραμελείς όμως και την πνευματικότητά σου. Με ένα μαχαίρι, ας πούμε, μπορείς να κόψεις τις φλέβες σου αλλά μπορείς να κόψεις και τα δεσμά σου (μεγάλα λόγια μεγάλων –σε ηλικία– ανδρών).
ΚΑΤΑΝΟΩ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ ΣΟΥ
ΩΣ ΝΕΟ ΜΕΛΟΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΕΩΡΗΣΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΩΣ ΜΕΣΟ
ΑΝΤΑΛΑΓΗΣ ΑΠΟΨΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΔΙΕΡΕΥΝΟΥΜΕ.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΤΑ FORUMS ΒΡΗΚΑ ΤΟΣΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
ΜΟΥ,ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟ
ΟΠΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΝΑ ΔΩ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ
D.H
η φράση σου "παράλογο μίγμα ευφυίας-αποχαύνωσης" μου δημιούργησε έναν συνειρμό: την εικόνα ενός ευφυούς όντος που είναι παρόν σε χίλια μέρη ταυτόχρονα αλλά παραμένει διασωληνωμένο με μηχανική υποστήριξη των φυσικών του λειτουργιών.
Το εξώθησα στα άκρα? σίγουρα ναι, αλλά δε με απασχολεί. Ήθελα απλά να σου περιγράψω τι "είδα" μπροστά μου διαβάζοντας τη φράση σου.
φίλε spiral
θα πάω πιο πίσω απο το τσιμέντο που αναφέρεις. Εν αρχή ην η γεωργία. Απο την εποχή που ο άνθρωπος εγκαταστάθηκε κάπου, άρχισε βαθμιαία να χάνει την επαφή του με τη φύση.
Τι θέλω να πω?
Αν πάμε μ' αυτό το σκεπτικό, όσοι διαβάζουν τα μηνύματά μου θα με θεωρήσουν τεχνοφοβικό, λάτρη του πρωτογονισμού και υπέρμαχο της επικοινωνίας με σήματα καπνού ή ταχυδρομικά περιστέρια. Εννοείται ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι.
Συναρτώ την πνευματικότητά μου με τη φυσική μου παρουσία σ' ένα "καφέ" ή "κουτούκι" (μιας και είμαστε παλιότεροι) παρέα με τον spiral , με τα πραγματικά μας ονόματα, την πραγματική μας εκφορά λόγου και ΠΆΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ με ζώσα την πιθανότητα να με κοιτάξει κάποια στιγμή και να πει: "ψιτ, δεν είσαι και τόσο καλά.Θα μου πεις τι συμβαίνει? το ΒΛΕΠΩ στα μάτια σου"
Το παραπάνω θα μπορούσε να είναι απάντηση στην ερώτησή σου "γιατί το διαδίκτυο να σε εμποδίσει να μπεις στην πραγματική πραγματικότητα αν το θέλεις πραγματικά".
Εδώ θα μου πεις βέβαια ότι αν θέλει κανείς το είδος της ανθρώπινης επαφής που περιέγραψες, μπορεί να το βρει σε ένα καφέ ή ένα κουτούκι κι όχι εδώ μέσα. Συμφωνώ. Με μια επιφύλαξη/ερώτημα, που είναι και η βάση του προβληματισμού μου στο θεματάκι που άνοιξα:
"για πόσο καιρό ακόμα θα μου προσφέρεται αυτή η δυνατότητα?"
φίλε D.H
καμμιά αντίρρηση. Μαζί σου είμαι. Δεν αμφισβητώ τα πλεονεκτήματα του διαδικτύου σ' αυτόν τον τομέα. Έχω κερδίσει κι εγώ πολλά μέσα απο συζητήσεις.
