- ΨΥΧΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
θα ηθελα να σε ρωτησω αν περα απο την περιγραφη του αποσπασματος απο το βιβλιο που παραθετεις ,εχεις βιωσει προσωπικα ,με οποιονδηποτε τροπο παρομοια συναισθηματα εξυψωσης,κατανοησης και ολοκληρωσης.Κι αν ναι, μεσω τι ειδους συνειδησιακης καταστασης;(ονειρο,οραμα,αστρικη προβολη,διαλογισμος, εντονη περισκεψη)
LOVE IS THE ONLY TRUTH
Πολυ ενδιαφερουσα η ερωτηση σου!
Θα σου απαντησω και μετα θα σου κανω και εγω μια ερωτηση.
Οσο αφορα τον εαυτο εχω βιωσει με εξωσωματικη εμπειρια μετα απο διαλογισμο/αστρικη προβολη την αισθηση που ειχες εσυ στην μεταθανατια εμπειρια σου.
Δηλαδη σαν ολες οι αισθησεις να εχουν γινει ενα και αυτο το ενα: σκεψεις/συναισθηματα/αισθηση του εαυτου να εισαι εσυ και να το νιωθεις συγκεντρωμενο,σαν να εισαι απλα μια ενεργεια.
Επισης παλι με τον διαλογισμο εχω νιωσει σαν να ειχα επεκταθει μετα απο καμποσες ωρες και να γεμιζα ολο το δωματιο.
Ελπιζω να σε καλυψα.
Η ερωτηση που θελω να σου κανω ειναι αν μετα αυτες τις μοναδικες εμπειριες σου εχεις καμια επαφη με αυτο το μοναδικο που βιωσες μεσω των ονειρων η μεσω εξωσωματικης εμπειριας.
Βιωνεις εξωσωματικες εμπειριες?
Σε ευχαριστω.
ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ
Εύχομαι με όλη μου την καρδιά, να είναι έτσι. Γιατί έχω νιώσει πολύ κοντά στο θάνατο δύο φορές, χωρίς όμως να περάσω "απέναντι".. Η αίσθηση που βίωσα δεν ήταν καθόλου ευχάριστη και πολύ φυσικό είναι άλλωστε, δεδομένου ότι πνίγεσαι από φόβο!! Είναι ίσως η μοναδική αίσθηση που μπορούμε με τόση βεβαιότητα να ισχυριστούμε ότι ήταν, είναι και θα είναι κοινή σε όλους μας..
Δόξα Βασιλειάδου
Εχω κανει και σε καποιο αλλο μηνυμα μου αναφορα σχετικα με <τα προβληματα> που εχω οταν <κοιμαμαι>
.Εκτος απο τις φορες που τα ονειρα μου μπορουν να χαρακτηριστουν συνηθισμενα ονειρα ,πολυ συχνα ειναι τα συνειδητα ονειρα που κατανοω απολυτα οτι ζω εκει και μπορω να λειτουργησω οπως οταν ειμαι ξυπνια με απολυτη συναισθηση των πραξεων μου.Ακομα και τα <απλα> ονειρα μου κινουνται στο πλαισιο μιας διευρημενης συνειδησης και μνημης.Οταν βιωσα την μεταθανατια εμπειρια ειχα επιγνωση και μνημη απο ολες τις ζωες που ζω.Αυτη η γνωση εχει παραμεινει στη συνειδηση επομενως και τα ονειρα μου κινουνται σε αυτο το διευρυμενο φασμα αντιληψης.Δεν ξερω αν καταλαβες τι εννοω αλλα αν το αναλυσω λιγο ακομα με αναστατωνει ακομα περισσοτερο γιατι αναρωτιεμαι Πως ειναι δυνατον;Και οντως συμβαινει σε εμενα.
Μαλλον φαινεται πως απο το Σεπτεμβριο απεκτησα νεο χομπι
Να κανω και αστρικα ταξιδακια οταν<κοιμαμαι>.Ειναι ακριβως οπως το περιγραφετε στο θεμα της αστρικης προβολης.Απλα αφηνω πισω το σωμα μου και βρισκομαι οπου θελω να ειμαι ειτε σε χωρους και ατομα που υπαρχουν εδω ,ειτε αλλου.Το μεγαλυτερο μου προβλημα ειναι οτι <ταξιδευοντας>συχνα βρισκομαι να <βλεπω>καταστασεις που θα συμβουν και παντα συμβαινουν.Υπαρχουν μερες που οταν αυτες οι εμπειριες ειναι πολυ εντονες οταν<ξυπναω>το πρωι αισθανομαι τοσο κουρασμενη οπως μετα απο μια υπερατλαντικη πτηση.Εχεις να μου προτεινεις κατι πανω σε αυτο;
LOVE IS THE ONLY TRUTH
Εχεις αποκτησει μια ιδιοτητα που πολλοι (μαζι και εγω) θα την ζηλευανε.
Το οτι βλεπεις στα αστρικα ταξιδια σου και πραγματα που θα συμβουν και οντως συμβαινουν δεν το εχω βιωσει και ισως να ειναι λιγο στεναχωρο.
Επισης οτι μετα το πρωι ξυπνας κουρασμενη/εξαντλημενη δεν μπορω να καταλαβω γιατι να σου συμβαινει αυτο.
Αν εχω την αδεια σου θα κανω ερωτηση σε ξενα σαιτ που ειμαι μελος να μου δωσουν απαντησεις.
Επισης πες μου αν σε εχει κουρασει το να βγαινεις απο το σωμα σου η το διασκεδαζεις?
Μηπως αν το δεχτεις μετα εισαι ξεκουραστη το πρωι?
Ενοω δηλαδη μηπως ειναι ψυχολογικο.
Βγαινεις καθε βραδυ? Εχεις απολυτη επιγνωση της οντοτητας σου και στα μερη που ταξιδευεις?
ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ
Τα στοιχεια προερχονται από τα αποτελεσματα ερευνων κορυφαιων επιστημονων που μελετησαν το φαινομενο από τον RAYMOND MOODY που υπηρξε ο πρωτος που θεμελιωσε την πραγματικη τους υποσταση μεχρι την ερευνα απο μια ομαδα κορυφαιων Ολλανδων γιατρων (ομαδα του Dr.Van Lommel) που δημοσιεθηκε σε ένα από τα πιο εγκυρα ιατρικα περιοδικα παγκοσμιως το βρεττανικο THE LANCET το 2001 καθως και την ερευνα του Bruce Greyson που δημοσιετηκε στο General hospital psychiatry το 2003.Και οι ερευνες συνεχιζονται επιβεβαιωνοντας η μια τα πορισματα και τα στατιστικα στοιχεια της αλλης.(περισσοτερα για τους ερευνητες και πηγες οπου μπορειται να βρειτε λεπτομερειες για τις ερευνες τους σε άλλο μυνημα).Επισης στην αναλυση που κανω συνδυαζω και άλλες γνωσεις μου από την εσωτεριστικη (μεταφυσικη)αποψη καθως και καποια στοιχεια από την γνωση που εχω από το προσωπικο μου βιωμα.
