- Το μέλλον των Θρησκειών..; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Καταρχήν νομίζω ότι δεν είπες τίποτα άλλο εκτός από το πως ονομάζεις τον θεό σου, οπότε μην το παρουσιάζεις σαν να έκανες κάτι που σου προσδίδει αυξημένα δικαιώματα. Είναι όμως μια αρχή, κι ας μην είπες πάνω απ όλα αν τον πιστεύεις λόγω αποδείξεων ή λόγω τυφλής πίστης σαν κι εμένα. Υποθέτω ότι μπορεί κι εσύ να φοβάσαι τη χλεύη από αυτούς που περιμένουν στη γωνία να περιγελάσουν όποιον πιστεύει σε θεό χωρίς αυτές, να τον ονομάσουν τυφλό, πρόβατο, φανατικό, κολλημένο, διανοητικά καθυστερημένο... Από εμένα πάντως μην περιμένεις κάτι τέτοιο. Σκοπός μου είναι η συ-ζήτηση και όχι η χλεύη. Σουβλερά ερωτήματα μπορεί. Αλλά κοσμητικά επίθετα, ειρωνικά σχόλια, και χλευασμό, ποτέ. Κάποτε ίσως. Μετά πίστεψα και όλα άλλαξαν. Και στην τελική, εγώ είμαι ο πιό τυφλός από όλους. Πως θα μπορούσα να χλευάσω κάποιον άλλον για την τύφλα της πίστης του.

Αλλά θα απαντήσω στο ερώτημά σου όσο καλύτερα μπορώ, γιατί σιχαίνομαι το πολυφορεμένο παιχνίδι "δεν σου απαντώ γιατί δεν μου απάντησες τότε" που είναι και πολύ της μόδας τελευταία.

1. Νοιώθω απόλυτα ικανοποιημένος από την τυφλή μου πίστη στον Χριστιανικό Θεό.
2. Δεν κατάλαβα ποια στοιχεία ζητάς. Τα στοιχεία για το αν είμαι ικανοποιημένος? Τί θέλεις δηλαδή, τηλέφωνα και διευθύνσεις γνωστών μου να σου το επιβεβαιώσουν? Και αυτό μπορεί να γίνει αν το θεωρείς σημαντικό

Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι η ζωή μου είναι γεμάτη, γαλήνια, με απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα και τους προβληματισμούς που κάποτε με βασανίζανε, και παντελή έλλειψη φόβου και ανησυχίας για οτιδήποτε στραβό (αρρώστιες, ατυχήματα, θάνατο...) συνοδεύει αναπόφευκτα τη σύντομη ζωή μας, είτε για εμένα είτε για τους οικείους μου. Με λίγα λόγια, ζω μια απόλυτα ευτυχισμένη ζωή, το πνεύμα μου είναι ήρεμο ακόμα και μέσα στις ταλαιπωρίες της καθημερινότητας και την αβεβαιότητα του μέλλοντος, κοιμάμαι τα βράδια σαν πουλάκι, δεν αγχώνομαι σχεδόν ποτέ και για τίποτα, και πάνω απ όλα, είμαι απόλυτα πεπεισμένος για μια κατά πολύ πιο ευτυχισμένη συνέχεια.

Και για να μην απορήσεις, ναι, όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της τυφλής μου πίστης στον Χριστιανικό Θεό. Μιας και όλα αυτά υλοποιήθηκαν μόνο κατόπιν της θεμελίωσης αυτής της πίστης.

Ελπίζω να σε κάλυψα, και ευελπιστώ να ακούσω το πόσο ικανοποιημένος είσαι εσύ από την (τυφλή ή τεκμηριωμένη με αδιάσειστες αποδείξεις?) πίστη σου στον θεό "φύση", καθώς και τις διδασκαλίες του θεού σου (όπως ήδη σου προανέφερα)

quote:

---

Αυτήν την ερώτηση δεν μπόρεσες τελικά να μην την αποφύγεις. Όχι ότι περίμενα κάτι διαφορετικό.

---

Στην αυγή της νέας χιλιετίας ο άνθρωπος σε ρόλο Θεού έχει παρέμβει στην εξελεγκτική διαδικασία του ανθρώπινου - και όχι μόνο - είδους.
Ο homo sapiens έχει δώσει την θέση του προ καιρού στον homo economicus και αυτός με την σειρά του δίνει σταδιακά τη θέση του στον Homo electronicus.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον οι Θεοί του παρελθόντος αποτελούν μία ρομαντική εικόνα, ανήμποροι ίσως και αδιάφοροι εάν θέλετε να παρέμβουν στις επιλογές του ανθρώπου.
Όλοι εμείς νηπιακά υβρίδια του Homo electronicus μαλώνουμε διαδυκτιακά για τον Θεό/ους που θα μας οδηγήσουν στην πνευματική και εθνική ανάταση, ξοδεύοντας τον χρόνο μας προσπαθώντας να πείσουμε άλλους, έτσι ώστε να συμμορφωθούν στις προσδοκίες μας.
Ο κίνδυνος του παρελθόντος μπορεί να ήταν πως οι άνθρωποι γίνονταν δούλοι, ο κίνδυνος του όμως του μέλλοντος ίσως να είναι πως οι άνθρωποι θα γίνουν ρομπότ, καθώς ο άνθρωπος δίχως την εσωτερικότητά του θα μεταβληθεί σε ένα ον, που απειλεί την ίδια του την ύπαρξη.
Οι καιροί είναι επικίνδυνοι και κανείς Θεός ούτε αυτός που κρατά τον κεραυνό, ούτε ο άλλος που κάνει παρέα με εξαπτέρυγα, θα σταματήσει τις αναφορές περί οικολογικών καταστροφών που θέτουν σε κίνδυνο την ζωή μας μακροπρόθεσμα, και που σχεδόν καθημερινά ακούμε πλέον στις ειδήσεις.
Όλοι εμείς ανάξια εγγόνια μεγάλων στοχαστών ξεχάσαμε την διαπίστωση που πρώτοι επέβαλαν οι Έλληνες «μέτρο των πάντων ο Άνθρωπος», και αναζητούμε απελπισμένα το επέκεινα που θα μας λύσει μαγικά τα προβλήματα μας.
Φιλοσοφικά βέβαια το Θείο είναι αέναο, άρρητο, ενώ αντίθετα ο άνθρωπος υπόκειται στη φθορά του χρόνου, γεννιέται, γερνάει και πεθαίνει. Συνεπώς η σχέση των δύο είναι εκ προοιμίου άνιση καθώς , ο Θεός είναι παντοδύναμος, και ο άνθρωπος έχει πεπερασμένες δυνατότητες και ημερομηνία λήξης.
Βέβαια ένας κατ' αυτό τον τρόπο οριζόμενος Θεός θα ήταν αδιάφορος για τον κόσμο των ανθρώπων, όπως οι θεοί του Επίκουρου, που ζουν στον κόσμο τους όπου απολαμβάνουν την μακαριότητα τους μακριά από τις παρακλήσεις των θνητών…
Το ιερό βρίσκεται ακόμη μέσα μας αλλά και γύρω μας, στο πρωινό ηλιοβασίλεμα στην σταγόνα της βροχής, αλλά η αιθαλομίχλη έχει αιχμαλωτίσει το φως, και εμείς φοράμε τα Ray ban μας, καθώς το μέλλον μας είναι τόσο, μα τόσο φωτεινό…