Έχω όμως να πω το εξής:
σίγουρα, όπως όλοι μας, θα έχεις πάει έστω και μια φορά σε internet-cafe...όταν λοιπόν περνώ απ' έξω και βλέπω δέκα, είκοσι, τριάντα ανθρώπους μπροστά στα PC, αναρρωτιέμαι:
"γιατί διάβολε δε συζητούν μεταξύ τους?"
quote:
στην πραγματική πραγματικότητα, αν το θέλεις πραγματικά;
Ανατρίχιασα 
Φίλε Spiral αστειεύομαι.Ελπίζω να μην με παρεξηγήσεις
Επί του θέματος τώρα,αν κατάλαβα καλά,η αγωνία και η ουσία του θέματος του φίλου maverick_l είναι :
quote:
Σε βρίσκω αισιόδοξο, όπως και τους υπόλοιπους φίλους.Διαπιστώνω για άλλη μια φορά την ακλόνητη σιγουριά ότι μπορούμε να ελέγξουμε το μέσο.Η άποψή μου είναι αντίθετη.Πιστεύω ότι το μέσο μας χειραγωγεί.Απλά καταφεύγουμε στην υπεροχή της φύσης μας είτε επειδή εμεις το δημιουργήσαμε, είτε επειδή βρε αδερφέ είμαστε αρκετά μεγάλοι για να επιλέγουμε τις συμπεριφορές μας. Συνεπώς μπορούμε να το ελέγχουμε σε ότι αφορά τις επιδράσεις του πάνω μας.Λογική η συνεπαγωγή, αλλά δεν με πείθει.
Δυστυχώς ζούμε στην εποχή που η τεχνολογία έχει φτάσει να μας ελέγχει-ας μην πω πλήρως-σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό.
Πόσοι από εμάς που λέμε ότι έχουμε ή είναι στο χέρι μας να έχουμε τον έλεγχο,καθήσαμε offline μία μέρα.Πόσοι δεν πανικοβληθήκαμε αν μείναμε χωρίς σύνδεση λες και όλοι είμαστε επιχειρηματιάρες που κάθε δευτερόλεπτο παίζει ρόλο.
Πόσοι από εμάς,όταν χτύπησε το κινητό μας την ώρα που οδηγούσαμε ΔΕΝ απαντήσαμε;
Κατά τ' άλλα το έχουμε ΜΟΝΟΝ για μια ώρα ανάγκης.......
Πιστεύω ότι οι περισσότεροι έχουμε παίξει κάποιο παιγνίδι στο pc μας.
Δεν κόλλησε ποτέ κανείς με κανένα;
Έλα μωρέ θα μου πείτε,αυτό το κάνουμε για πλάκα.
Ναι.....ναι.
Δεν μου αρέσει να κινδυνολογώ και δεν το κάνω.Είναι όμως η αλήθεια.
Βέβαια εμείς που είμαστε πνευματικά και ώριμα άτομα δεν έχουμε φόβο......(???!!!)...το ελέγχουμε.Μπορούμε να μείνουμε ΑΝΕΤΑ χωρίς κομπιούτερ 6 μήνες.ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ (???????!!!!!!!!!)
Έχετε γνωρίσει αλκοολικούς;
Σου λένε: "Εγώ ξερεις τι θέληση έχω; Αύριο αν θέλω το κόβω μαχαίρι".
ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΕΡΝΑΣ ΤΗ ΦΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ ! ! ! (συγγνώμη για την αργκό μου)
Ένα πολύ μεγάλο μέρος της ζωής μας πλέον είναι text και όχι λόγος.
Ξέρετε γράφουμε πολύ πιο εύκολα σε κάποιον "σ' αγαπώ" απ' ότι να του το πούμε με τη φωνή μας.
Αφού τόσο ωραία τα λέμε εδώ,τότε γιατί δεν κανονίζουμε να κάνουμε κάποιες συναντήσεις και να τα συζητάμε από κοντά;
Μα εδώ είμαστε ανώνυμοι και είμαστε ότι θέλουμε:Αντρες ή γυναίκες (ή και τα δύο),χοντροί, ψηλοί, κοντοί,.ομορφοι και ό,τι άλλο μας αρέσει.
Ξέρετε δεν με ανησυχεί αν κάποιος έχει παραπάνω από ένα profiles.Αυτό που με ανησυχεί είναι η φρίκη που τραβάει το συγκεκριμένο άτομο και η σύγχηση στην όποία ζει.Δεν ξέρει τι ακριβώς είναι ούτε τι θέλει να είναι.