Ολοι συμφωνουν ,με ελαχιστες αποκλισεις που αφορουν κυριως τη διαφορετικη διατυπωση της ιδιας εννοιας,ότι τα κυρια σταδια των μεταθανατιων εμπειριων είναι τα εξης:
~Συνειδητοποιηση του θανατου ως πραγματικο γεγονος ,με συνειδητη και απολυτη αντιληψη ότι δεν προκειται για ονειρο ,παραισθηση ή ,για οσους γνωριζουν,οποιαδηποτε άλλη διαφοροποιημενη κατασταση συνειδησης του εν ζωη σωματος,. ( από την ξαφνικη αλλαγη αντιληψης που του συμβαινει,,<ακουγοντας >την αναγγελια από τους γιατρους ότι εχει<πεθανει>και τις αντιδρασεις των ανθρωπων στη γη ,με τη διαπιστωση ότι δεν μπορει να επικοινωνησει με τους γνωστους τροπους με τους ανθρωπους γυρω του γιατι δεν κατανοουν την παρουσια του,<βλεποντας>το τι συμβαινει στο σωμα του ακριβως και με αλλουςτροπους) Αισθημα κατανοησης ότι παρα το γεγονος ότι είναι<νεκρος>η συνειδητοτητα του εξακολουθει να υπαρχει.Η λειτουργια της σκεψης επιταχυνεται μεχρι να φτασει στο σημειο της απολυτης ταυτισης με την υπαρξη.Την συγχυση ή το φοβο(σοκ) που νωθει το ατομο μετα τη διαπιστωση του ότι παρα το θανατο του υλικου σωματος του, εξακολουθει να υπαρχει και την αγωνια για το τι πρεπει να κανει ,ερχεται συνηθως να καθησυχασει ενας <βοηθος>εκεινου του επιπεδου(συμφωνα με τις μαρτυριες που φαινεται ότι εκπληρωνουν τις επιθυμιες του ατομου )ειτε με τη μορφη ενός αγαπημενου προσωπου που <εχει πεθανει> ,ειτε με τη μορφη θρησκευτικης οντοτητας(αγγελος κτλ),ειτε ,κανοντας αισθητη με αλλους τροπους την παρουσια της , μια οικεια οντοτητα.Η οντοτητα εξηγει στο ατομο(η επικοινωνια είναι παντα τηλεπαθητικη)το τι ακριβως συνεβη και αναλογα με την περιπτωση του δινει πληροφοριες για τη νεα πραγματικοτητα.Ετσι επερχεται πληρης κατανοηση της καταστασης .
~~Αρχικα υπαρχει μια αισθηση <εξωπραγματικου>περιβαλλοντος που προερχεται κυριως από την διαταραχη της γνωστης αισθησης του χωρου αλλα και του χρονου ο οποιος παυει να εχει την ακολουθια παρελθον-παρον μελλον,διαφοροποιειται ολοκληρωτικα για να επιφερει στο ατομο την αισθηση ότι στη νεα πραγματικοτητα στην ουσια ο χρονος παυει να υφισταται και οσοι εχουν προσπαθησει να περιγραψουν με λεξεις την (ανυπαρκτη πλεον σαν εννοια)<υποσταση>του, δινουν χαρακτηρισμους όπως <αχρονο παρον> , <αιωνια στιγμη>και όταν επιστρεφουν δεν μπορουν να προσδιορισουν την εννοια <διαρκεια>χρησιμοποιωντας φρασεις όπως<δεν ξερω αν ηταν μια στιγμη ή ωρες ή χρονια ή αιωνες,,δεν εχει νοημα ,είναι το ιδιο>.Η αρχικη αισθηση του περιβαλλοντος γινεται πιο οικεια καθως η αντιληψη εστιαζεται πλεον αλλου και η συνειδητοτητα συντονιζεται καλυτερα στο νέο επιπεδο.Εδώ παραλληλα μπορει η αντιληψη να εστιαζει ακομα και στο γηινο επιπεδο.
~~~Εμπειρια εκτος σωματος .Καθως η συνειδητοτητα κατανοει ότι μπορει να αντιλαμβανεται παραλληλα και τα δυο επιπεδα και προσδιοριζοντας τον εαυτο της και την υπαρξη της στο άλλο επιπεδο ,διαχωριζει συνειδητα πια τη θεση της από το υλικο σωμα συνηθως μετα τη συντομη παρατηρηση των γεγονοτων που διαδραματιζονται και γυρω από το σωμα αλλα και σε κοντινα ‘η μακρινα προσωπα και χωρους.Εδώ εκδηλωνεται απολυτη αδιαφορια για το υλικο σωμα .Εδώ είναι και η ωρα που η συνειδητοτητα επιλεγει τις περισσοτερες φορες να <παψει να ασχολειται με ανουσια πραγματα>και αποχωρει ολοκληρωτικα από <αυτόν τον κοσμο>.Τοτε εχουμε και την αμεση καταλυση της προσωπικοτητας που ειχε ο συγκεκριμενος ανθρωπος οσο ζουσε και ετσι εξηγειται η τελειως αδιαφορη σταση ακομη και οσον αφορα στα πιο (πρωην)αγαπημενα του προσωπα για τα οποια δεν αισθανεται κανενα ενδιαφερον.
~~~~Αντιλαμβανεται καποιους χαρακτηριστικους ηχους όπως έναν ορισμενο ρυθμο που επαναλαμβανεται ,ή μελωδιες ,ή καμπανακια ,βομβο …που συνοδευουν την εγκαταλειψη του επιπεδου της πρωην ζωη του και συμβαινει ένα ειδος <κινησης>μεσω ενός <τουνελ >και <εισοδος.>στο <φως> Δεν εχει την εννοια του γηινου λευκου φωτος καθως παρα τη <λαμψη δεν τυφλωνει>.Ωστοσο πολλες περιγραφες δεν αναφερονται καν σε λευκο φως αλλα σε σκοτεινο ‘η αλλων χρωματων<ΦΩΣ>(Παλι η σχεση επιθυμιας-εκπληρωσης).Αλλωστε συχνα συμβαινει και η απευθειας μεταβαση στο <ΦΩΣ>χωρις να διασχιστει καποιο τουνελ.Φαινεται πως ετσι οπως χρισημοποιειται η λεξη φως απο τους βιωσαντες την εμπειρια ,προσπαθει χωρις επιτυχια με λεξεις να περιγραψει κατι εντελως διαφορετικο από το επιπεδο αυτό που δεν εχει λογικη αντιστοιχεια στο εδώ επιπεδο.Ισως να μπορουμε να το προσεγγισουμε σαν μια προσπαθεια περιγραφης του οικειου<χωρου> που επιστρεφει το ατομο εκει.Ισως η εννοια<ΦΩΣ> παρα το ότι ακουγεται παραδοξο για τη δικη μας λογικη να αναφερεται στην εκει ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ<κατοικια>του πνευματος(σαν ηχώ χαραγμενη στο υποσυνειδητο ολων οσων γυριζουν)όπως παραδοξο είναι για την εκει λογικη η εννοια <διαμερισμα ,βιλλα,μεζονετα κ.α>που προσδιοριζουν εδώ την κατοικια του ενσαρκωμενου ανθρωπου;;;;Με δεδομενο ότι ολοι ανεξαιρετως με την εισοδο τους στο <ΦΩΣ>αναφερουν συναισθηματα παρομοια όπως αυτά του γυρισμου σε ότι θεωρουμε <εδώ>σπιτι μας.
~~Η συναντηση και η επικοινωνια με την οντοτητα βοηθο γι α αλλους συμβαινει από την στιγμη της συνειδητοποιησης του θανατου οποτε η παρουσια της είναι διαρκης και υποστηρικτικη και δεν αφηνει το ατομο ποτε μονο σε όλα τα σταδια . Για αλλους γινεται αντιληπτη σε αλλα σταδια αλλα ολοι περιγραφουν κοινα στοιχεια από την εμπειρια τους.Η οντοτητα μεταδιδει θετικα συναισθηματα,υπερβατικη ΑΓΑΠΗ,γαληνη,οικειοτητα καθως και γνωσεις-πληροφοριες για τα παντα.
Εδώ παλι γινεται μια διαφοροποιηση στις περιγραφες που αφορουν το βαθος και την ενταση της επαφης με την οντοτητα.Ενώ καποιοι μενουν στην απλη επικοινωνια και την εκδηλωση ευσεβειας,καποιοι αλλοι προχωρουν στη μερικη ενωση νιωθωντας να συμμετεχουν για λιγο στο μεγαλειο της θεοτητας της.Και είναι και ορισμενοι που συναισθανομενοι την απολυτη οικειοτητα και συνδεση (στις βαθιες μεταθανατιες εμπειριες)φτανουν στην τελειωση της ενοποιησης με την ολοκληρωτικη ταυτιση μαζι ΤΟΥ κατανοωντας τα παντα για τον Εαυτο τους και τον Συμπαντικο Κοσμο ,βιωνοντας σαν ένα με την ΟΛΟΤΗΤΑ (όπως του φανερωνεται η Οντοτητα σε αυτό το σταδιο) ,το μεγαλειο της θεοποιημενης συνειδητοτητας τους,την ΑΓΑΠΗ ως αιτια ,συνδεσμο και αποτελεσμα της εκ-δηλωμενης δημιουργιας φτανοντας στη ΝΙΡΒΑΝΑ ,ΜΑΚΑΡΙΟΤΗΤΑ ΕΚ-ΣΤΑΣΗ Ή ΟΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ το εκφραζει ο καθενας
~~~Η αντιληψη της συνειδητοτητας για τον εαυτο της οσον αφορα τη μορφη ποικιλει επισης στις περιγραφες .Αναφερεται<υποσταση ενεργειας χωρις μορφη>,<φωτεινο σημειο>,<αιθερια υποσταση με αμιδρη γηινη μορφη>…Το ιδιο και για την /τες οντοτητα/ες που συνανταει.
Τα συναισθηματα είναι σχεδον παντα θετικα όπως προανεφερα και αναφερονται σε ελλειψη πονου (σωματικου και ψυχικου),φοβου,μοναξιας και ότι αισθανονται αγαπη,,γαληνη,αποδοχη,οικειοτητα,ενοτητα,κατανοηση,ασφαλεια,ευτυχια…
Οι ανθρωπινες αισθησεις παρουσιαζονται διαφοροποιημενες με περιγραφες όπως οι ακολουθες<ενισχυμενες και πρωτογνωρες αισθησεις> ,<ενοποιηση των αισθησεων σε μια πολύ ισχυρη και εντονη υπεραισθηση>Τα φυσικα ασθητηρια οργανα του νεκρου σωματος από ότι φαινεται περιοριζουν τις αισθησεις στο υλικο επιπεδο.Ετσι οι εικονες ,οι ηχοι ,το<αγγιγμα>(ενεργειακο),οι οσμες είναι για ολους πιο εντονες .(περιγραφες πολύ ομορων τοπιων ,χρωματων κτλ)χωρις τη μεσολαβηση του εγκεφαλου.
Η επικοινωνια είναι τηλεπαθητικη γι άυτο και δεν είναι δυνατο να υπαρξουν ψεματα
Το επιπεδο εκεινο δεν παρουσιαζει ομοιοτητα με το υλικο και η πραγματικοτητα δεν αναφερεται σαν τρισδιαστατη στις περιγραφες αλλα με πολύ διαφορετικες διαστασεις όπως τις αντιλαμβανεται η συνειδητοτητα αλλα και σαν συνυπαρξη πολλων παραλληλων επιπεδων στο ενοποιημενο Συμπαν.
Αντιλαμβανονται τον Εαυτο τους σαν πολυδιαστατα πανσυμπαντικα οντα.
Η επληρωση των επιθυμιων ταυτιζεται με τη σκεψη καθως δεν μεσολαβει η καθυστερηση από το γηινο χωρο και χρονο.Αρκει να επιθυμησεις κατι για να το εχεις .
Χαρακτηριζεται σαν επιπεδο εκπληρωσης,Η υπαρξη ταυτιζεται με τη σκεψη και η επιθυμια με την εκπληρωση της (εμπειρια).Σκεψη=υπαρξη=εκπληρωση.Αυτά από τα στοιχεια περιγραφων του αλλου επιπεδου από εμπειριες αναβιωσης.
~~~~Ανασκοπηση ζωης. Οι περισσοτεροι την περιγραφουν σαν προβολη της ζωης της προσωπικοτητας που ηταν , παρακολουθωντας σαν ταινια ολες τις πραξεις τους και νιωθωντας τα συναισθηματα που προκαλουσαν στους αλλους σαν να βιωναν τα γεγονοτα μεσα από αυτους.
Αυτό δε γινεται με κανενα σκοπο τιμωριας ή ανταμοιβης αλλα για να διαπιστωσει το ιδιο το ατομο την προοδο του και τα μαθηματα που εμαθε στη ζωη που ειχε προεπιλεξει και να κρινει μονο του τι πρεπει να κανει στην πορεια για την ολοκληρωση της εξελιξης του.