Ναι φίλε Spiral το ίντερνετ εκμηδενίζει το χρόνο μετάδοσης των πληροφοριών και γίνεται όλο και ταχύτερο....όλο και ταχύτερο. Μόνο που ξέρει στην ψυχολογία,η γρήγορη μετάδοση εντυπώσεων στον εγκέφαλο μέσω των νευρικών κυτάρων καλείται "μανία" και χαρακτηρίζεται από υπερκινητικότητα.(Ιδανικό για την εποχή που ζούμε).
Αν αυτό δεν μας χτυπάει άσχημα σαν όρος,τότε η αντίθετη κατάσταση που επέρχεται το άτομο όταν επιστρέφει στους φυσιολογικούς ρυθμούς και ταχύτητες (που είναι πιο αργές),ίσως μας ανησυχήσει,διότι καλείται "κατάθλιψη".
Όχι τρομερό πάντως διότι με μερικά χάπια σε φέρνουν στα ίσα σου (??????).
Για να μην πούμε κι όλας ότι ακόμα και σε αυτό το χώρο που είμαστε τώρα,για κάποιους είναι κατακριταίο να υπάρχουν προσωπικές σχέσεις μεταξύ των μελών:"μη μιλάς έτσι γιατι θα νομίζουν ότι γνωριζόμαστε".
ΤΙ ΛΕΜΕ ΜΩΡΕΕΕΕ??????
Συγγνώμη αν σας κούρασα αλλά ήθελα να βγάλω κι εγώ κάποιες σκέψεις μου στον "αέρα".
Αυτά που είπα βέβαια δεν αφορούν εμας.....εμείς το ελέγχουμε.......
Θα μου πείτε τώρα παλαιότερα που δεν υπήρχαν κομπιούτερσ και ίντερνετ,ο κόσμος δεν "κολλούσε" σε κάτι; Δεν εθιζόταν σε κάτι;
Σίγουρα ναι,αλλά ακόμα και ο τζόγος ήταν καλύτερος δίοτι είχε να κάνει με προσωπική κοινωνία κάποιων ανθρώπων.
Αλλά κι αυτός σήμερα έγεινε ηλεκτρονικός.
Σήμερα σου τα τρώει το μηχάνημα.
Και σίγουρα χωρίς συζήτηση ο τζόγος είναι κάτι θλιβερό.
Ακόμα πιο θλίβερό όμως είναι να προσπαθείς να νικήσεις ένα μηχάνημα.....και να μην μπορείς.....
Σας ευχαριστώ
Με πρόλάβες φίλε maverick_l
Άνθρωπος και Μηχανή έχουν αρχίσει να γίνονται ένα και το αυτό,ένα σώμα,και όπως έχω γράψει σε άλλο θέμα έχει ήδη ξεκινήσει η ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ της Μηχανής πάνω μας.
Αναφέρουμε όλα τα πλεονεκτήματα που μας παρέχουν όμως κατά βάθος όλοι γνωρίζουμε ή τουλάχιστον διαισθανόμαστε ότι σιγά σιγά Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΡΟΜΠΟΤ.Αυτή είναι η φοβερή αλήθεια και όποιος αρνείται να την παραδεχτεί βρίσκεται εκτός πραγματικότητας.
(Και φυσικά ένα ρομπότ έχει άπειρες εγκεφαλικές δυνατότητες όμως είναι προγραμματισμένο να φέρεται με ένα συγκεκριμένο-μηχανικό τρόπο (γι'αυτό αναφέρθηκε ο συνδυασμός ευφυίας-αποχαύνωσης))
ΣΕ INTERNET-CAFE ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΑΕΙ ΑΛΛΑ ΛΙΓΟ ΠΟΛΥ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ.
ΑΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΣΤΕ ΠΟΣΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ
ΤΙΘΕΤΑΙ ΘΕΜΑ ΣΥΓΚΡΙΣΗΣ.ΠΟΣΟ ΟΦΕΛΕΙ Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ
ΥΠΟ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΥΠΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ,ΙΣΩΣ ΟΙ ΔΙΑΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
ΝΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΤΟΥΝ 'ΑΝΟΙΓΜΑ'
ΕΓΩ ΔΕΝ ΑΠΟΡΙΠΤΩ ΤΙΠΟΤΑ,ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΤΟΥΚΑΚΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΚΑΙ
ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ.
ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΝΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ.
ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ
D.H
quote:
Αντιλαμβάνομαι (όχι ορίζω, αντιλαμβάνομαι) την πνευματικότητα σαν τη σειρά εκείνη των νοητικών διεργασιών που αποσκοπούν στην προσέγγιση της φύσης και του εαυτού μας μέσω της διείσδυσης στην πραγματικότητα με ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΦΗ μ' αυτήν και όχι με τις αφαιρέσεις της. Το σώμα, η φυσική μας παρουσία δηλαδή, όχι μόνο υποβοηθά στην προσπάθειά μας αυτή, αλλά η ενεργή παρουσία του είναι απολύτως απαραίτητη. Η όλο και αυξανόμενη υποκατάσταση των πραγματικών γεγονότων με εικονικά, με προσομοιώσεις δηλαδή, κόβει το δεσμό νου/σώματος με αποτέλεσμα την όλο και αυξανόμενη στρέβλωση των όσων προσλαμβάνουμε.
Παρ'ότι από μια πλευρά συμφωνώ, από μια άλλη θα μπορούσα να πω πως ίσως υπερεκτιμούμε αυτό που ονομάζουμε "πραγματικότητα". Είναι πανάρχαια η άποψη πως η πραγματικότητα δεν είναι παρά μια πλάνη, μια ψευδαίσθηση που μας κρύβει την αλήθεια, ένας πιο γνώριμος Κυβερνοχώρος με τον οποίο μας δένουν πολύ βαρύτερες αλυσίδες από αυτές που συζητάμε εδώ. Ο τεράστιος ρόλος που παίζει το σώμα μας σ'αυτή την απάτη έχει συζητηθεί από πολύ σοφότερους από εμένα. Μια που μιλάμε φιλοσοφικά ας μη ξεχνάμε αυτό το γεγονός.
Μιλώντας προσωπικά: Δεν διαθέτω κινητό (αρκετά ενοχλητικό είναι και το σταθερό μου!), βλέπω ελάχιστη τηλεόραση, είμαι μάλλον εθισμένος -αν σας αρέσει η έκφραση- στο διαδύκτιο και το PC μου και απόλυτα εθισμένος στο διάβασμα βιβλίων (κάτι που σε αποσπά από τη "σωματικότητα", σε βάζει σε άλλες πραγματικότητες, και δεν ευνοεί την συνομιλία εδώ και χιλιετηρίδες).
Η σωματικότητα του ανθρώπου δείχνει να περνά κάμψη. Δεν είμαι τόσο σίγουρος για το μέλλον όσο ο Kost, αλλά δεν ξέρω αν θα είναι εξορισμού φριχτή μια "ενσωμάτωση της μηχανής πάνω μας". Παρ'όλο που η σκέψη μου γεννά απέχθεια, διάφοροι πονηροί συγγραφείς έσπειραν την αμφιβολία μέσα μου! Κατά τα άλλα νομίζω πως συχνά φερόμαστε σαν άμυαλα προγραμματισμένα ρομπότ με την πρώτη ευκαιρία, από τότε που υπάρχει άνθρωπος. Το οποίο με φέρνει στο ...
quote:
Εκείνο που με ανησυχεί είναι η συνεχής και καθησυχαστική δήλωση "η χρήση του μπορεί να είναι ορθή ή όχι αλλά αυτό εξαρτάται απο εμένα (ή εμάς).".
Σε τελική ανάλυση, αναρρωτιέμαι αν είναι τελικά ΑΥΤΟ που ελέγχει εμάς κι όχι εμείς αυτό. Έχουμε άραγε επιλογή για το "που θα σταθούμε"?