Καποιοι επαναποκτουν συνειδηση ολων των ζωών που εχουν ζησει στην υλη και η προβολη της τελευταιας ζωης προβαλεται σαν συνοπτικος επιλογος χωρις <υπολοιπομενη ανταποδωση συναισθηματων > και με την αισθηση ότι εχουν μαθει ότι επρεπε ,εχουν ολοκληρωσει την αποστολη τους και πληροφορουνται ότι δε χρειαζεται να ξαναγυρισουν στην υλη αν δεν το επιθυμουν(ολοκληρωση του κυκλου των ενσαρκωσεων;;;)Επισης αναγνωριζουν περα από τις μορφες και τις σχεσεις που ειχαν στις ενσαρκωσεις όλες τις <συγγενικες ψυχες>Τα ιδια ατομα αναφερουν ότι η προβολη που παρακολουθουν αφορα <μελλοντικα γεγονοτα που θα συμβουν ξεκινωντας από το σωμα που ειχαν(κηδεια),τους κοντινους τους ανθρωπους και γεγονοτα που θα συμβουν στη γη σε ευρυτερη κλιμακα>Το φαινομενο αναφερεται σαν προβλεψη.Σε αυτά τα ατομα δινεται η επιλογη να μεινουν και να συνεχισουν σε αλλα επιπεδα την εξελιξη τους ή να κανουν την υπερτατη θυσια να ξαναγυρισουν για λιγο στον υλικο κοσμο μονο αν υπαρχει πολύ σημαντικος λογος αγαπης και αναγνωριζουν πως μια <συγγενικη>ψυχη ή περισσοτερες εχουν βγει από το δρομο της αποστολης τους και είναι αναγκαια η παρουσια τους για βοηθεια στον υλικο κοσμο και μαλιστα μπορει να γινει αντιληπτη
μονο με ενσαρκωμενη μορφη.Σε αυτές τις περιπτωσεις δινεται στο ατομο η επιλογη να μεινει(πιο ευκολη αλλα πιο αργη εξελιξη) ή να κανει τη θυσια και να ξαναγυρισει στην υλη,παντα μονο για να κατευθυνει αλλους και ποτε για χαρη του εαυτου του(πιο δυσκολη αλλα πιο γρηγορη ανυψωση μετα)Η αποφαση είναι συνειδητη.
~~Παρουσια οριου περα από το οποιο το ατομο δεν μπορει να επιστρεψει στο σωμα του.
Φωνη ή οντοτητα που του λεει πως πρεπει να γυρισει παρα τις πιθανες αντιρισεις του.Συνηθως οι περισσοτεροι τονιζουν ότι δε θελουν να επιστρεψουν στο σωμα τους.
Παρακλησεις πολλων αγαπημενων τους προσωπων να γυρισουν.
Νεκροι συγγενεις που τους ενημερωνουν ότι δεν μπορουν να μεινουν.
Δυνατοτητα επιλογης (ανελυσα παραπανω την περιπτωση)μονο αν υπαρχει πολύ ανωτερος λογος.
Η αποφαση αν θα μεινουν ή αν θα κανουν την εκουσια θυσια να επιστρεψουν είναι απολυτα συνειδητη και πολύ δυσκολη η επιλογη.
~~~~Επιστροφη στο σωμα που είναι ισως το πιο τραυματικο μερος της εμπειριας καθως η συνειδητοτητα εγκλωβιζεται παλι σε κατι που αρχικα βλεπει σαν ξενο και περιεργο σωμα και πρεπει να θυμηθει παλι τις λειτουργιες του υλικου επιπεδου.Τα συναισθηματα είναι εντονα αρνητικα( μετα την προσγειωση από ένα τοσο εξελιγμενο επιπεδο )θυμος απεναντι στους αλλους ( γιατρους συγγενεις)λυπη,φοβος και μερικες φορες ψυχικο σοκ.
~~~Δυσκολια στην περιγραφη της εμπειριας με λεξεις καθως η πραγματικοτητα και η λογικη του αλλου επιπεδου είναι τελειως διαφορετικες και είναι εξαιρετικα δυσκολο να αποδωθουν με εννοιες ανθρωπινες.Οι περισσοτεροι κρατουν μυστικη την εμπειρια τους από φοβο ότι θα γνωρισουν την απορριψη και την ειρωνια από αμεσο και το ευρυτερο κοινωνικο περιβαλλον λογω ελλειψης γνωσεων και προκαταληψεων.
~~~~~~Αλλαγες στη συμπεριφορα και την προσωπικοτητα του ατομου .<Συνδρομο επανεισοδου>.Μεταμορφωση.ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ στο περιβαλλον.(Αναφερθηκα αναλυτικα στις αλλαγες σε προηγουμενο μηνυμα στο θεμα)
Θα ηθελα να τονισω ότι ένα ατομο που εχει βιωσει μεταθανατια εμπειρια δεν είναι απαραιτητο να εχει βιωσει όλα τα σταδια.Μπορει να εχει φτασει μονο μεχρι ένα ορισμενο σημειο χωρις αυτό να σημαινει πως ό,τι βιωσε δεν ηταν μεταθανατια εμπειρια.Αλλωστε υπαρχουν ερωτηματολογια που χρησιμοποιουν οι ερευνητες για να προσδιορισουν την ενταση και το βαθος της εμπειριας.Αλλα παντα υπαρχει η επιφυλαξη ,οι ερευνες συνεχιζονται και συνεχως προκυπτουν στοιχεια που επιβεβαιωνουν την αληθεια του φαινομενου των μεταθανατιων εμπειριων δινοντας ολο και περισσοτερες ενδειξεις για την επιβιωση της συνειδητοτητας μετα το σωματικο θανατο.
LOVE IS THE ONLY TRUTH
το δυσκολο ειναι οπως ειπα το οτι βρεθηκα με μια ιδιοτητα τετοια χωρις να το επιδιωξω καθολου και δεν μπορω να το συνηθισω ακομη.
Ναι,δεν ειναι παντα <καλα> αυτα που <βλεπω> και μερικες φορες ειμαι σε δυσαρεστες καταστασεις <βιωνοντας> τες σαν να ειμαι εγω μεσα απο το συγκεκριμενο ατομο (εννοω τον όποιο βλεπω)και νιωθω ολα τα συναισθηματα και τον τροπο που σκεφτεται και λειτουργει οταν συμβαινει το περιστατικο σαν να συμβαινει σε εμενα.Εννοω οχι κατι που εχει συμβει ,αλλα για οσα εχω βιωσει με αυτον τον τροπο και εχουν συμβει μετα (δυστυχως ολα)
με τον ιδιο τροπο στο συγκεκριμενο προσωπο που ειδα.
Δεν μπορω να πω τιποτα γι'αυτα που βιωνω σε κανενα γνωστο ποσο μαλλον να πω σε καποια ατομα τι θα τους συμβει.Αλλωστε με το να τους το πω δε νομιζω πως μπορω να αποτρεψω κατι που ειναι <γραμμενο>να συμβει.
Αλλα το συναισθημα μετα απο αυτα που βλεπω ειναι πολυ οδυνηρο και ισως αυτο με εξαντλει.
Αλλα παλι δεν ξερω ισως ειναι αυτο που λες οτι δεν εχω προσαρμοστει ακομα.Ευχαριστω για το ενδιαφερον σου να μου δωσεις μια εξηγηση.Φυσικα αν δε σου κανει κοπο μπορεις να ρωτησεις στα ξενα sites που γνωνιζεις.
Εχω απολυτη συνειδηση οτι αφηνω πισω το σωμα μου αλλα δεν ανησυχω γιατι γνωριζω σε ποια περιπτωση θα γυρισω σιγουρα πισω.Κ αι τα αστρικα ταξιδια ειναι για μενα σε αυτο το επιπεδο ,ακινδυνες περιπτωσεις,Απλα ξερω μεχρι που μπορω να προχωρησω χωρις να <κινδυνευω>να μη γυρισω και επιστρεφω οταν πρεπει.Αλλωστε μην ξεχνας πως εχω παντα μαζι μου εναν πολυ καλο οδηγο και φυλακα ,αυτον που αναγνωρισα οταν πεθανα ,αυτον που εγω ονομαζω<αδελφη ψυχη>.Και τον αισθανομαι παντα κοντα μου να με προστατευει και να μου δειχνει το δρομο.Ειναι αυτο που σου ελεγα οτι ποτε δε θα ξανααισθανθω μονη ,γιατι δεν ειμαι μονη και δε φοβαμαι πια.
Οπως αλλες φορες οταν βγαινεις απο το σπιτι σου κουραζεσαι και αλλες το διασκεδαζεις ,ετσι και με τα αστρικα ταξιδια αλλες φορες με κουραζει λιγο,δηλαδη θα προτιμουσα να μην εχω αυτη την ικανοτητα και να ηταν η ωη μου οπως πριν αλλα οσο το συνηθιζω με κουραζει λιγοτερο.
Οχι, δε μου συμβαινει καθε βραδυ.Αν ολη τη μερα ειμαι <κολλημενη>με κατι πολυ υλικο ή τα βραδυα που ειμαι κανονικα εξω
για clubbing 
εννοω ,ειναι λιγο δυσκολο.Βλεπεις ζω τη ζωη μου εντονα και ολοκληρωτικα σε πολλα επιπεδα και δεν εξαιρειται το υλικο.
Ετσι λατρευω και τα κανονικα ταξιδια ,οπως και τη μουσικη και το χορο οποτε καποια βραδυα διασκεδαζω με clubbing και αφηνω λιγο στην ακρη τα αλλα μου χομπιΕλπιζω να μη σε απογοητευσα με<την πεζη>πλευρα μου .
Αλλα ειμαι ανθρωπος και εχω πολλες πλευρες και <ελλατωματα>
LOVE IS THE ONLY TRUTH
LOVE IS THE ONLY TRUTH
ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ
«Γι αυτούς που ψάχνουν να τον καταλάβουν,
ο θάνατος είναι μία άκρως δημιουργική δύναμη.
Οι υψηλότερες πνευματικές αξίες
της ζωής
προέρχονται από τη σκέψη και τη μελέτη
του θανάτου.»
Dr. Elisabeth Kubler-Ross
LOVE IS THE ONLY TRUTH
Ο Ιουλιανός, ένας απο τους ήταν ένας απο τους μεγαλύτερους αυτοκράτορες που ανέδειξε η Ρωμαική Αυτοκρατορία, πέθανε πρόωρα μετά απο μόλις δύο χρόνια βασιλείας.
Δύο χρόνια ΄θριάμβων για την αυτοκρατορία, που ξαναέγινε ισχυρή και σεβαστή σε όλο τον κόσμο.
Το ''έγκλημα'' του, για το οποίο κατασυκοφαντήθηκε και πολεμήθηκε με τόσο φανατισμό απο την Εκκλησία, ήταν οτι αρνήθηκε να απαρνηθεί τους θεούς των πατέρων του και να υποκύψει στην βαρβαρότητα και τον μισελληνισμό των χριστιανών.
Λάτρης της Ελλάδας και του Αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, μεγάλος πατριώτης, ικανότατος στρατηγός και ιδιαίτερα καλλιεργημένος, ο Ιουλιανός υπήρξε κατ'εμέ μια απο τις πιο τραγικές φιγούρες του αρχαίου κόσμου.
Γιατί μισήθηκε τόσο πολύ απο τους χριστιανούς? Έχουν βάση αυτά που λένε οι τελευταίοι οτι διεξήγαγε μαζικές σφαγές ειδωλολατρών? Ποιούς θεούς λάτρευε? Πως πέθανε τελικά? (υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το θάνατο του). Αν δεν είχε πεθάνει, θα είχε τελικά κατορθώσει να καταπνίξει το Χριστιανισμό και να αλάξει την ιστορία του κόσμου?
Αυτά είναι μερικά ερωτήματα για αρχή στη συζήτηση για αυτό τον άνθρωπο, και ελπίζω στο τέλος αυτής να καταλήξουν όλοι πως δεν του αξίζει το προσωνύμιο ''Παραβάτης'', αλλά ''Παραστάτης''! (όπως είδα να κατονομάζεται πολύ σωστά σε άλλο topic).
ΑΝΙΚΗΤΩΝ ΑΠΤΕΤΑΙ ΟΥΔ'ΑΙΔΗΣ
ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΗΘΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΙΣΧΥΡΗ ΤΟΥ ΜΟΡΦΩΣΗ.
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΟΠΑΘΗΣ, ΛΑΤΡΕΥΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ.
ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ Ή ΑΛΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΠΟΥ ΝΑ ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ.
Ο ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΠΟΥ ΕΥΧΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΝΑΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΜΥΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΩΣ "ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ" ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΘΕΟΔΩΡΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΑΝ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΑΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΘΡΟΝΟ.
ΤΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΤΕΣ.
Υ.Γ. Ο ΠΑΠΑΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΟΤΙ ΤΟ "ΑΛΑΘΗΤΟ" ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΤΖ. ΜΠΡΟΥΝΟ ΠΟΥ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΤΟΝ ΕΚΑΨΕ Η ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΑΝΟ ΒΕΒΑΙΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΑΤΑΙ.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Θα μου πείτε ήταν αυτοκράτορας, κάνει ό,τι του καπνίσει. Λάθος! Αυτά που ξέρατε στην Ρώμη. Εδώ είναι Βυζάντιο και αυτά που θα δείτε δεν θα έχουν καμία σχέση με τα προηγούμενα. Αν γράψω Βυζάντιο=Ελληνισμός+Χριστιανισμός δεν νομίζω πως θα έχω κάνει λάθος, τουλάχιστον από ένα χρονικό σημείο και μετά. Στο θέμα μας όμως.
Πραγματικά δεν ξέρω τι θα γινόταν αν τα κατάφερνε. Εκτός βέβαια από το ότι οι Χριστιανοί θα εξοντόνωνταν σε μεγάλο ποσοστό, οπότε θα λατρεύατε για δυνατό αυτοκράτορα έναν σφαγέα (με συγχωρείς καλέ μου Ιουλιανέ!).
Αυτά όσον αφορά στην πολιτική προσωπικότητα του Ιουλιανού. Να πω μόνο καλή μου gretel πως ένας αυτοκράτορας δεν είναι ποτέ ονειροπόλος.
Θα επανέλθω σύντομα στο θέμα.