Δεν τη βρίσκω απαραίτητα καθησυχαστική τη δήλωση. Απλά μας βάζει προ των ευθυνών μας. Πιστεύω πως έχουμε επιλογή. Αν αφεθούμε να μας ελέγξει κάτι, τόσο το χειρότερο για μας. Αν πάρουμε το μαχαίρι και σφάξουμε το διπλανό μας δεν φταίει το μαχαίρι. Κάτι θα βρίσκαμε να σφαχτούμε. Αν οι ανθρώπινες άμυνες είναι τόσο ευάλωτες και η ανοησία μας παροιμιώδης δεν είναι το διαδύκτιο που φταίει (ή η τηλεόραση ή οι υπόλοιπες σαθρές δικαιολογίες που βρίσκουμε για να αποφύγουμε να μπούμε στον κόπο να σκεφτούμε ή να καταλάβουμε τον κόσμο γύρω μας).
Μια που άρχισα να γίνομαι "κακούλης" ας πιω το πικρό ποτήρι ως τον πάτο: Αν χάσουμε την πνευματικότητά μας από το διαδύκτιο δεν νομίζω πως είχαμε και πολλή από δαύτη για να χάσουμε. Και αν χρειαστεί να πάω σε Internet-cafe δεν θα πάω για να γιορτάσω την αδελφοσύνη μου με τους θαμώνες. Έχω φίλους, ευχαριστώ. Γιατί, ευτυχώς, έχω εθισμό και με την φιλία και την αγάπη κάποιων ανθρώπων. Γιατί, ΝΑΙ, είναι επιλογή μου.
Αυτά, και συμπαθάτε με αν μίλησα λίγο έντονα!
No Method, No Guru, No Teacher
γρήγορα γρήγορα μια παρατήρηση μόνο, για να ξεκαθαρίσω ένα δευτερεύον σημείο και αργότερα θα επανέλθω εκτενέστερα.
Το internet-cafe στο οποίο στάθηκαν και οι φίλοι D.H. και wendigo ήταν μια "επινόησή" μου την οποία χρησιμοποίησα για να περιγράψω μεταφορικά τον κόσμο ολόκληρο. Δεν κυριολεκτούσα.
τα λέμε
quote:Κατά τα άλλα νομίζω πως συχνά φερόμαστε σαν άμυαλα προγραμματισμένα ρομπότ με την πρώτη ευκαιρία, από τότε που υπάρχει άνθρωπος.
Έτσι δεν είναι; Κάτι οι προδιαγραφές του χαρακτήρα μας, ύστερα –και κυρίως– οι επιρροές του περιβάλλοντος, ιδού ο προγραμματισμός, ιδού και αυτό που κάποιοι θα το έλεγαν κάρμα ή κισμέτ ή πεπρωμένο. Και δεν αλλάζει! Ο καθένας μας έχει τη δική του πραγματικότητα. Αν μας εμφυτεύσουν και ένα μικροκύκλωμα στον εγκέφαλο, απλώς θα γίνουμε πιο καλά ρομποτάκια. Όταν συγκρίνω τους ανθρώπους και τους υπολογιστές αναρωτιέμαι ποιος είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση ποιου. Το θέμα είναι τεχνοθεοσοφικό.
quote:Ακόμα πιο θλίβερό όμως είναι να προσπαθείς να νικήσεις ένα μηχάνημα.....και να μην μπορείς.....
Θυμήθηκα τις κινηματογραφικές ταινίες με τους «Εξολοθρευτές». Ίσως να ήταν πιο ψαγμένες από όσο συμπεράναμε.
Δεν νομίζω ότι είναι το μηχάνημα που δεν μπορούμε να νικήσουμε. Πίσω από το μηχάνημα είναι ο εαυτός μας –ή ο προγραμματισμός του– και αυτός είναι που δεν μπορούμε να νικήσουμε.
Αλήθεια, για σκεφτείτε, μπορεί σε ένα Internet Café να κάθονται δίπλα-δίπλα δυο άνθρωποι που αλληλογραφούν μεταξύ τους (π.χ. απαντούν στο ίδιο τόπικ του Εσοτέρικα) χωρίς να το ξέρουν. Γουστάρω.