Φιλικά
Ευγένιος
quote:
Δεν κατάλαβε πως οι Χριστιανοί ήταν πολλοί, πως έπρεπε να τους φερθεί με ανεκτικότητα, ακόμα κι αν δεν συμφωνούσε μαζί τους. Δεν ήταν αίρεση της υπάρχουσας θρησκείας και (αν δεν κάνω κάποιο σοβαρό ιστορικό λάθος, όπότε και ζητάω ταπεινά συγνώμη) το διάταγμα της ανεξιθρησκείας δεν απαγόρευε μια νέα θρησκεία. Ίσα ίσα που ήταν μια σοφή κίνηση, κυρίως πολιτική αφού εξασφάλιζε ενότητα στην αυτοκρατορία.
Όχι ακριβώς φίλε μου. Ο Ιουλιανός ήταν βέβαια πολυθειστής, αλλά δεν δοκίμασε να επιβληθεί βίαια επι των χριστιανών. Αυτοί οι μύθοι είναι αποτέλεσμα υπερβολών και πλαστογραφιών των χριστιανών χρονικογράφων. Τείνω να πιστέψω πως ο Ιουλιανός ήταν ένας υπέρμαχος της ανεξιθρησκίας, φιλικά διακείμενος προς τον πολυθεισμό.
quote:
Εδώ είναι Βυζάντιο και αυτά που θα δείτε δεν θα έχουν καμία σχέση με τα προηγούμενα. Αν γράψω Βυζάντιο=Ελληνισμός+Χριστιανισμός δεν νομίζω πως θα έχω κάνει λάθος, τουλάχιστον από ένα χρονικό σημείο και μετά.
Εδώ θα διαφωνήσω. Την εποχή του Ιουλιανού, αν και οι χριστιανοί πλήθαιναν, ήταν ακόμα μειοψηφια ως προς τους πολυθειστές και γενικά η κατάσταση ήταν ακόμα ρευστή. Ο χριστιανισμός επιβάλεται ως κρατική θρησκεία απο τον Μέγα Θεοδόσι, λίγα χρόνια μετά τον Ιουλιανό. Και επιβλήθηκε ο χριστιανισμός μέσω παράλογων και άδικων νόμων (όσοι θυσιάζουν στα είδωλα θα θεωρούνται παράφρονες κτλ.) και σφαγών, όπως πχ. η σφγή στον ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης
quote:
Πραγματικά δεν ξέρω τι θα γινόταν αν τα κατάφερνε. Εκτός βέβαια από το ότι οι Χριστιανοί θα εξοντόνωνταν σε μεγάλο ποσοστό, οπότε θα λατρεύατε για δυνατό αυτοκράτορα έναν σφαγέα (με συγχωρείς καλέ μου Ιουλιανέ!).
Όχι, δεν το νομίζω. Πρότα απο όλα,όπως σου είπα, ο Ιουλιανός μακράν απείχε απο το να διαπράξει γενοκτονία εις βάρος των χριστιανών. Έγιναν βέβαια και σκληρότητες, αλλά η εποχή εκείνη ήταν γενικά σκληρή. Ο χριστιανισμός εξάλου δεν ήταν δυνατό πλέον να πολεμηθεί. Συμπεριλάμβανε τα πιο δυναμικά στοιχεία της Αυτοκρατορίας. Ο Ιουλιανός ήταν η τελευταία ρομαντική αναλαμπή του Αρχαίου κόσμου. Και νομίζω πως αρκετούς σφαγείς λατρεύυμε ήδη( Μέγας Θεοδόσιος,Ιουλιανός, Μέγας Κωσταντίνος). Δεν αμφισβητώ βέβαια πως οι παραπάνω ήταν ικανότατοι αυτοκράτορες που προσέφεραν πολλά στηνα αυτοκρατορία, αλλά οι σφαγές που διέπραξαν ήταν αποτρόπαιες.
ΑΝΙΚΗΤΩΝ ΑΠΤΕΤΑΙ ΟΥΔ'ΑΙΔΗΣ
ΕΧΩ ΜΙΑ ΑΠΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΕΝ ΠΗΡΑ ΜΙΑ ΠΕΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.
ΞΕΡΩ ΟΤΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΤΕΣ, ΕΧΩ ΕΠΙΣΗΣ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥ "ΜΑΡΤΥΡΑ" ΚΑΙ ΤΟΥ "ΘΥΜΑΤΟΣ".
ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΣΤΗ ΡΩΜΗ ΥΠΗΡΧΕ ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΤΟ ΠΑΝΘΕΟΝ Κ.Λ.Π.
ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΡΙΧΝΑΝΕ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΣΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ, ΤΟΥΣ ΣΤΑΥΡΩΝΑΝ, ΤΟΥΣ ΒΑΣΑΝΙΖΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ.
Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ Ο ΛΟΓΟΣ ΜΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΗΤΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΠΟΥ ΘΕΛΕΙ.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Αν και πιθανότατα και αυτά είναι ανάμεσα στα αίτια των διωγμών, δεδομένου οτι καμία άλλη θρησκεία δεν απαγόρευε στους πιστούς της την προσκύνηση του αυτοκράτορα, εγώ πιστεύω πως υπήρχαν και άλλοι σημαντικοί λόγοι.
Για παράδειγμα, η άρνηση των χριστιανών να υπηρετήσουν στο στρατό. Σύμφωνα με τη χριστιανική ηθική των πρώτων χριστιανικών χρρόνων, η αφαίρεση ζωής έστω σε περίοδο πολέμου ήταν μεγάλο αμάρτημα.
Συνεπώς, όχι μόνο αρνούνταν να υπηρετήσουν στο στρατό, αλλά προέτρεπαν και τους άλλους στρατιώτες να λιποτακτήσουν.
Χωρίς στρατό, η αυτοκρατορία βέβαια θα κετέρεε. Οι βάρβαροι θα έρχονταν και θα έκοβαν τον κώλο όχι μόνο των πολυθειστών αλλά και των χριστιανών.
Όλα αυτά βέβαια δεν απασχολούσαν τους χριστιανούς, που ήθελαν και να λατρεύουν το θεό τους ειρηνικά χωρίς τον κίνδυνο των βαρβάρων και να μην υπηρετούν στο στρατό.
Η αυτοκρατορία διέτρεχε λοιπόν θανάσιμο κίνδυνο αν γίνονταν αποδεκτές οι χριστιανικές θέσεις. Για αυτό και οι διωγμοί, κατα τη γνώμη μου.
Όσο για τους δήθεν <<μάρτυρες>>, δεν ήταν ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι τους οποίους εκτέλεσε το ρωμαικό κράτος ( όπως εξάλου και ο ίδιος ο Χριστός δεν ήταν ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που βασανίστηκε και σταυρώθηκε).
Και βέβαια, υπάρχουν και οι εθνικοί που φονέύθηκαν για την πίστη τους αργότερα, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι των οποίων το μόνο έγκλημα ήταν οτι αρνούνταν να ακολουθήσουν το Γιαχβέ και να απαρνηθούν την πίστη των πατέρων τους. Τους θυμάται κανείς αυτούς? Όχι βέβαια.
Ας μην γελιόμαστε. Η ιστορία γράφεται απο τους νικητές, είτε αυτό μας αρέσει, είτε όχι.
ΑΝΙΚΗΤΩΝ ΑΠΤΕΤΑΙ ΟΥΔ'ΑΙΔΗΣ
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Όσο η μάθηση θα περνάει από την λογοκρισία του Υπουργείου παιδείας ΚΑΙ θρησκευμάτων, όσο το πρωτόκολλο της βουλής των Ελλήνων προβλέπει ορκωμοσία υπό το άγρυπνο μάτι του χριστιανικού Θεού, όσο το βιβλίο των θρησκευτικών θα αποτελεί ορθόδοξη κατήχηση και ΟΧΙ ΓΝΩΣΗ, δεν θα υπάρξει στην Ελλάδα αντικειμενική μάθηση και ανάγνωση της ιστορίας!
Μιλάνε για λιοντάρια και «μάρτυρες» όμως δεν μας εξηγούν βάση ποίων νόμων, ποίων ρωμαϊκών ευρημάτων δικαιολογούνε τις αναφορές τους. Ενώ βρίθουνε οι καταγραφές για τις απάνθρωπες διατάξεις κατά των εθνικών (π.χ. Ιουστινιανός κώδικας) απουσιάζουνε παντελώς οι σχετικές που δήθεν εξαπολύθηκαν κατά των πιστών της αγάπης και του ελέους.
Γιατί άραγε τόση υποκρισία?
Ας τους υπενθυμίσουμε λοιπόν για το χριστιανικό κολαστήριο της Σκυθόπολης. Ας τους υπενθυμίσουμε τα «θεάρεστα» έργα τους κατά το ξεκίνημα ετούτης της συμφοράς!
Μία από τις χειρότερες θηριωδίες κατά του ελληνικού γένους και των εθνικών γενικότερα, η οποία και σημάδεψε ανεξίτηλα την ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό, που επιμελώς αποσιωπήθηκε από τη βυζαντινή γραφίδα των «ρωμιών» καθώς και από την νεότερη ιστορική καταγραφή υπό την επιρροή συσκότισης των θρησκευτικών ταγών της ορθοδοξίας μετά το 1821 (βλέπετε έχουμε ΑΚΟΜΑ ένα Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων…), είναι Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ-«ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ»- που εκτελέσθηκε στην Σκυθόπολη τον 4ο αιώνα μ.Χ. (είναι η σημερινή πόλη Μπετσηάν του Ισραήλ).
Στην αρχαία αυτή πόλη του δυτικού Ισραήλ εγκαινιάστηκε και λειτούργησε ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ «ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΩΝ», το πρώτο Άουσβιτς της ιστορίας!
Για δύο ολάκερες δεκαετίες μεταξύ 341 και 361, δηλαδή καθ’όλη την διάρκεια της βασιλείας του βυζαντινού θρόνου από τον Κωνστάντιο το Β’ (δευτερότοκο γιο του άλλου «μπουμπουκιού», του «Μέγα» Κωνσταντίνου), συγκεντρώνονταν, βασανίζονταν και ΘΑΝΑΤΩΝΟΝΤΑΝ όσοι Έλληνες αρνούνταν να απαρνηθούνε και να καταργήσουνε την πατρώα θρησκεία τους και να ασπαστούνε την «Χριστιανική οδό της αγάπης» που διαχειρίζονταν οι βυζαντινοί.
Το «ιερό σφαγείο» των βυζαντινών υπήρξε επινόηση ενός ευσεβέστατου επισκόπου της ορθοδόξου εκκλησίας, του Γεωργίου της Αλεξάνδρειας. Το πρόβλημα που κατέτρωγε τα σωθικά του Γεωργίου ήταν οι εναπομείναντες έλληνες στις διάφορες διοικητικές θέσεις της αυτοκρατορίας (Έλληνες όμως ΚΑΙ στο θρήσκευμα), και η αντίσταση που μέσω αυτών προέρχονταν στα μεγαλεπήβολα σχέδια του περί μίας ολοκληρωτικά χριστιανικής αυτοκρατορίας.
Προσφέρθηκε λοιπόν να παίξει τον ρόλο του προστάτη των βυζαντινών συμφερόντων και να καταγγέλλει στον αυτοκράτορα, καθώς και να καταπνίγει, οποιαδήποτε συνομωσία εξυφαίνετο τάχα εναντίον του. Η αρχή του κακού είχε εγκαινιαστεί!
Ο θρησκόληπτος Κωνστάντιος δέχθηκε τις παροτρύνσεις του ευσεβούς επισκόπου και απέστειλε στην Ανατολή τον γνωστό για την σκληρότητα του, αποκαλούμενο και ως «Τάρταρο», αρχιγραμματέα της Αυλής Παύλο. Αυτός και ο Γεώργιος οργάνωσαν τον στρατόπεδο συγκέντρωσης το οποίο έμελλε να γίνει ο φρικιαστικός τάφος χιλιάδων ελλήνων.
Οι κατηγορίες «επί εσχάτη προδοσία» άρχισαν να απαγγέλλονται δίχως προσχήματα εναντίων ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Τους χαρακτήριζαν ως υπονομευτές του αυτοκράτορα, συλλαμβάνονταν επ’αυτοφώρω από εντεταλμένα όργανα τους σε όλη την αυτοκρατορία, και οδηγούνταν σιδηροδέσμιοι στο στρατόπεδο της Σκυθόπολης.
Σχετικά μας μεταφέρει ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος (Ammianus Marcellinus): «Έφτανε να φορά κανείς στο λαιμό του ένα φυλακτό κατά του ελώδους πυρετού ή άλλης ασθένειας ή να κάθεται κοντά σε τάφο (ειδωλολατρικό), για να κατηγορηθεί ότι επικαλείται φαντάσματα και δαίμονες και να θανατωθεί» (19,12 παρ.14)
Ο Α.Μαρκελλίνος είναι Λατίνος ιστορικός, και σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια Πυρσός ελληνικής καταγωγής, υπηρέτησε ως ιστορικός τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο το Β’ και επίσης συνόδευσε τον Ιουλιανό στην εκστρατεία του κατά των Πάρθων. Το έργο του αναγνωρίζεται για την σπάνια αμεροληψία, την έγκυρη πληροφόρηση και το ζωντανό ύφος.
Οι περιουσίες όσων οδηγούνταν στο Άουσβιτς των βυζαντινών κατάσχονταν και όποιο κτίσμα «ειδωλολατρικό» έβρισκαν το κατέστρεφαν. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφέρουμε ότι τα κοινόβια των χριστιανών της εποχής ετρέφοντο σχεδόν αποκλειστικά από αυτές τις χιλιάδες κατασχέσεις, μιας και οι περιουσίες των «άπιστων ειδωλολατρών» ήταν στους σφαγιασθέντες πλέον άχρηστες, αλλά επιπλέον έχριζαν και……Χριστιανικού εξαγνισμού!