Όντως, η ίδια η "πραγματικότητα" είναι κατά πολλούς μια πλάνη, θέση στην οποία έχουν θεμελιωθεί ολόκληρα φιλοσοφικά ρεύματα.
Παρουσιάζει όμως ένα συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με τον Κυβερνοχώρο που κατά την άποψή μου (το πλεονέκτημα αυτό) κάνει τα δεσμά με τα οποία είμαστε δεμένοι μαζί της πιο "υποφερτά":
Ναι μεν ο άνθρωπος έχει ουσιαστικά υποκαταστήσει τα "πράγματα" με τα σύμβολά τους, με αφαιρέσεις δηλαδή, με αποτέλεσμα να έχει ταυτίσει "τον χάρτη με την περιοχή" και να απέχει απο την σωστή αντίληψη των όσων βιώνει,
αλλά
ο φόβος και η ανασφάλεια που του δημιουργεί το ρευστό περιβάλλον στο οποίο κινείται τον εφοδιάζει με τη δύναμη (έστω κι αν προέρχεται απο αναγκαιότητα) να αναζητήσει απαντήσεις μέσω διαφόρων μεθόδων (επιστημονικών ή μεταφυσικών, αδιάφορο)στα υπαρξιακά του προβλήματα. Η αντίληψη ότι η πραγματικότητα δεν είναι και...τόσο πραγματική, προήλθε ακριβώς απο τέτοιου είδους ζυμώσεις της ανθρώπινης σκέψης. Τι έχουμε δηλαδή εδώ? ναι μεν μια πραγματικότητα (ας δεχτούμε) πλαστή, αλλά τουλάχιστον κάποιοι υποψιάστηκαν...ενδεχόμενη πλαστοπροσωπία της και μας έδωσαν υλικό για προβληματισμό.
Πάμε τώρα στον Κυβερνοχώρο:
τι έχουμε εδώ μέσα? αφαίρεση της αφαίρεσης...αν στον "πραγματικό" κόσμο είμαστε "τυφλοί" επειδή έχουμε την τάση να ταυτίζουμε τα πράγματα με τα σύμβολα, εδώ μέσα χρησιμοποιούμε σύμβολα για τα...σύμβολα. Δυο φορές ψεύτικος κόσμος δηλαδή.
Αν κάναμε τη συζήτηση αυτή δια ζώσης θα είχες τη δυνατότητα να βγάλεις συμπεράσματα ακόμα και απο τον τόνο της φωνής μου, τη γλώσσα του σώματος, την εκφορά του λόγου μου κλπ. Με βάση ΜΟΝΟ αυτά που γράφω, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΕ ΒΛΕΠΕΙΣ, τι συμπεραίνεις?
Μπορεί άραγε η φύση του Κυβερνοχώρου να προκαλέσει φόβο ή ανασφάλεια και να μας αναγκάσει να διαλογιστούμε, να προβληματιστούμε, είτε δια της επιστημονικής είτε δια της μεταφυσικής οδού ? ποια συνιστώσα της ύπαρξής μας απειλείται όντας "κάτοικοί του" για να τροφοδοτήσει την ανάγκη ενασχόλησης με υπαρξιακά θέματα μπας και βρούμε κανένα "υπόστεγο" να φυλαχτούμε απο τον μπαμπούλα ΧΡΟΝΟ? το σώμα δεν το έχουμε πάρει μαζί...ο νους μας είναι σε έκσταση ή αποχαύνωση απο το βομβαρδισμό που δέχεται...τι μένει για να μας δημιουργεί ανησυχία? μήπως τίποτα?
συμπέρασμα 1 (αυθαίρετο)
το ότι "φιλοσοφούμε" εδω μέσα, μάλλον απο κεκτημένη ταχύτητα γίνεται.
συμπέρασμα 2 (επίσης αυθαίρετο και υπο ακραίες συνθήκες)
Όταν -με το καλό ή το κακό- γίνουμε ένα με το δίκτυο, τέρμα τα δίφραγκα.