Επί είκοσι συναπτά έτη θανατώνονταν «εθνικοί ειδωλολάτρες», έλληνες δηλαδή, στο βωμό της «απρόσκοπτης συνέχειας του ελληνισμού» από τους βυζαντινούς που και σήμερα ακόμη τιμούμε στη χώρα μας με εορτές και ιεροπρέπεια!
Ναι, είμαστε τόσο γενναιόδωροι με την ιστορία ώστε εορτάζουμε τους σφαγείς μας καθώς και τους ηθικούς αυτουργούς των εγκλημάτων που διέπραξαν!
Έτσι μπορούνε ενδεχομένως ορισμένοι βυζαντινιστές να κατανοήσουνε καλύτερα γιατί τα μετέπειτα αυτοκρατορικά διατάγματα που θεσμοθετούσαν την «επί ελληνισμό» ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ, εφαρμόστηκαν δίχως την παραμικρή αντίσταση ή εξέγερση, μιας και στους εναπομείναντες ο τρόμος και ο πανικός τους οδήγησαν στον συμβιβασμό με την χριστιανική θρησκεία, με αποτέλεσμα ΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ στο πέρασμα των αιώνων.
Ας αναλογιστεί λοιπόν ο καθένας μας ΠΩΣ θα αντηχούσε τότε στα αυτιά των Ελλήνων αν π.χ. τους μίλαγε κάποιος για την «Ελληνικότητα του βυζαντίου» ή για τον «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό» και τους φορείς του………..
Τόσο πολύ μισούσε ο Ιουλιανός του Χριστιανούς...
Η στενομυαλιά δεν έχει θρησκεία...
quote:
Όχι, δεν το νομίζω. Πρότα απο όλα,όπως σου είπα, ο Ιουλιανός μακράν απείχε απο το να διαπράξει γενοκτονία εις βάρος των χριστιανών. Έγιναν βέβαια και σκληρότητες, αλλά η εποχή εκείνη ήταν γενικά σκληρή. Ο χριστιανισμός εξάλου δεν ήταν δυνατό πλέον να πολεμηθεί. Συμπεριλάμβανε τα πιο δυναμικά στοιχεία της Αυτοκρατορίας. Ο Ιουλιανός ήταν η τελευταία ρομαντική αναλαμπή του Αρχαίου κόσμου. Και νομίζω πως αρκετούς σφαγείς λατρεύυμε ήδη( Μέγας Θεοδόσιος, Ιουλιανός, Μέγας Κωσταντίνος). Δεν αμφισβητώ βέβαια πως οι παραπάνω ήταν ικανότατοι αυτοκράτορες που προσέφεραν πολλά στηνα αυτοκρατορία, αλλά οι σφαγές που διέπραξαν ήταν αποτρόπαιες.
Και ο Ιουλιανός; Μήπως τον έβαλες καταλάθος; Αλλιώς δεν μπορώ να το καταλάβω. Πω γίνεται από την μια να ήταν σφαγέας αλλά να μην πείραξε καθόλου τους Χριστιανούς;
quote:
δευτερότοκο γιο του άλλου «μπουμπουκιού», του «Μέγα» Κωνσταντίνου
Θα μου επιτρέψεις όχι μόνα να διαφωνήσω αλλά και να σε αποκαλέσω και αναιδή, έτσι δεν είναι; Δεν μπορώ να σας καταλάβω εσάς τους "εθνικόφρονες Ελληναράδες"... Η αρχαία Ελλάδα τέλεια, αλλά το Βυζάντιο χάλια... Και η μόνη διαφορά ήταν πως επικράτησε άλλη θρησκεία (εντάξει, ήταν πολλές:πολίτευμα κλπ αλλά ας κρατήσουμε αυτό για τώρα)... Αντί για τον Δία και τα άλλα άψυχα αγάλματα, οι Βυζαντινοί λατρεύανε τον Χριστό. Μήπως δεν προώθησαν την ελληνική σκέψη; Μήπως δεν ήταν κι αυτοί Έλληνες; Ήταν, αλλά ο Δίας Δίας. Δεν γίνεται αλλιώς, μετά τι Έλληνες είμαστε; Πάντως αν ξεκινήσουμε να λέμε "μπουμπούκι" και "Μέγας" Κωνσταντίνος, στο τέλος θα καταλήξουμε να λέμε και "Μέγας" Αλέξανδρος... Και το άδικο ποιος θα το έχει;
quote:
Όσο για τους δήθεν <<μάρτυρες>>, δεν ήταν ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι τους οποίους εκτέλεσε το ρωμαικό κράτος ( όπως εξάλου και ο ίδιος ο Χριστός δεν ήταν ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που βασανίστηκε και σταυρώθηκε).
Και βέβαια, υπάρχουν και οι εθνικοί που φονέύθηκαν για την πίστη τους αργότερα, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι των οποίων το μόνο έγκλημα ήταν οτι αρνούνταν να ακολουθήσουν το Γιαχβέ και να απαρνηθούν την πίστη των πατέρων τους. Τους θυμάται κανείς αυτούς? Όχι βέβαια.
Όντως δεν ήταν ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι αλλά... δεν τους ρίξανε στα λιοντάρια επειδή ήταν δούλοι ή αιχμάλωτοι αλλά επειδή ήταν Χριστιανοί. Κρύβονταν σε κατακόμβες... Γιατί; Ο Νέρωνας μέσα στην τρέλα του έκαψε την Ρώμη και κατηγόρησε τους Χριστιανούς. Σου λέει κι αυτός, την έκανα την χαζομάρα αλλά τώρα να την βγάλω καθαρή και να κατηγορήσω αυτούς που ούτως ή άλλως όλοι τους κυνηγάνε.
Ο Ιουλιανός δεν έσφαξε και πολλούς -απ'ό,τι μου λέτε- αλλά βρήκε τους Χριστιανούς απέναντί του. Αν πήγαινε σήμερα κάποιος να επαναφέρει τον Δία, τι θα κάνατε; Δεν θα αντιδρούσατε; (Αν και ξέρω πως πολλά "μπουμπούκια" θα γουστάρανε πολύ τον Δία και τα αρχαία ελληνικά για καθημερινή ομιλία...)
Η ιστορία γράφεται από τους νικητές αλλά όταν είμαστε εμείς αυτοί, αλλά οι χαμένοι ας μην μειώνουν την νίκη των άλλων. Ο Ιουλιανός έπαιξε κι έχασε κι αυτή είναι η γνώμη που έχουμε γι' αυτόν είτε φταίει το σχολείο είτε το ότι είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι και δεν συμφωνούμε μαζί του.
Φιλικά
Ευγένιος
Υ.Γ. Και εννοείται πως θέλω να ξέρω την αλήθεια, αλλά ολόληρη. Όχι μόνο για τις σφαγές τις δικές μας αλλά και των άλλων.